മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.126.1
व्यूहेष्वालोड्यमानेषु पाण्डवानां ततस्ततः ।
सुदूरमन्वयुः पार्थाः पाञ्चालाः सह सोमकैः ॥ ७.१२६.१ ॥
വ്യൂഹങ്ങളിൽ പാണ്ഡവർ ഇവിടെയും അവിടെയും ഇളകിച്ചിതറുമ്പോൾ, പാർത്ഥരും പാഞ്ചാലരും സോമകരോടൊപ്പം വളരെ ദൂരം അവരെ പിന്തുടർന്നു.
7.126.2
वर्तमाने तथा रौद्रे सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
सङ्क्षये जगतस्तीव्रे युगान्त इव भारत ॥ ७.१२६.२ ॥
ഭാരതാ! ഇങ്ങനെ ഭയങ്കരവും രോമാഞ്ചജനകവും ലോകത്തിന് കഠിനസംഹാരവുമായ യുദ്ധം നടക്കുമ്പോൾ, യുഗാന്തംപോലെ ആയിരുന്നു.
7.126.3
द्रोणे युधि पराक्रान्ते नर्दमाने मुहुर्मुहुः ।
पाञ्चालेषु च क्षीणेषु वध्यमानेषु पाण्डुषु ॥ ७.१२६.३ ॥
ദ്രോണർ യുദ്ധത്തിൽ വിക്രമത്തോടെ മുന്നേറി വീണ്ടുംവീണ്ടും ഗർജ്ജിക്കുമ്പോൾ, പാഞ്ചാലരും പാണ്ഡവരും ക്ഷയിച്ച് വധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ.
7.126.4
नापश्यच्छरणं कञ्चिद्वर्मराजो युधिष्ठिरः ।
चिन्तयामास राजेन्द्र कथमेतद्भविष्यति ॥ ७.१२६.४ ॥
ധർമ്മരാജനായ യുധിഷ്ഠിരന് ഒരു ശരണവും കണ്ടില്ല. രാജേന്ദ്രാ! ഇത് എങ്ങനെ സംഭവിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചു.
7.126.5
ततो विक्ष्य दिशः सर्वाः सव्यसाचिदिदृक्षया ।
युधिष्ठिरो ददर्शाथ नैव पार्थं न माधवम् ॥ ७.१२६.५ ॥
അപ്പോൾ സവ്യസാചിയായ അർജ്ജുനനെ കാണാനാഗ്രഹിച്ച് എല്ലാ ദിക്കുകളിലും നോക്കിയ യുധിഷ്ഠിരൻ പാർത്ഥനെയും കണ്ടില്ല, മാധവനെയും കണ്ടില്ല.
7.126.6
सोऽपश्यन्नरशार्दूलं वानरर्षभलक्षणम् ।
गाण्डीवस्य च निर्घोषमशृण्वन्व्यथितेन्द्रियः ॥ ७.१२६.६ ॥
വാനരശ്രേഷ്ഠന്റെ ലക്ഷണമുള്ള നരശാർദൂലനായ അർജ്ജുനനെ അദ്ദേഹം കണ്ടില്ല; ഗാണ്ഡീവത്തിന്റെ മുഴക്കം കേട്ടില്ല; ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ വ്യാകുലമായി.
7.126.7
अपश्यन्सात्यकिं चापि वृष्णीनां प्रवरं रथम् ।
चिन्तयाभिपरीताङ्गो धर्मराजो युधिष्ठिरः।
नाध्यगच्छत्तदा शान्ति तावपश्यन्नरोत्तमौ ॥ ७.१२६.७ ॥
വൃഷ്ണികളുടെ ശ്രേഷ്ഠനായ രഥി സാത്യകിയെയും അവൻ കണ്ടില്ല; ചിന്തയാൽ അംഗങ്ങൾ വലയംചെയ്യപ്പെട്ട ധർമ്മരാജൻ യുധിഷ്ഠിരന് അപ്പോൾ ശാന്തി ലഭിച്ചില്ല, ആ രണ്ടു നരോത്തമരെയും കാണാതെ.
7.126.8
लोकोपक्रोशभीरुत्वाद्वर्मराजो महामनाः ।
अचिन्तयन्महाबाहुः शैनेयस्य रथं प्रति ॥ ७.१२६.८ ॥
ലോകനിന്ദയെ ഭയന്ന് മഹാമനസ്കനായ ധർമ്മരാജൻ, മഹാബാഹുവായവൻ, ശൈനേയനായ സാത്യകിയുടെ രഥത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു.
7.126.9
पदवीं प्रेषितश्चैव फल्गुनस्य मया रणे ।
शैनेयः सात्यकिः सत्यो मित्राणामभयङ्करः ॥ ७.१२६.९ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ ഫല്ഗുനന്റെ (അർജ്ജുനന്റെ) മാർഗ്ഗത്തിൽ അയച്ച ശൈനേയനായ സാത്യകി, സത്യവാനും മിത്രങ്ങൾക്ക് അഭയം നൽകുന്നവനും.
7.126.10
तदिदं ह्येकमेवासीद्द्द्विधा जातं ममाऽद्य वै ।
सात्यकिश्च हि विज्ञेयः पाण्डवश्च धनञ्जयः ॥ ७.१२६.१० ॥
അത് ഇത് ഒന്നായിരുന്നു; ഇന്ന് എനിക്കത് രണ്ടായി ഭിന്നമായി; സാത്യകിയെയും പാണ്ഡവനായ ധനഞ്ജയനെയും അറിയണം.
7.126.11
सात्यकिं प्रेषयित्वा तु पाण्डवस्य पदानुगम् ।
सात्वतस्यापि कं युद्धे प्रेषयिष्ये पदानुगम् ॥ ७.१२६.११ ॥
പാണ്ഡവന്റെ വഴി പിന്തുടരാൻ സാത്യകിയെ അയച്ചശേഷം, സാത്വതന് വേണ്ടി യുദ്ധത്തിൽ ആരെ ഞാൻ വഴി പിന്തുടരാൻ അയയ്ക്കും?
7.126.12
परिष्यामि प्रयत्नेन भ्रातुरन्वेषणं यदि ।
युयुधानमनन्विष्य लोको मां गर्हयिष्यति ॥ ७.१२६.१२ ॥
സഹോദരനെ അന്വേഷിക്കാൻ ഞാൻ പ്രയത്നത്തോടെ അലയും; യുയുധാനനെ (സാത്യകിയെ) അന്വേഷിക്കാതിരുന്നാൽ ലോകം എന്നെ നിന്ദിക്കും.
7.126.13
भ्रातुरन्वेषणं कृत्वा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
परित्यजति वार्ष्णेयं सात्यकिं सत्यविक्रमम् ॥ ७.१२६.१३ ॥
സഹോദരനെ അന്വേഷിച്ച ശേഷം ധർമപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ വൃഷ്ണിവംശജനും സത്യപരാക്രമിയുമായ സാത്യകിയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
7.126.14
लोकापवादभीरुत्वात्सोऽहं पार्थं वृकोदरम् ।
पदवीं प्रेषयिष्यामि माधवस्य महात्मनः ॥ ७.१२६.१४ ॥
ജനാപവാദം ഭയന്ന് ഞാൻ പാർത്ഥനെയും വൃകോദരനെയും മഹാത്മാവായ മാധവന്റെ പാതയിലേക്ക് അയയ്ക്കും.
7.126.15
यथैव च मम प्रीतिरर्जुने शत्रुमूदने ।
तथैव वृष्णिवीरेऽपि सात्वते युद्धदुर्मदे ॥ ७.१२६.१५ ॥
ശത്രുസംഹാരകനേ, അർജുനനോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹം പോലെതന്നെ, യുദ്ധത്തിൽ ഉന്മത്തനായ വൃഷ്ണിവീരൻ സാത്വതനോടും എനിക്കുണ്ട്.
7.126.16
अतिभारे नियुक्तश्च मया शैनेयनन्दनः ।
स तु मित्रोपरोधेन गौरवात्तु महाबलः।
प्रविष्टो भारतीं सेनां मकरः सागरं यथा ॥ ७.१२६.१६ ॥
എന്നാൽ എന്നാൽ വലിയ ഭാരം എന്നെ ഏൽപ്പിക്കപ്പെട്ട ശൈനേയന്റെ പുത്രൻ സാത്യകി, സുഹൃത്തിനോടുള്ള ബഹുമാനത്താൽ, മഹാബലനായി, മകരം സമുദ്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതുപോലെ ഭാരതസൈന്യത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
7.126.17
असौ हि श्रूयते शब्दः शूराणामनिवर्तिनाम् ।
मिथः संयुध्यमानानं वृष्णिवीरेण धीमता ॥ ७.१२६.१७ ॥
അതാ കേൾക്കുന്നു — പിന്തിരിയാത്ത ശൂരന്മാരുടെ ശബ്ദം, വൃഷ്ണിവീരനായ ബുദ്ധിമാനുമായി പരസ്പരം പോരാടുന്നവരുടേത്.
7.126.18
प्राप्तकालं सुबलवन्निश्चितं बहुधा हि मे ।
तत्रैव पाण्डवेयस्य भीमसेनस्य धन्विनः।
गमनं रोचते मह्यं यत्र यातौ महारथौ ॥ ७.१२६.१८ ॥
സമയം ഒത്തുവന്നിരിക്കുന്നു; പല വിധത്തിലും എന്റെ നിശ്ചയവും അതുതന്നെ. വില്ലാളിയായ പാണ്ഡവൻ ഭീമസേനൻ ഉള്ളിടത്തേക്ക് പോകുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമാണ് — ആ രണ്ടു മഹാരഥന്മാരും അവിടേക്കാണ് പോയത്.
7.126.19
न चाप्यसह्यं भीमस्य विद्यते भुवि किञ्चिन ॥ ७.१२६.१९ ॥
ഭൂമിയിൽ ഭീമന് സഹിക്കാനാവാത്തതായി ഒന്നുമില്ല.
7.126.20
शक्तो ह्येष रणे यत्तः पृथिव्यां सर्वधन्विनाम् ।
स्वबाहुबलमास्थाय प्रतिव्यूहितुमञ्जसा ॥ ७.१२६.२० ॥
യുദ്ധത്തിൽ ജാഗ്രതയോടെ നിൽക്കുന്ന ഇദ്ദേഹം ഭൂമിയിലെ എല്ലാ വില്ലാളികളെയും നേരിടാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്; സ്വന്തം ഭുജബലത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് ശത്രുവ്യൂഹത്തെ അനായാസം എതിർക്കാനാകും.
7.126.21
यस्य बाहुबलं सर्वे समाश्रित्य महात्मनः ।
वनवासान्निवृत्ताः स्म न च युद्धेषु निर्जिताः ॥ ७.१२६.२१ ॥
ഏത് മഹാത്മാവിന്റെ ഭുജബലത്തെ ആശ്രയിച്ച് അവരെല്ലാം വനവാസത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങിയെത്തിയോ, യുദ്ധങ്ങളിൽ പരാജിതരായില്ലയോ.
7.126.22
इतो गते भीमसेने सात्वतं प्रति पाण्डवे ।
सनाथौ भवितारौ हि युधि सात्वतफल्गुनौ ॥ ७.१२६.२२ ॥
ഭീമസേനൻ ഇവിടെ നിന്ന് സാത്വതനെ (കൃഷ്ണനെ) ലക്ഷ്യമാക്കി പോയശേഷം, യുദ്ധത്തിൽ സാത്വതനും ഫൽഗുനനും (അർജുനൻ) രക്ഷയുള്ളവരാകും.
7.126.23
कामं त्वशोचनीयौ तौ रणे सात्वतफल्गुनौ ।
रक्षितौ वासुदेवेन स्वयं शस्त्रविशारदौ ॥ ७.१२६.२३ ॥
ശരിതന്നെ, യുദ്ധത്തിൽ സാത്വതനും ഫൽഗുനനും (കൃഷ്ണനും അർജുനനും) ദുഃഖിക്കേണ്ടവരല്ല; വാസുദേവൻ സ്വയം രക്ഷിച്ച ആ ഇരുവരും ആയുധവിദ്യയിൽ വിദഗ്ധരാണ്.
7.126.24
अवश्यं तु मया कार्यमात्मनः शोकनाशनम् ।
तस्माद्भीमं नियोक्ष्यामि सात्वतस्य पदानुगम् ॥ ७.१२६.२४ ॥
എന്റെ ദുഃഖം നശിപ്പിക്കുന്ന കർമ്മം ഞാൻ തീർച്ചയായും ചെയ്യണം; അതിനാൽ ഭീമനെ സാത്വതന്റെ (കൃഷ്ണന്റെ) കാൽപ്പാടുകളെ പിന്തുടരാൻ ഞാൻ അയയ്ക്കും.
7.126.25
ततः प्रतिकृतं मन्ये विधानं सात्यकिं प्रति ।
एवं निश्चित्य मनसा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः। ॥ ७.१२६.२५ ॥
അപ്പോൾ സാത്യകിക്ക് ഉചിതമായ പ്രതിവിധി ഞാൻ കരുതുന്നു. ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ നിശ്ചയിച്ച് ധർമ്മപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ
7.126.26
यन्तारमब्रवीद्राजा भीमं प्रति नयस्व माम् ॥ ७.१२६.२६ ॥
രാജാവ് സാരഥിയോട് പറഞ്ഞു, "എന്നെ ഭീമന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകൂ."
7.126.27
धर्मराजवचः श्रुत्वा सारथिर्हयकोविदः ।
रथं हेमपरिष्कारं भीमान्तिकमुपानयत् ॥ ७.१२६.२७ ॥
ധർമ്മരാജന്റെ വാക്ക് കേട്ട്, കുതിരകളിൽ നിപുണനായ സാരഥി സ്വർണ്ണാലങ്കാരമുള്ള രഥം ഭീമന്റെ അരികിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
7.126.28
भीमसेनमनुज्ञाप्य प्राप्तकालमचिन्तयत् ।
कश्मलं प्राविशद्राजा बहु तत्र समादिशत् ॥ ७.१२६.२८ ॥
ഭീമസേനന്റെ അനുവാദം വാങ്ങി, യോജിച്ച സമയം ചിന്തിച്ചപ്പോൾ, രാജാവ് ദുഃഖത്തിൽ മുഴുകി അവിടെ പലതും ആജ്ഞാപിച്ചു.
7.126.29
स कश्मलसमाविष्टो भीममाहूय पार्थिवः ।
अब्रवीद्वचनं राजन्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः। ॥ ७.१२६.२९ ॥
ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ ആ രാജാവ് ഭീമനെ വിളിച്ച്, "രാജാവേ" എന്ന് കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.126.30
अब्रवीद्वचनं राजन्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यः सदेवान्सगन्धर्वान्दैत्यांश्चैकरथोऽजयत्। ॥ ७.१२६.३० ॥
കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, ദേവന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും ദൈത്യന്മാരെയും ഒറ്റരഥത്താൽ ജയിച്ചവൻ..."
7.126.31
तस्य लक्ष्म न पश्यामि भीमसेनानुजस्य ते ।
ततोऽब्रवीद्धर्मराजं भीमसेनस्तथागतम्।
नैवाद्राक्षं नचाश्रौषं तव कश्मलमीदृशम् ॥ ७.१२६.३१ ॥
അങ്ങനെ നിന്ന ധർമ്മരാജനോട് ഭീമസേനൻ പറഞ്ഞു: ഭീമസേനന്റെ അനുജന്റെ (അർജ്ജുനന്റെ) യാതൊരു അടയാളവും ഞാൻ കാണുന്നില്ല. നിങ്ങളിൽ ഇത്തരമൊരു വിഭ്രാന്തി ഞാൻ കണ്ടിട്ടോ കേട്ടിട്ടോ ഇല്ല.
7.126.32
पुरातिदुःखदीर्णानां भवान्गतिरभूद्धि नः ।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ राजेन्द्र शाधि किं करवाणि ते ॥ ७.१२६.३२ ॥
മുൻപ് അതിദുഃഖത്താൽ തകർന്ന ഞങ്ങൾക്ക് അങ്ങായിരുന്നു ആശ്രയം. എഴുന്നേൽക്കൂ, എഴുന്നേൽക്കൂ, രാജേന്ദ്രാ! ആജ്ഞാപിച്ചാലും, അങ്ങേക്കായി ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?
7.126.33
न ह्यसाध्यमकार्यं वा विद्यते मम मानद ।
आज्ञापय कुरुश्रेष्ठ मा च शोके मनः कृथाः ॥ ७.१२६.३३ ॥
ബഹുമാനം നൽകുന്നവനേ! എനിക്ക് അസാധ്യമായതോ ചെയ്യാനാകാത്തതോ ഒന്നുമില്ല. കുരുശ്രേഷ്ഠാ, ആജ്ഞാപിച്ചാലും; ശോകത്തിൽ മനസ്സ് വയ്ക്കരുതേ.
7.126.34
तमब्रवीदश्रुपूर्णः कृष्णसर्प इव श्वसन् ।
भीमसेनमिदं वाक्यं प्रम्लानवदनो नृपः ॥ ७.१२६.३४ ॥
കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞും വാടിയ മുഖത്തോടെയും കറുത്ത പാമ്പിനെപ്പോലെ നെടുവീർപ്പിട്ടുകൊണ്ട് രാജാവ് ഭീമസേനനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
7.126.35
श्रूयते पाञ्चजन्यस्य यथा शङ्खस्य निस्वनः ।
पूरितो वासुदेवेन संरब्धेन यशस्विना ॥ ७.१२६.३५ ॥
പാഞ്ചജന്യ ശംഖിന്റെ നാദം കേൾക്കുന്നു; കോപിച്ച യശസ്വിയായ വാസുദേവൻ അതിനെ ഊതിയതുപോലെ.
7.126.36
नूनमद्य हतः शेते तव भ्राता धनञ्जयः ।
तस्मिन्विनिहते नूनं युध्यतेऽसौ जनार्दनः ॥ ७.१२६.३६ ॥
അങ്ങയുടെ സഹോദരൻ ധനഞ്ജയൻ ഇന്ന് തീർച്ചയായും വീണുകിടക്കുന്നു; അവൻ വീണതിനാൽ ആ ജനാർദ്ദനൻ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു.
7.126.37
यस्य सत्ववतो वीर्यं ह्युपजीवन्ति पाण्डवाः ।
यं भयेष्वभिगच्छन्ति सहस्राक्षमिवामराः ॥ ७.१२६.३७ ॥
ആരുടെ വീര്യത്തെ പാണ്ഡവർ ആശ്രയിക്കുന്നുവോ, ഭയങ്ങളിൽ ആരെ അവർ സമീപിക്കുന്നുവോ, ദേവന്മാർ സഹസ്രാക്ഷനായ ഇന്ദ്രനെ സമീപിക്കുന്നതുപോലെ.
7.126.38
स शूरः सैन्धवप्रेप्सुरन्वयाद्भारतीं चमूम् ।
तस्य वै गमनं विद्मो भीम नावर्तनं पुनः ॥ ७.१२६.३८ ॥
ആ ശൂരൻ സൈന്ധവനെ (ജയദ്രഥനെ) നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഭാരതസേനയെ പിന്തുടർന്നു. ഭീമാ, അവന്റെ പോക്ക് ഞങ്ങൾക്കറിയാം; എന്നാൽ അവന്റെ മടക്കം അറിയില്ല.
7.126.39
श्यामो युवा गुडाकेशो दर्शनीयो महारथः ।
व्यूढोरस्को महाबाहुर्मत्तद्विरदविक्रमः ॥ ७.१२६.३९ ॥
ശ്യാമവർണ്ണനും യുവാവും ഗുഡാകേശനും (അർജ്ജുനൻ) കാണാൻ മനോഹരനും മഹാരഥനും വിശാല മാറുള്ളവനും മഹാബാഹുവും മദിച്ച ആനയുടെ വിക്രമമുള്ളവനുമാണ്.
7.126.40
चकोरनेत्रस्ताम्रास्यो द्विषतां भयवर्धनः ।
मम प्रियहितार्थं च शक्रलोकादिहागतः ॥ ७.१२६.४० ॥
ചകോരപ്പക്ഷിയുടേതുപോലുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവനും ചെമ്മുഖനും ശത്രുക്കളുടെ ഭയം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനും എന്റെ പ്രിയഹിതത്തിനായി ഇന്ദ്രലോകത്തുനിന്ന് ഇവിടെ വന്നവനുമാണ്.
7.126.41
वृद्धोपसेवी धृतिमान्कृतज्ञः सत्यसङ्गरः ।
प्रविष्टो महतीं सेनामपर्यन्तां धनञ्जयः ॥ ७.१२६.४१ ॥
മുതിർന്നവരെ സേവിക്കുന്നവനും ധൈര്യമുള്ളവനും കൃതജ്ഞനും സത്യപ്രതിജ്ഞനുമായ ധനഞ്ജയൻ (അർജ്ജുനൻ) അതിരില്ലാത്ത മഹാസേനയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
7.126.42
प्रविष्टे च चमूं घोरामर्जुने शत्रुनाशने ।
प्रेषितः सात्वतो वीरः फल्गुनस्य पदानुगः ॥ ७.१२६.४२ ॥
ഘോരമായ സേനയിൽ ശത്രുനാശകനായ അർജ്ജുനൻ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, ഫല്ഗുനന്റെ പാദങ്ങളെ പിന്തുടർന്ന വീരനായ സാത്വതൻ (സാത്യകി) അയക്കപ്പെട്ടു.
7.126.43
तस्याभिगमनं जाने भीम नावर्तनं पुनः ।
तदिदं मम भद्रं ते शोकस्थानमरिन्दम ॥ ७.१२६.४३ ॥
അവൻ പോയത് ഞാനറിയുന്നു, ഭീമാ; പക്ഷേ അവൻ മടങ്ങിവന്നത് ഞാനറിയുന്നില്ല. അതാണ് എന്റെ ദുഃഖത്തിന് കാരണം. നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ, ശത്രുനിഗ്രഹിയേ.
7.126.44
अर्जुनार्थे महाबाहो सात्वतस्य च कारणात् ।
वर्धते हविषेवाग्निरिध्यमानः पुनः पुनः ॥ ७.१२६.४४ ॥
അർജുനനുവേണ്ടിയും, മഹാബാഹുവേ, സാത്വതന്റെ കാരണത്താലും, അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വളരുന്നു, ഹവിസ്സിനാൽ ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ട അഗ്നിപോലെ.
7.126.45
तस्य लक्ष्म न पश्यामि तेन विन्दामि कश्मलम् ।
तं विद्धि पुरुषव्याघ्रं सात्वतं च महारथम् ॥ ७.१२६.४५ ॥
അവന്റെ യാതൊരു അടയാളവും ഞാൻ കാണുന്നില്ല; അതിനാൽ ഞാൻ കലക്കം അനുഭവിക്കുന്നു. അവനെ മനുഷ്യരിലെ വ്യാഘ്രമായി അറിയുക; സാത്വതനെയും മഹാരഥനായി അറിയുക.
7.126.46
स तं महारथं पश्चादनुयातस्तवानुजम् ।
तमपश्यन्महाबाहुमदं विन्दामि कश्मलम् ॥ ७.१२६.४६ ॥
ആ മഹാരഥൻ നിങ്ങളുടെ അനുജനെ പിന്നിൽ നിന്ന് പിന്തുടർന്നു. ആ മഹാബാഹുവിനെ കാണാതെ ഞാൻ ഈ കലക്കം അനുഭവിക്കുന്നു.
7.126.47
अथैनं पुनराचक्ष्व लोहिताक्षं सकेशवम् ।
दृष्ट्वा कुशलिनं पार्थं सैन्धवान्ते ससात्यकिम् ॥ ७.१२६.४७ ॥
അപ്പോൾ അവനെക്കുറിച്ച് വീണ്ടും പറയൂ—ചുവന്ന കണ്ണുള്ളവനും കേശവനോടൊപ്പമുള്ളവനും, സൈന്ധവയുദ്ധാന്തത്തിൽ സാത്യകിയോടൊപ്പം സുരക്ഷിതനായി കണ്ട പാർത്ഥനെക്കുറിച്ചും.
7.126.48
संविदं मम कुर्यास्त्वं सिंहनादेन पाण्डव ॥ ७.१२६.४८ ॥
ഓ പാണ്ഡവാ, നീ സിംഹനാദത്തിലൂടെ എനിക്ക് ഒരു സന്ദേശം നൽകുക.
7.126.49
नूनं विनिहतः शूरः सव्यासाची परन्तप ।
पार्थे तस्मिन्हते चैव युध्यते गरुडध्वजः ॥ ७.१२६.४९ ॥
തീർച്ചയായും ശൂരനായ സവ്യസാചി, ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവനേ, വധിക്കപ്പെട്ടു. ആ പാർത്ഥൻ വധിക്കപ്പെട്ടിട്ടും ഗരുഡധ്വജൻ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു.
7.126.50
सहयो नास्य वै कश्चित्तेन विन्दामि कश्मलम् ।
तस्मात्कृष्णो रणे नूनं युध्यते युद्धकोविदः ॥ ७.१२६.५० ॥
അവനോടൊപ്പം കുതിരകളോ മറ്റാരെങ്കിലുമോ ഇല്ല; അതിനാൽ ഞാൻ ആകുലത അനുഭവിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് യുദ്ധനിപുണനായ കൃഷ്ണൻ തീർച്ചയായും രണത്തിൽ പോരാടുകയാണ്.
7.126.51
न हि मे शुध्यते भावस्तयोरेव परन्तप ।
स तत्र गच्छ कौन्तेय यत्र यातो धनञ्जयः ॥ ७.१२६.५१ ॥
ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവനേ, ആ ഇരുവരെക്കുറിച്ചും എന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമാകുന്നില്ല. കൗന്തേയാ, ധനഞ്ജയൻ പോയ ഇടത്തേക്ക് നീ പോകൂ.
7.126.52
सात्यकिश्च महावीर्यः कर्तव्यं यदि मन्यसे ।
वचनं मम धर्मज्ञ भ्राता ज्येष्ठो भवामि ते ॥ ७.१२६.५२ ॥
മഹാവീര്യനായ സാത്യകീ, നീ ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, ധർമ്മജ്ഞനേ, എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കൂ — ഞാൻ നിനക്ക് മൂത്ത സഹോദരനാണ്.
7.126.53
न मेऽर्जुनस्तथा ज्ञेयो ज्ञातव्यः सात्यकिर्यथा ॥ ७.१२६.५३ ॥
എനിക്ക് അർജ്ജുനൻ സാത്യകിയെപ്പോലെ അറിയേണ്ടവനല്ല.
7.126.54
चिकीर्षुर्मत्प्रियं पार्थ स यातः सव्यसाचिनः ।
पदवीं दुर्गमां घोरामगम्यामकृतात्मभिः ॥ ७.१२६.५४ ॥
എനിക്ക് പ്രിയമായത് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, പാർത്ഥാ, അവൻ സവ്യസാചിയുടെ വഴിയിൽ പോയി — കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള, ഭയങ്കരമായ, അടക്കമില്ലാത്ത മനസ്സുള്ളവർക്ക് അപ്രാപ്യമായ ആ വഴിയിൽ.
7.126.55
दृष्ट्वा कुशलिनौ कृष्णौ सात्वतं चैव सात्यकिम् ।
संविदं चैव कुर्यास्त्वं सिंहनादेन पाण्डव ॥ ७.१२६.५५ ॥
ക്ഷേമമായിരിക്കുന്ന ഇരു കൃഷ്ണന്മാരെയും സാത്വതനെയും സാത്യകിയെയും കണ്ടശേഷം, ഹേ പാണ്ഡവാ, സിംഹനാദത്താൽ നീ സൂചന നൽകണം.