Mahābhārata · Adhyāya 7.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.120.1
जित्वा यवनकाम्भोजान्युयुधानस्ततोऽर्जुनम् ।
जगाम तव सैन्यस्य मध्येन रथिनां वरः ॥ ७.१२०.१ ॥
Nachdem er die Yavanas und Kāmbojas besiegt hatte, zog Yuyudhāna, der beste der Wagenkämpfer, dann durch die Mitte eures Heeres auf Arjuna zu.
7.120.2
शरदंष्ट्रो नरव्याघ्रो विचित्रकवचच्छविः ।
मृगं व्याघ्र इवाजिघ्रंस्तव सैन्यमभीषयत् ॥ ७.१२०.२ ॥
Dieser Tiger unter den Männern, mit Pfeilen als Fängen und im Glanz bunter Rüstung, versetzte euer Heer in Schrecken wie ein Tiger, der einen Hirsch jagt.
7.120.3
स रथेन चरन्मार्गान्धनुरुद्धामयद्भृशम् ।
रुक्मपृष्ठं महावेगं रुक्मचन्द्रकसङ्कुलम् ॥ ७.१२०.३ ॥
Auf seinem Wagen die Wege durchziehend, spannte er kräftig seinen Bogen, mit goldenem Rücken, von großer Schnelligkeit, voller goldener Halbmonde.
7.120.4
रुक्माङ्गदशिरस्त्राणो रुक्मवर्मसमावृतः ।
रुक्मध्वजधनुः शूरो मेरुशृङ्गमिवाबभौ ॥ ७.१२०.४ ॥
Dieser Held, mit goldenen Armreifen und Helm, in goldenen Panzer gehüllt, mit goldener Fahne und goldenem Bogen, strahlte wie der Gipfel des Meru.
7.120.5
सधनुर्मण्डलः सङ्ख्ये तेजोभासुररश्मिवान् ।
शरदीवोदितः सूर्यो नृसूर्यो विरराज ह ॥ ७.१२०.५ ॥
Im Kampf, mit dem Kreis seines Bogens, strahlend in Glanz und Strahlen, leuchtete dieser Sonnenmann unter den Menschen wie die im Herbst aufgegangene Sonne.
7.120.6
वृषभस्कन्धविक्रान्तो वृषभाक्षो नरर्षभः ।
तावकानां बभौ मध्ये गवां मध्ये यथा वृषः ॥ ७.१२०.६ ॥
Mächtig an den Schultern eines Stieres, stieräugig, glänzte dieser Stier unter den Männern unter euren Kriegern wie ein Stier unter Kühen.
7.120.7
मत्तद्विरदसङ्काशं मत्तद्विरदगामिनम् ।
प्रभिन्नमिव मातङ्गं यूथमध्ये व्यवस्थितम् ॥ ७.१२०.७ ॥
Einem brünstigen Elefanten gleich, mit dem Schritt eines brünstigen Elefanten schreitend, inmitten der Herde wie ein rasender Elefant stehend.
7.120.8
व्याधा इव जिघांसन्तस्त्वदीयाः समुपाद्रवन् ।
सात्यकिं समरे राजन्परिवव्रुस्तवात्मजाः ॥ ७.१२०.८ ॥
Wie Jäger, die töten wollen, stürmten deine Söhne heran; o König, im Kampf umringten deine Söhne Sātyaki.
7.120.9
द्रोणानीकमतिक्रान्तं भोजानीकं च दुस्तरम् ।
जलसन्धार्णवं तीर्त्वा काम्भोजानां च वाहिनीम् ॥ ७.१२०.९ ॥
Nachdem er Droṇas Heer hinter sich gelassen, das schwer zu durchquerende Heer der Bhoja und das Meer des Jalasandha überquert und auch das Heer der Kāmbojas durchschritten hatte.
7.120.10
हार्दिक्यमकरान्मुक्तं तीर्णं वै सैन्यसागरम् ।
परिवव्रुः सुसङ्क्रुद्वास्त्वदीयाः सात्यकिं रथाः ॥ ७.१२०.१० ॥
Befreit aus dem Rachen des Krokodils Hārdikya und das Meer des Heeres überquert, wurde Sātyaki von deinen zutiefst erzürnten Wagenkämpfern umringt.
7.120.11
दुर्योधनश्चित्रसेनो दुःशासनविविंशती ।
शकुनिर्दुःसहश्चैव युवा दुर्धर्षणः क्रथः ॥ ७.१२०.११ ॥
Duryodhana, Citrasena, Duḥśāsana und Vivinśati, Śakuni, Duḥsaha, und auch der junge Durdharṣaṇa und Kratha.
7.120.12
अन्ये च बहवः शूराः शस्त्रवन्तो दुरासदाः ।
पृष्ठतः सात्यकिं यान्तमन्वधावन्नमर्षिणः ॥ ७.१२०.१२ ॥
Und viele andere Helden, bewaffnet, schwer zu bezwingen, ungeduldig vor Zorn, eilten dem Sātyaki nach, als er vorwärtsging.
7.120.13
अथ शब्दो महानासीत्तव सैन्यस्य मारिष ।
मारुतोद्धूतवेगस्य सागरस्येव पर्वणि ॥ ७.१२०.१३ ॥
Da erhob sich in Eurem Heer, o Herr, ein gewaltiger Lärm, wie das Tosen des Ozeans, vom Wind zu raschem Ungestüm aufgewühlt, zur Zeit der Vollmondflut.
7.120.14
तानभिद्रवतः सर्वान्समीक्ष्य शिनिपुङ्गवः ।
शनैर्याहीति यन्तारमब्रवीत्प्रहसन्निव ॥ ७.१२०.१४ ॥
Als er sie alle heranstürmen sah, sprach der Stier der Śinis lächelnd zu seinem Wagenlenker: "Fahre langsam weiter."
7.120.15
इदमेति समुद्धूतं धार्तराष्ट्रबलं महत् ।
मामेवाभिमुखं तूर्णं गजाश्वरथपत्तिमत्।
नादयद्वै दिशः सर्वा रथघोषेण सारथे ॥ ७.१२०.१५ ॥
Wagenlenker, hier kommt das gewaltige Heer der Söhne Dhṛtarāṣṭras, aufgewühlt mit Elefanten, Pferden, Streitwagen und Fußkämpfern, geradewegs auf mich zu und schnell, alle Richtungen vom Dröhnen der Wagen erfüllend.
7.120.16
पृथिवीं चान्तरिक्षं च कम्पयन्सागरानपि ।
एतद्बलार्णवं सूत वारयिष्ये महारणे।
पौर्णमास्यामिवोद्धूतं वेलेव मकरालयम् ॥ ७.१२०.१६ ॥
Dieses Meer des Heeres, das Erde, Himmel und selbst die Meere erbeben läßt, werde ich im großen Kampf aufhalten, Wagenlenker, wie das Ufer das aufgewühlte Meer zur Vollmondflut zurückhält.
7.120.17
पश्य मे सूत विक्रान्तमिन्द्रस्येव महामृधे ।
एष सैन्यानि शत्रूणां विधमामि शितैः शरैः ॥ ७.१२०.१७ ॥
Sieh meine Tapferkeit, Wagenlenker, gleich der Kraft Indras im großen Kampf. Mit scharfen Pfeilen zerstreue ich die Heere der Feinde.
7.120.18
निहतानाहवे पश्य पदात्यश्वरथद्विपान् ।
मच्छरैरग्निसङ्काशैर्विद्धदेहान्सहस्रशः ॥ ७.१२०.१८ ॥
Sieh sie erschlagen im Kampf: Fußkämpfer, Pferde, Streitwagen und Elefanten, ihre Leiber von Tausenden meiner feuergleichen Pfeile durchbohrt.
7.120.19
इत्येवं ब्रुवतस्तस्य सात्यकेरमितौजसः ।
समीपे सैनिकास्ते तु शीघ्रमीयुर्युयुत्सवः।
जह्याद्रवस्व तिष्ठेति पश्यपश्येति वादिनः ॥ ७.१२०.१९ ॥
Während Sātyaki von unermesslicher Kraft so sprach, eilten jene kampflustigen Krieger rasch zu ihm und riefen: "Schlag zu! Stürm vor! Halt! Sieh, sieh!"
7.120.20
तानेवं ब्रुवतो वीरान्सात्यकिर्निशितैः शरैः ।
जघानं त्रिशतानश्वान्कुञ्जरांश्च चतुःशतान्।
लध्वस्त्रश्चित्रयोधी च प्रहरञ्शिनिपुङ्गवः ॥ ७.१२०.२० ॥
Während jene Helden so sprachen, streckte Sātyaki, der Beste des Śini-Geschlechts, mit scharfen Pfeilen dreihundert Pferde und vierhundert Elefanten nieder, ein leichthändiger und wunderbarer Krieger, der weiter zuschlug.
7.120.21
स सम्प्रहारस्तुमुलस्तस्य तेषां च धन्विनाम् ।
देवासुररणप्रख्यः प्रावर्तत जनक्षयः ॥ ७.१२०.२१ ॥
Jener tosende Zusammenprall mit jenen Bogenschützen glich dem Kampf von Göttern und Dämonen, und das Verderben der Menschen begann.
7.120.22
मेघजालनिभं सैन्यं तव पुत्रस्य मारिष ।
प्रत्यगृह्णाच्छिनेः पौत्रः शरैराशीविषोपमैः ॥ ७.१२०.२२ ॥
O Herr, das Heer deines Sohnes, einer Wolkenmasse gleich, wurde von Sātyaki, dem Enkel des Śini, mit Pfeilen gleich giftigen Schlangen empfangen.
7.120.23
प्रच्छाद्यमानः समरे शरजालैः स वीर्यवान् ।
असम्भ्रमन्महाराज तावकानवधीद्बहून् ॥ ७.१२०.२३ ॥
Obwohl er im Kampf von Pfeilnetzen bedeckt war, o großer König, tötete jener mächtige Krieger unerschrocken viele deiner Männer.
7.120.24
आश्चर्यं तत्र राजेन्द्र सुमहद्दृष्टवानहम् ।
न मोघः सायकः कश्चित्सात्यकेरभवत्प्रभो ॥ ७.१२०.२४ ॥
Dort, o Herr der Könige, sah ich ein gewaltiges Wunder: o Herr, kein einziger Pfeil Sātyakis blieb wirkungslos.
7.120.25
रथनागाश्वकलिलः पदात्यूर्मिसमाकुलः ।
शैनेयवेलामासाद्य स्थितः सैन्यमहार्णवः ॥ ७.१२०.२५ ॥
Voll von Streitwagen, Elefanten und Pferden, aufgewühlt von den Wellen des Fußvolks, erreichte jenes große Meer des Heeres das Ufer des Śaineya und blieb stehen.
7.120.26
सम्भ्रान्तनरनागाश्वमावर्तत मुहुर्मुहुः ।
तत्सैन्यमिषुभिस्तेन वध्यमानं समन्ततः।
बभ्राम तत्रतत्रैव गावः शीतार्दिता इव ॥ ७.१२०.२६ ॥
Menschen, Elefanten und Pferde in Panik kehrten immer wieder um; jenes Heer, von seinen Pfeilen von allen Seiten getroffen, irrte hierhin und dorthin wie vom Frost geplagte Kühe.
7.120.27
पदातिनं रथं नागं सादिनं तुरगं तथा ।
अविद्वं तत्र नाद्राक्षं युयुधानस्य सायकैः ॥ ७.१२०.२७ ॥
Ich sah dort keinen — weder Fußsoldat, Streitwagen, Elefant, Reiter noch Pferd —, der nicht von den Pfeilen des Yuyudhāna durchbohrt gewesen wäre.
7.120.28
न तादृक्कदनं राजन्कृतवांस्तत्र फल्गुनः ।
यादृक्क्षयमनीकानामकरोत्सात्यकिर्नृप ॥ ७.१२०.२८ ॥
O König, Phalguna richtete dort kein solches Gemetzel an wie Sātyaki unter den Heeren, o König.
7.120.29
अत्यर्जुनं शिनेः पौत्रो युध्यते पुरुषर्षभः ।
वीतभीर्लाघवोपेतः कृतित्वं सम्प्रदर्शयन् ॥ ७.१२०.२९ ॥
Der Enkel des Śini, ein Stier unter den Männern, kämpfte, selbst Arjuna übertreffend, furchtlos, mit Schnelligkeit begabt und seine Kunst zeigend.
7.120.30
ततो दुर्योधनो राजा सात्वतस्य त्रिभिः शरैः ।
विव्याध सूतं निशितैश्चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१२०.३० ॥
Dann durchbohrte König Duryodhana den Wagenlenker des Sātvata (Sātyaki) mit drei Pfeilen und seine vier Pferde mit vier scharfen Pfeilen.
7.120.31
सात्यकिं च त्रिभिर्विद्व्वा पुनरष्टाभिरेव च ।
दुःशासनः षोडशभिर्विव्याध शिनिपुङ्गवम् ॥ ७.१२०.३१ ॥
Nachdem er Sātyaki mit drei Pfeilen und wieder mit acht getroffen hatte, traf Duḥśāsana mit sechzehn den Stier der Śinis.
7.120.32
शकुनिः पञ्चविंशत्या चित्रसेनश्च पञ्चभिः ।
दुःसहः पञ्चदशभिर्विव्याधोरसि सात्यकिम् ॥ ७.१२०.३२ ॥
Śakuni mit fünfundzwanzig, Citrasena mit fünf und Duḥsaha mit fünfzehn trafen Sātyaki an der Brust.
7.120.33
उत्स्मयन्वृष्णिशार्दूलस्तथा बाणैः समाहतः ।
तानविध्यन्महाराज सर्वानेव त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१२०.३३ ॥
Lächelnd, obwohl von den Pfeilen getroffen, traf der Tiger der Vṛṣṇis, o großer König, sie alle mit je drei Pfeilen.
7.120.34
गाढविद्धानरीन्कृत्वा मार्गणैः सोऽतितेजनैः ।
शैनेयः श्येनवत्सङ्ख्ये व्यचरल्लघुविक्रमः ॥ ७.१२०.३४ ॥
Nachdem er die Feinde mit sehr scharfen Pfeilen tief verwundet hatte, bewegte sich der Śainya Sātyaki wie ein Falke rasch durch die Schlacht.
7.120.35
सौबलस्य धनुश्छित्त्वा हस्तावापं निकृत्य च ।
दुर्योधनं त्रिभिर्बाणैरभ्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ७.१२०.३५ ॥
Nachdem er Śakunis Bogen zerschnitten und dessen Griff abgetrennt hatte, traf er Duryodhana mit drei Pfeilen mitten in die Brust.
7.120.36
चित्रसेनं शतेनैव दशभिर्दुःसहं तथा ।
दुःशासनं तु विंशत्या विव्याध शिनिपुङ्गवः ॥ ७.१२०.३६ ॥
Der Stier der Śinis traf Citrasena mit hundert, Duḥsaha mit zehn und Duḥśāsana mit zwanzig.
7.120.37
अथान्यद्धनुरादाय श्यालस्तव विशाम्पते ।
अष्टाभिः सात्यकिं विद्व्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ७.१२०.३७ ॥
Dann nahm dein Schwager, Herr der Völker, einen anderen Bogen, durchbohrte Sātyaki mit acht Pfeilen und durchbohrte ihn erneut mit fünf.
7.120.38
दुःशासनश्च दशभिर्दुःसहश्च त्रिभिः शरैः ।
दुर्मुखश्च द्वादशभी राजन्विव्याध सात्यकिम् ॥ ७.१२०.३८ ॥
Duḥśāsana durchbohrte Sātyaki mit zehn Pfeilen, Duḥsaha mit dreien, und Durmukha, o König, mit zwölfen.
7.120.39
दुर्योधनस्त्रिसप्तत्या किद्व्वा भारत माधवम् ।
ततोस्य निशितैर्बाणैस्त्रिभिर्विव्याध सारथिम् ॥ ७.१२०.३९ ॥
Duryodhana durchbohrte Mādhava mit dreiundsiebzig Pfeilen, o Bhārata; dann durchbohrte er mit drei scharfen Pfeilen seinen Wagenlenker.
7.120.40
तान्सर्वान्सहिताञ्शूरान्यतमानान्महारथान् ।
पञ्चभिः पञ्चभिर्बाणैः पुनर्विव्याध सात्यकिः ॥ ७.१२०.४० ॥
Sātyaki durchbohrte alle diese heldenhaften großen Wagenkämpfer, die gemeinsam kämpften, erneut mit je fünf Pfeilen.
7.120.41
ततः स रथिनां श्रेष्ठस्तव पुत्रस्य सारथिम् ।
आजघानाशु भल्लेन स हतो न्यपतद्भुवि ॥ ७.१२०.४१ ॥
Dann traf jener Beste der Wagenlenker den Wagenlenker deines Sohnes schnell mit einem Bhalla-Pfeil; und er, getroffen, stürzte zu Boden.
7.120.42
पतिते सारथौ तस्मिंस्तव पुत्ररथः प्रभो ।
वातायमानैस्तैरश्वैरपानीयत सङ्गरात् ॥ ७.१२०.४२ ॥
O Herr, als jener Wagenlenker gefallen war, wurde der Wagen deines Sohnes von jenen windschnellen Pferden aus dem Kampf fortgetragen.
7.120.43
ततस्तव सुतो राजन्सैनिकाश्च विशाम्पते ।
राज्ञो रथमभिप्रेक्ष्य विद्रुताः शतशोऽभवन् ॥ ७.१२०.४३ ॥
Da flohen, o König, dein Sohn und die Krieger, o Herr der Völker, als sie den Wagen des Königs sahen, zu Hunderten.
7.120.44
विद्रुतं तत्र तत्सैन्यं दृष्ट्वा भारत सात्यकिः ।
अवाकिरच्छरैस्तीक्ष्णै रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१२०.४४ ॥
O Bhārata, als er jenes Heer dort fliehen sah, überschüttete Sātyaki es mit scharfen, goldgefiederten, am Stein geschliffenen Pfeilen.
7.120.45
विद्राव्य सर्वसैन्यानि तावकानि सहस्रशः ।
प्रययौ सात्यकी राजञ्श्वेताश्वस्य रथं प्रति ॥ ७.१२०.४५ ॥
O König, nachdem er all deine tausendfachen Heere in die Flucht geschlagen hatte, zog Sātyaki weiter zum Wagen Śvetāśvas.
7.120.46
तं प्रयान्तं महाबाहुं तावकाः प्रेक्ष्य मारिष ।
दृष्टं चादृष्टवत्कृत्वा क्रियामन्यामयोजयन् ॥ ७.१२०.४६ ॥
O Herr, als sie jenen Starkarmigen vorwärtsschreiten sahen, begannen deine Männer, als hätten sie das Gesehene nicht gesehen, ein anderes Unternehmen.
7.120.47
तं शरानाददानं च रक्षमाणं च सारथिम् ।
आत्मानं पालयानं च तावकाः समपूजयन् ॥ ७.१२०.४७ ॥
Ihn, der Pfeile nahm, seinen Wagenlenker schützte und sich selbst bewachte, ehrten deine Männer.