Mahābhārata · Adhyāya 7.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.106.1
अर्जुने सैन्धवं प्राप्ते भारद्वाजेन संवृताः ।
पाञ्चालाः कुरुभिः सार्धं किमकुर्वत स़ञ्जय ॥ ७.१०६.१ ॥
O Sañjaya, was taten die Pāñcālas, von Droṇa, dem Sohn des Bharadvāja, umzingelt, zusammen mit den Kurus, als Arjuna zum Saindhava gegangen war?
7.106.2
अपराह्णे महाराज सङ्ग्रमे रोमहर्षणे ।
पाञ्चालानां कुरूणां च द्रोणद्यूतमवर्तत ॥ ७.१०६.२ ॥
O großer König, am Nachmittag fand in der haarsträubenden Schlacht zwischen den Pāñcālas und den Kurus ein Kampf wie ein Würfelspiel mit Droṇa statt.
7.106.3
पाञ्चाला हि जिघांसन्तो द्रोणं संहृष्टचेतसः ।
अभ्यमुञ्चन्त गर्जन्तः शरवर्षाणि मारिष ॥ ७.१०६.३ ॥
O Herr, die Pāñcālas, in der Absicht, Droṇa zu töten, mit frohem Herzen, brüllend, entfesselten einen Regen von Pfeilen.
7.106.4
ततस्तुल तुमुलस्तेषां सङ्ग्रामोऽवर्तताद्भुतः ।
पाञ्चालानां कुरूणां च घोरो देवासुरोपमः ॥ ७.१०६.४ ॥
Da entbrannte zwischen ihnen ein tosender, wundersamer und furchtbarer Kampf der Pāñcālas und Kurus, gleich dem Kampf der Götter und Dämonen.
7.106.5
सर्वे द्रोणरथं प्राप्य पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ।
तदनीकं बिभित्सन्तो महास्त्राणि व्यदर्शयन् ॥ ७.१०६.५ ॥
Alle Pāñcālas, zusammen mit den Pāṇḍavas, erreichten den Wagen Droṇas und zeigten, den Heerhaufen durchbrechen wollend, große Waffen.
7.106.6
द्रोणस्य रथपर्यन्तं रथिनो रथमास्थिताः ।
कम्पयन्तोऽभ्यवर्तन्त वेगमास्थाय मध्यमम् ॥ ७.१०६.६ ॥
Die Wagenkämpfer, auf ihren Wagen stehend, erreichten den Rand des Wagens Droṇas und rückten, ihn erschütternd, mit mittlerer Geschwindigkeit vor.
7.106.7
तमभ्ययाद्बृहत्क्षत्रः केकयानां महारथः ।
विमुञ्चन्निशितान्बाणान्महेन्द्राशनिसन्निभान् ॥ ७.१०६.७ ॥
Bṛhatkṣatra, der große Wagenkämpfer der Kekaya, rückte gegen ihn vor und ließ scharfe Pfeile gleich Indras Donnerkeilen fliegen.
7.106.8
तं तु प्रत्युद्ययौ शीघ्रं क्षेमधूर्तिर्महायशाः ।
विमुञ्चन्निशितान्बाणाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१०६.८ ॥
Doch Kṣemadhūrti, von großem Ruhm, eilte ihm rasch entgegen und ließ scharfe Pfeile zu Hunderten und Tausenden fliegen.
7.106.9
धृष्टकेतुश्च चेदीनामृषभोऽतिबलोदितः ।
त्वरितोऽभ्यद्रवद्द्रोणं महेन्द्रमिव शम्बरः ॥ ७.१०६.९ ॥
Dhṛṣṭaketu, der Stier der Cedi, von großer Kraft entflammt, stürzte sich eilends auf Droṇa, wie Śambara auf Indra.
