ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.124.1
किं तस्यां मम सेनायां नासन्केचिन्महारथाः ।
ये तथा सात्यकिं यान्तं नैवाघ्नन्नाप्यवारयन् ॥ ७.१२४.१ ॥
ମୋ ସେହି ସେନାରେ କ'ଣ ଏପରି କୌଣସି ମହାରଥୀ ନଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସାତ୍ୟକି ଯାଉଥିବା ବେଳେ ତାକୁ ଆଘାତ କଲେ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଅଟକାଇଲେ ନାହିଁ?
7.124.2
एको हि समरे कर्म कृतवान्सत्यविक्रमः ।
शक्रतुल्यबलो युद्धे महेन्द्रो दानवेष्विव ॥ ७.१२४.२ ॥
ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ସେ ଏକାକୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେହି କର୍ମ କଲା; ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ବଳବାନ, ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହେନ୍ଦ୍ର ପରି।
7.124.3
अथवा शून्यमासीत्तद्येन यातः स सात्यकिः ।
हतभूयिष्ठमथवा येन यातः स सात्यकिः ॥ ७.१२४.३ ॥
କିମ୍ବା ସାତ୍ୟକି ଯେଉଁ ପଥରେ ଗଲା, ସେ ପଥ ଶୂନ୍ୟ ଥିଲା କି? କିମ୍ବା ସେ ଯେଉଁ ପଥରେ ଗଲା, ତାହା ଅଧିକାଂଶ ହତଙ୍କରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା କି?
7.124.4
यत्कृतं वृष्णिवीरेण कर्म शंससि मे रणे ।
नैतदुत्सहते कर्तुं कर्म शक्रोऽपि सञ्जय ॥ ७.१२४.४ ॥
ହେ ସଞ୍ଜୟ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବୃଷ୍ଣିବୀର ଯେଉଁ କର୍ମ କରିଛନ୍ତି ତାହା ତୁମେ ମୋତେ କହୁଛ; ସେ କର୍ମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ମଧ୍ୟ କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
7.124.5
अश्रद्धेयमचिन्त्यं च कर्म तस्य महात्मनः ।
वृष्ण्यन्धकप्रवीरस्य श्रुत्वा मे व्यथितं मनः ॥ ७.१२४.५ ॥
ସେହି ମହାତ୍ମା, ବୃଷ୍ଣି-ଅନ୍ଧକ ବୀରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ କର୍ମ ଅବିଶ୍ୱସନୀୟ ଓ ଅଚିନ୍ତନୀୟ; ତାହା ଶୁଣି ମୋ ମନ ବ୍ୟଥିତ ହୋଇଛି।
7.124.6
न सन्ति तस्मात्पुत्रा मे यथा सञ्जय भाषसे ।
एको वै बहुलाः सेनाः प्रामृद्गात्सत्यविक्रमः ॥ ७.१२४.६ ॥
ହେ ସଞ୍ଜୟ, ତୁମେ ଯେପରି କହୁଛ, ମୋ ପୁତ୍ରମାନେ ନାହାଁନ୍ତି ବୋଲି ଜଣାପଡ଼ୁଛି; ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ଏକାକୀ ବହୁ ସେନାକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲା।
7.124.7
कथं च युध्यमानानामपक्रान्ती महात्मनाम् ।
एको बहूनां शैनेयस्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१२४.७ ॥
ସଞ୍ଜୟ, ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ମହାତ୍ମାମାନେ ଫେରିଯାଉଥିବା ବେଳେ, ଅନେକଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକାକୀ ଶୈନେୟ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ? ତାହା ମୋତେ କୁହ।
7.124.8
राजन्सेनासमुद्योगो रथनागाश्वपत्तिमान् ।
