മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.115.1
शृणुष्वैकमना राजन्यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
द्राव्यमाणे बले तस्मिन्हार्दिक्येन महात्मना ॥ ७.११५.१ ॥
രാജാവേ, നീ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നത് ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ കേൾക്കുക — ആ സൈന്യത്തെ മഹാത്മാവായ ഹാർദിക്യൻ (കൃതവർമ്മാവ്) ഓടിച്ചപ്പോൾ.
7.115.2
लज्जयावनते चापि परिहृष्टे च तावके ।
द्वीपो य आसीत्पाण्डूनामगाधे गाधमिच्छताम् ॥ ७.११५.२ ॥
നിന്റെ പക്ഷക്കാർ ലജ്ജകൊണ്ട് തലതാഴ്ത്തിയിരുന്നു; പാണ്ഡവരുടെ ആശ്രയദ്വീപായിരുന്നത് അഗാധത്തിൽ കാൽക്കുത്തി നിൽക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കായിരുന്നു.
7.115.3
श्रुत्वा स निनदं भीमं तावकानां महाहवे ।
शैनेयस्त्वरितो राजन्कृतवर्माणमभ्ययात् ॥ ७.११५.३ ॥
രാജാവേ, നിന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ ഭയങ്കരമായ ഗർജ്ജനം കേട്ട് ശൈനേയൻ (സാത്യകി) ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ വേഗത്തിൽ കൃതവർമ്മാവിന്റെ നേർക്ക് പാഞ്ഞുചെന്നു.
7.115.4
उवाच सारथिं तत्र क्रोधामर्षसमन्वितः ।
हार्दिक्याभिमुखं सूत कुरु मे रथमुत्तमम् ॥ ७.११५.४ ॥
അവിടെ കോപവും അമർഷവും നിറഞ്ഞവനായി അവൻ തന്റെ സാരഥിയോട് പറഞ്ഞു — സൂതാ, ഹാർദിക്യന് അഭിമുഖമായി എന്റെ ഉത്തമരഥം തെളിക്കുക.
7.115.5
कुरुते कदनं पश्य पाण्डुसैन्ये ह्यमर्षितः ।
एनं जित्वा पुनः सूत यास्यामि विजयं प्रति ॥ ७.११५.५ ॥
കാണുക, പാണ്ഡവസൈന്യത്തിൽ അമർഷത്തോടെ അവൻ എത്ര സംഹാരം നടത്തുന്നുവെന്ന്. സൂതാ, ഇവനെ ജയിച്ചശേഷം വീണ്ടും വിജയത്തിലേക്ക് ഞാൻ പോകും.
7.115.6
एवमुक्ते तु वचने सूतस्तस्य महामते ।
निमेषान्तरमात्रेण कृतवर्माणमभ्ययात् ॥ ७.११५.६ ॥
ഓ മഹാമതേ, അവൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സാരഥി ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് കൃതവർമ്മാവിന്റെ നേർക്ക് നീങ്ങി.
7.115.7
कृतवर्मा तु हार्दिक्यः शैनेयं निशितैः शरैः ।
अवाकिरत्सुसंक्रुद्धस्ततोऽक्रुद्ध्यत्स सात्यकिः ॥ ७.११५.७ ॥
ഹൃദികന്റെ പുത്രനായ കൃതവർമ്മാവ് മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങളാൽ ശൈനേയനെ മൂടി; അതോടെ അതിക്രുദ്ധനായ സാത്യകിയും കോപിച്ചു.
7.115.8
अथाशु निशितं भल्लुं शैनेयः कृतवर्मणः ।
प्रेषयामास समरे शरांश्च चतुरोऽपरान् ॥ ७.११५.८ ॥
അപ്പോൾ ശൈനേയൻ വേഗത്തിൽ യുദ്ധത്തിൽ കൃതവർമ്മാവിനുനേരെ മൂർച്ചയുള്ള ഭല്ലം എന്ന ശരവും വേറെ നാല് ശരങ്ങളും അയച്ചു.
7.115.9
ते तस्य जघ्निरे वाहान्भल्लेनास्याच्छिनद्धनुः ।
पृष्ठरक्षं तथा सूतमविध्यन्निशितैः शरैः ॥ ७.११५.९ ॥
ആ ശരങ്ങൾ അവന്റെ കുതിരകളെ കൊന്നു; ഭല്ലത്താൽ അവന്റെ വില്ല് മുറിച്ചു; പിൻകാവൽക്കാരനെയും സാരഥിയെയും മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങളാൽ തുളച്ചു.
7.115.10
ततस्तं विरथं कृत्वा सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
सेनामस्यार्दयामास शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.११५.१० ॥
അപ്പോൾ സത്യവിക്രമനായ സാത്യകി അവനെ രഥമില്ലാത്തവനാക്കി, വളഞ്ഞ മുട്ടുള്ള ശരങ്ങളാൽ അവന്റെ സേനയെ പീഡിപ്പിച്ചു.
7.115.11
अभज्यताथ पृतना शैनेयशरपीडिता ।
पलायनकृतोत्साहा भ्रमन्ती तत्रतत्र ह।
ततः प्रायात्स त्वरितः सात्यकिः सत्यविक्रमः ॥ ७.११५.११ ॥
ശൈനേയന്റെ ശരങ്ങളാൽ പീഡിതമായ സേന തകർന്നു; ഓടിപ്പോകാൻ ആവേശം കൊണ്ട് അങ്ങുമിങ്ങും അലഞ്ഞു. പിന്നെ സത്യവിക്രമനായ സാത്യകി വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ടുപോയി.
7.115.12
शृणु राजन्यदकरोत्तव सैन्येषु वीर्यवान् ।
अतीत्य स महाराज द्रोणानीकमहार्णवम् ॥ ७.११५.१२ ॥
രാജാവേ, നിങ്ങളുടെ സേനകൾക്കിടയിൽ ആ വീരൻ ചെയ്തത് കേൾക്കുക; മഹാരാജാവേ, ദ്രോണസേനയെന്ന മഹാസമുദ്രം കടന്ന് അവൻ മുന്നോട്ടുപോയി.
7.115.13
पराजित्य तु संहृष्टः कृतवर्माणमाहवे ।
यन्तारमब्रवीच्छूरः शनैर्याहीत्यसम्भ्रमम् ॥ ७.११५.१३ ॥
യുദ്ധത്തിൽ കൃതവർമ്മാവിനെ പരാജയപ്പെടുത്തി സന്തുഷ്ടനായ ആ വീരൻ സാരഥിയോട് തിടുക്കമില്ലാതെ സാവധാനം "മുന്നോട്ട് പോകൂ" എന്ന് പറഞ്ഞു.
7.115.14
दृष्ट्वा तु तव तत्सैन्यं रथाश्वद्वि पसङ्कुलम् ।
पदातिजनसम्पूर्णमब्रवीत्सारथिं पुनः ॥ ७.११५.१४ ॥
രഥങ്ങളും കുതിരകളും ആനകളും കാലാളുകളും നിറഞ്ഞ നിങ്ങളുടെ ആ സൈന്യത്തെ കണ്ട് അവൻ വീണ്ടും സാരഥിയോട് പറഞ്ഞു.
7.115.15
यदेतन्मेघसङ्काशं द्रोणानीकस्य सव्यतः ।
सुमहत्कुञ्जरानीकं यस्य रुक्मरथो मुखम् ॥ ७.११५.१५ ॥
ദ്രോണസൈന്യത്തിന്റെ ഇടതുവശത്ത് മേഘസദൃശമായ ഈ വലിയ ആനപ്പട നിൽക്കുന്നു; അതിന്റെ മുന്നിൽ സ്വർണ്ണരഥനായ വീരനുണ്ട്.
7.115.16
एते हि बहवः सूत दुर्निवार्याश्च संयुगे ।
दुर्योधनसमादिष्टा मदर्थे त्यक्तजीविताः ॥ ७.११५.१६ ॥
സൂതാ, ഇവർ പലരാണ്; യുദ്ധത്തിൽ തടുക്കാൻ കഴിയാത്തവരാണ്. ദുര്യോധനന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം എനിക്കുവേണ്ടി ജീവൻ ത്യജിച്ച് നിൽക്കുന്നവരാണ്.
7.115.17
राजपुत्रा महेष्वासाः सर्वे विक्रान्तयोधिनः ।
न चाजित्वा रणे ह्येताञ्शक्यः प्राप्तुं जयद्रथः ॥ ७.११५.१७ ॥
ഈ രാജകുമാരന്മാരെല്ലാം മഹാധനുർധരന്മാരും പരാക്രമശാലികളായ യോദ്ധാക്കളുമാണ്. യുദ്ധത്തിൽ ഇവരെ ജയിക്കാതെ ജയദ്രഥനെ പ്രാപിക്കുക സാധ്യമല്ല.
7.115.18
नापि सूत मया पार्थः शक्यः प्राप्तुं कथञ्चन ।
एते तिष्ठन्ति सहिताः सर्वविद्यासु निष्ठिताः ॥ ७.११५.१८ ॥
സൂതാ, എനിക്കും പാർത്ഥനെ ഒരു വിധത്തിലും പ്രാപിക്കാൻ കഴിയില്ല; ഇവരെല്ലാം ഒന്നിച്ചു നിൽക്കുന്നു, എല്ലാ വിദ്യകളിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയവർ.
7.115.19
त्रिगर्तानां रथोदाराः सुवर्णविकृतध्वजाः ।
मामेवाभिमुखा वीरा योत्स्यमाना व्यवस्थिताः ॥ ७.११५.१९ ॥
ത്രിഗർത്തരുടെ ശ്രേഷ്ഠരഥികൾ, സ്വർണ്ണാലംകൃത ധ്വജങ്ങളോടെ, എന്റെ നേരെ തന്നെ യുദ്ധത്തിന് സന്നദ്ധരായി നിലകൊണ്ടു.
7.115.20
अत्र मां प्रापय क्षिप्रमश्वांश्चोदय सारथे ।
त्रिगर्तैः सह योत्स्यामि भारद्वाजस्य पश्यतः ॥ ७.११५.२० ॥
സാരഥേ, എന്നെ വേഗം ഇവിടെ എത്തിക്കൂ, കുതിരകളെ തെളിക്കൂ. ഭാരദ്വാജൻ നോക്കിനിൽക്കെ ഞാൻ ത്രിഗർത്തരോടു പോരാടും.
7.115.21
ततः प्रायाच्छनैः सूतः सात्वतस्य मते स्थितः ।
रथेनादित्यवर्णेन भास्वरेण पताकिना ॥ ७.११५.२१ ॥
അപ്പോൾ സാത്വതന്റെ (കൃഷ്ണന്റെ) ഇഷ്ടപ്രകാരം നിന്ന സാരഥി, സൂര്യവർണ്ണമുള്ള തിളങ്ങുന്ന കൊടികളോടെയുള്ള രഥത്തിൽ മെല്ലെ മുന്നോട്ടു നീങ്ങി.
7.115.22
तमूहुः सारथेर्वश्या वल्गमाना हयोत्तमाः ।
वायुवेगसमाः सङ्ख्ये कुन्देन्दुरजतप्रभाः ॥ ७.११५.२२ ॥
സാരഥിക്ക് വശംവദരായ, കുതിച്ചുചാടുന്ന ഉത്തമാശ്വങ്ങൾ ആ രഥം വഹിച്ചു; യുദ്ധത്തിൽ അവ വായുവേഗത്തിനു തുല്യരായിരുന്നു, കുന്ദപ്പൂ, ചന്ദ്രൻ, വെള്ളി എന്നിവയുടെ പ്രഭയുള്ളവയായിരുന്നു.
7.115.23
आपतन्तं रणे तं तु शङ्खवर्णैर्हयोत्तमैः ।
परिववुस्ततः शूरा गजानीकेन सर्वतः।
किरन्तो विविधांस्तीक्ष्णान्सायकाँल्लघुवेधिनः ॥ ७.११५.२३ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അവൻ പാഞ്ഞടുക്കുമ്പോൾ, ശംഖവർണ്ണമുള്ള ഉത്തമാശ്വങ്ങളോടെ, ശൂരന്മാർ ആനപ്പടയാൽ ചുറ്റും വളഞ്ഞു; വേഗം തുളയ്ക്കുന്ന വിവിധ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ വർഷിച്ചുകൊണ്ട്.
7.115.24
सात्वतोऽपि शितैर्बाणैर्गजानीकमयोधयत् ।
पर्वतानिव वर्षेण तपान्ते जलदो महान् ॥ ७.११५.२४ ॥
സാത്വതനും (സാത്യകി) മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ ആനപ്പടയോടു പൊരുതി; ഗ്രീഷ്മാന്ത്യത്തിൽ മഹാമേഘം പർവ്വതങ്ങളിൽ മഴ പെയ്യിക്കുന്നതുപോലെ.
7.115.25
वज्राशनिसमस्पर्शैर्वध्यमानाः शरैर्गजाः ।
प्राद्रवन्रणमुत्सृज्य शिनिवीरसमीरितैः ॥ ७.११५.२५ ॥
വജ്രത്തിന്റെയും മിന്നലിന്റെയും സ്പർശമുള്ള അമ്പുകളാൽ മുറിവേറ്റ ആനകൾ, ശിനി വീരന്മാർ എയ്ത ശരങ്ങളാൽ, യുദ്ധഭൂമി വിട്ട് ഓടി.
7.115.26
शीर्णदन्ता विरुधिरा भिन्नमस्तकपिण्डिकाः ।
विशीर्णकर्णास्यकरा विनियन्तृपताकिनः ॥ ७.११५.२६ ॥
ഒടിഞ്ഞ കൊമ്പുകളും രക്തം ഒലിക്കുന്ന ശരീരവും പിളർന്ന തലയും നെറ്റിയും മുറിഞ്ഞ ചെവിയും വായും തുമ്പിക്കൈയും ഉള്ളവയും, പാപ്പാന്മാരും കൊടികളും നഷ്ടപ്പെട്ടവയുമായിരുന്നു.
7.115.27
सम्भिन्नवर्मघण्टाश्च विनिकृत्तमहाध्वजाः ।
हतारोहा दिशो राजन्भेजिरे भ्रष्टकम्बलाः ॥ ७.११५.२७ ॥
കവചങ്ങളും മണികളും തകർന്ന്, വലിയ കൊടികൾ മുറിഞ്ഞ്, ആരോഹികൾ വധിക്കപ്പെട്ട്, രാജാവേ, പുതപ്പുകൾ വീണുപോയ ആനകൾ ദിക്കുകളിലേക്ക് ഓടി.
7.115.28
रुवन्तो विविधान्नादाञ्जलदोपमनिःस्वनाः ।
नारचैर्वत्सदन्तैश्च भल्लैरञ्जलिकैस्तथा ॥ ७.११५.२८ ॥
മേഘഗർജനത്തിന് സമാനമായ ശബ്ദത്തോടെ, നാരാചം, വത്സദന്തം, ഭല്ലം, അഞ്ജലികം എന്നീ അമ്പുകളാൽ, പലവിധം നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട്.
7.115.29
क्षुरप्रैरर्धचन्द्रैश्च सात्वतेन विदारिताः ।
क्षरन्तोऽसृक्तथा मूत्रं पुरीषं च प्रदुद्रुवुः।
बभ्रुमुश्चस्खलुश्चान्ये पेतुर्मम्लुस्तथाऽपरे ॥ ७.११५.२९ ॥
സാത്വതന്റെ ക്ഷുരപ്രങ്ങളും അർധചന്ദ്രങ്ങളും കീറിയ ആനകൾ, രക്തവും മൂത്രവും വിസർജ്യവും ഒലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഓടി; ചിലത് വട്ടംചുറ്റി വീണു, ചിലത് ഇടറി, മറ്റുചിലത് വീണുപോയി.
7.115.30
एवं तत्कुञ्जरानीकं युयुधानेन पीडितम् ।
शरैरग्न्यर्कसङ्काशैः प्रदुद्राव समन्ततः ॥ ७.११५.३० ॥
ഇങ്ങനെ യുയുധാനന്റെ അഗ്നിയും സൂര്യനും പോലെ ശോഭിക്കുന്ന ശരങ്ങളാൽ പീഡിതമായ ആ ആനപ്പട സർവത്ര ഓടി.
7.115.31
तस्मिन्हते गजानीके जलसन्धो महाबलः ।
यत्तः सम्प्रापयन्नागं रजताश्वरथं प्रति ॥ ७.११५.३१ ॥
ആ ഗജസേന നശിച്ചപ്പോൾ മഹാബലനായ ജലസന്ധൻ ഉത്സാഹത്തോടെ വെള്ളിക്കുതിരകളുള്ള രഥത്തിന് നേരെ തന്റെ ആനയെ നയിച്ചു.
7.115.32
रुक्मवर्मधरः शूरस्तपनीयाङ्गदः शुचिः ।
कुण्डली मकुटी खङ्गी रक्तचन्दनरूषितः ॥ ७.११५.३२ ॥
സ്വർണകവചം ധരിച്ച, സ്വർണവളകളണിഞ്ഞ, ശുദ്ധനായ ശൂരൻ; കുണ്ഡലവും കിരീടവും ധരിച്ച്, വാൾ പിടിച്ച്, ചുവന്ന ചന്ദനം പൂശിയവൻ.
7.115.33
शिरसा धारयन्दीप्तां तपनीयमयीं स्रजम् ।
उरसा धारयन्निष्कं कण्ठसूत्रं च भास्वरम् ॥ ७.११५.३३ ॥
തലയിൽ തിളങ്ങുന്ന സ്വർണമാല ധരിച്ചും, മാറിൽ സ്വർണനിഷ്കവും തിളങ്ങുന്ന കണ്ഠസൂത്രവും അണിഞ്ഞും.
7.115.34
चापं च रुक्मविकृतं विधुन्वन्गजमूर्धनि ।
अशोभत महाराज सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.११५.३४ ॥
മഹാരാജാവേ, ആനയുടെ തലയിൽ സ്വർണാലങ്കൃതമായ വില്ല് ഇളക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ മിന്നലോടുകൂടിയ മേഘംപോലെ ശോഭിച്ചു.
7.115.35
तमापतन्तं सहसा मागधस्य गजोत्तमम् ।
सात्यकिर्वारयामास वेलेव मकरालयम् ॥ ७.११५.३५ ॥
മഗധരാജാവിന്റെ ആ ശ്രേഷ്ഠ ഗജം പെട്ടെന്ന് പാഞ്ഞടുക്കുന്നത് സാത്യകി തടഞ്ഞു, തീരം സമുദ്രത്തെ തടയുന്നതുപോലെ.
7.115.36
नागं निवारितं दृष्ट्वा शैनेयस्य शरोत्तमैः ।
अक्रुध्यत रणे राजञ्जलसन्धो महाबलः ॥ ७.११५.३६ ॥
രാജാവേ, ശൈനേയന്റെ (സാത്യകിയുടെ) ശ്രേഷ്ഠ ശരങ്ങളാൽ തന്റെ ആന തടയപ്പെട്ടത് കണ്ട് മഹാബലനായ ജലസന്ധൻ യുദ്ധത്തിൽ ക്രുദ്ധനായി.
7.115.37
ततः क्रुद्धो महाराज मार्गणैर्भारसाधनैः ।
अविध्यत शिनेः पौत्रं जलसन्धो महोरसि ॥ ७.११५.३७ ॥
അപ്പോൾ കോപിച്ച ജരാസന്ധൻ, മഹാരാജാവേ, ഭാരം താങ്ങാൻ കഴിവുള്ള അമ്പുകളാൽ ശിനിയുടെ പേരക്കുട്ടിയുടെ വിശാലമായ മാറിൽ എയ്തു.
7.115.38
ततोऽपरेण भल्लेन पीतेन निशितेन च ।
अस्यतो वृष्णिवीरस्य निचकर्त शरासनम् ॥ ७.११५.३८ ॥
പിന്നെ മറ്റൊരു മൂർച്ചയുള്ള, തിളങ്ങുന്ന ഭല്ലത്താൽ അമ്പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന വൃഷ്ണിവീരന്റെ വില്ല് അറുത്തു.
7.115.39
सात्यकिं छिन्नधन्वानां प्रहसन्निव भारत ।
अविध्यन्मागधो वीरः पञ्चभिर्निशितैः शरैः ॥ ७.११५.३९ ॥
ഭരതാ, വില്ല് ഒടിഞ്ഞ സാത്യകിയെ മാഗധവീരൻ ചിരിക്കുന്നതുപോലെ അഞ്ച് മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ എയ്തു.
7.115.40
स विद्धो बहुभिर्बाणैर्जलसन्धेन वीर्यवान् ।
नाकम्पत महाबाहुस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.११५.४० ॥
ജരാസന്ധന്റെ പല അമ്പുകളേറ്റിട്ടും വീര്യവാനായ ആ മഹാബാഹു വിറച്ചില്ല; അത് അദ്ഭുതമായി തോന്നി.
7.115.41
अचिन्तयन्वै स शरान्नात्यर्थं सम्भ्रमाद्बली ।
धनुरन्यत्समादाय तिष्ठतिष्ठेत्युवाच ह ॥ ७.११५.४१ ॥
അമ്പുകളെ കാര്യമാക്കാതെ, അത്യധികം ക്ഷോഭമില്ലാതെ ആ ബലവാൻ മറ്റൊരു വില്ലെടുത്ത് 'നില്ക്ക്, നില്ക്ക്!' എന്നു പറഞ്ഞു.
7.115.42
एतावदुक्त्वा शैनेयो जलसन्धं महोरसि ।
विव्याध षष्ट्या सुभृशं शराणां प्रहसन्निव ॥ ७.११५.४२ ॥
ഇത്രയും പറഞ്ഞ്, ചിരിക്കുന്നതുപോലെ ശൈനേയൻ ജരാസന്ധന്റെ വിശാലമായ മാറിൽ അറുപത് അമ്പുകളാൽ ഏറെ ശക്തിയോടെ എയ്തു.
7.115.43
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन मुष्टिदेशे महद्धनुः ।
जलसन्धस्य चिच्छेद विव्याध च त्रिभिः शरैः ॥ ७.११५.४३ ॥
അതിതീക്ഷ്ണമായ ക്ഷുരപ്ര ബാണംകൊണ്ട് ജലസന്ധന്റെ വലിയ വില്ല് അതിന്റെ പിടിക്കരികെ മുറിച്ച്, മൂന്നു ബാണങ്ങളാൽ അവനെ തുളച്ചു.
7.115.44
जलसन्धस्तु तत्त्यक्त्वा सशरं वै शरासनम् ।
तोमरं व्यसृजत्तूर्णं सात्यकिं प्रति मारिष ॥ ७.११५.४४ ॥
ജലസന്ധൻ ശരസഹിതമായ ആ വില്ല് ഉപേക്ഷിച്ച്, വേഗത്തിൽ സാത്യകിക്കുനേരെ ഒരു തോമരം എറിഞ്ഞു, ഹേ മാരിഷ.
7.115.45
स निर्भिद्य भुजं सव्यं माधवस्य महारणे ।
अभ्यगाद्धरणीं घोरः श्वसन्निव महोरगः ॥ ७.११५.४५ ॥
ആ ഭീകരമായ തോമരം മഹായുദ്ധത്തിൽ മാധവന്റെ ഇടത്തോളിനെ തുളച്ച്, ചീറ്റുന്ന മഹാസർപ്പംപോലെ ഭൂമിയിലേക്കു പാഞ്ഞുവീണു.
7.115.46
निर्भिन्ने तु भुजे सव्ये सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
त्रिंशद्भिर्विशिखैस्तीक्ष्णैर्जलसन्धमताडयत् ॥ ७.११५.४६ ॥
ഇടത്തോൾ തുളയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടും, സത്യവിക്രമനായ സാത്യകി മുപ്പത് തീക്ഷ്ണബാണങ്ങളാൽ ജലസന്ധനെ പ്രഹരിച്ചു.
7.115.47
प्रगृह्य तु ततः खङ्गं जलसन्धो महाबलः ।
आर्षभं चर्म च महच्छतचन्द्रकसङ्कुलम्।
आविध्य च ततः खङ्गं सात्वतायोत्ससर्ज ह ॥ ७.११५.४७ ॥
അപ്പോൾ മഹാബലനായ ജലസന്ധൻ വാളെടുത്തു; നൂറു ചന്ദ്രചിഹ്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വലിയ കാളത്തോൽ പരിചയും പിടിച്ചു; പിന്നെ വാൾ ചുഴറ്റി സാത്വതന്റെ നേർക്ക് എറിഞ്ഞു.
7.115.48
शैनेयस्य धनुश्छित्त्वा स खङ्गो न्यपतन्महीम् ।
अलातचक्रवच्चैव व्यरोचत महीं गतः ॥ ७.११५.४८ ॥
ശൈനേയന്റെ വില്ല് മുറിച്ച ആ വാൾ നിലത്തു വീണില്ല; അലാതചക്രംപോലെ തിരിഞ്ഞ് ഭൂമിയിലെത്തി തിളങ്ങി.
7.115.49
अथान्यद्धनुरादाय सर्वकायावदारणम् ।
जलसन्धमभिप्रेक्ष्य उत्स्मयित्वा च माधवः ॥ ७.११५.४९ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാ ശരീരങ്ങളെയും പിളർക്കുന്ന മറ്റൊരു വില്ലെടുത്ത്, ജലസന്ധനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മാധവൻ.
7.115.50
शालस्कन्धप्रतीकाशमिन्द्राशनिसमस्वनम् ।
विष्फार्य विव्यधे क्रुद्धो जलसन्धं शरेण ह ॥ ७.११५.५० ॥
ശാലമരത്തിന്റെ തടിപോലെയും ഇന്ദ്രവജ്രത്തിന്റെ മുഴക്കമുള്ളതുമായ വില്ലു പൂർണ്ണമായി വലിച്ച്, കോപത്തോടെ ജലസന്ധനെ അമ്പുകൊണ്ട് എയ്തു.
7.115.51
ततः साभरणौ बाहू क्षुराभ्यां माधवोत्तमः ।
साङ्गदौ जलसन्धस्य चिच्छेद प्रहसन्निव ॥ ७.११५.५१ ॥
അപ്പോൾ മാധവരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, രണ്ടു ക്ഷുരാസ്ത്രങ്ങൾകൊണ്ട് ജലസന്ധന്റെ ആഭരണങ്ങളോടും തോൾവളകളോടും കൂടിയ രണ്ടു കൈകളും വെട്ടി.
7.115.52
तौ बाहू परिघप्रख्यौ पेततुर्गजसत्तमात् ।
वसुन्धराधराद्धष्टौ पञ्चशीर्षाविवोरगौ ॥ ७.११५.५२ ॥
ഇരുമ്പുദണ്ഡുകൾ പോലെയുള്ള ആ രണ്ടു കൈകളും ശ്രേഷ്ഠമായ ആനയിൽനിന്ന് വീണു; ഭൂമിയുടെ പർവതത്തിൽനിന്ന് അഞ്ചു തലയുള്ള രണ്ടു സർപ്പങ്ങൾ വീണതുപോലെ.
7.115.53
ततः सुदंष्ट्रं सुहनु चारुकुण्डलमण्डितम् ।
क्षुरेणास्य तृतीयेन शिरश्चिच्छेद सात्यकिः ॥ ७.११५.५३ ॥
പിന്നെ സാത്യകി മൂന്നാമത്തെ ക്ഷുരാസ്ത്രംകൊണ്ട് അവന്റെ സുന്ദരമായ പല്ലുകളും താടിയും മനോഹരമായ കുണ്ഡലങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച തലയും വെട്ടി.
7.115.54
तत्पातितशिरोबाहुकबन्धं भीमदर्शनम् ।
द्विरदं जलसन्धस्य रुधिरेणाभ्यषिञ्चत ॥ ७.११५.५४ ॥
തലയും കൈകളും വെട്ടിയ, കാണാൻ ഭയങ്കരമായ ജലസന്ധന്റെ ആ കബന്ധമാകുന്ന ആനയെ അവൻ രക്തംകൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്തു.
7.115.55
जलसन्धं निहत्याजौ त्वरमाणस्तु सात्वतः ।
विमानं पातयामास गजस्कन्धाद्विशांपते ॥ ७.११५.५५ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ജരാസന്ധനെ വധിച്ച ശേഷം, തിടുക്കത്തോടെ സാത്വതൻ (കൃഷ്ണൻ) ആനയുടെ തോളിൽ നിന്ന് അവന്റെ വിമാനം വീഴ്ത്തി, ഹേ രാജാവേ.
7.115.56
रुधिरेणावसिक्ताङ्गौ जलसन्धस्य कुञ्जरः ।
विलम्बमानमवहत्संश्लिष्टं परमासनम् ॥ ७.११५.५६ ॥
രക്തത്തിൽ കുളിച്ച ശരീരമുള്ള ജരാസന്ധന്റെ ആന, തൂങ്ങിക്കിടന്ന് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്ന പരമാസനത്തെ വഹിച്ചു.
7.115.57
शरार्दितः सात्वतेन मर्दमानः स्ववाहिनीम् ।
घोरमार्तस्वरं कृत्वा विदुद्राव महागजः ॥ ७.११५.५७ ॥
സാത്വതന്റെ അമ്പുകളാൽ പീഡിതനായി, സ്വന്തം സൈന്യത്തെ ചവിട്ടിമെതിച്ച്, ഭയങ്കരമായ ആർത്തനാദം മുഴക്കി ആ മഹാഗജം ഓടി.
7.115.58
हाहाकारो महानासीत्तव सैन्यस्य मारिष ।
जलसन्धं हतं दृष्ट्वा वृष्णीनामृपभेण तु ॥ ७.११५.५८ ॥
ഹേ മാരിഷ, നിന്റെ സൈന്യത്തിൽ വലിയ 'അയ്യോ' വിലാപം ഉയർന്നു; വൃഷ്ണികളുടെ കാളയാൽ ജരാസന്ധൻ വധിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ.
7.115.59
विमुखाश्चाभ्यधावन्त तव योधाः समन्ततः ।
पलायनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विषञ्जये ॥ ७.११५.५९ ॥
നിന്റെ യോദ്ധാക്കൾ മുഖം തിരിച്ച് എല്ലായിടത്തും ഓടി; ഓടിപ്പോകാൻ ഉത്സാഹം കാട്ടി, ശത്രുവിജയത്തിൽ ഉത്സാഹമില്ലാതെ.
7.115.60
एतस्मिन्नन्तरे राजन्द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
सन्न्यस्य भारं सुमहत्कृतवर्मणि भारत ॥ ७.११५.६० ॥
ഇതിനിടെ, ഹേ രാജാവേ, ആയുധധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്രോണൻ, ഹേ ഭാരത, കൃതവർമ്മാവിനെ തന്റെ വലിയ ഭാരം ഏൽപ്പിച്ച്.
7.115.61
अभ्ययाज्जवनैरश्वैर्युयुधानं महारथम् ।
स हि पार्थान्रणे यत्तान्दधारैको महाबलः ॥ ७.११५.६१ ॥
വേഗമേറിയ കുതിരകളോടെ അവൻ മഹാരഥൻ യുയുധാനനെ നേരിട്ടു. യുദ്ധത്തിൽ പരിശ്രമിച്ചുനിന്ന പാണ്ഡവരെ ആ മഹാബലൻ ഒറ്റയ്ക്ക് തടഞ്ഞുനിർത്തി.
7.115.62
तमुदीर्णं तथा दृष्ट्वा शैनेयं कुरुपुङ्गवाः ।
द्रोणेनैव सह क्रुद्धा सात्यकिं समुपाद्रवन् ॥ ७.११५.६२ ॥
അങ്ങനെ ഉഗ്രമായി മുന്നേറുന്ന ശൈനേയനെ (സാത്യകിയെ) കണ്ട് കുരുശ്രേഷ്ഠന്മാർ കോപത്തോടെ ദ്രോണനോടൊപ്പം സാത്യകിയുടെ മേൽ ചാടിവീണു.
7.115.63
ततः प्रववृते युद्धं कुरूणां सात्वतस्य च ।
द्रोणस्य च रणे राजन्घोरं देवासुरोपमम् ॥ ७.११५.६३ ॥
അപ്പോൾ, രാജാവേ, കുരുക്കൾക്കും സാത്വതനും (സാത്യകിക്കും) ദ്രോണനും തമ്മിൽ ദേവാസുരയുദ്ധത്തിനു തുല്യമായ ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.