มหาภารตะ · อัธยายะ 7.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.124.1
किं तस्यां मम सेनायां नासन्केचिन्महारथाः ।
ये तथा सात्यकिं यान्तं नैवाघ्नन्नाप्यवारयन् ॥ ७.१२४.१ ॥
ในกองทัพของข้า มิได้มีมหารถีผู้ใดเลยหรือ ที่มิได้ฟาดฟันสาตยกีขณะเขาเคลื่อนไป และมิได้ขัดขวางเขาไว้
7.124.2
एको हि समरे कर्म कृतवान्सत्यविक्रमः ।
शक्रतुल्यबलो युद्धे महेन्द्रो दानवेष्विव ॥ ७.१२४.२ ॥
ผู้เดียวเท่านั้นที่ได้กระทำการในสงคราม ผู้มีความกล้าหาญอันแท้จริง ผู้มีพลังเทียบเท่าศักระในการรบ เหมือนมเหนทรท่ามกลางพวกทานพ
7.124.3
अथवा शून्यमासीत्तद्येन यातः स सात्यकिः ।
हतभूयिष्ठमथवा येन यातः स सात्यकिः ॥ ७.१२४.३ ॥
หรือทางที่สาตยกีผ่านไปนั้นว่างเปล่า หรือทางที่สาตยกีผ่านไปนั้นเต็มไปด้วยศพผู้ถูกฆ่าเป็นส่วนใหญ่
7.124.4
यत्कृतं वृष्णिवीरेण कर्म शंससि मे रणे ।
नैतदुत्सहते कर्तुं कर्म शक्रोऽपि सञ्जय ॥ ७.१२४.४ ॥
สญชัย การกระทำที่วีรบุรุษแห่งวฤษณีได้ทำนั้น ท่านเล่าให้ข้าฟังในสนามรบ การกระทำเช่นนั้น แม้พระอินทร์ก็มิอาจกระทำได้
7.124.5
अश्रद्धेयमचिन्त्यं च कर्म तस्य महात्मनः ।
वृष्ण्यन्धकप्रवीरस्य श्रुत्वा मे व्यथितं मनः ॥ ७.१२४.५ ॥
การกระทำของวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ในหมู่วฤษณีและอันธกะนั้น เป็นสิ่งที่ยากจะเชื่อและเกินจะคาดคิด เมื่อได้ฟังแล้ว ใจของข้าก็ปั่นป่วน
7.124.6
न सन्ति तस्मात्पुत्रा मे यथा सञ्जय भाषसे ।
एको वै बहुलाः सेनाः प्रामृद्गात्सत्यविक्रमः ॥ ७.१२४.६ ॥
ดังที่ท่านกล่าวนี้ สญชัย บุตรของข้าดูเหมือนจะไม่เหลืออยู่แล้ว ผู้เดียวผู้มีความกล้าหาญอันแท้จริง ได้บดขยี้กองทัพใหญ่มากมาย
7.124.7
कथं च युध्यमानानामपक्रान्ती महात्मनाम् ।
एको बहूनां शैनेयस्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१२४.७ ॥
สญชัย ผู้เดียวจากวงศ์ศินยะ ได้ต่อสู้กับคนจำนวนมากได้อย่างไร ขณะที่บรรดาผู้ยิ่งใหญ่กำลังถอยทัพ ขอท่านบอกข้าเรื่องนั้นด้วย
7.124.8
राजन्सेनासमुद्योगो रथनागाश्वपत्तिमान् ।
अतुल्यस्तव सेनायां युगान्तसदृशोऽभवत् ॥ ७.१२४.८ ॥
ข้าแต่พระราชา การระดมกองทัพของพระองค์ ด้วยรถศึก ช้าง ม้า และพลเดินเท้า ไม่มีใครเทียบได้ และกลายเป็นเหมือนวาระสิ้นสุดของยุค
7.124.9
आहूतेषु समूहेषु तव सैन्यस्य मानद ।
नास्ति लोके समः कश्चित्समूह इति मे मतिः ॥ ७.१२४.९ ॥
ข้าแต่ผู้ให้เกียรติ ในบรรดาการชุมนุมกองทัพของพระองค์ที่ถูกเรียกระดม ข้าเห็นว่าไม่มีการชุมนุมใดในโลกที่เสมอเหมือน
7.124.10
तत्रव देवास्त्वभाषन्त चारणाश्च समागताः ।
एतदन्ताः समूहा वै भविष्यन्ति महीतले ॥ ७.१२४.१० ॥
ที่นั่น เทพเจ้าและจารณะผู้มาชุมนุมได้กล่าวว่า การชุมนุมเช่นนี้บนแผ่นดินโลกจะจบลงเช่นนี้
7.124.11
न च वै तादृशो व्यूह आसीत्कश्चिद्विशाम्पते ।
यादृग्जयद्रथवधे द्रोणेन विहितोऽभवत् ॥ ७.१२४.११ ॥
ข้าแต่เจ้าแห่งมนุษย์ ไม่เคยมีกระบวนทัพเช่นที่โทรณะจัดขึ้นในการสังหารชยัทรถมาก่อนเลย
7.124.12
उद्धृता पृथिवी नूनं युद्धहेतोः समागतैः ।
इति तत्र जनाश्चाहुर्दृष्टा तां जनसंसदम् ॥ ७.१२४.१२ ॥
ผู้คนที่นั่น เมื่อได้เห็นการชุมนุมของประชาชนเช่นนั้น ต่างกล่าวว่า แน่นอนทีเดียว ผู้มาชุมนุมเพื่อการรบได้ยกแผ่นดินขึ้นแล้ว
7.124.13
चण्डवातविभिन्नानां समुद्राणामिव स्वनः ।
रणेऽभवद्बलौघानामन्योन्यमभिधावताम् ॥ ७.१२४.१३ ॥
เหมือนเสียงคำรามของมหาสมุทรที่ถูกลมพายุรุนแรงซัดให้แตกกระจาย เสียงดังขึ้นในสนามรบจากกระแสกองทัพที่พุ่งเข้าใส่กันและกัน
7.124.14
पार्थिवानां समेतानां बहून्यासन्नरोत्तम ।
त्वद्बले प्राण्डवानां च सहस्राणि शतानि च ॥ ७.१२४.१४ ॥
ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐ ในกองทัพของพระองค์และในหมู่ปาณฑพ มีทหารของบรรดากษัตริย์ที่มาชุมนุมนับพันและนับแสนอยู่มากมาย
7.124.15
संरब्धानां प्रवीराणां समरे दृढकर्मणाम् ।
तत्रासीत्सुमहाशब्दस्तुमुलो रोमहर्षणः ॥ ७.१२४.१५ ॥
จากบรรดาวีรบุรุษผู้โกรธเกรี้ยวและมีการกระทำมั่นคงในสนามรบ ได้เกิดเสียงอันดังยิ่ง อึกทึก ชูขนลุกชันขึ้นที่นั่น
7.124.16
पाण्डवानां कुरूणां च गर्जतामितरेतरम् ।
क्ष्वेलाः किलकिलाशब्दास्तत्रासन्वै सहस्रशः ॥ ७.१२४.१६ ॥
ขณะที่ปาณฑพและเการพคำรามใส่กันและกัน เสียงโห่ร้องและเสียงกิลกิลาก็ดังก้องที่นั่นนับพันครั้ง
7.124.17
भेरीशब्दाश्च तुमुला बाणशब्दाश्च भारत ।
अन्योन्यं निघ्नतां चैव नराणां शुश्रुवे स्वनः ॥ ७.१२४.१७ ॥
ข้าแต่ภารตะ มีเสียงกลองอันอึกทึกและเสียงลูกศร และได้ยินเสียงของบรรดาผู้คนที่กำลังฟาดฟันกันและกัน
7.124.18
अथाक्रन्दन्भीसमेनो धृष्टद्युम्नश्च मारिष ।
नकुलः सहदेवश्च धर्मराजश्च पाण्डवः ॥ ७.१२४.१८ ॥
ข้าแต่ท่านผู้ควรเคารพ ครั้นแล้ว ภีษมะ ธฤษฏทยุมน นกุล สหเทพ และธรรมราชผู้เป็นปาณฑพ ต่างร้องเรียกกัน
7.124.19
आगच्छत प्रहरत द्रुतं विपरिधावत ।
प्रविष्टावरिसेनां हि वीरौ माधवपाण्डवौ ॥ ७.१२४.१९ ॥
มาเถิด จงโจมตีให้เร็ว จงพุ่งไปทุกทิศ วีรบุรุษสองคนคือมาธวะและปาณฑพได้เข้าไปในกองทัพของศัตรูแล้ว
7.124.20
यथा सुखेन गच्छेतां जयद्रथवधं प्रति ।
तथा प्रकुरुत क्षिप्रमिति सैन्यान्यचोदयन् ॥ ७.१२४.२० ॥
เพื่อให้ทั้งสองเดินทางไปยังการสังหารชยัทรถได้โดยง่าย จงกระทำให้รวดเร็วในทางนั้น กษัตริย์จึงสั่งเร่งให้บรรดาทหารเคลื่อนพล
7.124.21
तयोरभावे कुरवः कृतार्थाः स्युर्वयं जिताः ॥ ७.१२४.२१ ॥
หากไม่มีทั้งสองนั้น ชาวกุรุคงบรรลุจุดหมาย และพวกเราคงพ่ายแพ้
7.124.22
यत्र यातौ महात्मानौ तूर्णं परपुरञ्जयौ ।
ते यूयं सहिता भूत्वा तूर्णमेव बलार्णवम्।
क्षोभयध्वं महावेगाः पवनः सागरं यथा ॥ ७.१२४.२२ ॥
ที่ใดที่วีรบุรุษผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่และพิชิตนครของศัตรูทั้งสองไปแล้วอย่างรวดเร็ว ที่นั่น พวกท่านจงรวมพลกันและโถมกระแทกกองทัพอันเปรียบดั่งมหาสมุทรนั้นอย่างรวดเร็วด้วยแรงพุ่งอันใหญ่หลวง ดั่งลมพัดกวนทะเล
7.124.23
भीमसेनेन ते राजन्पाञ्चाल्येन च नोदिताः ।
आजघ्नुः कौरवान्सङ्ख्ये त्यक्त्वाऽसूनात्मनः प्रियान् ॥ ७.१२४.२३ ॥
ข้าแต่พระราชา เมื่อถูกภีมเสนและชาวปัญจาละกระตุ้นเร้า พวกเขาก็โจมตีชาวเการพในการรบ ละทิ้งชีวิตอันเป็นที่รักของตนเอง
7.124.24
इच्छन्तो निधनं युद्धे शस्त्रैरुत्तमतेजसः ।
स्वर्गेप्सवो मित्रकार्ये नाभ्यनन्दन्त जीवितम् ॥ ७.१२४.२४ ॥
ปรารถนาความตายด้วยศัสตราในสนามรบ ผู้มีรัศมีอันยอดเยี่ยม ปรารถนาสวรรค์ เพื่อกิจของมิตร พวกเขาจึงไม่ยินดีในชีวิตของตน
7.124.25
तथैव तावका राजन्प्रार्थयन्तो महद्यशः ।
आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा युद्धायैवावतस्थिरे ॥ ७.१२४.२५ ॥
ข้าแต่พระราชา พลรบของท่านก็เช่นกัน ปรารถนาเกียรติยศอันยิ่งใหญ่ ตั้งใจอย่างสูงส่งเพื่อการรบ จึงยืนหยัดมั่นคงเพื่อการสู้รบนั้นเอง
7.124.26
तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भयावहे ।
जित्वा सर्वाणि सैन्यानि प्रायात्सात्यकिरर्जुनं ॥ ७.१२४.२६ ॥
ในขณะที่การรบอันโหดร้ายและน่าสะพรึงกลัวนั้นดำเนินอยู่ สาตยกีพิชิตกองทัพทั้งหมดแล้วก็มุ่งไปยังอรชุน
7.124.27
कवचानां प्रभास्तत्र सूर्यरश्मिविराजिताः ।
दृष्टीः सङ्ख्ये सैनिकानां प्रतिजघ्नुः समन्ततः।
ध्वजशस्त्रप्रतिहता लोकान्समवदीपयन् ॥ ७.१२४.२७ ॥
ประกายของเกราะในที่นั้น ส่องแสงด้วยรัศมีของดวงอาทิตย์ ทำให้สายตาของทหารในสนามรบพร่ามัวไปทุกด้าน เมื่อถูกธงและศัสตราสะท้อนกลับ ประกายนั้นก็ส่องสว่างไปทั่วทุกโลก
7.124.28
चण्डवातोद्धतान्मेघान्विकिरन्रश्मिमानिव ।
तथा तव महत्सैन्यं तद्व्यरोचत तापयन् ॥ ७.१२४.२८ ॥
ดั่งดวงอาทิตย์ที่กระจายกลุ่มเมฆซึ่งถูกลมแรงพัดขึ้น แล้วส่องแสงเจิดจ้า กองทัพอันยิ่งใหญ่ของท่านก็ส่องแสงเช่นนั้น แผดเผาไปทั่วรอบด้าน
7.124.29
सम्प्रहृष्टः स सहसा तव सैन्यार्णवं प्रति ।
लोलयन्सर्वतो गत्वा समुद्रं मकरो यथा ॥ ७.१२४.२९ ॥
เขาซึ่งปีติยินดียิ่งนัก ได้พุ่งเข้าใส่มหาสมุทรแห่งกองทัพของท่านอย่างฉับพลัน ทำให้มันปั่นป่วนไปทุกทิศ ดั่งปลามกรที่กวนมหาสมุทร
7.124.30
तत्र राजन्महानासीत्सङ्ग्रामो भीतिवर्धनः ।
पाण्डवस्य महाबाहो तावकानां च दारुणः ॥ ७.१२४.३० ॥
ข้าแต่พระราชา ณ ที่นั้น ได้เกิดการรบอันใหญ่หลวงที่เพิ่มความหวาดกลัว ข้าแต่ผู้มีแขนทรงพลัง การต่อสู้ระหว่างปาณฑพกับพลรบของท่านช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
7.124.31
रुद्रस्याक्रीडसङ्काशः संहारः सर्वदेहिनाम् ।
ततः शब्दो महानासीत्प्रायाद्यत्र धनञ्चयः ॥ ७.१२४.३१ ॥
การทำลายล้างนั้นเหมือนการเล่นของพระรุทระ เป็นการทำลายสิ่งมีชีวิตทั้งปวง แล้วก็มีเสียงอึกทึกใหญ่หลวงดังขึ้น ณ ที่ที่ธนัญชัยไปถึง
7.124.32
तत्र स्म कदनं घोरं वर्तते पाण्डुपूर्वज ।
अर्जुनस्य महाबाहोस्तावकानां च धन्विनाम् ॥ ७.१२४.३२ ॥
ข้าแต่ผู้สืบเชื้อสายของปาณฑุ ณ ที่นั้น การสังหารอันน่าสะพรึงกลัวกำลังดำเนินอยู่ ระหว่างอรชุนผู้มีแขนทรงพลังกับบรรดานักธนูของท่าน
7.124.33
मध्ये भारतसैन्यस्य माधवस्य महारणे ।
द्रोणस्यापि परैः सार्धं व्यूहद्वारे सुदारुणम् ॥ ७.१२४.३३ ॥
ท่ามกลางกองทัพภารตะ ในมหาสงครามกับมาธวะ และแม้โทรณะก็ต่อสู้กับศัตรูอย่างน่าสะพรึงกลัวยิ่ง ที่ประตูแห่งกระบวนรบ
7.124.34
एवमेष क्षयो वृत्तः पृथिव्यां पृथिवीपते ।
क्रुद्धेऽर्जुने तथा द्रोणे सात्वते च महारथे ॥ ७.१२४.३४ ॥
ข้าแต่เจ้าแผ่นดิน การทำลายล้างเช่นนี้ได้เกิดขึ้นบนแผ่นดิน เมื่ออรชุนโกรธจัด โทรณะก็เช่นกัน และสาตวตะผู้เป็นรถมหารถก็เช่นกัน
7.124.35
तथा प्रयतमानानां पाण्डवानां महात्मनाम् ।
दुर्योधनो महाराजन्व्यगाहत महद्बलम् ॥ ७.१२४.३५ ॥
ข้าแต่มหาราชา ทุรโยธน์ก็พุ่งเข้าไปในกองทัพอันใหญ่ของปาณฑพผู้มีจิตใจสูงส่ง ซึ่งกำลังพยายามอย่างหนัก
7.124.36
स सन्निपातस्तुमुलस्तेषां तस्य च भारत ।
अभवत्सर्वभूतानामभावकरणो महान् ॥ ७.१२४.३६ ॥
ข้าแต่ภารตะ การปะทะระหว่างพวกเขากับเขา ได้กลายเป็นการต่อสู้อันอึกทึก เป็นการปะทะครั้งใหญ่ที่ก่อให้เกิดความพินาศแก่สรรพสัตว์ทั้งปวง
7.124.37
तथा यातेषु सैन्येषु तथा कृच्छ्रगतः स्वयम् ।
कच्चिद्दुर्योधनः सूत नाकार्षीत्पृष्ठतो रणम् ॥ ७.१२४.३७ ॥
ข้าแต่สูตะ เมื่อกองทัพทั้งสองเคลื่อนเข้าปะทะกันเช่นนั้น และตัวเขาเองก็ตกอยู่ในความทุกข์ยาก ทุรโยธน์มิได้หันหลังให้การรบกระนั้นหรือ
7.124.38
एकस्य च बहूनां च सन्निपातो महाहवे ।
विशेषतो नरपतेर्विषमः प्रतिभाति मे ॥ ७.१२४.३८ ॥
ในมหาสงครามนั้น มีการปะทะของคนเดียวกับคนจำนวนมาก และสำหรับพระราชา ข้าพเจ้าเห็นว่าเป็นการต่อสู้ที่ไม่เท่าเทียมกันเป็นพิเศษ
7.124.39
सोऽत्यन्तसुखसंवृद्धो लक्ष्म्या लोकस्य चेश्वरः ।
एको बहून्समासाद्य कच्चिन्नासीत्पराङ्मुखः ॥ ७.१२४.३९ ॥
เขาผู้ได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างสุขสบายยิ่งนัก และเป็นผู้ครองโลกด้วยโชคลาภ เมื่อต้องเผชิญหน้าคนจำนวนมากเพียงลำพัง เขามิได้หันหลังให้กระนั้นหรือ
7.124.40
राजन्सङ्ग्राममाश्चर्यं तव पुत्रस्य भारत ।
एकस्य बहुभिः सार्धं शृणुष्व गदतो मम ॥ ७.१२४.४० ॥
ข้าแต่พระราชา การต่อสู้ของบุตรของท่านเป็นสิ่งมหัศจรรย์ ข้าแต่ภารตะ จงฟังเรื่องการต่อสู้ของเขากับคนจำนวนมาก ผู้หนึ่งต่อสู้เพียงลำพังกับผู้มากมาย ขณะที่ข้าพเจ้ากล่าวอยู่
7.124.41
दुर्योधनेन समरे पृतना पाण्डवी रणे ।
नलिनी द्वरिदेनेव समन्तात्प्रतिलोडिता ॥ ७.१२४.४१ ॥
ในการรบ ทุรโยธน์กวนกองทัพปาณฑพไปทุกด้าน เหมือนช้างกวนสระบัวฉะนั้น
7.124.42
ततस्तां प्रहतां सेनां दृष्ट्वा पुत्रेण ते नृप ।
भीमसेनपुरोगास्तं पाञ्चालाः समुपाद्रुवन् ॥ ७.१२४.४२ ॥
ครั้งนั้น เมื่อพระองค์เห็นกองทัพนั้นถูกบุตรของพระองค์โจมตี ข้าแต่พระราชา พวกปัญจาละที่มีภีมเสนนำหน้าก็รุกเข้าหาเขา
7.124.43
स भीमसेनं दशभिः शरैर्विव्याध पाण्डवम् ।
त्रिभिस्त्रिभिर्यमौ वीरौ धर्मराजं च सप्तभिः ॥ ७.१२४.४३ ॥
เขายิงภีมเสนผู้เป็นปาณฑพด้วยลูกศรสิบดอก ยิงวีรบุรุษฝาแฝดทั้งสองคนละสามดอก และยิงพระเจ้ายุธิษฐิระด้วยเจ็ดดอก
7.124.44
विराटद्रुपदौ षद्भिः शतेन च शिखण्डिनम् ।
धृष्टद्युम्नं च विंशत्या द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१२४.४४ ॥
เขายิงวิราฏและทรุปทะคนละหกดอก ยิงศิขัณฑินด้วยร้อยดอก ยิงธฤษฏทยุมน์ด้วยยี่สิบดอก และยิงบุตรของเทราปทีคนละสามดอก
7.124.45
शतशश्चापरान्योधान्सद्विपांश्च रथान्रणे ।
शरैरवचकर्तोग्रैः क्रुद्धोऽन्तक इव प्रजाः ॥ ७.१२४.४५ ॥
ในการรบ เขาตัดนักรบอื่นนับร้อย ทั้งรถศึกพร้อมช้างศึก ด้วยลูกศรอันดุดัน ดุจยมราชผู้กริ้วทำลายสรรพสัตว์
7.124.46
न सन्दधद्विमुञ्चन्वा मण्डलीकृतकार्मुकः ।
अदृश्यत रिपून्निघ्नञ्छिक्षयाऽस्तबलेन च ॥ ७.१२४.४६ ॥
ไม่มีใครเห็นเขาใส่ลูกศรหรือปล่อยลูกศร คันธนูของเขาโค้งเป็นวงกลม เขาสังหารศัตรูด้วยความชำนาญและด้วยพลังของอาวุธ
7.124.47
तस्य तान्निघ्नतः शत्रून्हेमपृष्ठं महद्धनुः ।
अजस्रं मण्डलीभूतं ददृशुः समरे जनाः ॥ ७.१२४.४७ ॥
ขณะที่เขาสังหารศัตรูเหล่านั้น ผู้คนในสนามรบเห็นคันธนูใหญ่มีหลังสีทองของเขาหมุนเป็นวงกลมไม่หยุดหย่อน
7.124.48
ततो युधिष्ठिरो राजा भल्लाभ्यामच्छिनद्धनुः ।
तव पुत्रस्य कौरव्य यतमानस्य संयुगे ॥ ७.१२४.४८ ॥
ครั้งนั้น พระเจ้ายุธิษฐิระใช้ลูกศรภัลละสองดอกตัดคันธนูของบุตรของพระองค์ ข้าแต่กุรุวงศ์ ขณะที่เขากำลังพยายามอยู่ในการรบ
7.124.49
विव्याध चैनं दशभिः सम्यगस्तैः शरोत्तमैः ।
वर्म चाशु समासाद्य ते भित्त्वा क्षितिमाविशन् ॥ ७.१२४.४९ ॥
พระองค์ยิงเขาด้วยลูกศรอันประเสริฐสิบดอกอย่างแม่นยำ ลูกศรเหล่านั้นรีบเข้าถึงเกราะของเขา ทะลุผ่านแล้วฝังลงในพื้นดิน
7.124.50
ततः प्रमुदिताः पार्थाः परिवव्रुर्युधिष्ठिरम् ।
यथा वृत्रवधे देवाः पुरा शक्रं महर्षयः ॥ ७.१२४.५० ॥
ครั้งนั้น บุตรของปฤถาผู้ปีติยินดีล้อมรอบพระยุธิษฐิระ ดุจเทพทั้งหลายและมหาฤๅษีในกาลก่อนล้อมรอบพระอินทร์ในการสังหารพฤตร
7.124.51
ततोऽन्यद्धनुरादाय तव पुत्रः प्रतापवान् ।
तिष्ठेतिष्ठेति राजानं ब्रुवन्पाण्डवमभ्ययात् ॥ ७.१२४.५१ ॥
จากนั้น บุตรของพระองค์ผู้ทรงอานุภาพหยิบคันธนูอีกคันขึ้นมา รีบเข้าหากษัตริย์ปาณฑพพลางตะโกนว่า "หยุดก่อน! หยุดก่อน!"
7.124.52
तमायान्तमभिप्रेक्ष्य तव पुत्रं महामृधे ।
प्रत्युद्ययुः समुदिताः पाञ्चाला जयगृद्धिनः ॥ ७.१२४.५२ ॥
เมื่อเห็นบุตรของพระองค์กำลังเข้ามาในมหาสงคราม พวกปาญจาละผู้ปีติยินดีและปรารถนาชัยชนะก็เดินทัพออกไปรับ
7.124.53
तान्द्रोणः प्रतिजग्राह परीप्सन्युधि पाण्डवम् ।
चण्डवातोद्धुतान्मेघान्गिरिरम्बुमुचो यथा ॥ ७.१२४.५३ ॥
โทรณะรับพวกเขาไว้ ปรารถนาจะคุ้มครองปาณฑพในการรบ ดุจภูเขาที่ปล่อยฝน ย่อมกั้นเมฆที่ถูกลมพายุรุนแรงพัดมา
7.124.54
तत्र राजन्महानासीत्सङ्ग्रामो रोमहर्षणः ।
पाण्डवानां महाबाहो तावकानां च संयुगे ॥ ७.१२४.५४ ॥
ข้าแต่พระราชา ที่นั่นเกิดการรบใหญ่ที่ทำให้ขนลุกชันขึ้น ระหว่างปาณฑพกับพวกของพระองค์ ข้าแต่ผู้มีแขนทรงพลัง
7.124.55
रुद्रस्याक्रीडसदृशः संहारः सर्वदेहिनाम् ॥ ७.१२४.५५ ॥
การทำลายล้างนั้นเหมือนการเล่นของพระรุทร เป็นความพินาศของสรรพสัตว์ทั้งปวง
7.124.56
ततः शब्दो महानासीद्यातो येन धनञ्जयः ।
अतीव सर्वशब्देभ्यो रोमहर्षकरः प्रभो ॥ ७.१२४.५६ ॥
จากนั้นเกิดเสียงดังใหญ่ที่ธนัญชัยยิงออกไป น่าสะพรึงกว่าเสียงอื่นทั้งปวงมาก ข้าแต่ท่านผู้เป็นใหญ่
7.124.57
अर्जुनस्य महाबाहो तावकानां च धन्विनाम् ।
मध्ये भारतसैन्यस्य माधवस्य महारणे।
द्रोणस्यापि परैः सार्धं व्यूहद्वारे महारणे ॥ ७.१२४.५७ ॥
ข้าแต่ผู้มีแขนทรงพลัง ท่ามกลางกองทัพของภารตะ ระหว่างอรชุนกับพลธนูของพระองค์ ในมหาสงครามกับมาธวะ และแม้โทรณะก็ต่อสู้กับศัตรูที่ประตูกระบวนทัพในมหาสงคราม
7.124.58
एवमेष क्षयो वृत्तः पृथिव्यां पृथिवीपते ।
क्रुद्धेऽर्जुने तथा द्रोणे सात्वते च महारथे ॥ ७.१२४.५८ ॥
ข้าแต่ผู้เป็นใหญ่แห่งแผ่นดิน ความพินาศนี้จึงเกิดขึ้นบนแผ่นดินเช่นนี้ เมื่ออรชุน โทรณะ และมหารถีสาตวตะทรงพิโรธ