अतुल्यस्तव सेनायां युगान्तसदृशोऽभवत् ॥ ७.१२४.८ ॥
ହେ ରାଜନ, ରଥ, ହାତୀ, ଘୋଡା ଓ ପଦାତିକ ସହିତ ଆପଣଙ୍କ ସେନାର ସମାବେଶ ଅତୁଳନୀୟ ଥିଲା; ତାହା ଯୁଗାନ୍ତ ପରି ହୋଇଥିଲା।
7.124.9
आहूतेषु समूहेषु तव सैन्यस्य मानद ।
नास्ति लोके समः कश्चित्समूह इति मे मतिः ॥ ७.१२४.९ ॥
ହେ ମାନଦ, ଆପଣଙ୍କ ସେନାର ଆହୂତ ସମୂହଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ, ଜଗତରେ ଏହାର ସମକକ୍ଷ କୌଣସି ସମୂହ ନାହିଁ ବୋଲି ମୋର ମତ।
7.124.10
तत्रव देवास्त्वभाषन्त चारणाश्च समागताः ।
एतदन्ताः समूहा वै भविष्यन्ति महीतले ॥ ७.१२४.१० ॥
ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ଦେବତା ଓ ଚାରଣମାନେ କହିଲେ: ଏପରି ସମୂହ ପୃଥିବୀରେ ଏହି ଅନ୍ତକୁ ପହଞ୍ଚିବେ।
7.124.11
न च वै तादृशो व्यूह आसीत्कश्चिद्विशाम्पते ।
यादृग्जयद्रथवधे द्रोणेन विहितोऽभवत् ॥ ७.१२४.११ ॥
ହେ ବିଶାମ୍ପତେ, ଜୟଦ୍ରଥ ବଧ ସମୟରେ ଦ୍ରୋଣ ଯେପରି ବ୍ୟୂହ ରଚିଥିଲେ, ସେପରି ବ୍ୟୂହ କଦାପି ନ ଥିଲା।
7.124.12
उद्धृता पृथिवी नूनं युद्धहेतोः समागतैः ।
इति तत्र जनाश्चाहुर्दृष्टा तां जनसंसदम् ॥ ७.१२४.१२ ॥
ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ଲୋକମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ପୃଥିବୀକୁ ଉଠାଇ ନେଇଛନ୍ତି, ସେହି ଜନସଭା ଦେଖି ସେଠାକାର ଲୋକମାନେ କହିଲେ।
7.124.13
चण्डवातविभिन्नानां समुद्राणामिव स्वनः ।
रणेऽभवद्बलौघानामन्योन्यमभिधावताम् ॥ ७.१२४.१३ ॥
ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପବନରେ ଆଲୋଡ଼ିତ ସମୁଦ୍ରର ଗର୍ଜନ ପରି, ରଣରେ ପରସ୍ପର ଉପରେ ଧାଉଁଥିବା ସେନାସ୍ରୋତର ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା।
7.124.14
पार्थिवानां समेतानां बहून्यासन्नरोत्तम ।
त्वद्बले प्राण्डवानां च सहस्राणि शतानि च ॥ ७.१२४.१४ ॥
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ! ତୁମ ସେନାରେ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବପକ୍ଷରେ ସମବେତ ରାଜାଙ୍କ ସେନାରେ ହଜାର ଓ ଶହ ଯୋଦ୍ଧା ଥିଲେ।
7.124.15
संरब्धानां प्रवीराणां समरे दृढकर्मणाम् ।
तत्रासीत्सुमहाशब्दस्तुमुलो रोमहर्षणः ॥ ७.१२४.१५ ॥
ରଣରେ କ୍ରୋଧିତ, ଦୃଢ଼କର୍ମା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀରମାନଙ୍କର ଅତି ମହାନ, କୋଳାହଳମୟ, ରୋମାଞ୍ଚକର ଶବ୍ଦ ସେଠାରେ ହେଲା।
7.124.16
पाण्डवानां कुरूणां च गर्जतामितरेतरम् ।
क्ष्वेलाः किलकिलाशब्दास्तत्रासन्वै सहस्रशः ॥ ७.१२४.१६ ॥
ପାଣ୍ଡବ ଓ କୌରବମାନେ ପରସ୍ପର ଉପରେ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବାବେଳେ, ସେଠାରେ ହଜାର ହଜାର ଥର ଚିତ୍କାର ଓ କିଳକିଳ ଶବ୍ଦ ହେଲା।
7.124.17
भेरीशब्दाश्च तुमुला बाणशब्दाश्च भारत ।
अन्योन्यं निघ्नतां चैव नराणां शुश्रुवे स्वनः ॥ ७.१२४.१७ ॥
