મહાભારત · અધ્યાય 7.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.115.1
शृणुष्वैकमना राजन्यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
द्राव्यमाणे बले तस्मिन्हार्दिक्येन महात्मना ॥ ७.११५.१ ॥
રાજા, તું મને જે પૂછે છે તે એકાગ્ર મનથી સાંભળ — તે સેના મહાત્મા હાર્દિક્ય (કૃતવર્મા)એ ભગાડી ત્યારે.
7.115.2
लज्जयावनते चापि परिहृष्टे च तावके ।
द्वीपो य आसीत्पाण्डूनामगाधे गाधमिच्छताम् ॥ ७.११५.२ ॥
તારા પક્ષના લોકો લજ્જાથી નમેલા હતા અને પાંડવોના પક્ષમાં હર્ષ ભરાયેલો હતો; અગાધમાં આધાર શોધનારાઓ માટે પાંડવોનો આશ્રયદ્વીપ હતો.
7.115.3
श्रुत्वा स निनदं भीमं तावकानां महाहवे ।
शैनेयस्त्वरितो राजन्कृतवर्माणमभ्ययात् ॥ ७.११५.३ ॥
રાજા, તારા સૈનિકોનો તે ભયંકર ગર્જનાનાદ સાંભળીને શૈનેય (સાત્યકિ) તે મહાયુદ્ધમાં ઝડપથી કૃતવર્માની તરફ ગયો.
7.115.4
उवाच सारथिं तत्र क्रोधामर्षसमन्वितः ।
हार्दिक्याभिमुखं सूत कुरु मे रथमुत्तमम् ॥ ७.११५.४ ॥
ત્યાં ક્રોધ અને અમર્ષથી ભરાયેલા તે પોતાના સારથીને બોલ્યો — હે સૂત, હાર્દિક્યની સામે મારો ઉત્તમ રથ હાંકો.
7.115.5
कुरुते कदनं पश्य पाण्डुसैन्ये ह्यमर्षितः ।
एनं जित्वा पुनः सूत यास्यामि विजयं प्रति ॥ ७.११५.५ ॥
જો, પાંડવ સેનામાં અમર્ષથી તે કેવો સંહાર કરી રહ્યો છે. હે સૂત, તેને જીતીને હું ફરીથી વિજય તરફ જઈશ.
7.115.6
एवमुक्ते तु वचने सूतस्तस्य महामते ।
निमेषान्तरमात्रेण कृतवर्माणमभ्ययात् ॥ ७.११५.६ ॥
હે મહામતિ, તેના આ વચન કહેતાં જ સારથિ એક પળમાં કૃતવર્માની તરફ આગળ વધ્યો.
7.115.7
कृतवर्मा तु हार्दिक्यः शैनेयं निशितैः शरैः ।
अवाकिरत्सुसंक्रुद्धस्ततोऽक्रुद्ध्यत्स सात्यकिः ॥ ७.११५.७ ॥
હૃદિકનો પુત્ર કૃતવર્મા તીક્ષ્ણ બાણોથી શૈનેયને ઢાંકી દીધો; ત્યારે અત્યંત ક્રોધિત સાત્યકી પણ કુપિત થયો.
7.115.8
अथाशु निशितं भल्लुं शैनेयः कृतवर्मणः ।
प्रेषयामास समरे शरांश्च चतुरोऽपरान् ॥ ७.११५.८ ॥
પછી શૈનેયે તરત જ યુદ્ધમાં કૃતવર્મા પર એક તીક્ષ્ણ ભલ્લ બાણ અને બીજા ચાર બાણ છોડ્યા.
7.115.9
ते तस्य जघ्निरे वाहान्भल्लेनास्याच्छिनद्धनुः ।
पृष्ठरक्षं तथा सूतमविध्यन्निशितैः शरैः ॥ ७.११५.९ ॥
તે બાણોએ તેના ઘોડાઓને મારી નાખ્યા; ભલ્લથી તેનું ધનુષ કાપ્યું; પૃષ્ઠરક્ષક અને સારથિને તીક્ષ્ણ બાણોથી વીંધ્યા.
