மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.124.1
किं तस्यां मम सेनायां नासन्केचिन्महारथाः ।
ये तथा सात्यकिं यान्तं नैवाघ्नन्नाप्यवारयन् ॥ ७.१२४.१ ॥
என் அந்தப் படையில் சாத்யகி செல்லும்போது அவனைத் தாக்கவோ தடுக்கவோ செய்யாத மகாரதர்கள் யாரும் இல்லையா?
7.124.2
एको हि समरे कर्म कृतवान्सत्यविक्रमः ।
शक्रतुल्यबलो युद्धे महेन्द्रो दानवेष्विव ॥ ७.१२४.२ ॥
உண்மையான வீரம் கொண்ட அவன் ஒருவனே போரில் அத்தகைய செயலைச் செய்தான்; போரில் இந்திரனுக்கு நிகரான வலிமை உடையவன் அவன், தானவர்களுக்கு நடுவே மகேந்திரன் போல.
7.124.3
अथवा शून्यमासीत्तद्येन यातः स सात्यकिः ।
हतभूयिष्ठमथवा येन यातः स सात्यकिः ॥ ७.१२४.३ ॥
அல்லது சாத்யகி சென்ற வழி வெறுமையாக இருந்ததா? அல்லது அவன் சென்ற வழி பெரும்பாலும் கொல்லப்பட்டவர்களால் நிறைந்திருந்ததா?
7.124.4
यत्कृतं वृष्णिवीरेण कर्म शंससि मे रणे ।
नैतदुत्सहते कर्तुं कर्म शक्रोऽपि सञ्जय ॥ ७.१२४.४ ॥
சஞ்சயா, போரில் வ்ருஷ்ணி வீரன் செய்த செயலை நீ எனக்குச் சொல்கிறாய்; அந்தச் செயலை இந்திரனாலும் செய்ய இயலாது.
7.124.5
अश्रद्धेयमचिन्त्यं च कर्म तस्य महात्मनः ।
वृष्ण्यन्धकप्रवीरस्य श्रुत्वा मे व्यथितं मनः ॥ ७.१२४.५ ॥
அந்த மகாத்மாவும் வ்ருஷ்ணி-அந்தக வீரர்களில் முதல்வனுமான அவனுடைய செயல் நம்ப முடியாததும், சிந்திக்க முடியாததுமாகும்; அதைக் கேட்டு என் மனம் வருந்துகிறது.
7.124.6
न सन्ति तस्मात्पुत्रा मे यथा सञ्जय भाषसे ।
एको वै बहुलाः सेनाः प्रामृद्गात्सत्यविक्रमः ॥ ७.१२४.६ ॥
சஞ்சயா, நீ சொல்வது போல என் மகன்கள் இல்லாதவர்கள் போலும்; உண்மையான வீரன் ஒருவனே பல படைகளை நசுக்கிவிட்டான்.
7.124.7
कथं च युध्यमानानामपक्रान्ती महात्मनाम् ।
एको बहूनां शैनेयस्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१२४.७ ॥
சஞ்சயா, போரிடும் மகாத்மாக்கள் பின்வாங்கிய போது, பலருக்கு எதிராகத் தனியாக நின்ற சைனேயன் எவ்வாறு போரிட்டான்? அதை எனக்குச் சொல்.
7.124.8
राजन्सेनासमुद्योगो रथनागाश्वपत्तिमान् ।
अतुल्यस्तव सेनायां युगान्तसदृशोऽभवत् ॥ ७.१२४.८ ॥
அரசே, தேர், யானை, குதிரை, காலாட்படையுடன் கூடிய உங்கள் படைத் திரட்சி ஒப்பற்றதாக இருந்தது; அது யுகாந்தத்தைப் போல் இருந்தது.
7.124.9
आहूतेषु समूहेषु तव सैन्यस्य मानद ।
नास्ति लोके समः कश्चित्समूह इति मे मतिः ॥ ७.१२४.९ ॥
மானம் அளிப்பவனே, உங்கள் படையின் அழைக்கப்பட்ட திரட்சிகளில், உலகில் இதற்கு சமமான திரட்சி வேறெதுவும் இல்லை என்பது என் கருத்து.
7.124.10
तत्रव देवास्त्वभाषन्त चारणाश्च समागताः ।
एतदन्ताः समूहा वै भविष्यन्ति महीतले ॥ ७.१२४.१० ॥
அங்கே கூடியிருந்த தேவர்களும் சாரணர்களும் கூறினர்: இத்தகைய திரட்சிகள் பூமியில் இந்த முடிவையே அடையும்.
7.124.11
न च वै तादृशो व्यूह आसीत्कश्चिद्विशाम्पते ।
यादृग्जयद्रथवधे द्रोणेन विहितोऽभवत् ॥ ७.१२४.११ ॥
மனிதர்களின் அதிபதியே, ஜயத்ரத வதத்தின் போது துரோணரால் அமைக்கப்பட்ட வியூகம் போன்ற எந்த வியூகமும் அப்படி இருக்கவில்லை.
7.124.12
उद्धृता पृथिवी नूनं युद्धहेतोः समागतैः ।
इति तत्र जनाश्चाहुर्दृष्टा तां जनसंसदम् ॥ ७.१२४.१२ ॥
போருக்காகக் கூடியவர்கள் நிச்சயமாகப் பூமியைத் தூக்கி எடுத்துவிட்டார்கள் என்று அங்குள்ள மக்கள் அந்தக் கூட்டத்தைக் கண்டு கூறினர்.
7.124.13
चण्डवातविभिन्नानां समुद्राणामिव स्वनः ।
रणेऽभवद्बलौघानामन्योन्यमभिधावताम् ॥ ७.१२४.१३ ॥
கடுமையான காற்றால் பிளக்கப்பட்ட கடல்களின் முழக்கம் போல, போர்க்களத்தில் ஒன்றையொன்று நோக்கி பாய்ந்த படைகளின் ஓசை எழுந்தது.
7.124.14
पार्थिवानां समेतानां बहून्यासन्नरोत्तम ।
त्वद्बले प्राण्डवानां च सहस्राणि शतानि च ॥ ७.१२४.१४ ॥
நரர்களில் சிறந்தவரே! உம் படையிலும் பாண்டவர்களின் படையிலும் கூடியிருந்த அரசர்களின் ஆயிரக்கணக்கான, நூற்றுக்கணக்கான வீரர்கள் பலர் இருந்தனர்.
7.124.15
संरब्धानां प्रवीराणां समरे दृढकर्मणाम् ।
तत्रासीत्सुमहाशब्दस्तुमुलो रोमहर्षणः ॥ ७.१२४.१५ ॥
போரில் கோபம் கொண்ட, உறுதியான செயல் புரிந்த சிறந்த வீரர்களின் அங்கே மிகப் பெரிய, ஆரவாரமான, மயிர் சிலிர்க்கச் செய்யும் ஓசை எழுந்தது.
7.124.16
पाण्डवानां कुरूणां च गर्जतामितरेतरम् ।
क्ष्वेलाः किलकिलाशब्दास्तत्रासन्वै सहस्रशः ॥ ७.१२४.१६ ॥
பாண்டவர்களும் குருக்களும் ஒருவரையொருவர் நோக்கி முழங்கியபோது, அங்கே ஆயிரக்கணக்கில் கூச்சல்களும் கிலகில ஓசைகளும் எழுந்தன.
7.124.17
भेरीशब्दाश्च तुमुला बाणशब्दाश्च भारत ।
अन्योन्यं निघ्नतां चैव नराणां शुश्रुवे स्वनः ॥ ७.१२४.१७ ॥
பாரதனே! பேரிகைகளின் பெரும் ஒலியும், அம்புகளின் ஒலியும் எழுந்தன; ஒருவரையொருவர் தாக்கிய மனிதர்களின் ஓசையும் கேட்டது.
7.124.18
अथाक्रन्दन्भीसमेनो धृष्टद्युम्नश्च मारिष ।
नकुलः सहदेवश्च धर्मराजश्च पाण्डवः ॥ ७.१२४.१८ ॥
அப்போது, ஐயா! பீஷ்மரை நோக்கி, திருஷ்டத்யும்னன், நகுலன், சகதேவன், பாண்டவனான தர்மராஜன் ஆகியோரை நோக்கி அவர்கள் கூக்குரலிட்டனர்.
7.124.19
आगच्छत प्रहरत द्रुतं विपरिधावत ।
प्रविष्टावरिसेनां हि वीरौ माधवपाण्डवौ ॥ ७.१२४.१९ ॥
வாருங்கள், விரைவாகத் தாக்குங்கள், சுற்றிலும் ஓடுங்கள். வீரர்களான மாதவனும் பாண்டவனும் எதிரியின் படையில் நுழைந்துவிட்டனர்.
7.124.20
यथा सुखेन गच्छेतां जयद्रथवधं प्रति ।
तथा प्रकुरुत क्षिप्रमिति सैन्यान्यचोदयन् ॥ ७.१२४.२० ॥
அவர்கள் எளிதாக ஜயத்ரதனின் வதத்தை நோக்கிச் செல்லும்படி, அவ்வாறே விரைவாகச் செய்யுங்கள் என்று அவன் படைகளைத் தூண்டினான்.
7.124.21
तयोरभावे कुरवः कृतार्थाः स्युर्वयं जिताः ॥ ७.१२४.२१ ॥
அவர்கள் இருவரும் இல்லாவிடில் குருக்கள் தங்கள் நோக்கத்தை அடைந்திருப்பார்கள்; நாம் தோற்கடிக்கப்பட்டிருப்போம்.
7.124.22
यत्र यातौ महात्मानौ तूर्णं परपुरञ्जयौ ।
ते यूयं सहिता भूत्वा तूर्णमेव बलार्णवम्।
क्षोभयध्वं महावेगाः पवनः सागरं यथा ॥ ७.१२४.२२ ॥
எதிரி நகரங்களை வென்ற அந்த மகாத்மாக்கள் இருவரும் விரைவாகச் சென்றுள்ளனரோ, அங்கே நீங்கள் அனைவரும் ஒன்றுசேர்ந்து விரைவாகவே அந்தப் படைக்கடலைக் கலக்குங்கள், காற்று கடலைக் கலக்குவது போல், பெரும் வேகத்துடன்.
7.124.23
भीमसेनेन ते राजन्पाञ्चाल्येन च नोदिताः ।
आजघ्नुः कौरवान्सङ्ख्ये त्यक्त्वाऽसूनात्मनः प्रियान् ॥ ७.१२४.२३ ॥
அரசே, பீமசேனனாலும் பாஞ்சால்யனாலும் ஊக்குவிக்கப்பட்ட அவர்கள், போரில் தங்கள் அன்புக்குரிய உயிர்களைத் துறந்து கௌரவர்களைத் தாக்கினர்.
7.124.24
इच्छन्तो निधनं युद्धे शस्त्रैरुत्तमतेजसः ।
स्वर्गेप्सवो मित्रकार्ये नाभ्यनन्दन्त जीवितम् ॥ ७.१२४.२४ ॥
போரில் ஆயுதங்களால் மரணத்தை விரும்பி, உயர்ந்த ஒளியுடையவர்கள், சொர்க்கத்தை நாடி, நண்பனின் காரியத்திற்காக, தங்கள் உயிரை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்கவில்லை.
7.124.25
तथैव तावका राजन्प्रार्थयन्तो महद्यशः ।
आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा युद्धायैवावतस्थिरे ॥ ७.१२४.२५ ॥
அரசே, அவ்வாறே உங்கள் வீரர்கள் பெரும் புகழை விரும்பி, போரில் உயர்ந்த உறுதி கொண்டு போருக்காகவே நிலைகொண்டு நின்றனர்.
7.124.26
तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भयावहे ।
जित्वा सर्वाणि सैन्यानि प्रायात्सात्यकिरर्जुनं ॥ ७.१२४.२६ ॥
அந்த மிகக் கொடிய, அச்சமூட்டும் போர் நடந்துகொண்டிருக்கையில், எல்லா படைகளையும் வென்று சாத்யகி அர்ஜுனனை நோக்கிச் சென்றான்.
7.124.27
कवचानां प्रभास्तत्र सूर्यरश्मिविराजिताः ।
दृष्टीः सङ्ख्ये सैनिकानां प्रतिजघ्नुः समन्ततः।
ध्वजशस्त्रप्रतिहता लोकान्समवदीपयन् ॥ ७.१२४.२७ ॥
அங்கே கவசங்களின் ஒளி சூரிய கிரணங்களால் பிரகாசித்து, போரில் வீரர்களின் பார்வைகளை எல்லாப் பக்கமும் கூசச் செய்தது; கொடிகளிலும் ஆயுதங்களிலும் மோதி அது எல்லா உலகங்களையும் ஒளிரச் செய்தது.
7.124.28
चण्डवातोद्धतान्मेघान्विकिरन्रश्मिमानिव ।
तथा तव महत्सैन्यं तद्व्यरोचत तापयन् ॥ ७.१२४.२८ ॥
கடும் காற்றால் எழுந்த மேகங்களைச் சிதறடிக்கும் சூரியன் போல, உங்கள் அந்தப் பெரும் படை சுட்டெரித்துப் பிரகாசித்தது.
7.124.29
सम्प्रहृष्टः स सहसा तव सैन्यार्णवं प्रति ।
लोलयन्सर्वतो गत्वा समुद्रं मकरो यथा ॥ ७.१२४.२९ ॥
மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அவன் திடீரென்று உங்கள் படைக் கடலை நோக்கிப் பாய்ந்தான்; கடலில் மகரம் சுற்றிக் கலக்குவது போல எல்லாப் பக்கமும் அதைக் கலக்கினான்.
7.124.30
तत्र राजन्महानासीत्सङ्ग्रामो भीतिवर्धनः ।
पाण्डवस्य महाबाहो तावकानां च दारुणः ॥ ७.१२४.३० ॥
அரசே, அங்கே பெரிதும் அச்சமூட்டும் போர் நடந்தது; மகாபாகுவே, பாண்டவர்களுக்கும் உங்கள் வீரர்களுக்கும் இடையே அது கொடியதாக இருந்தது.
7.124.31
रुद्रस्याक्रीडसङ्काशः संहारः सर्वदेहिनाम् ।
ततः शब्दो महानासीत्प्रायाद्यत्र धनञ्चयः ॥ ७.१२४.३१ ॥
அது ருத்திரனின் விளையாட்டைப் போன்ற, உயிருள்ள அனைவரின் அழிவாக இருந்தது. அப்போது தனஞ்சயன் சென்ற இடத்தில் பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
7.124.32
तत्र स्म कदनं घोरं वर्तते पाण्डुपूर्वज ।
अर्जुनस्य महाबाहोस्तावकानां च धन्विनाम् ॥ ७.१२४.३२ ॥
அங்கே பாண்டுவின் வழித்தோன்றலே, கொடிய படுகொலை நடந்துகொண்டிருந்தது — மகாபாகு அர்ஜுனனுக்கும் உங்கள் வில்லாளிகளுக்கும் இடையே.
7.124.33
मध्ये भारतसैन्यस्य माधवस्य महारणे ।
द्रोणस्यापि परैः सार्धं व्यूहद्वारे सुदारुणम् ॥ ७.१२४.३३ ॥
பாரத சேனையின் நடுவில், மாதவனுடன் பெரும் போரில், துரோணரும் எதிரிகளுடன் வியூக வாசலில் மிகக் கொடிய போரிட்டார்.
7.124.34
एवमेष क्षयो वृत्तः पृथिव्यां पृथिवीपते ।
क्रुद्धेऽर्जुने तथा द्रोणे सात्वते च महारथे ॥ ७.१२४.३४ ॥
பூமியின் அரசே, இவ்வாறு பூமியில் இந்த அழிவு நிகழ்ந்தது; அர்ஜுனனும், துரோணரும், மகாரதி சாத்வதனும் சினந்திருந்தபோது.
7.124.35
तथा प्रयतमानानां पाण्डवानां महात्मनाम् ।
दुर्योधनो महाराजन्व्यगाहत महद्बलम् ॥ ७.१२४.३५ ॥
அவ்வாறே முயன்று போராடிய மகாத்மாக்களான பாண்டவர்களின் படையின் மீது, மகாராஜாவே, துரியோதனன் பெரும் படையுள் புகுந்தான்.
7.124.36
स सन्निपातस्तुमुलस्तेषां तस्य च भारत ।
अभवत्सर्वभूतानामभावकरणो महान् ॥ ७.१२४.३६ ॥
பாரதனே, அவர்களுக்கும் அவனுக்கும் இடையிலான அந்த மோதல் பேரொலியுடன் நடந்தது — அனைத்து உயிர்களின் அழிவை உண்டாக்கும் பெரும் மோதல்.
7.124.37
तथा यातेषु सैन्येषु तथा कृच्छ्रगतः स्वयम् ।
कच्चिद्दुर्योधनः सूत नाकार्षीत्पृष्ठतो रणम् ॥ ७.१२४.३७ ॥
படைகள் முன்னேறிச் சென்றபோதும், தானே துன்பத்தில் விழுந்தபோதும், சூதனே, துரியோதனன் போரிலிருந்து முதுகு காட்டி ஓடவில்லையா?
7.124.38
एकस्य च बहूनां च सन्निपातो महाहवे ।
विशेषतो नरपतेर्विषमः प्रतिभाति मे ॥ ७.१२४.३८ ॥
அந்தப் பெரும் போரில் ஒருவனுக்கும் பலருக்கும் மோதல் நேர்ந்தது; குறிப்பாக அரசனுக்கு அது சமமற்றதாகத் தோன்றுகிறது.
7.124.39
सोऽत्यन्तसुखसंवृद्धो लक्ष्म्या लोकस्य चेश्वरः ।
एको बहून्समासाद्य कच्चिन्नासीत्पराङ्मुखः ॥ ७.१२४.३९ ॥
மிகுந்த சுகத்தில் வளர்ந்தவனும், செல்வத்தால் உலகின் தலைவனும் ஆன அவன், தனியாக பலரை எதிர்கொண்டு முதுகு காட்டி ஓடவில்லையா?
7.124.40
राजन्सङ्ग्राममाश्चर्यं तव पुत्रस्य भारत ।
एकस्य बहुभिः सार्धं शृणुष्व गदतो मम ॥ ७.१२४.४० ॥
அரசே, உன் மகனின் அந்தப் போர் அற்புதமானது, பரத குலத்தவனே. ஒருவனுக்கும் பலருக்கும் நடந்த அந்தப் போரை நான் சொல்லக் கேள்.
7.124.41
दुर्योधनेन समरे पृतना पाण्डवी रणे ।
नलिनी द्वरिदेनेव समन्तात्प्रतिलोडिता ॥ ७.१२४.४१ ॥
போரில் துரியோதனன் பாண்டவர் படையை, யானை தாமரைக் குளத்தை எல்லாப் பக்கமும் கலக்குவது போல, கலக்கிக் குலைத்தான்.
7.124.42
ततस्तां प्रहतां सेनां दृष्ट्वा पुत्रेण ते नृप ।
भीमसेनपुरोगास्तं पाञ्चालाः समुपाद्रुवन् ॥ ७.१२४.४२ ॥
அப்போது அரசே, உன் மகனால் அந்தப் படை தாக்குண்டதைக் கண்டு, பீமசேனனை முன்னிட்டுப் பாஞ்சாலர் அவனை நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
7.124.43
स भीमसेनं दशभिः शरैर्विव्याध पाण्डवम् ।
त्रिभिस्त्रिभिर्यमौ वीरौ धर्मराजं च सप्तभिः ॥ ७.१२४.४३ ॥
அவன் பத்து அம்புகளால் பாண்டவனான பீமசேனனைத் துளைத்தான். வீர இரட்டையர்களை மூன்று மூன்று அம்புகளாலும், தர்மராஜனை ஏழு அம்புகளாலும் துளைத்தான்.
7.124.44
विराटद्रुपदौ षद्भिः शतेन च शिखण्डिनम् ।
धृष्टद्युम्नं च विंशत्या द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१२४.४४ ॥
விராடனையும் துருபதனையும் ஆறு ஆறு அம்புகளாலும், சிகண்டியை நூறு அம்புகளாலும், திருஷ்டத்யும்னனை இருபது அம்புகளாலும், திரௌபதியின் புதல்வர்களை மூன்று மூன்று அம்புகளாலும் துளைத்தான்.
7.124.45
शतशश्चापरान्योधान्सद्विपांश्च रथान्रणे ।
शरैरवचकर्तोग्रैः क्रुद्धोऽन्तक इव प्रजाः ॥ ७.१२४.४५ ॥
போர்க்களத்தில் அவன் நூற்றுக்கணக்கான பிற வீரர்களையும், யானைகளுடன் கூடிய தேர்களையும் கொடிய அம்புகளால் வெட்டி வீழ்த்தினான். கோபம் கொண்ட யமன் உயிர்களை அழிப்பது போல.
7.124.46
न सन्दधद्विमुञ्चन्वा मण्डलीकृतकार्मुकः ।
अदृश्यत रिपून्निघ्नञ्छिक्षयाऽस्तबलेन च ॥ ७.१२४.४६ ॥
அவன் அம்பை பூட்டுவதும் விடுவதும் தெரியாதபடி, வில் வட்டமாக வளைந்திருக்க, தன் திறமையாலும் அஸ்திர வலிமையாலும் எதிரிகளை அழிப்பவனாகத் தென்பட்டான்.
7.124.47
तस्य तान्निघ्नतः शत्रून्हेमपृष्ठं महद्धनुः ।
अजस्रं मण्डलीभूतं ददृशुः समरे जनाः ॥ ७.१२४.४७ ॥
அந்த எதிரிகளை அவன் அழித்துக்கொண்டிருந்தபோது, போர்க்களத்தில் மக்கள் அவனுடைய தங்கமுதுகு கொண்ட பெரிய வில் இடைவிடாமல் வட்டமாக இருப்பதைக் கண்டனர்.
7.124.48
ततो युधिष्ठिरो राजा भल्लाभ्यामच्छिनद्धनुः ।
तव पुत्रस्य कौरव्य यतमानस्य संयुगे ॥ ७.१२४.४८ ॥
அப்போது அரசன் யுதிஷ்டிரன் இரண்டு பல்ல அம்புகளால் உன் மகனின் வில்லை அறுத்தான், ஓ கௌரவனே, அவன் போரில் முயன்றுகொண்டிருக்கையில்.
7.124.49
विव्याध चैनं दशभिः सम्यगस्तैः शरोत्तमैः ।
वर्म चाशु समासाद्य ते भित्त्वा क्षितिमाविशन् ॥ ७.१२४.४९ ॥
அவர் பத்து சிறந்த அம்புகளால் அவரை நன்றாக துளைத்தார். கவசத்தை விரைவாக அடைந்து அவை துளைத்து பூமிக்குள் நுழைந்தன.
7.124.50
ततः प्रमुदिताः पार्थाः परिवव्रुर्युधिष्ठिरम् ।
यथा वृत्रवधे देवाः पुरा शक्रं महर्षयः ॥ ७.१२४.५० ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த பிருதையின் மைந்தர்கள் யுதிஷ்டிரரைச் சூழ்ந்தனர், முன்பு விருத்திரன் வதத்தின்போது தேவர்களும் மகரிஷிகளும் இந்திரனைச் சூழ்ந்ததுபோல.
7.124.51
ततोऽन्यद्धनुरादाय तव पुत्रः प्रतापवान् ।
तिष्ठेतिष्ठेति राजानं ब्रुवन्पाण्डवमभ्ययात् ॥ ७.१२४.५१ ॥
அப்போது உங்கள் மகன், வலிமை வாய்ந்தவன், மற்றொரு வில்லை எடுத்து, 'நில், நில்' என்று கூறியபடி பாண்டவ அரசனை நோக்கி விரைந்தான்.
7.124.52
तमायान्तमभिप्रेक्ष्य तव पुत्रं महामृधे ।
प्रत्युद्ययुः समुदिताः पाञ्चाला जयगृद्धिनः ॥ ७.१२४.५२ ॥
பெரும் போரில் உங்கள் மகன் வருவதைக் கண்டு, வெற்றியை விரும்பிய மகிழ்ச்சியடைந்த பாஞ்சாலர்கள் அவனை எதிர்கொள்ள முன்னேறினர்.
7.124.53
तान्द्रोणः प्रतिजग्राह परीप्सन्युधि पाण्डवम् ।
चण्डवातोद्धुतान्मेघान्गिरिरम्बुमुचो यथा ॥ ७.१२४.५३ ॥
போரில் பாண்டவனைக் காக்க விரும்பிய துரோணர் அவர்களை எதிர்கொண்டார்; கடும் காற்றால் அடித்துச் செல்லப்படும் மேகங்களை மழை பொழியும் மலை தாங்குவதுபோல.
7.124.54
तत्र राजन्महानासीत्सङ्ग्रामो रोमहर्षणः ।
पाण्डवानां महाबाहो तावकानां च संयुगे ॥ ७.१२४.५४ ॥
அங்கே, அரசே, பாண்டவர்களுக்கும் உம்மவர்களுக்கும் இடையே நடந்த மயிர்சிலிர்க்கும் பெரும் போர் நிகழ்ந்தது, ஓ மகாபாகுவே.
7.124.55
रुद्रस्याक्रीडसदृशः संहारः सर्वदेहिनाम् ॥ ७.१२४.५५ ॥
இது ருத்ரனின் விளையாட்டைப் போன்ற, உயிருள்ள அனைவரின் அழிவாக இருந்தது.
7.124.56
ततः शब्दो महानासीद्यातो येन धनञ्जयः ।
अतीव सर्वशब्देभ्यो रोमहर्षकरः प्रभो ॥ ७.१२४.५६ ॥
அப்போது தனஞ்சயன் எழுப்பிய பெரும் ஒலி எழுந்தது; அது எல்லா ஒலிகளையும் விட மயிர் சிலிர்க்கச் செய்தது, ஓ பிரபுவே.
7.124.57
अर्जुनस्य महाबाहो तावकानां च धन्विनाम् ।
मध्ये भारतसैन्यस्य माधवस्य महारणे।
द्रोणस्यापि परैः सार्धं व्यूहद्वारे महारणे ॥ ७.१२४.५७ ॥
ஓ மகாபாகு, அர்ஜுனனுக்கும் உங்கள் வில்லாளர்களுக்கும் நடுவில், பாரத படையின் நடுவில், மாதவனுடன் பெரும் போரில்; துரோணரும் எதிரிகளுடன் வியூக வாயிலில் பெரும் போரில் இருந்தார்.
7.124.58
एवमेष क्षयो वृत्तः पृथिव्यां पृथिवीपते ।
क्रुद्धेऽर्जुने तथा द्रोणे सात्वते च महारथे ॥ ७.१२४.५८ ॥
ஓ பூமியின் அதிபதியே, இவ்வாறு பூமியில் இந்த அழிவு நிகழ்ந்தது, அர்ஜுனனும் துரோணரும் மகாரதனான சாத்வதனும் கோபமடைந்தபோது.