மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.120.1
जित्वा यवनकाम्भोजान्युयुधानस्ततोऽर्जुनम् ।
जगाम तव सैन्यस्य मध्येन रथिनां वरः ॥ ७.१२०.१ ॥
யவனர்களையும் காம்போஜர்களையும் வென்ற பின், தேர்வீரர்களில் சிறந்த யுயுதானன் உங்கள் படையின் நடுவே வழியாக அர்ஜுனனை நோக்கிச் சென்றான்.
7.120.2
शरदंष्ट्रो नरव्याघ्रो विचित्रकवचच्छविः ।
मृगं व्याघ्र इवाजिघ्रंस्तव सैन्यमभीषयत् ॥ ७.१२०.२ ॥
அம்புகளே பற்களாகக் கொண்ட, விசித்திரமான கவசத்தொளி கொண்ட நரவ்யாக்ரன், மானை நோக்கும் புலி போல உங்கள் படையை அச்சுறுத்தினான்.
7.120.3
स रथेन चरन्मार्गान्धनुरुद्धामयद्भृशम् ।
रुक्मपृष्ठं महावेगं रुक्मचन्द्रकसङ्कुलम् ॥ ७.१२०.३ ॥
அவன் தேரில் பாதைகளில் சென்று, பொன்முதுகு கொண்ட, மகா வேகமுள்ள, பொன்னிறப் பிறைகளால் நிரம்பிய வில்லை மிகவும் இழுத்தான்.
7.120.4
रुक्माङ्गदशिरस्त्राणो रुक्मवर्मसमावृतः ।
रुक्मध्वजधनुः शूरो मेरुशृङ्गमिवाबभौ ॥ ७.१२०.४ ॥
பொன் அங்கதமும் தலைக்கவசமும் அணிந்த, பொன் கவசத்தால் மூடப்பட்ட, பொன்னிறக் கொடியும் வில்லும் கொண்ட அந்த வீரன் மேரு சிகரம் போல ஒளிர்ந்தான்.
7.120.5
सधनुर्मण्डलः सङ्ख्ये तेजोभासुररश्मिवान् ।
शरदीवोदितः सूर्यो नृसूर्यो विरराज ह ॥ ७.१२०.५ ॥
போரில் வில்வட்டத்துடன், தேஜஸின் ஒளி வீசும் கதிர்களுடன், சரத்காலத்தில் உதித்த சூரியனைப் போல அந்த நரசூரியன் ஒளிர்ந்தான்.
7.120.6
वृषभस्कन्धविक्रान्तो वृषभाक्षो नरर्षभः ।
तावकानां बभौ मध्ये गवां मध्ये यथा वृषः ॥ ७.१२०.६ ॥
காளையின் தோள்களைப் போல வலிமையும், காளைக் கண்களும் கொண்ட அந்த நரரிஷபன் உங்கள் வீரர்களின் நடுவே பசுக்களின் நடுவில் உள்ள காளைபோல ஒளிர்ந்தான்.
7.120.7
मत्तद्विरदसङ्काशं मत्तद्विरदगामिनम् ।
प्रभिन्नमिव मातङ्गं यूथमध्ये व्यवस्थितम् ॥ ७.१२०.७ ॥
மதயானையைப் போன்றவன், மதயானையின் நடையுடையவன்; மந்தையின் நடுவே நிற்கும் மதம் பிடித்த யானை போன்றவன்.
7.120.8
व्याधा इव जिघांसन्तस्त्वदीयाः समुपाद्रवन् ।
सात्यकिं समरे राजन्परिवव्रुस्तवात्मजाः ॥ ७.१२०.८ ॥
வேடர்களைப் போல கொல்ல விரும்பி உம் மக்கள் விரைந்தனர்; அரசே, போரில் உம் மகன்கள் சாத்யகியைச் சூழ்ந்தனர்.
7.120.9
द्रोणानीकमतिक्रान्तं भोजानीकं च दुस्तरम् ।
जलसन्धार्णवं तीर्त्वा काम्भोजानां च वाहिनीम् ॥ ७.१२०.९ ॥
துரோணரின் படையைக் கடந்து, கடக்க அரிதான போஜர்களின் படையையும், ஜலசந்தனின் கடலையும் கடந்து, காம்போஜர்களின் படையையும் கடந்து.
7.120.10
हार्दिक्यमकरान्मुक्तं तीर्णं वै सैन्यसागरम् ।
परिवव्रुः सुसङ्क्रुद्वास्त्वदीयाः सात्यकिं रथाः ॥ ७.१२०.१० ॥
ஹார்திக்யனின் முதலையின் வாயிலிருந்து விடுபட்டு, படைக் கடலைக் கடந்த சாத்யகியை, சினம் மிக்க உம் தேர்வீரர்கள் சூழ்ந்தனர்.
7.120.11
दुर्योधनश्चित्रसेनो दुःशासनविविंशती ।
शकुनिर्दुःसहश्चैव युवा दुर्धर्षणः क्रथः ॥ ७.१२०.११ ॥
துரியோதனன், சித்ரசேனன், துச்சாசனன், விவிம்சதி, சகுனி, துஸ்ஸஹன், இளைஞன் துர்த்தர்ஷணன், க்ரதன்.
7.120.12
अन्ये च बहवः शूराः शस्त्रवन्तो दुरासदाः ।
पृष्ठतः सात्यकिं यान्तमन्वधावन्नमर्षिणः ॥ ७.१२०.१२ ॥
மற்றும் பல வீரர்கள், ஆயுதம் ஏந்தியவர்கள், அணுக அரியவர்கள், பொறுமையற்றவர்கள், சாத்யகி செல்லும்போது பின்னால் ஓடினர்.
7.120.13
अथ शब्दो महानासीत्तव सैन्यस्य मारिष ।
मारुतोद्धूतवेगस्य सागरस्येव पर्वणि ॥ ७.१२०.१३ ॥
ஐயா, அப்போது உமது படையில் பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது; காற்றால் வேகமாக எழுப்பப்பட்ட கடலின் பௌர்ணமி நாளில் எழும் முழக்கம் போல.
7.120.14
तानभिद्रवतः सर्वान्समीक्ष्य शिनिपुङ्गवः ।
शनैर्याहीति यन्तारमब्रवीत्प्रहसन्निव ॥ ७.१२०.१४ ॥
அவர்கள் அனைவரும் பாய்ந்து வருவதைக் கண்ட சினி குலத்தின் சிறந்தவன், சிரிப்பது போல தேரோட்டியிடம் சொன்னான்: "மெல்ல ஓட்டு."
7.120.15
इदमेति समुद्धूतं धार्तराष्ट्रबलं महत् ।
मामेवाभिमुखं तूर्णं गजाश्वरथपत्तिमत्।
नादयद्वै दिशः सर्वा रथघोषेण सारथे ॥ ७.१२०.१५ ॥
சாரதியே, துரியோதனரின் இந்தப் பெரும் படை யானை, குதிரை, தேர், காலாட்படையுடன் பொங்கி எழுந்து நேரே என்னை நோக்கி விரைகிறது; தேர்களின் ஒலியால் எல்லாத் திசைகளையும் முழங்கச் செய்தபடி.
7.120.16
पृथिवीं चान्तरिक्षं च कम्पयन्सागरानपि ।
एतद्बलार्णवं सूत वारयिष्ये महारणे।
पौर्णमास्यामिवोद्धूतं वेलेव मकरालयम् ॥ ७.१२०.१६ ॥
பூமியையும் வானையும், கடல்களையும்கூட நடுங்கச் செய்யும் இந்தப் படைக் கடலை, சாரதியே, பெரும் போரில் நான் தடுப்பேன்; பௌர்ணமி நாளில் பொங்கும் கடலை கரை தடுப்பது போல.
7.120.17
पश्य मे सूत विक्रान्तमिन्द्रस्येव महामृधे ।
एष सैन्यानि शत्रूणां विधमामि शितैः शरैः ॥ ७.१२०.१७ ॥
சாரதியே, பெரும் போரில் இந்திரனின் வீரத்தைப் போல என் வீரத்தைப் பார். கூரிய அம்புகளால் பகைவரின் படைகளை சிதறடிக்கிறேன்.
7.120.18
निहतानाहवे पश्य पदात्यश्वरथद्विपान् ।
मच्छरैरग्निसङ्काशैर्विद्धदेहान्सहस्रशः ॥ ७.१२०.१८ ॥
போரில் கொல்லப்பட்டு கிடக்கும் காலாட்படை, குதிரை, தேர், யானைகளைப் பார். நெருப்பைப் போன்ற என் அம்புகளால் ஆயிரக்கணக்கில் உடல் துளைக்கப்பட்டு வீழ்ந்தவர்களைக் காண்.
7.120.19
इत्येवं ब्रुवतस्तस्य सात्यकेरमितौजसः ।
समीपे सैनिकास्ते तु शीघ्रमीयुर्युयुत्सवः।
जह्याद्रवस्व तिष्ठेति पश्यपश्येति वादिनः ॥ ७.१२०.१९ ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்த அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட சாத்யகியின் அருகே, போரிட விரும்பிய அந்த வீரர்கள் விரைந்து வந்தனர், 'அடி, முன்னேறு, நில், பார், பார்' என்று கூவிக்கொண்டு.