7.115.10
ततस्तं विरथं कृत्वा सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
सेनामस्यार्दयामास शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.११५.१० ॥
ત્યારે સત્યપરાક્રમી સાત્યકીએ તેને રથહીન કરી દીધો અને વળેલી ગાંઠોવાળા બાણોથી તેની સેનાને પીડિત કરી.
7.115.11
अभज्यताथ पृतना शैनेयशरपीडिता ।
पलायनकृतोत्साहा भ्रमन्ती तत्रतत्र ह।
ततः प्रायात्स त्वरितः सात्यकिः सत्यविक्रमः ॥ ७.११५.११ ॥
શૈનેયના બાણોથી પીડિત સેના તૂટી પડી; ભાગવા ઉત્સુક થઈને તે આમતેમ ભટકવા લાગી. પછી સત્યપરાક્રમી સાત્યકી ઝડપથી આગળ વધ્યો.
7.115.12
शृणु राजन्यदकरोत्तव सैन्येषु वीर्यवान् ।
अतीत्य स महाराज द्रोणानीकमहार्णवम् ॥ ७.११५.१२ ॥
હે રાજન, તમારી સેનાઓ વચ્ચે એ વીરે શું કર્યું તે સાંભળો; હે મહારાજ, દ્રોણની સેનારૂપી મહાસાગરને ઓળંગીને તે આગળ વધ્યો.
7.115.13
पराजित्य तु संहृष्टः कृतवर्माणमाहवे ।
यन्तारमब्रवीच्छूरः शनैर्याहीत्यसम्भ्रमम् ॥ ७.११५.१३ ॥
યુદ્ધમાં કૃતવર્માને હરાવીને પ્રસન્ન થયેલા એ વીરે સારથિને ઉતાવળ વિના ધીમેથી કહ્યું, "ચાલ."
7.115.14
दृष्ट्वा तु तव तत्सैन्यं रथाश्वद्वि पसङ्कुलम् ।
पदातिजनसम्पूर्णमब्रवीत्सारथिं पुनः ॥ ७.११५.१४ ॥
તમારી તે સેના રથ, ઘોડા, હાથી અને પાયદળથી ભરેલી જોઈને તેણે ફરી સારથિને કહ્યું.
7.115.15
यदेतन्मेघसङ्काशं द्रोणानीकस्य सव्यतः ।
सुमहत्कुञ्जरानीकं यस्य रुक्मरथो मुखम् ॥ ७.११५.१५ ॥
દ્રોણની સેનાની ડાબી બાજુ મેઘ જેવી આ વિશાળ હાથીઓની સેના છે, જેના આગળ સુવર્ણરથી યોદ્ધો છે.
7.115.16
एते हि बहवः सूत दुर्निवार्याश्च संयुगे ।
दुर्योधनसमादिष्टा मदर्थे त्यक्तजीविताः ॥ ७.११५.१६ ॥
હે સારથિ, આ ઘણા છે; યુદ્ધમાં તેમને રોકવા મુશ્કેલ છે. દુર્યોધનની આજ્ઞાથી, મારા માટે જીવનનો ત્યાગ કરીને તેઓ ઊભા છે.
7.115.17
राजपुत्रा महेष्वासाः सर्वे विक्रान्तयोधिनः ।
न चाजित्वा रणे ह्येताञ्शक्यः प्राप्तुं जयद्रथः ॥ ७.११५.१७ ॥
આ બધા રાજકુમારો મહાન ધનુર્ધર અને પરાક્રમી યોદ્ધાઓ છે. યુદ્ધમાં તેમને જીત્યા વિના જયદ્રથ સુધી પહોંચવું શક્ય નથી.
7.115.18
नापि सूत मया पार्थः शक्यः प्राप्तुं कथञ्चन ।
एते तिष्ठन्ति सहिताः सर्वविद्यासु निष्ठिताः ॥ ७.११५.१८ ॥
હે સારથિ, મારાથી પણ પાર્થ (અર્જુન) સુધી કોઈ રીતે પહોંચવું શક્ય નથી; આ બધા સાથે ઊભા છે, સર્વ વિદ્યાઓમાં નિપુણ.
7.115.19
त्रिगर्तानां रथोदाराः सुवर्णविकृतध्वजाः ।
मामेवाभिमुखा वीरा योत्स्यमाना व्यवस्थिताः ॥ ७.११५.१९ ॥
ત્રિગર્તોના શ્રેષ્ઠ રથી, સોનાથી શણગારેલી ધ્વજાઓ સાથે, મારી જ સામે યુદ્ધ માટે તૈયાર ઊભા હતા.
7.115.20
अत्र मां प्रापय क्षिप्रमश्वांश्चोदय सारथे ।
त्रिगर्तैः सह योत्स्यामि भारद्वाजस्य पश्यतः ॥ ७.११५.२० ॥
હે સારથી, મને ઝડપથી અહીં લઈ જા, ઘોડાઓને હાંકી કાઢ. ભારદ્વાજ જોતા હોય ત્યારે હું ત્રિગર્તો સાથે યુદ્ધ કરીશ.
7.115.21
ततः प्रायाच्छनैः सूतः सात्वतस्य मते स्थितः ।
रथेनादित्यवर्णेन भास्वरेण पताकिना ॥ ७.११५.२१ ॥
ત્યારે સાત્વત (કૃષ્ણ)ની ઇચ્છા અનુસાર રહેલો સારથી, સૂર્યવર્ણના તેજસ્વી પતાકાવાળા રથ વડે ધીમે ધીમે આગળ વધ્યો.
7.115.22
तमूहुः सारथेर्वश्या वल्गमाना हयोत्तमाः ।
वायुवेगसमाः सङ्ख्ये कुन्देन्दुरजतप्रभाः ॥ ७.११५.२२ ॥
સારથિને વશ, ઉછળતા ઉત્તમ ઘોડાઓ તે રથને ખેંચી રહ્યા હતા; યુદ્ધમાં તેઓ વાયુવેગ સમાન હતા, કુંદ, ચંદ્ર અને ચાંદી જેવી પ્રભાવાળા હતા.
7.115.23
आपतन्तं रणे तं तु शङ्खवर्णैर्हयोत्तमैः ।
परिववुस्ततः शूरा गजानीकेन सर्वतः।
किरन्तो विविधांस्तीक्ष्णान्सायकाँल्लघुवेधिनः ॥ ७.११५.२३ ॥
યુદ્ધમાં તે ધસી આવતો હતો, શંખવર્ણના ઉત્તમ ઘોડાઓ સાથે; ત્યારે શૂરવીરોએ હાથીઓની સેનાથી ચારેય બાજુથી તેને ઘેરી લીધો, ઝડપથી વીંધતા વિવિધ તીક્ષ્ણ બાણોની વર્ષા કરતા.
7.115.24
सात्वतोऽपि शितैर्बाणैर्गजानीकमयोधयत् ।
पर्वतानिव वर्षेण तपान्ते जलदो महान् ॥ ७.११५.२४ ॥
સાત્વત (સાત્યકિ)એ પણ તીક્ષ્ણ બાણોથી હાથીઓની સેના સાથે યુદ્ધ કર્યું; ગ્રીષ્મના અંતે મહામેઘ પર્વતો પર વરસે તેમ.
7.115.25
वज्राशनिसमस्पर्शैर्वध्यमानाः शरैर्गजाः ।
प्राद्रवन्रणमुत्सृज्य शिनिवीरसमीरितैः ॥ ७.११५.२५ ॥
વજ્ર અને વીજળીના સ્પર્શ જેવા બાણોથી ઘાયલ થયેલા હાથીઓ, શિનિ વીરોએ છોડેલા બાણોથી, રણભૂમિ છોડીને ભાગ્યા.
7.115.26
शीर्णदन्ता विरुधिरा भिन्नमस्तकपिण्डिकाः ।
विशीर्णकर्णास्यकरा विनियन्तृपताकिनः ॥ ७.११५.२६ ॥
તૂટેલા દાંત, લોહીલુહાણ, ફાટેલાં માથાં અને કપાળ, કપાયેલા કાન, મોં અને સૂંઢવાળા, મહાવત અને ધ્વજ વિનાના.
7.115.27
सम्भिन्नवर्मघण्टाश्च विनिकृत्तमहाध्वजाः ।
हतारोहा दिशो राजन्भेजिरे भ्रष्टकम्बलाः ॥ ७.११५.२७ ॥
બખ્તર અને ઘંટ તૂટેલા, મોટા ધ્વજ કપાયેલા, સવારો માર્યા ગયેલા, હે રાજન્, ઝૂલો ખરી પડેલા હાથીઓ દિશાઓ તરફ ભાગ્યા.
7.115.28
रुवन्तो विविधान्नादाञ्जलदोपमनिःस्वनाः ।
नारचैर्वत्सदन्तैश्च भल्लैरञ्जलिकैस्तथा ॥ ७.११५.२८ ॥
મેઘગર્જના જેવા અવાજે, નારાચ, વત્સદંત, ભલ્લ અને અંજલિક બાણોથી, વિવિધ પ્રકારે ચીસ પાડતા.
7.115.29
क्षुरप्रैरर्धचन्द्रैश्च सात्वतेन विदारिताः ।
क्षरन्तोऽसृक्तथा मूत्रं पुरीषं च प्रदुद्रुवुः।
बभ्रुमुश्चस्खलुश्चान्ये पेतुर्मम्लुस्तथाऽपरे ॥ ७.११५.२९ ॥
સાત્વતના ક્ષુરપ્ર અને અર્ધચંદ્ર બાણોથી ચીરાયેલા, લોહી, મૂત્ર અને મળ ટપકાવતા તેઓ ભાગ્યા; કેટલાક ઘૂમીને પડ્યા, કેટલાક લથડ્યા, બીજા પડી ગયા.
7.115.30
एवं तत्कुञ्जरानीकं युयुधानेन पीडितम् ।
शरैरग्न्यर्कसङ्काशैः प्रदुद्राव समन्ततः ॥ ७.११५.३० ॥
આ રીતે યુયુધાનના અગ્નિ અને સૂર્ય સમાન બાણોથી પીડિત એ હાથીઓની સેના ચારેબાજુ ભાગી.
7.115.31
तस्मिन्हते गजानीके जलसन्धो महाबलः ।
यत्तः सम्प्रापयन्नागं रजताश्वरथं प्रति ॥ ७.११५.३१ ॥
તે ગજસેના હણાતાં મહાબળવાન જલસંધે ઉત્સાહથી ચાંદીના અશ્વોવાળા રથ તરફ પોતાનો હાથી હાંક્યો.
7.115.32
रुक्मवर्मधरः शूरस्तपनीयाङ्गदः शुचिः ।
कुण्डली मकुटी खङ्गी रक्तचन्दनरूषितः ॥ ७.११५.३२ ॥
સોનેરી બખ્તર ધારણ કરેલો, સોનાના બાજુબંધવાળો, શુચિ શૂરવીર; કુંડળ ને મુગટ પહેરેલો, તલવાર ધારણ કરેલો, લાલ ચંદનથી લેપાયેલો.
7.115.33
शिरसा धारयन्दीप्तां तपनीयमयीं स्रजम् ।
उरसा धारयन्निष्कं कण्ठसूत्रं च भास्वरम् ॥ ७.११५.३३ ॥
માથા પર ચમકતી સોનાની માળા, છાતી પર સોનાનો નિષ્ક અને ચમકતું કંઠસૂત્ર ધારણ કરીને.
7.115.34
चापं च रुक्मविकृतं विधुन्वन्गजमूर्धनि ।
अशोभत महाराज सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.११५.३४ ॥
મહારાજ, હાથીના માથા પર સોનાથી શણગારેલું ધનુષ્ય હલાવતો તે વીજળી સાથેના મેઘ જેવો શોભ્યો.
7.115.35
तमापतन्तं सहसा मागधस्य गजोत्तमम् ।
सात्यकिर्वारयामास वेलेव मकरालयम् ॥ ७.११५.३५ ॥
મગધરાજનો તે શ્રેષ્ઠ ગજ અચાનક ધસી આવતો જોઈને સાત્યકિએ તેને રોક્યો, જેમ કિનારો સમુદ્રને રોકે.
7.115.36
नागं निवारितं दृष्ट्वा शैनेयस्य शरोत्तमैः ।
अक्रुध्यत रणे राजञ्जलसन्धो महाबलः ॥ ७.११५.३६ ॥
હે રાજન, શૈનેય (સાત્યકિ)ના ઉત્તમ બાણોથી પોતાનો હાથી રોકાયેલો જોઈ મહાબળવાન જલસંધ રણમાં ક્રોધે ભરાયો.
7.115.37
ततः क्रुद्धो महाराज मार्गणैर्भारसाधनैः ।
अविध्यत शिनेः पौत्रं जलसन्धो महोरसि ॥ ७.११५.३७ ॥
ત્યારે ક્રોધે ભરાયેલા જરાસંધે, હે મહારાજ, ભાર સહી શકે એવા બાણોથી શિનિના પૌત્રની વિશાળ છાતીને વીંધી નાખી.
7.115.38
ततोऽपरेण भल्लेन पीतेन निशितेन च ।
अस्यतो वृष्णिवीरस्य निचकर्त शरासनम् ॥ ७.११५.३८ ॥
પછી બીજા તીક્ષ્ણ, ચમકતા ભલ્લથી બાણ છોડતા વૃષ્ણિવીરનું ધનુષ્ય તેણે કાપી નાખ્યું.
7.115.39
सात्यकिं छिन्नधन्वानां प्रहसन्निव भारत ।
अविध्यन्मागधो वीरः पञ्चभिर्निशितैः शरैः ॥ ७.११५.३९ ॥
હે ભરત, ધનુષ્ય તૂટેલા સાત્યકિને માગધ વીરે હસતાં હસતાં પાંચ તીક્ષ્ણ બાણોથી વીંધ્યો.
7.115.40
स विद्धो बहुभिर्बाणैर्जलसन्धेन वीर्यवान् ।
नाकम्पत महाबाहुस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.११५.४० ॥
જરાસંધના અનેક બાણોથી વીંધાયેલો એ પરાક્રમી મહાબાહુ જરાય કંપ્યો નહીં; તે અદ્ભુત લાગ્યું.
7.115.41
अचिन्तयन्वै स शरान्नात्यर्थं सम्भ्रमाद्बली ।
धनुरन्यत्समादाय तिष्ठतिष्ठेत्युवाच ह ॥ ७.११५.४१ ॥
બાણોની ચિંતા કર્યા વિના, અતિ ગભરાટ વિના તે બળવાન બીજું ધનુષ્ય લઈને બોલ્યો, 'ઊભો રહે, ઊભો રહે!'
7.115.42
एतावदुक्त्वा शैनेयो जलसन्धं महोरसि ।
विव्याध षष्ट्या सुभृशं शराणां प्रहसन्निव ॥ ७.११५.४२ ॥
આટલું કહીને શૈનેયે હસતાં હસતાં જરાસંધની વિશાળ છાતીને સાઠ બાણોથી અત્યંત બળપૂર્વક વીંધી નાખી.
7.115.43
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन मुष्टिदेशे महद्धनुः ।
जलसन्धस्य चिच्छेद विव्याध च त्रिभिः शरैः ॥ ७.११५.४३ ॥
અતિ તીક્ષ્ણ ક્ષુરપ્ર બાણથી જલસંધનું મોટું ધનુષ્ય તેની મૂઠ પાસે કાપી નાખ્યું અને ત્રણ બાણોથી તેને વીંધ્યો.
7.115.44
जलसन्धस्तु तत्त्यक्त्वा सशरं वै शरासनम् ।
तोमरं व्यसृजत्तूर्णं सात्यकिं प्रति मारिष ॥ ७.११५.४४ ॥
જલસંધે તે બાણસહિત ધનુષ્ય છોડીને તરત સાત્યકિ તરફ એક તોમર ફેંક્યો, હે માનનીય.
7.115.45
स निर्भिद्य भुजं सव्यं माधवस्य महारणे ।
अभ्यगाद्धरणीं घोरः श्वसन्निव महोरगः ॥ ७.११५.४५ ॥
તે ભયંકર તોમર મહાયુદ્ધમાં માધવના ડાબા હાથને વીંધીને, ફૂંફાડા મારતા મહાસર્પની જેમ ધરતી પર ઊતરી ગયો.
7.115.46
निर्भिन्ने तु भुजे सव्ये सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
त्रिंशद्भिर्विशिखैस्तीक्ष्णैर्जलसन्धमताडयत् ॥ ७.११५.४६ ॥
ડાબો હાથ વીંધાયો છતાં સત્યવિક્રમી સાત્યકિએ ત્રીસ તીક્ષ્ણ બાણોથી જલસંધને પ્રહાર કર્યો.
7.115.47
प्रगृह्य तु ततः खङ्गं जलसन्धो महाबलः ।
आर्षभं चर्म च महच्छतचन्द्रकसङ्कुलम्।
आविध्य च ततः खङ्गं सात्वतायोत्ससर्ज ह ॥ ७.११५.४७ ॥
પછી મહાબલી જલસંધે તલવાર ઉઠાવી, સો ચંદ્રચિહ્નોથી ભરેલી મોટી બળદચામડાની ઢાલ પણ લીધી, અને તલવાર ફેરવીને સાત્વત પર ફેંકી.
7.115.48
शैनेयस्य धनुश्छित्त्वा स खङ्गो न्यपतन्महीम् ।
अलातचक्रवच्चैव व्यरोचत महीं गतः ॥ ७.११५.४८ ॥
શૈનેયનું ધનુષ્ય કાપીને તે ખડ્ગ જમીન પર ન પડ્યું; અલાતચક્રની જેમ ફરતું, જમીન સુધી પહોંચીને ચમક્યું.
7.115.49
अथान्यद्धनुरादाय सर्वकायावदारणम् ।
जलसन्धमभिप्रेक्ष्य उत्स्मयित्वा च माधवः ॥ ७.११५.४९ ॥
પછી બીજું ધનુષ્ય લઈને, જે દરેક શરીરને ચીરી નાખે, જલસંધને જોઈને હસતાં માધવે.
7.115.50
शालस्कन्धप्रतीकाशमिन्द्राशनिसमस्वनम् ।
विष्फार्य विव्यधे क्रुद्धो जलसन्धं शरेण ह ॥ ७.११५.५० ॥
શાલ વૃક્ષના થડ જેવું, ઇન્દ્રના વજ્ર જેવો અવાજ કરતું ધનુષ્ય પૂરેપૂરું ખેંચીને, ક્રોધે ભરાઈને તેણે જલસંધને બાણથી વીંધ્યો.
7.115.51
ततः साभरणौ बाहू क्षुराभ्यां माधवोत्तमः ।
साङ्गदौ जलसन्धस्य चिच्छेद प्रहसन्निव ॥ ७.११५.५१ ॥
પછી માધવોમાં શ્રેષ્ઠે હસતાં હોય તેમ, બે ક્ષુર બાણોથી જલસંધના અલંકાર સહિત, બાજુબંધ સહિત બંને બાહુ કાપી નાખ્યા.
7.115.52
तौ बाहू परिघप्रख्यौ पेततुर्गजसत्तमात् ।
वसुन्धराधराद्धष्टौ पञ्चशीर्षाविवोरगौ ॥ ७.११५.५२ ॥
લોખંડના દંડ જેવા તે બે બાહુ શ્રેષ્ઠ હાથી પરથી પડ્યા, જાણે પૃથ્વીના પર્વત પરથી પાંચ ફણાવાળા બે સર્પ પડ્યા હોય.
7.115.53
ततः सुदंष्ट्रं सुहनु चारुकुण्डलमण्डितम् ।
क्षुरेणास्य तृतीयेन शिरश्चिच्छेद सात्यकिः ॥ ७.११५.५३ ॥
પછી સાત્યકિએ ત્રીજા ક્ષુર બાણથી તેનું સુંદર દાંત અને સુંદર હનુ, સુંદર કુંડળોથી શોભતું મસ્તક કાપી નાખ્યું.
7.115.54
तत्पातितशिरोबाहुकबन्धं भीमदर्शनम् ।
द्विरदं जलसन्धस्य रुधिरेणाभ्यषिञ्चत ॥ ७.११५.५४ ॥
માથું અને બાહુ કપાયેલા, જોવામાં ભયંકર એવા જલસંધના તે ધડરૂપી હાથીને તેણે રક્તથી અભિષિક્ત કર્યો.
7.115.55
जलसन्धं निहत्याजौ त्वरमाणस्तु सात्वतः ।
विमानं पातयामास गजस्कन्धाद्विशांपते ॥ ७.११५.५५ ॥
યુદ્ધમાં જરાસંધને હણીને ઉતાવળ કરતા સાત્વત (કૃષ્ણ)એ હાથીના ખભા પરથી તેનું વિમાન પાડી નાખ્યું, હે નરપતિ.
7.115.56
रुधिरेणावसिक्ताङ्गौ जलसन्धस्य कुञ्जरः ।
विलम्बमानमवहत्संश्लिष्टं परमासनम् ॥ ७.११५.५६ ॥
લોહીથી લથબથ શરીરવાળો જરાસંધનો હાથી લટકતા, ચોંટેલા પરમાસનને ઊંચકીને ચાલ્યો.
7.115.57
शरार्दितः सात्वतेन मर्दमानः स्ववाहिनीम् ।
घोरमार्तस्वरं कृत्वा विदुद्राव महागजः ॥ ७.११५.५७ ॥
સાત્વતના બાણોથી પીડાઈને, પોતાની જ સેનાને કચડતો, ભયાનક આર્તનાદ કરીને તે મહાગજ ભાગ્યો.
7.115.58
हाहाकारो महानासीत्तव सैन्यस्य मारिष ।
जलसन्धं हतं दृष्ट्वा वृष्णीनामृपभेण तु ॥ ७.११५.५८ ॥
હે માનનીય, તમારી સેનામાં મોટો 'હાહાકાર' થયો; વૃષ્ણિઓના વૃષભ (કૃષ્ણ) દ્વારા જરાસંધને હણાયેલો જોઈને.
7.115.59
विमुखाश्चाभ्यधावन्त तव योधाः समन्ततः ।
पलायनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विषञ्जये ॥ ७.११५.५९ ॥
તમારા યોદ્ધાઓ મુખ ફેરવીને ચારેબાજુ દોડ્યા; પલાયનમાં ઉત્સાહ દાખવીને, શત્રુના વિજયમાં ઉત્સાહ વિના.
7.115.60
एतस्मिन्नन्तरे राजन्द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
सन्न्यस्य भारं सुमहत्कृतवर्मणि भारत ॥ ७.११५.६० ॥
આ દરમિયાન, હે રાજન, શસ્ત્રધારીઓમાં શ્રેષ્ઠ દ્રોણે, હે ભારત, કૃતવર્મન પર પોતાનો ભારે બોજ સોંપીને.
7.115.61
अभ्ययाज्जवनैरश्वैर्युयुधानं महारथम् ।
स हि पार्थान्रणे यत्तान्दधारैको महाबलः ॥ ७.११५.६१ ॥
ઝડપી ઘોડાઓ સાથે તે મહારથી યુયુધાન તરફ આગળ વધ્યો. તે મહાબળવાન એકલો જ યુદ્ધમાં પ્રયત્ન કરતા પાંડવોને રોકી રહ્યો.
7.115.62
तमुदीर्णं तथा दृष्ट्वा शैनेयं कुरुपुङ्गवाः ।
द्रोणेनैव सह क्रुद्धा सात्यकिं समुपाद्रवन् ॥ ७.११५.६२ ॥
તેને આ રીતે ઉગ્ર બનીને આગળ વધતો જોઈ કુરુશ્રેષ્ઠો ક્રોધે ભરાઈ દ્રોણ સાથે મળીને સાત્યકી પર તૂટી પડ્યા.
7.115.63
ततः प्रववृते युद्धं कुरूणां सात्वतस्य च ।
द्रोणस्य च रणे राजन्घोरं देवासुरोपमम् ॥ ७.११५.६३ ॥
પછી, હે રાજન, કુરુઓ અને સાત્વત (સાત્યકી) તથા દ્રોણ વચ્ચે રણમાં દેવાસુર યુદ્ધ જેવું ભયંકર યુદ્ધ શરૂ થયું.