7.106.10
तमापतन्तं सहसा व्यादितास्यमिवान्तकम् ।
वीरधन्वा महेष्वासस्त्वरमाणः समभ्ययात् ॥ ७.१०६.१० ॥
Vīradhanvan, der große Bogenschütze, eilte ihm entgegen, als jener plötzlich heranstürmte, wie der Tod mit geöffnetem Rachen.
7.106.11
युधिष्ठिरं महाराजं जिगीषुं समवस्थितम् ।
सहानीकं ततो द्रोणो न्यवारयत वीर्यवान् ॥ ७.१०६.११ ॥
Droṇa, mächtig und tapfer, hielt darauf König Yudhiṣṭhira auf, der mit seinem Heer fest stand, nach Sieg verlangend.
7.106.12
नकुलं कुशलं युद्धे पराक्रन्तं पराक्रमी ।
अभ्यगच्छत्समायान्तं विकर्णस्ते सुतः प्रभो ॥ ७.१०६.१२ ॥
O Herr, dein Sohn Vikarṇa ging Nakula entgegen, geschickt im Kampf und mutig auf ihn zuschreitend.
7.106.13
सहदेवं तथाऽऽयान्तं दुर्मुखः शत्रुकर्शनः ।
शैररनेकसाहस्रैः समवाकिरदाशुगैः ॥ ७.१०६.१३ ॥
Ebenso überschüttete Durmukha, der Peiniger der Feinde, den herannahenden Sahadeva mit vielen tausend schnellen Pfeilen.
7.106.14
सात्यकिं तु नरव्याघ्रं व्याघ्रदत्तस्त्ववारयत् ।
शरैः सुनिशितैस्तीक्ष्णैः कम्पयन्वै मुहुर्मुहुः ॥ ७.१०६.१४ ॥
Doch Vyāghradatta hielt Sātyaki, den Tiger unter den Menschen, auf und erschütterte ihn immer wieder mit sehr scharfen, spitzen Pfeilen.
7.106.15
द्रौपदेयान्नरव्याघ्रान्मुञ्चतः सायकोत्तमान् ।
संरब्धान्रथिनः श्रेष्ठान्सौमदत्तिरवारयत् ॥ ७.१०६.१५ ॥
Der Sohn Somadattas hielt die Söhne Draupadīs, die Tiger unter den Menschen, die ausgezeichnete Pfeile abschossen, und die erzürnten, vorzüglichen Wagenkämpfer auf.
7.106.16
भीमसेनं तदा क्रुद्धं भीमरूपो भयानकः ।
प्रत्यवारयदायान्तमार्श्यशृङ्गिर्महाबलः ॥ ७.१०६.१६ ॥
Da hielt der furchterregende, schrecklich gestaltete, gewaltige Ṛśyaśṛṅgi den heranstürmenden, zornigen Bhīmasena auf.
7.106.17
तयोः समभवद्युद्धं नरराक्षसयोर्मृधे ।
यादृगेव पुरावृत्तं रामरावणयोर्नृप ॥ ७.१०६.१७ ॥
Zwischen den beiden, dem Menschen und dem Rākṣasa, entbrannte ein Kampf, wie er einst zwischen Rāma und Rāvaṇa stattgefunden hatte, o König.
7.106.18
ततो युधिष्ठिरो द्रोणं नवत्या नतपर्वणाम् ।
आजघ्ने भरतश्रेष्ठः सर्वमर्मसु भारत ॥ ७.१०६.१८ ॥
Da traf Yudhiṣṭhira, der beste der Bharatas, Droṇa mit neunzig Pfeilen mit gebogenen Gelenken an allen empfindlichen Stellen, o Bhārata.
7.106.19
तं द्रोणः पञ्चविंशत्या निजघान स्तनान्तरे ।
रोषितो भरतश्रेष्ठ कौन्तेयेन यशस्विना ॥ ७.१०६.१९ ॥
Droṇa, zornig, traf ihn mit fünfundzwanzig Pfeilen mitten in die Brust, o Bester der Bharatas, durch den ruhmreichen Sohn der Kuntī.
