ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.115.1
शृणुष्वैकमना राजन्यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
द्राव्यमाणे बले तस्मिन्हार्दिक्येन महात्मना ॥ ७.११५.१ ॥
ರಾಜನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇಳು — ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಮಹಾತ್ಮ ಹಾರ್ದಿಕ್ಯ (ಕೃತವರ್ಮ) ಓಡಿಸಿದಾಗ.
7.115.2
लज्जयावनते चापि परिहृष्टे च तावके ।
द्वीपो य आसीत्पाण्डूनामगाधे गाधमिच्छताम् ॥ ७.११५.२ ॥
ನಿನ್ನ ಕಡೆಯವರು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿದ್ದರು, ಪಾಂಡವರ ಕಡೆ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಅಗಾಧದಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಪಾಂಡವರ ಆಶ್ರಯದ್ವೀಪವಿತ್ತು.
7.115.3
श्रुत्वा स निनदं भीमं तावकानां महाहवे ।
शैनेयस्त्वरितो राजन्कृतवर्माणमभ्ययात् ॥ ७.११५.३ ॥
ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಸೈನಿಕರ ಭಯಂಕರ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಶೈನೇಯ (ಸಾತ್ಯಕಿ) ವೇಗವಾಗಿ ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೃತವರ್ಮನ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದ.
7.115.4
उवाच सारथिं तत्र क्रोधामर्षसमन्वितः ।
हार्दिक्याभिमुखं सूत कुरु मे रथमुत्तमम् ॥ ७.११५.४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಕೋಪ ಮತ್ತು ಅಸಹನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅವನು ತನ್ನ ಸಾರಥಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — ಸೂತನೇ, ಹಾರ್ದಿಕ್ಯನ ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಉತ್ತಮ ರಥವನ್ನು ನಡೆಸು.
7.115.5
कुरुते कदनं पश्य पाण्डुसैन्ये ह्यमर्षितः ।
एनं जित्वा पुनः सूत यास्यामि विजयं प्रति ॥ ७.११५.५ ॥
ನೋಡು, ಪಾಂಡವ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಅಸಹನೆಯಿಂದ ಅವನು ಎಂತಹ ನಾಶವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು. ಸೂತನೇ, ಇವನನ್ನು ಗೆದ್ದು ಮತ್ತೆ ವಿಜಯದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವೆನು.
7.115.6
एवमुक्ते तु वचने सूतस्तस्य महामते ।
निमेषान्तरमात्रेण कृतवर्माणमभ्ययात् ॥ ७.११५.६ ॥
ಓ ಮಹಾಮತಿ, ಅವನು ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ, ಸಾರಥಿ ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕೃತವರ್ಮನ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗಿದ.
7.115.7
कृतवर्मा तु हार्दिक्यः शैनेयं निशितैः शरैः ।
अवाकिरत्सुसंक्रुद्धस्ततोऽक्रुद्ध्यत्स सात्यकिः ॥ ७.११५.७ ॥
ಹಾರ್ದಿಕ್ಯನಾದ ಕೃತವರ್ಮನು ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶೈನೇಯನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು; ಆಗ ಅತ್ಯಂತ ಕುಪಿತನಾದ ಸಾತ್ಯಕಿಯೂ ಕೋಪಗೊಂಡನು.
7.115.8
अथाशु निशितं भल्लुं शैनेयः कृतवर्मणः ।
प्रेषयामास समरे शरांश्च चतुरोऽपरान् ॥ ७.११५.८ ॥
ಆಗ ಶೈನೇಯನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಕೃತವರ್ಮನ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹರಿತವಾದ ಭಲ್ಲ ಬಾಣವನ್ನೂ ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
7.115.9
ते तस्य जघ्निरे वाहान्भल्लेनास्याच्छिनद्धनुः ।
पृष्ठरक्षं तथा सूतमविध्यन्निशितैः शरैः ॥ ७.११५.९ ॥
ಆ ಬಾಣಗಳು ಅವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದವು; ಭಲ್ಲದಿಂದ ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದವು; ಹಿಂಭಾಗದ ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಮತ್ತು ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದವು.
7.115.10
ततस्तं विरथं कृत्वा सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
सेनामस्यार्दयामास शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.११५.१० ॥
ಆಗ ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಸಾತ್ಯಕಿ ಅವನನ್ನು ರಥವಿಲ್ಲದವನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಬಾಗಿದ ಗಂಟಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಪೀಡಿಸಿದನು.
7.115.11
अभज्यताथ पृतना शैनेयशरपीडिता ।
पलायनकृतोत्साहा भ्रमन्ती तत्रतत्र ह।
ततः प्रायात्स त्वरितः सात्यकिः सत्यविक्रमः ॥ ७.११५.११ ॥
ಶೈನೇಯನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ಸೇನೆ ಚದುರಿತು; ಓಡಿಹೋಗುವ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅಲೆಯಿತು. ಆಗ ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿ ಸಾತ್ಯಕಿ ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
7.115.12
शृणु राजन्यदकरोत्तव सैन्येषु वीर्यवान् ।
अतीत्य स महाराज द्रोणानीकमहार्णवम् ॥ ७.११५.१२ ॥
ರಾಜನೇ, ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆ ಆ ವೀರನು ಏನು ಮಾಡಿದನೆಂದು ಕೇಳಿ; ಮಹಾರಾಜ, ದ್ರೋಣನ ಸೇನೆಯೆಂಬ ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿ ಅವನು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
7.115.13
पराजित्य तु संहृष्टः कृतवर्माणमाहवे ।
यन्तारमब्रवीच्छूरः शनैर्याहीत्यसम्भ्रमम् ॥ ७.११५.१३ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೃತವರ್ಮನನ್ನು ಗೆದ್ದು ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಆ ವೀರನು ಸಾರಥಿಗೆ ಅವಸರವಿಲ್ಲದೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ "ಮುಂದೆ ಸಾಗು" ಎಂದನು.
7.115.14
दृष्ट्वा तु तव तत्सैन्यं रथाश्वद्वि पसङ्कुलम् ।
पदातिजनसम्पूर्णमब्रवीत्सारथिं पुनः ॥ ७.११५.१४ ॥
ನಿಮ್ಮ ಆ ಸೈನ್ಯವು ರಥ, ಕುದುರೆ, ಆನೆ ಮತ್ತು ಕಾಲಾಳುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಸಾರಥಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.115.15
यदेतन्मेघसङ्काशं द्रोणानीकस्य सव्यतः ।
सुमहत्कुञ्जरानीकं यस्य रुक्मरथो मुखम् ॥ ७.११५.१५ ॥
ದ್ರೋಣನ ಸೈನ್ಯದ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೇಘದಂತೆ ಕಾಣುವ ಈ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಆನೆ ಪಡೆಯಿದೆ; ಅದರ ಮುಂದೆ ಚಿನ್ನದ ರಥದ ವೀರನಿದ್ದಾನೆ.
7.115.16
एते हि बहवः सूत दुर्निवार्याश्च संयुगे ।
दुर्योधनसमादिष्टा मदर्थे त्यक्तजीविताः ॥ ७.११५.१६ ॥
ಸೂತನೇ, ಇವರು ಹಲವರು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಡೆಯಲಾಗದವರು. ದುರ್ಯೋಧನನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ನನಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ.
7.115.17
राजपुत्रा महेष्वासाः सर्वे विक्रान्तयोधिनः ।
न चाजित्वा रणे ह्येताञ्शक्यः प्राप्तुं जयद्रथः ॥ ७.११५.१७ ॥
ಈ ರಾಜಕುಮಾರರೆಲ್ಲರೂ ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರು, ಪರಾಕ್ರಮಿ ಯೋಧರು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲದೆ ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ತಲುಪುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
7.115.18
नापि सूत मया पार्थः शक्यः प्राप्तुं कथञ्चन ।
एते तिष्ठन्ति सहिताः सर्वविद्यासु निष्ठिताः ॥ ७.११५.१८ ॥
ಸೂತನೇ, ನನಗೂ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ, ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿಪುಣರು.
7.115.19
त्रिगर्तानां रथोदाराः सुवर्णविकृतध्वजाः ।
मामेवाभिमुखा वीरा योत्स्यमाना व्यवस्थिताः ॥ ७.११५.१९ ॥
ತ್ರಿಗರ್ತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕರು, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಧ್ವಜಗಳೊಂದಿಗೆ, ನನ್ನ ಎದುರೇ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರು.
