มหาภารตะ · อัธยายะ 7.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.115.1
शृणुष्वैकमना राजन्यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
द्राव्यमाणे बले तस्मिन्हार्दिक्येन महात्मना ॥ ७.११५.१ ॥
พระองค์ผู้เป็นกษัตริย์ จงฟังด้วยใจที่แน่วแน่ในสิ่งที่พระองค์ถามข้าพเจ้า เมื่อกองทัพนั้นถูกไล่ตีแตกโดยหารทิกยะผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ (กฤตวรมัน)
7.115.2
लज्जयावनते चापि परिहृष्टे च तावके ।
द्वीपो य आसीत्पाण्डूनामगाधे गाधमिच्छताम् ॥ ७.११५.२ ॥
ฝ่ายของพระองค์ก้มหน้าด้วยความอับอาย ส่วนฝ่ายปาณฑพก็เปี่ยมด้วยความยินดี มีเกาะแห่งที่พึ่งสำหรับปาณฑพ เป็นที่ยืนให้แก่ผู้แสวงหาในที่ที่ลึกไม่มีที่สุด
7.115.3
श्रुत्वा स निनदं भीमं तावकानां महाहवे ।
शैनेयस्त्वरितो राजन्कृतवर्माणमभ्ययात् ॥ ७.११५.३ ॥
เมื่อได้ยินเสียงโห่ร้องอันน่าสะพรึงของกองทัพของพระองค์ในสงครามใหญ่ ไศเนยะ (สาตยกิ) รีบเคลื่อนเข้าหากฤตวรมัน ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นกษัตริย์
7.115.4
उवाच सारथिं तत्र क्रोधामर्षसमन्वितः ।
हार्दिक्याभिमुखं सूत कुरु मे रथमुत्तमम् ॥ ७.११५.४ ॥
ด้วยความโกรธและความขุ่นเคืองเต็มอก ท่านจึงกล่าวกับสารถีที่นั่นว่า "สารถี จงขับรถอันประเสริฐของข้าตรงเข้าหาหารทิกยะ"
7.115.5
कुरुते कदनं पश्य पाण्डुसैन्ये ह्यमर्षितः ।
एनं जित्वा पुनः सूत यास्यामि विजयं प्रति ॥ ७.११५.५ ॥
ดูเถิด เขาสร้างความพินาศในกองทัพปาณฑพด้วยความขุ่นเคือง สารถี เมื่อข้าชนะเขาแล้ว ข้าจะเดินหน้าสู่ชัยชนะอีกครั้ง
7.115.6
एवमुक्ते तु वचने सूतस्तस्य महामते ।
निमेषान्तरमात्रेण कृतवर्माणमभ्ययात् ॥ ७.११५.६ ॥
เมื่อกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แล้ว ข้าแต่ผู้มีปัญญา สารถีของท่านก็เคลื่อนรถเข้าหากฤตวรมันภายในชั่วพริบตาเดียว
7.115.7
कृतवर्मा तु हार्दिक्यः शैनेयं निशितैः शरैः ।
अवाकिरत्सुसंक्रुद्धस्ततोऽक्रुद्ध्यत्स सात्यकिः ॥ ७.११५.७ ॥
กฤตวรมัน บุตรแห่งหฤทิกะ ระดมยิงไศเนยะด้วยลูกศรคม ฝ่ายสาตยกิโกรธจัดแล้วก็โกรธยิ่งขึ้นไปอีก
7.115.8
अथाशु निशितं भल्लुं शैनेयः कृतवर्मणः ।
प्रेषयामास समरे शरांश्च चतुरोऽपरान् ॥ ७.११५.८ ॥
ครั้นแล้ว ไศเนยะรีบยิงลูกศรภัลละอันคมกล้าไปยังกฤตวรมัน พร้อมลูกศรอีกสี่ดอกในการรบ
7.115.9
ते तस्य जघ्निरे वाहान्भल्लेनास्याच्छिनद्धनुः ।
पृष्ठरक्षं तथा सूतमविध्यन्निशितैः शरैः ॥ ७.११५.९ ॥
ลูกศรเหล่านั้นพุ่งใส่ม้าของเขา ลูกศรภัลละตัดคันธนูของเขา และลูกศรคมก็แทงทั้งผู้คุ้มหลังและสารถี
7.115.10
ततस्तं विरथं कृत्वा सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
सेनामस्यार्दयामास शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.११५.१० ॥
จากนั้น สาตยกิผู้มีความกล้าหาญอันแท้จริง ทำให้เขาไม่มีรถรบ แล้วถล่มกองทัพของเขาด้วยลูกศรที่มีข้อโค้งงอ
7.115.11
अभज्यताथ पृतना शैनेयशरपीडिता ।
पलायनकृतोत्साहा भ्रमन्ती तत्रतत्र ह।
ततः प्रायात्स त्वरितः सात्यकिः सत्यविक्रमः ॥ ७.११५.११ ॥
กองทัพซึ่งถูกลูกศรของไศเนยะถล่มก็แตกกระจาย ต่างคิดหนีและเซไปเซมาอยู่ทั่วทุกที่ จากนั้น สาตยกิผู้มีความกล้าหาญอันแท้จริงก็รีบเคลื่อนไปข้างหน้า
7.115.12
शृणु राजन्यदकरोत्तव सैन्येषु वीर्यवान् ।
अतीत्य स महाराज द्रोणानीकमहार्णवम् ॥ ७.११५.१२ ॥
ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นกษัตริย์ จงฟังสิ่งที่วีรบุรุษผู้ทรงพลังนั้นกระทำในหมู่ทหารของพระองค์ ข้าแต่มหาราช เขาข้ามพ้นมหาสมุทรแห่งกองทัพของดรโณณะไปได้
7.115.13
पराजित्य तु संहृष्टः कृतवर्माणमाहवे ।
यन्तारमब्रवीच्छूरः शनैर्याहीत्यसम्भ्रमम् ॥ ७.११५.१३ ॥
เมื่อชนะกฤตวรมันในการรบแล้ว วีรบุรุษผู้ปีติยินดีจึงกล่าวกับสารถีของตนอย่างสงบ ไม่รีบร้อน ว่า "ขับต่อไปเถิด"
7.115.14
दृष्ट्वा तु तव तत्सैन्यं रथाश्वद्वि पसङ्कुलम् ।
पदातिजनसम्पूर्णमब्रवीत्सारथिं पुनः ॥ ७.११५.१४ ॥
เมื่อเห็นกองทัพของพระองค์ที่แน่นขนัดด้วยรถรบ ม้า และช้าง และเต็มไปด้วยพลเดินเท้า เขาก็กล่าวกับสารถีอีกครั้ง
7.115.15
यदेतन्मेघसङ्काशं द्रोणानीकस्य सव्यतः ।
सुमहत्कुञ्जरानीकं यस्य रुक्मरथो मुखम् ॥ ७.११५.१५ ॥
กองช้างจำนวนมหาศาลที่มีรูปร่างดุจเมฆนั้น อยู่ทางซ้ายของกองทัพดรโณณะ ซึ่งมีผู้ยืนอยู่บนรถทองเป็นแนวหน้า
7.115.16
एते हि बहवः सूत दुर्निवार्याश्च संयुगे ।
दुर्योधनसमादिष्टा मदर्थे त्यक्तजीविताः ॥ ७.११५.१६ ॥
สารถีเอ๋ย คนเหล่านี้มีจำนวนมาก และยากที่จะต้านทานในการรบ พวกเขาได้รับคำสั่งจากทุรโยธน์ และยืนอยู่เพื่อข้า โดยสละชีวิตแล้ว
7.115.17
राजपुत्रा महेष्वासाः सर्वे विक्रान्तयोधिनः ।
न चाजित्वा रणे ह्येताञ्शक्यः प्राप्तुं जयद्रथः ॥ ७.११५.१७ ॥
เจ้าชายทั้งหมดนี้เป็นนักธนูผู้ยิ่งใหญ่และนักรบผู้กล้าหาญ หากไม่ชนะพวกเขาในการรบ ก็ไม่อาจไปถึงชัยทรถได้
7.115.18
नापि सूत मया पार्थः शक्यः प्राप्तुं कथञ्चन ।
एते तिष्ठन्ति सहिताः सर्वविद्यासु निष्ठिताः ॥ ७.११५.१८ ॥
สารถีเอ๋ย แม้แต่ข้าก็ไม่อาจไปถึงปารถะ (อรชุน) ได้ด้วยประการใดๆ พวกเขายืนรวมกันอยู่ตรงนี้ ทุกคนล้วนเชี่ยวชาญในวิชาทั้งปวง
7.115.19
त्रिगर्तानां रथोदाराः सुवर्णविकृतध्वजाः ।
मामेवाभिमुखा वीरा योत्स्यमाना व्यवस्थिताः ॥ ७.११५.१९ ॥
พวกนักรบรถผู้สูงส่งของตรีคารตะ มีธงทำด้วยทอง ยืนพร้อมจะรบ โดยหันหน้าตรงมายังข้าโดยตรง
7.115.20
अत्र मां प्रापय क्षिप्रमश्वांश्चोदय सारथे ।
त्रिगर्तैः सह योत्स्यामि भारद्वाजस्य पश्यतः ॥ ७.११५.२० ॥
สารถีเอ๋ย จงนำข้ามาที่นี่อย่างรวดเร็ว และกระตุ้นม้าให้เร่งไป ข้าจะรบกับตรีคารตะ ขณะที่ภารทวาชะกำลังเฝ้าดูอยู่
7.115.21
ततः प्रायाच्छनैः सूतः सात्वतस्य मते स्थितः ।
रथेनादित्यवर्णेन भास्वरेण पताकिना ॥ ७.११५.२१ ॥
จากนั้นสารถีผู้ดำรงอยู่ตามความประสงค์ของสาตวตะ ค่อยๆ ขับรถศึกสีดุจพระอาทิตย์ เปล่งประกาย และมีธงปลิวไสวให้เคลื่อนไปข้างหน้า
7.115.22
तमूहुः सारथेर्वश्या वल्गमाना हयोत्तमाः ।
वायुवेगसमाः सङ्ख्ये कुन्देन्दुरजतप्रभाः ॥ ७.११५.२२ ॥
ม้าชั้นเลิศที่เชื่อฟังสารถี กระโจนโลดเต้น พาเกวียนรถนั้นไป ในการรบมันเทียบเท่าความเร็วของลม มีสีขาวสว่างดุจดอกมะลิ พระจันทร์ และเงิน
7.115.23
आपतन्तं रणे तं तु शङ्खवर्णैर्हयोत्तमैः ।
परिववुस्ततः शूरा गजानीकेन सर्वतः।
किरन्तो विविधांस्तीक्ष्णान्सायकाँल्लघुवेधिनः ॥ ७.११५.२३ ॥
เมื่อเขาพุ่งเข้าสู่การรบด้วยม้าชั้นเลิศสีดุจสังข์ บรรดาวีรบุรุษก็ล้อมเขาไว้โดยรอบด้วยกองช้าง พลางซัดลูกศรคมนับหลายชนิดที่พุ่งแทงได้รวดเร็ว
7.115.24
सात्वतोऽपि शितैर्बाणैर्गजानीकमयोधयत् ।
पर्वतानिव वर्षेण तपान्ते जलदो महान् ॥ ७.११५.२४ ॥
สาตวตะก็ต่อสู้กับกองช้างด้วยลูกศรคม ดุจเมฆฝนใหญ่ในปลายฤดูร้อนที่โปรยฝนลงบนภูเขา
7.115.25
वज्राशनिसमस्पर्शैर्वध्यमानाः शरैर्गजाः ।
प्राद्रवन्रणमुत्सृज्य शिनिवीरसमीरितैः ॥ ७.११५.२५ ॥
ช้างถูกลูกศรที่ดุจสายฟ้าและอสนีบาตซัดใส่ จึงทิ้งการรบแล้วหนีไป เมื่อถูกวีรบุรุษแห่งตระกูลศินิขับไล่
7.115.26
शीर्णदन्ता विरुधिरा भिन्नमस्तकपिण्डिकाः ।
विशीर्णकर्णास्यकरा विनियन्तृपताकिनः ॥ ७.११५.२६ ॥
งาหักเป็นท่อน มีเลือดไหลโชก หน้าผากและกระหม่อมแตกแยก หูและปากและงวงขาดกระจุย คนขับและธงหายไปสิ้น
7.115.27
सम्भिन्नवर्मघण्टाश्च विनिकृत्तमहाध्वजाः ।
हतारोहा दिशो राजन्भेजिरे भ्रष्टकम्बलाः ॥ ७.११५.२७ ॥
เกราะและกระดิ่งแตกละเอียด ธงใหญ่ถูกตัดขาด ควาญถูกฆ่าตาย ช้างที่เครื่องประดับหลุดลุ่ยวิ่งหนีไปทุกทิศ ข้าแต่พระราชา
7.115.28
रुवन्तो विविधान्नादाञ्जलदोपमनिःस्वनाः ।
नारचैर्वत्सदन्तैश्च भल्लैरञ्जलिकैस्तथा ॥ ७.११५.२८ ॥
ร้องคำรามด้วยเสียงต่างๆ คำรามดุจเมฆฝน ถูกลูกศรนาराचะ วัตสทันตะ ภัลละ และอัญชลิกะ ยิงใส่
7.115.29
क्षुरप्रैरर्धचन्द्रैश्च सात्वतेन विदारिताः ।
क्षरन्तोऽसृक्तथा मूत्रं पुरीषं च प्रदुद्रुवुः।
बभ्रुमुश्चस्खलुश्चान्ये पेतुर्मम्लुस्तथाऽपरे ॥ ७.११५.२९ ॥
ถูกลูกศรหัวดุจใบมีดโกนและลูกศรรูปจันทร์เสี้ยวของสาตยกีฉีกทำลาย ช้างหลั่งเลือด ปัสสาวะ และมูลออกมา แล้ววิ่งหนีไป บางตัวเซไปมาและล้มลง บางตัวสะดุดและล้มลง ตัวอื่นๆ ทรุดลงไป
7.115.30
एवं तत्कुञ्जरानीकं युयुधानेन पीडितम् ।
शरैरग्न्यर्कसङ्काशैः प्रदुद्राव समन्ततः ॥ ७.११५.३० ॥
กองช้างนั้นถูกลูกศรของยุยุธานะทำร้ายดังนี้ ลูกศรส่องแสงดุจไฟและดวงอาทิตย์ จึงวิ่งหนีไปทุกทิศ
7.115.31
तस्मिन्हते गजानीके जलसन्धो महाबलः ।
यत्तः सम्प्रापयन्नागं रजताश्वरथं प्रति ॥ ७.११५.३१ ॥
เมื่อกองช้างถูกทำลายลงแล้ว ชรสันธะผู้มีกำลังมหาศาลก็รีบขับช้างของตนเข้าหารถที่มีม้าสีเงินลากอยู่
7.115.32
रुक्मवर्मधरः शूरस्तपनीयाङ्गदः शुचिः ।
कुण्डली मकुटी खङ्गी रक्तचन्दनरूषितः ॥ ७.११५.३२ ॥
วีรบุรุษผู้สวมเกราะทองคำ สวมกำไลทองแขน บริสุทธิ์และรุ่งโรจน์ สวมต่างหูและมงกุฎ ถือดาบ เจิมด้วยแป้งจันทน์แดง
7.115.33
शिरसा धारयन्दीप्तां तपनीयमयीं स्रजम् ।
उरसा धारयन्निष्कं कण्ठसूत्रं च भास्वरम् ॥ ७.११५.३३ ॥
สวมพวงมาลัยทองอันลุกโชนบนศีรษะ สวมเครื่องประดับทองคำและสร้อยคอเรืองแสงไว้ที่อก
7.115.34
चापं च रुक्मविकृतं विधुन्वन्गजमूर्धनि ।
अशोभत महाराज सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.११५.३४ ॥
ข้าแต่พระมหาราชา เขาสั่นคันธนูประดับทองคำอยู่บนกระหม่อมช้าง งามสง่าดุจเมฆที่มีสายฟ้า
7.115.35
तमापतन्तं सहसा मागधस्य गजोत्तमम् ।
सात्यकिर्वारयामास वेलेव मकरालयम् ॥ ७.११५.३५ ॥
สาตยกีหยุดช้างชั้นเลิศของพระเจ้ามคธที่พุ่งเข้าหาเขาอย่างกะทันหัน ดุจฝั่งทะเลกั้นมหาสมุทรไว้
7.115.36
नागं निवारितं दृष्ट्वा शैनेयस्य शरोत्तमैः ।
अक्रुध्यत रणे राजञ्जलसन्धो महाबलः ॥ ७.११५.३६ ॥
ข้าแต่พระราชา ชรสันธะผู้มีกำลังมหาศาล เห็นช้างของตนถูกลูกศรชั้นเลิศของไศเนยะหยุดไว้ ก็โกรธขึ้นในการรบ
7.115.37
ततः क्रुद्धो महाराज मार्गणैर्भारसाधनैः ।
अविध्यत शिनेः पौत्रं जलसन्धो महोरसि ॥ ७.११५.३७ ॥
ข้าแต่พระมหาราชา ชรสันธะผู้โกรธเกรี้ยวจึงยิงลูกศรที่รับน้ำหนักได้ใส่หลานชายของศินิที่หน้าอกกว้าง
7.115.38
ततोऽपरेण भल्लेन पीतेन निशितेन च ।
अस्यतो वृष्णिवीरस्य निचकर्त शरासनम् ॥ ७.११५.३८ ॥
จากนั้น ด้วยภัลละอีกลูกที่คมและเป็นประกาย เขาตัดคันธนูของวีรบุรุษวฤษณีขณะที่กำลังยิงอยู่
7.115.39
सात्यकिं छिन्नधन्वानां प्रहसन्निव भारत ।
अविध्यन्मागधो वीरः पञ्चभिर्निशितैः शरैः ॥ ७.११५.३९ ॥
ข้าแต่ภารตะ วีรบุรุษแห่งมคธราวกับหัวเราะ ยิงสาตยกีผู้คันธนูหักด้วยลูกศรคมห้าดอก
7.115.40
स विद्धो बहुभिर्बाणैर्जलसन्धेन वीर्यवान् ।
नाकम्पत महाबाहुस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.११५.४० ॥
แม้ถูกลูกศรนับหลายจากชรสันธะแทง วีรบุรุษผู้มีกำลังและแขนใหญ่ก็มิได้สั่นไหว เหตุการณ์นั้นดูเหมือนน่าอัศจรรย์
7.115.41
अचिन्तयन्वै स शरान्नात्यर्थं सम्भ्रमाद्बली ।
धनुरन्यत्समादाय तिष्ठतिष्ठेत्युवाच ह ॥ ७.११५.४१ ॥
พระองค์ผู้มีกำลังไม่ทรงกังวลถึงลูกศรและไม่ทรงหวั่นไหวมากนัก จึงทรงหยิบคันธนูอีกคันหนึ่งขึ้นมาแล้วตรัสว่า "หยุดก่อน หยุดก่อน"
7.115.42
एतावदुक्त्वा शैनेयो जलसन्धं महोरसि ।
विव्याध षष्ट्या सुभृशं शराणां प्रहसन्निव ॥ ७.११५.४२ ॥
เมื่อตรัสเพียงเท่านี้แล้ว โอรสแห่งศินี ทรงหัวเราะเหมือนเล่น จึงยิงลูกศรหกสิบดอกเข้าที่อกกว้างของชราสันธอย่างรุนแรงยิ่ง
7.115.43
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन मुष्टिदेशे महद्धनुः ।
जलसन्धस्य चिच्छेद विव्याध च त्रिभिः शरैः ॥ ७.११५.४३ ॥
ด้วยลูกศรหัวคมปลายใบมีดที่คมยิ่ง พระองค์ทรงตัดคันธนูอันใหญ่ของชลสันธใกล้ด้ามจับ แล้วยิงด้วยลูกศรสามดอก
7.115.44
जलसन्धस्तु तत्त्यक्त्वा सशरं वै शरासनम् ।
तोमरं व्यसृजत्तूर्णं सात्यकिं प्रति मारिष ॥ ७.११५.४४ ॥
แล้วชลสันธทิ้งคันธนูพร้อมลูกศรนั้น และรีบขว้างหอกใส่สาตยกี โอ้ผู้เป็นที่รัก
7.115.45
स निर्भिद्य भुजं सव्यं माधवस्य महारणे ।
अभ्यगाद्धरणीं घोरः श्वसन्निव महोरगः ॥ ७.११५.४५ ॥
หอกอันน่าสะพรึงกลัวนั้นทะลุแขนซ้ายของมาธวะในสงครามใหญ่ แล้วตกลงสู่พื้นดินดุจงูใหญ่ที่พ่นฟ่อ
7.115.46
निर्भिन्ने तु भुजे सव्ये सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
त्रिंशद्भिर्विशिखैस्तीक्ष्णैर्जलसन्धमताडयत् ॥ ७.११५.४६ ॥
แม้แขนซ้ายจะถูกทะลุ สาตยกีผู้มีความกล้าหาญที่แท้จริง ก็ยิงชลสันธด้วยลูกศรคมสามสิบดอก
7.115.47
प्रगृह्य तु ततः खङ्गं जलसन्धो महाबलः ।
आर्षभं चर्म च महच्छतचन्द्रकसङ्कुलम्।
आविध्य च ततः खङ्गं सात्वतायोत्ससर्ज ह ॥ ७.११५.४७ ॥
แล้วชลสันธผู้มีกำลังมหาศาลก็หยิบดาบขึ้นมา พร้อมโล่หนังวัวใหญ่ที่ประดับด้วยจันทร์เสี้ยวนับร้อย แล้วเหวี่ยงดาบพุ่งใส่สาตวตะ
7.115.48
शैनेयस्य धनुश्छित्त्वा स खङ्गो न्यपतन्महीम् ।
अलातचक्रवच्चैव व्यरोचत महीं गतः ॥ ७.११५.४८ ॥
ดาบนั้นฟันคันธนูของโอรสศินีขาด แล้วร่วงลงสู่พื้นดิน แต่ได้ลุกโชนดุจไม้คบไฟที่หมุนวน และส่องแสงอยู่บนพื้นดิน
7.115.49
अथान्यद्धनुरादाय सर्वकायावदारणम् ।
जलसन्धमभिप्रेक्ष्य उत्स्मयित्वा च माधवः ॥ ७.११५.४९ ॥
แล้วมาธวะก็หยิบคันธนูอีกคันหนึ่งขึ้นมา คันธนูที่สามารถผ่าร่างกายทั้งหมดได้ และทรงมองดูชลสันธ แล้วทรงยิ้ม
7.115.50
शालस्कन्धप्रतीकाशमिन्द्राशनिसमस्वनम् ।
विष्फार्य विव्यधे क्रुद्धो जलसन्धं शरेण ह ॥ ७.११५.५० ॥
ผู้โกรธเกรี้ยวได้ดึงคันธนูให้กว้าง คันธนูนั้นดุจลำต้นต้นสาล และส่งเสียงกึกก้องดุจสายฟ้าของพระอินทร์ แล้วยิงชลสันธด้วยลูกศร
7.115.51
ततः साभरणौ बाहू क्षुराभ्यां माधवोत्तमः ।
साङ्गदौ जलसन्धस्य चिच्छेद प्रहसन्निव ॥ ७.११५.५१ ॥
แล้วมาธวะผู้ประเสริฐที่สุด ทรงหัวเราะเหมือนเล่น ตัดแขนทั้งสองของชลสันธที่ประดับด้วยเครื่องอาภรณ์และกำไลต้นแขนด้วยลูกศรหัวใบมีดสองดอก
7.115.52
तौ बाहू परिघप्रख्यौ पेततुर्गजसत्तमात् ।
वसुन्धराधराद्धष्टौ पञ्चशीर्षाविवोरगौ ॥ ७.११५.५२ ॥
แขนทั้งสองนั้นดุจกระบองเหล็ก ร่วงลงจากช้างตัวประเสริฐ ดุจงูห้าเศียรสองตัวที่ตกลงจากภูเขาแห่งแผ่นดิน
7.115.53
ततः सुदंष्ट्रं सुहनु चारुकुण्डलमण्डितम् ।
क्षुरेणास्य तृतीयेन शिरश्चिच्छेद सात्यकिः ॥ ७.११५.५३ ॥
แล้วสาตยกี ด้วยลูกศรหัวใบมีดดอกที่สาม ตัดศีรษะของชลสันธซึ่งมีเขี้ยวงาม คางงาม และประดับด้วยต่างหูอันสวยงาม
7.115.54
तत्पातितशिरोबाहुकबन्धं भीमदर्शनम् ।
द्विरदं जलसन्धस्य रुधिरेणाभ्यषिञ्चत ॥ ७.११५.५४ ॥
ลำตัวไร้ศีรษะและไร้แขนของชลสันธนั้น น่าสะพรึงกลัวยิ่งนักแก่ผู้เห็น พระองค์ทรงราดรดด้วยโลหิต ดุจช้างตัวหนึ่ง
7.115.55
जलसन्धं निहत्याजौ त्वरमाणस्तु सात्वतः ।
विमानं पातयामास गजस्कन्धाद्विशांपते ॥ ७.११५.५५ ॥
ครั้นสังหารชราสันธในสนามรบแล้ว สาตวตะ (พระกฤษณะ) รีบทรงทำให้ที่นั่งบนรถศึกหล่นจากบ่าของช้าง โอ้จอมแห่งมนุษย์
7.115.56
रुधिरेणावसिक्ताङ्गौ जलसन्धस्य कुञ्जरः ।
विलम्बमानमवहत्संश्लिष्टं परमासनम् ॥ ७.११५.५६ ॥
ช้างของชราสันธ ร่างกายเปรอะเปื้อนโลหิต ได้พาที่นั่งอันสูงสุดซึ่งติดอยู่และห้อยลงมาไป
7.115.57
शरार्दितः सात्वतेन मर्दमानः स्ववाहिनीम् ।
घोरमार्तस्वरं कृत्वा विदुद्राव महागजः ॥ ७.११५.५७ ॥
ถูกลูกศรของสาตวตะทิ่มแทง เหยียบย่ำกองทัพของตนเอง และร้องด้วยเสียงแห่งความทุกข์อันน่าสะพรึงกลัว ช้างใหญ่นั้นจึงวิ่งหนีไป
7.115.58
हाहाकारो महानासीत्तव सैन्यस्य मारिष ।
जलसन्धं हतं दृष्ट्वा वृष्णीनामृपभेण तु ॥ ७.११५.५८ ॥
โอ้ผู้เป็นที่เคารพ เสียงโอดครวญดังใหญ่ขึ้นในกองทัพของท่าน เมื่อเห็นชราสันธถูกสังหารโดยวีรบุรุษแห่งวฤษณี
7.115.59
विमुखाश्चाभ्यधावन्त तव योधाः समन्ततः ।
पलायनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विषञ्जये ॥ ७.११५.५९ ॥
นักรบของท่านหันหลังให้ศัตรูแล้ววิ่งกระจัดกระจายไปทุกทิศ ปรารถนาจะหนี ไร้ความฮึกเหิมที่จะชนะศัตรู
7.115.60
एतस्मिन्नन्तरे राजन्द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
सन्न्यस्य भारं सुमहत्कृतवर्मणि भारत ॥ ७.११५.६० ॥
ในระหว่างนั้น โอ้พระราชา โทรณะ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้ถือศัสตรา ได้มอบภาระอันหนักยิ่งให้แก่กฤตวรมัน โอ้ภารตะ
7.115.61
अभ्ययाज्जवनैरश्वैर्युयुधानं महारथम् ।
स हि पार्थान्रणे यत्तान्दधारैको महाबलः ॥ ७.११५.६१ ॥
ด้วยม้าที่วิ่งเร็ว เขาเข้าโจมตียุยุธานะ นักรบรถศึกผู้ยิ่งใหญ่ ผู้มีพลังมหาศาลนั้นเพียงผู้เดียวยันทัพของบุตรแห่งปฤถาที่กำลังต่อสู้อยู่ในสนามรบเอาไว้
7.115.62
तमुदीर्णं तथा दृष्ट्वा शैनेयं कुरुपुङ्गवाः ।
द्रोणेनैव सह क्रुद्धा सात्यकिं समुपाद्रवन् ॥ ७.११५.६२ ॥
เมื่อเห็นเขาพุ่งเข้าไปอย่างดุดันเช่นนั้น เหล่าวีรบุรุษแห่งกุรุผู้ประเสริฐ ด้วยความกริ้ว พร้อมกับโทรณะเอง จึงรุมเข้าโจมตีสาตยกี
7.115.63
ततः प्रववृते युद्धं कुरूणां सात्वतस्य च ।
द्रोणस्य च रणे राजन्घोरं देवासुरोपमम् ॥ ७.११५.६३ ॥
แล้วการรบอันน่าสะพรึงกลัวก็เริ่มขึ้นระหว่างกุรุกับสาตวตะ พร้อมกับโทรณะในสนามรบ ข้าแต่พระราชา เป็นการต่อสู้ที่คล้ายการรบระหว่างเทวดากับอสุร