ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.115.1
शृणुष्वैकमना राजन्यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
द्राव्यमाणे बले तस्मिन्हार्दिक्येन महात्मना ॥ ७.११५.१ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତୁମେ ମୋତେ ଯାହା ପଚାରୁଛ ତାହା ଏକାଗ୍ରମନରେ ଶୁଣ — ସେହି ସେନା ମହାତ୍ମା ହାର୍ଦିକ୍ୟ (କୃତବର୍ମା) ଦ୍ୱାରା ତଡ଼ି ହେଉଥିବା ସମୟରେ।
7.115.2
लज्जयावनते चापि परिहृष्टे च तावके ।
द्वीपो य आसीत्पाण्डूनामगाधे गाधमिच्छताम् ॥ ७.११५.२ ॥
ତୁମ ପକ୍ଷର ଲୋକମାନେ ଲଜ୍ଜାରେ ନତ ଥିଲେ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବ ପକ୍ଷ ହର୍ଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା; ଅଗାଧରେ ଆଶ୍ରୟ ଖୋଜୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଆଶ୍ରୟଦ୍ୱୀପ ଥିଲା।
7.115.3
श्रुत्वा स निनदं भीमं तावकानां महाहवे ।
शैनेयस्त्वरितो राजन्कृतवर्माणमभ्ययात् ॥ ७.११५.३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତୁମ ସୈନିକଙ୍କର ସେହି ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ ଶୁଣି ଶୈନେୟ (ସାତ୍ୟକି) ସେହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଶୀଘ୍ର କୃତବର୍ମାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
7.115.4
उवाच सारथिं तत्र क्रोधामर्षसमन्वितः ।
हार्दिक्याभिमुखं सूत कुरु मे रथमुत्तमम् ॥ ७.११५.४ ॥
ସେଠାରେ କ୍ରୋଧ ଓ ଅମର୍ଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେ ନିଜ ସାରଥିକୁ କହିଲେ — ହେ ସୂତ, ହାର୍ଦିକ୍ୟଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ମୋ ଉତ୍ତମ ରଥ ଚଳାଅ।
7.115.5
कुरुते कदनं पश्य पाण्डुसैन्ये ह्यमर्षितः ।
एनं जित्वा पुनः सूत यास्यामि विजयं प्रति ॥ ७.११५.५ ॥
ଦେଖ, ପାଣ୍ଡବ ସେନାରେ ଅମର୍ଷରେ ସେ କେମିତି ସଂହାର କରୁଛି। ହେ ସୂତ, ତାକୁ ଜିଣି ପୁଣି ବିଜୟ ଆଡ଼କୁ ଯିବି।
7.115.6
एवमुक्ते तु वचने सूतस्तस्य महामते ।
निमेषान्तरमात्रेण कृतवर्माणमभ्ययात् ॥ ७.११५.६ ॥
ହେ ମହାମତି, ତାଙ୍କର ଏହି ବାକ୍ୟ କହିବା ମାତ୍ରେ ସାରଥି କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ କୃତବର୍ମାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲା।
7.115.7
कृतवर्मा तु हार्दिक्यः शैनेयं निशितैः शरैः ।
अवाकिरत्सुसंक्रुद्धस्ततोऽक्रुद्ध्यत्स सात्यकिः ॥ ७.११५.७ ॥
ହୃଦିକର ପୁତ୍ର କୃତବର୍ମା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଶୈନେୟଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ; ତେବେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ସାତ୍ୟକି ମଧ୍ୟ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
7.115.8
अथाशु निशितं भल्लुं शैनेयः कृतवर्मणः ।
प्रेषयामास समरे शरांश्च चतुरोऽपरान् ॥ ७.११५.८ ॥
ତା'ପରେ ଶୈନେୟ ଶୀଘ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ କୃତବର୍ମାଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଭଲ୍ଲ ଏବଂ ଆଉ ଚାରିଟି ବାଣ ପ୍ରେରଣ କଲେ।
