ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.126.1
व्यूहेष्वालोड्यमानेषु पाण्डवानां ततस्ततः ।
सुदूरमन्वयुः पार्थाः पाञ्चालाः सह सोमकैः ॥ ७.१२६.१ ॥
ವ್ಯೂಹಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಲಕಿಹೋಗುತ್ತಿರಲು, ಪಾರ್ಥರೂ ಪಾಂಚಾಲರೂ ಸೋಮಕರೊಡನೆ ಬಹುದೂರ ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.
7.126.2
वर्तमाने तथा रौद्रे सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
सङ्क्षये जगतस्तीव्रे युगान्त इव भारत ॥ ७.१२६.२ ॥
ಓ ಭಾರತ! ಹೀಗೆ ಭಯಂಕರವಾದ, ರೋಮಾಂಚಕಾರಿಯಾದ, ಲೋಕಕ್ಕೆ ತೀವ್ರ ವಿನಾಶವಾದ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತಿರಲು, ಯುಗಾಂತದಂತೆ ತೋರಿತು.
7.126.3
द्रोणे युधि पराक्रान्ते नर्दमाने मुहुर्मुहुः ।
पाञ्चालेषु च क्षीणेषु वध्यमानेषु पाण्डुषु ॥ ७.१२६.३ ॥
ದ್ರೋಣನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ ಪದೇ ಪದೇ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿರಲು, ಪಾಂಚಾಲರೂ ಪಾಂಡವರೂ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರಲು.
7.126.4
नापश्यच्छरणं कञ्चिद्वर्मराजो युधिष्ठिरः ।
चिन्तयामास राजेन्द्र कथमेतद्भविष्यति ॥ ७.१२६.४ ॥
ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಎಲ್ಲೂ ಆಶ್ರಯ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಇದು ಹೇಗೆ ಆಗುವುದೆಂದು ಅವನು ಚಿಂತಿಸಿದನು.
7.126.5
ततो विक्ष्य दिशः सर्वाः सव्यसाचिदिदृक्षया ।
युधिष्ठिरो ददर्शाथ नैव पार्थं न माधवम् ॥ ७.१२६.५ ॥
ಆಗ ಸವ್ಯಸಾಚಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಪಾರ್ಥನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ಮಾಧವನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
7.126.6
सोऽपश्यन्नरशार्दूलं वानरर्षभलक्षणम् ।
गाण्डीवस्य च निर्घोषमशृण्वन्व्यथितेन्द्रियः ॥ ७.१२६.६ ॥
ವಾನರ ಶ್ರೇಷ್ಠನ ಲಾಂಛನವಿರುವ ನರಶಾರ್ದೂಲ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಅವನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ; ಗಾಂಡೀವದ ನಿನಾದವನ್ನೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ; ಅವನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ವ್ಯಥೆಗೊಂಡವು.
7.126.7
अपश्यन्सात्यकिं चापि वृष्णीनां प्रवरं रथम् ।
चिन्तयाभिपरीताङ्गो धर्मराजो युधिष्ठिरः।
नाध्यगच्छत्तदा शान्ति तावपश्यन्नरोत्तमौ ॥ ७.१२६.७ ॥
ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನೂ ಅವನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಅಂಗಗಳು ಆವೃತವಾದ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಆಗ ಶಾಂತಿ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ, ಆ ಇಬ್ಬರು ನರೋತ್ತಮರನ್ನು ಕಾಣದೆ.
7.126.8
लोकोपक्रोशभीरुत्वाद्वर्मराजो महामनाः ।
अचिन्तयन्महाबाहुः शैनेयस्य रथं प्रति ॥ ७.१२६.८ ॥
ಲೋಕದ ನಿಂದೆಗೆ ಹೆದರಿ, ಮಹಾಮನಸ್ಕ ಧರ್ಮರಾಜ, ಮಹಾಬಾಹು, ಶೈನೇಯ ಸಾತ್ಯಕಿಯ ರಥದತ್ತ ಚಿಂತಿಸಿದನು.
7.126.9
पदवीं प्रेषितश्चैव फल्गुनस्य मया रणे ।
शैनेयः सात्यकिः सत्यो मित्राणामभयङ्करः ॥ ७.१२६.९ ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ನಾನು ಫಲ್ಗುನನ (ಅರ್ಜುನನ) ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಶೈನೇಯ ಸಾತ್ಯಕಿ, ಸತ್ಯವಂತ, ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಅಭಯ ನೀಡುವವನು.
7.126.10
तदिदं ह्येकमेवासीद्द्द्विधा जातं ममाऽद्य वै ।
सात्यकिश्च हि विज्ञेयः पाण्डवश्च धनञ्जयः ॥ ७.१२६.१० ॥
ಅದು ಇದೇ ಒಂದಾಗಿತ್ತು, ಇಂದು ನನಗೆ ಅದು ಎರಡಾಗಿ ಹೋಯಿತು; ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನೂ, ಪಾಂಡವ ಧನಂಜಯನನ್ನೂ ತಿಳಿಯಬೇಕು.
7.126.11
सात्यकिं प्रेषयित्वा तु पाण्डवस्य पदानुगम् ।
सात्वतस्यापि कं युद्धे प्रेषयिष्ये पदानुगम् ॥ ७.१२६.११ ॥
ಪಾಂಡವನ ದಾರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಸಾತ್ವತನಿಗಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು ದಾರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಕಳುಹಿಸಲಿ?
7.126.12
परिष्यामि प्रयत्नेन भ्रातुरन्वेषणं यदि ।
युयुधानमनन्विष्य लोको मां गर्हयिष्यति ॥ ७.१२६.१२ ॥
ಸಹೋದರನನ್ನು ಹುಡುಕಲು ನಾನು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅಲೆದಾಡುವೆನು; ಯುಯುಧಾನನನ್ನು (ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು) ಹುಡುಕದೆ ಲೋಕ ನನ್ನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವುದು.
7.126.13
भ्रातुरन्वेषणं कृत्वा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
परित्यजति वार्ष्णेयं सात्यकिं सत्यविक्रमम् ॥ ७.१२६.१३ ॥
ಸಹೋದರನನ್ನು ಹುಡುಕಿದ ನಂತರ ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ವೃಷ್ಣಿವಂಶಜನೂ ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿಯೂ ಆದ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ.
7.126.14
लोकापवादभीरुत्वात्सोऽहं पार्थं वृकोदरम् ।
पदवीं प्रेषयिष्यामि माधवस्य महात्मनः ॥ ७.१२६.१४ ॥
ಜನನಿಂದೆಗೆ ಹೆದರಿ ನಾನು ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಮತ್ತು ವೃಕೋದರನನ್ನು ಮಹಾತ್ಮ ಮಾಧವನ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವೆನು.
7.126.15
यथैव च मम प्रीतिरर्जुने शत्रुमूदने ।
तथैव वृष्णिवीरेऽपि सात्वते युद्धदुर्मदे ॥ ७.१२६.१५ ॥
ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕನೇ, ಅರ್ಜುನನ ಮೇಲೆ ನನಗಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯಂತೆಯೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಉನ್ಮತ್ತನಾದ ವೃಷ್ಣಿವೀರ ಸಾತ್ವತನ ಮೇಲೂ ಇದೆ.
7.126.16
अतिभारे नियुक्तश्च मया शैनेयनन्दनः ।
स तु मित्रोपरोधेन गौरवात्तु महाबलः।
प्रविष्टो भारतीं सेनां मकरः सागरं यथा ॥ ७.१२६.१६ ॥
ನನ್ನಿಂದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಭಾರದಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತನಾದ ಶೈನೇಯನ ಮಗ ಸಾತ್ಯಕಿ, ಮಿತ್ರನ ಕಾರಣದಿಂದ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿ, ಮಕರವು ಸಾಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಭಾರತ ಸೇನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
7.126.17
असौ हि श्रूयते शब्दः शूराणामनिवर्तिनाम् ।
मिथः संयुध्यमानानं वृष्णिवीरेण धीमता ॥ ७.१२६.१७ ॥
ಅಗೋ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ — ಹಿಂದೆ ಸರಿಯದ ಶೂರರ ಶಬ್ದ, ವೃಷ್ಣಿವೀರ ಬುದ್ಧಿವಂತನೊಂದಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವವರದು.
7.126.18
प्राप्तकालं सुबलवन्निश्चितं बहुधा हि मे ।
तत्रैव पाण्डवेयस्य भीमसेनस्य धन्विनः।
गमनं रोचते मह्यं यत्र यातौ महारथौ ॥ ७.१२६.१८ ॥
ಕಾಲ ಒದಗಿದೆ; ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಿಶ್ಚಯವೂ ಅದೇ. ಧನುರ್ಧಾರಿ ಪಾಂಡವ ಭೀಮಸೇನನಿರುವಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದೇ ನನಗೆ ಇಷ್ಟ — ಅಲ್ಲಿಗೇ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾರಥರು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.
7.126.19
न चाप्यसह्यं भीमस्य विद्यते भुवि किञ्चिन ॥ ७.१२६.१९ ॥
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಭೀಮನಿಗೆ ಸಹಿಸಲಾಗದ್ದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.
7.126.20
शक्तो ह्येष रणे यत्तः पृथिव्यां सर्वधन्विनाम् ।
स्वबाहुबलमास्थाय प्रतिव्यूहितुमञ्जसा ॥ ७.१२६.२० ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರುವ ಇವನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರನ್ನೂ ಎದುರಿಸಲು ಶಕ್ತನು; ತನ್ನ ಭುಜಬಲವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಶತ್ರುವ್ಯೂಹವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಎದುರಿಸಬಲ್ಲನು.
7.126.21
यस्य बाहुबलं सर्वे समाश्रित्य महात्मनः ।
वनवासान्निवृत्ताः स्म न च युद्धेषु निर्जिताः ॥ ७.१२६.२१ ॥
ಯಾವ ಮಹಾತ್ಮನ ಭುಜಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ವನವಾಸದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿದರೋ, ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಸೋಲಲಿಲ್ಲವೋ.
7.126.22
इतो गते भीमसेने सात्वतं प्रति पाण्डवे ।
सनाथौ भवितारौ हि युधि सात्वतफल्गुनौ ॥ ७.१२६.२२ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಸಾತ್ವತನ (ಕೃಷ್ಣನ) ಕಡೆಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಾತ್ವತ ಮತ್ತು ಫಲ್ಗುನರು (ಅರ್ಜುನ) ರಕ್ಷಕರನ್ನು ಹೊಂದಿದವರಾಗುವರು.
7.126.23
कामं त्वशोचनीयौ तौ रणे सात्वतफल्गुनौ ।
रक्षितौ वासुदेवेन स्वयं शस्त्रविशारदौ ॥ ७.१२६.२३ ॥
ನಿಜ, ರಣದಲ್ಲಿ ಸಾತ್ವತ ಮತ್ತು ಫಲ್ಗುನರು (ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ) ಶೋಕಿಸಬೇಕಾದವರಲ್ಲ; ಸ್ವಯಂ ವಾಸುದೇವನಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾದ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಶಸ್ತ್ರ ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು.
7.126.24
अवश्यं तु मया कार्यमात्मनः शोकनाशनम् ।
तस्माद्भीमं नियोक्ष्यामि सात्वतस्य पदानुगम् ॥ ७.१२६.२४ ॥
ನಾನು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ನನ್ನ ಶೋಕವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಆದ್ದರಿಂದ ಭೀಮನನ್ನು ಸಾತ್ವತನ (ಕೃಷ್ಣನ) ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.126.25
ततः प्रतिकृतं मन्ये विधानं सात्यकिं प्रति ।
एवं निश्चित्य मनसा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः। ॥ ७.१२६.२५ ॥
ಆಗ ಸಾತ್ಯಕಿಗೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರತೀಕಾರವನ್ನು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ
7.126.26
यन्तारमब्रवीद्राजा भीमं प्रति नयस्व माम् ॥ ७.१२६.२६ ॥
ರಾಜನು ಸಾರಥಿಗೆ, "ನನ್ನನ್ನು ಭೀಮನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು" ಎಂದನು.
7.126.27
धर्मराजवचः श्रुत्वा सारथिर्हयकोविदः ।
रथं हेमपरिष्कारं भीमान्तिकमुपानयत् ॥ ७.१२६.२७ ॥
ಧರ್ಮರಾಜನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕುದುರೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ಸಾರಥಿ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ರಥವನ್ನು ಭೀಮನ ಬಳಿಗೆ ತಂದನು.
7.126.28
भीमसेनमनुज्ञाप्य प्राप्तकालमचिन्तयत् ।
कश्मलं प्राविशद्राजा बहु तत्र समादिशत् ॥ ७.१२६.२८ ॥
ಭೀಮಸೇನನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಸೂಕ್ತ ಸಮಯವನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದಾಗ, ರಾಜನು ವ್ಯಾಕುಲತೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.
7.126.29
स कश्मलसमाविष्टो भीममाहूय पार्थिवः ।
अब्रवीद्वचनं राजन्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः। ॥ ७.१२६.२९ ॥
ವ್ಯಾಕುಲತೆಗೆ ಒಳಗಾದ ಆ ರಾಜನು ಭೀಮನನ್ನು ಕರೆದು, "ಓ ರಾಜನೇ" ಎಂದು ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.126.30
अब्रवीद्वचनं राजन्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यः सदेवान्सगन्धर्वान्दैत्यांश्चैकरथोऽजयत्। ॥ ७.१२६.३० ॥
ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು: "ಓ ರಾಜನೇ, ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ದೈತ್ಯರನ್ನು ಒಂದೇ ರಥದಿಂದ ಗೆದ್ದವನು..."
7.126.31
तस्य लक्ष्म न पश्यामि भीमसेनानुजस्य ते ।
ततोऽब्रवीद्धर्मराजं भीमसेनस्तथागतम्।
नैवाद्राक्षं नचाश्रौषं तव कश्मलमीदृशम् ॥ ७.१२६.३१ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ಹಾಗೆ ಕುಸಿದಿದ್ದ ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಭೀಮಸೇನನ ಅನುಜನ (ಅರ್ಜುನನ) ಯಾವ ಗುರುತನ್ನೂ ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ವ್ಯಾಕುಲತೆಯನ್ನು ನಾನು ಎಂದೂ ನೋಡಿಲ್ಲ, ಕೇಳಿಲ್ಲ.
7.126.32
पुरातिदुःखदीर्णानां भवान्गतिरभूद्धि नः ।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ राजेन्द्र शाधि किं करवाणि ते ॥ ७.१२६.३२ ॥
ಹಿಂದೆ ಅತಿ ದುಃಖದಿಂದ ಛಿದ್ರಗೊಂಡ ನಮಗೆ ನೀವೇ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದ್ದಿರಿ. ಏಳಿ, ಏಳಿ, ರಾಜೇಂದ್ರ! ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ, ನಿಮಗಾಗಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
7.126.33
न ह्यसाध्यमकार्यं वा विद्यते मम मानद ।
आज्ञापय कुरुश्रेष्ठ मा च शोके मनः कृथाः ॥ ७.१२६.३३ ॥
ಗೌರವ ನೀಡುವವರೇ! ನನಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದು ಅಥವಾ ಮಾಡಲಾಗದುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ; ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಇಡಬೇಡಿ.
7.126.34
तमब्रवीदश्रुपूर्णः कृष्णसर्प इव श्वसन् ।
भीमसेनमिदं वाक्यं प्रम्लानवदनो नृपः ॥ ७.१२६.३४ ॥
ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿ, ಬಾಡಿದ ಮುಖದೊಂದಿಗೆ, ಕಪ್ಪು ಹಾವಿನಂತೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಡುತ್ತಾ ರಾಜನು ಭೀಮಸೇನನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.126.35
श्रूयते पाञ्चजन्यस्य यथा शङ्खस्य निस्वनः ।
पूरितो वासुदेवेन संरब्धेन यशस्विना ॥ ७.१२६.३५ ॥
ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖದ ನಾದ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ; ಕೋಪಗೊಂಡ ಯಶಸ್ವಿ ವಾಸುದೇವನು ಅದನ್ನು ಊದಿದಂತೆ.
7.126.36
नूनमद्य हतः शेते तव भ्राता धनञ्जयः ।
तस्मिन्विनिहते नूनं युध्यतेऽसौ जनार्दनः ॥ ७.१२६.३६ ॥
ನಿಮ್ಮ ಸಹೋದರ ಧನಂಜಯನು ಇಂದು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಹತನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಹತನಾದ ಕಾರಣವೇ ಆ ಜನಾರ್ದನನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
7.126.37
यस्य सत्ववतो वीर्यं ह्युपजीवन्ति पाण्डवाः ।
यं भयेष्वभिगच्छन्ति सहस्राक्षमिवामराः ॥ ७.१२६.३७ ॥
ಯಾರ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಪಾಂಡವರು ಆಧರಿಸಿದ್ದಾರೆಯೋ, ಭಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು ಅವರು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆಯೋ, ದೇವತೆಗಳು ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವಂತೆ.
7.126.38
स शूरः सैन्धवप्रेप्सुरन्वयाद्भारतीं चमूम् ।
तस्य वै गमनं विद्मो भीम नावर्तनं पुनः ॥ ७.१२६.३८ ॥
ಆ ಶೂರನು ಸೈಂಧವನನ್ನು (ಜಯದ್ರಥನನ್ನು) ಪಡೆಯುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಭಾರತ ಸೇನೆಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು. ಓ ಭೀಮ, ಅವನ ಹೋಗುವಿಕೆ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ, ಆದರೆ ಅವನ ಮರಳುವಿಕೆ ಅಲ್ಲ.
7.126.39
श्यामो युवा गुडाकेशो दर्शनीयो महारथः ।
व्यूढोरस्को महाबाहुर्मत्तद्विरदविक्रमः ॥ ७.१२६.३९ ॥
ಕಪ್ಪು ವರ್ಣದ, ಯುವಕನಾದ, ಗುಡಾಕೇಶನಾದ (ಅರ್ಜುನ), ನೋಡಲು ಸುಂದರನಾದ, ಮಹಾರಥ, ವಿಶಾಲ ಎದೆಯುಳ್ಳ, ಮಹಾಬಾಹು, ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳವನು.
7.126.40
चकोरनेत्रस्ताम्रास्यो द्विषतां भयवर्धनः ।
मम प्रियहितार्थं च शक्रलोकादिहागतः ॥ ७.१२६.४० ॥
ಚಕೋರ ಪಕ್ಷಿಯಂತಹ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವನು, ಕೆಂಪು ಮುಖದವನು, ಶತ್ರುಗಳ ಭಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನು, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇಂದ್ರಲೋಕದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದವನು.
7.126.41
वृद्धोपसेवी धृतिमान्कृतज्ञः सत्यसङ्गरः ।
प्रविष्टो महतीं सेनामपर्यन्तां धनञ्जयः ॥ ७.१२६.४१ ॥
ಹಿರಿಯರ ಸೇವೆ ಮಾಡುವವನು, ಧೈರ್ಯವಂತ, ಕೃತಜ್ಞ, ಸತ್ಯಪ್ರತಿಜ್ಞನಾದ ಧನಂಜಯ (ಅರ್ಜುನ) ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಮಹಾಸೇನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
7.126.42
प्रविष्टे च चमूं घोरामर्जुने शत्रुनाशने ।
प्रेषितः सात्वतो वीरः फल्गुनस्य पदानुगः ॥ ७.१२६.४२ ॥
ಭಯಂಕರ ಸೇನೆಯೊಳಗೆ ಶತ್ರುನಾಶಕ ಅರ್ಜುನ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು, ಫಲ್ಗುನನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ವೀರ ಸಾತ್ವತ (ಸಾತ್ಯಕಿ) ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
7.126.43
तस्याभिगमनं जाने भीम नावर्तनं पुनः ।
तदिदं मम भद्रं ते शोकस्थानमरिन्दम ॥ ७.१२६.४३ ॥
ಅವನ ಹೋಗುವಿಕೆ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ, ಭೀಮ; ಆದರೆ ಅವನ ಮರಳುವಿಕೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ನನ್ನ ದುಃಖದ ಕಾರಣ. ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ, ಶತ್ರುದಮನನೇ.
7.126.44
अर्जुनार्थे महाबाहो सात्वतस्य च कारणात् ।
वर्धते हविषेवाग्निरिध्यमानः पुनः पुनः ॥ ७.१२६.४४ ॥
ಅರ್ಜುನನಿಗಾಗಿ, ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಸಾತ್ವತನ ಕಾರಣದಿಂದ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ, ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ ಉರಿಸಿದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ.
7.126.45
तस्य लक्ष्म न पश्यामि तेन विन्दामि कश्मलम् ।
तं विद्धि पुरुषव्याघ्रं सात्वतं च महारथम् ॥ ७.१२६.४५ ॥
ಅವನ ಯಾವ ಗುರುತನ್ನೂ ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಗೊಂದಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವನನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಹುಲಿಯೆಂದು ತಿಳಿ; ಸಾತ್ವತನನ್ನೂ ಮಹಾರಥನೆಂದು ತಿಳಿ.
7.126.46
स तं महारथं पश्चादनुयातस्तवानुजम् ।
तमपश्यन्महाबाहुमदं विन्दामि कश्मलम् ॥ ७.१२६.४६ ॥
ಆ ಮಹಾರಥನು ನಿಮ್ಮ ತಮ್ಮನನ್ನು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಅನುಸರಿಸಿದನು. ಆ ಮಹಾಬಾಹುವನ್ನು ಕಾಣದೆ ನಾನು ಈ ಗೊಂದಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.126.47
अथैनं पुनराचक्ष्व लोहिताक्षं सकेशवम् ।
दृष्ट्वा कुशलिनं पार्थं सैन्धवान्ते ससात्यकिम् ॥ ७.१२६.४७ ॥
ಆಗ ಅವನ ಕುರಿತು ಮತ್ತೆ ಹೇಳು—ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣಿನವನು, ಕೇಶವನೊಂದಿಗಿರುವವನು, ಸೈಂಧವ ಯುದ್ಧದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾತ್ಯಕಿಯೊಂದಿಗೆ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿ ಕಂಡ ಪಾರ್ಥನ ಕುರಿತು.
7.126.48
संविदं मम कुर्यास्त्वं सिंहनादेन पाण्डव ॥ ७.१२६.४८ ॥
ಓ ಪಾಂಡವ, ನೀನು ಸಿಂಹನಾದದಿಂದ ನನಗೆ ಸಂದೇಶ ಕೊಡು.
7.126.49
नूनं विनिहतः शूरः सव्यासाची परन्तप ।
पार्थे तस्मिन्हते चैव युध्यते गरुडध्वजः ॥ ७.१२६.४९ ॥
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶೂರ ಸವ್ಯಸಾಚಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ಹತನಾದನು. ಆ ಪಾರ್ಥನು ಹತನಾದ ನಂತರವೂ ಗರುಡಧ್ವಜನು ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
7.126.50
सहयो नास्य वै कश्चित्तेन विन्दामि कश्मलम् ।
तस्मात्कृष्णो रणे नूनं युध्यते युद्धकोविदः ॥ ७.१२६.५० ॥
ಅವನೊಂದಿಗೆ ಕುದುರೆಗಳಾಗಲಿ ಬೇರೆ ಯಾರಾಗಲಿ ಇಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಕಳವಳವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯುದ್ಧಕೋವಿದನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ರಣದಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
7.126.51
न हि मे शुध्यते भावस्तयोरेव परन्तप ।
स तत्र गच्छ कौन्तेय यत्र यातो धनञ्जयः ॥ ७.१२६.५१ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ಆ ಇಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕೌಂತೇಯನೇ, ಧನಂಜಯನು ಹೋದ ಕಡೆಗೇ ನೀನು ಹೋಗು.
7.126.52
सात्यकिश्च महावीर्यः कर्तव्यं यदि मन्यसे ।
वचनं मम धर्मज्ञ भ्राता ज्येष्ठो भवामि ते ॥ ७.१२६.५२ ॥
ಮಹಾವೀರ್ಯನಾದ ಸಾತ್ಯಕಿಯೇ, ನೀನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು — ನಾನು ನಿನಗೆ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರ.
7.126.53
न मेऽर्जुनस्तथा ज्ञेयो ज्ञातव्यः सात्यकिर्यथा ॥ ७.१२६.५३ ॥
ನನಗೆ ಅರ್ಜುನನು ಸಾತ್ಯಕಿಯಷ್ಟು ತಿಳಿಯಲು ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ.
7.126.54
चिकीर्षुर्मत्प्रियं पार्थ स यातः सव्यसाचिनः ।
पदवीं दुर्गमां घोरामगम्यामकृतात्मभिः ॥ ७.१२६.५४ ॥
ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸಿ, ಪಾರ್ಥನೇ, ಅವನು ಸವ್ಯಸಾಚಿಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋದನು — ದುರ್ಗಮವಾದ, ಭಯಂಕರವಾದ, ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ಮನಸ್ಸಿನವರಿಗೆ ಅಗಮ್ಯವಾದ ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ.
7.126.55
दृष्ट्वा कुशलिनौ कृष्णौ सात्वतं चैव सात्यकिम् ।
संविदं चैव कुर्यास्त्वं सिंहनादेन पाण्डव ॥ ७.१२६.५५ ॥
ಕ್ಷೇಮದಿಂದಿರುವ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು, ಸಾತ್ವತನನ್ನು ಮತ್ತು ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಓ ಪಾಂಡವನೇ, ಸಿಂಹನಾದದಿಂದ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಮಾಡು.