મહાભારત · અધ્યાય 7.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.124.1
किं तस्यां मम सेनायां नासन्केचिन्महारथाः ।
ये तथा सात्यकिं यान्तं नैवाघ्नन्नाप्यवारयन् ॥ ७.१२४.१ ॥
મારી તે સેનામાં શું એવા કોઈ મહારથી ન હતા, જેમણે સાત્યકિ જતો હતો ત્યારે તેને ન પ્રહાર કર્યો કે ન રોક્યો?
7.124.2
एको हि समरे कर्म कृतवान्सत्यविक्रमः ।
शक्रतुल्यबलो युद्धे महेन्द्रो दानवेष्विव ॥ ७.१२४.२ ॥
સત્યપરાક્રમી તે એકલાએ જ યુદ્ધમાં તે કર્મ કર્યું; યુદ્ધમાં ઇન્દ્ર સમાન બળવાન, દાનવોમાં મહેન્દ્રની જેમ.
7.124.3
अथवा शून्यमासीत्तद्येन यातः स सात्यकिः ।
हतभूयिष्ठमथवा येन यातः स सात्यकिः ॥ ७.१२४.३ ॥
અથવા સાત્યકિ જે માર્ગે ગયો તે ખાલી હતો? અથવા જે માર્ગે તે ગયો તે મોટાભાગે હતોની લાશોથી ભરેલો હતો?
7.124.4
यत्कृतं वृष्णिवीरेण कर्म शंससि मे रणे ।
नैतदुत्सहते कर्तुं कर्म शक्रोऽपि सञ्जय ॥ ७.१२४.४ ॥
હે સંજય, યુદ્ધમાં વૃષ્ણિવીરે જે કર્મ કર્યું તે તું મને વર્ણવી રહ્યો છે; તે કર્મ ઇન્દ્ર પણ કરવા સમર્થ નથી.
7.124.5
अश्रद्धेयमचिन्त्यं च कर्म तस्य महात्मनः ।
वृष्ण्यन्धकप्रवीरस्य श्रुत्वा मे व्यथितं मनः ॥ ७.१२४.५ ॥
તે મહાત્માનું, વૃષ્ણિ-અંધક વીરોમાં શ્રેષ્ઠનું કર્મ અવિશ્વસનીય અને અચિંત્ય છે; તે સાંભળીને મારું મન વ્યથિત થયું છે.
7.124.6
न सन्ति तस्मात्पुत्रा मे यथा सञ्जय भाषसे ।
एको वै बहुलाः सेनाः प्रामृद्गात्सत्यविक्रमः ॥ ७.१२४.६ ॥
હે સંજય, તું કહે છે તેમ મારા પુત્રો રહ્યા નથી એવું લાગે છે; સત્યપરાક્રમી એકલાએ ઘણી સેનાઓને કચડી નાખી.
7.124.7
कथं च युध्यमानानामपक्रान्ती महात्मनाम् ।
एको बहूनां शैनेयस्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१२४.७ ॥
સંજય, લડતા મહાત્માઓ પાછા હટ્યા ત્યારે, ઘણાની સામે એકલો શૈનેય કેવી રીતે લડ્યો? તે મને કહે.
7.124.8
राजन्सेनासमुद्योगो रथनागाश्वपत्तिमान् ।
अतुल्यस्तव सेनायां युगान्तसदृशोऽभवत् ॥ ७.१२४.८ ॥
રાજન, રથ, હાથી, ઘોડા અને પાયદળ ધરાવતો તમારી સેનાનો સમુદાય અતુલ્ય હતો; તે યુગાંત સમાન થયો.
7.124.9
आहूतेषु समूहेषु तव सैन्यस्य मानद ।
नास्ति लोके समः कश्चित्समूह इति मे मतिः ॥ ७.१२४.९ ॥
માનદ, તમારી સેનાના બોલાવાયેલા સમૂહોમાં, જગતમાં આના સમાન કોઈ સમૂહ નથી એવો મારો મત છે.
7.124.10
तत्रव देवास्त्वभाषन्त चारणाश्च समागताः ।
एतदन्ताः समूहा वै भविष्यन्ति महीतले ॥ ७.१२४.१० ॥
ત્યાં એકઠા થયેલા દેવતાઓ અને ચારણોએ કહ્યું: આવા સમૂહો પૃથ્વી પર આ જ અંતે પહોંચશે.
