మహాభారతం · అధ్యాయం 7.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.126.1
व्यूहेष्वालोड्यमानेषु पाण्डवानां ततस्ततः ।
सुदूरमन्वयुः पार्थाः पाञ्चालाः सह सोमकैः ॥ ७.१२६.१ ॥
వ్యూహాలలో పాండవులు అటూ ఇటూ కలవరపడుతుండగా, పార్థులు, పాంచాలులు సోమకులతో కలిసి చాలా దూరం వారిని వెంబడించారు.
7.126.2
वर्तमाने तथा रौद्रे सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
सङ्क्षये जगतस्तीव्रे युगान्त इव भारत ॥ ७.१२६.२ ॥
ఓ భారతా! ఇలా భయంకరమైన, రోమాంచకరమైన, లోకానికి తీవ్రమైన వినాశమైన యుద్ధం జరుగుతుండగా, యుగాంతంలా ఉంది.
7.126.3
द्रोणे युधि पराक्रान्ते नर्दमाने मुहुर्मुहुः ।
पाञ्चालेषु च क्षीणेषु वध्यमानेषु पाण्डुषु ॥ ७.१२६.३ ॥
ద్రోణుడు యుద్ధంలో పరాక్రమంతో ముందుకు సాగి మళ్లీ మళ్లీ గర్జిస్తుండగా, పాంచాలులు, పాండవులు క్షీణించి చంపబడుతుండగా.
7.126.4
नापश्यच्छरणं कञ्चिद्वर्मराजो युधिष्ठिरः ।
चिन्तयामास राजेन्द्र कथमेतद्भविष्यति ॥ ७.१२६.४ ॥
ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుడు ఎక్కడా శరణు కనబడలేదు. ఓ రాజేంద్రా! ఇది ఎలా జరుగుతుందని అతడు ఆలోచించాడు.
7.126.5
ततो विक्ष्य दिशः सर्वाः सव्यसाचिदिदृक्षया ।
युधिष्ठिरो ददर्शाथ नैव पार्थं न माधवम् ॥ ७.१२६.५ ॥
అప్పుడు సవ్యసాచి అర్జునుని చూడాలనే కోరికతో అన్ని దిక్కులూ చూసి యుధిష్ఠిరుడు పార్థుడిని చూడలేదు, మాధవుడినీ చూడలేదు.
7.126.6
सोऽपश्यन्नरशार्दूलं वानरर्षभलक्षणम् ।
गाण्डीवस्य च निर्घोषमशृण्वन्व्यथितेन्द्रियः ॥ ७.१२६.६ ॥
వానర శ్రేష్ఠుని చిహ్నం కలిగిన నరశార్దూలుడు అర్జునుడిని అతడు చూడలేదు; గాండీవ ధ్వనిని వినలేదు; అతని ఇంద్రియాలు కలత చెందాయి.
7.126.7
अपश्यन्सात्यकिं चापि वृष्णीनां प्रवरं रथम् ।
चिन्तयाभिपरीताङ्गो धर्मराजो युधिष्ठिरः।
नाध्यगच्छत्तदा शान्ति तावपश्यन्नरोत्तमौ ॥ ७.१२६.७ ॥
వృష్ణుల శ్రేష్ఠ రథికుడైన సాత్యకిని కూడా చూడలేదు; చింతతో అవయవాలు చుట్టుముట్టబడిన ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుడు అప్పుడు శాంతిని పొందలేదు, ఆ ఇద్దరు నరోత్తములను చూడకుండా.
7.126.8
लोकोपक्रोशभीरुत्वाद्वर्मराजो महामनाः ।
अचिन्तयन्महाबाहुः शैनेयस्य रथं प्रति ॥ ७.१२६.८ ॥
లోకనిందకు భయపడి, మహామనస్కుడైన ధర్మరాజు, మహాబాహువు, శైనేయుడు సాత్యకి రథం వైపు ఆలోచించాడు.
7.126.9
पदवीं प्रेषितश्चैव फल्गुनस्य मया रणे ।
शैनेयः सात्यकिः सत्यो मित्राणामभयङ्करः ॥ ७.१२६.९ ॥
యుద్ధంలో నేను ఫల్గునుని (అర్జునుని) మార్గంలో పంపిన శైనేయుడు సాత్యకి, సత్యవంతుడు, మిత్రులకు అభయమిచ్చేవాడు.
7.126.10
तदिदं ह्येकमेवासीद्द्द्विधा जातं ममाऽद्य वै ।
सात्यकिश्च हि विज्ञेयः पाण्डवश्च धनञ्जयः ॥ ७.१२६.१० ॥
అది ఇదే ఒకటిగా ఉండింది; నేడు నాకు అది రెండుగా విడిపోయింది; సాత్యకిని, పాండవుడైన ధనంజయుని కూడా తెలుసుకోవాలి.
7.126.11
सात्यकिं प्रेषयित्वा तु पाण्डवस्य पदानुगम् ।
सात्वतस्यापि कं युद्धे प्रेषयिष्ये पदानुगम् ॥ ७.१२६.११ ॥
పాండవుని మార్గాన్ని అనుసరించడానికి సాత్యకిని పంపిన తరువాత, సాత్వతునికి కూడా యుద్ధంలో ఎవరిని మార్గం అనుసరించడానికి పంపుదును?
7.126.12
परिष्यामि प्रयत्नेन भ्रातुरन्वेषणं यदि ।
युयुधानमनन्विष्य लोको मां गर्हयिष्यति ॥ ७.१२६.१२ ॥
సోదరుని వెతకడానికి నేను ప్రయత్నంతో తిరుగుతాను; యుయుధానుని (సాత్యకిని) వెతకకుండా లోకం నన్ను నిందిస్తుంది.
7.126.13
भ्रातुरन्वेषणं कृत्वा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
परित्यजति वार्ष्णेयं सात्यकिं सत्यविक्रमम् ॥ ७.१२६.१३ ॥
సోదరుని వెతికిన తర్వాత, ధర్మపుత్రుడు యుధిష్ఠిరుడు వృష్ణివంశీయుడూ సత్యపరాక్రముడూ అయిన సాత్యకిని విడిచిపెడతాడు.
7.126.14
लोकापवादभीरुत्वात्सोऽहं पार्थं वृकोदरम् ।
पदवीं प्रेषयिष्यामि माधवस्य महात्मनः ॥ ७.१२६.१४ ॥
ప్రజల నిందకు భయపడి, నేను పార్థుడిని, వృకోదరుడిని మహాత్ముడైన మాధవుని మార్గంలో పంపుతాను.
7.126.15
यथैव च मम प्रीतिरर्जुने शत्रुमूदने ।
तथैव वृष्णिवीरेऽपि सात्वते युद्धदुर्मदे ॥ ७.१२६.१५ ॥
శత్రునాశకా, అర్జునునిపై నాకు ఉన్న ప్రేమ ఎలాగో, యుద్ధంలో ఉన్మత్తుడైన వృష్ణివీరుడు సాత్వతుడిపైనా అలాగే ఉంది.
7.126.16
अतिभारे नियुक्तश्च मया शैनेयनन्दनः ।
स तु मित्रोपरोधेन गौरवात्तु महाबलः।
प्रविष्टो भारतीं सेनां मकरः सागरं यथा ॥ ७.१२६.१६ ॥
నాచే అత్యంత భారమైన బాధ్యతలో నియమింపబడిన శైనేయుని కుమారుడు సాత్యకి, మిత్రుని పట్ల గౌరవంతో, మహాబలుడై, మకరం సముద్రంలో ప్రవేశించినట్లు భారతీయ సేనలోకి ప్రవేశించాడు.
7.126.17
असौ हि श्रूयते शब्दः शूराणामनिवर्तिनाम् ।
मिथः संयुध्यमानानं वृष्णिवीरेण धीमता ॥ ७.१२६.१७ ॥
అదిగో వినిపిస్తోంది — వెనుకంజ వేయని శూరుల శబ్దం, వృష్ణివీరుడైన బుద్ధిమంతునితో పరస్పరం పోరాడుతున్నవారిది.
7.126.18
प्राप्तकालं सुबलवन्निश्चितं बहुधा हि मे ।
तत्रैव पाण्डवेयस्य भीमसेनस्य धन्विनः।
गमनं रोचते मह्यं यत्र यातौ महारथौ ॥ ७.१२६.१८ ॥
సమయం అనుకూలించింది; అనేక విధాలుగా నా నిశ్చయం అది. ధనుర్ధారి పాండవుడైన భీమసేనుడు ఉన్నచోటికే వెళ్లడం నాకు ఇష్టం — అక్కడికే ఆ ఇద్దరు మహారథులు వెళ్లారు.
7.126.19
न चाप्यसह्यं भीमस्य विद्यते भुवि किञ्चिन ॥ ७.१२६.१९ ॥
భూమిపై భీమునికి భరించలేనిది ఏదీ లేదు.
7.126.20
शक्तो ह्येष रणे यत्तः पृथिव्यां सर्वधन्विनाम् ।
स्वबाहुबलमास्थाय प्रतिव्यूहितुमञ्जसा ॥ ७.१२६.२० ॥
యుద్ధంలో అప్రమత్తుడైన ఇతడు భూమిపై ఉన్న విలుకాండ్రందరినీ ఎదుర్కోగలడు; తన బాహుబలాన్ని నమ్ముకుని శత్రు వ్యూహాన్ని సులభంగా ఎదిరించగలడు.
7.126.21
यस्य बाहुबलं सर्वे समाश्रित्य महात्मनः ।
वनवासान्निवृत्ताः स्म न च युद्धेषु निर्जिताः ॥ ७.१२६.२१ ॥
ఏ మహాత్ముని బాహుబలాన్ని ఆశ్రయించి వారందరూ వనవాసం నుండి తిరిగి వచ్చారో, యుద్ధాలలో ఓడిపోలేదో.
7.126.22
इतो गते भीमसेने सात्वतं प्रति पाण्डवे ।
सनाथौ भवितारौ हि युधि सात्वतफल्गुनौ ॥ ७.१२६.२२ ॥
భీమసేనుడు ఇక్కడినుండి సాత్వతుని (కృష్ణుని) వైపు వెళ్లిన తర్వాత, యుద్ధంలో సాత్వతుడూ ఫల్గునుడూ (అర్జునుడు) రక్షణ కలవారవుతారు.
7.126.23
कामं त्वशोचनीयौ तौ रणे सात्वतफल्गुनौ ।
रक्षितौ वासुदेवेन स्वयं शस्त्रविशारदौ ॥ ७.१२६.२३ ॥
నిజమే, యుద్ధంలో సాత్వతుడు, ఫల్గునుడు (కృష్ణార్జునులు) దుఃఖించదగినవారు కారు; స్వయంగా వాసుదేవునిచే రక్షింపబడినవారు, ఆయుధ విద్యలో నిపుణులు.
7.126.24
अवश्यं तु मया कार्यमात्मनः शोकनाशनम् ।
तस्माद्भीमं नियोक्ष्यामि सात्वतस्य पदानुगम् ॥ ७.१२६.२४ ॥
నేను తప్పక నా శోకాన్ని నాశనం చేసే పని చేయాలి; అందువల్ల భీమునిని సాత్వతుని (కృష్ణుని) అడుగుజాడలను అనుసరించమని పంపుతాను.
7.126.25
ततः प्रतिकृतं मन्ये विधानं सात्यकिं प्रति ।
एवं निश्चित्य मनसा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः। ॥ ७.१२६.२५ ॥
అప్పుడు సాత్యకికి తగిన ప్రతీకారాన్ని నేను భావిస్తున్నాను. ఈ విధంగా మనసులో నిశ్చయించుకుని ధర్మపుత్రుడు యుధిష్ఠిరుడు
7.126.26
यन्तारमब्रवीद्राजा भीमं प्रति नयस्व माम् ॥ ७.१२६.२६ ॥
రాజు సారథితో, "నన్ను భీముని వద్దకు తీసుకెళ్లు" అని అన్నాడు.
7.126.27
धर्मराजवचः श्रुत्वा सारथिर्हयकोविदः ।
रथं हेमपरिष्कारं भीमान्तिकमुपानयत् ॥ ७.१२६.२७ ॥
ధర్మరాజు మాటలు విని, గుర్రాలలో నేర్పరియైన సారథి బంగారంతో అలంకరించిన రథాన్ని భీముని సమీపానికి తెచ్చాడు.
7.126.28
भीमसेनमनुज्ञाप्य प्राप्तकालमचिन्तयत् ।
कश्मलं प्राविशद्राजा बहु तत्र समादिशत् ॥ ७.१२६.२८ ॥
భీమసేనుని అనుమతి తీసుకుని, తగిన సమయాన్ని ఆలోచించి, రాజు దుఃఖంలో మునిగి అక్కడ ఎన్నో ఆజ్ఞలిచ్చాడు.
7.126.29
स कश्मलसमाविष्टो भीममाहूय पार्थिवः ।
अब्रवीद्वचनं राजन्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः। ॥ ७.१२६.२९ ॥
దుఃఖంలో మునిగిన ఆ రాజు భీముని పిలిచి, "ఓ రాజా" అని కుంతీపుత్రుడు యుధిష్ఠిరుడు ఈ మాటలు చెప్పాడు.
7.126.30
अब्रवीद्वचनं राजन्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यः सदेवान्सगन्धर्वान्दैत्यांश्चैकरथोऽजयत्। ॥ ७.१२६.३० ॥
కుంతీపుత్రుడు యుధిష్ఠిరుడు ఈ మాటలు చెప్పాడు: "ఓ రాజా, దేవతలను, గంధర్వులను, దైత్యులను ఒకే రథంతో జయించినవాడు..."
7.126.31
तस्य लक्ष्म न पश्यामि भीमसेनानुजस्य ते ।
ततोऽब्रवीद्धर्मराजं भीमसेनस्तथागतम्।
नैवाद्राक्षं नचाश्रौषं तव कश्मलमीदृशम् ॥ ७.१२६.३१ ॥
భీమసేనుడు అలా ఉన్న ధర్మరాజుతో ఇలా అన్నాడు: భీమసేనుని తమ్ముడి (అర్జునుని) ఆనవాలు నాకు కనిపించడం లేదు. మీకు ఇంతటి కలత కలగడం నేను చూడలేదు, వినలేదు.
7.126.32
पुरातिदुःखदीर्णानां भवान्गतिरभूद्धि नः ।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ राजेन्द्र शाधि किं करवाणि ते ॥ ७.१२६.३२ ॥
పూర్వం అతి దుఃఖంతో చిధ్రమైన మాకు మీరే ఆశ్రయంగా ఉన్నారు. లేవండి, లేవండి, రాజేంద్రా! ఆజ్ఞాపించండి, మీ కోసం నేనేమి చేయాలి?
7.126.33
न ह्यसाध्यमकार्यं वा विद्यते मम मानद ।
आज्ञापय कुरुश्रेष्ठ मा च शोके मनः कृथाः ॥ ७.१२६.३३ ॥
గౌరవమిచ్చేవాడా! నాకు అసాధ్యమైనది గానీ చేయరానిది గానీ ఏదీ లేదు. కురుశ్రేష్ఠా, ఆజ్ఞాపించండి; శోకంలో మనసు ఉంచకండి.
7.126.34
तमब्रवीदश्रुपूर्णः कृष्णसर्प इव श्वसन् ।
भीमसेनमिदं वाक्यं प्रम्लानवदनो नृपः ॥ ७.१२६.३४ ॥
కన్నీళ్లతో నిండి, వాడిన ముఖంతో, నల్ల పామువలె నిట్టూర్చుతూ రాజు భీమసేనునితో ఈ మాట అన్నాడు.
7.126.35
श्रूयते पाञ्चजन्यस्य यथा शङ्खस्य निस्वनः ।
पूरितो वासुदेवेन संरब्धेन यशस्विना ॥ ७.१२६.३५ ॥
పాంచజన్య శంఖపు నాదం వినిపిస్తోంది; కోపంతో ఉన్న యశస్వి వాసుదేవుడు దానిని పూరించినట్లుగా.
7.126.36
नूनमद्य हतः शेते तव भ्राता धनञ्जयः ।
तस्मिन्विनिहते नूनं युध्यतेऽसौ जनार्दनः ॥ ७.१२६.३६ ॥
మీ సోదరుడు ధనంజయుడు ఈ రోజు నిశ్చయంగా హతుడై పడి ఉన్నాడు; అతడు హతుడవడంతోనే ఆ జనార్దనుడు పోరాడుతున్నాడు.
7.126.37
यस्य सत्ववतो वीर्यं ह्युपजीवन्ति पाण्डवाः ।
यं भयेष्वभिगच्छन्ति सहस्राक्षमिवामराः ॥ ७.१२६.३७ ॥
ఎవని పరాక్రమంపై పాండవులు ఆధారపడతారో, ఆపదల్లో ఎవనిని వారు ఆశ్రయిస్తారో, దేవతలు సహస్రాక్షుడైన ఇంద్రుని ఆశ్రయించినట్లు.
7.126.38
स शूरः सैन्धवप्रेप्सुरन्वयाद्भारतीं चमूम् ।
तस्य वै गमनं विद्मो भीम नावर्तनं पुनः ॥ ७.१२६.३८ ॥
ఆ శూరుడు సైంధవుడిని (జయద్రథుడిని) పొందాలనే కోరికతో భారత సేనను అనుసరించాడు. ఓ భీమా, అతని వెళ్లడం మాకు తెలుసు; కానీ అతడు మళ్లీ తిరిగి రావడం కాదు.
7.126.39
श्यामो युवा गुडाकेशो दर्शनीयो महारथः ।
व्यूढोरस्को महाबाहुर्मत्तद्विरदविक्रमः ॥ ७.१२६.३९ ॥
నల్లని వర్ణం, యువకుడు, గుడాకేశుడు (అర్జునుడు), చూడచక్కనివాడు, మహారథుడు, విశాల వక్షస్థలుడు, మహాబాహువు, మదించిన ఏనుగు పరాక్రమం కలవాడు.
7.126.40
चकोरनेत्रस्ताम्रास्यो द्विषतां भयवर्धनः ।
मम प्रियहितार्थं च शक्रलोकादिहागतः ॥ ७.१२६.४० ॥
చకోర పక్షి వంటి కన్నులు, ఎర్రని ముఖం కలవాడు, శత్రువులకు భయం పెంచేవాడు, నా ప్రియ హితం కోసం ఇంద్రలోకం నుండి ఇక్కడికి వచ్చినవాడు.
7.126.41
वृद्धोपसेवी धृतिमान्कृतज्ञः सत्यसङ्गरः ।
प्रविष्टो महतीं सेनामपर्यन्तां धनञ्जयः ॥ ७.१२६.४१ ॥
పెద్దలను సేవించేవాడు, ధైర్యవంతుడు, కృతజ్ఞుడు, సత్యప్రతిజ్ఞుడు అయిన ధనంజయుడు (అర్జునుడు) అంతులేని మహా సేనలో ప్రవేశించాడు.
7.126.42
प्रविष्टे च चमूं घोरामर्जुने शत्रुनाशने ।
प्रेषितः सात्वतो वीरः फल्गुनस्य पदानुगः ॥ ७.१२६.४२ ॥
భయంకర సేనలో శత్రునాశకుడైన అర్జునుడు ప్రవేశించగా, అర్జునుని అడుగుజాడలను అనుసరించే వీరుడైన సాత్వతుడు (సాత్యకి) పంపబడ్డాడు.
7.126.43
तस्याभिगमनं जाने भीम नावर्तनं पुनः ।
तदिदं मम भद्रं ते शोकस्थानमरिन्दम ॥ ७.१२६.४३ ॥
అతడు వెళ్లినది నాకు తెలుసు, భీమా; కానీ అతడు తిరిగి రావడం కాదు. అదే నాకు దుఃఖానికి కారణం. నీకు శుభం కలుగుగాక, శత్రుదమనుడా.
7.126.44
अर्जुनार्थे महाबाहो सात्वतस्य च कारणात् ।
वर्धते हविषेवाग्निरिध्यमानः पुनः पुनः ॥ ७.१२६.४४ ॥
అర్జునుని కోసం, ఓ మహాబాహు, సాత్వతుని కారణంగా, అతడు మళ్లీ మళ్లీ పెరుగుతున్నాడు, హవిస్సుతో రగిలించిన అగ్నిలా.
7.126.45
तस्य लक्ष्म न पश्यामि तेन विन्दामि कश्मलम् ।
तं विद्धि पुरुषव्याघ्रं सात्वतं च महारथम् ॥ ७.१२६.४५ ॥
అతని గుర్తు నాకు కనబడటం లేదు, అందుకే నేను కలతను పొందుతున్నాను. అతడిని మనుషులలో పులిగా తెలుసుకో; సాత్వతుడు మహారథుడు అని కూడా తెలుసుకో.
7.126.46
स तं महारथं पश्चादनुयातस्तवानुजम् ।
तमपश्यन्महाबाहुमदं विन्दामि कश्मलम् ॥ ७.१२६.४६ ॥
ఆ మహారథుడు మీ తమ్ముడిని వెనుకనుండి అనుసరించాడు. ఆ మహాబాహువును కనబడక నేను ఈ కలతను అనుభవిస్తున్నాను.
7.126.47
अथैनं पुनराचक्ष्व लोहिताक्षं सकेशवम् ।
दृष्ट्वा कुशलिनं पार्थं सैन्धवान्ते ससात्यकिम् ॥ ७.१२६.४७ ॥
అప్పుడు అతడి గురించి మళ్లీ చెప్పు—ఎర్రని కన్నులవాడు, కేశవునితో కూడి, సైంధవ యుద్ధాంతంలో సాత్యకితో కలసి క్షేమంగా కనబడిన పార్థుని గురించి.
7.126.48
संविदं मम कुर्यास्त्वं सिंहनादेन पाण्डव ॥ ७.१२६.४८ ॥
ఓ పాండవా, నీవు సింహనాదంతో నాకు సందేశం పంపు.
7.126.49
नूनं विनिहतः शूरः सव्यासाची परन्तप ।
पार्थे तस्मिन्हते चैव युध्यते गरुडध्वजः ॥ ७.१२६.४९ ॥
నిశ్చయంగా శూరుడు సవ్యసాచి, శత్రువులను దహించేవాడా, హతమయ్యాడు. ఆ పార్థుడు హతుడైనప్పటికీ గరుడధ్వజుడు పోరాడుతున్నాడు.
7.126.50
सहयो नास्य वै कश्चित्तेन विन्दामि कश्मलम् ।
तस्मात्कृष्णो रणे नूनं युध्यते युद्धकोविदः ॥ ७.१२६.५० ॥
అతనితో గుఱ్ఱాలైనా మరెవరైనా లేరు; అందువల్ల నేను కలతను అనుభవిస్తున్నాను. కాబట్టి యుద్ధనిపుణుడైన కృష్ణుడు నిశ్చయంగా రణంలో పోరాడుతున్నాడు.
7.126.51
न हि मे शुध्यते भावस्तयोरेव परन्तप ।
स तत्र गच्छ कौन्तेय यत्र यातो धनञ्जयः ॥ ७.१२६.५१ ॥
శత్రువులను దహించేవాడా, ఆ ఇద్దరి గురించి నా మనసు శాంతించడం లేదు. కౌంతేయా, ధనంజయుడు వెళ్లిన చోటికే నువ్వు వెళ్లు.
7.126.52
सात्यकिश्च महावीर्यः कर्तव्यं यदि मन्यसे ।
वचनं मम धर्मज्ञ भ्राता ज्येष्ठो भवामि ते ॥ ७.१२६.५२ ॥
మహావీర్యుడైన సాత్యకీ, నీకు కర్తవ్యమని తోస్తే, ధర్మజ్ఞా, నా మాటను విను — నేను నీకు జ్యేష్ఠ సోదరుడను.
7.126.53
न मेऽर्जुनस्तथा ज्ञेयो ज्ञातव्यः सात्यकिर्यथा ॥ ७.१२६.५३ ॥
నాకు అర్జునుడు సాత్యకిలా తెలుసుకోదగినవాడు కాడు.
7.126.54
चिकीर्षुर्मत्प्रियं पार्थ स यातः सव्यसाचिनः ।
पदवीं दुर्गमां घोरामगम्यामकृतात्मभिः ॥ ७.१२६.५४ ॥
నాకు ప్రియమైనది చేయాలనే కోరికతో, పార్థా, అతడు సవ్యసాచి మార్గంలో వెళ్లాడు — దుర్గమమైన, భయంకరమైన, అణచుకోని మనసుగలవారికి అందని ఆ మార్గంలో.
7.126.55
दृष्ट्वा कुशलिनौ कृष्णौ सात्वतं चैव सात्यकिम् ।
संविदं चैव कुर्यास्त्वं सिंहनादेन पाण्डव ॥ ७.१२६.५५ ॥
క్షేమంగా ఉన్న ఇద్దరు కృష్ణులను, సాత్వతుని, సాత్యకిని చూసి, ఓ పాండవా, సింహనాదంతో సంకేతం చేయి.