7.115.9
ते तस्य जघ्निरे वाहान्भल्लेनास्याच्छिनद्धनुः ।
पृष्ठरक्षं तथा सूतमविध्यन्निशितैः शरैः ॥ ७.११५.९ ॥
ସେହି ବାଣମାନେ ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ; ଭଲ୍ଲରେ ତାଙ୍କ ଧନୁ କାଟିଦେଲେ; ପୃଷ୍ଠରକ୍ଷକ ଓ ସାରଥିଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ବିନ୍ଧିଲେ।
7.115.10
ततस्तं विरथं कृत्वा सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
सेनामस्यार्दयामास शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.११५.१० ॥
ତା'ପରେ ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ସାତ୍ୟକି ତାଙ୍କୁ ରଥହୀନ କରି ନଇଁଥିବା ଗଣ୍ଠିର ବାଣରେ ତାଙ୍କ ସେନାକୁ ପୀଡ଼ିତ କଲେ।
7.115.11
अभज्यताथ पृतना शैनेयशरपीडिता ।
पलायनकृतोत्साहा भ्रमन्ती तत्रतत्र ह।
ततः प्रायात्स त्वरितः सात्यकिः सत्यविक्रमः ॥ ७.११५.११ ॥
ଶୈନେୟଙ୍କ ବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ସେନା ଭଙ୍ଗିଗଲା; ପଳାଇବାକୁ ଉତ୍ସାହୀ ହୋଇ ସେ ଏଣେତେଣେ ଭ୍ରମିଲା। ତା'ପରେ ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ସାତ୍ୟକି ଶୀଘ୍ର ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
7.115.12
शृणु राजन्यदकरोत्तव सैन्येषु वीर्यवान् ।
अतीत्य स महाराज द्रोणानीकमहार्णवम् ॥ ७.११५.१२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଆପଣଙ୍କ ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେହି ବୀର କ'ଣ କଲେ ଶୁଣନ୍ତୁ; ହେ ମହାରାଜ, ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସେନାରୂପୀ ମହାସାଗର ଅତିକ୍ରମ କରି ସେ ଆଗକୁ ଗଲେ।
7.115.13
पराजित्य तु संहृष्टः कृतवर्माणमाहवे ।
यन्तारमब्रवीच्छूरः शनैर्याहीत्यसम्भ्रमम् ॥ ७.११५.१३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ କୃତବର୍ମାଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରି ଆନନ୍ଦିତ ସେ ବୀର ସାରଥିକୁ ତ୍ୱରା ନକରି ଧୀରେ କହିଲେ, "ଚାଲ।"
7.115.14
दृष्ट्वा तु तव तत्सैन्यं रथाश्वद्वि पसङ्कुलम् ।
पदातिजनसम्पूर्णमब्रवीत्सारथिं पुनः ॥ ७.११५.१४ ॥
ଆପଣଙ୍କ ସେହି ସେନା ରଥ, ଅଶ୍ୱ, ହାତୀ ଓ ପଦାତିକରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଖି ସେ ପୁଣି ସାରଥିକୁ କହିଲେ।
7.115.15
यदेतन्मेघसङ्काशं द्रोणानीकस्य सव्यतः ।
सुमहत्कुञ्जरानीकं यस्य रुक्मरथो मुखम् ॥ ७.११५.१५ ॥
ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସେନାର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ମେଘ ପରି ଏହି ବିଶାଳ ହାତୀ ସେନା ଅଛି; ଯାହାର ସମ୍ମୁଖରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥୀ ଅଛନ୍ତି।
7.115.16
एते हि बहवः सूत दुर्निवार्याश्च संयुगे ।
दुर्योधनसमादिष्टा मदर्थे त्यक्तजीविताः ॥ ७.११५.१६ ॥
ହେ ସାରଥି, ଏମାନେ ବହୁତ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଏମାନଙ୍କୁ ରୋକିବା କଷ୍ଟକର। ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ଆଦେଶରେ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗି ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି।
7.115.17
राजपुत्रा महेष्वासाः सर्वे विक्रान्तयोधिनः ।
न चाजित्वा रणे ह्येताञ्शक्यः प्राप्तुं जयद्रथः ॥ ७.११५.१७ ॥
ଏହି ରାଜକୁମାରମାନେ ସମସ୍ତେ ମହାଧନୁର୍ଦ୍ଧର ଓ ପରାକ୍ରମୀ ଯୋଦ୍ଧା। ଯୁଦ୍ଧରେ ଏମାନଙ୍କୁ ଜିତିବା ବିନା ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
7.115.18
नापि सूत मया पार्थः शक्यः प्राप्तुं कथञ्चन ।
एते तिष्ठन्ति सहिताः सर्वविद्यासु निष्ठिताः ॥ ७.११५.१८ ॥
ହେ ସାରଥି, ମୋ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପାର୍ଥ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ପହଞ୍ଚିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ।
7.115.19
त्रिगर्तानां रथोदाराः सुवर्णविकृतध्वजाः ।
मामेवाभिमुखा वीरा योत्स्यमाना व्यवस्थिताः ॥ ७.११५.१९ ॥
ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀମାନେ, ସୁନାରେ ସଜ୍ଜିତ ଧ୍ୱଜା ସହିତ, ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ।
7.115.20
अत्र मां प्रापय क्षिप्रमश्वांश्चोदय सारथे ।
त्रिगर्तैः सह योत्स्यामि भारद्वाजस्य पश्यतः ॥ ७.११५.२० ॥
ହେ ସାରଥି, ମୋତେ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ନିଅ, ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ଚଳାଅ। ଭାରଦ୍ୱାଜ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ ମୁଁ ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।
7.115.21
ततः प्रायाच्छनैः सूतः सात्वतस्य मते स्थितः ।
रथेनादित्यवर्णेन भास्वरेण पताकिना ॥ ७.११५.२१ ॥
ତା'ପରେ ସାତ୍ୱତ (କୃଷ୍ଣ)ଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଥିବା ସାରଥି, ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ଣ୍ଣ ତେଜସ୍ୱୀ ପତାକାଯୁକ୍ତ ରଥରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲା।
7.115.22
तमूहुः सारथेर्वश्या वल्गमाना हयोत्तमाः ।
वायुवेगसमाः सङ्ख्ये कुन्देन्दुरजतप्रभाः ॥ ७.११५.२२ ॥
ସାରଥିଙ୍କ ବଶବର୍ତ୍ତୀ, ଡେଇଁ ଚାଲୁଥିବା ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ସେହି ରଥକୁ ବହୁଥିଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନେ ପବନ ବେଗ ସମ, କୁନ୍ଦ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ରୂପା ପରି ପ୍ରଭାଯୁକ୍ତ ଥିଲେ।
7.115.23
आपतन्तं रणे तं तु शङ्खवर्णैर्हयोत्तमैः ।
परिववुस्ततः शूरा गजानीकेन सर्वतः।
किरन्तो विविधांस्तीक्ष्णान्सायकाँल्लघुवेधिनः ॥ ७.११५.२३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଧାଇଁ ଆସୁଥିଲେ, ଶଙ୍ଖବର୍ଣ୍ଣର ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ସହିତ; ସେତେବେଳେ ଶୂରମାନେ ହାତୀ ସେନାରେ ଚାରିପାଶରୁ ତାହାକୁ ଘେରି ନେଲେ, ଶୀଘ୍ର ବିଦ୍ଧ କରୁଥିବା ବିବିଧ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ବର୍ଷଣ କରି।
7.115.24
सात्वतोऽपि शितैर्बाणैर्गजानीकमयोधयत् ।
पर्वतानिव वर्षेण तपान्ते जलदो महान् ॥ ७.११५.२४ ॥
ସାତ୍ୱତ (ସାତ୍ୟକି)ମଧ୍ୟ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ହାତୀ ସେନା ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଶେଷରେ ମହାମେଘ ପର୍ବତ ଉପରେ ବର୍ଷା କରିଲା ପରି।
7.115.25
वज्राशनिसमस्पर्शैर्वध्यमानाः शरैर्गजाः ।
प्राद्रवन्रणमुत्सृज्य शिनिवीरसमीरितैः ॥ ७.११५.२५ ॥
ବଜ୍ର ଓ ବିଜୁଳିର ସ୍ପର୍ଶ ପରି ବାଣରେ ଆହତ ହାତୀମାନେ, ଶିନି ବୀରମାନଙ୍କ ପ୍ରେରିତ ବାଣରେ, ରଣଭୂମି ଛାଡ଼ି ପଳାଇଲେ।
7.115.26
शीर्णदन्ता विरुधिरा भिन्नमस्तकपिण्डिकाः ।
विशीर्णकर्णास्यकरा विनियन्तृपताकिनः ॥ ७.११५.२६ ॥
ଭାଙ୍ଗା ଦାନ୍ତ, ରକ୍ତାକ୍ତ ଦେହ, ଫାଟିଥିବା ମୁଣ୍ଡ ଓ କପାଳ, କଟା କାନ, ମୁଖ ଓ ଶୁଣ୍ଡ, ମାହୁତ ଓ ପତାକାହୀନ ହାତୀମାନେ।
7.115.27
सम्भिन्नवर्मघण्टाश्च विनिकृत्तमहाध्वजाः ।
हतारोहा दिशो राजन्भेजिरे भ्रष्टकम्बलाः ॥ ७.११५.२७ ॥
କବଚ ଓ ଘଣ୍ଟି ଭାଙ୍ଗିଯାଇ, ବଡ଼ ପତାକା କଟାଯାଇ, ଆରୋହୀ ନିହତ ହୋଇ, ହେ ରାଜନ୍, ଝୁଲ ଖସିପଡ଼ିଥିବା ହାତୀମାନେ ଦିଗରେ ପଳାଇଲେ।
7.115.28
रुवन्तो विविधान्नादाञ्जलदोपमनिःस्वनाः ।
नारचैर्वत्सदन्तैश्च भल्लैरञ्जलिकैस्तथा ॥ ७.११५.२८ ॥
ମେଘ ଗର୍ଜନ ପରି ସ୍ୱରରେ, ନାରାଚ, ବତ୍ସଦନ୍ତ, ଭଲ୍ଲ ଓ ଅଞ୍ଜଳିକ ବାଣରେ, ନାନା ପ୍ରକାର ଚିତ୍କାର କରି।
7.115.29
क्षुरप्रैरर्धचन्द्रैश्च सात्वतेन विदारिताः ।
क्षरन्तोऽसृक्तथा मूत्रं पुरीषं च प्रदुद्रुवुः।
बभ्रुमुश्चस्खलुश्चान्ये पेतुर्मम्लुस्तथाऽपरे ॥ ७.११५.२९ ॥
ସାତ୍ୱତଙ୍କ କ୍ଷୁରପ୍ର ଓ ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ବାଣରେ ଚିରିହୋଇ, ରକ୍ତ, ମୂତ୍ର ଓ ମଳ ଝରାଇ ସେମାନେ ପଳାଇଲେ; କେତେ ଘୂରି ପଡ଼ିଲେ, କେତେ ଟଳିଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଲୋଟିପଡ଼ିଲେ।
7.115.30
एवं तत्कुञ्जरानीकं युयुधानेन पीडितम् ।
शरैरग्न्यर्कसङ्काशैः प्रदुद्राव समन्ततः ॥ ७.११५.३० ॥
ଏହିପରି ଯୁଯୁଧାନଙ୍କ ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ସେହି ହାତୀ ସେନା ସବୁଦିଗକୁ ପଳାଇଲା।
7.115.31
तस्मिन्हते गजानीके जलसन्धो महाबलः ।
यत्तः सम्प्रापयन्नागं रजताश्वरथं प्रति ॥ ७.११५.३१ ॥
ସେହି ଗଜସେନା ହତ ହେବାପରେ ମହାବଳୀ ଜଳସନ୍ଧ ଉତ୍ସାହରେ ରୌପ୍ୟ-ଅଶ୍ୱ ରଥ ଆଡ଼କୁ ନିଜ ହାତୀକୁ ଚଳାଇଲେ।
7.115.32
रुक्मवर्मधरः शूरस्तपनीयाङ्गदः शुचिः ।
कुण्डली मकुटी खङ्गी रक्तचन्दनरूषितः ॥ ७.११५.३२ ॥
ସୁନାର କବଚ ଧାରଣ କରିଥିବା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବାଜୁବନ୍ଧ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶୁଚି ବୀର; କୁଣ୍ଡଳ ଓ ମୁକୁଟଧାରୀ, ଖଡ୍ଗଧାରୀ, ଲାଲ ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ।
7.115.33
शिरसा धारयन्दीप्तां तपनीयमयीं स्रजम् ।
उरसा धारयन्निष्कं कण्ठसूत्रं च भास्वरम् ॥ ७.११५.३३ ॥
ମସ୍ତକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୁବର୍ଣ୍ଣମାଳା, ବକ୍ଷରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନିଷ୍କ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଣ୍ଠସୂତ୍ର ଧାରଣ କରି।
7.115.34
चापं च रुक्मविकृतं विधुन्वन्गजमूर्धनि ।
अशोभत महाराज सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.११५.३४ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ହାତୀର ମସ୍ତକରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କୃତ ଧନୁ ଝୁଲାଇ ସେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ସହିତ ମେଘ ପରି ଶୋଭିଲେ।
7.115.35
तमापतन्तं सहसा मागधस्य गजोत्तमम् ।
सात्यकिर्वारयामास वेलेव मकरालयम् ॥ ७.११५.३५ ॥
ମଗଧ ରାଜାଙ୍କ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଜ ହଠାତ୍ ଧାଇଁ ଆସୁଥିବାର ଦେଖି ସାତ୍ୟକି ତାକୁ ଅଟକାଇଲେ, ଯେପରି ତଟ ସମୁଦ୍ରକୁ ଅଟକାଏ।
7.115.36
नागं निवारितं दृष्ट्वा शैनेयस्य शरोत्तमैः ।
अक्रुध्यत रणे राजञ्जलसन्धो महाबलः ॥ ७.११५.३६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଶୈନେୟ (ସାତ୍ୟକି)ଙ୍କ ଉତ୍ତମ ବାଣରେ ନିଜ ହାତୀ ଅଟକାଯିବା ଦେଖି ମହାବଳୀ ଜଳସନ୍ଧ ରଣରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହେଲେ।
7.115.37
ततः क्रुद्धो महाराज मार्गणैर्भारसाधनैः ।
अविध्यत शिनेः पौत्रं जलसन्धो महोरसि ॥ ७.११५.३७ ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ହେ ମହାରାଜ, ଜରାସନ୍ଧ ଭାରସହ ବାଣରେ ଶିନିଙ୍କ ପୌତ୍ରଙ୍କ ବିଶାଳ ବକ୍ଷରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.115.38
ततोऽपरेण भल्लेन पीतेन निशितेन च ।
अस्यतो वृष्णिवीरस्य निचकर्त शरासनम् ॥ ७.११५.३८ ॥
ତା'ପରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭଲ୍ଲରେ ବାଣ ଛାଡ଼ୁଥିବା ବୃଷ୍ଣିବୀରଙ୍କ ଧନୁ ଛେଦି ଦେଲେ।
7.115.39
सात्यकिं छिन्नधन्वानां प्रहसन्निव भारत ।
अविध्यन्मागधो वीरः पञ्चभिर्निशितैः शरैः ॥ ७.११५.३९ ॥
ହେ ଭରତ, ଧନୁ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ମାଗଧ ବୀର ହସି ହସି ପାଞ୍ଚଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.115.40
स विद्धो बहुभिर्बाणैर्जलसन्धेन वीर्यवान् ।
नाकम्पत महाबाहुस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.११५.४० ॥
ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ଅନେକ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ ସେହି ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ମହାବାହୁ କମ୍ପିଲେ ନାହିଁ; ତାହା ଅଦ୍ଭୁତ ପରି ହେଲା।
7.115.41
अचिन्तयन्वै स शरान्नात्यर्थं सम्भ्रमाद्बली ।
धनुरन्यत्समादाय तिष्ठतिष्ठेत्युवाच ह ॥ ७.११५.४१ ॥
ବାଣ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା ନ କରି, ଅତ୍ୟଧିକ ବ୍ୟସ୍ତ ନ ହୋଇ ସେହି ବଳବାନ ଅନ୍ୟ ଧନୁ ନେଇ କହିଲେ, 'ଠିଆ ହୁଅ, ଠିଆ ହୁଅ!'
7.115.42
एतावदुक्त्वा शैनेयो जलसन्धं महोरसि ।
विव्याध षष्ट्या सुभृशं शराणां प्रहसन्निव ॥ ७.११५.४२ ॥
ଏତିକି କହି ଶୈନେୟ ହସି ହସି ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ବିଶାଳ ବକ୍ଷରେ ଷାଠିଏଟି ବାଣରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜୋରରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.115.43
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन मुष्टिदेशे महद्धनुः ।
जलसन्धस्य चिच्छेद विव्याध च त्रिभिः शरैः ॥ ७.११५.४३ ॥
ଅତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ କ୍ଷୁରପ୍ର ବାଣରେ ଜଳସନ୍ଧର ବଡ଼ ଧନୁକୁ ତାର ମୁଷ୍ଟିଦେଶ ନିକଟରେ କାଟି ତିନି ବାଣରେ ତାକୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.115.44
जलसन्धस्तु तत्त्यक्त्वा सशरं वै शरासनम् ।
तोमरं व्यसृजत्तूर्णं सात्यकिं प्रति मारिष ॥ ७.११५.४४ ॥
ଜଳସନ୍ଧ ସେହି ଶରସହିତ ଧନୁକୁ ଛାଡ଼ି ଶୀଘ୍ର ସାତ୍ୟକି ପ୍ରତି ଏକ ତୋମର ନିକ୍ଷେପ କଲେ, ହେ ମାରିଷ।
7.115.45
स निर्भिद्य भुजं सव्यं माधवस्य महारणे ।
अभ्यगाद्धरणीं घोरः श्वसन्निव महोरगः ॥ ७.११५.४५ ॥
ସେହି ଭୟଙ୍କର ତୋମର ମହାରଣରେ ମାଧବଙ୍କ ବାମ ବାହୁ ବିଦ୍ଧ କରି, ଫୁସକାର ଦେଉଥିବା ମହାସର୍ପ ପରି ଧରଣୀକୁ ଗଲା।
7.115.46
निर्भिन्ने तु भुजे सव्ये सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
त्रिंशद्भिर्विशिखैस्तीक्ष्णैर्जलसन्धमताडयत् ॥ ७.११५.४६ ॥
ବାମ ବାହୁ ବିଦ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟବିକ୍ରମୀ ସାତ୍ୟକି ତିରିଶ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଜଳସନ୍ଧକୁ ପ୍ରହାର କଲେ।
7.115.47
प्रगृह्य तु ततः खङ्गं जलसन्धो महाबलः ।
आर्षभं चर्म च महच्छतचन्द्रकसङ्कुलम्।
आविध्य च ततः खङ्गं सात्वतायोत्ससर्ज ह ॥ ७.११५.४७ ॥
ତା'ପରେ ମହାବଳୀ ଜଳସନ୍ଧ ଖଡ୍ଗ ଧରିଲେ, ଶହେ ଚନ୍ଦ୍ରଚିହ୍ନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଡ଼ ବୃଷଚର୍ମ ଢାଲ ମଧ୍ୟ ଧରିଲେ, ଏବଂ ଖଡ୍ଗ ଘୁରାଇ ସାତ୍ୱତ ଉପରେ ଫିଙ୍ଗିଲେ।
7.115.48
शैनेयस्य धनुश्छित्त्वा स खङ्गो न्यपतन्महीम् ।
अलातचक्रवच्चैव व्यरोचत महीं गतः ॥ ७.११५.४८ ॥
ଶୈନେୟଙ୍କ ଧନୁ କାଟି ସେ ଖଡ୍ଗ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲା ନାହିଁ; ଅଲାତଚକ୍ର ପରି ଘୂର୍ଣ୍ଣନ କରି ଭୂମିକୁ ଗଲା ଓ ଝଲସି ଉଠିଲା।
7.115.49
अथान्यद्धनुरादाय सर्वकायावदारणम् ।
जलसन्धमभिप्रेक्ष्य उत्स्मयित्वा च माधवः ॥ ७.११५.४९ ॥
ତା'ପରେ ସବୁ ଶରୀର ବିଦାରଣ କରୁଥିବା ଆଉ ଏକ ଧନୁ ଧରି, ଜଳସନ୍ଧକୁ ଦେଖି ହସି ମାଧବ।
7.115.50
शालस्कन्धप्रतीकाशमिन्द्राशनिसमस्वनम् ।
विष्फार्य विव्यधे क्रुद्धो जलसन्धं शरेण ह ॥ ७.११५.५० ॥
ଶାଳ ଗଛ ଗୁଡ଼ି ପରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ପରି ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ଧନୁକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଟାଣି, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଜଳସନ୍ଧକୁ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା।
7.115.51
ततः साभरणौ बाहू क्षुराभ्यां माधवोत्तमः ।
साङ्गदौ जलसन्धस्य चिच्छेद प्रहसन्निव ॥ ७.११५.५१ ॥
ତା'ପରେ ମାଧବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହସୁଥିବା ପରି ଦୁଇ କ୍ଷୁର ବାଣରେ ଜଳସନ୍ଧର ଅଳଙ୍କାର ଓ ବାଜୁବନ୍ଦ ସହିତ ଦୁଇ ବାହୁ କାଟିଦେଲା।
7.115.52
तौ बाहू परिघप्रख्यौ पेततुर्गजसत्तमात् ।
वसुन्धराधराद्धष्टौ पञ्चशीर्षाविवोरगौ ॥ ७.११५.५२ ॥
ପରିଘ ପରି ସେହି ଦୁଇ ବାହୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀରୁ ପଡ଼ିଲା; ପୃଥିବୀର ପର୍ବତରୁ ପଞ୍ଚଫଣା ଦୁଇ ସାପ ପଡ଼ିଲା ପରି।
7.115.53
ततः सुदंष्ट्रं सुहनु चारुकुण्डलमण्डितम् ।
क्षुरेणास्य तृतीयेन शिरश्चिच्छेद सात्यकिः ॥ ७.११५.५३ ॥
ତା'ପରେ ସାତ୍ୟକି ତୃତୀୟ କ୍ଷୁର ବାଣରେ ତାର ସୁନ୍ଦର ଦାନ୍ତ, ସୁନ୍ଦର ଚିବୁକ ଓ ସୁନ୍ଦର କୁଣ୍ଡଳରେ ଶୋଭିତ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ।
7.115.54
तत्पातितशिरोबाहुकबन्धं भीमदर्शनम् ।
द्विरदं जलसन्धस्य रुधिरेणाभ्यषिञ्चत ॥ ७.११५.५४ ॥
ମୁଣ୍ଡ ଓ ବାହୁ କଟା ଯାଇଥିବା, ଦେଖିବାକୁ ଭୟଙ୍କର ଜଳସନ୍ଧର ସେହି କବନ୍ଧ ରୂପୀ ହାତୀକୁ ସେ ରକ୍ତରେ ସିଞ୍ଚିଲା।
7.115.55
जलसन्धं निहत्याजौ त्वरमाणस्तु सात्वतः ।
विमानं पातयामास गजस्कन्धाद्विशांपते ॥ ७.११५.५५ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଜରାସନ୍ଧକୁ ବଧ କରି ଶୀଘ୍ର ସାତ୍ଵତ (କୃଷ୍ଣ) ହାତୀର କାନ୍ଧରୁ ତାହାର ବିମାନ ପକାଇଦେଲେ, ହେ ନରପତି।
7.115.56
रुधिरेणावसिक्ताङ्गौ जलसन्धस्य कुञ्जरः ।
विलम्बमानमवहत्संश्लिष्टं परमासनम् ॥ ७.११५.५६ ॥
ରକ୍ତରେ ସିକ୍ତ ଶରୀର ଜରାସନ୍ଧର ହାତୀ ଝୁଲୁଥିବା, ଲାଗି ରହିଥିବା ପରମାସନ ବହି ଚାଲିଲା।
7.115.57
शरार्दितः सात्वतेन मर्दमानः स्ववाहिनीम् ।
घोरमार्तस्वरं कृत्वा विदुद्राव महागजः ॥ ७.११५.५७ ॥
ସାତ୍ଵତଙ୍କ ବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ନିଜ ସୈନ୍ୟକୁ ଦଳି, ଭୟଙ୍କର ଆର୍ତ୍ତନାଦ କରି ସେ ମହାହାତୀ ପଳାଇଲା।
7.115.58
हाहाकारो महानासीत्तव सैन्यस्य मारिष ।
जलसन्धं हतं दृष्ट्वा वृष्णीनामृपभेण तु ॥ ७.११५.५८ ॥
ହେ ମାରିଷ, ତୁମ ସୈନ୍ୟରେ ମହା 'ହାହାକାର' ଉଠିଲା; ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ବୃଷଭ (କୃଷ୍ଣ) ଦ୍ୱାରା ଜରାସନ୍ଧ ନିହତ ହେବାର ଦେଖି।
7.115.59
विमुखाश्चाभ्यधावन्त तव योधाः समन्ततः ।
पलायनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विषञ्जये ॥ ७.११५.५९ ॥
ତୁମ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମୁହଁ ଫେରାଇ ସବୁଆଡ଼େ ଦୌଡ଼ିଲେ; ପଳାୟନରେ ଉତ୍ସାହୀ ହୋଇ, ଶତ୍ରୁ ଜୟରେ ଉତ୍ସାହହୀନ ହୋଇ।
7.115.60
एतस्मिन्नन्तरे राजन्द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
सन्न्यस्य भारं सुमहत्कृतवर्मणि भारत ॥ ७.११५.६० ॥
ଏହି ସମୟରେ, ହେ ରାଜନ୍, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ରୋଣ, ହେ ଭାରତ, କୃତବର୍ମାଙ୍କ ଉପରେ ନିଜର ମହାଭାର ଅର୍ପଣ କରି।
7.115.61
अभ्ययाज्जवनैरश्वैर्युयुधानं महारथम् ।
स हि पार्थान्रणे यत्तान्दधारैको महाबलः ॥ ७.११५.६१ ॥
ବେଗବାନ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ସହ ସେ ମହାରଥୀ ଯୁଯୁଧାନ ଆଡ଼କୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲା। ସେଇ ମହାବଳୀ ଏକାକୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯତ୍ନ କରୁଥିବା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ରୋକି ଠିଆ ହେଲା।
7.115.62
तमुदीर्णं तथा दृष्ट्वा शैनेयं कुरुपुङ्गवाः ।
द्रोणेनैव सह क्रुद्धा सात्यकिं समुपाद्रवन् ॥ ७.११५.६२ ॥
ସେ ଏପରି ଉଗ୍ର ହୋଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିବା ଦେଖି କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସହ ମିଶି ସାତ୍ୟକି ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼ିଲେ।
7.115.63
ततः प्रववृते युद्धं कुरूणां सात्वतस्य च ।
द्रोणस्य च रणे राजन्घोरं देवासुरोपमम् ॥ ७.११५.६३ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ରାଜନ୍, କୁରୁ ଓ ସାତ୍ୱତ (ସାତ୍ୟକି) ଏବଂ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଣରେ ଦେବାସୁର ଯୁଦ୍ଧ ପରି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।