ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.106.1
अर्जुने सैन्धवं प्राप्ते भारद्वाजेन संवृताः ।
पाञ्चालाः कुरुभिः सार्धं किमकुर्वत स़ञ्जय ॥ ७.१०६.१ ॥
ହେ ସଞ୍ଜୟ, ଅର୍ଜୁନ ସୈନ୍ଧବ ନିକଟକୁ ଯାଇଥିବା ବେଳେ, ଭାରଦ୍ୱାଜ (ଦ୍ରୋଣ) ଦ୍ୱାରା ଘେରିହୋଇ ପାଞ୍ଚାଳମାନେ କୌରବମାନଙ୍କ ସହିତ କ'ଣ କଲେ?
7.106.2
अपराह्णे महाराज सङ्ग्रमे रोमहर्षणे ।
पाञ्चालानां कुरूणां च द्रोणद्यूतमवर्तत ॥ ७.१०६.२ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଅପରାହ୍ନରେ ରୋମାଞ୍ଚକର ସଂଗ୍ରାମରେ ପାଞ୍ଚାଳ ଓ କୌରବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସହିତ ଦ୍ୟୁତ ପରି ସଂଗ୍ରାମ ଚାଲିଥିଲା।
7.106.3
पाञ्चाला हि जिघांसन्तो द्रोणं संहृष्टचेतसः ।
अभ्यमुञ्चन्त गर्जन्तः शरवर्षाणि मारिष ॥ ७.१०६.३ ॥
ହେ ମାରିଷ, ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ ଗର୍ଜନ କରି ଶରବର୍ଷଣ କଲେ।
7.106.4
ततस्तुल तुमुलस्तेषां सङ्ग्रामोऽवर्तताद्भुतः ।
पाञ्चालानां कुरूणां च घोरो देवासुरोपमः ॥ ७.१०६.४ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାଞ୍ଚାଳ ଓ କୌରବମାନଙ୍କର ଦେବାସୁର ସଦୃଶ ଭୟଙ୍କର, ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ତୁମୁଳ ସଂଗ୍ରାମ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
7.106.5
सर्वे द्रोणरथं प्राप्य पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ।
तदनीकं बिभित्सन्तो महास्त्राणि व्यदर्शयन् ॥ ७.१०६.५ ॥
ସମସ୍ତ ପାଞ୍ଚାଳ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହିତ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ରଥ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି, ସେହି ସେନାକୁ ଭେଦ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ମହାଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରଦର୍ଶନ କଲେ।
7.106.6
द्रोणस्य रथपर्यन्तं रथिनो रथमास्थिताः ।
कम्पयन्तोऽभ्यवर्तन्त वेगमास्थाय मध्यमम् ॥ ७.१०६.६ ॥
ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ରଥର ପାର୍ଶ୍ୱ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରଥୀମାନେ ନିଜ ନିଜ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ମଧ୍ୟମ ବେଗ ଧରି, କମ୍ପାଇ କମ୍ପାଇ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
7.106.7
तमभ्ययाद्बृहत्क्षत्रः केकयानां महारथः ।
विमुञ्चन्निशितान्बाणान्महेन्द्राशनिसन्निभान् ॥ ७.१०६.७ ॥
କେକୟମାନଙ୍କ ମହାରଥୀ ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ର ତା ଆଡ଼କୁ ଆଗେଇଲେ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କରି।
7.106.8
तं तु प्रत्युद्ययौ शीघ्रं क्षेमधूर्तिर्महायशाः ।
विमुञ्चन्निशितान्बाणाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१०६.८ ॥
କିନ୍ତୁ ମହାଯଶସ୍ୱୀ କ୍ଷେମଧୂର୍ତ୍ତି ଶୀଘ୍ର ତା ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସିଲେ; ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କରି।
7.106.9
धृष्टकेतुश्च चेदीनामृषभोऽतिबलोदितः ।
त्वरितोऽभ्यद्रवद्द्रोणं महेन्द्रमिव शम्बरः ॥ ७.१०६.९ ॥
ଚେଦିମାନଙ୍କ ବୃଷଭ ଧୃଷ୍ଟକେତୁ ଅତି ବଳରେ ଉଦ୍ଦୀପ୍ତ ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ଦ୍ରୋଣ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ; ଯେପରି ଶମ୍ବର ମହେନ୍ଦ୍ର ଆଡ଼କୁ।
7.106.10
तमापतन्तं सहसा व्यादितास्यमिवान्तकम् ।
वीरधन्वा महेष्वासस्त्वरमाणः समभ्ययात् ॥ ७.१०६.१० ॥
ହଠାତ୍ ଆସୁଥିବା, ମୁଖ ଖୋଲିଥିବା ଯମଙ୍କ ପରି ତା ପ୍ରତି ମହାଧନୁର୍ଧର ବୀରଧନ୍ୱା ଶୀଘ୍ର ଆଗେଇଲେ।
7.106.11
युधिष्ठिरं महाराजं जिगीषुं समवस्थितम् ।
सहानीकं ततो द्रोणो न्यवारयत वीर्यवान् ॥ ७.१०६.११ ॥
ମହାରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ବିଜୟ ଇଚ୍ଛାରେ ସେନା ସହିତ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ; ସେତେବେଳେ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ଦ୍ରୋଣ ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ।
7.106.12
नकुलं कुशलं युद्धे पराक्रन्तं पराक्रमी ।
अभ्यगच्छत्समायान्तं विकर्णस्ते सुतः प्रभो ॥ ७.१०६.१२ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ପୁତ୍ର ବିକର୍ଣ୍ଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିପୁଣ ଓ ପରାକ୍ରମୀ ନକୁଳଙ୍କୁ ତା ଆଡ଼କୁ ଆସୁଥିବାବେଳେ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ।
7.106.13
सहदेवं तथाऽऽयान्तं दुर्मुखः शत्रुकर्शनः ।
शैररनेकसाहस्रैः समवाकिरदाशुगैः ॥ ७.१०६.१३ ॥
ସେହିପରି ଆସୁଥିବା ସହଦେବଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁଦମନକାରୀ ଦୁର୍ମୁଖ ହଜାର ହଜାର ଦ୍ରୁତଗାମୀ ବାଣରେ ଆବୃତ କଲେ।
7.106.14
सात्यकिं तु नरव्याघ्रं व्याघ्रदत्तस्त्ववारयत् ।
शरैः सुनिशितैस्तीक्ष्णैः कम्पयन्वै मुहुर्मुहुः ॥ ७.१०६.१४ ॥
କିନ୍ତୁ ବ୍ୟାଘ୍ରଦତ୍ତ ନରବ୍ୟାଘ୍ର ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ଅତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ବାରମ୍ବାର କମ୍ପାଇ ନିବାରଣ କଲେ।
7.106.15
द्रौपदेयान्नरव्याघ्रान्मुञ्चतः सायकोत्तमान् ।
संरब्धान्रथिनः श्रेष्ठान्सौमदत्तिरवारयत् ॥ ७.१०६.१५ ॥
ଉତ୍ତମ ବାଣ ନିକ୍ଷେପକାରୀ ନରବ୍ୟାଘ୍ର ଦ୍ରୌପଦୀ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଓ କ୍ରୋଧିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀମାନଙ୍କୁ ସୌମଦତ୍ତି ନିବାରଣ କଲେ।
7.106.16
भीमसेनं तदा क्रुद्धं भीमरूपो भयानकः ।
प्रत्यवारयदायान्तमार्श्यशृङ्गिर्महाबलः ॥ ७.१०६.१६ ॥
ସେତେବେଳେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଆସୁଥିବା ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ରୂପ, ଭୟାନକ ଓ ମହାବଳୀ ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗି ନିବାରଣ କଲେ।
7.106.17
तयोः समभवद्युद्धं नरराक्षसयोर्मृधे ।
यादृगेव पुरावृत्तं रामरावणयोर्नृप ॥ ७.१०६.१७ ॥
ହେ ନୃପ! ସେମାନଙ୍କ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ନର ଓ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ପୂର୍ବରେ ରାମ ଓ ରାବଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା, ସେପରି ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
7.106.18
ततो युधिष्ठिरो द्रोणं नवत्या नतपर्वणाम् ।
आजघ्ने भरतश्रेष्ठः सर्वमर्मसु भारत ॥ ७.१०६.१८ ॥
ସେତେବେଳେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ନତ ଗଣ୍ଠି ବିଶିଷ୍ଟ ନବେ ବାଣରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ମର୍ମସ୍ଥଳରେ ଆଘାତ କଲେ। ହେ ଭାରତ!
7.106.19
तं द्रोणः पञ्चविंशत्या निजघान स्तनान्तरे ।
रोषितो भरतश्रेष्ठ कौन्तेयेन यशस्विना ॥ ७.१०६.१९ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, କ୍ରୋଧିତ ଦ୍ରୋଣ ଯଶସ୍ବୀ କୌନ୍ତେୟଙ୍କୁ ପଚିଶଟି ବାଣ ଦ୍ବାରା ତାଙ୍କ ଛାତିର ମଝିରେ ଆଘାତ କଲେ।
7.106.20
अदृश्यं समरे चक्रे राजानं सायकोत्तमैः ।
साश्वसूतध्वजं द्रोणः पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.१०६.२० ॥
ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଦ୍ଧରମାନଙ୍କ ଦେଖାଦେଖି ଦ୍ରୋଣ ଉତ୍ତମ ବାଣରେ ରାଜାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଦୃଶ୍ୟ କରିଦେଲେ; ତାଙ୍କ ଘୋଡା, ସାରଥି ଓ ଧ୍ୱଜ ସହିତ।
7.106.21
ताञ्शरान्द्रोणमुक्तांस्तु शरवर्षेण पाण्डवः ।
अवारयत धर्मात्मा दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१०६.२१ ॥
କିନ୍ତୁ ଧର୍ମାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବ ନିଜ ହାତର ଦକ୍ଷତା ଦେଖାଇ ଦ୍ରୋଣ ଛାଡିଥିବା ସେ ବାଣଗୁଡିକୁ ବାଣବର୍ଷଣରେ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ।
7.106.22
ततो द्रोणो भृशं क्रुद्धो दर्मराजस्य संयुगे ।
चिच्छेद समरे धन्वी धनुस्तस्य महात्मनः ॥ ७.१०६.२२ ॥
ତା'ପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ଦ୍ରୋଣ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଧନୁର୍ଦ୍ଧର ହୋଇ, ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଧନୁ ଯୁଦ୍ଧରେ କାଟିଦେଲେ।
7.106.23
अथैनं छिन्नधन्वानं त्वरमाणो महारथः ।
शरैरनेकसाहस्रैः पूरयामास सर्वतः ॥ ७.१०६.२३ ॥
ତା'ପରେ ଧନୁ କଟି ଯାଇଥିବା ତାଙ୍କୁ, ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ସେହି ମହାରଥୀ ହଜାରେ ହଜାର ବାଣରେ ସବୁ ଆଡୁ ପୂରାଇଦେଲେ।
7.106.24
अदृश्यं वीक्ष्य राजानं भारद्वाजस्य सायकैः ।
सर्वभूतान्यमन्यन्त हतमेव युधिष्ठिरम् ॥ ७.१०६.२४ ॥
ଭାରଦ୍ବାଜଙ୍କ ବାଣରେ ରାଜାଙ୍କୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଭାବିଲେ ଯେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପ୍ରକୃତରେ ହତ ହୋଇଛନ୍ତି।
7.106.25
केचिच्चैनममन्यन्त तथैव विमुखीकृतम् ।
हृतो राजेति राजेन्द्र ब्राह्मणेन महात्मना ॥ ७.१०६.२५ ॥
କେହି କେହି ତାଙ୍କୁ ସେହିପରି ମୁଖ ଫେରାଯାଇଥିବା ଭାବିଲେ; ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସେହି ମହାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣ ରାଜାଙ୍କୁ ହରଣ କରିଛନ୍ତି ବୋଲି ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଭାବିଲେ।
7.106.26
स कृच्छ्रं परमं प्राप्तो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
त्यक्त्वा तत्कार्मुकं छिन्नं भारद्वाजेन संयुगे।
आददेऽन्यद्धनुर्दिव्यं भारघ्नं वेगवत्तरम् ॥ ७.१०६.२६ ॥
ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଙ୍କଟରେ ପଡ଼ିଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଭରଦ୍ୱାଜପୁତ୍ର ତାଙ୍କ ଧନୁ କାଟିଦେଲା; ସେତେବେଳେ ତାହା ଛାଡ଼ି ସେ ଭାର ସହିପାରୁଥିବା ଓ ଅଧିକ ବେଗବାନ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଧନୁ ଧରିଲେ।
7.106.27
ततस्तान्सायकांस्तत्र दोणनुन्नान्सहस्रशः ।
चिच्छेद समरे वीरस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१०६.२७ ॥
ତା'ପରେ ସେଇ ବୀର ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ପ୍ରେରିତ ସେହି ହଜାର ହଜାର ବାଣ କାଟିଦେଲେ; ତାହା ଅଦ୍ଭୁତ ପରି ହେଲା।
7.106.28
छित्त्वा तु ताञ्शरान्राजक्रोधसंरक्तलोचनः ।
शक्तं जग्राह समरे गिरीणामपि दारिणीम्।
स्वर्णदण्डां महाघोरामष्टघण्टां भयावहाम् ॥ ७.१०६.२८ ॥
ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକ କାଟି କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ନୟନର ରାଜା ଯୁଦ୍ଧରେ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ଚିରିଦେଉଥିବା ଶକ୍ତି ଧରିଲେ; ତାହାର ଦଣ୍ଡ ସୁବର୍ଣ୍ଣର, ଅତି ଭୟଙ୍କର, ଆଠଟି ଘଣ୍ଟିଯୁକ୍ତ ଓ ଭୟ ଜନ୍ମାଉଥିଲା।
7.106.29
समुत्क्षिप्य च तां हृष्टो ननाद बलवद्बली ।
नादेन सर्वभूतानि त्रासयन्निव भारत ॥ ७.१०६.२९ ॥
ତାହାକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ହର୍ଷରେ ବଳବାନ ବୀର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଗର୍ଜନ କଲେ; ହେ ଭାରତ, ସେହି ଗର୍ଜନରେ ଯେମିତି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତ୍ରସ୍ତ ହେଲେ।
7.106.30
शक्तिं समुद्यतां दृष्ट्वा धर्मराजेन संयुगे ।
स्वस्ति द्रोणाय सहसा सर्वभूतान्यथाब्रुवन् ॥ ७.१०६.३० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଉଠାଯାଇଥିବା ଶକ୍ତି ଦେଖି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ହଠାତ୍ କହିଲେ, "ଦ୍ରୋଣଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ!"
7.106.31
सा राजभुजनिर्मुक्ता निर्मुक्तोरगसन्निभा ।
प्रज्वालयन्ती गगनं दिशः सप्रदिशस्तथा।
द्रोणान्तिकमनुप्राप्ता दीप्तास्या पन्नगी यथा ॥ ७.१०६.३१ ॥
ରାଜାଙ୍କ ବାହୁରୁ ମୁକ୍ତ, ଖୋଳ ଛଡ଼ାଇଥିବା ସର୍ପ ପରି ସେ ଆକାଶ, ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗକୁ ଜାଳି ଦେଇ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ମୁଖର ନାଗିନୀ ପରି ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲା।
7.106.32
तामापतन्तीं सहसा दृष्ट्वा द्रोणो विशाम्पते ।
प्रादुश्चक्रै ततो ब्राह्ममस्त्रमस्त्रविदां वरः ॥ ७.१०६.३२ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ତାହାକୁ ସହସା ନିଜ ଆଡ଼କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ରୋଣ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ପ୍ରକଟ କଲେ।
7.106.33
तदस्त्रं भस्मसात्कृत्वा तां शक्तिं घोरदर्शनाम् ।
जगाम स्यन्दनं तूर्णं पाण्डवस्य यशस्विनः ॥ ७.१०६.३३ ॥
ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ସେହି ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଉଥିବା ଶକ୍ତିକୁ ଭସ୍ମ କଲା, ଏବଂ ପରେ ତାହା ଯଶସ୍ବୀ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଶୀଘ୍ର ଗଲା।
7.106.34
ततो युधिष्ठिरो राजा द्रोणास्त्रं तत्समुद्यतम् ।
अशामयन्महाप्राज्ञो ब्रह्मास्त्रेणैव मारिष ॥ ७.१०६.३४ ॥
ତହିଁ ପରେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ହେ ମାରିଷ, ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଉଦ୍ୟତ ସେହି ଅସ୍ତ୍ରକୁ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଶାନ୍ତ କଲେ।
7.106.35
विद्व्वा तं च रणे द्रोणं पञ्चभिर्नतपर्वभिः ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन चिच्छेदास्य महद्धनुः ॥ ७.१०६.३५ ॥
ରଣରେ ତାଙ୍କୁ ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ପାଞ୍ଚଟି ବାଣରେ ବିନ୍ଧି, ଅତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ କ୍ଷୁରପ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ମହାଧନୁ ଛେଦନ କଲେ।
7.106.36
तदपास्य धनुश्छिन्नं द्रोणः क्षत्रियमर्दनः ।
गदां चिक्षेप सहसा धर्मपुत्राय मारिष ॥ ७.१०६.३६ ॥
ହେ ମାରିଷ, ଭଙ୍ଗା ସେହି ଧନୁକୁ ଫିଙ୍ଗି ଦେଇ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ମର୍ଦ୍ଦନକାରୀ ଦ୍ରୋଣ ସହସା ଧର୍ମପୁତ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଗଦା ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.106.37
तामापतन्तीं सहसा गदां दृष्ट्वा युधिष्ठिरः ।
गदामेवाग्रहीत्क्रुद्धश्चिक्षेप च परन्तप ॥ ७.१०६.३७ ॥
ସେହି ଗଦା ହଠାତ୍ ନିଜ ଦିଗକୁ ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ଯୁଧିଷ୍ଠିର କ୍ରୋଧରେ ସେହି ଗଦାକୁ ହିଁ ଧରି ହେ ପରନ୍ତପ, ତାହା ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.106.38
ते गदे सहसा मुक्ते समासाद्य परस्परम् ।
सङ्घर्षात्पावकं मुक्त्वा समेयातां महीतले ॥ ७.१०६.३८ ॥
ସେହି ଦୁଇ ଗଦା ହଠାତ୍ ଛୁଟି ପରସ୍ପର ସହ ଧକ୍କା ଖାଇଲେ ଏବଂ ସଂଘର୍ଷରୁ ଅଗ୍ନି ଫିଙ୍ଗି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲେ।
7.106.39
ततो द्रोणो भृशं क्रुद्धो धर्मराजस्य मारिष ।
चतुर्भिर्निशितैस्तीक्ष्णैर्हयाञ्जघ्ने शरोत्तमैः ॥ ७.१०६.३९ ॥
ସେତେବେଳେ ଦ୍ରୋଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ହେ ମାରିଷ, ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ଚାରିଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଧାରୁଆ, ଉତ୍ତମ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ।
7.106.40
चिच्छेदैकेन भल्लेन धनुश्चेन्द्रध्वजोपमम् ।
केतुमेकेन चिच्छेद पाण्डवं चार्दयत्त्रिभिः ॥ ७.१०६.४० ॥
ଗୋଟିଏ ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ ଇନ୍ଦ୍ରଧ୍ୱଜ ସଦୃଶ ଧନୁ କାଟିଲେ, ଗୋଟିଏରେ ଧ୍ୱଜ କାଟିଲେ ଏବଂ ତିନିଟିରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କଲେ।
7.106.41
हताश्वात्तुल रथात्तूर्णमवप्लुत्य युधिष्ठिरः ।
तस्थावूर्ध्वभुजो राजा व्यायुधो भरतर्षभ ॥ ७.१०६.४१ ॥
ଘୋଡ଼ା ହତ ହେବାରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ରଥରୁ ଶୀଘ୍ର ଡେଇଁ ପଡ଼ିଲେ; ହେ ଭରତର୍ଷଭ, ନିରସ୍ତ୍ର ରାଜା ହାତ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ଠିଆ ହେଲେ।
7.106.42
विरथं तं समालोक्य व्यायुधं च विशेषतः ।
द्रोणो व्यमोहयच्छत्रून्सर्वसैन्यानि चाभिभो ॥ ७.१०६.४२ ॥
ତାହାକୁ ରଥହୀନ ଏବଂ ବିଶେଷତଃ ନିରସ୍ତ୍ର ଦେଖି ଦ୍ରୋଣ ଶତ୍ରୁ ଓ ସମସ୍ତ ସେନାଙ୍କୁ ମୋହିତ କଲେ, ହେ ଅଭିଭୋ।
7.106.43
मुञ्चंश्चेषुगणांस्तीक्ष्णाँल्लघुहस्तो दृढव्रतः ।
अभिदुद्राव राजानं सिंहो मृगमिवोल्बणः ॥ ७.१०६.४३ ॥
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣର ଗଣ ନିକ୍ଷେପ କରି, କ୍ଷିପ୍ର ହସ୍ତ ଓ ଦୃଢ଼ବ୍ରତ ସେ ସେହି ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ଭୟଙ୍କର ସିଂହ ହରିଣ ଉପରେ ପଡ଼ିବା ପରି ଧାଇଁଲେ।
7.106.44
तमभिद्रुतमालोक्य द्रोणेनामित्रघातिना ।
हाहेति सुमहाञ्शब्दः पाण्डूनां समजायत ॥ ७.१०६.४४ ॥
ଶତ୍ରୁଘାତୀ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁବା ଦେଖି, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ 'ହାୟ ହାୟ' ବୋଲି ମହା ଚିତ୍କାର ଉଠିଲା।
7.106.45
हृतो राजा हृतो राजा भारद्वाजेन मारिष ।
इत्यांसीत्सुमहाञ्शब्दः पाण्डूसैन्यस्य सर्वतः ॥ ७.१०६.४५ ॥
ହେ ମାନନୀୟ! ରାଜା ଧରାପଡ଼ିଲେ, ରାଜା ଧରାପଡ଼ିଲେ ଭାରଦ୍ବାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା! ଏହିପରି ପାଣ୍ଡବ ସୈନ୍ୟରେ ସର୍ବତ୍ର ମହା କୋଳାହଳ ହେଲା।
7.106.46
ततस्त्वरितमारुह्य सहदेवरथं नृपः ।
अपायाज्जवनैरश्वैः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.१०६.४६ ॥
ତା'ପରେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଶୀଘ୍ର ସହଦେବଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହିତ ପଳାଇଲେ।