ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.120.1
जित्वा यवनकाम्भोजान्युयुधानस्ततोऽर्जुनम् ।
जगाम तव सैन्यस्य मध्येन रथिनां वरः ॥ ७.१२०.१ ॥
ಯವನರನ್ನೂ ಕಾಂಬೋಜರನ್ನೂ ಗೆದ್ದ ನಂತರ, ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಯುಯುಧಾನನು ನಿನ್ನ ಸೈನ್ಯದ ಮಧ್ಯದ ಮೂಲಕ ಅರ್ಜುನನ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
7.120.2
शरदंष्ट्रो नरव्याघ्रो विचित्रकवचच्छविः ।
मृगं व्याघ्र इवाजिघ्रंस्तव सैन्यमभीषयत् ॥ ७.१२०.२ ॥
ಬಾಣಗಳನ್ನೇ ಕೋರೆದಾಡೆಗಳನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದಿದ, ವಿಚಿತ್ರ ಕವಚದ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ನರವ್ಯಾಘ್ರನು, ಜಿಂಕೆಯ ಮೇಲೆ ಹುಲಿ ಎರಗುವಂತೆ ನಿನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಭಯಗೊಳಿಸಿದನು.
7.120.3
स रथेन चरन्मार्गान्धनुरुद्धामयद्भृशम् ।
रुक्मपृष्ठं महावेगं रुक्मचन्द्रकसङ्कुलम् ॥ ७.१२०.३ ॥
ಅವನು ರಥದಲ್ಲಿ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಚಿನ್ನದ ಬೆನ್ನಿನ, ಮಹಾವೇಗದ, ಚಿನ್ನದ ಅರ್ಧಚಂದ್ರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಎಳೆದನು.
7.120.4
रुक्माङ्गदशिरस्त्राणो रुक्मवर्मसमावृतः ।
रुक्मध्वजधनुः शूरो मेरुशृङ्गमिवाबभौ ॥ ७.१२०.४ ॥
ಚಿನ್ನದ ತೋಳುಬಂದಿ ಮತ್ತು ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣ ಧರಿಸಿ, ಚಿನ್ನದ ಕವಚದಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ, ಚಿನ್ನದ ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲು ಹೊಂದಿದ ಆ ಶೂರನು ಮೇರು ಶಿಖರದಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
7.120.5
सधनुर्मण्डलः सङ्ख्ये तेजोभासुररश्मिवान् ।
शरदीवोदितः सूर्यो नृसूर्यो विरराज ह ॥ ७.१२०.५ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲಿನ ವೃತ್ತದೊಂದಿಗೆ, ತೇಜಸ್ಸಿನ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ಕಿರಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶರತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಆ ನರಸೂರ್ಯನು ನಿಜವಾಗಿ ಹೊಳೆದನು.
7.120.6
वृषभस्कन्धविक्रान्तो वृषभाक्षो नरर्षभः ।
तावकानां बभौ मध्ये गवां मध्ये यथा वृषः ॥ ७.१२०.६ ॥
ಎತ್ತಿನ ಹೆಗಲಿನ ಪರಾಕ್ರಮ, ಎತ್ತಿನ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ ಆ ನರಋಷಭನು ನಿನ್ನ ಯೋಧರ ನಡುವೆ ಹಸುಗಳ ನಡುವಿನ ಎತ್ತಿನಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
7.120.7
मत्तद्विरदसङ्काशं मत्तद्विरदगामिनम् ।
प्रभिन्नमिव मातङ्गं यूथमध्ये व्यवस्थितम् ॥ ७.१२०.७ ॥
ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯಂತಿದ್ದವನು, ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯ ನಡಿಗೆಯವನು; ಹಿಂಡಿನ ನಡುವೆ ನಿಂತ ಮದಗಜದಂತೆ.
7.120.8
व्याधा इव जिघांसन्तस्त्वदीयाः समुपाद्रवन् ।
सात्यकिं समरे राजन्परिवव्रुस्तवात्मजाः ॥ ७.१२०.८ ॥
ಬೇಟೆಗಾರರಂತೆ ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಧಾವಿಸಿದರು; ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
7.120.9
द्रोणानीकमतिक्रान्तं भोजानीकं च दुस्तरम् ।
जलसन्धार्णवं तीर्त्वा काम्भोजानां च वाहिनीम् ॥ ७.१२०.९ ॥
ದ್ರೋಣನ ಸೇನೆಯನ್ನು ದಾಟಿ, ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಭೋಜರ ಸೇನೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಜಲಸಂಧನ ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿ, ಕಾಂಬೋಜರ ಸೇನೆಯನ್ನೂ ದಾಟಿ.
7.120.10
हार्दिक्यमकरान्मुक्तं तीर्णं वै सैन्यसागरम् ।
परिवव्रुः सुसङ्क्रुद्वास्त्वदीयाः सात्यकिं रथाः ॥ ७.१२०.१० ॥
ಹಾರ್ದಿಕ್ಯನ ಮೊಸಳೆಯ ಬಾಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು, ಸೈನ್ಯ ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿದ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು, ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡ ನಿಮ್ಮ ರಥಿಕರು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
7.120.11
दुर्योधनश्चित्रसेनो दुःशासनविविंशती ।
शकुनिर्दुःसहश्चैव युवा दुर्धर्षणः क्रथः ॥ ७.१२०.११ ॥
ದುರ್ಯೋಧನ, ಚಿತ್ರಸೇನ, ದುಃಶಾಸನ, ವಿವಿಂಶತಿ, ಶಕುನಿ, ದುಃಸಹ, ಯುವಕ ದುರ್ಧರ್ಷಣ ಮತ್ತು ಕ್ರಥ.
7.120.12
अन्ये च बहवः शूराः शस्त्रवन्तो दुरासदाः ।
पृष्ठतः सात्यकिं यान्तमन्वधावन्नमर्षिणः ॥ ७.१२०.१२ ॥
ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ಶೂರರು, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳು, ಸಮೀಪಿಸಲು ಕಷ್ಟರಾದವರು, ಅಸಹನೆಯುಳ್ಳವರು, ಸಾತ್ಯಕಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಓಡಿದರು.
7.120.13
अथ शब्दो महानासीत्तव सैन्यस्य मारिष ।
मारुतोद्धूतवेगस्य सागरस्येव पर्वणि ॥ ७.१२०.१३ ॥
ಆಗ ಓ ಮಾನ್ಯನೇ, ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕೋಲಾಹಲ ಎದ್ದಿತು; ಗಾಳಿಯಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಉಕ್ಕಿದ ಸಾಗರದ ಪರ್ವದಲ್ಲಿನ ಘರ್ಜನೆಯಂತೆ.
7.120.14
तानभिद्रवतः सर्वान्समीक्ष्य शिनिपुङ्गवः ।
शनैर्याहीति यन्तारमब्रवीत्प्रहसन्निव ॥ ७.१२०.१४ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಧಾವಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ಶಿನಿವಂಶ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ನಗುತ್ತಾ ಸಾರಥಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓಡಿಸು."
7.120.15
इदमेति समुद्धूतं धार्तराष्ट्रबलं महत् ।
मामेवाभिमुखं तूर्णं गजाश्वरथपत्तिमत्।
नादयद्वै दिशः सर्वा रथघोषेण सारथे ॥ ७.१२०.१५ ॥
ಸಾರಥಿಯೇ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳ ಈ ಮಹಾ ಸೇನೆ ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ, ಕಾಲಾಳುಗಳೊಂದಿಗೆ ಉಕ್ಕಿ ನೇರವಾಗಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದೆ; ರಥಘೋಷದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮೊಳಗಿಸುತ್ತಾ.
7.120.16
पृथिवीं चान्तरिक्षं च कम्पयन्सागरानपि ।
एतद्बलार्णवं सूत वारयिष्ये महारणे।
पौर्णमास्यामिवोद्धूतं वेलेव मकरालयम् ॥ ७.१२०.१६ ॥
ಭೂಮಿಯನ್ನು, ಆಕಾಶವನ್ನು, ಸಾಗರಗಳನ್ನೂ ನಡುಗಿಸುವ ಈ ಸೇನಾ ಸಾಗರವನ್ನು, ಸಾರಥಿಯೇ, ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನು ತಡೆಯುವೆ; ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಉಕ್ಕುವ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತೀರ ತಡೆವಂತೆ.
7.120.17
पश्य मे सूत विक्रान्तमिन्द्रस्येव महामृधे ।
एष सैन्यानि शत्रूणां विधमामि शितैः शरैः ॥ ७.१२०.१७ ॥
ಸಾರಥಿಯೇ, ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನ ಪರಾಕ್ರಮದಂತಿರುವ ನನ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ನೋಡು. ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶತ್ರುಸೇನೆಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
7.120.18
निहतानाहवे पश्य पदात्यश्वरथद्विपान् ।
मच्छरैरग्निसङ्काशैर्विद्धदेहान्सहस्रशः ॥ ७.१२०.१८ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾದ ಕಾಲಾಳು, ಕುದುರೆ, ರಥ, ಆನೆಗಳನ್ನು ನೋಡು. ಅಗ್ನಿಸದೃಶ ನನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ದೇಹಗಳು ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ಬಿದ್ದಿವೆ.
7.120.19
इत्येवं ब्रुवतस्तस्य सात्यकेरमितौजसः ।
समीपे सैनिकास्ते तु शीघ्रमीयुर्युयुत्सवः।
जह्याद्रवस्व तिष्ठेति पश्यपश्येति वादिनः ॥ ७.१२०.१९ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿ ಸಾತ್ಯಕಿಯ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಯುದ್ಧೋತ್ಸಾಹದಿಂದ ಆ ಸೈನಿಕರು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಂದರು, 'ಹೊಡೆ, ಮುನ್ನುಗ್ಗು, ನಿಲ್ಲು, ನೋಡು, ನೋಡು' ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾ.
7.120.20
तानेवं ब्रुवतो वीरान्सात्यकिर्निशितैः शरैः ।
जघानं त्रिशतानश्वान्कुञ्जरांश्च चतुःशतान्।
लध्वस्त्रश्चित्रयोधी च प्रहरञ्शिनिपुङ्गवः ॥ ७.१२०.२० ॥
ಆ ವೀರರು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಶಿನಿ ವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಸಾತ್ಯಕಿ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುನ್ನೂರು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಾನೂರು ಆನೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದನು. ಹಗುರ ಅಸ್ತ್ರಗಳ, ಅದ್ಭುತ ಯೋಧನಾದ ಅವನು ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
7.120.21
स सम्प्रहारस्तुमुलस्तस्य तेषां च धन्विनाम् ।
देवासुररणप्रख्यः प्रावर्तत जनक्षयः ॥ ७.१२०.२१ ॥
ಅವನಿಗೂ ಆ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರಿಗೂ ನಡೆದ ಆ ಭೀಕರ ಘರ್ಷಣೆ ದೇವ-ಅಸುರ ಯುದ್ಧದಂತೆ ಇತ್ತು; ಮನುಷ್ಯರ ನಾಶ ಆರಂಭವಾಯಿತು.
7.120.22
मेघजालनिभं सैन्यं तव पुत्रस्य मारिष ।
प्रत्यगृह्णाच्छिनेः पौत्रः शरैराशीविषोपमैः ॥ ७.१२०.२२ ॥
ಮಾನ್ಯರೇ, ನಿಮ್ಮ ಮಗನ ಮೇಘಸಮೂಹದಂತಿದ್ದ ಸೇನೆಯನ್ನು ಶಿನಿಯ ಮೊಮ್ಮಗ ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತಹ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎದುರಿಸಿದನು.
7.120.23
प्रच्छाद्यमानः समरे शरजालैः स वीर्यवान् ।
असम्भ्रमन्महाराज तावकानवधीद्बहून् ॥ ७.१२०.२३ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿದ್ದರೂ ಆ ಪರಾಕ್ರಮಿ ವಿಚಲಿತನಾಗದೆ ನಿಮ್ಮ ಅನೇಕ ಯೋಧರನ್ನು ಕೊಂದನು.
7.120.24
आश्चर्यं तत्र राजेन्द्र सुमहद्दृष्टवानहम् ।
न मोघः सायकः कश्चित्सात्यकेरभवत्प्रभो ॥ ७.१२०.२४ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡೆ; ಪ್ರಭು, ಸಾತ್ಯಕಿಯ ಯಾವ ಬಾಣವೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ.
7.120.25
रथनागाश्वकलिलः पदात्यूर्मिसमाकुलः ।
शैनेयवेलामासाद्य स्थितः सैन्यमहार्णवः ॥ ७.१२०.२५ ॥
ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕಾಲಾಳುಗಳ ಅಲೆಗಳಿಂದ ಕಲಕಿದ ಆ ಸೇನಾ ಮಹಾಸಾಗರ ಶೈನೇಯನ (ಸಾತ್ಯಕಿಯ) ತೀರವನ್ನು ತಲುಪಿ ನಿಂತಿತು.
7.120.26
सम्भ्रान्तनरनागाश्वमावर्तत मुहुर्मुहुः ।
तत्सैन्यमिषुभिस्तेन वध्यमानं समन्ततः।
बभ्राम तत्रतत्रैव गावः शीतार्दिता इव ॥ ७.१२०.२६ ॥
ಭಯಭ್ರಾಂತರಾದ ಮನುಷ್ಯರು, ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳು ಪದೇ ಪದೇ ಹಿಂತಿರುಗಿದವು; ಅವನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಸೇನೆ ಚಳಿಯಿಂದ ನಡುಗಿದ ಹಸುಗಳಂತೆ ಅತ್ತಿತ್ತ ಅಲೆಯಿತು.
7.120.27
पदातिनं रथं नागं सादिनं तुरगं तथा ।
अविद्वं तत्र नाद्राक्षं युयुधानस्य सायकैः ॥ ७.१२०.२७ ॥
ಕಾಲಾಳು, ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಸವಾರ, ಕುದುರೆ — ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲಿ ಯುಯುಧಾನನ (ಸಾತ್ಯಕಿಯ) ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚದೆ ಉಳಿದುದನ್ನು ನಾನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
7.120.28
न तादृक्कदनं राजन्कृतवांस्तत्र फल्गुनः ।
यादृक्क्षयमनीकानामकरोत्सात्यकिर्नृप ॥ ७.१२०.२८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಫಲ್ಗುನ (ಅರ್ಜುನ) ಅಂತಹ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ; ಓ ನೃಪನೇ, ಸಾತ್ಯಕಿ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದಂತೆ.
7.120.29
अत्यर्जुनं शिनेः पौत्रो युध्यते पुरुषर्षभः ।
वीतभीर्लाघवोपेतः कृतित्वं सम्प्रदर्शयन् ॥ ७.१२०.२९ ॥
ಶಿನಿಯ ಮೊಮ್ಮಗ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಹೋರಿಯಂತಹ (ಸಾತ್ಯಕಿ), ಅರ್ಜುನನನ್ನೂ ಮೀರಿ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಚುರುಕಿನಿಂದ, ತನ್ನ ಕೌಶಲವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತ ಹೋರಾಡಿದನು.
7.120.30
ततो दुर्योधनो राजा सात्वतस्य त्रिभिः शरैः ।
विव्याध सूतं निशितैश्चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१२०.३० ॥
ಆಗ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಸಾತ್ವತನ (ಸಾತ್ಯಕಿಯ) ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು, ಅವನ ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.120.31
सात्यकिं च त्रिभिर्विद्व्वा पुनरष्टाभिरेव च ।
दुःशासनः षोडशभिर्विव्याध शिनिपुङ्गवम् ॥ ७.१२०.३१ ॥
ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಮತ್ತೆ ಎಂಟರಿಂದಲೂ ಹೊಡೆದು; ದುಃಶಾಸನನು ಹದಿನಾರರಿಂದ ಶಿನಿವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
7.120.32
शकुनिः पञ्चविंशत्या चित्रसेनश्च पञ्चभिः ।
दुःसहः पञ्चदशभिर्विव्याधोरसि सात्यकिम् ॥ ७.१२०.३२ ॥
ಶಕುನಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದರಿಂದ, ಚಿತ್ರಸೇನ ಐದರಿಂದ; ದುಃಸಹನು ಹದಿನೈದರಿಂದ ಸಾತ್ಯಕಿಯ ಎದೆಗೆ ಹೊಡೆದರು.
7.120.33
उत्स्मयन्वृष्णिशार्दूलस्तथा बाणैः समाहतः ।
तानविध्यन्महाराज सर्वानेव त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१२०.३३ ॥
ವೃಷ್ಣಿ ವಂಶದ ಸಿಂಹ ಸಾತ್ಯಕಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ ನಗುತ್ತಾ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೂರು ಮೂರರಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.120.34
गाढविद्धानरीन्कृत्वा मार्गणैः सोऽतितेजनैः ।
शैनेयः श्येनवत्सङ्ख्ये व्यचरल्लघुविक्रमः ॥ ७.१२०.३४ ॥
ಅತಿ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗಾಢವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿ, ಶೈನೇಯ ಸಾತ್ಯಕಿ ರಣದಲ್ಲಿ ಗಿಡುಗದಂತೆ ಚುರುಕಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು.
7.120.35
सौबलस्य धनुश्छित्त्वा हस्तावापं निकृत्य च ।
दुर्योधनं त्रिभिर्बाणैरभ्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ७.१२०.३५ ॥
ಸೌಬಲ (ಶಕುನಿ)ನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಅದರ ಹಿಡಿಯನ್ನೂ ತುಂಡರಿಸಿ, ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ದುರ್ಯೋಧನನ ಎದೆಯ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದನು.
7.120.36
चित्रसेनं शतेनैव दशभिर्दुःसहं तथा ।
दुःशासनं तु विंशत्या विव्याध शिनिपुङ्गवः ॥ ७.१२०.३६ ॥
ಚಿತ್ರಸೇನನನ್ನು ನೂರರಿಂದಲೂ, ದುಃಸಹನನ್ನು ಹತ್ತರಿಂದಲೂ; ದುಃಶಾಸನನನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತರಿಂದಲೂ ಶಿನಿವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರ ಹೊಡೆದನು.
7.120.37
अथान्यद्धनुरादाय श्यालस्तव विशाम्पते ।
अष्टाभिः सात्यकिं विद्व्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ७.१२०.३७ ॥
ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ನಿಮ್ಮ ಬಾವಮೈದುನ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಎಂಟು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಮತ್ತೆ ಐದರಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.120.38
दुःशासनश्च दशभिर्दुःसहश्च त्रिभिः शरैः ।
दुर्मुखश्च द्वादशभी राजन्विव्याध सात्यकिम् ॥ ७.१२०.३८ ॥
ದುಃಶಾಸನನು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ದುಃಸಹನು ಮೂರರಿಂದ, ಓ ರಾಜನೇ, ದುರ್ಮುಖನು ಹನ್ನೆರಡರಿಂದ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದರು.
7.120.39
दुर्योधनस्त्रिसप्तत्या किद्व्वा भारत माधवम् ।
ततोस्य निशितैर्बाणैस्त्रिभिर्विव्याध सारथिम् ॥ ७.१२०.३९ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನು ಎಪ್ಪತ್ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮಾಧವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು, ಓ ಭಾರತ; ನಂತರ ಅವನ ಮೂರು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
7.120.40
तान्सर्वान्सहिताञ्शूरान्यतमानान्महारथान् ।
पञ्चभिः पञ्चभिर्बाणैः पुनर्विव्याध सात्यकिः ॥ ७.१२०.४० ॥
ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಶೂರ ಮಹಾರಥರನ್ನು ಸಾತ್ಯಕಿ ಮತ್ತೆ ಐದೈದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.120.41
ततः स रथिनां श्रेष्ठस्तव पुत्रस्य सारथिम् ।
आजघानाशु भल्लेन स हतो न्यपतद्भुवि ॥ ७.१२०.४१ ॥
ನಂತರ ರಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ನಿಮ್ಮ ಮಗನ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಭಲ್ಲ ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಅವನು ಹತನಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.
7.120.42
पतिते सारथौ तस्मिंस्तव पुत्ररथः प्रभो ।
वातायमानैस्तैरश्वैरपानीयत सङ्गरात् ॥ ७.१२०.४२ ॥
ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಆ ಸಾರಥಿ ಬಿದ್ದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಮಗನ ರಥವು ಗಾಳಿಯ ವೇಗದ ಆ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧದಿಂದ ದೂರಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
7.120.43
ततस्तव सुतो राजन्सैनिकाश्च विशाम्पते ।
राज्ञो रथमभिप्रेक्ष्य विद्रुताः शतशोऽभवन् ॥ ७.१२०.४३ ॥
ಆಗ ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮಗ ಮತ್ತು ಸೈನಿಕರು, ಓ ಜನಪತಿಯೇ, ರಾಜನ ರಥವನ್ನು ನೋಡಿ ನೂರಾರು ಮಂದಿ ಓಡಿಹೋದರು.
7.120.44
विद्रुतं तत्र तत्सैन्यं दृष्ट्वा भारत सात्यकिः ।
अवाकिरच्छरैस्तीक्ष्णै रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१२०.४४ ॥
ಭಾರತನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಆ ಸೈನ್ಯ ಓಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಸಾತ್ಯಕಿ ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಗಳ, ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಹರಿತಗೊಳಿಸಿದ ಚೂಪಾದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
7.120.45
विद्राव्य सर्वसैन्यानि तावकानि सहस्रशः ।
प्रययौ सात्यकी राजञ्श्वेताश्वस्य रथं प्रति ॥ ७.१२०.४५ ॥
ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಸಾವಿರಾರು ಸೈನ್ಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಓಡಿಸಿ ಸಾತ್ಯಕಿ ಶ್ವೇತಾಶ್ವನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗಿದನು.
7.120.46
तं प्रयान्तं महाबाहुं तावकाः प्रेक्ष्य मारिष ।
दृष्टं चादृष्टवत्कृत्वा क्रियामन्यामयोजयन् ॥ ७.१२०.४६ ॥
ಓ ಮಾನ್ಯನೇ, ಆ ಮಹಾಬಾಹುವು ಮುಂದೆ ಸಾಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ನಿನ್ನವರು, ಕಂಡದ್ದನ್ನು ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಡಿ ಬೇರೊಂದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿದರು.
7.120.47
तं शरानाददानं च रक्षमाणं च सारथिम् ।
आत्मानं पालयानं च तावकाः समपूजयन् ॥ ७.१२०.४७ ॥
ಬಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಸಾರಥಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನನ್ನೂ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ನಿನ್ನವರು ಗೌರವಿಸಿದರು.