மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.126.1
व्यूहेष्वालोड्यमानेषु पाण्डवानां ततस्ततः ।
सुदूरमन्वयुः पार्थाः पाञ्चालाः सह सोमकैः ॥ ७.१२६.१ ॥
வியூகங்களில் பாண்டவர்கள் இங்கும் அங்கும் கலங்கிச் சிதறியபோது, பார்த்தர்களும் பாஞ்சாலர்களும் சோமகர்களுடன் வெகு தொலைவரை பின்தொடர்ந்தனர்.
7.126.2
वर्तमाने तथा रौद्रे सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
सङ्क्षये जगतस्तीव्रे युगान्त इव भारत ॥ ७.१२६.२ ॥
பாரதா! இவ்வாறு கொடிய, மயிர் சிலிர்க்கச் செய்யும், உலகின் கடும் அழிவான போர் நடந்துகொண்டிருக்கையில், யுகமுடிவு போல் இருந்தது.
7.126.3
द्रोणे युधि पराक्रान्ते नर्दमाने मुहुर्मुहुः ।
पाञ्चालेषु च क्षीणेषु वध्यमानेषु पाण्डुषु ॥ ७.१२६.३ ॥
துரோணர் போரில் வீரத்துடன் முன்னேறி மீண்டும் மீண்டும் முழங்க, பாஞ்சாலர்களும் பாண்டவர்களும் குறைந்து வெட்டுண்டு கொல்லப்பட்டபோது.
7.126.4
नापश्यच्छरणं कञ्चिद्वर्मराजो युधिष्ठिरः ।
चिन्तयामास राजेन्द्र कथमेतद्भविष्यति ॥ ७.१२६.४ ॥
தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரர் எங்கும் அடைக்கலம் காணவில்லை. ராஜேந்திரா! இது எப்படி ஆகும் என்று அவர் சிந்தித்தார்.
7.126.5
ततो विक्ष्य दिशः सर्वाः सव्यसाचिदिदृक्षया ।
युधिष्ठिरो ददर्शाथ नैव पार्थं न माधवम् ॥ ७.१२६.५ ॥
பின்னர் சவ்யசாசியான அர்ஜுனனைக் காண விரும்பி அனைத்துத் திசைகளையும் பார்த்து யுதிஷ்டிரர் பார்த்தனையும் காணவில்லை, மாதவனையும் காணவில்லை.
7.126.6
सोऽपश्यन्नरशार्दूलं वानरर्षभलक्षणम् ।
गाण्डीवस्य च निर्घोषमशृण्वन्व्यथितेन्द्रियः ॥ ७.१२६.६ ॥
குரங்குத் தலைவனின் அடையாளம் கொண்ட நரர்களில் புலியான அர்ஜுனனை அவர் காணவில்லை; காண்டீவத்தின் முழக்கத்தையும் கேட்கவில்லை; அவருடைய புலன்கள் கலங்கின.
7.126.7
अपश्यन्सात्यकिं चापि वृष्णीनां प्रवरं रथम् ।
चिन्तयाभिपरीताङ्गो धर्मराजो युधिष्ठिरः।
नाध्यगच्छत्तदा शान्ति तावपश्यन्नरोत्तमौ ॥ ७.१२६.७ ॥
வృஷ்ணிகளின் சிறந்த தேர்வீரன் சாத்யகியையும் அவன் காணவில்லை; கவலையால் அங்கங்கள் சூழப்பட்ட தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் அப்போது சாந்தி அடையவில்லை, அந்த இரு நரோத்தமர்களையும் காணாமல்.
7.126.8
लोकोपक्रोशभीरुत्वाद्वर्मराजो महामनाः ।
अचिन्तयन्महाबाहुः शैनेयस्य रथं प्रति ॥ ७.१२६.८ ॥
உலகின் பழிப்புக்கு அஞ்சியதால், பெருமனம் கொண்ட தர்மராஜன், மகாபாகு, சைநேயன் சாத்யகியின் தேரை நோக்கி சிந்தித்தான்.
7.126.9
पदवीं प्रेषितश्चैव फल्गुनस्य मया रणे ।
शैनेयः सात्यकिः सत्यो मित्राणामभयङ्करः ॥ ७.१२६.९ ॥
போரில் நான் பல்குனனின் (அர்ஜுனனின்) வழியில் அனுப்பிய சைநேயன் சாத்யகி, உண்மையுள்ளவன், நண்பர்களுக்கு அபயம் அளிப்பவன்.
7.126.10
तदिदं ह्येकमेवासीद्द्द्विधा जातं ममाऽद्य वै ।
सात्यकिश्च हि विज्ञेयः पाण्डवश्च धनञ्जयः ॥ ७.१२६.१० ॥
அது இதுவே ஒன்றாக இருந்தது, இன்று அது என்னிடம் இரண்டாகப் பிரிந்துவிட்டது; சாத்யகியையும், பாண்டவனான தனஞ்சயனையும் அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.
7.126.11
सात्यकिं प्रेषयित्वा तु पाण्डवस्य पदानुगम् ।
सात्वतस्यापि कं युद्धे प्रेषयिष्ये पदानुगम् ॥ ७.१२६.११ ॥
பாண்டவனின் பாதையைப் பின்பற்ற சாத்யகியை அனுப்பிவிட்டு, சாத்வதனுக்கும் போரில் யாரை நான் பாதையைப் பின்பற்ற அனுப்புவேன்?
7.126.12
परिष्यामि प्रयत्नेन भ्रातुरन्वेषणं यदि ।
युयुधानमनन्विष्य लोको मां गर्हयिष्यति ॥ ७.१२६.१२ ॥
சகோதரனைத் தேட நான் முயற்சியுடன் சுற்றுவேன்; யுயுதானனை (சாத்யகியை) தேடாமல் உலகம் என்னைப் பழிக்கும்.
7.126.13
भ्रातुरन्वेषणं कृत्वा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
परित्यजति वार्ष्णेयं सात्यकिं सत्यविक्रमम् ॥ ७.१२६.१३ ॥
சகோதரனைத் தேடிய பின், தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன் விருஷ்ணி குலத்தவனும் உண்மையான வீரனுமான சாத்யகியை விட்டுவிடுகிறான்.
7.126.14
लोकापवादभीरुत्वात्सोऽहं पार्थं वृकोदरम् ।
पदवीं प्रेषयिष्यामि माधवस्य महात्मनः ॥ ७.१२६.१४ ॥
மக்களின் பழிக்கு அஞ்சி, நான் பார்த்தனையும் வ்ருகோதரனையும் மகாத்மா மாதவனின் வழியில் அனுப்புவேன்.
7.126.15
यथैव च मम प्रीतिरर्जुने शत्रुमूदने ।
तथैव वृष्णिवीरेऽपि सात्वते युद्धदुर्मदे ॥ ७.१२६.१५ ॥
பகைவரை அழிப்பவனே, அர்ஜுனன் மீது எனக்குள்ள அன்பைப் போலவே, போரில் வெறித்தனமான விருஷ்ணி வீரன் சாத்வதன் மீதும் உள்ளது.
7.126.16
अतिभारे नियुक्तश्च मया शैनेयनन्दनः ।
स तु मित्रोपरोधेन गौरवात्तु महाबलः।
प्रविष्टो भारतीं सेनां मकरः सागरं यथा ॥ ७.१२६.१६ ॥
மிகப் பெரிய பொறுப்பில் என்னால் நியமிக்கப்பட்ட சைனேயனின் மகன் சாத்யகி, நண்பனின் நலனுக்காகவும் மரியாதை காரணமாகவும், மகாபலசாலியாய், மகரம் கடலில் நுழைவதுபோல் பாரதர்களின் படைக்குள் புகுந்தான்.
7.126.17
असौ हि श्रूयते शब्दः शूराणामनिवर्तिनाम् ।
मिथः संयुध्यमानानं वृष्णिवीरेण धीमता ॥ ७.१२६.१७ ॥
அதோ கேட்கிறது — பின்வாங்காத வீரர்களின் ஒலி, விருஷ்ணி வீரனாகிய அறிவாளியுடன் ஒருவருக்கொருவர் போரிட்டுக்கொண்டிருக்கும் ஒலி.
7.126.18
प्राप्तकालं सुबलवन्निश्चितं बहुधा हि मे ।
तत्रैव पाण्डवेयस्य भीमसेनस्य धन्विनः।
गमनं रोचते मह्यं यत्र यातौ महारथौ ॥ ७.१२६.१८ ॥
காலம் கனிந்துவிட்டது; பலவாறு நான் உறுதி கொண்டேன். வில்லேந்திய பாண்டவன் பீமசேனன் இருக்குமிடத்திற்குப் போவதே எனக்கு விருப்பம் — அங்கேதான் இரு மகாரதர்களும் சென்றனர்.
7.126.19
न चाप्यसह्यं भीमस्य विद्यते भुवि किञ्चिन ॥ ७.१२६.१९ ॥
பூமியில் பீமனுக்குத் தாங்க முடியாதது எதுவும் இல்லை.
7.126.20
शक्तो ह्येष रणे यत्तः पृथिव्यां सर्वधन्विनाम् ।
स्वबाहुबलमास्थाय प्रतिव्यूहितुमञ्जसा ॥ ७.१२६.२० ॥
போரில் விழிப்புடன் இருக்கும் இவர், பூமியிலுள்ள அனைத்து வில்லாளர்களையும் எதிர்கொள்ள வல்லவர்; தன் தோள் வலிமையை நம்பி எளிதாக எதிரிப் படையை எதிர்த்து வ்யூகம் அமைக்க முடியும்.
7.126.21
यस्य बाहुबलं सर्वे समाश्रित्य महात्मनः ।
वनवासान्निवृत्ताः स्म न च युद्धेषु निर्जिताः ॥ ७.१२६.२१ ॥
எந்த மகாத்மாவின் தோள் வலிமையை நம்பி அவர்கள் அனைவரும் வனவாசத்திலிருந்து திரும்பினார்களோ, போர்களில் தோற்கடிக்கப்படவில்லையோ.
7.126.22
इतो गते भीमसेने सात्वतं प्रति पाण्डवे ।
सनाथौ भवितारौ हि युधि सात्वतफल्गुनौ ॥ ७.१२६.२२ ॥
பீமசேனன் இங்கிருந்து சாத்வதனை (கிருஷ்ணனை) நோக்கிச் சென்றுவிட்டால், போரில் சாத்வதனும் பால்குனனும் (அர்ஜுனனும்) பாதுகாவலர் உடையவர்களாவர்.
7.126.23
कामं त्वशोचनीयौ तौ रणे सात्वतफल्गुनौ ।
रक्षितौ वासुदेवेन स्वयं शस्त्रविशारदौ ॥ ७.१२६.२३ ॥
ஆம், போரில் சாத்வதனும் பால்குனனும் (கிருஷ்ணனும் அர்ஜுனனும்) வருந்த வேண்டியவர்கள் அல்லர்; வாசுதேவனாலேயே பாதுகாக்கப்படும் அவ்விருவரும் ஆயுதங்களில் வல்லவர்கள்.
7.126.24
अवश्यं तु मया कार्यमात्मनः शोकनाशनम् ।
तस्माद्भीमं नियोक्ष्यामि सात्वतस्य पदानुगम् ॥ ७.१२६.२४ ॥
நான் அவசியம் என் துயரத்தைப் போக்கும் செயலைச் செய்ய வேண்டும்; எனவே பீமனை சாத்வதனின் (கிருஷ்ணனின்) அடிச்சுவடுகளைப் பின்தொடரும்படி அனுப்புவேன்.
7.126.25
ततः प्रतिकृतं मन्ये विधानं सात्यकिं प्रति ।
एवं निश्चित्य मनसा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः। ॥ ७.१२६.२५ ॥
பின்னர் சாத்யகிக்கு ஏற்ற ஒரு பரிகாரத்தை நான் கருதுகிறேன். இவ்வாறு மனதில் உறுதி செய்துகொண்டு தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன்
7.126.26
यन्तारमब्रवीद्राजा भीमं प्रति नयस्व माम् ॥ ७.१२६.२६ ॥
அரசன் சாரதியிடம், "பீமனிடம் என்னை அழைத்துச் செல்" என்றார்.
7.126.27
धर्मराजवचः श्रुत्वा सारथिर्हयकोविदः ।
रथं हेमपरिष्कारं भीमान्तिकमुपानयत् ॥ ७.१२६.२७ ॥
தர்மராஜனின் சொற்களைக் கேட்டு, குதிரைகளில் வல்லவனான சாரதி பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தேரைப் பீமனருகே கொண்டுவந்தான்.
7.126.28
भीमसेनमनुज्ञाप्य प्राप्तकालमचिन्तयत् ।
कश्मलं प्राविशद्राजा बहु तत्र समादिशत् ॥ ७.१२६.२८ ॥
பீமசேனனிடம் அனுமதி பெற்று, தக்க காலத்தை எண்ணியபோது, அரசன் துயரத்தில் ஆழ்ந்து அங்கு பலவற்றைக் கட்டளையிட்டான்.
7.126.29
स कश्मलसमाविष्टो भीममाहूय पार्थिवः ।
अब्रवीद्वचनं राजन्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः। ॥ ७.१२६.२९ ॥
துயரத்தில் சூழப்பட்ட அந்த அரசன் பீமனை அழைத்து, "அரசே" என்று குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
7.126.30
अब्रवीद्वचनं राजन्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यः सदेवान्सगन्धर्वान्दैत्यांश्चैकरथोऽजयत्। ॥ ७.१२६.३० ॥
குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் சொன்னான்: "அரசே, தேவர்களோடும் கந்தர்வர்களோடும் தைத்தியர்களோடும் ஒரே தேரால் வென்றவன்..."
7.126.31
तस्य लक्ष्म न पश्यामि भीमसेनानुजस्य ते ।
ततोऽब्रवीद्धर्मराजं भीमसेनस्तथागतम्।
नैवाद्राक्षं नचाश्रौषं तव कश्मलमीदृशम् ॥ ७.१२६.३१ ॥
பீமசேனன் அவ்வாறு நிலைகுலைந்திருந்த தருமராஜனிடம் கூறினான்: பீமசேனனின் இளைய சகோதரனின் (அர்ஜுனனின்) எந்த அடையாளத்தையும் நான் காணவில்லை. உங்களிடம் இத்தகைய குழப்பத்தை நான் பார்த்ததும் இல்லை, கேட்டதும் இல்லை.
7.126.32
पुरातिदुःखदीर्णानां भवान्गतिरभूद्धि नः ।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ राजेन्द्र शाधि किं करवाणि ते ॥ ७.१२६.३२ ॥
முன்பு பெருந்துயரால் சிதைந்திருந்த எங்களுக்கு நீங்களே அடைக்கலமாக இருந்தீர்கள். எழுந்திருங்கள், எழுந்திருங்கள், மன்னர்களின் மன்னரே! கட்டளையிடுங்கள், உங்களுக்காக நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?
7.126.33
न ह्यसाध्यमकार्यं वा विद्यते मम मानद ।
आज्ञापय कुरुश्रेष्ठ मा च शोके मनः कृथाः ॥ ७.१२६.३३ ॥
மரியாதை அளிப்பவரே! எனக்கு எதுவும் சாதிக்க முடியாததோ செய்யத் தகாததோ இல்லை. குருக்களில் சிறந்தவரே, கட்டளையிடுங்கள்; துயரில் மனத்தை வைக்காதீர்கள்.
7.126.34
तमब्रवीदश्रुपूर्णः कृष्णसर्प इव श्वसन् ।
भीमसेनमिदं वाक्यं प्रम्लानवदनो नृपः ॥ ७.१२६.३४ ॥
கண்ணீர் நிறைந்து, வாடிய முகத்துடன், கரிய பாம்பைப் போல் பெருமூச்செறிந்தபடி அரசன் பீமசேனனிடம் இந்த வார்த்தையைக் கூறினான்.
7.126.35
श्रूयते पाञ्चजन्यस्य यथा शङ्खस्य निस्वनः ।
पूरितो वासुदेवेन संरब्धेन यशस्विना ॥ ७.१२६.३५ ॥
பாஞ்சஜன்யச் சங்கின் ஒலி கேட்கிறது; புகழ்பெற்ற வாசுதேவன் சினத்துடன் அதை ஊதியது போல் உள்ளது.
7.126.36
नूनमद्य हतः शेते तव भ्राता धनञ्जयः ।
तस्मिन्विनिहते नूनं युध्यतेऽसौ जनार्दनः ॥ ७.१२६.३६ ॥
உங்கள் சகோதரன் தனஞ்சயன் இன்று நிச்சயமாகக் கொல்லப்பட்டு கிடக்கிறான்; அவன் கொல்லப்பட்டதால் அந்த ஜனார்த்தனன் போரிடுகிறான்.
7.126.37
यस्य सत्ववतो वीर्यं ह्युपजीवन्ति पाण्डवाः ।
यं भयेष्वभिगच्छन्ति सहस्राक्षमिवामराः ॥ ७.१२६.३७ ॥
எவனுடைய வீரியத்தை பாண்டவர்கள் சார்ந்து வாழ்கிறார்களோ, ஆயிரம் கண்ணனாகிய இந்திரனை தேவர்கள் அணுகுவது போல, ஆபத்துகளில் எவனை அவர்கள் அணுகுகிறார்களோ.
7.126.38
स शूरः सैन्धवप्रेप्सुरन्वयाद्भारतीं चमूम् ।
तस्य वै गमनं विद्मो भीम नावर्तनं पुनः ॥ ७.१२६.३८ ॥
அந்த வீரன் சைந்தவனை (ஜயத்ரதனை) அடைய விரும்பி பாரதப் படையைப் பின்தொடர்ந்தான். பீமனே, அவனுடைய செல்லலை நாம் அறிவோம்; மீண்டும் அவன் திரும்புவதை அறியோம்.
7.126.39
श्यामो युवा गुडाकेशो दर्शनीयो महारथः ।
व्यूढोरस्को महाबाहुर्मत्तद्विरदविक्रमः ॥ ७.१२६.३९ ॥
கருநிறமும், இளமையும், குடுடாகேசனாகிய (அர்ஜுனன்), காண்பதற்கு இனியவன், மகாரதன், விரிந்த மார்பினன், பெரும் புயங்களையுடையவன், மதங்கொண்ட யானையின் வீரமுடையவன்.
7.126.40
चकोरनेत्रस्ताम्रास्यो द्विषतां भयवर्धनः ।
मम प्रियहितार्थं च शक्रलोकादिहागतः ॥ ७.१२६.४० ॥
சகோரப் பறவை போன்ற கண்களையுடையவனும், செம்முகமுடையவனும், எதிரிகளுக்கு அச்சத்தை வளர்ப்பவனும், எனது நலனுக்காகவும் பிரியத்துக்காகவும் இந்திரலோகத்திலிருந்து இங்கு வந்தவன்.
7.126.41
वृद्धोपसेवी धृतिमान्कृतज्ञः सत्यसङ्गरः ।
प्रविष्टो महतीं सेनामपर्यन्तां धनञ्जयः ॥ ७.१२६.४१ ॥
பெரியோரைச் சேவிப்பவனும், திடமுடையவனும், நன்றியுள்ளவனும், சத்தியப் பிரதிஞ்ஞையுடையவனுமான தனஞ்ஜயன் (அர்ஜுனன்) எல்லையற்ற பெரும் படையில் நுழைந்தான்.
7.126.42
प्रविष्टे च चमूं घोरामर्जुने शत्रुनाशने ।
प्रेषितः सात्वतो वीरः फल्गुनस्य पदानुगः ॥ ७.१२६.४२ ॥
பயங்கரப் படையில் எதிரிகளை அழிக்கும் அர்ஜுனன் நுழைந்ததும், பல்குனனின் அடியைப் பின்பற்றிய வீரன் சாத்வதன் (சாத்யகி) அனுப்பப்பட்டான்.
7.126.43
तस्याभिगमनं जाने भीम नावर्तनं पुनः ।
तदिदं मम भद्रं ते शोकस्थानमरिन्दम ॥ ७.१२६.४३ ॥
அவன் சென்றதை நான் அறிவேன், பீமா; ஆனால் அவன் திரும்பி வந்ததை அறியேன். அதுவே எனக்குத் துயரத்தின் காரணம். உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும், எதிரிகளை அடக்குபவனே.
7.126.44
अर्जुनार्थे महाबाहो सात्वतस्य च कारणात् ।
वर्धते हविषेवाग्निरिध्यमानः पुनः पुनः ॥ ७.१२६.४४ ॥
அர்ஜுனனுக்காகவும், ஓ மஹாபாஹுவே, சாத்வதனின் காரணமாகவும், அவன் மீண்டும் மீண்டும் வளர்கிறான், நெய்யால் எரியூட்டப்பட்ட நெருப்பைப் போல.
7.126.45
तस्य लक्ष्म न पश्यामि तेन विन्दामि कश्मलम् ।
तं विद्धि पुरुषव्याघ्रं सात्वतं च महारथम् ॥ ७.१२६.४५ ॥
அவனுடைய எந்த அடையாளத்தையும் நான் காணவில்லை; அதனால் குழப்பத்தை அடைகிறேன். அவனை மனிதர்களில் புலியாக அறிவாய்; சாத்வதனையும் பெரும் தேரோட்டியாக அறிவாய்.
7.126.46
स तं महारथं पश्चादनुयातस्तवानुजम् ।
तमपश्यन्महाबाहुमदं विन्दामि कश्मलम् ॥ ७.१२६.४६ ॥
அந்த மகாரதன் உங்கள் தம்பியைப் பின்தொடர்ந்து சென்றான். அந்த மகாபாஹுவைக் காணாமல் நான் இந்தக் குழப்பத்தை அனுபவிக்கிறேன்.
7.126.47
अथैनं पुनराचक्ष्व लोहिताक्षं सकेशवम् ।
दृष्ट्वा कुशलिनं पार्थं सैन्धवान्ते ससात्यकिम् ॥ ७.१२६.४७ ॥
பின்னர் அவனைப் பற்றி மீண்டும் சொல், சிவந்த கண்களை உடையவனைப் பற்றி, கேசவனுடன், சைந்தவ முடிவில் சாத்யகியுடன் நலமாகக் காணப்பட்ட பார்த்தனைப் பற்றி.
7.126.48
संविदं मम कुर्यास्त्वं सिंहनादेन पाण्डव ॥ ७.१२६.४८ ॥
ஓ பாண்டவா, நீ சிங்க முழக்கத்தின் மூலம் எனக்கு ஒரு செய்தியை அனுப்பு.
7.126.49
नूनं विनिहतः शूरः सव्यासाची परन्तप ।
पार्थे तस्मिन्हते चैव युध्यते गरुडध्वजः ॥ ७.१२६.४९ ॥
நிச்சயமாக வீரன் சவ்யசாசி, எதிரிகளைச் சுடுபவனே, கொல்லப்பட்டான். அந்த பார்த்தன் கொல்லப்பட்ட பிறகும் கருடக்கொடியோன் போரிடுகிறான்.
7.126.50
सहयो नास्य वै कश्चित्तेन विन्दामि कश्मलम् ।
तस्मात्कृष्णो रणे नूनं युध्यते युद्धकोविदः ॥ ७.१२६.५० ॥
அவனுடன் குதிரைகளோ வேறு எவருமோ இல்லை; ஆகவே நான் கலக்கத்தை உணர்கிறேன். எனவே போர்த்திறமை வாய்ந்த கிருஷ்ணன் நிச்சயமாகப் போரில் போரிடுகிறான்.
7.126.51
न हि मे शुध्यते भावस्तयोरेव परन्तप ।
स तत्र गच्छ कौन्तेय यत्र यातो धनञ्जयः ॥ ७.१२६.५१ ॥
எதிரிகளைச் சுடுபவனே, அவர்கள் இருவரைப் பற்றியும் என் மனம் அமைதியடையவில்லை. குந்தியின் மகனே, தனஞ்சயன் சென்ற இடத்துக்கே நீ செல்!
7.126.52
सात्यकिश्च महावीर्यः कर्तव्यं यदि मन्यसे ।
वचनं मम धर्मज्ञ भ्राता ज्येष्ठो भवामि ते ॥ ७.१२६.५२ ॥
மகா வீரியனான சாத்யகியே, உனக்குச் செய்யத் தக்கது என்று நீ கருதினால், தர்மத்தை அறிந்தவனே, என் சொல்லைக் கேள் — நான் உனக்கு மூத்த சகோதரன்.
7.126.53
न मेऽर्जुनस्तथा ज्ञेयो ज्ञातव्यः सात्यकिर्यथा ॥ ७.१२६.५३ ॥
எனக்கு அர்ஜுனன் சாத்யகியைப் போல அறியத்தக்கவனாக இல்லை.
7.126.54
चिकीर्षुर्मत्प्रियं पार्थ स यातः सव्यसाचिनः ।
पदवीं दुर्गमां घोरामगम्यामकृतात्मभिः ॥ ७.१२६.५४ ॥
எனக்குப் பிரியமானதைச் செய்ய விரும்பி, பிருதையின் மகனே, அவன் சவ்யசாசியின் வழியில் சென்றான் — கடப்பதற்கரிய, பயங்கரமான, தன்னை அடக்காதவர்களால் அணுக முடியாத பாதையில்.
7.126.55
दृष्ट्वा कुशलिनौ कृष्णौ सात्वतं चैव सात्यकिम् ।
संविदं चैव कुर्यास्त्वं सिंहनादेन पाण्डव ॥ ७.१२६.५५ ॥
நலமாக இருக்கும் இரு கிருஷ்ணர்களையும், சாத்வதரையும், சாத்யகியையும் கண்டு, பாண்டவனே, சிங்க முழக்கத்தின் மூலம் உனது சமிக்ஞையைச் செய்வாயாக.