ହେ ଭାରତ! ଭେରୀର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଶବ୍ଦ ଓ ବାଣର ଶବ୍ଦ ହେଲା, ଏବଂ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟ ଶୁଣାଗଲା।
7.124.18
अथाक्रन्दन्भीसमेनो धृष्टद्युम्नश्च मारिष ।
नकुलः सहदेवश्च धर्मराजश्च पाण्डवः ॥ ७.१२४.१८ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ମାରିଷ! ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ, ନକୁଳ ଓ ସହଦେବଙ୍କୁ, ଏବଂ ପାଣ୍ଡବ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ (ସେମାନେ) ଚିତ୍କାର କରି ଡାକିଲେ।
7.124.19
आगच्छत प्रहरत द्रुतं विपरिधावत ।
प्रविष्टावरिसेनां हि वीरौ माधवपाण्डवौ ॥ ७.१२४.१९ ॥
ଆସ, ଶୀଘ୍ର ପ୍ରହାର କର, ଚାରିଆଡ଼େ ଦୌଡ଼ ଦିଅ। ବୀର ମାଧବ ଓ ପାଣ୍ଡବ ଶତ୍ରୁ ସେନାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି।
7.124.20
यथा सुखेन गच्छेतां जयद्रथवधं प्रति ।
तथा प्रकुरुत क्षिप्रमिति सैन्यान्यचोदयन् ॥ ७.१२४.२० ॥
ସେମାନେ ସହଜରେ ଜୟଦ୍ରଥ-ବଧ ଆଡ଼କୁ ଯାଇପାରିବେ, ସେପରି ଶୀଘ୍ର କର — ଏହା କହି ସେ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କଲା।
7.124.21
तयोरभावे कुरवः कृतार्थाः स्युर्वयं जिताः ॥ ७.१२४.२१ ॥
ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଅଭାବରେ କୌରବମାନେ କୃତାର୍ଥ ହୋଇଥାନ୍ତେ, ଆମେ ପରାଜିତ ହୋଇଥାନ୍ତୁ।
7.124.22
यत्र यातौ महात्मानौ तूर्णं परपुरञ्जयौ ।
ते यूयं सहिता भूत्वा तूर्णमेव बलार्णवम्।
क्षोभयध्वं महावेगाः पवनः सागरं यथा ॥ ७.१२४.२२ ॥
ଶତ୍ରୁନଗର ଜୟୀ ସେହି ଦୁଇ ମହାତ୍ମା ଯେଉଁଠାକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଇଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ତୁମେ ସମସ୍ତେ ମିଳିତ ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ସେହି ସେନାସାଗରକୁ ବିକ୍ଷୁବ୍ଧ କର, ପବନ ସାଗରକୁ ଯେପରି କରେ, ମହାବେଗରେ।
7.124.23
भीमसेनेन ते राजन्पाञ्चाल्येन च नोदिताः ।
आजघ्नुः कौरवान्सङ्ख्ये त्यक्त्वाऽसूनात्मनः प्रियान् ॥ ७.१२४.२३ ॥
ହେ ରାଜନ, ଭୀମସେନ ଓ ପାଞ୍ଚାଲ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜ ପ୍ରିୟ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରି କୌରବମାନଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କଲେ।
7.124.24
इच्छन्तो निधनं युद्धे शस्त्रैरुत्तमतेजसः ।
स्वर्गेप्सवो मित्रकार्ये नाभ्यनन्दन्त जीवितम् ॥ ७.१२४.२४ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଅସ୍ତ୍ରରେ ମୃତ୍ୟୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଉତ୍ତମ ତେଜସ୍ୱୀ ସେମାନେ, ସ୍ୱର୍ଗ ଇଚ୍ଛା କରି, ମିତ୍ରକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ନିଜ ଜୀବନକୁ ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ୱୀକାର କରୁ ନ ଥିଲେ।
7.124.25
तथैव तावका राजन्प्रार्थयन्तो महद्यशः ।
आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा युद्धायैवावतस्थिरे ॥ ७.१२४.२५ ॥
ହେ ରାଜନ, ସେହିପରି ଆପଣଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମହାନ ଯଶ ଇଚ୍ଛା କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଚ୍ଚ ସଂକଳ୍ପ ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ହିଁ ଅଟଳ ରହିଲେ।
7.124.26
तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भयावहे ।
जित्वा सर्वाणि सैन्यानि प्रायात्सात्यकिरर्जुनं ॥ ७.१२४.२६ ॥
ସେହି ଅତି ଭୟଙ୍କର ଓ ଘୋର ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଥିବା ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ଜିତି ସାତ୍ୟକି ଅର୍ଜୁନ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
7.124.27
कवचानां प्रभास्तत्र सूर्यरश्मिविराजिताः ।
दृष्टीः सङ्ख्ये सैनिकानां प्रतिजघ्नुः समन्ततः।
ध्वजशस्त्रप्रतिहता लोकान्समवदीपयन् ॥ ७.१२४.२७ ॥
ସେଠାରେ କବଚର ପ୍ରଭା ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣରେ ଝଲସୁଥିଲା, ଯୁଦ୍ଧରେ ସୈନିକମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ସବୁ ଦିଗରୁ ଝଲସାଉଥିଲା; ଧ୍ୱଜ ଓ ଶସ୍ତ୍ରରେ ଆଘାତ ପାଇ ତାହା ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରୁଥିଲା।
7.124.28
चण्डवातोद्धतान्मेघान्विकिरन्रश्मिमानिव ।
तथा तव महत्सैन्यं तद्व्यरोचत तापयन् ॥ ७.१२४.२८ ॥
ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପବନରେ ଉଠିଥିବା ମେଘକୁ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କରୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି, ଆପଣଙ୍କ ସେହି ମହାସେନା ତାପ ଦେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା।
7.124.29
सम्प्रहृष्टः स सहसा तव सैन्यार्णवं प्रति ।
लोलयन्सर्वतो गत्वा समुद्रं मकरो यथा ॥ ७.१२४.२९ ॥
ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ସେ ହଠାତ୍ ଆପଣଙ୍କ ସୈନ୍ୟସାଗର ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ, ଏବଂ ସମୁଦ୍ରରେ ମକର ଘୂରି ଆଲୋଡ଼ନ କରେ ସେହିପରି ସବୁ ଦିଗରୁ ତାକୁ ଆଲୋଡ଼ିତ କଲେ।
7.124.30
तत्र राजन्महानासीत्सङ्ग्रामो भीतिवर्धनः ।
पाण्डवस्य महाबाहो तावकानां च दारुणः ॥ ७.१२४.३० ॥
ହେ ରାଜନ, ସେଠାରେ ମହାନ ଓ ଭୟ ବଢ଼ାଉଥିବା ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ହେ ମହାବାହୁ, ପାଣ୍ଡବ ଓ ଆପଣଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଭୟଙ୍କର ଥିଲା।
7.124.31
रुद्रस्याक्रीडसङ्काशः संहारः सर्वदेहिनाम् ।
ततः शब्दो महानासीत्प्रायाद्यत्र धनञ्चयः ॥ ७.१२४.३१ ॥
ତାହା ରୁଦ୍ରଙ୍କ କ୍ରୀଡ଼ା ପରି, ସମସ୍ତ ଦେହଧାରୀଙ୍କର ସଂହାର ଥିଲା। ସେତେବେଳେ ଧନଞ୍ଜୟ ଯେଉଁଠାକୁ ଗଲେ ସେଠାରେ ମହା ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା।
