மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.111
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.111.1
प्रीतियुक्तं च हृद्यं च माननीयं च सर्वशः ।
कालयुक्तं च चित्रं च स्वधिया चाभिभाषितम् ॥ ७.१११.१ ॥
அவர் சொன்ன சொற்கள் அன்பு நிறைந்தவை, மனத்திற்கு இனியவை, எல்லா வகையிலும் மதிப்பிற்குரியவை, நேரத்திற்கேற்றவை, நுட்பமானவை; அவை அவரது சொந்த அறிவால் சொல்லப்பட்டவை.
7.111.2
धर्मराजस्य तद्वाक्यं निश्यम्य शिनिपुङ्गवः ।
सात्यकिर्भरतश्रेष्ठ प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ ७.१११.२ ॥
தர்மராஜனின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்ட சினிகளில் சிறந்தவனான சாத்யகி, பரதர்களில் சிறந்தவனே, யுதிஷ்டிரனுக்கு மறுமொழி கூறினான்.
7.111.3
श्रुतं ते गदतो वाक्यं सर्वमेतन्मयाऽच्युत ।
न्याययुक्तं च सत्यं च फल्गुनार्थे यशस्करम् ॥ ७.१११.३ ॥
அச்சுதனே, நீர் சொன்ன இந்தச் சொற்களை நான் முழுவதும் கேட்டேன்; அவை நியாயமானவை, உண்மையானவை, பால்குனன் (அர்ஜுனன்) புகழைத் தருபவை.
7.111.4
एवंविधे तथा काले मादृशं प्रेक्ष्य सत्तम ।
वक्तुमर्हसि राजेन्द्र यथा पार्थं तथैव माम् ॥ ७.१११.४ ॥
சத்தமனே, இப்படிப்பட்ட நிலையிலும் இந்த நேரத்திலும் என்னைப் போன்றவனைப் பார்த்து, மன்னர்களின் தலைவனே, பார்த்தனிடம் எப்படிச் சொல்வீரோ அப்படியே என்னிடமும் சொல்ல வேண்டும்.
7.111.5
न मे धनञ्जयस्यार्थे प्राणा रक्ष्याः कथञ्चन ।
त्वत्प्रयुक्तः पुनरहं किं नकुर्यां महाहवे ॥ ७.१११.५ ॥
தனஞ்சயனுக்காக என் உயிர் எந்த வகையிலும் காக்கப்பட வேண்டியதில்லை. நீரால் அனுப்பப்பட்ட நான் இந்தப் பெரும் போரில் எதைத்தான் செய்யமாட்டேன்?
7.111.6
लोकत्रयं योधयेयं सदेवासुरमानुषम् ।
त्वत्प्रयुक्तो नरेन्द्रेन्द्र किम्पुनस्तान्सुदुर्बलान् ॥ ७.१११.६ ॥
உம்மால் அனுப்பப்பட்ட நான், தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்களுடன் கூடிய மூன்று உலகங்களுடனும் போரிடுவேன்; நரேந்திரர்களின் இந்திரனே, அப்படியிருக்க அந்த மிகவும் பலவீனர்களைப் பற்றி என்ன சொல்வது?
7.111.7
सुयोधनबलं त्वद्य योधयिष्ये समन्ततः ।
विजेष्ये च रणे राजन्सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ७.१११.७ ॥
ஓ அரசே, இன்று நான் நாற்புறமும் சுயோதனனின் படையுடன் போரிடுவேன்; போரில் வெற்றி பெறுவேன். இதை உமக்கு உண்மையாகச் சொல்கிறேன்.
7.111.8
कुशल्यहं कुंशलिनं समासाद्य धनञ्जयम् ।
हते जयद्रथे राजन्पुनरेष्यामि तेऽन्तिकम् ॥ ७.१११.८ ॥
ஓ அரசே, நலமுடன் இருந்து, நலமுடன் உள்ள தனஞ்சயனை அணுகி, ஜயத்ரதன் கொல்லப்பட்ட பின் நான் மீண்டும் உம்மிடம் வருவேன்.
7.111.9
अवश्यं तु मया सर्वं विज्ञाप्यस्त्वं नराधिप ।
वासुदेवस्य यद्वाक्यं फल्गुनस्य च धीमतः ॥ ७.१११.९ ॥
ஓ மன்னர் தலைவரே, நான் உமக்கு அனைத்தையும் அவசியம் தெரிவிக்க வேண்டும் — வாசுதேவனின் சொற்களையும் அறிவுள்ள பல்குனனின் சொற்களையும்.