7.106.20
अदृश्यं समरे चक्रे राजानं सायकोत्तमैः ।
साश्वसूतध्वजं द्रोणः पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.१०६.२० ॥
Während alle Bogenschützen zusahen, machte Droṇa den König im Kampf mit ausgezeichneten Pfeilen unsichtbar, samt seinen Pferden, seinem Wagenlenker und seinem Banner.
7.106.21
ताञ्शरान्द्रोणमुक्तांस्तु शरवर्षेण पाण्डवः ।
अवारयत धर्मात्मा दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१०६.२१ ॥
Doch der rechtschaffene Pāṇḍava wehrte jene von Droṇa abgeschossenen Pfeile mit einem Pfeilregen ab und zeigte dabei die Gewandtheit seiner Hand.
7.106.22
ततो द्रोणो भृशं क्रुद्धो दर्मराजस्य संयुगे ।
चिच्छेद समरे धन्वी धनुस्तस्य महात्मनः ॥ ७.१०६.२२ ॥
Da zerschnitt Droṇa, heftig erzürnt, als Bogenschütze im Kampf gegen den König der Gerechtigkeit, den Bogen jenes Großherzigen im Gefecht.
7.106.23
अथैनं छिन्नधन्वानं त्वरमाणो महारथः ।
शरैरनेकसाहस्रैः पूरयामास सर्वतः ॥ ७.१०६.२३ ॥
Dann überschüttete der große Wagenkämpfer, sich beeilend, den mit zerschnittenem Bogen Dastehenden von allen Seiten mit vielen Tausenden von Pfeilen.
7.106.24
अदृश्यं वीक्ष्य राजानं भारद्वाजस्य सायकैः ।
सर्वभूतान्यमन्यन्त हतमेव युधिष्ठिरम् ॥ ७.१०६.२४ ॥
Als alle Wesen den König unter den Pfeilen Bhāradvājas unsichtbar sahen, glaubten sie, Yudhiṣṭhira sei tatsächlich erschlagen worden.
7.106.25
केचिच्चैनममन्यन्त तथैव विमुखीकृतम् ।
हृतो राजेति राजेन्द्र ब्राह्मणेन महात्मना ॥ ७.१०६.२५ ॥
Manche glaubten, er sei auf diese Weise abgewandt worden, und, o Herr der Könige, dass der König vom großseelen Brahmanen entführt worden sei.
7.106.26
स कृच्छ्रं परमं प्राप्तो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
त्यक्त्वा तत्कार्मुकं छिन्नं भारद्वाजेन संयुगे।
आददेऽन्यद्धनुर्दिव्यं भारघ्नं वेगवत्तरम् ॥ ७.१०६.२६ ॥
Der König des Dharma, Yudhiṣṭhira, geriet in höchste Not; als der Sohn Bharadvājas ihm im Kampf den Bogen zerschnitt, ließ er ihn fallen und ergriff einen anderen göttlichen Bogen, der die Last trug und noch schneller war.
7.106.27
ततस्तान्सायकांस्तत्र दोणनुन्नान्सहस्रशः ।
चिच्छेद समरे वीरस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१०६.२७ ॥
Da zerschnitt jener Held im Kampf jene Tausende von Pfeilen, die Droṇa abgeschossen hatte, und es war wie ein Wunder.
7.106.28
छित्त्वा तु ताञ्शरान्राजक्रोधसंरक्तलोचनः ।
शक्तं जग्राह समरे गिरीणामपि दारिणीम्।
स्वर्णदण्डां महाघोरामष्टघण्टां भयावहाम् ॥ ७.१०६.२८ ॥
Nachdem er jene Pfeile zerschnitten hatte, ergriff der König, die Augen rot vor Zorn, im Kampf eine Lanze, die sogar Berge spalten konnte; ihr Schaft war golden, sehr furchtbar, mit acht Glöckchen und Schrecken bringend.
7.106.29
समुत्क्षिप्य च तां हृष्टो ननाद बलवद्बली ।
नादेन सर्वभूतानि त्रासयन्निव भारत ॥ ७.१०६.२९ ॥
Sie hoch emporschwingend, brüllte der mächtige Krieger voller Freude gewaltig, und mit diesem Gebrüll schien er alle Wesen zu erschrecken, o Bhārata.
7.106.30
शक्तिं समुद्यतां दृष्ट्वा धर्मराजेन संयुगे ।
स्वस्ति द्रोणाय सहसा सर्वभूतान्यथाब्रुवन् ॥ ७.१०६.३० ॥
Als sie den vom König des Dharma im Kampf erhobenen Speer sahen, sprachen alle Wesen plötzlich: "Möge es Droṇa wohlergehen!"
7.106.31
सा राजभुजनिर्मुक्ता निर्मुक्तोरगसन्निभा ।
प्रज्वालयन्ती गगनं दिशः सप्रदिशस्तथा।
द्रोणान्तिकमनुप्राप्ता दीप्तास्या पन्नगी यथा ॥ ७.१०६.३१ ॥
Vom Arm des Königs abgeschossen, einer abgestreiften Schlange gleich, das Firmament, die Himmelsrichtungen und die Zwischenrichtungen entflammend, gelangte sie nahe an Droṇa, wie eine Schlangenfrau mit brennendem Maul.
7.106.32
तामापतन्तीं सहसा दृष्ट्वा द्रोणो विशाम्पते ।
प्रादुश्चक्रै ततो ब्राह्ममस्त्रमस्त्रविदां वरः ॥ ७.१०६.३२ ॥
O Herr der Völker, als er sie plötzlich auf sich zueilen sah, rief Droṇa, der Beste unter den Waffenkundigen, da die Brahma-Waffe herbei.
7.106.33
तदस्त्रं भस्मसात्कृत्वा तां शक्तिं घोरदर्शनाम् ।
जगाम स्यन्दनं तूर्णं पाण्डवस्य यशस्विनः ॥ ७.१०६.३३ ॥
Jene Waffe, die jenen furchtbar anzusehenden Speer zu Asche verbrannte, eilte rasch zum Wagen des berühmten Pāṇḍava.
7.106.34
ततो युधिष्ठिरो राजा द्रोणास्त्रं तत्समुद्यतम् ।
अशामयन्महाप्राज्ञो ब्रह्मास्त्रेणैव मारिष ॥ ७.१०६.३४ ॥
Da besänftigte König Yudhiṣṭhira, überaus weise, o Herr, jene von Droṇa erhobene Waffe mit der Brahma-Waffe selbst.
7.106.35
विद्व्वा तं च रणे द्रोणं पञ्चभिर्नतपर्वभिः ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन चिच्छेदास्य महद्धनुः ॥ ७.१०६.३५ ॥
Nachdem er ihn im Kampf mit fünf Pfeilen mit gebogenen Gelenken durchbohrt hatte, zerschnitt er mit einem überaus scharfen Rasierpfeil Droṇas großen Bogen.
7.106.36
तदपास्य धनुश्छिन्नं द्रोणः क्षत्रियमर्दनः ।
गदां चिक्षेप सहसा धर्मपुत्राय मारिष ॥ ७.१०६.३६ ॥
Jenen zerbrochenen Bogen wegwerfend, schleuderte Droṇa, der Zermalmer der Krieger, o Herr, plötzlich seine Keule auf den Sohn des Dharma.
7.106.37
तामापतन्तीं सहसा गदां दृष्ट्वा युधिष्ठिरः ।
गदामेवाग्रहीत्क्रुद्धश्चिक्षेप च परन्तप ॥ ७.१०६.३७ ॥
Als Yudhiṣṭhira die Keule plötzlich auf sich zustürzen sah, ergriff er zornig eben diese Keule und schleuderte sie, o Versenger der Feinde.
7.106.38
ते गदे सहसा मुक्ते समासाद्य परस्परम् ।
सङ्घर्षात्पावकं मुक्त्वा समेयातां महीतले ॥ ७.१०६.३८ ॥
Jene beiden Keulen, plötzlich geschleudert, trafen aufeinander; aus dem Zusammenprall sprühte Feuer, und sie fielen zu Boden.
7.106.39
ततो द्रोणो भृशं क्रुद्धो धर्मराजस्य मारिष ।
चतुर्भिर्निशितैस्तीक्ष्णैर्हयाञ्जघ्ने शरोत्तमैः ॥ ७.१०६.३९ ॥
Da schlug Droṇa, heftig erzürnt, o Herr, die Pferde des Dharma-Königs mit vier scharfen, spitzen, vorzüglichen Pfeilen nieder.
7.106.40
चिच्छेदैकेन भल्लेन धनुश्चेन्द्रध्वजोपमम् ।
केतुमेकेन चिच्छेद पाण्डवं चार्दयत्त्रिभिः ॥ ७.१०६.४० ॥
Mit einem halbmondförmigen Pfeil zerschnitt er den Bogen, der Indras Banner glich; mit einem zerschlug er das Banner, und mit dreien bedrängte er den Pāṇḍava.
7.106.41
हताश्वात्तुल रथात्तूर्णमवप्लुत्य युधिष्ठिरः ।
तस्थावूर्ध्वभुजो राजा व्यायुधो भरतर्षभ ॥ ७.१०६.४१ ॥
Als seine Pferde erschlagen waren, sprang Yudhiṣṭhira rasch vom Wagen; und, Stier der Bharatas, der waffenlose König stand da mit erhobenen Armen.
7.106.42
विरथं तं समालोक्य व्यायुधं च विशेषतः ।
द्रोणो व्यमोहयच्छत्रून्सर्वसैन्यानि चाभिभो ॥ ७.१०६.४२ ॥
Als er ihn wagenlos und vor allem waffenlos sah, verwirrte Droṇa die Feinde und alle Heere, o Mächtiger.
7.106.43
मुञ्चंश्चेषुगणांस्तीक्ष्णाँल्लघुहस्तो दृढव्रतः ।
अभिदुद्राव राजानं सिंहो मृगमिवोल्बणः ॥ ७.१०६.४३ ॥
Scharfe Pfeilschwärme entsendend, flinkhändig und fest in seinem Gelübde, stürzte er sich auf den König, wie ein wilder Löwe auf eine Gazelle.
7.106.44
तमभिद्रुतमालोक्य द्रोणेनामित्रघातिना ।
हाहेति सुमहाञ्शब्दः पाण्डूनां समजायत ॥ ७.१०६.४४ ॥
Als sie sahen, wie Droṇa, der Vernichter der Feinde, auf ihn losstürzte, erhob sich unter den Pāṇḍavas ein gewaltiges Wehklagen: »Weh!«
7.106.45
हृतो राजा हृतो राजा भारद्वाजेन मारिष ।
इत्यांसीत्सुमहाञ्शब्दः पाण्डूसैन्यस्य सर्वतः ॥ ७.१०६.४५ ॥
»Der König ist gefangen! Der König ist gefangen, vom Sohn des Bharadvāja, o Verehrter!« So erhob sich von allen Seiten ein gewaltiges Geschrei im Heer der Pāṇḍavas.
7.106.46
ततस्त्वरितमारुह्य सहदेवरथं नृपः ।
अपायाज्जवनैरश्वैः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.१०६.४६ ॥
Da bestieg der König Yudhiṣṭhira, der Sohn der Kuntī, eilends den Wagen des Sahadeva und floh mit schnellen Pferden.