7.124.32
तत्र स्म कदनं घोरं वर्तते पाण्डुपूर्वज ।
अर्जुनस्य महाबाहोस्तावकानां च धन्विनाम् ॥ ७.१२४.३२ ॥
ସେଠାରେ ହେ ପାଣ୍ଡୁବଂଶଜ, ମହାବାହୁ ଅର୍ଜୁନ ଓ ତୁମ ଧନୁର୍ଧରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ହତ୍ୟା ଚାଲିଥିଲା।
7.124.33
मध्ये भारतसैन्यस्य माधवस्य महारणे ।
द्रोणस्यापि परैः सार्धं व्यूहद्वारे सुदारुणम् ॥ ७.१२४.३३ ॥
ଭାରତ ସେନାର ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ମାଧବଙ୍କ ସହିତ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ, ଏବଂ ଦ୍ରୋଣ ମଧ୍ୟ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସହିତ ବ୍ୟୂହଦ୍ୱାରରେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.124.34
एवमेष क्षयो वृत्तः पृथिव्यां पृथिवीपते ।
क्रुद्धेऽर्जुने तथा द्रोणे सात्वते च महारथे ॥ ७.१२४.३४ ॥
ହେ ପୃଥିବୀପତି, ଏହିପରି ପୃଥିବୀରେ ଏହି ସଂହାର ଘଟିଲା; ଅର୍ଜୁନ, ଦ୍ରୋଣ ଓ ମହାରଥୀ ସାତ୍ୱତ କ୍ରୋଧିତ ଥିବାବେଳେ।
7.124.35
तथा प्रयतमानानां पाण्डवानां महात्मनाम् ।
दुर्योधनो महाराजन्व्यगाहत महद्बलम् ॥ ७.१२४.३५ ॥
ସେହିପରି ଯତ୍ନ କରୁଥିବା ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଉପରେ, ହେ ମହାରାଜ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ମହା ସେନାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
7.124.36
स सन्निपातस्तुमुलस्तेषां तस्य च भारत ।
अभवत्सर्वभूतानामभावकरणो महान् ॥ ७.१२४.३६ ॥
ହେ ଭରତ, ସେମାନଙ୍କ ଓ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେହି ସଂଘର୍ଷ ତୁମୁଳ ଥିଲା — ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ବିନାଶ ଘଟାଇଥିବା ମହାନ ସଂଘର୍ଷ।
7.124.37
तथा यातेषु सैन्येषु तथा कृच्छ्रगतः स्वयम् ।
कच्चिद्दुर्योधनः सूत नाकार्षीत्पृष्ठतो रणम् ॥ ७.१२४.३७ ॥
ସେନା ଅଗ୍ରସର ହେଲେ ଓ ସେ ନିଜେ ସଙ୍କଟରେ ପଡ଼ିଲେ, ହେ ସୂତ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ କ'ଣ ରଣରୁ ପଛଘୁଞ୍ଚା ଦେଇନଥିଲେ?
7.124.38
एकस्य च बहूनां च सन्निपातो महाहवे ।
विशेषतो नरपतेर्विषमः प्रतिभाति मे ॥ ७.१२४.३८ ॥
ସେହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଜଣେ ଓ ବହୁଜଣଙ୍କ ସଂଘର୍ଷ ହେଲା; ବିଶେଷକରି ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ତାହା ମୋତେ ଅସମାନ ଲାଗେ।
7.124.39
सोऽत्यन्तसुखसंवृद्धो लक्ष्म्या लोकस्य चेश्वरः ।
एको बहून्समासाद्य कच्चिन्नासीत्पराङ्मुखः ॥ ७.१२४.३९ ॥
ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁଖରେ ବଢ଼ିଥିବା ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜଗତର ଈଶ୍ୱର, ସେ କ'ଣ ଏକାକୀ ବହୁଜଣଙ୍କୁ ସାମ୍ନା କରି ପଛ ଫେରାଇ ନ ଥିଲେ?