7.111.10
दृढं त्वभिहितश्चाहमर्जुनेन पुनःपुनः ।
मध्ये सर्वस्य सैन्यस्य वासुदेवस्य शृण्वतः ॥ ७.१११.१० ॥
படையனைத்தின் நடுவே, வாசுதேவன் கேட்கும்போதே, அர்ஜுனன் என்னிடம் மீண்டும் மீண்டும் உறுதியாகச் சொன்னான்.
7.111.11
अद्य माधव राजानमप्रमत्तोऽनुपालय ।
आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा यावद्धन्मि जयद्रथम् ॥ ७.१११.११ ॥
ஓ மாதவா, இன்று அரசனை கவனத்துடன் காத்திடு; போரில் உயர்ந்த நோக்கம் கொண்டு, ஜயத்ரதனை நான் கொல்லும் வரை.
7.111.12
त्वयि चाहं महाबाहो प्रद्युम्ने वा महारथे ।
नृपं निक्षिप्य गच्छेयं निरपेक्षो जयद्रथम् ॥ ७.१११.१२ ॥
ஓ மகாபாகு, நான் உம்மிடமோ அல்லது மகாரதன் பிரத்யும்னனிடமோ அரசனை ஒப்படைத்து, கவலையின்றி ஜயத்ரதனை நோக்கிச் செல்வேன்.
7.111.13
जानीषे हि रणे द्रोणं कुरुषु श्रेष्ठसम्मतम् ।
प्रतिज्ञा चापि ते नित्यं श्रुता द्रोणस्य माधव ॥ ७.१११.१३ ॥
மாதவா, போரில் குருக்களிடையே சிறந்தவராக மதிக்கப்படும் துரோணரை நீ அறிவாய்; துரோணரின் சபதத்தையும் நீ எப்போதும் கேட்டிருக்கிறாய்.
7.111.14
ग्रहमे धर्मराजस्य भारद्वाजोऽपि गृध्यति ।
शक्तश्चापि रणे द्रोणो निग्रहीतुं युधिष्ठिरम् ॥ ७.१११.१४ ॥
தர்மராஜனைப் பிடிக்க பாரத்வாஜனும் (துரோணன்) ஆசைப்படுகிறான்; போரில் யுதிஷ்டிரனைப் பிடிக்கும் ஆற்றலும் துரோணனுக்கு உண்டு.
7.111.15
एवं त्वयि समाघाय धर्मराजं नरोत्तमम् ।
अहमद्य गमिष्यामि सैन्धवस्य वधाय हि ॥ ७.१११.१५ ॥
இவ்வாறு நரோத்தமனான தர்மராஜனை உன்னிடம் ஒப்படைத்து, சைந்தவனைக் (ஜயத்ரதனை) கொல்வதற்காக நான் இன்று செல்வேன்.
7.111.16
स त्वमद्य रणे यत्तो रक्ष माधव पाण्डवम् ।
रक्षेणे धर्मराजस्य ध्रुवो हि विजयो मम ॥ ७.१११.१६ ॥
மாதவா, நீ இன்று போரில் கவனமாயிருந்து பாண்டவனைக் (யுதிஷ்டிரனை) காப்பாயாக; தர்மராஜனின் பாதுகாப்பால் என் வெற்றி உறுதியாகும்.
7.111.17
जयद्रथं च हत्वाऽहं द्रुतमेष्यामि माधव ।
धर्मराजं न चेद्द्रोणो निगृह्णीयाद्रणे बलात् ॥ ७.१११.१७ ॥
மாதவா, ஜயத்ரதனைக் கொன்று நான் விரைவில் திரும்பி வருவேன்; போரில் துரோணன் பலவந்தமாக தர்மராஜனைப் பிடித்துக்கொள்ளாவிட்டால்.
7.111.18
निगृहीते नरश्रेष्ठे भारद्वाजेन माधव ।
सैन्धवस्य वधो न स्यान्ममाप्रीतिस्तथा भवेत् ॥ ७.१११.१८ ॥
மாதவா, பாரத்வாஜனால் நரசிரேஷ்டன் (தர்மராஜன்) பிடிக்கப்பட்டால், சைந்தவனின் கொலை நடக்காது; அது எனக்கும் அதிருப்தியையே தரும்.
7.111.19
एवङ्गते नरश्रेष्ठे पाण्डवे सत्यवादिति ।
अस्माकं गमनं व्यक्तं वनं प्रति भवेत्पुनः ॥ ७.१११.१९ ॥
நரசிரேஷ்டனான சத்தியவாதியான பாண்டவன் இவ்வாறு ஆகிவிட்டதால், நமக்குத் திரும்பவும் காட்டிற்குச் செல்ல வேண்டியிருக்கும் என்பது தெளிவு.
7.111.20
सोऽयं मम जयो व्यक्तं व्यर्थ एव भविष्यति ।
यदि द्रोणो रणे क्रुद्धो निगृह्णीयाद्युधिष्ठिरम् ॥ ७.१११.२० ॥
போரில் கோபமுற்ற துரோணர் யுதிஷ்டிரனைப் பிடித்துவிட்டால், என் இந்த வெற்றி தெளிவாக வீணாகிவிடும்.
7.111.21
स त्वमद्य महाबाहो प्रियार्थं मम माधव ।
जयार्थं च यशोर्थं च रक्ष राजानमाहवे ॥ ७.१११.२१ ॥
ஆகையால் மகாபாகு மாதவா, இன்று என் நன்மைக்காகவும், வெற்றிக்காகவும், புகழுக்காகவும், போரில் அரசனைக் காப்பாயாக.
7.111.22
स भवान्मयि निक्षेपो निक्षिप्तः सव्यसाचिना ।
भारद्वाजाद्भयं नित्यं मन्यमानेन वै प्रभो ॥ ७.१११.२२ ॥
பிரபுவே, அந்தக் பொறுப்பு நீங்களே; பாரத்வாஜ துரோணரால் எப்போதும் அச்சம் உண்டு என்று கருதிய சவ்யசாசி அர்ஜுனன் அதை என்னிடம் ஒப்படைத்தான்.
7.111.23
तस्यापि च महाबाहो नित्यं पश्यामि संयुगे ।
नान्यं हि प्रतियोद्धारं रौक्मिणेयादृते प्रभो ॥ ७.१११.२३ ॥
மகாபாகுவே, பிரபுவே, போரில் அவனுக்கு எதிரியாக ருக்மிணியின் மகனைத் தவிர வேறு யாரையும் நான் எப்போதும் காண்பதில்லை.
7.111.24
मां चापि मन्यते युद्धे भारद्वाजस्य धीमतः ।
सोऽहं संभावनानं चैतामाचार्यवचनं च तत्।
पृष्ठतो नोत्सहे कर्तुं त्वां वा त्यक्तुं महीपते ॥ ७.१११.२४ ॥
பாரத்வாஜ ஞானி துரோணர் போரில் என்னையும் மதிக்கிறார்; அந்த மரியாதையையும் ஆசாரியரின் சொல்லையும் நான் பின்னால் புறக்கணிக்கவோ, மன்னா, உன்னைக் கைவிடவோ இயலாது.
7.111.25
आचार्यो लघुहस्तत्वादभेद्यकवचावृतः ।
उपलभ्य रणे क्रीडेद्यथा शकुनिना शिशुः ॥ ७.१११.२५ ॥
ஆசிரியர் துரோணர் லேசான கைவன்மை கொண்டவர், ஊடுருவ முடியாத கவசத்தால் மூடப்பட்டவர்; போரில் அவர் ஒரு குழந்தை பறவையுடன் விளையாடுவது போல் விளையாடுவார்.
7.111.26
यदि कार्ष्णिर्धनुष्पाणिरिह स्यान्मकरध्वजः ।
तस्मै त्वां विसृजेयं वै स त्वां रक्षेद्यथाऽर्जुनः ॥ ७.१११.२६ ॥
வில்லைக் கையில் கொண்ட மகரக்கொடியோன் கார்ஷ்ணி (அர்ஜுனன்) இங்கு இருந்தால், உம்மை அவனிடம் ஒப்படைப்பேன்; அவன் அர்ஜுனனைப் போலவே உம்மைக் காப்பான்.
7.111.27
कुरु त्वमात्मनो गुप्तिं कस्ते गोप्ता गते मयि ।
यः प्रतीयाद्रमे द्रोणं यावद्गच्छामि पाण्डवम् ॥ ७.१११.२७ ॥
நீரே உம்மைக் காத்துக்கொள்ளும்; நான் போன பின் உமக்குக் காவலர் யார்? நான் பாண்டவனை நோக்கிச் செல்லும்போது துரோணரை எதிர்த்துச் செல்பவன் யார்?
7.111.28
मा च ते भयमद्यास्तु राजन्नर्जुनसम्भवम् ।
न स जातु महाबाहुर्भारमुद्यम्य सीदति ॥ ७.१११.२८ ॥
ஓ அரசே, இன்று அர்ஜுனனால் உமக்கு எந்த அச்சமும் வேண்டாம்; அந்த மகாபாகு ஒருபோதும் சுமையைத் தூக்கித் தளர்வதில்லை.
7.111.29
ये च सौवीरका योधास्तथा सैन्धवपौरवाः ।
उदीच्या दाक्षिणात्याश्च ये चान्येऽपि महारथाः ॥ ७.१११.२९ ॥
சௌவீரர்களான வீரர்கள், சைந்தவர்களும் பௌரவர்களும், வடக்கிலும் தெற்கிலுமுள்ள வீரர்கள், மற்ற மகாரதர்களும்,
7.111.30
ये च कर्णमुखा राजन्रथोदाराः प्रकीर्तितः ।
एतेऽर्जुनस्य क्रुद्धस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ ७.१११.३० ॥
ஓ அரசே, கர்ணனைத் தலைவராகக் கொண்ட புகழ்பெற்ற உயர்ந்த ரதவீரர்கள் இவர்கள்—கோபங்கொண்ட அர்ஜுனனின் பதினாறில் ஒரு பங்குக்கும் இவர்கள் தகுதியில்லை.
7.111.31
उद्युक्ताः पृथिवीपाल ससुरासुरमानुषाः ।
सराक्षसगणा राजन्सकिन्नरमहोरगाः ॥ ७.१११.३१ ॥
பூமியின் காவலனே, தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்களுடன், ராட்சசக் கூட்டங்களுடன், ஓ அரசே, கின்னரர்களும் பெரும் நாகங்களுடனும் சேர்ந்து அனைவரும் போருக்குத் தயாராக நின்றாலும்.
7.111.32
जङ्गमस्थावरैः सार्धं नालं पार्थस्य संयुगे ।
एवं ज्ञात्वा महाराज व्येतु ते भीर्धनञ्जये ॥ ७.१११.३२ ॥
நகர்பவை நிலைபவையுடன் சேர்ந்தாலும் போரில் பார்த்தனுக்கு அவர்கள் போதாது. இவ்வாறு அறிந்து, மஹாராஜே, தனஞ்சயன் மீதான உங்கள் பயம் நீங்கட்டும்.
7.111.33
एवं वीरौ महेष्वासौ कृष्णौ सत्यपराक्रमौ ।
न तत्र कर्मणो व्यापत्कथंचिदपि विद्यते। ॥ ७.१११.३३ ॥
இவ்வாறு அந்த இரண்டு வீரர்கள், மாபெரும் வில்லாளர்கள், உண்மை வீரம் கொண்ட கிருஷ்ணர்கள், அங்கு செயலின் தோல்வி எவ்வகையிலும் காணப்படுவதில்லை.
7.111.34
दैवं कृतास्त्रतां योगममर्षं शौर्यमाहवे ।
कृतज्ञतां दयां चैव भ्रातुस्त्वमनुचिन्तय ॥ ७.१११.३४ ॥
தெய்வ வலிமையையும், ஆயுதத் திறமையையும், தவத்தையும், சினத்தையும், போரில் வீரத்தையும், நன்றியையும், கருணையையும்—சகோதரனின் இவற்றை நீ சிந்தித்துப் பார்.
7.111.35
मयि चापि सहाये ते गच्छमानेऽर्जुनं प्रति ।
द्रोणे चित्रास्त्रतां सह्ख्ये राजंस्त्वमनुचिन्तय ॥ ७.१११.३५ ॥
மேலும் உங்களுக்குத் துணையாக நான் அர்ஜுனனை நோக்கிச் செல்லும்போது, ஓ அரசே, துரோணரின் அற்புதமான ஆயுதத் திறமையை நீ சிந்தித்துப் பார்.
7.111.36
आचार्यो हि भृशं राजन्निग्रहे तव गृध्यति ।
प्रतिज्ञामात्मनो रक्षन्सत्यां कर्तुं च भारत ॥ ७.१११.३६ ॥
ஓ அரசே, ஆசிரியர் உங்களைச் சிறைப்பிடிப்பதில் பெரிதும் ஆர்வமாக இருக்கிறார். ஓ பாரதா, தம் சபதத்தைக் காத்து அதனை நிறைவேற்றுவதற்காக.
7.111.37
कुरुष्वाद्यात्मनो गुप्तिं कस्ते गोप्ता गते मयि ।
यस्याहं प्रत्ययात्पार्थं गच्छेयं फल्गुनं प्रति ॥ ७.१११.३७ ॥
இப்போது உன்னைக் காத்துக்கொள். நான் போய்விட்டால் உனக்குக் காவலன் யார்? யாருடைய நம்பிக்கையில் நான் பார்த்தனிடம் (அர்ஜுனனிடம்) செல்வேன்?
7.111.38
न ह्यहं त्वां महाराज अनिक्षिप्य महाहवे ।
क्वचिद्यास्यामि कौरव्य सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ७.१११.३८ ॥
மகாராஜாவே, பெரும் போரில் உன்னை ஒப்படைக்காமல் நான் எங்கும் போக மாட்டேன். குருவின் வழித்தோன்றலே, இது உண்மை என்று உனக்குச் சொல்கிறேன்.
7.111.39
न पश्यामि रथं कञ्चिद्यस्ते गोप्ता भवेदिह ।
शक्तं यं मन्यसे राजन्गोप्तारं प्रति पाण्डव ॥ ७.१११.३९ ॥
அரசே, இங்கே உனக்குக் காவலனாக இருக்கக்கூடிய எந்த ரதத்தையும் நான் காணவில்லை. பாண்டவனே, உன் காவலனாக நீ சக்தியுள்ளவனாக எண்ணுபவனை.
7.111.40
एतद्विचार्य बहुशो बुद्ध्या बुद्धिमतां वर ।
दृष्ट्वा श्रेयः परं बुद्ध्या ततो राजन्प्रशाधि माम् ॥ ७.१११.४० ॥
ஞானிகளில் சிறந்தவனே, இதை பலமுறை புத்தியால் ஆராய்ந்து, புத்தியால் மேலான நன்மையைக் கண்டு, அரசே, எனக்கு ஆணையிடு.
7.111.41
एवमेतन्महाबाहो यथा वदसि माधव ।
न तु मे शुद्ध्यते भावः श्वेताश्वं प्रति मारिष ॥ ७.१११.४१ ॥
மகாபாகுவே, மாதவா, நீ சொல்வது அப்படியே. ஆனால் மாரிஷா, வெண்குதிரையுடையவன் (அர்ஜுனன்) மீதான என் எண்ணம் தூய்மையடையவில்லை.
7.111.42
करिष्ये परमं यत्नमात्मनो रक्षणे ह्यहम् ।
गच्छ त्वं समनुज्ञातो यत्र यातो धनञ्जयः ॥ ७.१११.४२ ॥
என் பாதுகாப்பிற்காக நான் பெரும் முயற்சி செய்வேன். அனுமதி பெற்று, தனஞ்சயன் (அர்ஜுனன்) சென்ற இடத்திற்குப் போ.
7.111.43
आत्मसंरक्षणं सङ्ख्ये गमनं चार्जुनं प्रति ।
विचार्यैतत्स्वयं बुद्ध्या गमनं तत्र रोचये ॥ ७.१११.४३ ॥
போரில் தன்னைக் காப்பது, அர்ஜுனனை நோக்கிச் செல்வது — இதை நானே அறிவால் ஆராய்ந்து, அங்கே செல்வதையே விரும்புகிறேன்.
7.111.44
स त्वमातिष्ठ यानाय यत्र यातो धनञ्जयः ।
ममापि रक्षणं भीमः करिष्यति महाबलः ॥ ७.१११.४४ ॥
நீ தேருக்கு ஏறு; தனஞ்சயன் சென்ற இடத்திற்குச் செல். என்னையும் மகாபலசாலியான பீமன் காப்பாற்றுவான்.
7.111.45
पार्षतश्च ससोदर्यः पार्थिवाश्च मबाहलाः ।
द्रौपदेयाश्च मां तात रक्षिष्यन्ति न संशयः ॥ ७.१११.४५ ॥
பார்ஷதனும் அவனுடைய சகோதரர்களும், மகாபாகு அரசர்களும், திரௌபதியின் புதல்வர்களும் — அன்பனே, அவர்கள் என்னைக் காப்பார்கள்; இதில் ஐயமில்லை.
7.111.46
केकया भ्रातरः पञ्च राक्षसश्च घटोत्कचः ।
विराटो द्रुपदश्चैव शिखण्डी च महारथः ॥ ७.१११.४६ ॥
கேகயரின் ஐந்து சகோதரர்கள், ராட்சதன் கடோத்கசன், விராடன், துருபதன், மகாரதன் சிகண்டியும் (என்னைக் காப்பார்கள்).
7.111.47
धृष्टकेतुश्च बलवान्कुन्तिभोजश्च मातुलः ।
नकुलः सहदेवश्च पाञ्चालाः सृञ्जयास्तथा।
एते समाहितास्तात रक्षिष्यन्ति न संशयः ॥ ७.१११.४७ ॥
வலிமையான திருஷ்டகேது, என் மாமன் குந்திபோஜன், நகுலன், சகதேவன், பாஞ்சாலர்கள், சிருஞ்சயர்கள் — இவர்கள் அனைவரும் ஒருமுகமாக, அன்பனே, என்னைக் காப்பார்கள்; ஐயமில்லை.
7.111.48
न द्रोणः सह सैन्येन कृतवर्मा च संयुगे ।
समासादयितुं शक्तो न च मां धर्षयिष्यति ॥ ७.१११.४८ ॥
துரோணரும் தம் சேனையுடனும், கிருதவர்மனும் போரில் என்னை அணுகவோ, எதிர்கொள்ளவோ முடியாதவர்கள்; என்னைத் தாக்கவும் மாட்டார்கள்.
7.111.49
धृष्टद्युम्नश्च समरे द्रोणं क्रुद्धं परन्तपः ।
वारयिष्यति विक्रम्य वेलेव मकरालयम् ॥ ७.१११.४९ ॥
போரில் கோபமுற்ற துரோணரை எதிரிகளை வாட்டும் திருஷ்டத்யும்னன் வீரத்துடன் தடுப்பான், கரை கடலைத் தடுப்பது போல.
7.111.50
यत्र स्थास्यति सङ्ग्रामे पार्षतः परवीरहा ।
न द्रोणस्य बलं तात क्रमेत्तत्र कथञ्चन ॥ ७.१११.५० ॥
அன்பனே, போரில் எதிர் வீரர்களைக் கொல்லும் பார்ஷதன் எங்கு நிற்பானோ, அங்கே துரோணரின் படை எவ்வகையிலும் முன்னேறாது.
7.111.51
एष द्रोणविनाशाय समुत्पन्नो हुताशनात् ।
कवची स शरी खङ्गी धन्वी च वरभूषणः ॥ ७.१११.५१ ॥
துரோணரின் அழிவுக்காக இவன் அக்கினியிலிருந்து தோன்றினான்; அவன் கவசமும், அம்புகளும், வாளும், வில்லும் கொண்டவனும், சிறந்த அணிகலன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனுமாவான்.
7.111.52
एष द्रोणं रणे क्रुद्धं वारयेत स वै प्रभो ।
पाञ्चालः सहितैः सर्वैः पाण्डवानां च धन्विभिः ॥ ७.१११.५२ ॥
ஐயனே, இந்தப் பாஞ்சாலன் போரில் கோபமுற்ற துரோணரைத் தடுப்பான்; பாண்டவர்களின் அனைத்து வில்லாளிகளுடனும் சேர்ந்து.
7.111.53
विक्रुधं गच्छ शैनेय मा कार्षीर्मयि सम्भ्रमम् ।
धृष्टद्युम्नो रणे क्रुद्धं द्रोणमावारयिष्यति ॥ ७.१११.५३ ॥
சைனேயனே, கோபமின்றிச் செல்; என்மீது பதற்றம் காட்டாதே. போரில் கோபமுற்ற துரோணரை திருஷ்டத்யும்னன் தடுத்து நிறுத்துவான்.