ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.126.1
व्यूहेष्वालोड्यमानेषु पाण्डवानां ततस्ततः ।
सुदूरमन्वयुः पार्थाः पाञ्चालाः सह सोमकैः ॥ ७.१२६.१ ॥
ବ୍ୟୂହରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏଣେତେଣେ ବିକ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଉଥିବାବେଳେ, ପାର୍ଥ ଓ ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ସୋମକମାନଙ୍କ ସହିତ ବହୁ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
7.126.2
वर्तमाने तथा रौद्रे सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
सङ्क्षये जगतस्तीव्रे युगान्त इव भारत ॥ ७.१२६.२ ॥
ହେ ଭରତ! ଏହିପରି ଭୟଙ୍କର, ରୋମାଞ୍ଚକର, ଜଗତର ତୀବ୍ର ସଂହାରକ ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଥିବାବେଳେ ଯେପରି ଯୁଗାନ୍ତ ଘଟିଲା ପରି ଥିଲା।
7.126.3
द्रोणे युधि पराक्रान्ते नर्दमाने मुहुर्मुहुः ।
पाञ्चालेषु च क्षीणेषु वध्यमानेषु पाण्डुषु ॥ ७.१२६.३ ॥
ଦ୍ରୋଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାକ୍ରମରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ବାରମ୍ବାର ଗର୍ଜନ କରୁଥିବାବେଳେ, ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇ ବଧ ହେଉଥିବାବେଳେ।
7.126.4
नापश्यच्छरणं कञ्चिद्वर्मराजो युधिष्ठिरः ।
चिन्तयामास राजेन्द्र कथमेतद्भविष्यति ॥ ७.१२६.४ ॥
ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ସେ ଭାବିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ଏ କେମିତି ହେବ?
7.126.5
ततो विक्ष्य दिशः सर्वाः सव्यसाचिदिदृक्षया ।
युधिष्ठिरो ददर्शाथ नैव पार्थं न माधवम् ॥ ७.१२६.५ ॥
ତା'ପରେ ସବ୍ୟସାଚୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଖିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଚାହିଁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ, ମାଧବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ।
7.126.6
सोऽपश्यन्नरशार्दूलं वानरर्षभलक्षणम् ।
गाण्डीवस्य च निर्घोषमशृण्वन्व्यथितेन्द्रियः ॥ ७.१२६.६ ॥
ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ଚିହ୍ନଯୁକ୍ତ ନରଶାର୍ଦୁଳ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ; ଗାଣ୍ଡୀବର ନିର୍ଘୋଷ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ; ତାଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବ୍ୟଥିତ ହେଲା।
7.126.7
अपश्यन्सात्यकिं चापि वृष्णीनां प्रवरं रथम् ।
चिन्तयाभिपरीताङ्गो धर्मराजो युधिष्ठिरः।
नाध्यगच्छत्तदा शान्ति तावपश्यन्नरोत्तमौ ॥ ७.१२६.७ ॥
ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ; ଚିନ୍ତାରେ ଅଙ୍ଗ ଆବୃତ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ସେତେବେଳେ ଶାନ୍ତି ମିଳିଲା ନାହିଁ, ସେହି ଦୁଇ ନରୋତ୍ତମଙ୍କୁ ନ ଦେଖି।
7.126.8
लोकोपक्रोशभीरुत्वाद्वर्मराजो महामनाः ।
अचिन्तयन्महाबाहुः शैनेयस्य रथं प्रति ॥ ७.१२६.८ ॥
ଲୋକନିନ୍ଦାର ଭୟରେ ମହାମନା ଧର୍ମରାଜ, ମହାବାହୁ, ଶୈନେୟ ସାତ୍ୟକିଙ୍କ ରଥ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କଲେ।
7.126.9
पदवीं प्रेषितश्चैव फल्गुनस्य मया रणे ।
शैनेयः सात्यकिः सत्यो मित्राणामभयङ्करः ॥ ७.१२६.९ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ଫାଲ୍ଗୁନ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କ ପଥରେ ପଠାଇଥିବା ଶୈନେୟ ସାତ୍ୟକି, ସତ୍ୟବାଦୀ ଏବଂ ମିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଅଭୟ ଦେଉଥିବା।
7.126.10
तदिदं ह्येकमेवासीद्द्द्विधा जातं ममाऽद्य वै ।
सात्यकिश्च हि विज्ञेयः पाण्डवश्च धनञ्जयः ॥ ७.१२६.१० ॥
ତାହା ଏହା ଏକ ହିଁ ଥିଲା, ଆଜି ମୋ ପାଇଁ ତାହା ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଗଲା; ସାତ୍ୟକି ଓ ପାଣ୍ଡବ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣିବା ଉଚିତ।
7.126.11
सात्यकिं प्रेषयित्वा तु पाण्डवस्य पदानुगम् ।
सात्वतस्यापि कं युद्धे प्रेषयिष्ये पदानुगम् ॥ ७.१२६.११ ॥
ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ପଠାଇବା ପରେ, ସାତ୍ୱତଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ କାହାକୁ ପଥ ଅନୁସରଣ ପାଇଁ ପଠାଇବି?
7.126.12
परिष्यामि प्रयत्नेन भ्रातुरन्वेषणं यदि ।
युयुधानमनन्विष्य लोको मां गर्हयिष्यति ॥ ७.१२६.१२ ॥
ଭାଇଙ୍କ ଖୋଜରେ ମୁଁ ପ୍ରୟାସ ସହିତ ବୁଲିବି; ଯୁଯୁଧାନ (ସାତ୍ୟକି)ଙ୍କୁ ନ ଖୋଜିଲେ ଲୋକ ମୋତେ ନିନ୍ଦିବେ।
7.126.13
भ्रातुरन्वेषणं कृत्वा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
परित्यजति वार्ष्णेयं सात्यकिं सत्यविक्रमम् ॥ ७.१२६.१३ ॥
ଭାଇଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ପରେ ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ବୃଷ୍ଣିବଂଶୀ ସତ୍ୟବିକ୍ରମ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତି।
7.126.14
लोकापवादभीरुत्वात्सोऽहं पार्थं वृकोदरम् ।
पदवीं प्रेषयिष्यामि माधवस्य महात्मनः ॥ ७.१२६.१४ ॥
ଲୋକନିନ୍ଦାର ଭୟରେ ମୁଁ ପାର୍ଥ ଓ ବୃକୋଦରଙ୍କୁ ମହାତ୍ମା ମାଧବଙ୍କ ପଥକୁ ପଠାଇବି।
7.126.15
यथैव च मम प्रीतिरर्जुने शत्रुमूदने ।
तथैव वृष्णिवीरेऽपि सात्वते युद्धदुर्मदे ॥ ७.१२६.१५ ॥
ହେ ଶତ୍ରୁନାଶକ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋର ଯେପରି ସ୍ନେହ, ସେପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ବୃଷ୍ଣିବୀର ସାତ୍ୱତଙ୍କ ପ୍ରତିଓ ଅଛି।
7.126.16
अतिभारे नियुक्तश्च मया शैनेयनन्दनः ।
स तु मित्रोपरोधेन गौरवात्तु महाबलः।
प्रविष्टो भारतीं सेनां मकरः सागरं यथा ॥ ७.१२६.१६ ॥
ମୋ ଦ୍ୱାରା ଅତି ଭାରୀ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ ଶୈନେୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ସାତ୍ୟକି, ମିତ୍ରଙ୍କ ଅନୁରୋଧ ଓ ଗୌରବ ହେତୁ, ମହାବଳୀ ହୋଇ, ମକର ଯେପରି ସାଗରରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେପରି ଭାରତୀ ସେନାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
7.126.17
असौ हि श्रूयते शब्दः शूराणामनिवर्तिनाम् ।
मिथः संयुध्यमानानं वृष्णिवीरेण धीमता ॥ ७.१२६.१७ ॥
ଏଇ ଶୁଣାଯାଉଛି — ପଛକୁ ନ ହଟୁଥିବା ଶୂରମାନଙ୍କର ଶବ୍ଦ, ବୃଷ୍ଣିବୀର ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ସହ ପରସ୍ପର ଯୁଦ୍ଧରତ।
7.126.18
प्राप्तकालं सुबलवन्निश्चितं बहुधा हि मे ।
तत्रैव पाण्डवेयस्य भीमसेनस्य धन्विनः।
गमनं रोचते मह्यं यत्र यातौ महारथौ ॥ ७.१२६.१८ ॥
ସମୟ ଉପଯୁକ୍ତ, ଏବଂ ନାନା ପ୍ରକାରେ ମୋର ନିଶ୍ଚୟ ମଧ୍ୟ ତାହାହିଁ। ଧନୁର୍ଧର ପାଣ୍ଡବ ଭୀମସେନ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଯିବା ମୋତେ ଭଲ ଲାଗେ — ସେଠାକୁ ହିଁ ଦୁଇ ମହାରଥୀ ଯାଇଛନ୍ତି।
7.126.19
न चाप्यसह्यं भीमस्य विद्यते भुवि किञ्चिन ॥ ७.१२६.१९ ॥
ପୃଥିବୀରେ ଭୀମଙ୍କ ପାଇଁ ଅସହ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
7.126.20
शक्तो ह्येष रणे यत्तः पृथिव्यां सर्वधन्विनाम् ।
स्वबाहुबलमास्थाय प्रतिव्यूहितुमञ्जसा ॥ ७.१२६.२० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସତର୍କ ଏହି ବୀର ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କୁ ମୁକାବିଲା କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ; ନିଜ ବାହୁବଳ ଉପରେ ଭରସା କରି ଶତ୍ରୁବ୍ୟୂହକୁ ସହଜରେ ପ୍ରତିରୋଧ କରିପାରନ୍ତି।
7.126.21
यस्य बाहुबलं सर्वे समाश्रित्य महात्मनः ।
वनवासान्निवृत्ताः स्म न च युद्धेषु निर्जिताः ॥ ७.१२६.२१ ॥
ଯାହାଙ୍କ ବାହୁବଳର ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ବନବାସରୁ ଫେରିଥିଲେ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ ହୋଇ ନ ଥିଲେ।
7.126.22
इतो गते भीमसेने सात्वतं प्रति पाण्डवे ।
सनाथौ भवितारौ हि युधि सात्वतफल्गुनौ ॥ ७.१२६.२२ ॥
ଭୀମସେନ ଏଠାରୁ ସାତ୍ୱତ (କୃଷ୍ଣ) ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସାତ୍ୱତ ଓ ଫାଲ୍ଗୁନ (ଅର୍ଜୁନ) ରକ୍ଷିତ ହେବେ।
7.126.23
कामं त्वशोचनीयौ तौ रणे सात्वतफल्गुनौ ।
रक्षितौ वासुदेवेन स्वयं शस्त्रविशारदौ ॥ ७.१२६.२३ ॥
ନିଶ୍ଚୟ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସାତ୍ୱତ ଓ ଫାଲ୍ଗୁନ (କୃଷ୍ଣ ଓ ଅର୍ଜୁନ) ଶୋକ କରିବାର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି; ସ୍ୱୟଂ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ସେ ଦୁଇଜଣ ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ।
7.126.24
अवश्यं तु मया कार्यमात्मनः शोकनाशनम् ।
तस्माद्भीमं नियोक्ष्यामि सात्वतस्य पदानुगम् ॥ ७.१२६.२४ ॥
ମୋତେ ନିଶ୍ଚୟ ନିଜର ଶୋକ ନାଶକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ; ତେଣୁ ମୁଁ ଭୀମଙ୍କୁ ସାତ୍ୱତଙ୍କ (କୃଷ୍ଣଙ୍କ) ପାଦଚିହ୍ନ ଅନୁସରଣ କରିବା ପାଇଁ ପଠାଇବି।
7.126.25
ततः प्रतिकृतं मन्ये विधानं सात्यकिं प्रति ।
एवं निश्चित्य मनसा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः। ॥ ७.१२६.२५ ॥
ତେବେ ସାତ୍ୟକି ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଉପାୟ ମୁଁ ଭାବେ। ଏପରି ମନରେ ନିଶ୍ଚୟ କରି ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର
7.126.26
यन्तारमब्रवीद्राजा भीमं प्रति नयस्व माम् ॥ ७.१२६.२६ ॥
ରାଜା ସାରଥିକୁ କହିଲେ, "ମୋତେ ଭୀମ ପାଖକୁ ନେଇ ଚାଲ।"
7.126.27
धर्मराजवचः श्रुत्वा सारथिर्हयकोविदः ।
रथं हेमपरिष्कारं भीमान्तिकमुपानयत् ॥ ७.१२६.२७ ॥
ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି, ଘୋଡ଼ାରେ ନିପୁଣ ସାରଥି ସୁନାରେ ସଜା ରଥକୁ ଭୀମ ପାଖକୁ ଆଣିଲା।
7.126.28
भीमसेनमनुज्ञाप्य प्राप्तकालमचिन्तयत् ।
कश्मलं प्राविशद्राजा बहु तत्र समादिशत् ॥ ७.१२६.२८ ॥
ଭୀମସେନଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟ ଭାବି, ରାଜା ବ୍ୟାକୁଳତାରେ ପଡ଼ି ସେଠାରେ ବହୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
7.126.29
स कश्मलसमाविष्टो भीममाहूय पार्थिवः ।
अब्रवीद्वचनं राजन्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः। ॥ ७.१२६.२९ ॥
ବ୍ୟାକୁଳତାରେ ଘେରା ସେହି ରାଜା ଭୀମଙ୍କୁ ଡାକି, "ହେ ରାଜନ୍" କହି କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଏହି ବଚନ କହିଲେ।
7.126.30
अब्रवीद्वचनं राजन्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यः सदेवान्सगन्धर्वान्दैत्यांश्चैकरथोऽजयत्। ॥ ७.१२६.३० ॥
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର କହିଲେ: "ହେ ରାଜନ୍, ଯିଏ ଗୋଟିଏ ରଥରେ ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଦୈତ୍ୟଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲେ..."
7.126.31
तस्य लक्ष्म न पश्यामि भीमसेनानुजस्य ते ।
ततोऽब्रवीद्धर्मराजं भीमसेनस्तथागतम्।
नैवाद्राक्षं नचाश्रौषं तव कश्मलमीदृशम् ॥ ७.१२६.३१ ॥
ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଭୀମସେନ କହିଲେ: ଭୀମସେନଙ୍କ ଅନୁଜ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କର କୌଣସି ଚିହ୍ନ ମୁଁ ଦେଖୁନାହିଁ। ଆପଣଙ୍କର ଏପରି ବିଭ୍ରାନ୍ତି ମୁଁ କେବେ ଦେଖି ନାହିଁ କି ଶୁଣି ନାହିଁ।
7.126.32
पुरातिदुःखदीर्णानां भवान्गतिरभूद्धि नः ।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ राजेन्द्र शाधि किं करवाणि ते ॥ ७.१२६.३२ ॥
ପୂର୍ବରୁ ଅତି ଦୁଃଖରେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ଆମ ପାଇଁ ଆପଣ ହିଁ ଆଶ୍ରୟ ଥିଲେ। ଉଠନ୍ତୁ, ଉଠନ୍ତୁ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ଆଜ୍ଞା କରନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ କ'ଣ କରିବି?
7.126.33
न ह्यसाध्यमकार्यं वा विद्यते मम मानद ।
आज्ञापय कुरुश्रेष्ठ मा च शोके मनः कृथाः ॥ ७.१२६.३३ ॥
ହେ ମାନଦାତା! ମୋ ପାଇଁ କିଛି ଅସାଧ୍ୟ କିମ୍ବା ଅକାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ। ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଜ୍ଞା କରନ୍ତୁ; ଶୋକରେ ମନ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
7.126.34
तमब्रवीदश्रुपूर्णः कृष्णसर्प इव श्वसन् ।
भीमसेनमिदं वाक्यं प्रम्लानवदनो नृपः ॥ ७.१२६.३४ ॥
ଲୁହରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ମ୍ଳାନ ମୁଖର ରାଜା କଳା ସାପ ପରି ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.126.35
श्रूयते पाञ्चजन्यस्य यथा शङ्खस्य निस्वनः ।
पूरितो वासुदेवेन संरब्धेन यशस्विना ॥ ७.१२६.३५ ॥
ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଶଙ୍ଖର ନିନାଦ ଶୁଣାଯାଉଛି; କ୍ରୋଧିତ ଯଶସ୍ୱୀ ବାସୁଦେବ ଯେମିତି ତାହା ବଜାଇଛନ୍ତି।
7.126.36
नूनमद्य हतः शेते तव भ्राता धनञ्जयः ।
तस्मिन्विनिहते नूनं युध्यतेऽसौ जनार्दनः ॥ ७.१२६.३६ ॥
ଆପଣଙ୍କ ଭାଇ ଧନଞ୍ଜୟ ଆଜି ନିଶ୍ଚୟ ହତ ହୋଇ ପଡ଼ିଛନ୍ତି; ସେ ହତ ହେବାରୁ ନିଶ୍ଚୟ ସେହି ଜନାର୍ଦନ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛନ୍ତି।
7.126.37
यस्य सत्ववतो वीर्यं ह्युपजीवन्ति पाण्डवाः ।
यं भयेष्वभिगच्छन्ति सहस्राक्षमिवामराः ॥ ७.१२६.३७ ॥
ଯାହାର ବୀର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି, ଭୟରେ ଯାହାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଦେବତାମାନେ ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି ପରି।
7.126.38
स शूरः सैन्धवप्रेप्सुरन्वयाद्भारतीं चमूम् ।
तस्य वै गमनं विद्मो भीम नावर्तनं पुनः ॥ ७.१२६.३८ ॥
ସେ ଶୂର ସୈନ୍ଧବକୁ (ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ) ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଭାରତୀ ସେନାକୁ ଅନୁସରଣ କଲା। ହେ ଭୀମ, ତାହାର ଯିବା ଆମେ ଜାଣୁ, କିନ୍ତୁ ତାହାର ପୁନଃ ଫେରିବା ନୁହେଁ।
7.126.39
श्यामो युवा गुडाकेशो दर्शनीयो महारथः ।
व्यूढोरस्को महाबाहुर्मत्तद्विरदविक्रमः ॥ ७.१२६.३९ ॥
ଶ୍ୟାମ ବର୍ଣ୍ଣ, ଯୁବକ, ଗୁଡ଼ାକେଶ (ଅର୍ଜୁନ), ଦର୍ଶନୀୟ, ମହାରଥୀ, ପ୍ରଶସ୍ତ ବକ୍ଷ, ମହାବାହୁ, ମତ୍ତ ହସ୍ତୀ ପରି ପରାକ୍ରମୀ।
7.126.40
चकोरनेत्रस्ताम्रास्यो द्विषतां भयवर्धनः ।
मम प्रियहितार्थं च शक्रलोकादिहागतः ॥ ७.१२६.४० ॥
ଚକୋର ପକ୍ଷୀ ପରି ଆଖି, ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ମୁଖ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଭୟ ବଢ଼ାଉଥିବା, ମୋ ପ୍ରିୟ ଓ ହିତ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରୁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି।
7.126.41
वृद्धोपसेवी धृतिमान्कृतज्ञः सत्यसङ्गरः ।
प्रविष्टो महतीं सेनामपर्यन्तां धनञ्जयः ॥ ७.१२६.४१ ॥
ବୟୋଜ୍ୟେଷ୍ଠଙ୍କ ସେବା କରୁଥିବା, ଧୈର୍ଯ୍ୟବାନ, କୃତଜ୍ଞ, ସତ୍ୟପ୍ରତିଜ୍ଞ ଧନଞ୍ଜୟ (ଅର୍ଜୁନ) ଅପାର ମହାସେନାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
7.126.42
प्रविष्टे च चमूं घोरामर्जुने शत्रुनाशने ।
प्रेषितः सात्वतो वीरः फल्गुनस्य पदानुगः ॥ ७.१२६.४२ ॥
ଭୟଙ୍କର ସେନାରେ ଶତ୍ରୁନାଶକ ଅର୍ଜୁନ ପ୍ରବେଶ କରିବାରୁ, ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କ ପଦାନୁସରଣକାରୀ ବୀର ସାତ୍ୱତ (ସାତ୍ୟକି) ପ୍ରେରିତ ହେଲେ।
7.126.43
तस्याभिगमनं जाने भीम नावर्तनं पुनः ।
तदिदं मम भद्रं ते शोकस्थानमरिन्दम ॥ ७.१२६.४३ ॥
ତାଙ୍କ ଯିବା ମୁଁ ଜାଣେ, ହେ ଭୀମ; କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଫେରିବା ନୁହେଁ। ସେୟା ହିଁ ମୋ ଶୋକର କାରଣ। ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ହେ ଶତ୍ରୁଦମନ।
7.126.44
अर्जुनार्थे महाबाहो सात्वतस्य च कारणात् ।
वर्धते हविषेवाग्निरिध्यमानः पुनः पुनः ॥ ७.१२६.४४ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ମହାବାହୁ, ଏବଂ ସାତ୍ୱତଙ୍କ କାରଣରୁ, ସେ ବାରମ୍ବାର ବଢ଼େ, ହବିଷରେ ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି।
7.126.45
तस्य लक्ष्म न पश्यामि तेन विन्दामि कश्मलम् ।
तं विद्धि पुरुषव्याघ्रं सात्वतं च महारथम् ॥ ७.१२६.४५ ॥
ତାଙ୍କର କୌଣସି ଚିହ୍ନ ମୁଁ ଦେଖୁନାହିଁ, ତେଣୁ ମୁଁ ଦ୍ୱିଧା ଅନୁଭବ କରୁଛି। ତାଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାଘ୍ର ବୋଲି ଜାଣ, ଏବଂ ସାତ୍ୱତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମହାରଥୀ ବୋଲି ଜାଣ।
7.126.46
स तं महारथं पश्चादनुयातस्तवानुजम् ।
तमपश्यन्महाबाहुमदं विन्दामि कश्मलम् ॥ ७.१२६.४६ ॥
ସେହି ମହାରଥୀ ଆପଣଙ୍କ ସାନ ଭାଇଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଗଲା। ସେହି ମହାବାହୁଙ୍କୁ ନ ଦେଖି ମୁଁ ଏହି ଦ୍ୱିଧା ଅନୁଭବ କରୁଛି।
7.126.47
अथैनं पुनराचक्ष्व लोहिताक्षं सकेशवम् ।
दृष्ट्वा कुशलिनं पार्थं सैन्धवान्ते ससात्यकिम् ॥ ७.१२६.४७ ॥
ତେବେ ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ପୁଣି କୁହ—ଲାଲ ଆଖିଆ, କେଶବଙ୍କ ସହ, ସୈନ୍ଧବ ଯୁଦ୍ଧର ଶେଷରେ ସାତ୍ୟକି ସହ ସୁରକ୍ଷିତ ଦେଖାଯାଇଥିବା ପାର୍ଥଙ୍କ ବିଷୟରେ।
7.126.48
संविदं मम कुर्यास्त्वं सिंहनादेन पाण्डव ॥ ७.१२६.४८ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ତୁମେ ସିଂହନାଦ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ବାର୍ତ୍ତା ଦିଅ।
7.126.49
नूनं विनिहतः शूरः सव्यासाची परन्तप ।
पार्थे तस्मिन्हते चैव युध्यते गरुडध्वजः ॥ ७.१२६.४९ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ବୀର ସବ୍ୟସାଚୀ, ହେ ଶତ୍ରୁତାପନ, ନିହତ ହୋଇଛନ୍ତି। ସେହି ପାର୍ଥ ନିହତ ହେବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଗରୁଡଧ୍ୱଜ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛନ୍ତି।
7.126.50
सहयो नास्य वै कश्चित्तेन विन्दामि कश्मलम् ।
तस्मात्कृष्णो रणे नूनं युध्यते युद्धकोविदः ॥ ७.१२६.५० ॥
ତାଙ୍କ ସହିତ ଘୋଡ଼ା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି ନାହାଁନ୍ତି; ତେଣୁ ମୁଁ ବ୍ୟାକୁଳତା ଅନୁଭବ କରୁଛି। ତେଣୁ ଯୁଦ୍ଧକୁଶଳ କୃଷ୍ଣ ନିଶ୍ଚୟ ରଣରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛନ୍ତି।
7.126.51
न हि मे शुध्यते भावस्तयोरेव परन्तप ।
स तत्र गच्छ कौन्तेय यत्र यातो धनञ्जयः ॥ ७.१२६.५१ ॥
ହେ ଶତ୍ରୁତାପନ, ସେହି ଦୁଇଜଣଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋ ମନ ଶାନ୍ତ ହେଉନାହିଁ। ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଧନଞ୍ଜୟ ଯେଉଁଠାକୁ ଗଲେ, ତୁମେ ସେଠାକୁ ଯାଅ।
7.126.52
सात्यकिश्च महावीर्यः कर्तव्यं यदि मन्यसे ।
वचनं मम धर्मज्ञ भ्राता ज्येष्ठो भवामि ते ॥ ७.१२६.५२ ॥
ହେ ମହାବୀର୍ୟ ସାତ୍ୟକି, ଯଦି ତୁମେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବୋଲି ମନେ କର, ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ମୋ କଥା ଶୁଣ — ମୁଁ ତୁମର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭାଇ।
7.126.53
न मेऽर्जुनस्तथा ज्ञेयो ज्ञातव्यः सात्यकिर्यथा ॥ ७.१२६.५३ ॥
ମୋ ପାଇଁ ଅର୍ଜୁନ ସାତ୍ୟକି ପରି ଜାଣିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି।
7.126.54
चिकीर्षुर्मत्प्रियं पार्थ स यातः सव्यसाचिनः ।
पदवीं दुर्गमां घोरामगम्यामकृतात्मभिः ॥ ७.१२६.५४ ॥
ମୋ ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ହେ ପାର୍ଥ, ସେ ସବ୍ୟସାଚୀଙ୍କ ପଥରେ ଗଲେ — ସେହି ଦୁର୍ଗମ, ଭୟଙ୍କର ପଥରେ, ଯାହା ଅସଂଯମୀ ମନର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଅଗମ୍ୟ।
7.126.55
दृष्ट्वा कुशलिनौ कृष्णौ सात्वतं चैव सात्यकिम् ।
संविदं चैव कुर्यास्त्वं सिंहनादेन पाण्डव ॥ ७.१२६.५५ ॥
କୁଶଳରେ ଥିବା ଦୁଇ କୃଷ୍ଣ, ସାତ୍ୱତ ଓ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ଦେଖି, ହେ ପାଣ୍ଡବ, ସିଂହନାଦ ଦ୍ୱାରା ସଙ୍କେତ କର।