Mahābhārata · Adhyāya 7.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.115.1
शृणुष्वैकमना राजन्यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
द्राव्यमाणे बले तस्मिन्हार्दिक्येन महात्मना ॥ ७.११५.१ ॥
Höre mit einem Sinn, o König, was du mich fragst, als jenes Heer von dem großherzigen Hārdikya (Kṛtavarman) in die Flucht geschlagen wurde.
7.115.2
लज्जयावनते चापि परिहृष्टे च तावके ।
द्वीपो य आसीत्पाण्डूनामगाधे गाधमिच्छताम् ॥ ७.११५.२ ॥
Die Deinen waren vor Scham gebeugt, und die Seite der Pāṇḍavas war voller Freude; es gab eine Zufluchtsinsel für die Pāṇḍavas, einen Halt für jene, die im Unergründlichen Grund suchten.
7.115.3
श्रुत्वा स निनदं भीमं तावकानां महाहवे ।
शैनेयस्त्वरितो राजन्कृतवर्माणमभ्ययात् ॥ ७.११५.३ ॥
Als er jenes schreckliche Gebrüll deiner Männer in der großen Schlacht hörte, o König, eilte Śaineya (Sātyaki) schnell auf Kṛtavarman zu.
7.115.4
उवाच सारथिं तत्र क्रोधामर्षसमन्वितः ।
हार्दिक्याभिमुखं सूत कुरु मे रथमुत्तमम् ॥ ७.११५.४ ॥
Dort sprach er, voll Zorn und Unwillen, zu seinem Wagenlenker: »Wagenlenker, lenke meinen herrlichen Wagen dem Hārdikya entgegen.«
7.115.5
कुरुते कदनं पश्य पाण्डुसैन्ये ह्यमर्षितः ।
एनं जित्वा पुनः सूत यास्यामि विजयं प्रति ॥ ७.११५.५ ॥
Sieh, wie er im Unwillen im Heer der Pāṇḍavas ein Gemetzel anrichtet! Wagenlenker, habe ich ihn besiegt, werde ich wieder dem Sieg entgegenziehen.
7.115.6
एवमुक्ते तु वचने सूतस्तस्य महामते ।
निमेषान्तरमात्रेण कृतवर्माणमभ्ययात् ॥ ७.११५.६ ॥
Als er diese Worte gesprochen hatte, o Weiser, brach der Wagenlenker im Nu auf gegen Kṛtavarman.
7.115.7
कृतवर्मा तु हार्दिक्यः शैनेयं निशितैः शरैः ।
अवाकिरत्सुसंक्रुद्धस्ततोऽक्रुद्ध्यत्स सात्यकिः ॥ ७.११५.७ ॥
Kṛtavarmā, der Sohn des Hṛdika, überschüttete Śaineya mit scharfen Pfeilen, und der tief erzürnte Sātyaki geriet in Zorn.
7.115.8
अथाशु निशितं भल्लुं शैनेयः कृतवर्मणः ।
प्रेषयामास समरे शरांश्च चतुरोऽपरान् ॥ ७.११५.८ ॥
Da schoss Śaineya rasch im Kampf einen scharfen Bhalla-Pfeil und vier weitere Pfeile gegen Kṛtavarmā.
7.115.9
ते तस्य जघ्निरे वाहान्भल्लेनास्याच्छिनद्धनुः ।
पृष्ठरक्षं तथा सूतमविध्यन्निशितैः शरैः ॥ ७.११५.९ ॥
Diese Pfeile erschlugen seine Pferde, zerschnitten mit einem Bhalla-Pfeil seinen Bogen und durchbohrten mit scharfen Pfeilen seinen Rückenwächter und seinen Wagenlenker.
7.115.10
ततस्तं विरथं कृत्वा सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
सेनामस्यार्दयामास शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.११५.१० ॥
Da machte Sātyaki, von wahrer Tapferkeit, ihn wagenlos und bedrängte sein Heer mit Pfeilen, deren Schäfte gebogene Gelenke hatten.
7.115.11
अभज्यताथ पृतना शैनेयशरपीडिता ।
पलायनकृतोत्साहा भ्रमन्ती तत्रतत्र ह।
ततः प्रायात्स त्वरितः सात्यकिः सत्यविक्रमः ॥ ७.११५.११ ॥
Da zerbrach das Heer, von Śaineyas Pfeilen gequält; begierig zu fliehen, irrte es hierhin und dorthin. Dann schritt Sātyaki, von wahrer Tapferkeit, rasch voran.
7.115.12
शृणु राजन्यदकरोत्तव सैन्येषु वीर्यवान् ।
अतीत्य स महाराज द्रोणानीकमहार्णवम् ॥ ७.११५.१२ ॥
Höre, o König, was jener Mächtige unter deinen Truppen tat; o großer König, er überschritt den großen Ozean von Droṇas Heer.
7.115.13
पराजित्य तु संहृष्टः कृतवर्माणमाहवे ।
यन्तारमब्रवीच्छूरः शनैर्याहीत्यसम्भ्रमम् ॥ ७.११५.१३ ॥
Nachdem er Kṛtavarman im Kampf besiegt hatte, sprach der erfreute Held ruhig und ohne Eile zu seinem Wagenlenker: "Fahre weiter."
7.115.14
दृष्ट्वा तु तव तत्सैन्यं रथाश्वद्वि पसङ्कुलम् ।
पदातिजनसम्पूर्णमब्रवीत्सारथिं पुनः ॥ ७.११५.१४ ॥
Als er euer Heer sah, dicht gedrängt von Wagen, Pferden und Elefanten und erfüllt von Fußsoldaten, sprach er erneut zu seinem Wagenlenker.
7.115.15
यदेतन्मेघसङ्काशं द्रोणानीकस्य सव्यतः ।
सुमहत्कुञ्जरानीकं यस्य रुक्मरथो मुखम् ॥ ७.११५.१५ ॥
Jene gewaltige Elefantenabteilung, einer Wolke gleich, zur Linken von Droṇas Heer, an deren Spitze der Krieger des goldenen Wagens steht.
7.115.16
एते हि बहवः सूत दुर्निवार्याश्च संयुगे ।
दुर्योधनसमादिष्टा मदर्थे त्यक्तजीविताः ॥ ७.११५.१६ ॥
Diese sind viele, o Wagenlenker, und im Kampf schwer zurückzuhalten; von Duryodhana befehligt, stehen sie meinetwegen da, ihr Leben aufgegeben.
7.115.17
राजपुत्रा महेष्वासाः सर्वे विक्रान्तयोधिनः ।
न चाजित्वा रणे ह्येताञ्शक्यः प्राप्तुं जयद्रथः ॥ ७.११५.१७ ॥
Alle diese Prinzen sind große Bogenschützen und tapfere Krieger; ohne sie im Kampf zu besiegen, ist es unmöglich, Jayadratha zu erreichen.
7.115.18
नापि सूत मया पार्थः शक्यः प्राप्तुं कथञ्चन ।
एते तिष्ठन्ति सहिताः सर्वविद्यासु निष्ठिताः ॥ ७.११५.१८ ॥
Auch ich kann Pārtha (Arjuna) auf keine Weise erreichen, o Wagenlenker; diese stehen zusammen, alle vollendet in allen Wissenschaften.
7.115.19
त्रिगर्तानां रथोदाराः सुवर्णविकृतध्वजाः ।
मामेवाभिमुखा वीरा योत्स्यमाना व्यवस्थिताः ॥ ७.११५.१९ ॥
Die edlen Wagenkrieger der Trigarta, mit goldgeschmückten Bannern, standen zum Kampf bereit, mir direkt gegenüber.
7.115.20
अत्र मां प्रापय क्षिप्रमश्वांश्चोदय सारथे ।
त्रिगर्तैः सह योत्स्यामि भारद्वाजस्य पश्यतः ॥ ७.११५.२० ॥
Wagenlenker, bring mich schnell hierher und treibe die Pferde an. Ich werde mit den Trigarta kämpfen, während Bhāradvāja zusieht.
7.115.21
ततः प्रायाच्छनैः सूतः सात्वतस्य मते स्थितः ।
रथेनादित्यवर्णेन भास्वरेण पताकिना ॥ ७.११५.२१ ॥
Da fuhr der Wagenlenker, dem Willen Sātvatas folgend, langsam voran, auf dem sonnenfarbenen, strahlenden, mit Bannern geschmückten Wagen.
7.115.22
तमूहुः सारथेर्वश्या वल्गमाना हयोत्तमाः ।
वायुवेगसमाः सङ्ख्ये कुन्देन्दुरजतप्रभाः ॥ ७.११५.२२ ॥
Vorzügliche Pferde, dem Wagenlenker gehorsam und sich bäumend, zogen jenen Wagen; im Kampf waren sie der Schnelligkeit des Windes gleich, glänzend wie Jasmin, Mond und Silber.
7.115.23
आपतन्तं रणे तं तु शङ्खवर्णैर्हयोत्तमैः ।
परिववुस्ततः शूरा गजानीकेन सर्वतः।
किरन्तो विविधांस्तीक्ष्णान्सायकाँल्लघुवेधिनः ॥ ७.११५.२३ ॥
Als er im Kampf mit vorzüglichen muschelfarbenen Pferden herandrängte, umringten ihn die Helden von allen Seiten mit einer Elefantenabteilung und überschütteten ihn mit vielen scharfen Pfeilen, die schnell durchbohrten.
7.115.24
सात्वतोऽपि शितैर्बाणैर्गजानीकमयोधयत् ।
पर्वतानिव वर्षेण तपान्ते जलदो महान् ॥ ७.११५.२४ ॥
Auch Sātvata kämpfte mit scharfen Pfeilen gegen die Elefantenabteilung, wie eine große Regenwolke am Ende des Sommers auf die Berge herabregnet.
7.115.25
वज्राशनिसमस्पर्शैर्वध्यमानाः शरैर्गजाः ।
प्राद्रवन्रणमुत्सृज्य शिनिवीरसमीरितैः ॥ ७.११५.२५ ॥
Von Pfeilen getroffen, die wie Donnerkeil und Blitz waren, verließen die Elefanten, von den Helden der Śini geschossen, die Schlacht und flohen.
7.115.26
शीर्णदन्ता विरुधिरा भिन्नमस्तकपिण्डिकाः ।
विशीर्णकर्णास्यकरा विनियन्तृपताकिनः ॥ ७.११५.२६ ॥
Mit gebrochenen Stoßzähnen, blutüberströmt, mit gespaltenen Köpfen und Stirnen, zerrissenen Ohren, Mäulern und Rüsseln, ohne Führer und Banner.
7.115.27
सम्भिन्नवर्मघण्टाश्च विनिकृत्तमहाध्वजाः ।
हतारोहा दिशो राजन्भेजिरे भ्रष्टकम्बलाः ॥ ७.११५.२७ ॥
Mit zerbrochenen Panzern und Glöckchen, abgeschlagenen großen Bannern, erschlagenen Reitern, o König, flohen die Elefanten mit herabgefallenen Decken in alle Richtungen.
7.115.28
रुवन्तो विविधान्नादाञ्जलदोपमनिःस्वनाः ।
नारचैर्वत्सदन्तैश्च भल्लैरञ्जलिकैस्तथा ॥ ७.११५.२८ ॥
Schreiend in verschiedenen Tönen, brüllend wie Regenwolken, getroffen von Nārāca-, Vatsadanta-, Bhalla- und Añjalika-Pfeilen.
7.115.29
क्षुरप्रैरर्धचन्द्रैश्च सात्वतेन विदारिताः ।
क्षरन्तोऽसृक्तथा मूत्रं पुरीषं च प्रदुद्रुवुः।
बभ्रुमुश्चस्खलुश्चान्ये पेतुर्मम्लुस्तथाऽपरे ॥ ७.११५.२९ ॥
Von Sātyakis Rasiermesser- und Halbmondpfeilen zerrissen, Blut, Harn und Kot tropfend, flohen sie; einige taumelten und fielen, einige stolperten, andere stürzten zusammen.
7.115.30
एवं तत्कुञ्जरानीकं युयुधानेन पीडितम् ।
शरैरग्न्यर्कसङ्काशैः प्रदुद्राव समन्ततः ॥ ७.११५.३० ॥
So bedrängt von Yuyudhānas Pfeilen, die wie Feuer und Sonne strahlten, floh jenes Elefantenheer nach allen Seiten.
7.115.31
तस्मिन्हते गजानीके जलसन्धो महाबलः ।
यत्तः सम्प्रापयन्नागं रजताश्वरथं प्रति ॥ ७.११५.३१ ॥
Als jene Elefantenschar erschlagen war, trieb der überaus mächtige Jalasandha eifrig seinen Elefanten vor, auf den Wagen mit den silbernen Pferden zu.
7.115.32
रुक्मवर्मधरः शूरस्तपनीयाङ्गदः शुचिः ।
कुण्डली मकुटी खङ्गी रक्तचन्दनरूषितः ॥ ७.११५.३२ ॥
Der Held, in goldener Rüstung, mit goldenen Armreifen, rein und leuchtend, mit Ohrringen und Krone, das Schwert führend, mit roter Sandelpaste bestrichen.
7.115.33
शिरसा धारयन्दीप्तां तपनीयमयीं स्रजम् ।
उरसा धारयन्निष्कं कण्ठसूत्रं च भास्वरम् ॥ ७.११५.३३ ॥
Auf dem Haupt eine glänzende goldene Girlande tragend, auf der Brust einen goldenen Schmuck und eine leuchtende Halsschnur.
7.115.34
चापं च रुक्मविकृतं विधुन्वन्गजमूर्धनि ।
अशोभत महाराज सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.११५.३४ ॥
Den goldverzierten Bogen auf dem Kopf des Elefanten schwingend, strahlte er, o großer König, wie eine Wolke mit Blitz.
7.115.35
तमापतन्तं सहसा मागधस्य गजोत्तमम् ।
सात्यकिर्वारयामास वेलेव मकरालयम् ॥ ७.११५.३५ ॥
Sātyaki hielt jenen edlen Elefanten des Königs von Magadha auf, der plötzlich auf ihn losstürzte, wie das Ufer das Meer zurückhält.
7.115.36
नागं निवारितं दृष्ट्वा शैनेयस्य शरोत्तमैः ।
अक्रुध्यत रणे राजञ्जलसन्धो महाबलः ॥ ७.११५.३६ ॥
Als er sah, wie sein Elefant durch die vortrefflichen Pfeile des Śaineya aufgehalten wurde, o König, geriet der überaus mächtige Jalasandha im Kampf in Zorn.
7.115.37
ततः क्रुद्धो महाराज मार्गणैर्भारसाधनैः ।
अविध्यत शिनेः पौत्रं जलसन्धो महोरसि ॥ ७.११५.३७ ॥
Da durchbohrte der zornige Jarāsandha, o großer König, mit schwergewichtigen Pfeilen die breite Brust des Enkels von Śini.
7.115.38
ततोऽपरेण भल्लेन पीतेन निशितेन च ।
अस्यतो वृष्णिवीरस्य निचकर्त शरासनम् ॥ ७.११५.३८ ॥
Dann zerschnitt er mit einem weiteren scharfen, glänzenden Bhalla den Bogen des Vṛṣṇi-Helden, während dieser schoss.
7.115.39
सात्यकिं छिन्नधन्वानां प्रहसन्निव भारत ।
अविध्यन्मागधो वीरः पञ्चभिर्निशितैः शरैः ॥ ७.११५.३९ ॥
O Bhārata, als lache er, durchbohrte der magadhische Held Sātyaki, dessen Bogen zerbrochen war, mit fünf scharfen Pfeilen.
7.115.40
स विद्धो बहुभिर्बाणैर्जलसन्धेन वीर्यवान् ।
नाकम्पत महाबाहुस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.११५.४० ॥
Obwohl von vielen Pfeilen Jarāsandhas durchbohrt, zitterte der mächtige Großarmige nicht; es war, als wäre es ein Wunder.
7.115.41
अचिन्तयन्वै स शरान्नात्यर्थं सम्भ्रमाद्बली ।
धनुरन्यत्समादाय तिष्ठतिष्ठेत्युवाच ह ॥ ७.११५.४१ ॥
Ohne sich um die Pfeile zu sorgen und nicht sehr erregt, nahm der Starke einen anderen Bogen und sprach: „Halt, halt!“
7.115.42
एतावदुक्त्वा शैनेयो जलसन्धं महोरसि ।
विव्याध षष्ट्या सुभृशं शराणां प्रहसन्निव ॥ ७.११५.४२ ॥
Nachdem er so viel gesagt hatte, durchbohrte der Nachkomme Śinis, als lache er, Jarāsandhas breite Brust mit sechzig Pfeilen, sehr kraftvoll.
7.115.43
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन मुष्टिदेशे महद्धनुः ।
जलसन्धस्य चिच्छेद विव्याध च त्रिभिः शरैः ॥ ७.११५.४३ ॥
Mit einem sehr scharfen, rasiermesserartigen Pfeil zerschnitt er Jalasandhas großen Bogen nahe dem Griff und verwundete ihn mit drei Pfeilen.
7.115.44
जलसन्धस्तु तत्त्यक्त्वा सशरं वै शरासनम् ।
तोमरं व्यसृजत्तूर्णं सात्यकिं प्रति मारिष ॥ ७.११५.४४ ॥
Da warf Jalasandha, nachdem er jenen Bogen mit dem Pfeil aufgegeben hatte, rasch einen Speer gegen Sātyaki, o Herr.
7.115.45
स निर्भिद्य भुजं सव्यं माधवस्य महारणे ।
अभ्यगाद्धरणीं घोरः श्वसन्निव महोरगः ॥ ७.११५.४५ ॥
Jener furchtbare Speer durchbohrte im großen Kampf Mādhavas linken Arm und fiel zur Erde wie eine zischende große Schlange.
7.115.46
निर्भिन्ने तु भुजे सव्ये सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
त्रिंशद्भिर्विशिखैस्तीक्ष्णैर्जलसन्धमताडयत् ॥ ७.११५.४६ ॥
Obwohl sein linker Arm durchbohrt war, traf Sātyaki von wahrer Tapferkeit Jalasandha mit dreißig scharfen Pfeilen.
7.115.47
प्रगृह्य तु ततः खङ्गं जलसन्धो महाबलः ।
आर्षभं चर्म च महच्छतचन्द्रकसङ्कुलम्।
आविध्य च ततः खङ्गं सात्वतायोत्ससर्ज ह ॥ ७.११५.४७ ॥
Da ergriff der mächtige Jalasandha ein Schwert und auch einen großen Schild aus Stierleder, bedeckt mit hundert Halbmonden; er schwang das Schwert und schleuderte es gegen den Sātvata.
7.115.48
शैनेयस्य धनुश्छित्त्वा स खङ्गो न्यपतन्महीम् ।
अलातचक्रवच्चैव व्यरोचत महीं गतः ॥ ७.११५.४८ ॥
Nachdem es Śaineyas Bogen zerschnitten hatte, fiel das Schwert nicht zu Boden; wie ein wirbelndes Feuerrad erreichte es die Erde und leuchtete dort.
7.115.49
अथान्यद्धनुरादाय सर्वकायावदारणम् ।
जलसन्धमभिप्रेक्ष्य उत्स्मयित्वा च माधवः ॥ ७.११५.४९ ॥
Dann nahm Mādhava, der Jalasandha ansah, einen anderen Bogen, der jeden Körper zerreißt, und lächelte.
7.115.50
शालस्कन्धप्रतीकाशमिन्द्राशनिसमस्वनम् ।
विष्फार्य विव्यधे क्रुद्धो जलसन्धं शरेण ह ॥ ७.११५.५० ॥
Den Bogen weit spannend, der einem Sāla-Baumstamm gleicht und wie Indras Donnerkeil dröhnt, traf der Zornige Jalasandha mit einem Pfeil.
7.115.51
ततः साभरणौ बाहू क्षुराभ्यां माधवोत्तमः ।
साङ्गदौ जलसन्धस्य चिच्छेद प्रहसन्निव ॥ ७.११५.५१ ॥
Dann schnitt der Beste der Mādhavas, als lache er, mit zwei rasiermesserscharfen Pfeilen beide Arme Jalasandhas ab, samt Schmuck und Armreifen.
7.115.52
तौ बाहू परिघप्रख्यौ पेततुर्गजसत्तमात् ।
वसुन्धराधराद्धष्टौ पञ्चशीर्षाविवोरगौ ॥ ७.११५.५२ ॥
Die beiden Arme, Eisenkeulen gleich, fielen vom besten der Elefanten herab, wie zwei fünfköpfige Schlangen vom Berg der Erde fallen.
7.115.53
ततः सुदंष्ट्रं सुहनु चारुकुण्डलमण्डितम् ।
क्षुरेणास्य तृतीयेन शिरश्चिच्छेद सात्यकिः ॥ ७.११५.५३ ॥
Dann schnitt Sātyaki mit einem dritten rasiermesserscharfen Pfeil das Haupt Jalasandhas ab, mit den schönen Zähnen, dem schönen Kinn und geschmückt mit prächtigen Ohrringen.
7.115.54
तत्पातितशिरोबाहुकबन्धं भीमदर्शनम् ।
द्विरदं जलसन्धस्य रुधिरेणाभ्यषिञ्चत ॥ ७.११५.५४ ॥
Jenen kopf- und armlosen Rumpf Jalasandhas, furchtbar anzusehen, wie ein Elefant, übergoss er mit Blut.
7.115.55
जलसन्धं निहत्याजौ त्वरमाणस्तु सात्वतः ।
विमानं पातयामास गजस्कन्धाद्विशांपते ॥ ७.११५.५५ ॥
Nachdem er Jarāsandha im Kampf erschlagen hatte, ließ der eilende Sātvata (Kṛṣṇa) seinen Sitz von der Schulter des Elefanten stürzen, o Herr der Menschen.
7.115.56
रुधिरेणावसिक्ताङ्गौ जलसन्धस्य कुञ्जरः ।
विलम्बमानमवहत्संश्लिष्टं परमासनम् ॥ ७.११५.५६ ॥
Der Elefant Jarāsandhas, dessen Körper mit Blut beschmiert war, trug den hohen Sitz, der herabhing und haftete.
7.115.57
शरार्दितः सात्वतेन मर्दमानः स्ववाहिनीम् ।
घोरमार्तस्वरं कृत्वा विदुद्राव महागजः ॥ ७.११५.५७ ॥
Von Sātvatas Pfeilen gequält, seine eigene Armee zertretend und einen furchtbaren Schmerzensschrei ausstoßend, floh der große Elefant.
7.115.58
हाहाकारो महानासीत्तव सैन्यस्य मारिष ।
जलसन्धं हतं दृष्ट्वा वृष्णीनामृपभेण तु ॥ ७.११५.५८ ॥
O Verehrter, ein großes Wehklagen erhob sich in deinem Heer, als man Jarāsandha vom Stier der Vṛṣṇi erschlagen sah.
7.115.59
विमुखाश्चाभ्यधावन्त तव योधाः समन्ततः ।
पलायनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विषञ्जये ॥ ७.११५.५९ ॥
Deine Krieger wandten sich ab und stürmten nach allen Seiten, eifrig zur Flucht, ohne Mut zum Sieg über den Feind.
7.115.60
एतस्मिन्नन्तरे राजन्द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
सन्न्यस्य भारं सुमहत्कृतवर्मणि भारत ॥ ७.११५.६० ॥
Inzwischen, o König, übergab Droṇa, der Beste unter den Waffenträgern, seine große Last an Kṛtavarman, o Bhārata.
7.115.61
अभ्ययाज्जवनैरश्वैर्युयुधानं महारथम् ।
स हि पार्थान्रणे यत्तान्दधारैको महाबलः ॥ ७.११५.६१ ॥
Mit schnellen Pferden rückte er gegen Yuyudhāna, den großen Wagenkämpfer, vor. Jener Mächtige allein hielt die Söhne Pṛthās zurück, die im Kampf strebten.
7.115.62
तमुदीर्णं तथा दृष्ट्वा शैनेयं कुरुपुङ्गवाः ।
द्रोणेनैव सह क्रुद्धा सात्यकिं समुपाद्रवन् ॥ ७.११५.६२ ॥
Als sie ihn so ungestüm heranstürmen sahen, fielen die Stiere der Kuru, zornig, zusammen mit Droṇa über Sātyaki her.
7.115.63
ततः प्रववृते युद्धं कुरूणां सात्वतस्य च ।
द्रोणस्य च रणे राजन्घोरं देवासुरोपमम् ॥ ७.११५.६३ ॥
Dann, o König, entbrannte ein Kampf zwischen den Kuru und dem Sātvata, und mit Droṇa im Gefecht, ein schrecklicher, dem Kampf der Götter und Dämonen gleich.