7.124.40
राजन्सङ्ग्राममाश्चर्यं तव पुत्रस्य भारत ।
एकस्य बहुभिः सार्धं शृणुष्व गदतो मम ॥ ७.१२४.४० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତୁମ ପୁତ୍ରଙ୍କର ସେ ସଂଗ୍ରାମ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଥିଲା, ହେ ଭାରତ। ଜଣେ ଓ ବହୁଜଣଙ୍କ ସେ ଯୁଦ୍ଧ ମୁଁ କହୁଛି, ଶୁଣ।
7.124.41
दुर्योधनेन समरे पृतना पाण्डवी रणे ।
नलिनी द्वरिदेनेव समन्तात्प्रतिलोडिता ॥ ७.१२४.४१ ॥
ରଣରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ପାଣ୍ଡବ ସେନାକୁ, ହାତୀ ପଦ୍ମ ସରୋବରକୁ ଚାରିପଟେ ଘୋଳାଇ ଦିଏ ପରି, ଘୋଳାଇ ଦେଲେ।
7.124.42
ततस्तां प्रहतां सेनां दृष्ट्वा पुत्रेण ते नृप ।
भीमसेनपुरोगास्तं पाञ्चालाः समुपाद्रुवन् ॥ ७.१२४.४२ ॥
ତାପରେ ହେ ରାଜନ୍, ତୁମ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ସେନାକୁ ଆଘାତିତ ଦେଖି, ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
7.124.43
स भीमसेनं दशभिः शरैर्विव्याध पाण्डवम् ।
त्रिभिस्त्रिभिर्यमौ वीरौ धर्मराजं च सप्तभिः ॥ ७.१२४.४३ ॥
ସେ ଦଶଟି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ପାଣ୍ଡବ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲା। ବୀର ଯମଜ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ତିନି ତିନି ବାଣ ଏବଂ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ସାତଟି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ଧ କଲା।
7.124.44
विराटद्रुपदौ षद्भिः शतेन च शिखण्डिनम् ।
धृष्टद्युम्नं च विंशत्या द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१२४.४४ ॥
ବିରାଟ ଓ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଛଅଟି ଛଅଟି ବାଣ, ଶିଖଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ଶହେ ବାଣ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ କୋଡ଼ିଏ ବାଣ ଏବଂ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ତିନି ତିନି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ଧ କଲା।
7.124.45
शतशश्चापरान्योधान्सद्विपांश्च रथान्रणे ।
शरैरवचकर्तोग्रैः क्रुद्धोऽन्तक इव प्रजाः ॥ ७.१२४.४५ ॥
ରଣରେ ସେ ଶହ ଶହ ଅନ୍ୟ ଯୋଦ୍ଧା ଏବଂ ହାତୀ ସହିତ ରଥମାନଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ବାଣରେ କାଟିଦେଲା, ଯେପରି କ୍ରୁଦ୍ଧ ଯମ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରେ।
7.124.46
न सन्दधद्विमुञ्चन्वा मण्डलीकृतकार्मुकः ।
अदृश्यत रिपून्निघ्नञ्छिक्षयाऽस्तबलेन च ॥ ७.१२४.४६ ॥
ସେ ବାଣ ଯୋଡ଼ିବା କିମ୍ବା ଛାଡ଼ିବା ଦେଖାଯାଉନଥିଲା; ତାଙ୍କ ଧନୁ ବୃତ୍ତାକାରରେ ଟାଣି ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ସେ ନିଜର କୌଶଳ ଓ ଅସ୍ତ୍ରବଳରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ମାରୁଥିବା ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
7.124.47
तस्य तान्निघ्नतः शत्रून्हेमपृष्ठं महद्धनुः ।
अजस्रं मण्डलीभूतं ददृशुः समरे जनाः ॥ ७.१२४.४७ ॥
ସେ ସେହି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ମାରୁଥିବା ବେଳେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କର ସୁନାପୃଷ୍ଠ ମହାଧନୁ ଅବିରତ ବୃତ୍ତାକାରେ ଘୂରୁଥିବା ଦେଖିଲେ।
7.124.48
ततो युधिष्ठिरो राजा भल्लाभ्यामच्छिनद्धनुः ।
तव पुत्रस्य कौरव्य यतमानस्य संयुगे ॥ ७.१२४.४८ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଦୁଇଟି ଭଲ୍ଲ ବାଣ ଦ୍ୱାରା, ହେ କୌରବ୍ୟ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଯତ୍ନ କରୁଥିବା ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରର ଧନୁ କାଟିଦେଲେ।
7.124.49
विव्याध चैनं दशभिः सम्यगस्तैः शरोत्तमैः ।
वर्म चाशु समासाद्य ते भित्त्वा क्षितिमाविशन् ॥ ७.१२४.४९ ॥
ସେ ଦଶଟି ଉତ୍ତମ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବେ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ବର୍ମକୁ ଶୀଘ୍ର ପହଞ୍ଚି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଭେଦ କରି ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
7.124.50
ततः प्रमुदिताः पार्थाः परिवव्रुर्युधिष्ठिरम् ।
यथा वृत्रवधे देवाः पुरा शक्रं महर्षयः ॥ ७.१२४.५० ॥
ତେବେ ଆନନ୍ଦିତ ପାର୍ଥମାନେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଘେରିଲେ, ଯେପରି ପୂର୍ବରେ ବୃତ୍ରବଧ ସମୟରେ ଦେବତା ଏବଂ ମହର୍ଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘେରିଥିଲେ।
7.124.51
ततोऽन्यद्धनुरादाय तव पुत्रः प्रतापवान् ।
तिष्ठेतिष्ठेति राजानं ब्रुवन्पाण्डवमभ्ययात् ॥ ७.१२४.५१ ॥
ତେବେ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରତାପୀ ପୁତ୍ର ଅନ୍ୟ ଏକ ଧନୁ ଧରି, 'ଠିଆ ହୁଅ, ଠିଆ ହୁଅ' କହି ପାଣ୍ଡବ ରାଜାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲା।
7.124.52
तमायान्तमभिप्रेक्ष्य तव पुत्रं महामृधे ।
प्रत्युद्ययुः समुदिताः पाञ्चाला जयगृद्धिनः ॥ ७.१२४.५२ ॥
ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ୍ଭ ପୁତ୍ରକୁ ଆସୁଥିବାର ଦେଖି, ବିଜୟ ଇଚ୍ଛୁକ ଆନନ୍ଦିତ ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ତାକୁ ସାମ୍ନା କରିବାକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
7.124.53
तान्द्रोणः प्रतिजग्राह परीप्सन्युधि पाण्डवम् ।
चण्डवातोद्धुतान्मेघान्गिरिरम्बुमुचो यथा ॥ ७.१२४.५३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଦ୍ରୋଣ ସେମାନଙ୍କୁ ସାମ୍ନା କଲେ; ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପବନରେ ଉଡ଼ାଯାଇଥିବା ମେଘକୁ ବର୍ଷଣକାରୀ ପର୍ବତ ଯେପରି ଅଟକାଏ।
7.124.54
तत्र राजन्महानासीत्सङ्ग्रामो रोमहर्षणः ।
पाण्डवानां महाबाहो तावकानां च संयुगे ॥ ७.१२४.५४ ॥
ସେଠାରେ, ହେ ରାଜନ୍, ପାଣ୍ଡବ ଓ ତୁମ୍ଭ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୋମାଞ୍ଚକର ମହାଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ହେ ମହାବାହୁ।
7.124.55
रुद्रस्याक्रीडसदृशः संहारः सर्वदेहिनाम् ॥ ७.१२४.५५ ॥
ଏହି ସଂହାର ରୁଦ୍ରଙ୍କ କ୍ରୀଡ଼ା ସଦୃଶ ଥିଲା, ସବୁ ଦେହଧାରୀଙ୍କ ବିନାଶ।
7.124.56
ततः शब्दो महानासीद्यातो येन धनञ्जयः ।
अतीव सर्वशब्देभ्यो रोमहर्षकरः प्रभो ॥ ७.१२४.५६ ॥
ତା'ପରେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ମହା ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା; ତାହା ସବୁ ଶବ୍ଦଠାରୁ ଅଧିକ ରୋମାଞ୍ଚକର ଥିଲା, ହେ ପ୍ରଭୁ।
7.124.57
अर्जुनस्य महाबाहो तावकानां च धन्विनाम् ।
मध्ये भारतसैन्यस्य माधवस्य महारणे।
द्रोणस्यापि परैः सार्धं व्यूहद्वारे महारणे ॥ ७.१२४.५७ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ତୁମ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଭାରତ ସେନାର ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ମାଧବଙ୍କ ସହିତ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ; ଏବଂ ଦ୍ରୋଣ ମଧ୍ୟ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସହିତ ବ୍ୟୂହଦ୍ୱାରରେ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ।
7.124.58
एवमेष क्षयो वृत्तः पृथिव्यां पृथिवीपते ।
क्रुद्धेऽर्जुने तथा द्रोणे सात्वते च महारथे ॥ ७.१२४.५८ ॥
ହେ ପୃଥିବୀପତି, ଏହିପରି ପୃଥିବୀରେ ଏହି ସଂହାର ଘଟିଲା, ଯେତେବେଳେ ଅର୍ଜୁନ, ଦ୍ରୋଣ ଓ ମହାରଥୀ ସାତ୍ୱତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହେଲେ।