മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.120.1
जित्वा यवनकाम्भोजान्युयुधानस्ततोऽर्जुनम् ।
जगाम तव सैन्यस्य मध्येन रथिनां वरः ॥ ७.१२०.१ ॥
യവനന്മാരെയും കാംബോജന്മാരെയും ജയിച്ച ശേഷം, രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ യുയുധാനൻ നിന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ നടുവിലൂടെ അർജുനന്റെ നേരെ പോയി.
7.120.2
शरदंष्ट्रो नरव्याघ्रो विचित्रकवचच्छविः ।
मृगं व्याघ्र इवाजिघ्रंस्तव सैन्यमभीषयत् ॥ ७.१२०.२ ॥
അമ്പുകളെ കോമ്പല്ലുകളാക്കിയ, വിചിത്ര കവചത്തിന്റെ പ്രഭയുള്ള ആ നരവ്യാഘ്രൻ, മാനിനെ വേട്ടയാടുന്ന കടുവയെപ്പോലെ നിന്റെ സൈന്യത്തെ ഭയപ്പെടുത്തി.
7.120.3
स रथेन चरन्मार्गान्धनुरुद्धामयद्भृशम् ।
रुक्मपृष्ठं महावेगं रुक्मचन्द्रकसङ्कुलम् ॥ ७.१२०.३ ॥
അവൻ രഥത്തിൽ വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച്, സ്വർണ്ണപ്പുറമുള്ള, മഹാവേഗമുള്ള, സ്വർണ്ണ ചന്ദ്രാകൃതിയിലുള്ള അമ്പുകൾ നിറഞ്ഞ വില്ല് ശക്തമായി വലിച്ചു.
7.120.4
रुक्माङ्गदशिरस्त्राणो रुक्मवर्मसमावृतः ।
रुक्मध्वजधनुः शूरो मेरुशृङ्गमिवाबभौ ॥ ७.१२०.४ ॥
സ്വർണ്ണ അംഗദവും ശിരസ്ത്രവും ധരിച്ച്, സ്വർണ്ണ കവചത്താൽ മൂടപ്പെട്ട്, സ്വർണ്ണ കൊടിയും വില്ലുമുള്ള ആ വീരൻ മേരുശൃംഗം പോലെ തിളങ്ങി.
7.120.5
सधनुर्मण्डलः सङ्ख्ये तेजोभासुररश्मिवान् ।
शरदीवोदितः सूर्यो नृसूर्यो विरराज ह ॥ ७.१२०.५ ॥
യുദ്ധത്തിൽ വില്ലിന്റെ വൃത്തത്തോടെ, തേജസ്സിന്റെ പ്രഭയുള്ള രശ്മികളോടെ, ശരത്കാലത്ത് ഉദിച്ച സൂര്യനെപ്പോലെ ആ നരസൂര്യൻ തിളങ്ങി.
7.120.6
वृषभस्कन्धविक्रान्तो वृषभाक्षो नरर्षभः ।
तावकानां बभौ मध्ये गवां मध्ये यथा वृषः ॥ ७.१२०.६ ॥
കാളയുടെ തോൾ പോലെ പരാക്രമവും, കാളക്കണ്ണുകളുമുള്ള ആ നരഋഷഭൻ നിന്റെ യോദ്ധാക്കളുടെ നടുവിൽ പശുക്കൾക്കിടയിലെ കാളയെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
7.120.7
मत्तद्विरदसङ्काशं मत्तद्विरदगामिनम् ।
प्रभिन्नमिव मातङ्गं यूथमध्ये व्यवस्थितम् ॥ ७.१२०.७ ॥
മദിച്ച ആനയ്ക്കു തുല്യൻ, മദിച്ച ആനയുടെ നടയുള്ളവൻ; കൂട്ടത്തിന്റെ നടുവിൽ നിൽക്കുന്ന മദയാനപോലെ.
7.120.8
व्याधा इव जिघांसन्तस्त्वदीयाः समुपाद्रवन् ।
सात्यकिं समरे राजन्परिवव्रुस्तवात्मजाः ॥ ७.१२०.८ ॥
വേടന്മാരെപ്പോലെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച് നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാർ പാഞ്ഞടുത്തു; രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ അവർ സാത്യകിയെ വളഞ്ഞു.
7.120.9
द्रोणानीकमतिक्रान्तं भोजानीकं च दुस्तरम् ।
जलसन्धार्णवं तीर्त्वा काम्भोजानां च वाहिनीम् ॥ ७.१२०.९ ॥
ദ്രോണന്റെ സേനയെ കടന്ന്, കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ഭോജസേനയെയും ജലസന്ധന്റെ സമുദ്രത്തെയും കടന്ന്, കാംബോജരുടെ സേനയെയും കടന്ന്.
7.120.10
हार्दिक्यमकरान्मुक्तं तीर्णं वै सैन्यसागरम् ।
परिवव्रुः सुसङ्क्रुद्वास्त्वदीयाः सात्यकिं रथाः ॥ ७.१२०.१० ॥
ഹാർദിക്യന്റെ മുതലയുടെ വായിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, സൈന്യസാഗരം കടന്ന സാത്യകിയെ, അത്യന്തം കോപിച്ച നിങ്ങളുടെ രഥികൾ വളഞ്ഞു.
7.120.11
दुर्योधनश्चित्रसेनो दुःशासनविविंशती ।
शकुनिर्दुःसहश्चैव युवा दुर्धर्षणः क्रथः ॥ ७.१२०.११ ॥
ദുര്യോധനൻ, ചിത്രസേനൻ, ദുശ്ശാസനൻ, വിവിംശതി, ശകുനി, ദുസ്സഹൻ, യുവാവായ ദുർദ്ധർഷണൻ, ക്രഥൻ.
7.120.12
अन्ये च बहवः शूराः शस्त्रवन्तो दुरासदाः ।
पृष्ठतः सात्यकिं यान्तमन्वधावन्नमर्षिणः ॥ ७.१२०.१२ ॥
മറ്റ് പല ശൂരന്മാരും, ആയുധധാരികളും, സമീപിക്കാൻ കഴിയാത്തവരും, അസഹിഷ്ണുക്കളുമായവർ, സാത്യകി പോകുമ്പോൾ പിന്നിൽ നിന്ന് ഓടി.
7.120.13
अथ शब्दो महानासीत्तव सैन्यस्य मारिष ।
मारुतोद्धूतवेगस्य सागरस्येव पर्वणि ॥ ७.१२०.१३ ॥
ഹേ മാന്യാ, അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ സൈന്യത്തിൽ മഹാ കോലാഹലം ഉയർന്നു; കാറ്റിനാൽ വേഗത്തിൽ ഇളകിയ സമുദ്രത്തിന്റെ പർവദിനത്തിലെ ഗർജ്ജനം പോലെ.
7.120.14
तानभिद्रवतः सर्वान्समीक्ष्य शिनिपुङ्गवः ।
शनैर्याहीति यन्तारमब्रवीत्प्रहसन्निव ॥ ७.१२०.१४ ॥
അവരെല്ലാം പാഞ്ഞടുക്കുന്നത് കണ്ട ശിനിവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠൻ ചിരിക്കുന്നതുപോലെ സാരഥിയോട് പറഞ്ഞു: "പതുക്കെ ഓടിക്കൂ."
7.120.15
इदमेति समुद्धूतं धार्तराष्ट्रबलं महत् ।
मामेवाभिमुखं तूर्णं गजाश्वरथपत्तिमत्।
नादयद्वै दिशः सर्वा रथघोषेण सारथे ॥ ७.१२०.१५ ॥
സാരഥേ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ ഈ മഹാസൈന്യം ആന, കുതിര, രഥം, കാലാൾ എന്നിവയോടെ ഉയർന്നു നേരെ എന്റെ നേർക്ക് വേഗത്തിൽ വരുന്നു; രഥഘോഷംകൊണ്ട് എല്ലാ ദിക്കുകളും മുഴക്കിക്കൊണ്ട്.
7.120.16
पृथिवीं चान्तरिक्षं च कम्पयन्सागरानपि ।
एतद्बलार्णवं सूत वारयिष्ये महारणे।
पौर्णमास्यामिवोद्धूतं वेलेव मकरालयम् ॥ ७.१२०.१६ ॥
ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും സമുദ്രങ്ങളെപ്പോലും വിറപ്പിക്കുന്ന ഈ സൈനികസമുദ്രത്തെ, സാരഥേ, മഹായുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ തടയും; പൗർണമിയിൽ ഉയരുന്ന കടലിനെ തീരം തടയുന്നതുപോലെ.
7.120.17
पश्य मे सूत विक्रान्तमिन्द्रस्येव महामृधे ।
एष सैन्यानि शत्रूणां विधमामि शितैः शरैः ॥ ७.१२०.१७ ॥
സാരഥേ, മഹായുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രന്റെ വിക്രമംപോലെയുള്ള എന്റെ വീര്യം കാണൂ. മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ ശത്രുസൈന്യങ്ങളെ ഞാൻ ചിതറിക്കുന്നു.
7.120.18
निहतानाहवे पश्य पदात्यश्वरथद्विपान् ।
मच्छरैरग्निसङ्काशैर्विद्धदेहान्सहस्रशः ॥ ७.१२०.१८ ॥
യുദ്ധത്തിൽ വീണുകിടക്കുന്ന കാലാൾ, കുതിര, രഥം, ആനകളെ കാണൂ. അഗ്നിതുല്യമായ എന്റെ അമ്പുകളാൽ ആയിരക്കണക്കിന് ശരീരങ്ങൾ തുളയ്ക്കപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു.
7.120.19
इत्येवं ब्रुवतस्तस्य सात्यकेरमितौजसः ।
समीपे सैनिकास्ते तु शीघ्रमीयुर्युयुत्सवः।
जह्याद्रवस्व तिष्ठेति पश्यपश्येति वादिनः ॥ ७.१२०.१९ ॥
ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അമിതതേജസ്വിയായ സാത്യകിയുടെ അടുത്തേക്ക് യുദ്ധോത്സുകരായ ആ സൈനികർ വേഗത്തിൽ വന്നു, 'അടിക്ക്, മുന്നോട്ടു പായ്, നില്ക്ക്, നോക്ക്, നോക്ക്' എന്നു വിളിച്ചുകൊണ്ട്.
7.120.20
तानेवं ब्रुवतो वीरान्सात्यकिर्निशितैः शरैः ।
जघानं त्रिशतानश्वान्कुञ्जरांश्च चतुःशतान्।
लध्वस्त्रश्चित्रयोधी च प्रहरञ्शिनिपुङ्गवः ॥ ७.१२०.२० ॥
ആ വീരന്മാർ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ശിനിവംശശ്രേഷ്ഠനായ സാത്യകി മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ മുന്നൂറ് കുതിരകളെയും നാനൂറ് ആനകളെയും വീഴ്ത്തി. ലഘുവായ അസ്ത്രങ്ങളുള്ള, അദ്ഭുതയോദ്ധാവായ അദ്ദേഹം പ്രഹരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
7.120.21
स सम्प्रहारस्तुमुलस्तस्य तेषां च धन्विनाम् ।
देवासुररणप्रख्यः प्रावर्तत जनक्षयः ॥ ७.१२०.२१ ॥
അവനും ആ വില്ലാളികൾക്കും ഇടയിൽ നടന്ന ആ ഘോരമായ പോരാട്ടം ദേവാസുരയുദ്ധം പോലെയായിരുന്നു; മനുഷ്യക്ഷയം ആരംഭിച്ചു.
7.120.22
मेघजालनिभं सैन्यं तव पुत्रस्य मारिष ।
प्रत्यगृह्णाच्छिनेः पौत्रः शरैराशीविषोपमैः ॥ ७.१२०.२२ ॥
ആദരണീയനേ, നിങ്ങളുടെ മകന്റെ മേഘസമൂഹം പോലുള്ള സൈന്യത്തെ ശിനിയുടെ പൗത്രൻ വിഷസർപ്പങ്ങൾക്കു സമാനമായ അമ്പുകളാൽ പ്രതിരോധിച്ചു.
7.120.23
प्रच्छाद्यमानः समरे शरजालैः स वीर्यवान् ।
असम्भ्रमन्महाराज तावकानवधीद्बहून् ॥ ७.१२०.२३ ॥
മഹാരാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ അമ്പുകളുടെ വലയാൽ മൂടപ്പെട്ടിട്ടും ആ വീര്യവാൻ പതറാതെ നിങ്ങളുടെ പല സൈനികരെയും വധിച്ചു.
7.120.24
आश्चर्यं तत्र राजेन्द्र सुमहद्दृष्टवानहम् ।
न मोघः सायकः कश्चित्सात्यकेरभवत्प्रभो ॥ ७.१२०.२४ ॥
രാജേന്ദ്രാ, അവിടെ ഞാൻ വലിയ ഒരു അദ്ഭുതം കണ്ടു; പ്രഭോ, സാത്യകിയുടെ ഒരു അമ്പും വ്യർഥമായില്ല.
7.120.25
रथनागाश्वकलिलः पदात्यूर्मिसमाकुलः ।
शैनेयवेलामासाद्य स्थितः सैन्यमहार्णवः ॥ ७.१२०.२५ ॥
രഥങ്ങളും ആനകളും കുതിരകളും നിറഞ്ഞ്, കാലാൾപ്പടയുടെ തിരമാലകളാൽ ഇളകിമറിഞ്ഞ ആ സൈന്യമഹാസമുദ്രം ശൈനേയന്റെ (സാത്യകിയുടെ) തീരത്തെത്തി നിന്നു.
7.120.26
सम्भ्रान्तनरनागाश्वमावर्तत मुहुर्मुहुः ।
तत्सैन्यमिषुभिस्तेन वध्यमानं समन्ततः।
बभ्राम तत्रतत्रैव गावः शीतार्दिता इव ॥ ७.१२०.२६ ॥
ഭ്രാന്തരായ മനുഷ്യരും ആനകളും കുതിരകളും വീണ്ടും വീണ്ടും തിരിഞ്ഞോടി; അവന്റെ അമ്പുകളാൽ എല്ലായിടത്തും വധിക്കപ്പെട്ട ആ സേന തണുപ്പേറ്റ പശുക്കളെപ്പോലെ അവിടവിടെ അലഞ്ഞു.
7.120.27
पदातिनं रथं नागं सादिनं तुरगं तथा ।
अविद्वं तत्र नाद्राक्षं युयुधानस्य सायकैः ॥ ७.१२०.२७ ॥
കാലാൾ, രഥം, ആന, കുതിരപ്പടയാളി, കുതിര — ഇവയിൽ ഒന്നും അവിടെ യുയുധാനന്റെ (സാത്യകിയുടെ) അമ്പുകളാൽ തുളയ്ക്കപ്പെടാതെ ഞാൻ കണ്ടില്ല.
7.120.28
न तादृक्कदनं राजन्कृतवांस्तत्र फल्गुनः ।
यादृक्क्षयमनीकानामकरोत्सात्यकिर्नृप ॥ ७.१२०.२८ ॥
രാജാവേ, അവിടെ ഫൽഗുനൻ (അർജുനൻ) അത്തരം സംഹാരം ചെയ്തിരുന്നില്ല; നൃപാ, സാത്യകി സൈന്യങ്ങളെ നശിപ്പിച്ചതുപോലെ.
7.120.29
अत्यर्जुनं शिनेः पौत्रो युध्यते पुरुषर्षभः ।
वीतभीर्लाघवोपेतः कृतित्वं सम्प्रदर्शयन् ॥ ७.१२०.२९ ॥
ശിനിയുടെ പൗത്രൻ, മനുഷ്യരിൽ കാളയായവൻ (സാത്യകി), അർജുനനെയും കവിഞ്ഞ്, നിർഭയനായി, ചടുലതയോടെ, തന്റെ മികവ് കാണിച്ചുകൊണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
7.120.30
ततो दुर्योधनो राजा सात्वतस्य त्रिभिः शरैः ।
विव्याध सूतं निशितैश्चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१२०.३० ॥
അപ്പോൾ രാജാവായ ദുര്യോധനൻ സാത്വതന്റെ (സാത്യകിയുടെ) സാരഥിയെ മൂന്ന് അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു; അവന്റെ നാല് കുതിരകളെ നാല് മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു.
7.120.31
सात्यकिं च त्रिभिर्विद्व्वा पुनरष्टाभिरेव च ।
दुःशासनः षोडशभिर्विव्याध शिनिपुङ्गवम् ॥ ७.१२०.३१ ॥
സാത്യകിയെ മൂന്ന് അമ്പുകളാൽ അടിച്ച്, വീണ്ടും എട്ടിനാലും; ദുഃശാസനൻ പതിനാറ് അമ്പുകളാൽ ശിനിവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനെ ഹൃദയത്തിൽ അടിച്ചു.
7.120.32
शकुनिः पञ्चविंशत्या चित्रसेनश्च पञ्चभिः ।
दुःसहः पञ्चदशभिर्विव्याधोरसि सात्यकिम् ॥ ७.१२०.३२ ॥
ശകുനി ഇരുപത്തഞ്ചിനാലും ചിത്രസേനൻ അഞ്ചിനാലും; ദുഃസഹൻ പതിനഞ്ചിനാലും സാത്യകിയുടെ നെഞ്ചിൽ അടിച്ചു.
7.120.33
उत्स्मयन्वृष्णिशार्दूलस्तथा बाणैः समाहतः ।
तानविध्यन्महाराज सर्वानेव त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१२०.३३ ॥
വൃഷ്ണി വംശത്തിലെ സിംഹമായ സാത്യകി അമ്പുകളാൽ അടിക്കപ്പെട്ടിട്ടും പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, മഹാരാജാവേ, അവരെ എല്ലാവരെയും മൂന്നുവീതം അമ്പുകളാൽ അടിച്ചു.
7.120.34
गाढविद्धानरीन्कृत्वा मार्गणैः सोऽतितेजनैः ।
शैनेयः श्येनवत्सङ्ख्ये व्यचरल्लघुविक्रमः ॥ ७.१२०.३४ ॥
അതിമൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ ശത്രുക്കളെ ആഴത്തിൽ മുറിവേൽപ്പിച്ച ശൈനേയൻ, യുദ്ധക്കളത്തിൽ പരുന്തുപോലെ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു.
7.120.35
सौबलस्य धनुश्छित्त्वा हस्तावापं निकृत्य च ।
दुर्योधनं त्रिभिर्बाणैरभ्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ७.१२०.३५ ॥
സൗബലന്റെ (ശകുനിയുടെ) വില്ല് ഛേദിച്ച്, അതിന്റെ പിടിയും മുറിച്ച്, മൂന്ന് അമ്പുകളാൽ ദുര്യോധനന്റെ നെഞ്ചിനിടയിൽ അടിച്ചു.
7.120.36
चित्रसेनं शतेनैव दशभिर्दुःसहं तथा ।
दुःशासनं तु विंशत्या विव्याध शिनिपुङ्गवः ॥ ७.१२०.३६ ॥
ചിത്രസേനനെ നൂറിനാലും ദുഃസഹനെ പത്തിനാലും; ദുഃശാസനനെ ഇരുപതിനാലും ശിനിവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠൻ അടിച്ചു.
7.120.37
अथान्यद्धनुरादाय श्यालस्तव विशाम्पते ।
अष्टाभिः सात्यकिं विद्व्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ७.१२०.३७ ॥
പിന്നെ മറ്റൊരു വില്ലെടുത്ത്, പ്രജാപതേ, നിങ്ങളുടെ ഭാര്യാസഹോദരൻ സാത്യകിയെ എട്ട് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് എയ്തു, വീണ്ടും അഞ്ച് കൊണ്ട് എയ്തു.
7.120.38
दुःशासनश्च दशभिर्दुःसहश्च त्रिभिः शरैः ।
दुर्मुखश्च द्वादशभी राजन्विव्याध सात्यकिम् ॥ ७.१२०.३८ ॥
ദുഃശാസനൻ പത്ത് അമ്പുകൾ കൊണ്ടും ദുഃസഹൻ മൂന്ന് കൊണ്ടും, രാജാവേ, ദുർമുഖൻ പന്ത്രണ്ട് കൊണ്ടും സാത്യകിയെ എയ്തു.
7.120.39
दुर्योधनस्त्रिसप्तत्या किद्व्वा भारत माधवम् ।
ततोस्य निशितैर्बाणैस्त्रिभिर्विव्याध सारथिम् ॥ ७.१२०.३९ ॥
ദുര്യോധനൻ എഴുപത്തിമൂന്ന് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് മാധവനെ എയ്തു, ഭാരതാ; പിന്നീട് മൂർച്ചയുള്ള മൂന്ന് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ സാരഥിയെ എയ്തു.
7.120.40
तान्सर्वान्सहिताञ्शूरान्यतमानान्महारथान् ।
पञ्चभिः पञ्चभिर्बाणैः पुनर्विव्याध सात्यकिः ॥ ७.१२०.४० ॥
ഒന്നിച്ച് പൊരുതുന്ന ആ ശൂരരായ മഹാരഥന്മാരെ എല്ലാവരെയും സാത്യകി വീണ്ടും അഞ്ച് അഞ്ച് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് എയ്തു.
7.120.41
ततः स रथिनां श्रेष्ठस्तव पुत्रस्य सारथिम् ।
आजघानाशु भल्लेन स हतो न्यपतद्भुवि ॥ ७.१२०.४१ ॥
പിന്നെ രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ നിങ്ങളുടെ പുത്രന്റെ സാരഥിയെ ഭല്ലം കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് എയ്തു; അവൻ വീണ് ഭൂമിയിൽ പതിച്ചു.
7.120.42
पतिते सारथौ तस्मिंस्तव पुत्ररथः प्रभो ।
वातायमानैस्तैरश्वैरपानीयत सङ्गरात् ॥ ७.१२०.४२ ॥
പ്രഭോ, ആ സാരഥി വീണപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ പുത്രന്റെ രഥം കാറ്റുപോലെ പായുന്ന ആ കുതിരകൾ യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുപോയി.
7.120.43
ततस्तव सुतो राजन्सैनिकाश्च विशाम्पते ।
राज्ञो रथमभिप्रेक्ष्य विद्रुताः शतशोऽभवन् ॥ ७.१२०.४३ ॥
അപ്പോൾ രാജാവേ, നിന്റെ പുത്രനും സൈനികരും, ജനങ്ങളുടെ അധിപതേ, രാജാവിന്റെ രഥം കണ്ടു നൂറുകണക്കിന് ഓടിപ്പോയി.
7.120.44
विद्रुतं तत्र तत्सैन्यं दृष्ट्वा भारत सात्यकिः ।
अवाकिरच्छरैस्तीक्ष्णै रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१२०.४४ ॥
ഭാരതാ, അവിടെ ആ സൈന്യം ഓടുന്നത് കണ്ട സാത്യകി സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ളതും കല്ലിൽ മൂർച്ചകൂട്ടിയതുമായ മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങൾ വർഷിച്ചു.
7.120.45
विद्राव्य सर्वसैन्यानि तावकानि सहस्रशः ।
प्रययौ सात्यकी राजञ्श्वेताश्वस्य रथं प्रति ॥ ७.१२०.४५ ॥
രാജാവേ, നിന്റെ ആയിരക്കണക്കിന് സൈന്യങ്ങളെ എല്ലാം ഓടിച്ച് സാത്യകി ശ്വേതാശ്വന്റെ രഥത്തിനു നേരെ പോയി.
7.120.46
तं प्रयान्तं महाबाहुं तावकाः प्रेक्ष्य मारिष ।
दृष्टं चादृष्टवत्कृत्वा क्रियामन्यामयोजयन् ॥ ७.१२०.४६ ॥
ഹേ മാന്യാ, ആ മഹാബാഹു മുന്നോട്ട് പോകുന്നത് കണ്ട് നിന്റെ വീരന്മാർ, കണ്ടതിനെ കാണാത്തതുപോലെ ആക്കി മറ്റൊരു പ്രവൃത്തിയിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
7.120.47
तं शरानाददानं च रक्षमाणं च सारथिम् ।
आत्मानं पालयानं च तावकाः समपूजयन् ॥ ७.१२०.४७ ॥
അമ്പുകൾ എടുത്തും സാരഥിയെ സംരക്ഷിച്ചും സ്വയം രക്ഷിച്ചും നിന്നിരുന്ന അവനെ നിന്റെ വീരന്മാർ പ്രശംസിച്ചു.