Mahābhārata · Adhyāya 7.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.120.1
जित्वा यवनकाम्भोजान्युयुधानस्ततोऽर्जुनम् ।
जगाम तव सैन्यस्य मध्येन रथिनां वरः ॥ ७.१२०.१ ॥
Tras vencer a los yavanas y a los kāmbojas, Yuyudhāna, el mejor de los aurigas, avanzó entonces por el centro de vuestro ejército hacia Arjuna.
7.120.2
शरदंष्ट्रो नरव्याघ्रो विचित्रकवचच्छविः ।
मृगं व्याघ्र इवाजिघ्रंस्तव सैन्यमभीषयत् ॥ ७.१२०.२ ॥
Aquel tigre entre los hombres, con flechas por colmillos y brillando con una armadura multicolor, aterrorizaba a vuestro ejército como un tigre que acosa a un ciervo.
7.120.3
स रथेन चरन्मार्गान्धनुरुद्धामयद्भृशम् ।
रुक्मपृष्ठं महावेगं रुक्मचन्द्रकसङ्कुलम् ॥ ७.१२०.३ ॥
Moviéndose en su carro por los caminos, tensaba con fuerza su arco, de dorso dorado, de gran velocidad, lleno de medias lunas doradas.
7.120.4
रुक्माङ्गदशिरस्त्राणो रुक्मवर्मसमावृतः ।
रुक्मध्वजधनुः शूरो मेरुशृङ्गमिवाबभौ ॥ ७.१२०.४ ॥
Aquel héroe, con brazaletes y yelmo de oro, cubierto de coraza dorada, con estandarte y arco dorados, brillaba como la cima del Meru.
7.120.5
सधनुर्मण्डलः सङ्ख्ये तेजोभासुररश्मिवान् ।
शरदीवोदितः सूर्यो नृसूर्यो विरराज ह ॥ ७.१२०.५ ॥
En la batalla, con el círculo de su arco, radiante de brillo y rayos, aquel sol entre los hombres resplandeció como el sol alzado en otoño.
7.120.6
वृषभस्कन्धविक्रान्तो वृषभाक्षो नरर्षभः ।
तावकानां बभौ मध्ये गवां मध्ये यथा वृषः ॥ ७.१२०.६ ॥
Poderoso en los hombros de un toro, de ojos de toro, aquel toro entre los hombres brillaba entre vuestros hombres como un toro entre las vacas.
7.120.7
मत्तद्विरदसङ्काशं मत्तद्विरदगामिनम् ।
प्रभिन्नमिव मातङ्गं यूथमध्ये व्यवस्थितम् ॥ ७.१२०.७ ॥
Semejante a un elefante en celo, que avanzaba con el paso de un elefante en celo, erguido en medio de la manada como un elefante frenético.
7.120.8
व्याधा इव जिघांसन्तस्त्वदीयाः समुपाद्रवन् ।
सात्यकिं समरे राजन्परिवव्रुस्तवात्मजाः ॥ ७.१२०.८ ॥
Como cazadores deseosos de matar, tus hijos se lanzaron contra él; oh rey, en la batalla tus hijos rodearon a Sātyaki.
7.120.9
द्रोणानीकमतिक्रान्तं भोजानीकं च दुस्तरम् ।
जलसन्धार्णवं तीर्त्वा काम्भोजानां च वाहिनीम् ॥ ७.१२०.९ ॥
Habiendo pasado el ejército de Droṇa, y habiendo cruzado el difícil ejército de los Bhoja y el mar de Jalasandha, y también el ejército de los Kāmbojas.
7.120.10
हार्दिक्यमकरान्मुक्तं तीर्णं वै सैन्यसागरम् ।
परिवव्रुः सुसङ्क्रुद्वास्त्वदीयाः सात्यकिं रथाः ॥ ७.१२०.१० ॥
Liberado de la boca del cocodrilo de Hārdikya, habiendo cruzado el mar del ejército, Sātyaki fue rodeado por tus guerreros de carros, sumamente furiosos.
7.120.11
दुर्योधनश्चित्रसेनो दुःशासनविविंशती ।
शकुनिर्दुःसहश्चैव युवा दुर्धर्षणः क्रथः ॥ ७.१२०.११ ॥
Duryodhana, Citrasena, Duḥśāsana y Vivinśati, Śakuni, Duḥsaha, y también el joven Durdharṣaṇa y Kratha.
7.120.12
अन्ये च बहवः शूराः शस्त्रवन्तो दुरासदाः ।
पृष्ठतः सात्यकिं यान्तमन्वधावन्नमर्षिणः ॥ ७.१२०.१२ ॥
Y muchos otros héroes, armados, inaccesibles, impacientes de ira, corrieron tras Sātyaki mientras él avanzaba.
7.120.13
अथ शब्दो महानासीत्तव सैन्यस्य मारिष ।
मारुतोद्धूतवेगस्य सागरस्येव पर्वणि ॥ ७.१२०.१३ ॥
Entonces, oh señor, surgió un gran tumulto en vuestro ejército, como el rugido del océano agitado con ímpetu por el viento en la marea del día de luna llena.
7.120.14
तानभिद्रवतः सर्वान्समीक्ष्य शिनिपुङ्गवः ।
शनैर्याहीति यन्तारमब्रवीत्प्रहसन्निव ॥ ७.१२०.१४ ॥
Al ver que todos cargaban contra él, el toro de los Śinis dijo a su auriga, sonriendo como si bromeara: "Avanza despacio."
7.120.15
इदमेति समुद्धूतं धार्तराष्ट्रबलं महत् ।
मामेवाभिमुखं तूर्णं गजाश्वरथपत्तिमत्।
नादयद्वै दिशः सर्वा रथघोषेण सारथे ॥ ७.१२०.१५ ॥
Auriga, aquí viene el gran ejército de los hijos de Dhṛtarāṣṭra, avanzando con ímpetu con elefantes, caballos, carros e infantes, directo hacia mí y veloz, llenando todas las direcciones con el estruendo de los carros.
7.120.16
पृथिवीं चान्तरिक्षं च कम्पयन्सागरानपि ।
एतद्बलार्णवं सूत वारयिष्ये महारणे।
पौर्णमास्यामिवोद्धूतं वेलेव मकरालयम् ॥ ७.१२०.१६ ॥
A este océano de ejército, que sacude la tierra, el cielo y aun los mares, lo detendré en la gran batalla, auriga, como la orilla detiene el mar desbordado en la marea de luna llena.
7.120.17
पश्य मे सूत विक्रान्तमिन्द्रस्येव महामृधे ।
एष सैन्यानि शत्रूणां विधमामि शितैः शरैः ॥ ७.१२०.१७ ॥
Mira mi valor, auriga, como el poder de Indra en la gran batalla. Con flechas afiladas dispersó los ejércitos enemigos.
7.120.18
निहतानाहवे पश्य पदात्यश्वरथद्विपान् ।
मच्छरैरग्निसङ्काशैर्विद्धदेहान्सहस्रशः ॥ ७.१२०.१८ ॥
Mira cómo yacen muertos en el combate: infantes, caballos, carros y elefantes, sus cuerpos atravesados por miles de mis flechas, que arden como fuego.
7.120.19
इत्येवं ब्रुवतस्तस्य सात्यकेरमितौजसः ।
समीपे सैनिकास्ते तु शीघ्रमीयुर्युयुत्सवः।
जह्याद्रवस्व तिष्ठेति पश्यपश्येति वादिनः ॥ ७.१२०.१९ ॥
Mientras Sātyaki de poder sin límites hablaba así, aquellos soldados ansiosos de combate llegaron rápidamente a su lado, gritando: "¡Golpea! ¡Avanza! ¡Detente! ¡Mira, mira!"
7.120.20
तानेवं ब्रुवतो वीरान्सात्यकिर्निशितैः शरैः ।
जघानं त्रिशतानश्वान्कुञ्जरांश्च चतुःशतान्।
लध्वस्त्रश्चित्रयोधी च प्रहरञ्शिनिपुङ्गवः ॥ ७.१२०.२० ॥
Mientras aquellos héroes hablaban así, Sātyaki, el mejor del linaje de los Śini, derribó con flechas afiladas trescientos caballos y cuatrocientos elefantes, guerrero ligero de armas y maravilloso, que seguía golpeando.
7.120.21
स सम्प्रहारस्तुमुलस्तस्य तेषां च धन्विनाम् ।
देवासुररणप्रख्यः प्रावर्तत जनक्षयः ॥ ७.१२०.२१ ॥
Aquel tumultuoso choque suyo con aquellos arqueros fue como la batalla de dioses y demonios, y comenzó la destrucción de los hombres.
7.120.22
मेघजालनिभं सैन्यं तव पुत्रस्य मारिष ।
प्रत्यगृह्णाच्छिनेः पौत्रः शरैराशीविषोपमैः ॥ ७.१२०.२२ ॥
Oh señor, el ejército de vuestro hijo, semejante a una masa de nubes, fue recibido por Sātyaki, nieto de Śini, con flechas como serpientes venenosas.
7.120.23
प्रच्छाद्यमानः समरे शरजालैः स वीर्यवान् ।
असम्भ्रमन्महाराज तावकानवधीद्बहून् ॥ ७.१२०.२३ ॥
Aunque cubierto en el combate por redes de flechas, oh gran rey, aquel poderoso guerrero, sin turbarse, mató a muchos de tus hombres.
7.120.24
आश्चर्यं तत्र राजेन्द्र सुमहद्दृष्टवानहम् ।
न मोघः सायकः कश्चित्सात्यकेरभवत्प्रभो ॥ ७.१२०.२४ ॥
Allí, oh señor de los reyes, presencié una gran maravilla: oh señor, ninguna flecha de Sātyaki resultó infructuosa.
7.120.25
रथनागाश्वकलिलः पदात्यूर्मिसमाकुलः ।
शैनेयवेलामासाद्य स्थितः सैन्यमहार्णवः ॥ ७.१२०.२५ ॥
Lleno de carros, elefantes y caballos, agitado por las olas de la infantería, aquel gran océano del ejército llegó a la orilla de Śaineya y se detuvo.
7.120.26
सम्भ्रान्तनरनागाश्वमावर्तत मुहुर्मुहुः ।
तत्सैन्यमिषुभिस्तेन वध्यमानं समन्ततः।
बभ्राम तत्रतत्रैव गावः शीतार्दिता इव ॥ ७.१२०.२६ ॥
Hombres, elefantes y caballos aterrados se volvían una y otra vez; aquel ejército, herido por todas partes por sus flechas, vagaba de aquí para allá como vacas azotadas por el frío.
7.120.27
पदातिनं रथं नागं सादिनं तुरगं तथा ।
अविद्वं तत्र नाद्राक्षं युयुधानस्य सायकैः ॥ ७.१२०.२७ ॥
No vi allí a nadie —soldado de a pie, carro, elefante, jinete o caballo— que no fuera atravesado por las flechas de Yuyudhāna.
7.120.28
न तादृक्कदनं राजन्कृतवांस्तत्र फल्गुनः ।
यादृक्क्षयमनीकानामकरोत्सात्यकिर्नृप ॥ ७.१२०.२८ ॥
Oh rey, Phalguna no causó allí una matanza semejante a la que Sātyaki causó en los ejércitos, oh rey.
7.120.29
अत्यर्जुनं शिनेः पौत्रो युध्यते पुरुषर्षभः ।
वीतभीर्लाघवोपेतः कृतित्वं सम्प्रदर्शयन् ॥ ७.१२०.२९ ॥
El nieto de Śini, toro entre los hombres, luchaba superando incluso a Arjuna, sin miedo, dotado de rapidez, mostrando su destreza.
7.120.30
ततो दुर्योधनो राजा सात्वतस्य त्रिभिः शरैः ।
विव्याध सूतं निशितैश्चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१२०.३० ॥
Entonces el rey Duryodhana atravesó al auriga de Sātvata (Sātyaki) con tres flechas, y a sus cuatro caballos con cuatro flechas afiladas.
7.120.31
सात्यकिं च त्रिभिर्विद्व्वा पुनरष्टाभिरेव च ।
दुःशासनः षोडशभिर्विव्याध शिनिपुङ्गवम् ॥ ७.१२०.३१ ॥
Habiendo herido a Sātyaki con tres flechas y de nuevo con ocho, Duḥśāsana hirió con dieciséis al toro de los Śinis.
7.120.32
शकुनिः पञ्चविंशत्या चित्रसेनश्च पञ्चभिः ।
दुःसहः पञ्चदशभिर्विव्याधोरसि सात्यकिम् ॥ ७.१२०.३२ ॥
Śakuni con veinticinco, Citrasena con cinco y Duḥsaha con quince hirieron a Sātyaki en el pecho.
7.120.33
उत्स्मयन्वृष्णिशार्दूलस्तथा बाणैः समाहतः ।
तानविध्यन्महाराज सर्वानेव त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१२०.३३ ॥
Sonriendo, aunque herido por las flechas, el tigre de los Vṛṣṇis, oh gran rey, los hirió a todos con tres flechas cada uno.
7.120.34
गाढविद्धानरीन्कृत्वा मार्गणैः सोऽतितेजनैः ।
शैनेयः श्येनवत्सङ्ख्ये व्यचरल्लघुविक्रमः ॥ ७.१२०.३४ ॥
Habiendo herido profundamente a los enemigos con flechas muy afiladas, el Śainya Sātyaki se movió rápidamente por la batalla como un halcón.
7.120.35
सौबलस्य धनुश्छित्त्वा हस्तावापं निकृत्य च ।
दुर्योधनं त्रिभिर्बाणैरभ्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ७.१२०.३५ ॥
Habiendo cortado el arco de Śakuni y su empuñadura, hirió a Duryodhana en medio del pecho con tres flechas.
7.120.36
चित्रसेनं शतेनैव दशभिर्दुःसहं तथा ।
दुःशासनं तु विंशत्या विव्याध शिनिपुङ्गवः ॥ ७.१२०.३६ ॥
El toro de los Śinis hirió a Citrasena con cien, a Duḥsaha con diez y a Duḥśāsana con veinte.
7.120.37
अथान्यद्धनुरादाय श्यालस्तव विशाम्पते ।
अष्टाभिः सात्यकिं विद्व्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ७.१२०.३७ ॥
Entonces, tomando otro arco, tu cuñado, señor de los pueblos, hirió a Sātyaki con ocho flechas y de nuevo con cinco.
7.120.38
दुःशासनश्च दशभिर्दुःसहश्च त्रिभिः शरैः ।
दुर्मुखश्च द्वादशभी राजन्विव्याध सात्यकिम् ॥ ७.१२०.३८ ॥
Duḥśāsana hirió a Sātyaki con diez flechas, Duḥsaha con tres, y Durmukha, oh rey, con doce.
7.120.39
दुर्योधनस्त्रिसप्तत्या किद्व्वा भारत माधवम् ।
ततोस्य निशितैर्बाणैस्त्रिभिर्विव्याध सारथिम् ॥ ७.१२०.३९ ॥
Duryodhana hirió a Mādhava con setenta y tres flechas, oh Bhārata; luego, con tres flechas afiladas, hirió a su auriga.
7.120.40
तान्सर्वान्सहिताञ्शूरान्यतमानान्महारथान् ।
पञ्चभिः पञ्चभिर्बाणैः पुनर्विव्याध सात्यकिः ॥ ७.१२०.४० ॥
Sātyaki volvió a herir a todos aquellos héroes grandes aurigas que combatían juntos, con cinco flechas cada uno.
7.120.41
ततः स रथिनां श्रेष्ठस्तव पुत्रस्य सारथिम् ।
आजघानाशु भल्लेन स हतो न्यपतद्भुवि ॥ ७.१२०.४१ ॥
Entonces aquel mejor de los aurigas hirió velozmente al auriga de tu hijo con una flecha bhalla; y él, herido de muerte, cayó al suelo.
7.120.42
पतिते सारथौ तस्मिंस्तव पुत्ररथः प्रभो ।
वातायमानैस्तैरश्वैरपानीयत सङ्गरात् ॥ ७.१२०.४२ ॥
Oh señor, cuando aquel auriga cayó, el carro de tu hijo fue llevado fuera de la batalla por aquellos caballos veloces como el viento.
7.120.43
ततस्तव सुतो राजन्सैनिकाश्च विशाम्पते ।
राज्ञो रथमभिप्रेक्ष्य विद्रुताः शतशोऽभवन् ॥ ७.१२०.४३ ॥
Entonces, oh rey, tu hijo y los soldados, oh señor de los pueblos, al ver el carro del rey, huyeron por centenares.
7.120.44
विद्रुतं तत्र तत्सैन्यं दृष्ट्वा भारत सात्यकिः ।
अवाकिरच्छरैस्तीक्ष्णै रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१२०.४४ ॥
Oh Bhārata, al ver huir allí a aquel ejército, Sātyaki lo cubrió de flechas afiladas, de plumas doradas y afiladas en piedra.
7.120.45
विद्राव्य सर्वसैन्यानि तावकानि सहस्रशः ।
प्रययौ सात्यकी राजञ्श्वेताश्वस्य रथं प्रति ॥ ७.१२०.४५ ॥
Oh rey, tras poner en fuga a todos tus miles de ejércitos, Sātyaki avanzó hacia el carro de Śvetāśva.
7.120.46
तं प्रयान्तं महाबाहुं तावकाः प्रेक्ष्य मारिष ।
दृष्टं चादृष्टवत्कृत्वा क्रियामन्यामयोजयन् ॥ ७.१२०.४६ ॥
Oh señor, al ver avanzar a aquel de grandes brazos, tus hombres, como si lo visto no se hubiera visto, emprendieron otra acción.
7.120.47
तं शरानाददानं च रक्षमाणं च सारथिम् ।
आत्मानं पालयानं च तावकाः समपूजयन् ॥ ७.१२०.४७ ॥
A él, tomando flechas, protegiendo a su auriga y velando por sí mismo, tus hombres honraron.