மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.106.1
अर्जुने सैन्धवं प्राप्ते भारद्वाजेन संवृताः ।
पाञ्चालाः कुरुभिः सार्धं किमकुर्वत स़ञ्जय ॥ ७.१०६.१ ॥
சஞ்சயா, அர்ஜுனன் சைந்தவனை அடையச் சென்றபோது, பாரத்வாஜரால் (துரோணரால்) சூழப்பட்ட பாஞ்சாலர்கள் கௌரவர்களுடன் என்ன செய்தனர்?
7.106.2
अपराह्णे महाराज सङ्ग्रमे रोमहर्षणे ।
पाञ्चालानां कुरूणां च द्रोणद्यूतमवर्तत ॥ ७.१०६.२ ॥
மகாராஜா, பிற்பகலில் உரோமங்களைச் சிலிர்க்கச் செய்யும் போரில், பாஞ்சாலர்களுக்கும் கௌரவர்களுக்கும் இடையே துரோணருடன் சூதாட்டப் போர் நடந்தது.
7.106.3
पाञ्चाला हि जिघांसन्तो द्रोणं संहृष्टचेतसः ।
अभ्यमुञ्चन्त गर्जन्तः शरवर्षाणि मारिष ॥ ७.१०६.३ ॥
மாரிஷரே, பாஞ்சாலர்கள் துரோணரைக் கொல்ல விரும்பி, மகிழ்ந்த உள்ளத்துடன் கர்ஜித்தவாறு அம்பு மழையைப் பொழிந்தனர்.
7.106.4
ततस्तुल तुमुलस्तेषां सङ्ग्रामोऽवर्तताद्भुतः ।
पाञ्चालानां कुरूणां च घोरो देवासुरोपमः ॥ ७.१०६.४ ॥
பின்னர் அவர்களுக்கிடையே பாஞ்சாலர்களுக்கும் கௌரவர்களுக்கும் இடையே தேவாசுரப் போரைப் போன்ற பயங்கரமும் வியக்கத்தக்கதுமான கடும் போர் மூண்டது.
7.106.5
सर्वे द्रोणरथं प्राप्य पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ।
तदनीकं बिभित्सन्तो महास्त्राणि व्यदर्शयन् ॥ ७.१०६.५ ॥
பாஞ்சாலர் அனைவரும் பாண்டவர்களுடன் துரோணரின் தேரை அடைந்து, அந்தப் படையைப் பிளக்க விரும்பி பெரிய அஸ்திரங்களைக் காட்டினர்.
7.106.6
द्रोणस्य रथपर्यन्तं रथिनो रथमास्थिताः ।
कम्पयन्तोऽभ्यवर्तन्त वेगमास्थाय मध्यमम् ॥ ७.१०६.६ ॥
துரோணரின் தேர் விளிம்பு வரை தேர்வீரர்கள் தம் தேர்களில் ஏறி, நடுத்தர வேகத்தைக் கொண்டு அதிரச் செய்தவாறு முன்னேறினர்.
7.106.7
तमभ्ययाद्बृहत्क्षत्रः केकयानां महारथः ।
विमुञ्चन्निशितान्बाणान्महेन्द्राशनिसन्निभान् ॥ ७.१०६.७ ॥
கேகயர்களின் மகாரதனான பிருஹத்க்ஷத்திரன் அவனை நோக்கி முன்னேறினான்; இந்திரனின் இடிக்கு ஒப்பான கூர்மையான அம்புகளை எய்தபடி.
7.106.8
तं तु प्रत्युद्ययौ शीघ्रं क्षेमधूर्तिर्महायशाः ।
विमुञ्चन्निशितान्बाणाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१०६.८ ॥
ஆனால் மகாயசஸ்வியான க்ஷேமதூர்த்தி விரைந்து அவனை எதிர்கொண்டான்; நூறும் ஆயிரமுமாக கூர்மையான அம்புகளை எய்தபடி.
7.106.9
धृष्टकेतुश्च चेदीनामृषभोऽतिबलोदितः ।
त्वरितोऽभ्यद्रवद्द्रोणं महेन्द्रमिव शम्बरः ॥ ७.१०६.९ ॥
சேதிகளின் காளை திருஷ்டகேது மிகுந்த வலிமையுடன் எழுந்து விரைந்து துரோணரை நோக்கித் தாக்கினான்; சம்பரன் இந்திரனை எதிர்த்தது போல.
7.106.10
तमापतन्तं सहसा व्यादितास्यमिवान्तकम् ।
वीरधन्वा महेष्वासस्त्वरमाणः समभ्ययात् ॥ ७.१०६.१० ॥
திடீரென பாய்ந்து வரும் வாய் திறந்த யமனைப் போல அவனை நோக்கி மகாவில்லாளி வீரதன்வா விரைந்து முன்னேறினான்.
7.106.11
युधिष्ठिरं महाराजं जिगीषुं समवस्थितम् ।
सहानीकं ततो द्रोणो न्यवारयत वीर्यवान् ॥ ७.१०६.११ ॥
மகாராஜா யுதிஷ்டிரன் வெல்ல விரும்பி சேனையுடன் உறுதியாக நின்றிருந்தார்; அப்பொழுது வீரியவானான துரோணர் அவரைத் தடுத்தார்.
7.106.12
नकुलं कुशलं युद्धे पराक्रन्तं पराक्रमी ।
अभ्यगच्छत्समायान्तं विकर्णस्ते सुतः प्रभो ॥ ७.१०६.१२ ॥
பிரபுவே, உம் மகன் விகர்ணன் போரில் திறமையும் வீரமும் கொண்டு தன்னை நோக்கி வந்த நகுலனை எதிர்கொண்டான்.
7.106.13
सहदेवं तथाऽऽयान्तं दुर्मुखः शत्रुकर्शनः ।
शैररनेकसाहस्रैः समवाकिरदाशुगैः ॥ ७.१०६.१३ ॥
அவ்வாறே வந்துகொண்டிருந்த சகதேவனை, எதிரிகளை வருத்தும் துர்முகன் ஆயிரக்கணக்கான விரைந்து செல்லும் அம்புகளால் மூடினான்.
7.106.14
सात्यकिं तु नरव्याघ्रं व्याघ्रदत्तस्त्ववारयत् ।
शरैः सुनिशितैस्तीक्ष्णैः कम्पयन्वै मुहुर्मुहुः ॥ ७.१०६.१४ ॥
ஆனால் வியாக்ரதத்தன் நரவ்யாக்ரனான சாத்யகியை மிகக் கூரிய கடுமையான அம்புகளால் பலமுறை நடுங்கச் செய்து தடுத்தான்.
7.106.15
द्रौपदेयान्नरव्याघ्रान्मुञ्चतः सायकोत्तमान् ।
संरब्धान्रथिनः श्रेष्ठान्सौमदत्तिरवारयत् ॥ ७.१०६.१५ ॥
சிறந்த அம்புகளை எய்துகொண்டிருந்த நரவ்யாக்ரர்களான திரௌபதியின் மைந்தர்களை, சினந்த சிறந்த தேரர்களை சௌமதத்தி தடுத்தான்.
7.106.16
भीमसेनं तदा क्रुद्धं भीमरूपो भयानकः ।
प्रत्यवारयदायान्तमार्श्यशृङ्गिर्महाबलः ॥ ७.१०६.१६ ॥
அப்போது சினந்து வந்த பீமசேனனை, பயங்கர உருவமும் அச்சம் தரும் தோற்றமும் கொண்ட மகாபலனான ருஷ்யசிருங்கி தடுத்தான்.
7.106.17
तयोः समभवद्युद्धं नरराक्षसयोर्मृधे ।
यादृगेव पुरावृत्तं रामरावणयोर्नृप ॥ ७.१०६.१७ ॥
அரசே! அவ்விருவருக்கும் மனிதனுக்கும் ராட்சசனுக்கும் இடையே போர் நடந்தது; முன்பு ராமனுக்கும் ராவணனுக்கும் நடந்தது போலவே.
7.106.18
ततो युधिष्ठिरो द्रोणं नवत्या नतपर्वणाम् ।
आजघ्ने भरतश्रेष्ठः सर्वमर्मसु भारत ॥ ७.१०६.१८ ॥
அப்போது பரதச்ரேஷ்டனான யுதிஷ்டிரன் துரோணரை வளைந்த கணுக்களையுடைய தொண்ணூறு அம்புகளால் எல்லா மர்ம இடங்களிலும் தாக்கினான். ஓ பாரதா!
7.106.19
तं द्रोणः पञ्चविंशत्या निजघान स्तनान्तरे ।
रोषितो भरतश्रेष्ठ कौन्तेयेन यशस्विना ॥ ७.१०६.१९ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, கோபமடைந்த துரோணன் புகழ்மிக்க குந்தியின் மகனால் அவனை இருபத்தைந்து அம்புகளால் மார்பின் நடுவில் தாக்கினான்.
7.106.20
अदृश्यं समरे चक्रे राजानं सायकोत्तमैः ।
साश्वसूतध्वजं द्रोणः पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.१०६.२० ॥
அனைத்து வில்வீரர்களும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, துரோணன் அரசனை சிறந்த அம்புகளால் போரில் மறைத்தான்; அவனுடைய குதிரைகள், சாரதி, கொடியோடு.
7.106.21
ताञ्शरान्द्रोणमुक्तांस्तु शरवर्षेण पाण्डवः ।
अवारयत धर्मात्मा दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१०६.२१ ॥
ஆனால் தர்மாத்மாவான பாண்டவன் துரோணன் எய்த அந்த அம்புகளை அம்பு மழையால் தடுத்தான்; தன் கையின் லாகவத்தைக் காட்டியபடி.
7.106.22
ततो द्रोणो भृशं क्रुद्धो दर्मराजस्य संयुगे ।
चिच्छेद समरे धन्वी धनुस्तस्य महात्मनः ॥ ७.१०६.२२ ॥
பின்னர் மிகவும் கோபமடைந்த துரோணன், தர்மராஜனின் போரில், வில்வீரனாக, அந்த மகாத்மாவின் வில்லை போரில் அறுத்தான்.
7.106.23
अथैनं छिन्नधन्वानं त्वरमाणो महारथः ।
शरैरनेकसाहस्रैः पूरयामास सर्वतः ॥ ७.१०६.२३ ॥
பின்னர் வில் அறுபட்ட அவனை, விரைந்த அந்த மகாரதன் ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் நிரப்பினான்.
7.106.24
अदृश्यं वीक्ष्य राजानं भारद्वाजस्य सायकैः ।
सर्वभूतान्यमन्यन्त हतमेव युधिष्ठिरम् ॥ ७.१०६.२४ ॥
துரோணனின் அம்புகளால் அரசன் மறைந்திருப்பதைக் கண்ட எல்லா உயிரினங்களும் யுதிஷ்டிரன் உண்மையிலேயே கொல்லப்பட்டான் என்று நினைத்தன.
7.106.25
केचिच्चैनममन्यन्त तथैव विमुखीकृतम् ।
हृतो राजेति राजेन्द्र ब्राह्मणेन महात्मना ॥ ७.१०६.२५ ॥
சிலர் அவரை அவ்வாறே முகம் திருப்பச் செய்யப்பட்டவராக எண்ணினர்; ஓ அரசர்களின் தலைவரே, மகாத்மாவாகிய அந்தப் பிராமணரால் அரசன் கவர்ந்து செல்லப்பட்டான் என்றும் எண்ணினர்.
7.106.26
स कृच्छ्रं परमं प्राप्तो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
त्यक्त्वा तत्कार्मुकं छिन्नं भारद्वाजेन संयुगे।
आददेऽन्यद्धनुर्दिव्यं भारघ्नं वेगवत्तरम् ॥ ७.१०६.२६ ॥
தர்மராஜனான யுதிஷ்டிரன் பெருந்துன்பத்தை அடைந்தான்; போரில் பரத்வாஜரின் மகன் அவனுடைய வில்லை அறுத்ததால், அதை விட்டுவிட்டு பாரத்தைத் தாங்கும் வேகமான வேறொரு தெய்வீக வில்லை எடுத்தான்.
7.106.27
ततस्तान्सायकांस्तत्र दोणनुन्नान्सहस्रशः ।
चिच्छेद समरे वीरस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१०६.२७ ॥
பின்னர் அந்த வீரன் போரில் துரோணரால் ஏவப்பட்ட அந்த ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளை வெட்டினான்; அது அதிசயம் போல் இருந்தது.
7.106.28
छित्त्वा तु ताञ्शरान्राजक्रोधसंरक्तलोचनः ।
शक्तं जग्राह समरे गिरीणामपि दारिणीम्।
स्वर्णदण्डां महाघोरामष्टघण्टां भयावहाम् ॥ ७.१०६.२८ ॥
அந்த அம்புகளை வெட்டிய பின், கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடைய அரசன் போரில் மலைகளையும் பிளக்கும் சக்தி ஆயுதத்தை எடுத்தான்; அதன் தண்டு பொன்னால் ஆனது, மிகக் கொடியதும் எட்டு மணிகள் கொண்டதும் அச்சம் தருவதுமாயிருந்தது.
7.106.29
समुत्क्षिप्य च तां हृष्टो ननाद बलवद्बली ।
नादेन सर्वभूतानि त्रासयन्निव भारत ॥ ७.१०६.२९ ॥
அதை உயர்த்தி மகிழ்ச்சியுடன் வலிமையான வீரன் பேரொலி எழுப்பினான்; ஓ பாரதா, அந்த முழக்கத்தால் எல்லா உயிரினங்களையும் அச்சுறுத்துவது போல் இருந்தது.
7.106.30
शक्तिं समुद्यतां दृष्ट्वा धर्मराजेन संयुगे ।
स्वस्ति द्रोणाय सहसा सर्वभूतान्यथाब्रुवन् ॥ ७.१०६.३० ॥
போரில் தர்மராஜனால் உயர்த்தப்பட்ட சக்தியைக் கண்டு எல்லா உயிரினங்களும் திடீரென்று, "துரோணருக்கு நலம் உண்டாகட்டும்" என்று கூறின.
7.106.31
सा राजभुजनिर्मुक्ता निर्मुक्तोरगसन्निभा ।
प्रज्वालयन्ती गगनं दिशः सप्रदिशस्तथा।
द्रोणान्तिकमनुप्राप्ता दीप्तास्या पन्नगी यथा ॥ ७.१०६.३१ ॥
அரசனின் கரத்திலிருந்து விடுபட்ட, கழற்றப்பட்ட பாம்பைப் போன்ற அது, வானத்தையும் திசைகளையும் துணைத்திசைகளையும் எரியூட்டிக்கொண்டு, எரியும் வாயுடைய நாகினியைப் போல துரோணரை அணுகியது.
7.106.32
तामापतन्तीं सहसा दृष्ट्वा द्रोणो विशाम्पते ।
प्रादुश्चक्रै ततो ब्राह्ममस्त्रमस्त्रविदां वरः ॥ ७.१०६.३२ ॥
ஓ மக்களின் தலைவனே, அது விரைந்து தன்னை நோக்கி வருவதைக் கண்டதும், ஆயுதம் அறிந்தவர்களில் சிறந்த துரோணர் பிரம்மாஸ்திரத்தை எழுப்பினார்.
7.106.33
तदस्त्रं भस्मसात्कृत्वा तां शक्तिं घोरदर्शनाम् ।
जगाम स्यन्दनं तूर्णं पाण्डवस्य यशस्विनः ॥ ७.१०६.३३ ॥
அந்த அஸ்திரம் பயங்கரத் தோற்றமுடைய அந்த சக்தியை சாம்பலாக்கியது; பின்னர் அது புகழ்பெற்ற பாண்டவனின் தேரை நோக்கி விரைந்து சென்றது.
7.106.34
ततो युधिष्ठिरो राजा द्रोणास्त्रं तत्समुद्यतम् ।
अशामयन्महाप्राज्ञो ब्रह्मास्त्रेणैव मारिष ॥ ७.१०६.३४ ॥
அப்போது மிகு அறிவுடைய அரசன் யுதிஷ்டிரன், ஓ மாரிஷனே, துரோணரால் எழுப்பப்பட்ட அந்த அஸ்திரத்தை பிரம்மாஸ்திரத்தாலேயே தணித்தான்.
7.106.35
विद्व्वा तं च रणे द्रोणं पञ्चभिर्नतपर्वभिः ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन चिच्छेदास्य महद्धनुः ॥ ७.१०६.३५ ॥
போரில் அவரைக் கூட்டுகளில் வளைந்த ஐந்து அம்புகளால் துளைத்து, மிகக் கூர்மையான க்ஷுரப்ரத்தால் துரோணரின் பெரிய வில்லை அறுத்தான்.
7.106.36
तदपास्य धनुश्छिन्नं द्रोणः क्षत्रियमर्दनः ।
गदां चिक्षेप सहसा धर्मपुत्राय मारिष ॥ ७.१०६.३६ ॥
ஓ மாரிஷனே, முறிந்த அந்த வில்லை எறிந்துவிட்டு, க்ஷத்திரியர்களை நசுக்கும் துரோணர் உடனே தர்மபுத்திரன் மீது கதையை வீசினார்.
7.106.37
तामापतन्तीं सहसा गदां दृष्ट्वा युधिष्ठिरः ।
गदामेवाग्रहीत्क्रुद्धश्चिक्षेप च परन्तप ॥ ७.१०६.३७ ॥
அந்த கதை திடீரென்று தன்மீது பாய்ந்து வருவதைக் கண்ட யுதிஷ்டிரன், கோபத்துடன் கதையையே பற்றி, எதிரிகளை வருத்துபவனே, அதை வீசினான்.
7.106.38
ते गदे सहसा मुक्ते समासाद्य परस्परम् ।
सङ्घर्षात्पावकं मुक्त्वा समेयातां महीतले ॥ ७.१०६.३८ ॥
அந்த இரண்டு கதைகளும் திடீரென வீசப்பட்டு ஒன்றோடொன்று மோதின; மோதலால் தீயை உமிழ்ந்தபடி அவை நிலத்தில் வந்து விழுந்தன.
7.106.39
ततो द्रोणो भृशं क्रुद्धो धर्मराजस्य मारिष ।
चतुर्भिर्निशितैस्तीक्ष्णैर्हयाञ्जघ्ने शरोत्तमैः ॥ ७.१०६.३९ ॥
அப்போது துரோணர் மிகவும் கோபமுற்று, மாரிஷா, தர்மராஜனின் குதிரைகளை நான்கு கூர்மையான, கடுமையான சிறந்த அம்புகளால் தாக்கினார்.
7.106.40
चिच्छेदैकेन भल्लेन धनुश्चेन्द्रध्वजोपमम् ।
केतुमेकेन चिच्छेद पाण्डवं चार्दयत्त्रिभिः ॥ ७.१०६.४० ॥
ஒரு பல்லத்தால் இந்திரத்வஜத்துக்கு ஒப்பான வில்லை அறுத்தார்; ஒன்றால் கொடியை வெட்டினார்; மூன்றால் பாண்டவனை வருத்தினார்.
7.106.41
हताश्वात्तुल रथात्तूर्णमवप्लुत्य युधिष्ठिरः ।
तस्थावूर्ध्वभुजो राजा व्यायुधो भरतर्षभ ॥ ७.१०६.४१ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்டதால் யுதிஷ்டிரன் தேரிலிருந்து விரைந்து குதித்தான்; பரதர்களில் சிறந்தவனே, ஆயுதமற்ற அரசன் கைகளை உயர்த்தியபடி நின்றான்.
7.106.42
विरथं तं समालोक्य व्यायुधं च विशेषतः ।
द्रोणो व्यमोहयच्छत्रून्सर्वसैन्यानि चाभिभो ॥ ७.१०६.४२ ॥
அவனை தேரற்றவனாகவும், குறிப்பாக ஆயுதமற்றவனாகவும் கண்ட துரோணர் எதிரிகளையும் எல்லாப் படைகளையும் மயக்கினார், ஓ அபிபோ.
7.106.43
मुञ्चंश्चेषुगणांस्तीक्ष्णाँल्लघुहस्तो दृढव्रतः ।
अभिदुद्राव राजानं सिंहो मृगमिवोल्बणः ॥ ७.१०६.४३ ॥
கூரிய அம்புத்தொடர்களை எய்தவாறு, விரைந்த கரங்களும் உறுதியான விரதமும் கொண்ட அவர், அந்த அரசன்மீது கொடிய சிங்கம் மானின்மீது பாய்வதுபோல் பாய்ந்தார்.
7.106.44
तमभिद्रुतमालोक्य द्रोणेनामित्रघातिना ।
हाहेति सुमहाञ्शब्दः पाण्डूनां समजायत ॥ ७.१०६.४४ ॥
எதிரிகளைக் கொல்லும் துரோணர் அவனை நோக்கிப் பாய்வதைக் கண்டு, பாண்டவர்களிடையே 'ஐயோ, ஐயோ' என்ற பெரும் ஓலம் எழுந்தது.
7.106.45
हृतो राजा हृतो राजा भारद्वाजेन मारिष ।
इत्यांसीत्सुमहाञ्शब्दः पाण्डूसैन्यस्य सर्वतः ॥ ७.१०६.४५ ॥
மாரிஷா, அரசன் பிடிபட்டான், அரசன் பிடிபட்டான், பாரத்வாஜரால் (துரோணரால்)! என்று பாண்டவ சேனையில் எங்கும் பெரும் ஓலம் எழுந்தது.
7.106.46
ततस्त्वरितमारुह्य सहदेवरथं नृपः ।
अपायाज्जवनैरश्वैः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.१०६.४६ ॥
பின்னர் அரசன் குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன், விரைவாகச் சஹதேவனின் தேரில் ஏறி, வேகமான குதிரைகளுடன் தப்பி ஓடினான்.