Mahābhārata · Adhyāya 7.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.124.1
किं तस्यां मम सेनायां नासन्केचिन्महारथाः ।
ये तथा सात्यकिं यान्तं नैवाघ्नन्नाप्यवारयन् ॥ ७.१२४.१ ॥
Gab es in meinem Heer keine großen Wagenkämpfer, die Sātyaki, als er vorüberzog, weder schlugen noch aufhielten?
7.124.2
एको हि समरे कर्म कृतवान्सत्यविक्रमः ।
शक्रतुल्यबलो युद्धे महेन्द्रो दानवेष्विव ॥ ७.१२४.२ ॥
Allein im Kampf vollbrachte jener an wahrer Tapferkeit die Tat; an Kraft Śakra gleich im Krieg, wie Mahendra unter den Dānavas.
7.124.3
अथवा शून्यमासीत्तद्येन यातः स सात्यकिः ।
हतभूयिष्ठमथवा येन यातः स सात्यकिः ॥ ७.१२४.३ ॥
Oder war der Weg, auf dem Sātyaki ging, leer? Oder war der Weg, auf dem er ging, größtenteils mit Erschlagenen gefüllt?
7.124.4
यत्कृतं वृष्णिवीरेण कर्म शंससि मे रणे ।
नैतदुत्सहते कर्तुं कर्म शक्रोऽपि सञ्जय ॥ ७.१२४.४ ॥
Du beschreibst mir, Sañjaya, die Tat, die der Held der Vṛṣṇi im Kampf vollbrachte; nicht einmal Indra könnte diese Tat vollbringen.
7.124.5
अश्रद्धेयमचिन्त्यं च कर्म तस्य महात्मनः ।
वृष्ण्यन्धकप्रवीरस्य श्रुत्वा मे व्यथितं मनः ॥ ७.१२४.५ ॥
Die Tat jenes großherzigen ersten Helden der Vṛṣṇi und Andhaka ist unglaublich und unvorstellbar; als ich sie hörte, ist mein Geist erschüttert.
7.124.6
न सन्ति तस्मात्पुत्रा मे यथा सञ्जय भाषसे ।
एको वै बहुलाः सेनाः प्रामृद्गात्सत्यविक्रमः ॥ ७.१२४.६ ॥
So wie du redest, Sañjaya, scheinen meine Söhne nicht mehr zu sein; ein einziger Mann von wahrer Tapferkeit hat viele Heere zermalmt.
7.124.7
कथं च युध्यमानानामपक्रान्ती महात्मनाम् ।
एको बहूनां शैनेयस्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१२४.७ ॥
Sañjaya, wie kämpfte der einzige Śaineya gegen viele, als die großherzigen Krieger sich zurückzogen? Erzähle mir das.
7.124.8
राजन्सेनासमुद्योगो रथनागाश्वपत्तिमान् ।
अतुल्यस्तव सेनायां युगान्तसदृशोऽभवत् ॥ ७.१२४.८ ॥
O König, die Versammlung deines Heeres mit Streitwagen, Elefanten, Pferden und Fußsoldaten war unvergleichlich und glich dem Ende eines Weltzeitalters.
7.124.9
आहूतेषु समूहेषु तव सैन्यस्य मानद ।
नास्ति लोके समः कश्चित्समूह इति मे मतिः ॥ ७.१२४.९ ॥
O Ehrengeber, unter den einberufenen Heeresversammlungen deines Heeres gibt es meines Erachtens keine andere auf der Welt, die ihr gleicht.
7.124.10
तत्रव देवास्त्वभाषन्त चारणाश्च समागताः ।
एतदन्ताः समूहा वै भविष्यन्ति महीतले ॥ ७.१२४.१० ॥
Dort sprachen die versammelten Götter und Cāraṇas: Solche Versammlungen auf der Erde werden alle in diesem Ende enden.
7.124.11
न च वै तादृशो व्यूह आसीत्कश्चिद्विशाम्पते ।
यादृग्जयद्रथवधे द्रोणेन विहितोऽभवत् ॥ ७.१२४.११ ॥
Und nie, o Herr der Menschen, gab es eine Schlachtordnung wie die, die Droṇa bei der Tötung Jayadrathas aufstellte.
7.124.12
उद्धृता पृथिवी नूनं युद्धहेतोः समागतैः ।
इति तत्र जनाश्चाहुर्दृष्टा तां जनसंसदम् ॥ ७.१२४.१२ ॥
Als sie jene Menschenversammlung sahen, sagten die Leute dort: Gewiss haben die zum Kampf Versammelten die Erde emporgehoben.
7.124.13
चण्डवातविभिन्नानां समुद्राणामिव स्वनः ।
रणेऽभवद्बलौघानामन्योन्यमभिधावताम् ॥ ७.१२४.१३ ॥
Wie das Tosen der von wütenden Winden aufgewühlten Meere erhob sich auf dem Schlachtfeld der Lärm der Heere, die aufeinander losstürmten.
7.124.14
पार्थिवानां समेतानां बहून्यासन्नरोत्तम ।
त्वद्बले प्राण्डवानां च सहस्राणि शतानि च ॥ ७.१२४.१४ ॥
O Bester der Menschen! In deinem Heer und bei den Pāṇḍava gab es viele Tausende und Hunderte der versammelten Könige.
7.124.15
संरब्धानां प्रवीराणां समरे दृढकर्मणाम् ।
तत्रासीत्सुमहाशब्दस्तुमुलो रोमहर्षणः ॥ ७.१२४.१५ ॥
Dort erhob sich ein gewaltiger, tosender, das Haar sträubender Lärm von den erzürnten, tapferen Helden mit festen Taten im Kampf.
7.124.16
पाण्डवानां कुरूणां च गर्जतामितरेतरम् ।
क्ष्वेलाः किलकिलाशब्दास्तत्रासन्वै सहस्रशः ॥ ७.१२४.१६ ॥
Als die Pāṇḍava und die Kuru einander anbrüllten, erklangen dort tausendfach Kampfrufe und Kilakila-Schreie.
7.124.17
भेरीशब्दाश्च तुमुला बाणशब्दाश्च भारत ।
अन्योन्यं निघ्नतां चैव नराणां शुश्रुवे स्वनः ॥ ७.१२४.१७ ॥
O Bhārata! Es erklang das tosende Dröhnen der Trommeln und das Schwirren der Pfeile, und man hörte die Schreie der Männer, die einander schlugen.
7.124.18
अथाक्रन्दन्भीसमेनो धृष्टद्युम्नश्च मारिष ।
नकुलः सहदेवश्च धर्मराजश्च पाण्डवः ॥ ७.१२४.१८ ॥
Dann, o Verehrter, riefen sie nach Bhīṣma, Dhṛṣṭadyumna, Nakula, Sahadeva und Dharmarāja dem Pāṇḍava.
7.124.19
आगच्छत प्रहरत द्रुतं विपरिधावत ।
प्रविष्टावरिसेनां हि वीरौ माधवपाण्डवौ ॥ ७.१२४.१९ ॥
Kommt, schlagt schnell zu, eilt umher! Die beiden Helden, Mādhava und der Pāṇḍava, sind in das feindliche Heer eingedrungen.
7.124.20
यथा सुखेन गच्छेतां जयद्रथवधं प्रति ।
तथा प्रकुरुत क्षिप्रमिति सैन्यान्यचोदयन् ॥ ७.१२४.२० ॥
Damit sie leicht zur Tötung Jayadrathas gelangen können, tut es schnell auf diese Weise — so trieb er die Truppen an.
7.124.21
तयोरभावे कुरवः कृतार्थाः स्युर्वयं जिताः ॥ ७.१२४.२१ ॥
In ihrer Abwesenheit hätten die Kurus ihr Ziel erreicht, und wir wären besiegt worden.
7.124.22
यत्र यातौ महात्मानौ तूर्णं परपुरञ्जयौ ।
ते यूयं सहिता भूत्वा तूर्णमेव बलार्णवम्।
क्षोभयध्वं महावेगाः पवनः सागरं यथा ॥ ७.१२४.२२ ॥
Wohin die beiden großherzigen Bezwinger feindlicher Städte schnell gegangen sind, dorthin sollt ihr, vereint, rasch das Meer des Heeres aufwühlen, wie der Wind das Meer, mit großer Wucht.
7.124.23
भीमसेनेन ते राजन्पाञ्चाल्येन च नोदिताः ।
आजघ्नुः कौरवान्सङ्ख्ये त्यक्त्वाऽसूनात्मनः प्रियान् ॥ ७.१२४.२३ ॥
O König, von Bhīmasena und dem Pāñcāla angetrieben, schlugen sie im Kampf auf die Kauravas ein und gaben ihr teures Leben preis.
7.124.24
इच्छन्तो निधनं युद्धे शस्त्रैरुत्तमतेजसः ।
स्वर्गेप्सवो मित्रकार्ये नाभ्यनन्दन्त जीवितम् ॥ ७.१२४.२४ ॥
Den Tod durch Waffen im Kampf begehrend, von höchstem Glanz, nach dem Himmel strebend, um der Sache eines Freundes willen, nahmen sie ihr Leben nicht mit Freude an.
7.124.25
तथैव तावका राजन्प्रार्थयन्तो महद्यशः ।
आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा युद्धायैवावतस्थिरे ॥ ७.१२४.२५ ॥
O König, ebenso standen deine Krieger, nach großem Ruhm verlangend und einen edlen Entschluss im Kampf fassend, fest für den Kampf selbst.
7.124.26
तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भयावहे ।
जित्वा सर्वाणि सैन्यानि प्रायात्सात्यकिरर्जुनं ॥ ७.१२४.२६ ॥
Während jene äußerst tosende und schreckliche Schlacht tobte, zog Sātyaki, nachdem er alle Heere besiegt hatte, zu Arjuna.
7.124.27
कवचानां प्रभास्तत्र सूर्यरश्मिविराजिताः ।
दृष्टीः सङ्ख्ये सैनिकानां प्रतिजघ्नुः समन्ततः।
ध्वजशस्त्रप्रतिहता लोकान्समवदीपयन् ॥ ७.१२४.२७ ॥
Dort blendete der Glanz der Rüstungen, im Sonnenlicht erstrahlend, die Blicke der Krieger im Kampf von allen Seiten; von Bannern und Waffen zurückgeworfen, erleuchtete er alle Welten.
7.124.28
चण्डवातोद्धतान्मेघान्विकिरन्रश्मिमानिव ।
तथा तव महत्सैन्यं तद्व्यरोचत तापयन् ॥ ७.१२४.२८ ॥
Wie die Sonne, die die von einem wilden Sturm aufgewirbelten Wolken zerstreut und strahlt, so leuchtete dein großes Heer und brannte alles nieder.
7.124.29
सम्प्रहृष्टः स सहसा तव सैन्यार्णवं प्रति ।
लोलयन्सर्वतो गत्वा समुद्रं मकरो यथा ॥ ७.१२४.२९ ॥
Hoch erfreut stürzte er plötzlich auf dein Heeresmeer zu und wirbelte es von allen Seiten auf, wie ein Meeresungeheuer den Ozean aufwühlt.
7.124.30
तत्र राजन्महानासीत्सङ्ग्रामो भीतिवर्धनः ।
पाण्डवस्य महाबाहो तावकानां च दारुणः ॥ ७.१२४.३० ॥
Dort, o König, entbrannte eine große Schlacht, die den Schrecken mehrte; o Starkarmiger, furchtbar war sie zwischen den Pāṇḍavas und deinen Männern.
7.124.31
रुद्रस्याक्रीडसङ्काशः संहारः सर्वदेहिनाम् ।
ततः शब्दो महानासीत्प्रायाद्यत्र धनञ्चयः ॥ ७.१२४.३१ ॥
Jene Vernichtung glich dem Spiel Rudras, dem Untergang aller verkörperten Wesen. Dann erhob sich ein gewaltiger Lärm, wohin Dhanañjaya zog.
7.124.32
तत्र स्म कदनं घोरं वर्तते पाण्डुपूर्वज ।
अर्जुनस्य महाबाहोस्तावकानां च धन्विनाम् ॥ ७.१२४.३२ ॥
Dort, o Nachkomme Pāṇḍus, tobte ein furchtbares Gemetzel zwischen dem Starkarmigen Arjuna und deinen Bogenschützen.
7.124.33
मध्ये भारतसैन्यस्य माधवस्य महारणे ।
द्रोणस्यापि परैः सार्धं व्यूहद्वारे सुदारुणम् ॥ ७.१२४.३३ ॥
Mitten im Heer der Bhāratas, in der großen Schlacht mit Mādhava, und auch Droṇa kämpfte am Tor der Schlachtordnung gegen die Feinde auf schrecklichste Weise.
7.124.34
एवमेष क्षयो वृत्तः पृथिव्यां पृथिवीपते ।
क्रुद्धेऽर्जुने तथा द्रोणे सात्वते च महारथे ॥ ७.१२४.३४ ॥
So hat sich diese Vernichtung auf Erden ereignet, o Herr der Erde, als Arjuna, Droṇa und der große Wagenkämpfer Sātvata zornig waren.
7.124.35
तथा प्रयतमानानां पाण्डवानां महात्मनाम् ।
दुर्योधनो महाराजन्व्यगाहत महद्बलम् ॥ ७.१२४.३५ ॥
Ebenso stürzte sich Duryodhana, o großer König, in das große Heer der hochherzigen Pāṇḍavas, die sich eifrig mühten.
7.124.36
स सन्निपातस्तुमुलस्तेषां तस्य च भारत ।
अभवत्सर्वभूतानामभावकरणो महान् ॥ ७.१२४.३६ ॥
Jener Zusammenstoß zwischen ihnen und ihm, o Bhārata, wurde tosend — ein gewaltiger Zusammenprall, der die Vernichtung aller Wesen verursachte.
7.124.37
तथा यातेषु सैन्येषु तथा कृच्छ्रगतः स्वयम् ।
कच्चिद्दुर्योधनः सूत नाकार्षीत्पृष्ठतो रणम् ॥ ७.१२४.३७ ॥
Als die Heere so vorrückten und er selbst in Not geriet, o Wagenlenker, hat Duryodhana da dem Kampf nicht den Rücken gekehrt?
7.124.38
एकस्य च बहूनां च सन्निपातो महाहवे ।
विशेषतो नरपतेर्विषमः प्रतिभाति मे ॥ ७.१२४.३८ ॥
In jener großen Schlacht kam es zum Zusammenstoß eines Einzelnen mit vielen, und besonders für den König erscheint mir dies ungleich.
7.124.39
सोऽत्यन्तसुखसंवृद्धो लक्ष्म्या लोकस्य चेश्वरः ।
एको बहून्समासाद्य कच्चिन्नासीत्पराङ्मुखः ॥ ७.१२४.३९ ॥
Er, der in großem Wohlstand aufgewachsen war und durch sein Glück Herr der Welt war, hat er sich nicht abgewandt, als er allein auf viele traf?
7.124.40
राजन्सङ्ग्राममाश्चर्यं तव पुत्रस्य भारत ।
एकस्य बहुभिः सार्धं शृणुष्व गदतो मम ॥ ७.१२४.४० ॥
O König, der Kampf deines Sohnes war wunderbar, o Bhārata. Höre, wie ich vom Kampf des Einen gegen viele berichte.
7.124.41
दुर्योधनेन समरे पृतना पाण्डवी रणे ।
नलिनी द्वरिदेनेव समन्तात्प्रतिलोडिता ॥ ७.१२४.४१ ॥
Im Kampf wühlte Duryodhana das Heer der Pāṇḍavas von allen Seiten auf, wie ein Elefant einen Lotusteich aufwühlt.
7.124.42
ततस्तां प्रहतां सेनां दृष्ट्वा पुत्रेण ते नृप ।
भीमसेनपुरोगास्तं पाञ्चालाः समुपाद्रुवन् ॥ ७.१२४.४२ ॥
Da stürmten, o König, als sie sah, wie ihr Heer von deinem Sohn geschlagen war, die Pañcālas unter Führung Bhīmasenas auf ihn los.
7.124.43
स भीमसेनं दशभिः शरैर्विव्याध पाण्डवम् ।
त्रिभिस्त्रिभिर्यमौ वीरौ धर्मराजं च सप्तभिः ॥ ७.१२४.४३ ॥
Er durchbohrte Bhīmasena, den Pāṇḍava, mit zehn Pfeilen, die beiden heldenhaften Zwillinge mit je drei und König Yudhiṣṭhira mit sieben.
7.124.44
विराटद्रुपदौ षद्भिः शतेन च शिखण्डिनम् ।
धृष्टद्युम्नं च विंशत्या द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१२४.४४ ॥
Er durchbohrte Virāṭa und Drupada mit je sechs Pfeilen, Śikhaṇḍin mit hundert, Dhṛṣṭadyumna mit zwanzig und die Söhne Draupadīs mit je drei.
7.124.45
शतशश्चापरान्योधान्सद्विपांश्च रथान्रणे ।
शरैरवचकर्तोग्रैः क्रुद्धोऽन्तक इव प्रजाः ॥ ७.१२४.४५ ॥
Im Kampf fällte er hunderte anderer Krieger und Streitwagen samt ihren Elefanten mit wilden Pfeilen, wie der zornige Tod die Geschöpfe vernichtet.
7.124.46
न सन्दधद्विमुञ्चन्वा मण्डलीकृतकार्मुकः ।
अदृश्यत रिपून्निघ्नञ्छिक्षयाऽस्तबलेन च ॥ ७.१२४.४६ ॥
Man sah ihn weder Pfeile anlegen noch abschießen, den Bogen kreisförmig gespannt, wie er die Feinde durch Geschick und die Macht der Waffen niederstreckte.
7.124.47
तस्य तान्निघ्नतः शत्रून्हेमपृष्ठं महद्धनुः ।
अजस्रं मण्डलीभूतं ददृशुः समरे जनाः ॥ ७.१२४.४७ ॥
Als er jene Feinde niederstreckte, sahen die Menschen im Kampf seinen großen goldrückigen Bogen unablässig im Kreis schwingen.
7.124.48
ततो युधिष्ठिरो राजा भल्लाभ्यामच्छिनद्धनुः ।
तव पुत्रस्य कौरव्य यतमानस्य संयुगे ॥ ७.१२४.४८ ॥
Da zerschnitt König Yudhiṣṭhira mit zwei Bhalla-Pfeilen den Bogen deines Sohnes, o Kaurava, während dieser im Kampf rang.
7.124.49
विव्याध चैनं दशभिः सम्यगस्तैः शरोत्तमैः ।
वर्म चाशु समासाद्य ते भित्त्वा क्षितिमाविशन् ॥ ७.१२४.४९ ॥
Er durchbohrte ihn gut mit zehn vortrefflichen Pfeilen; schnell den Panzer erreichend, durchbohrten sie ihn und drangen in die Erde ein.
7.124.50
ततः प्रमुदिताः पार्थाः परिवव्रुर्युधिष्ठिरम् ।
यथा वृत्रवधे देवाः पुरा शक्रं महर्षयः ॥ ७.१२४.५० ॥
Da umringten die erfreuten Söhne der Pṛthā Yudhiṣṭhira, wie einst die Götter und großen Weisen Indra beim Erschlagen Vṛtras umringten.
7.124.51
ततोऽन्यद्धनुरादाय तव पुत्रः प्रतापवान् ।
तिष्ठेतिष्ठेति राजानं ब्रुवन्पाण्डवमभ्ययात् ॥ ७.१२४.५१ ॥
Da ergriff dein mächtiger Sohn einen anderen Bogen und stürzte auf den Pāṇḍava-König zu, rufend: „Halt, halt!“
7.124.52
तमायान्तमभिप्रेक्ष्य तव पुत्रं महामृधे ।
प्रत्युद्ययुः समुदिताः पाञ्चाला जयगृद्धिनः ॥ ७.१२४.५२ ॥
Als sie deinen Sohn in der großen Schlacht herankommen sahen, rückten die frohen, siegbegierigen Pāñcālas ihm entgegen.
7.124.53
तान्द्रोणः प्रतिजग्राह परीप्सन्युधि पाण्डवम् ।
चण्डवातोद्धुतान्मेघान्गिरिरम्बुमुचो यथा ॥ ७.१२४.५३ ॥
Droṇa, der den Pāṇḍava im Kampf schützen wollte, nahm sie auf, wie ein Berg, der Regen spendet, die von heftigem Wind getriebenen Wolken aufhält.
7.124.54
तत्र राजन्महानासीत्सङ्ग्रामो रोमहर्षणः ।
पाण्डवानां महाबाहो तावकानां च संयुगे ॥ ७.१२४.५४ ॥
Dort, o König, entbrannte eine große, haarsträubende Schlacht zwischen den Pāṇḍavas und deinen Leuten, o Starkarmiger.
7.124.55
रुद्रस्याक्रीडसदृशः संहारः सर्वदेहिनाम् ॥ ७.१२४.५५ ॥
Diese Vernichtung glich einem Spiel Rudras, dem Untergang aller verkörperten Wesen.
7.124.56
ततः शब्दो महानासीद्यातो येन धनञ्जयः ।
अतीव सर्वशब्देभ्यो रोमहर्षकरः प्रभो ॥ ७.१२४.५६ ॥
Dann erhob sich ein gewaltiger Laut, den Dhanañjaya ausstieß, weit haarsträubender als alle anderen Laute, o Herr.
7.124.57
अर्जुनस्य महाबाहो तावकानां च धन्विनाम् ।
मध्ये भारतसैन्यस्य माधवस्य महारणे।
द्रोणस्यापि परैः सार्धं व्यूहद्वारे महारणे ॥ ७.१२४.५७ ॥
O Starkarmiger, inmitten des Bhārata-Heeres, zwischen Arjuna und deinen Bogenschützen, in der großen Schlacht mit Mādhava; und auch Droṇa, mit den Feinden, am Tor der Schlachtordnung, in der großen Schlacht.
7.124.58
एवमेष क्षयो वृत्तः पृथिव्यां पृथिवीपते ।
क्रुद्धेऽर्जुने तथा द्रोणे सात्वते च महारथे ॥ ७.१२४.५८ ॥
So, o Herr der Erde, geschah diese Vernichtung auf der Erde, als Arjuna, Droṇa und der große Wagenkämpfer Sātvata erzürnt waren.