7.120.20
तानेवं ब्रुवतो वीरान्सात्यकिर्निशितैः शरैः ।
जघानं त्रिशतानश्वान्कुञ्जरांश्च चतुःशतान्।
लध्वस्त्रश्चित्रयोधी च प्रहरञ्शिनिपुङ्गवः ॥ ७.१२०.२० ॥
அவ்வீரர்கள் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கையில், சினி குலத்தின் சிறந்தவனான சாத்யகி கூரிய அம்புகளால் முந்நூறு குதிரைகளையும் நானூறு யானைகளையும் வீழ்த்தினான். இலகுவான ஆயுதங்கள் கொண்ட, அற்புத வீரனான அவன் தாக்கிக்கொண்டிருந்தான்.
7.120.21
स सम्प्रहारस्तुमुलस्तस्य तेषां च धन्विनाम् ।
देवासुररणप्रख्यः प्रावर्तत जनक्षयः ॥ ७.१२०.२१ ॥
அவனுக்கும் அந்த வில்லாளிகளுக்கும் இடையே நடந்த அந்தக் கடும் மோதல் தேவர்-அசுரர் போரைப் போலிருந்தது; மனிதர்கள் அழியத் தொடங்கினர்.
7.120.22
मेघजालनिभं सैन्यं तव पुत्रस्य मारिष ।
प्रत्यगृह्णाच्छिनेः पौत्रः शरैराशीविषोपमैः ॥ ७.१२०.२२ ॥
ஐயா, உங்கள் மகனின் மேகக் கூட்டம் போன்ற படையை சினியின் பேரன் நச்சுப் பாம்புகளைப் போன்ற அம்புகளால் எதிர்கொண்டான்.
7.120.23
प्रच्छाद्यमानः समरे शरजालैः स वीर्यवान् ।
असम्भ्रमन्महाराज तावकानवधीद्बहून् ॥ ७.१२०.२३ ॥
மகாராஜாவே, போரில் அம்பு வலைகளால் மூடப்பட்டிருந்தும் அந்த வீரன் கலங்காமல் உங்கள் பல வீரர்களை வீழ்த்தினான்.
7.120.24
आश्चर्यं तत्र राजेन्द्र सुमहद्दृष्टवानहम् ।
न मोघः सायकः कश्चित्सात्यकेरभवत्प्रभो ॥ ७.१२०.२४ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, அங்கு நான் ஒரு பெரும் அதிசயத்தைக் கண்டேன்; பிரபுவே, சாத்யகியின் ஒரு அம்பும் வீணாகவில்லை.
7.120.25
रथनागाश्वकलिलः पदात्यूर्मिसमाकुलः ।
शैनेयवेलामासाद्य स्थितः सैन्यमहार्णवः ॥ ७.१२०.२५ ॥
தேர்கள், யானைகள், குதிரைகளால் நிறைந்து, காலாட்படையின் அலைகளால் கொந்தளித்த அந்தப் படைப் பெருங்கடல் சைனேயனின் (சாத்யகியின்) கரையை அடைந்து நின்றது.
7.120.26
सम्भ्रान्तनरनागाश्वमावर्तत मुहुर्मुहुः ।
तत्सैन्यमिषुभिस्तेन वध्यमानं समन्ततः।
बभ्राम तत्रतत्रैव गावः शीतार्दिता इव ॥ ७.१२०.२६ ॥
அச்சத்தால் நிலைகுலைந்த மனிதர்களும் யானைகளும் குதிரைகளும் பலமுறை திரும்பித் திரும்பி ஓடின; அவனுடைய அம்புகளால் எல்லாப் பக்கமும் தாக்கப்பட்ட அப்படை, குளிரால் வாடிய பசுக்களைப் போல அங்குமிங்கும் அலைந்தது.
7.120.27
पदातिनं रथं नागं सादिनं तुरगं तथा ।
अविद्वं तत्र नाद्राक्षं युयुधानस्य सायकैः ॥ ७.१२०.२७ ॥
காலாள், தேர், யானை, குதிரைவீரன், குதிரை — இவற்றில் எதுவும் அங்கே யுயுதானனின் (சாத்யகியின்) அம்புகளால் துளைக்கப்படாமல் இருக்கக் கண்டேனில்லை.
7.120.28
न तादृक्कदनं राजन्कृतवांस्तत्र फल्गुनः ।
यादृक्क्षयमनीकानामकरोत्सात्यकिर्नृप ॥ ७.१२०.२८ ॥
அரசே, அங்கே பால்குனன் (அர்ஜுனன்) அத்தகைய படுகொலையைச் செய்திருக்கவில்லை; அரசே, சாத்யகி படைகளை அழித்ததைப் போல.
7.120.29
अत्यर्जुनं शिनेः पौत्रो युध्यते पुरुषर्षभः ।
वीतभीर्लाघवोपेतः कृतित्वं सम्प्रदर्शयन् ॥ ७.१२०.२९ ॥
சினியின் பேரன், மனிதர்களில் காளை (சாத்யகி), அர்ஜுனனையும் மிஞ்சி, அஞ்சாமல், சுறுசுறுப்புடன், தன் திறமையை வெளிப்படுத்தியபடி போரிட்டான்.
7.120.30
ततो दुर्योधनो राजा सात्वतस्य त्रिभिः शरैः ।
विव्याध सूतं निशितैश्चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१२०.३० ॥
பின்னர் அரசன் துரியோதனன் சாத்வதனின் (சாத்யகியின்) தேரோட்டியை மூன்று அம்புகளால் துளைத்தான்; அதன் நான்கு குதிரைகளை நான்கு கூர்மையான அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.120.31
सात्यकिं च त्रिभिर्विद्व्वा पुनरष्टाभिरेव च ।
दुःशासनः षोडशभिर्विव्याध शिनिपुङ्गवम् ॥ ७.१२०.३१ ॥
சாத்யகியை மூன்று அம்புகளால் தாக்கி, மீண்டும் எட்டால் தாக்கினான்; துச்சாசனன் பதினாறால் சினியின் குலத்தின் சிறந்த வீரனைத் தாக்கினான்.
7.120.32
शकुनिः पञ्चविंशत्या चित्रसेनश्च पञ्चभिः ।
दुःसहः पञ्चदशभिर्विव्याधोरसि सात्यकिम् ॥ ७.१२०.३२ ॥
சகுனி இருபத்தைந்தால், சித்ரசேனன் ஐந்தால்; துஃசஹன் பதினைந்தால் மார்பில் சாத்யகியைத் தாக்கினர்.
7.120.33
उत्स्मयन्वृष्णिशार्दूलस्तथा बाणैः समाहतः ।
तानविध्यन्महाराज सर्वानेव त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१२०.३३ ॥
வൃஷ்ணி வீரனாகிய சாத்யகி அம்புகளால் தாக்கப்பட்டும் சிரித்தவாறு, மஹாராஜனே, அவர்கள் அனைவரையும் மூன்று மூன்று அம்புகளால் தாக்கினான்.
7.120.34
गाढविद्धानरीन्कृत्वा मार्गणैः सोऽतितेजनैः ।
शैनेयः श्येनवत्सङ्ख्ये व्यचरल्लघुविक्रमः ॥ ७.१२०.३४ ॥
மிகக் கூர்மையான அம்புகளால் எதிரிகளைப் பலமாகக் காயப்படுத்திய சைனேயன், போர்க்களத்தில் பருந்தைப் போல் விரைவாக சஞ்சரித்தான்.
7.120.35
सौबलस्य धनुश्छित्त्वा हस्तावापं निकृत्य च ।
दुर्योधनं त्रिभिर्बाणैरभ्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ७.१२०.३५ ॥
சுபலனின் மகன் சகுனியின் வில்லை அறுத்து, அதன் பிடியையும் துண்டித்து, மூன்று அம்புகளால் துரியோதனனின் மார்பின் நடுவே தாக்கினான்.
7.120.36
चित्रसेनं शतेनैव दशभिर्दुःसहं तथा ।
दुःशासनं तु विंशत्या विव्याध शिनिपुङ्गवः ॥ ७.१२०.३६ ॥
சித்ரசேனனை நூறாலும், துஃசஹனை பத்தாலும்; துச்சாசனனை இருபதால் சினியின் குலத்தின் சிறந்த வீரன் தாக்கினான்.
7.120.37
अथान्यद्धनुरादाय श्यालस्तव विशाम्पते ।
अष्टाभिः सात्यकिं विद्व्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ७.१२०.३७ ॥
பின்னர் வேறொரு வில்லை எடுத்து, மக்களின் தலைவரே, உமது மைத்துனன் சாத்யகியை எட்டு அம்புகளால் துளைத்து, மீண்டும் ஐந்தால் துளைத்தான்.
7.120.38
दुःशासनश्च दशभिर्दुःसहश्च त्रिभिः शरैः ।
दुर्मुखश्च द्वादशभी राजन्विव्याध सात्यकिम् ॥ ७.१२०.३८ ॥
துச்சாசனன் பத்து அம்புகளாலும், துஸ்ஸஹன் மூன்றாலும், ஓ அரசே, துர்முகன் பன்னிரண்டாலும் சாத்யகியைத் துளைத்தனர்.
7.120.39
दुर्योधनस्त्रिसप्तत्या किद्व्वा भारत माधवम् ।
ततोस्य निशितैर्बाणैस्त्रिभिर्विव्याध सारथिम् ॥ ७.१२०.३९ ॥
துரியோதனன் எழுபத்தி மூன்று அம்புகளால் மாதவனைத் துளைத்தான், ஓ பாரதா; பின்னர் அவனுடைய மூன்று கூரிய அம்புகளால் தேரோட்டியைத் துளைத்தான்.
7.120.40
तान्सर्वान्सहिताञ्शूरान्यतमानान्महारथान् ।
पञ्चभिः पञ्चभिर्बाणैः पुनर्विव्याध सात्यकिः ॥ ७.१२०.४० ॥
ஒன்றாகப் போரிட்ட அந்த வீரமிக்க மகாரதர்கள் அனைவரையும் சாத்யகி மீண்டும் ஐந்தைந்து அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.120.41
ततः स रथिनां श्रेष्ठस्तव पुत्रस्य सारथिम् ।
आजघानाशु भल्लेन स हतो न्यपतद्भुवि ॥ ७.१२०.४१ ॥
பின்னர் அந்த தேர்வீரர்களில் சிறந்தவன் உமது மகனின் தேரோட்டியை விரைவாக பல்ல அம்பினால் தாக்கினான்; அவன் அடிபட்டு நிலத்தில் விழுந்தான்.
7.120.42
पतिते सारथौ तस्मिंस्तव पुत्ररथः प्रभो ।
वातायमानैस्तैरश्वैरपानीयत सङ्गरात् ॥ ७.१२०.४२ ॥
ஓ இறைவா, அந்த சாரதி வீழ்ந்ததும், உமது மகனின் தேர் காற்றின் வேகமுள்ள அந்தக் குதிரைகளால் போரிலிருந்து கொண்டு செல்லப்பட்டது.
7.120.43
ततस्तव सुतो राजन्सैनिकाश्च विशाम्पते ।
राज्ञो रथमभिप्रेक्ष्य विद्रुताः शतशोऽभवन् ॥ ७.१२०.४३ ॥
அப்போது அரசே, உம் மகனும் வீரர்களும், மக்களின் தலைவரே, அரசனின் தேரைக் கண்டு நூற்றுக்கணக்கில் ஓடிப்போயினர்.
7.120.44
विद्रुतं तत्र तत्सैन्यं दृष्ट्वा भारत सात्यकिः ।
अवाकिरच्छरैस्तीक्ष्णै रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१२०.४४ ॥
பாரதா, அங்கே அந்தப் படை ஓடுவதைக் கண்ட சாத்யகி, பொன் இறகுகளும் கல்லில் கூராக்கப்பட்ட கூர்மையான அம்புகளையும் பொழிந்தான்.
7.120.45
विद्राव्य सर्वसैन्यानि तावकानि सहस्रशः ।
प्रययौ सात्यकी राजञ्श्वेताश्वस्य रथं प्रति ॥ ७.१२०.४५ ॥
அரசே, உமது ஆயிரக்கணக்கான படைகள் அனைத்தையும் விரட்டியடித்து, சாத்யகி சுவேதாசுவனின் தேரை நோக்கிச் சென்றான்.
7.120.46
तं प्रयान्तं महाबाहुं तावकाः प्रेक्ष्य मारिष ।
दृष्टं चादृष्टवत्कृत्वा क्रियामन्यामयोजयन् ॥ ७.१२०.४६ ॥
ஐயா, அந்தப் பெருந்தோள் வீரன் முன்னேறிச் செல்வதைக் கண்டு, உம் வீரர்கள் கண்டதைக் காணாததுபோல் செய்து வேறொரு செயலில் ஈடுபட்டனர்.
7.120.47
तं शरानाददानं च रक्षमाणं च सारथिम् ।
आत्मानं पालयानं च तावकाः समपूजयन् ॥ ७.१२०.४७ ॥
அம்புகளை எடுத்து, சாரதியைக் காத்து, தன்னையும் காத்துக்கொண்ட அவனை உம் வீரர்கள் போற்றினர்.