7.115.20
अत्र मां प्रापय क्षिप्रमश्वांश्चोदय सारथे ।
त्रिगर्तैः सह योत्स्यामि भारद्वाजस्य पश्यतः ॥ ७.११५.२० ॥
ಸಾರಥಿಯೇ, ನನ್ನನ್ನು ಬೇಗ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯು, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸು. ಭಾರದ್ವಾಜನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾನು ತ್ರಿಗರ್ತರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುತ್ತೇನೆ.
7.115.21
ततः प्रायाच्छनैः सूतः सात्वतस्य मते स्थितः ।
रथेनादित्यवर्णेन भास्वरेण पताकिना ॥ ७.११५.२१ ॥
ಆಗ ಸಾತ್ವತನ (ಕೃಷ್ಣನ) ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಇದ್ದ ಸಾರಥಿ, ಸೂರ್ಯನ ವರ್ಣದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಧ್ವಜಗಳ ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
7.115.22
तमूहुः सारथेर्वश्या वल्गमाना हयोत्तमाः ।
वायुवेगसमाः सङ्ख्ये कुन्देन्दुरजतप्रभाः ॥ ७.११५.२२ ॥
ಸಾರಥಿಗೆ ವಶವಾದ, ನೆಗೆದಾಡುವ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳು ಆ ರಥವನ್ನು ಎಳೆದವು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವು ವಾಯುವೇಗಕ್ಕೆ ಸಮ, ಕುಂದ, ಚಂದ್ರ, ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳವು.
7.115.23
आपतन्तं रणे तं तु शङ्खवर्णैर्हयोत्तमैः ।
परिववुस्ततः शूरा गजानीकेन सर्वतः।
किरन्तो विविधांस्तीक्ष्णान्सायकाँल्लघुवेधिनः ॥ ७.११५.२३ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನು ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿರುವಾಗ, ಶಂಖವರ್ಣದ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆಗ ಶೂರರು ಆನೆಗಳ ಸೇನೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದರು; ಬೇಗ ಚುಚ್ಚುವ ವಿವಿಧ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾ.
7.115.24
सात्वतोऽपि शितैर्बाणैर्गजानीकमयोधयत् ।
पर्वतानिव वर्षेण तपान्ते जलदो महान् ॥ ७.११५.२४ ॥
ಸಾತ್ವತನೂ (ಸಾತ್ಯಕಿ) ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆನೆಗಳ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದನು; ಬೇಸಿಗೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಮೇಘವು ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೆ ಮಳೆ ಸುರಿಸುವಂತೆ.
7.115.25
वज्राशनिसमस्पर्शैर्वध्यमानाः शरैर्गजाः ।
प्राद्रवन्रणमुत्सृज्य शिनिवीरसमीरितैः ॥ ७.११५.२५ ॥
ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಮಿಂಚಿನ ಸ್ಪರ್ಶದಂತಿದ್ದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆನೆಗಳು, ಶಿನಿ ವೀರರು ಎಸೆದ ಬಾಣಗಳಿಗೆ ಹೆದರಿ ರಣಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿದವು.
7.115.26
शीर्णदन्ता विरुधिरा भिन्नमस्तकपिण्डिकाः ।
विशीर्णकर्णास्यकरा विनियन्तृपताकिनः ॥ ७.११५.२६ ॥
ಮುರಿದ ದಂತಗಳು, ರಕ್ತ ಸುರಿಯುವ ದೇಹ, ಸೀಳಿದ ತಲೆ ಮತ್ತು ಹಣೆ, ತುಂಡಾದ ಕಿವಿ, ಬಾಯಿ, ಸೊಂಡಿಲು, ಮಾವುತರು ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳಿಲ್ಲದ ಆನೆಗಳು.
7.115.27
सम्भिन्नवर्मघण्टाश्च विनिकृत्तमहाध्वजाः ।
हतारोहा दिशो राजन्भेजिरे भ्रष्टकम्बलाः ॥ ७.११५.२७ ॥
ಕವಚಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಟೆಗಳು ಒಡೆದು, ದೊಡ್ಡ ಧ್ವಜಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಸವಾರರು ಸತ್ತು, ಓ ರಾಜನೇ, ಹೊದಿಕೆಗಳು ಬಿದ್ದ ಆನೆಗಳು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಓಡಿದವು.
7.115.28
रुवन्तो विविधान्नादाञ्जलदोपमनिःस्वनाः ।
नारचैर्वत्सदन्तैश्च भल्लैरञ्जलिकैस्तथा ॥ ७.११५.२८ ॥
ಮೋಡದ ಗುಡುಗಿನಂತಹ ಶಬ್ದದಿಂದ, ನಾರಾಚ, ವತ್ಸದಂತ, ಭಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅಂಜಲಿಕ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ನಾನಾ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಗುತ್ತಾ.
7.115.29
क्षुरप्रैरर्धचन्द्रैश्च सात्वतेन विदारिताः ।
क्षरन्तोऽसृक्तथा मूत्रं पुरीषं च प्रदुद्रुवुः।
बभ्रुमुश्चस्खलुश्चान्ये पेतुर्मम्लुस्तथाऽपरे ॥ ७.११५.२९ ॥
ಸಾತ್ವತನ ಕ್ಷುರಪ್ರ ಮತ್ತು ಅರ್ಧಚಂದ್ರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸೀಳಲ್ಪಟ್ಟು, ರಕ್ತ, ಮೂತ್ರ, ಮಲ ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಅವು ಓಡಿದವು; ಕೆಲವು ಸುತ್ತಿ ಬಿದ್ದವು, ಕೆಲವು ಎಡವಿದವು, ಇತರವು ಕುಸಿದವು.
7.115.30
एवं तत्कुञ्जरानीकं युयुधानेन पीडितम् ।
शरैरग्न्यर्कसङ्काशैः प्रदुद्राव समन्ततः ॥ ७.११५.३० ॥
ಹೀಗೆ ಯುಯುಧಾನನ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತಹ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ಆ ಆನೆಸೇನೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಓಡಿತು.
7.115.31
तस्मिन्हते गजानीके जलसन्धो महाबलः ।
यत्तः सम्प्रापयन्नागं रजताश्वरथं प्रति ॥ ७.११५.३१ ॥
ಆ ಗಜಸೇನೆ ಹತವಾದಾಗ, ಮಹಾಬಲಿ ಜಲಸಂಧನು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕುದುರೆಗಳ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ತನ್ನ ಆನೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿದನು.
7.115.32
रुक्मवर्मधरः शूरस्तपनीयाङ्गदः शुचिः ।
कुण्डली मकुटी खङ्गी रक्तचन्दनरूषितः ॥ ७.११५.३२ ॥
ಚಿನ್ನದ ಕವಚ ಧರಿಸಿದ, ಚಿನ್ನದ ತೋಳುಬಳೆಗಳ, ಶುಚಿಯಾದ ಶೂರನು; ಕುಂಡಲ ಮತ್ತು ಕಿರೀಟ ಧರಿಸಿ, ಖಡ್ಗ ಹಿಡಿದು, ಕೆಂಪು ಗಂಧ ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.
7.115.33
शिरसा धारयन्दीप्तां तपनीयमयीं स्रजम् ।
उरसा धारयन्निष्कं कण्ठसूत्रं च भास्वरम् ॥ ७.११५.३३ ॥
ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಳೆಯುವ ಚಿನ್ನದ ಮಾಲೆಯನ್ನು, ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಚಿನ್ನದ ನಿಷ್ಕವನ್ನು ಮತ್ತು ಹೊಳೆಯುವ ಕಂಠಸೂತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿ.
7.115.34
चापं च रुक्मविकृतं विधुन्वन्गजमूर्धनि ।
अशोभत महाराज सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.११५.३४ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆನೆಯ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ಮಿಂಚಿನೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ ಮೇಘದಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
7.115.35
तमापतन्तं सहसा मागधस्य गजोत्तमम् ।
सात्यकिर्वारयामास वेलेव मकरालयम् ॥ ७.११५.३५ ॥
ಮಗಧ ರಾಜನ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗಜವು ಹಠಾತ್ತನೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಸಾತ್ಯಕಿ ತಡೆದನು, ತೀರವು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತಡೆಯುವಂತೆ.
7.115.36
नागं निवारितं दृष्ट्वा शैनेयस्य शरोत्तमैः ।
अक्रुध्यत रणे राजञ्जलसन्धो महाबलः ॥ ७.११५.३६ ॥
ರಾಜನೇ, ಶೈನೇಯನ (ಸಾತ್ಯಕಿಯ) ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಆನೆ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಮಹಾಬಲಿ ಜಲಸಂಧನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕುಪಿತನಾದನು.
7.115.37
ततः क्रुद्धो महाराज मार्गणैर्भारसाधनैः ।
अविध्यत शिनेः पौत्रं जलसन्धो महोरसि ॥ ७.११५.३७ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಜರಾಸಂಧನು, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಾರವನ್ನು ಹೊರಬಲ್ಲ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶಿನಿಯ ಮೊಮ್ಮಗನ ವಿಶಾಲ ಎದೆಗೆ ಇರಿದನು.
7.115.38
ततोऽपरेण भल्लेन पीतेन निशितेन च ।
अस्यतो वृष्णिवीरस्य निचकर्त शरासनम् ॥ ७.११५.३८ ॥
ಆಗ ಮತ್ತೊಂದು ಹರಿತವಾದ, ಹೊಳೆಯುವ ಭಲ್ಲದಿಂದ ಬಾಣ ಎಸೆಯುತ್ತಿದ್ದ ವೃಷ್ಣಿ ವೀರನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.115.39
सात्यकिं छिन्नधन्वानां प्रहसन्निव भारत ।
अविध्यन्मागधो वीरः पञ्चभिर्निशितैः शरैः ॥ ७.११५.३९ ॥
ಓ ಭರತ, ಬಿಲ್ಲು ಮುರಿದುಹೋದ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಮಾಗಧ ವೀರನು ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಐದು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದನು.
7.115.40
स विद्धो बहुभिर्बाणैर्जलसन्धेन वीर्यवान् ।
नाकम्पत महाबाहुस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.११५.४० ॥
ಜರಾಸಂಧನ ಹಲವು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದರೂ ಆ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಮಹಾಬಾಹು ಕಂಪಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು.
7.115.41
अचिन्तयन्वै स शरान्नात्यर्थं सम्भ्रमाद्बली ।
धनुरन्यत्समादाय तिष्ठतिष्ठेत्युवाच ह ॥ ७.११५.४१ ॥
ಬಾಣಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಅತಿಯಾದ ಆತುರವಿಲ್ಲದೆ ಆ ಬಲಿಷ್ಠನು ಮತ್ತೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, 'ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು!' ಎಂದನು.
7.115.42
एतावदुक्त्वा शैनेयो जलसन्धं महोरसि ।
विव्याध षष्ट्या सुभृशं शराणां प्रहसन्निव ॥ ७.११५.४२ ॥
ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ, ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಶೈನೇಯನು ಜರಾಸಂಧನ ವಿಶಾಲ ಎದೆಗೆ ಅರವತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಬಲದಿಂದ ಇರಿದನು.
7.115.43
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन मुष्टिदेशे महद्धनुः ।
जलसन्धस्य चिच्छेद विव्याध च त्रिभिः शरैः ॥ ७.११५.४३ ॥
ಅತಿ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಕ್ಷುರಪ್ರ ಬಾಣದಿಂದ ಜಲಸಂಧನ ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಅದರ ಹಿಡಿಯ ಬಳಿ ಕತ್ತರಿಸಿ, ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
7.115.44
जलसन्धस्तु तत्त्यक्त्वा सशरं वै शरासनम् ।
तोमरं व्यसृजत्तूर्णं सात्यकिं प्रति मारिष ॥ ७.११५.४४ ॥
ಜಲಸಂಧನು ಬಾಣಸಹಿತ ಆ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಬೇಗನೆ ಸಾತ್ಯಕಿಯತ್ತ ಒಂದು ತೋಮರವನ್ನು ಎಸೆದನು, ಓ ಮಾರಿಷ.
7.115.45
स निर्भिद्य भुजं सव्यं माधवस्य महारणे ।
अभ्यगाद्धरणीं घोरः श्वसन्निव महोरगः ॥ ७.११५.४५ ॥
ಆ ಭಯಂಕರ ತೋಮರವು ಮಹಾರಣದಲ್ಲಿ ಮಾಧವನ ಎಡ ಭುಜವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಹೆಡೆಯೆತ್ತಿ ಬುಸುಗುಟ್ಟುವ ಮಹಾಸರ್ಪದಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು.
7.115.46
निर्भिन्ने तु भुजे सव्ये सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
त्रिंशद्भिर्विशिखैस्तीक्ष्णैर्जलसन्धमताडयत् ॥ ७.११५.४६ ॥
ಎಡ ಭುಜ ಭೇದಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿ ಸಾತ್ಯಕಿ ಮೂವತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಜಲಸಂಧನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
7.115.47
प्रगृह्य तु ततः खङ्गं जलसन्धो महाबलः ।
आर्षभं चर्म च महच्छतचन्द्रकसङ्कुलम्।
आविध्य च ततः खङ्गं सात्वतायोत्ससर्ज ह ॥ ७.११५.४७ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಲಿ ಜಲಸಂಧನು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನೂರು ಚಂದ್ರಾಕೃತಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೊಡ್ಡ ಗೂಳಿ ಚರ್ಮದ ಗುರಾಣಿಯನ್ನೂ ಹಿಡಿದು, ಖಡ್ಗವನ್ನು ಝಳಪಿಸಿ ಸಾತ್ವತನತ್ತ ಎಸೆದನು.
7.115.48
शैनेयस्य धनुश्छित्त्वा स खङ्गो न्यपतन्महीम् ।
अलातचक्रवच्चैव व्यरोचत महीं गतः ॥ ७.११५.४८ ॥
ಶೈನೇಯನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದ ಆ ಖಡ್ಗ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳದೆ, ಅಲಾತಚಕ್ರದಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತ ನೆಲವನ್ನು ತಲುಪಿ ಹೊಳೆಯಿತು.
7.115.49
अथान्यद्धनुरादाय सर्वकायावदारणम् ।
जलसन्धमभिप्रेक्ष्य उत्स्मयित्वा च माधवः ॥ ७.११५.४९ ॥
ನಂತರ ಎಲ್ಲ ದೇಹಗಳನ್ನು ಸೀಳುವ ಇನ್ನೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಜಲಸಂಧನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾ ಮಾಧವ.
7.115.50
शालस्कन्धप्रतीकाशमिन्द्राशनिसमस्वनम् ।
विष्फार्य विव्यधे क्रुद्धो जलसन्धं शरेण ह ॥ ७.११५.५० ॥
ಶಾಲ ವೃಕ್ಷದ ಕಾಂಡದಂತಿದ್ದ, ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರದಂತೆ ಘರ್ಜಿಸುವ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಳೆದು, ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ ಜಲಸಂಧನನ್ನು ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆದ.
7.115.51
ततः साभरणौ बाहू क्षुराभ्यां माधवोत्तमः ।
साङ्गदौ जलसन्धस्य चिच्छेद प्रहसन्निव ॥ ७.११५.५१ ॥
ನಂತರ ಮಾಧವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಎರಡು ಕ್ಷುರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಜಲಸಂಧನ ಆಭರಣ ಸಹಿತ, ಅಂಗದ ಸಹಿತ ಎರಡು ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದ.
7.115.52
तौ बाहू परिघप्रख्यौ पेततुर्गजसत्तमात् ।
वसुन्धराधराद्धष्टौ पञ्चशीर्षाविवोरगौ ॥ ७.११५.५२ ॥
ಕಬ್ಬಿಣದ ದಂಡಗಳಂತಿದ್ದ ಆ ಎರಡು ಬಾಹುಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆನೆಯಿಂದ ಬಿದ್ದವು; ಭೂಮಿಯ ಪರ್ವತದಿಂದ ಐದು ಹೆಡೆಯ ಎರಡು ಹಾವುಗಳು ಬಿದ್ದಂತೆ.
7.115.53
ततः सुदंष्ट्रं सुहनु चारुकुण्डलमण्डितम् ।
क्षुरेणास्य तृतीयेन शिरश्चिच्छेद सात्यकिः ॥ ७.११५.५३ ॥
ನಂತರ ಸಾತ್ಯಕಿ ಮೂರನೇ ಕ್ಷುರ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಸುಂದರ ದಂತ, ಸುಂದರ ಗಲ್ಲ, ಸುಂದರ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸಿದ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿದ.
7.115.54
तत्पातितशिरोबाहुकबन्धं भीमदर्शनम् ।
द्विरदं जलसन्धस्य रुधिरेणाभ्यषिञ्चत ॥ ७.११५.५४ ॥
ತಲೆ ಮತ್ತು ಬಾಹುಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ನೋಡಲು ಭಯಂಕರವಾದ ಜಲಸಂಧನ ಆ ಕಬಂಧ ರೂಪದ ಆನೆಯನ್ನು ರಕ್ತದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದ.
7.115.55
जलसन्धं निहत्याजौ त्वरमाणस्तु सात्वतः ।
विमानं पातयामास गजस्कन्धाद्विशांपते ॥ ७.११५.५५ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ಕೊಂದ ಬಳಿಕ, ತ್ವರೆಯಿಂದ ಸಾತ್ವತನು (ಕೃಷ್ಣನು) ಆನೆಯ ಭುಜದಿಂದ ಅವನ ವಿಮಾನವನ್ನು ಕೆಡವಿದನು, ಓ ರಾಜನೇ.
7.115.56
रुधिरेणावसिक्ताङ्गौ जलसन्धस्य कुञ्जरः ।
विलम्बमानमवहत्संश्लिष्टं परमासनम् ॥ ७.११५.५६ ॥
ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದ ದೇಹದ ಜರಾಸಂಧನ ಆನೆಯು, ನೇತಾಡುತ್ತಾ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಪರಮಾಸನವನ್ನು ಹೊತ್ತಿತ್ತು.
7.115.57
शरार्दितः सात्वतेन मर्दमानः स्ववाहिनीम् ।
घोरमार्तस्वरं कृत्वा विदुद्राव महागजः ॥ ७.११५.५७ ॥
ಸಾತ್ವತನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ತನ್ನದೇ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ತುಳಿಯುತ್ತಾ, ಭಯಂಕರ ಆರ್ತನಾದ ಮಾಡುತ್ತಾ ಆ ಮಹಾಗಜ ಓಡಿತು.
7.115.58
हाहाकारो महानासीत्तव सैन्यस्य मारिष ।
जलसन्धं हतं दृष्ट्वा वृष्णीनामृपभेण तु ॥ ७.११५.५८ ॥
ಓ ಮಾರಿಷ, ನಿನ್ನ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ 'ಅಯ್ಯೋ' ಕೂಗು ಎದ್ದಿತು; ವೃಷ್ಣಿಗಳ ವೃಷಭನು (ಕೃಷ್ಣನು) ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ಕೊಂದದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ.
7.115.59
विमुखाश्चाभ्यधावन्त तव योधाः समन्ततः ।
पलायनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विषञ्जये ॥ ७.११५.५९ ॥
ನಿನ್ನ ಯೋಧರು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿದರು; ಓಡುವ ಉತ್ಸಾಹ ತೋರಿ, ಶತ್ರು ಜಯದಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹ ಕಳೆದುಕೊಂಡು.
7.115.60
एतस्मिन्नन्तरे राजन्द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
सन्न्यस्य भारं सुमहत्कृतवर्मणि भारत ॥ ७.११५.६० ॥
ಇತ್ಯವಸರದಲ್ಲಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದ್ರೋಣನು, ಓ ಭಾರತ, ಕೃತವರ್ಮನಿಗೆ ತನ್ನ ಮಹಾಭಾರವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿ.
7.115.61
अभ्ययाज्जवनैरश्वैर्युयुधानं महारथम् ।
स हि पार्थान्रणे यत्तान्दधारैको महाबलः ॥ ७.११५.६१ ॥
ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಮಹಾರಥ ಯುಯುಧಾನನ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು. ಆ ಮಹಾಬಲನೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ತಡೆದು ನಿಂತನು.
7.115.62
तमुदीर्णं तथा दृष्ट्वा शैनेयं कुरुपुङ्गवाः ।
द्रोणेनैव सह क्रुद्धा सात्यकिं समुपाद्रवन् ॥ ७.११५.६२ ॥
ಹಾಗೆ ಉಗ್ರವಾಗಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿದ್ದ ಶೈನೇಯನನ್ನು (ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು) ನೋಡಿ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರು ಕೋಪದಿಂದ ದ್ರೋಣನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಸಾತ್ಯಕಿಯ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು.
7.115.63
ततः प्रववृते युद्धं कुरूणां सात्वतस्य च ।
द्रोणस्य च रणे राजन्घोरं देवासुरोपमम् ॥ ७.११५.६३ ॥
ಆಗ ಓ ರಾಜನೇ, ಕುರುಗಳು ಮತ್ತು ಸಾತ್ವತನ (ಸಾತ್ಯಕಿಯ), ಹಾಗೂ ದ್ರೋಣನ ನಡುವೆ ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಂತೆ ಭಯಂಕರ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಯಿತು.