மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.117.1
काल्यमानेषु सैन्येषु शैनेयेन ततस्ततः ।
भारद्वाजः शरव्रातैर्मर्मभिद्भिरवाकिरत् ॥ ७.११७.१ ॥
சைநேயனால் (சாத்யகியால்) படைகள் அழிக்கப்பட்டபோது, பரத்வாஜரின் மகனான துரோணர் மர்மங்களைத் துளைக்கும் அம்புத் திரள்களால் அவனை மூடினார்.
7.117.2
स सम्प्रहारस्तुमुलो द्रोणसात्वतयोरभूत् ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां बलिवासवयोरिव ॥ ७.११७.२ ॥
துரோணருக்கும் சாத்வதனுக்கும் (சாத்யகிக்கும்) இடையே அந்தக் கடும் மோதல் நிகழ்ந்தது; பலிக்கும் வாசவனுக்கும் (இந்திரனுக்கும்) போல, எல்லாப் படைகளும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தன.
7.117.3
ततो द्रोणः शिनेः पौत्रं चित्रैः सर्वायसैः शरैः ।
त्रिभिराशीविपाकारैर्ललाटे समविध्यत ॥ ७.११७.३ ॥
பின்னர் துரோணர் சினியின் பேரனை (சாத்யகியை) முழுவதும் இரும்பாலான, விஷப் பாம்புகளைப் போன்ற மூன்று வண்ண அம்புகளால் நெற்றியில் துளைத்தார்.
7.117.4
तैर्ललाटार्पितैर्बाणैर्युयुधानस्त्वजिह्मगैः ।
व्यरोचत महाराज त्रिशृङ्ग इव पर्वतः ॥ ७.११७.४ ॥
மகாராஜாவே! நெற்றியில் பதிந்த அந்த நேராகப் பறந்த அம்புகளால் யுயுதானன் (சாத்யகி) மூன்று சிகரங்களுடைய மலை போல் ஒளிர்ந்தான்.
7.117.5
ततोऽस्य बाणानपरानिन्द्राशनिसमस्वनान् ।
भारद्वाजोऽन्तरप्रेक्षी प्रेषयामास संयुगे ॥ ७.११७.५ ॥
பின்னர் பரத்வாஜரின் மகனான துரோணர் இடைவெளி பார்த்து, இந்திரனின் இடி போன்ற ஒலியுடைய வேறு அம்புகளை அவன்மீது போரில் செலுத்தினார்.
7.117.6
तान्द्रोणचापनिर्मुक्तान्दाशार्हः पततः शरान् ।
द्वाभ्यांद्वाभ्यां सुपुङ्खाभ्यां चिच्छेद परमास्त्रवित् ॥ ७.११७.६ ॥
பரம அஸ்திரங்களை அறிந்த தாசார்ஹன் (சாத்யகி), துரோணரின் வில்லிலிருந்து பாய்ந்து வந்த அந்த அம்புகளை இரண்டிரண்டாக, நன்றாகச் சிறகுள்ள அம்புகளால் வெட்டினான்.
7.117.7
तामस्य लघुतां द्रोणः समवेक्ष्य विशाम्पते ।
प्रहस्य सहसाऽविध्यत्त्रिंशतां शिनिपुङ्गवम् ॥ ७.११७.७ ॥
அரசே, அவனது லாகவத்தைக் கண்ட துரோணர் சிரித்துக்கொண்டு திடீரென சினியர்களில் சிறந்தவனை முப்பது அம்புகளால் துளைத்தார்.
7.117.8
पुनः पञ्चशतेषूणां शितेन च समार्पयत् ।
लघुतां युयुधानस्य लाघवेन विशेषयन् ॥ ७.११७.८ ॥
மீண்டும் அவன் கூர்மையான ஐநூறு அம்புகளால் பதிலடி கொடுத்தான்; யுயுதானனின் லாகவத்தையும் தன் திறமையால் மிஞ்சினான்.
7.117.9
समुत्पतन्ति वल्मीकाद्यथा क्रुद्धा महोरगाः ।
तथा द्रोणरथाद्राजन्नापतन्ति तनुच्छिदः ॥ ७.११७.९ ॥
சினம் கொண்ட பெரும் பாம்புகள் புற்றிலிருந்து கிளம்புவது போல, அரசே, துரோணரின் தேரிலிருந்து உடலைத் துளைக்கும் அம்புகள் பாய்ந்தன.
7.117.10
तथैव युयुधानेन सृष्टाः सतसहस्रशः ।
अवाकिरन्द्रोणरथं शरा रुधिरभोजनाः ॥ ७.११७.१० ॥
அவ்வாறே யுயுதானனால் ஏவப்பட்ட லட்சக்கணக்கான இரத்தம் உண்ணும் அம்புகள் துரோணரின் தேரை மூடின.
7.117.11
लाघवाद्दिजमुख्यस्य सात्वतस्य च मारिष ।
विशेषं नाध्यगच्छाम समावास्तां नरर्षभौ ॥ ७.११७.११ ॥
ஐயா, அந்த பிராமணர்களில் சிறந்தவரின் (துரோணர்) மற்றும் சாத்வதனின் (சாத்யகி) லாகவத்தில் வேறுபாட்டை நாங்கள் காணவில்லை; அந்த இரு நரசிறந்தவர்களும் சமமாயிருந்தனர்.
7.117.12
सात्यकिस्तु ततो द्रोणं नवभिर्नतपर्वभिः ।
आजघान भृशं क्रुद्धो ध्वजं च निशितैः शरैः ॥ ७.११७.१२ ॥
பின்னர் சாத்யகி கோபத்துடன் துரோணரை ஒன்பது வளைந்த முடிச்சுகளுள்ள அம்புகளால் தாக்கினான், கூரிய அம்புகளால் அவரது கொடியையும் தாக்கினான்.
7.117.13
सारथिं च शतेनैव भारद्वाजस्य पश्यतः ।
लाघवं युयुधानस्य दृष्ट्वा द्रोणो महारथः ॥ ७.११७.१३ ॥
பாரத்வாஜனின் பார்வையின் முன்னே, யுயுதானனின் சுறுசுறுப்பைக் கண்ட மகாரதன் துரோணர் அவனுடைய சாரதியை நூறு அம்புகளால் தாக்கினார்.
7.117.14
सप्तत्या सारथिं विद्व्वा तुरङ्गांश्च त्रिभिस्त्रिभिः ।
ध्वजमेकेन चिच्छेद माधवस्य रथे स्थितम् ॥ ७.११७.१४ ॥
எழுபது அம்புகளால் சாரதியைத் துளைத்து, ஒவ்வொரு குதிரையையும் மூன்று மூன்று அம்புகளால் துளைத்து, ஒரே அம்பால் மாதவனின் தேரில் நின்ற கொடியை அறுத்தான்.
7.117.15
अथापरेण भल्लेन हेमपुङ्खेन पत्रिणा ।
धनुश्चिच्छेद समरे माधवस्य महात्मनः ॥ ७.११७.१५ ॥
பின்னர், தங்கச் சிறகுள்ள மற்றொரு பல்ல அம்பால், போரில் மகாத்மாவான மாதவனின் வில்லை அறுத்தான்.
7.117.16
सात्यकिस्तु ततः क्रुद्धो धनुस्त्यक्त्वा महारथः ।
गदां जग्राह महतीं भारद्वाजाय चाक्षिपत् ॥ ७.११७.१६ ॥
அப்போது கோபமடைந்த மகாரதன் சாத்யகி வில்லைக் கீழே போட்டு ஒரு பெரிய கதையை எடுத்து பாரத்வாஜன் மீது எறிந்தான்.
7.117.17
तामापतन्तीं सहसा पट्टबद्धामयस्मयीम् ।
न्यवारयच्छरैर्द्रोणो बहुभिर्बहुरूपिभिः ॥ ७.११७.१७ ॥
திடீரென்று பாய்ந்து வந்த, பட்டைகளால் கட்டப்பட்ட அந்த இரும்புக் கதையை, துரோணர் பல வடிவங்கொண்ட பல அம்புகளால் தடுத்தார்.
7.117.18
अथान्यद्धनुरादाय सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
विव्याध बहुभिर्वीरं भारद्वाजं शिलाशितैः ॥ ७.११७.१८ ॥
பின்னர், உண்மைப் பராக்கிரமமுள்ள சாத்யகி மற்றொரு வில்லை எடுத்து, கல்லில் கூர்மையாக்கிய பல அம்புகளால் வீரனான பாரத்வாஜனைத் துளைத்தான்.
7.117.19
स विद्वा समरे द्रोणं सिंहनादममुञ्चत ।
तं वै न मृमषे द्रोणः सिंहनादं महात्मनः ॥ ७.११७.१९ ॥
அவன் போரில் துரோணரை அம்பால் துளைத்து சிங்க முழக்கம் செய்தான். அந்த மகாத்மாவின் சிங்க முழக்கத்தை துரோணரால் பொறுக்க முடியவில்லை.
7.117.20
ततः शक्तिं रणे द्रोणो रुक्मदण्डामयस्मयीम् ।
तरसा प्रेषयामास माधवस्य रथं प्रति ॥ ७.११७.२० ॥
பின்னர் போரில் துரோணர் பொன் கைப்பிடியும் இரும்பு முனையுமுள்ள வேலை வேகமாக மாதவனின் (சாத்யகியின்) தேரை நோக்கி எறிந்தார்.
7.117.21
अनासाद्य तु शैनेयं सा शक्तिः कालसन्निभा ।
भित्त्वा रथं जगामोग्ना धरणीं दारुणस्वना ॥ ७.११७.२१ ॥
காலனைப் போன்ற அந்த வேல் சாத்யகியை அடையாமல் தேரைப் பிளந்து, பயங்கர ஒலியுடன் உக்கிரமாக பூமியில் புகுந்தது.
7.117.22
ततो द्रोणं शिनेः पौत्रो राजन्विव्याध पत्रिणा ।
दक्षिणं भुजमासाद्य पीडयन्भरतर्षभ ॥ ७.११७.२२ ॥
பின்னர், அரசே, சினியின் பேரன் (சாத்யகி) துரோணரை அம்பால் துளைத்தான். பரதர்களில் சிறந்தவரே, அவர் வலது தோளைத் தாக்கி வருத்தினான்.
7.117.23
द्रोणोऽपि समरे राजन्माधवस्य महद्धनुः ।
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद रथशक्त्या च सारथिम् ॥ ७.११७.२३ ॥
அரசே, துரோணரும் போரில் மாதவனின் (சாத்யகியின்) பெரிய வில்லை அர்த்தசந்திர அம்பால் அறுத்தார்; தேர் வேலால் சாரதியையும் தாக்கினார்.
7.117.24
मुमोह सारथिस्तस्य रथशक्त्या समाहतः ।
स रथोपस्थमासाद्य मुहूर्तं सन्न्यषीदत ॥ ७.११७.२४ ॥
அவரது சாரதி தேர்வேலின் தாக்குதலால் தாக்கப்பட்டு மயங்கினான். அவன் தேரின் தளத்தில் விழுந்து ஒரு கணம் அமர்ந்துவிட்டான்.
7.117.25
चकार सात्यकी राजंस्तत्र कर्मातिमानुषम् ।
अयोधयच्च यद्द्रोणं रश्मीञ्जग्राह च स्वयम् ॥ ७.११७.२५ ॥
ஓ அரசே, அங்கே சாத்யகி மனிதர்களால் இயலாத செயலைச் செய்தான். அவன் துரோணருடன் போரிட்டு, தானே அவரது கடிவாளங்களைப் பற்றினான்.
7.117.26
ततः शरशतेनैव युयुधानो महारथः ।
अविध्यद्ब्राह्मणं सङ्ख्ये हृष्टरूपो विशाम्पते ॥ ७.११७.२६ ॥
பின்னர் மகாரதனான யுயுதானன் (சாத்யகி) நூறு அம்புகளால் போரில் அந்தணரான துரோணரைத் துளைத்தான். ஓ மக்களின் அதிபதியே, அவனது தோற்றம் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தது.
7.117.27
तस्य द्रोणः शरान्पञ्च प्रेषयामास भारत ।
ते घोराः कवचं भित्त्वा पपुः शोणितमाहवे ॥ ७.११७.२७ ॥
அவன் மீது துரோணர் ஐந்து அம்புகளை ஏவினார், ஓ பாரதா. அந்தக் கொடிய அம்புகள் கவசத்தைத் துளைத்து போரில் இரத்தத்தைக் குடித்தன.
7.117.28
निर्विद्धस्तु शरैर्घोरैरक्रुद्ध्यत्सात्यकिर्भृशम् ।
सायकान्व्यसृजच्चापि वीरो रुक्मरथं प्रति ॥ ७.११७.२८ ॥
கொடிய அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட சாத்யகி மிகவும் சினங்கொண்டான். அந்த வீரன் பொன்னிற தேரை (துரோணரை) நோக்கி அம்புகளையும் ஏவினான்.
7.117.29
ततो द्रोणस्य यन्तारं निपात्यैकेषुणा भुवि ।
अश्वान्व्यद्रावयद्बाणैर्हतसूतांस्ततस्ततः ॥ ७.११७.२९ ॥
பின்னர் ஒரே அம்பினால் துரோணரின் தேரோட்டியை நிலத்தில் வீழ்த்தி, அவனைக் கொன்ற பின் குதிரைகளை அம்புகளால் இங்கும் அங்குமாக ஓடச்செய்தான்.
7.117.30
स रथः प्रद्रुतः सङ्ख्ये मण्डलानि सहस्रशः ।
चकार राजतो राजन्भ्राजमान इवांशुमान् ॥ ७.११७.३० ॥
அந்தத் தேர் போரில் ஓடியபடி ஆயிரக்கணக்கான வட்டங்களைச் சுற்றியது. ஓ அரசே, ஒளிரும் சூரியனைப் போல் அது பிரகாசித்தது.
7.117.31
अभिद्रवत गृह्णीत हयान्द्रोणस्य धावत ।
इति स्म चुक्रुशुः सर्वे राजपुत्राः सराजकाः ॥ ७.११७.३१ ॥
"துரோணரின் குதிரைகளை நோக்கிப் பாயுங்கள், அவற்றைப் பிடியுங்கள், ஓடுங்கள்!" என்று அனைத்து இளவரசர்களும் அரசர்களுடன் சேர்ந்து கூச்சலிட்டனர்.
7.117.32
ते सात्यकिमपास्याशु राजन्युधि महारथाः ।
यतो द्रोणस्ततः सर्वे सहसा समुपाद्रवन् ॥ ७.११७.३२ ॥
அரசே, அந்த மகாரதர்கள் சாத்யகியை விட்டு விரைவில் நீங்கி, துரோணர் இருந்த இடத்தை நோக்கி அனைவரும் திடீரென்று ஒருங்கே பாய்ந்தனர்.
7.117.33
तान्दृष्ट्वा प्रद्रुतान्सङ्ख्ये सात्वतेन शरार्दितान् ।
प्रभग्नं पुनरेवासीत्तव सैन्यं समाकुलम् ॥ ७.११७.३३ ॥
போரில் சாத்வதனின் (சாத்யகியின்) அம்புகளால் துன்புற்று ஓடும் அவர்களைக் கண்டு, உங்கள் படை மீண்டும் சிதறி குழப்பமடைந்தது.
7.117.34
व्यूहस्यैव पुनर्द्वारं गत्वा द्रोणो व्यवस्थितः ।
वातायमानैस्तैरश्वैर्नीतो वृष्णिशरार्दितैः ॥ ७.११७.३४ ॥
மீண்டும் வியூகத்தின் வாயிலுக்குச் சென்று துரோணர் நிலைகொண்டார்; காற்றைப் போல் விரையும், விருஷ்ணியின் (சாத்யகியின்) அம்புகளால் துன்புற்ற அந்தக் குதிரைகளால் அவர் அங்கே கொண்டு செல்லப்பட்டார்.
7.117.35
पाण्डुपाञ्चालसम्भिन्नं व्यूहमालोक्य वीर्यवान् ।
शैनेये नाकरोद्यत्नं व्यूहमेवाभ्यरक्षत ॥ ७.११७.३५ ॥
பாண்டவர்களாலும் பாஞ்சாலர்களாலும் சிதைக்கப்பட்ட வியூகத்தைக் கண்ட வீரர் துரோணர், சைனேயனுக்கு (சாத்யகிக்கு) எதிராக முயற்சி எடுக்காமல், வியூகத்தையே காத்தார்.
7.117.36
निवार्य पाण्डुपाञ्चालान्द्रोणाग्निः प्रदहन्निव ।
तस्थौ क्रोधेध्मसन्दीप्तः कालसूर्य इवोद्यतः ॥ ७.११७.३६ ॥
பாண்டவர்களையும் பாஞ்சாலர்களையும் தடுத்து, துரோணர் நெருப்பைப் போல் எரித்தவாறு நின்றார்; கோபமாகிய விறகால் கொழுந்துவிட்டெரியும் காலசூரியனைப் போல் எழுந்தவராய்.