7.124.11
न च वै तादृशो व्यूह आसीत्कश्चिद्विशाम्पते ।
यादृग्जयद्रथवधे द्रोणेन विहितोऽभवत् ॥ ७.१२४.११ ॥
હે વિશાંપતિ, જયદ્રથવધ સમયે દ્રોણે રચેલા વ્યૂહ જેવો કોઈ વ્યૂહ ક્યારેય નહોતો.
7.124.12
उद्धृता पृथिवी नूनं युद्धहेतोः समागतैः ।
इति तत्र जनाश्चाहुर्दृष्टा तां जनसंसदम् ॥ ७.१२४.१२ ॥
યુદ્ધ માટે એકઠા થયેલાઓએ ચોક્કસ પૃથ્વી ઉપાડી લીધી છે, એમ તે જનસભા જોઈને ત્યાંના લોકોએ કહ્યું.
7.124.13
चण्डवातविभिन्नानां समुद्राणामिव स्वनः ।
रणेऽभवद्बलौघानामन्योन्यमभिधावताम् ॥ ७.१२४.१३ ॥
પ્રચંડ પવનથી વિખરાયેલા સમુદ્રોના ગર્જન જેવો, રણમાં એકબીજા પર ધસી રહેલી સેનાઓનો અવાજ ઊઠ્યો.
7.124.14
पार्थिवानां समेतानां बहून्यासन्नरोत्तम ।
त्वद्बले प्राण्डवानां च सहस्राणि शतानि च ॥ ७.१२४.१४ ॥
હે નરશ્રેષ્ઠ! તમારા સૈન્યમાં અને પાંડવોની પક્ષે એકત્ર થયેલા રાજાઓના સૈન્યમાં હજારો અને સેંકડો યોદ્ધા હતા.
7.124.15
संरब्धानां प्रवीराणां समरे दृढकर्मणाम् ।
तत्रासीत्सुमहाशब्दस्तुमुलो रोमहर्षणः ॥ ७.१२४.१५ ॥
યુદ્ધમાં ક્રોધે ભરાયેલા, દૃઢકર્મી શ્રેષ્ઠ વીરોનો અતિ મોટો, કોલાહલભર્યો, રોમાંચ ઉપજાવનારો અવાજ ત્યાં થયો.
7.124.16
पाण्डवानां कुरूणां च गर्जतामितरेतरम् ।
क्ष्वेलाः किलकिलाशब्दास्तत्रासन्वै सहस्रशः ॥ ७.१२४.१६ ॥
પાંડવો અને કૌરવો એકબીજા પર ગર્જતા હતા ત્યારે, ત્યાં હજારો વાર ગર્જનાઓ અને કિલકિલાટના અવાજ થયા.
7.124.17
भेरीशब्दाश्च तुमुला बाणशब्दाश्च भारत ।
अन्योन्यं निघ्नतां चैव नराणां शुश्रुवे स्वनः ॥ ७.१२४.१७ ॥
હે ભારત! ભેરીઓના પ્રચંડ અવાજ અને બાણોના અવાજ થયા, અને એકબીજાને પ્રહાર કરતા માણસોનો અવાજ પણ સંભળાયો.
7.124.18
अथाक्रन्दन्भीसमेनो धृष्टद्युम्नश्च मारिष ।
नकुलः सहदेवश्च धर्मराजश्च पाण्डवः ॥ ७.१२४.१८ ॥
ત્યારે, હે માનનીય! ભીષ્મને, ધૃષ્ટદ્યુમ્નને, નકુલ અને સહદેવને, અને પાંડુપુત્ર ધર્મરાજને (તેઓએ) બૂમો પાડીને બોલાવ્યા.
7.124.19
आगच्छत प्रहरत द्रुतं विपरिधावत ।
प्रविष्टावरिसेनां हि वीरौ माधवपाण्डवौ ॥ ७.१२४.१९ ॥
આવો, ઝડપથી પ્રહાર કરો, ચારેબાજુ દોડો. વીર માધવ અને પાંડવ શત્રુસેનામાં પ્રવેશ્યા છે.
7.124.20
यथा सुखेन गच्छेतां जयद्रथवधं प्रति ।
तथा प्रकुरुत क्षिप्रमिति सैन्यान्यचोदयन् ॥ ७.१२४.२० ॥
તેઓ સરળતાથી જયદ્રથ-વધ તરફ જઈ શકે તેમ ઝડપથી કરો — એમ કહીને તેણે સૈન્યોને પ્રેરણા આપી.
7.124.21
तयोरभावे कुरवः कृतार्थाः स्युर्वयं जिताः ॥ ७.१२४.२१ ॥
તેમના બંનેના અભાવમાં કૌરવો કૃતાર્થ થઈ જશે, અને આપણે પરાજિત થઈશું.
7.124.22
यत्र यातौ महात्मानौ तूर्णं परपुरञ्जयौ ।
ते यूयं सहिता भूत्वा तूर्णमेव बलार्णवम्।
क्षोभयध्वं महावेगाः पवनः सागरं यथा ॥ ७.१२४.२२ ॥
શત્રુનગરોને જીતનારા તે બે મહાત્માઓ જ્યાં ઝડપથી ગયા છે, ત્યાં તમે સૌ સાથે મળીને તરત જ એ સૈન્યસાગરને ખળભળાવી મૂકો, જેમ પવન સમુદ્રને ખળભળાવે તેમ, મહાવેગથી.
7.124.23
भीमसेनेन ते राजन्पाञ्चाल्येन च नोदिताः ।
आजघ्नुः कौरवान्सङ्ख्ये त्यक्त्वाऽसूनात्मनः प्रियान् ॥ ७.१२४.२३ ॥
હે રાજન, ભીમસેન અને પાંચાલ્ય (ધૃષ્ટદ્યુમ્ન) દ્વારા પ્રેરાઈને તેમણે યુદ્ધમાં પોતાના પ્રિય પ્રાણ ત્યજીને કૌરવો પર પ્રહાર કર્યો.
7.124.24
इच्छन्तो निधनं युद्धे शस्त्रैरुत्तमतेजसः ।
स्वर्गेप्सवो मित्रकार्ये नाभ्यनन्दन्त जीवितम् ॥ ७.१२४.२४ ॥
યુદ્ધમાં શસ્ત્રોથી મૃત્યુની ઇચ્છા રાખતા, ઉત્તમ તેજસ્વી તેઓ, સ્વર્ગની કામના કરીને, મિત્રના કાર્ય માટે, પોતાના જીવનનું સ્વાગત કરતા ન હતા.
7.124.25
तथैव तावका राजन्प्रार्थयन्तो महद्यशः ।
आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा युद्धायैवावतस्थिरे ॥ ७.१२४.२५ ॥
હે રાજન, એ જ રીતે તમારા યોદ્ધાઓ મહાન યશની કામના કરીને, યુદ્ધમાં ઉચ્ચ સંકલ્પ કરીને યુદ્ધ માટે જ ઊભા રહ્યા.
7.124.26
तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भयावहे ।
जित्वा सर्वाणि सैन्यानि प्रायात्सात्यकिरर्जुनं ॥ ७.१२४.२६ ॥
એ અત્યંત ભયંકર અને ઘોર યુદ્ધ ચાલતું હતું ત્યારે, બધી સેનાઓને જીતીને સાત્યકી અર્જુન તરફ ગયો.
7.124.27
कवचानां प्रभास्तत्र सूर्यरश्मिविराजिताः ।
दृष्टीः सङ्ख्ये सैनिकानां प्रतिजघ्नुः समन्ततः।
ध्वजशस्त्रप्रतिहता लोकान्समवदीपयन् ॥ ७.१२४.२७ ॥
ત્યાં કવચોની પ્રભા સૂર્યકિરણોથી ઝળહળતી હતી, યુદ્ધમાં સૈનિકોની દૃષ્ટિને ચારે બાજુથી આંજી રહી હતી; ધ્વજ અને શસ્ત્રો સાથે અથડાઈને તે સમગ્ર લોકોને પ્રકાશિત કરતી હતી.
7.124.28
चण्डवातोद्धतान्मेघान्विकिरन्रश्मिमानिव ।
तथा तव महत्सैन्यं तद्व्यरोचत तापयन् ॥ ७.१२४.२८ ॥
પ્રચંડ પવનથી ઊછળેલા વાદળોને વિખેરતા સૂર્યની જેમ, તમારું એ મહાન સૈન્ય તપાવતું પ્રકાશ્યું.
7.124.29
सम्प्रहृष्टः स सहसा तव सैन्यार्णवं प्रति ।
लोलयन्सर्वतो गत्वा समुद्रं मकरो यथा ॥ ७.१२४.२९ ॥
અત્યંત હર્ષિત થઈને તે અચાનક તમારા સૈન્યસાગર તરફ ધસી ગયો, અને સમુદ્રમાં મગર ફરીને ખળભળાવે તેમ ચારે બાજુથી તેને ખળભળાવ્યું.
7.124.30
तत्र राजन्महानासीत्सङ्ग्रामो भीतिवर्धनः ।
पाण्डवस्य महाबाहो तावकानां च दारुणः ॥ ७.१२४.३० ॥
હે રાજન, ત્યાં ભય વધારનારું મહાન યુદ્ધ થયું; હે મહાબાહો, પાંડવોનું અને તમારા યોદ્ધાઓનું યુદ્ધ ભયંકર હતું.
7.124.31
रुद्रस्याक्रीडसङ्काशः संहारः सर्वदेहिनाम् ।
ततः शब्दो महानासीत्प्रायाद्यत्र धनञ्चयः ॥ ७.१२४.३१ ॥
તે રુદ્રની ક્રીડા જેવો, સર્વ દેહધારીઓનો સંહાર હતો. ત્યારે ધનંજય જ્યાં ગયો ત્યાં મોટો અવાજ ઊઠ્યો.
7.124.32
तत्र स्म कदनं घोरं वर्तते पाण्डुपूर्वज ।
अर्जुनस्य महाबाहोस्तावकानां च धन्विनाम् ॥ ७.१२४.३२ ॥
ત્યાં, હે પાંડુવંશજ, મહાબાહુ અર્જુન અને તમારા ધનુર્ધરો વચ્ચે ભયંકર કતલ ચાલી રહી હતી.
7.124.33
मध्ये भारतसैन्यस्य माधवस्य महारणे ।
द्रोणस्यापि परैः सार्धं व्यूहद्वारे सुदारुणम् ॥ ७.१२४.३३ ॥
ભારત સૈન્યની મધ્યમાં, માધવ સાથે મહાયુદ્ધમાં, અને દ્રોણ પણ શત્રુઓ સાથે વ્યૂહદ્વાર પર અત્યંત ભયાનક લડ્યો.
7.124.34
एवमेष क्षयो वृत्तः पृथिव्यां पृथिवीपते ।
क्रुद्धेऽर्जुने तथा द्रोणे सात्वते च महारथे ॥ ७.१२४.३४ ॥
હે પૃથ્વીપતિ, આ રીતે પૃથ્વી પર આ સંહાર થયો; અર્જુન, દ્રોણ અને મહારથી સાત્વત ક્રોધિત હતા ત્યારે.
7.124.35
तथा प्रयतमानानां पाण्डवानां महात्मनाम् ।
दुर्योधनो महाराजन्व्यगाहत महद्बलम् ॥ ७.१२४.३५ ॥
તે જ રીતે પ્રયત્ન કરતા મહાત્મા પાંડવો પર, હે મહારાજ, દુર્યોધન મોટા સૈન્યમાં ઘૂસ્યો.
7.124.36
स सन्निपातस्तुमुलस्तेषां तस्य च भारत ।
अभवत्सर्वभूतानामभावकरणो महान् ॥ ७.१२४.३६ ॥
હે ભરત, તેમની અને તેની વચ્ચેનો તે અથડામણ ભયાનક કોલાહલથી ભરેલો હતો — સર્વ પ્રાણીઓના વિનાશનું કારણ બનેલો મહાન અથડામણ.
7.124.37
तथा यातेषु सैन्येषु तथा कृच्छ्रगतः स्वयम् ।
कच्चिद्दुर्योधनः सूत नाकार्षीत्पृष्ठतो रणम् ॥ ७.१२४.३७ ॥
સૈન્યો આગળ વધ્યાં અને તે પોતે સંકટમાં પડ્યો ત્યારે પણ, હે સૂત, દુર્યોધને શું યુદ્ધમાંથી પીઠ ફેરવી ન હતી?
7.124.38
एकस्य च बहूनां च सन्निपातो महाहवे ।
विशेषतो नरपतेर्विषमः प्रतिभाति मे ॥ ७.१२४.३८ ॥
તે મહાયુદ્ધમાં એક અને અનેકનો સંઘર્ષ થયો; ખાસ કરીને રાજા માટે તે મને અસમાન લાગે છે.
7.124.39
सोऽत्यन्तसुखसंवृद्धो लक्ष्म्या लोकस्य चेश्वरः ।
एको बहून्समासाद्य कच्चिन्नासीत्पराङ्मुखः ॥ ७.१२४.३९ ॥
અત્યંત સુખમાં ઉછરેલો અને વૈભવથી જગતનો સ્વામી એવો તે, એકલો ઘણાનો સામનો કરીને પીઠ ફેરવનારો નહોતો શું?
7.124.40
राजन्सङ्ग्राममाश्चर्यं तव पुत्रस्य भारत ।
एकस्य बहुभिः सार्धं शृणुष्व गदतो मम ॥ ७.१२४.४० ॥
હે રાજા, તારા પુત્રનું તે સંગ્રામ અદ્ભુત હતું, હે ભારત. એકનું ઘણાઓ સાથેનું તે યુદ્ધ હું કહું છું તે સાંભળ.
7.124.41
दुर्योधनेन समरे पृतना पाण्डवी रणे ।
नलिनी द्वरिदेनेव समन्तात्प्रतिलोडिता ॥ ७.१२४.४१ ॥
યુદ્ધમાં દુર્યોધને પાંડવોની સેનાને, હાથી કમળના સરોવરને ચારે બાજુથી ખળભળાવે તેમ, ખળભળાવી નાખી.
7.124.42
ततस्तां प्रहतां सेनां दृष्ट्वा पुत्रेण ते नृप ।
भीमसेनपुरोगास्तं पाञ्चालाः समुपाद्रुवन् ॥ ७.१२४.४२ ॥
ત્યારે હે રાજા, તારા પુત્ર દ્વારા તે સેનાને પ્રહાર પામેલી જોઈને, ભીમસેનને આગળ રાખીને પાંચાલો તેના પર ધસી ગયા.
7.124.43
स भीमसेनं दशभिः शरैर्विव्याध पाण्डवम् ।
त्रिभिस्त्रिभिर्यमौ वीरौ धर्मराजं च सप्तभिः ॥ ७.१२४.४३ ॥
તેણે દસ બાણોથી પાંડવ ભીમસેનને વીંધ્યો. વીર યમળ ભાઈઓને દરેકને ત્રણ-ત્રણ બાણોથી અને ધર્મરાજને સાત બાણોથી વીંધ્યા.
7.124.44
विराटद्रुपदौ षद्भिः शतेन च शिखण्डिनम् ।
धृष्टद्युम्नं च विंशत्या द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१२४.४४ ॥
વિરાટ અને દ્રુપદને દરેકને છ-છ બાણોથી, શિખંડીને સો બાણોથી, ધૃષ્ટદ્યુમ્નને વીસ બાણોથી અને દ્રૌપદીના પુત્રોને દરેકને ત્રણ-ત્રણ બાણોથી વીંધ્યા.
7.124.45
शतशश्चापरान्योधान्सद्विपांश्च रथान्रणे ।
शरैरवचकर्तोग्रैः क्रुद्धोऽन्तक इव प्रजाः ॥ ७.१२४.४५ ॥
યુદ્ધમાં તેણે સેંકડો બીજા યોદ્ધાઓને, હાથીસહિત રથોને ભયંકર બાણોથી કાપી નાખ્યા, જેમ ક્રોધિત કાળ પ્રજાનો સંહાર કરે.
7.124.46
न सन्दधद्विमुञ्चन्वा मण्डलीकृतकार्मुकः ।
अदृश्यत रिपून्निघ्नञ्छिक्षयाऽस्तबलेन च ॥ ७.१२४.४६ ॥
તે બાણ ચડાવતો કે છોડતો દેખાતો ન હતો; તેનું ધનુષ્ય વર્તુળાકાર વળેલું હતું, અને તે પોતાની કુશળતા અને અસ્ત્રબળથી શત્રુઓને મારતો દેખાતો હતો.
7.124.47
तस्य तान्निघ्नतः शत्रून्हेमपृष्ठं महद्धनुः ।
अजस्रं मण्डलीभूतं ददृशुः समरे जनाः ॥ ७.१२४.४७ ॥
તે શત્રુઓને મારતો હતો ત્યારે લોકોએ યુદ્ધમાં તેનું સોનાની પીઠવાળું મહાન ધનુષ્ય સતત વર્તુળાકાર ફરતું જોયું.
7.124.48
ततो युधिष्ठिरो राजा भल्लाभ्यामच्छिनद्धनुः ।
तव पुत्रस्य कौरव्य यतमानस्य संयुगे ॥ ७.१२४.४८ ॥
ત્યારે રાજા યુધિષ્ઠિરે બે ભલ્લ બાણોથી, હે કૌરવ્ય, યુદ્ધમાં પ્રયત્નશીલ તમારા પુત્રનું ધનુષ્ય કાપી નાખ્યું.
7.124.49
विव्याध चैनं दशभिः सम्यगस्तैः शरोत्तमैः ।
वर्म चाशु समासाद्य ते भित्त्वा क्षितिमाविशन् ॥ ७.१२४.४९ ॥
તેણે દસ ઉત્તમ બાણોથી તેને સારી રીતે વીંધ્યો. બખ્તર સુધી ઝડપથી પહોંચીને તે ભેદીને ધરતીમાં પ્રવેશ્યા.
7.124.50
ततः प्रमुदिताः पार्थाः परिवव्रुर्युधिष्ठिरम् ।
यथा वृत्रवधे देवाः पुरा शक्रं महर्षयः ॥ ७.१२४.५० ॥
ત્યારે આનંદિત થયેલા પાર્થોએ યુધિષ્ઠિરને ઘેરી લીધા, જેમ પૂર્વે વૃત્રવધ સમયે દેવો અને મહર્ષિઓએ ઇન્દ્રને ઘેર્યો હતો.
7.124.51
ततोऽन्यद्धनुरादाय तव पुत्रः प्रतापवान् ।
तिष्ठेतिष्ठेति राजानं ब्रुवन्पाण्डवमभ्ययात् ॥ ७.१२४.५१ ॥
ત્યારે તમારો પ્રતાપી પુત્ર બીજું ધનુષ્ય લઈને, 'ઊભો રહે, ઊભો રહે' કહેતો પાંડવ રાજા તરફ દોડ્યો.
7.124.52
तमायान्तमभिप्रेक्ष्य तव पुत्रं महामृधे ।
प्रत्युद्ययुः समुदिताः पाञ्चाला जयगृद्धिनः ॥ ७.१२४.५२ ॥
મહાયુદ્ધમાં તમારા પુત્રને આવતો જોઈને વિજયની ઇચ્છા રાખતા હર્ષિત પાંચાલો તેનો સામનો કરવા આગળ વધ્યા.
7.124.53
तान्द्रोणः प्रतिजग्राह परीप्सन्युधि पाण्डवम् ।
चण्डवातोद्धुतान्मेघान्गिरिरम्बुमुचो यथा ॥ ७.१२४.५३ ॥
યુદ્ધમાં પાંડવની રક્ષા કરવાની ઇચ્છાથી દ્રોણે તેમને અટકાવ્યા; પ્રચંડ પવનથી ઉડાડાયેલા મેઘોને વરસાદ વરસાવતો પર્વત રોકે તેમ.
7.124.54
तत्र राजन्महानासीत्सङ्ग्रामो रोमहर्षणः ।
पाण्डवानां महाबाहो तावकानां च संयुगे ॥ ७.१२४.५४ ॥
ત્યાં, હે રાજન્, પાંડવો અને તમારા લોકો વચ્ચે રોમાંચક મહાયુદ્ધ થયું, હે મહાબાહો.
7.124.55
रुद्रस्याक्रीडसदृशः संहारः सर्वदेहिनाम् ॥ ७.१२४.५५ ॥
આ સંહાર રુદ્રની રમત સમાન હતો, સર્વ દેહધારીઓનો વિનાશ.
7.124.56
ततः शब्दो महानासीद्यातो येन धनञ्जयः ।
अतीव सर्वशब्देभ्यो रोमहर्षकरः प्रभो ॥ ७.१२४.५६ ॥
ત્યારે ધનંજયે કરેલો મહાન અવાજ ઊઠ્યો; તે બધા અવાજો કરતાં રોમાંચ ઉભો કરે એવો હતો, હે પ્રભુ.
7.124.57
अर्जुनस्य महाबाहो तावकानां च धन्विनाम् ।
मध्ये भारतसैन्यस्य माधवस्य महारणे।
द्रोणस्यापि परैः सार्धं व्यूहद्वारे महारणे ॥ ७.१२४.५७ ॥
હે મહાબાહુ, અર્જુન અને તમારા ધનુર્ધરોની વચ્ચે, ભારત સેનાના મધ્યમાં, માધવ સાથે મહાયુદ્ધમાં; અને દ્રોણ પણ શત્રુઓ સાથે વ્યૂહદ્વાર પર મહાયુદ્ધમાં.
7.124.58
एवमेष क्षयो वृत्तः पृथिव्यां पृथिवीपते ।
क्रुद्धेऽर्जुने तथा द्रोणे सात्वते च महारथे ॥ ७.१२४.५८ ॥
હે પૃથ્વીપતિ, આ રીતે પૃથ્વી પર આ સંહાર થયો, જ્યારે અર્જુન, દ્રોણ અને મહારથી સાત્વત ક્રોધિત થયા.