Mahābhārata · Adhyāya 7.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.126.1
व्यूहेष्वालोड्यमानेषु पाण्डवानां ततस्ततः ।
सुदूरमन्वयुः पार्थाः पाञ्चालाः सह सोमकैः ॥ ७.१२६.१ ॥
Als die Pāṇḍavas in ihren Schlachtordnungen hin und her geworfen wurden, folgten ihnen die Pṛthās und die Pāñcālas zusammen mit den Somakas weit nach.
7.126.2
वर्तमाने तथा रौद्रे सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
सङ्क्षये जगतस्तीव्रे युगान्त इव भारत ॥ ७.१२६.२ ॥
O Bhārata, während ein so furchtbarer, haarsträubender Kampf tobte, grausam in der Vernichtung der Welt, war es, als sei das Ende eines Zeitalters gekommen.
7.126.3
द्रोणे युधि पराक्रान्ते नर्दमाने मुहुर्मुहुः ।
पाञ्चालेषु च क्षीणेषु वध्यमानेषु पाण्डुषु ॥ ७.१२६.३ ॥
Als Droṇa im Kampf tapfer vorrückte und immer wieder brüllte, und die Pāñcālas und Pāṇḍavas geschwächt und erschlagen wurden.
7.126.4
नापश्यच्छरणं कञ्चिद्वर्मराजो युधिष्ठिरः ।
चिन्तयामास राजेन्द्र कथमेतद्भविष्यति ॥ ७.१२६.४ ॥
Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, fand keine Zuflucht. O Herr der Könige, er begann zu überlegen, wie dies geschehen würde.
7.126.5
ततो विक्ष्य दिशः सर्वाः सव्यसाचिदिदृक्षया ।
युधिष्ठिरो ददर्शाथ नैव पार्थं न माधवम् ॥ ७.१२६.५ ॥
Dann, begierig, Savyasācin zu sehen, blickte Yudhiṣṭhira in alle Richtungen und sah weder Pārtha noch Mādhava.
7.126.6
सोऽपश्यन्नरशार्दूलं वानरर्षभलक्षणम् ।
गाण्डीवस्य च निर्घोषमशृण्वन्व्यथितेन्द्रियः ॥ ७.१२६.६ ॥
Er sah nicht den Tiger unter den Menschen, den mit dem Banner des Affenstieres Gezeichneten, und hörte nicht das Dröhnen des Gāṇḍīva; seine Sinne waren verwirrt.
7.126.7
अपश्यन्सात्यकिं चापि वृष्णीनां प्रवरं रथम् ।
चिन्तयाभिपरीताङ्गो धर्मराजो युधिष्ठिरः।
नाध्यगच्छत्तदा शान्ति तावपश्यन्नरोत्तमौ ॥ ७.१२६.७ ॥
Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, dessen Glieder von Sorge überwältigt waren, sah Sātyaki, den besten Wagenkämpfer der Vṛṣṇis, nicht und fand damals keinen Frieden, da er jene beiden besten Männer nicht sah.
7.126.8
लोकोपक्रोशभीरुत्वाद्वर्मराजो महामनाः ।
अचिन्तयन्महाबाहुः शैनेयस्य रथं प्रति ॥ ७.१२६.८ ॥
Aus Furcht vor öffentlichem Tadel dachte der großherzige König des Dharma, der Mächtigarmige, an den Wagen Śaineyas.
7.126.9
पदवीं प्रेषितश्चैव फल्गुनस्य मया रणे ।
शैनेयः सात्यकिः सत्यो मित्राणामभयङ्करः ॥ ७.१२६.९ ॥
Śaineya Sātyaki, den ich im Kampf auf die Spur Phalgunas schickte, wahrhaftig und ein furchtloser Beschützer seiner Freunde.
7.126.10
तदिदं ह्येकमेवासीद्द्द्विधा जातं ममाऽद्य वै ।
सात्यकिश्च हि विज्ञेयः पाण्डवश्च धनञ्जयः ॥ ७.१२६.१० ॥
Das war in Wahrheit eines; heute ist es für mich in zwei gespalten. Sātyaki und der Pāṇḍava Dhanañjaya sind als einer zu erkennen.
7.126.11
सात्यकिं प्रेषयित्वा तु पाण्डवस्य पदानुगम् ।
सात्वतस्यापि कं युद्धे प्रेषयिष्ये पदानुगम् ॥ ७.१२६.११ ॥
Nachdem ich Sātyaki gesandt habe, dem Pāṇḍava zu folgen, wen soll ich im Kampf noch senden, dem Sātvata zu folgen?
7.126.12
परिष्यामि प्रयत्नेन भ्रातुरन्वेषणं यदि ।
युयुधानमनन्विष्य लोको मां गर्हयिष्यति ॥ ७.१२६.१२ ॥
Wenn ich mich mühsam auf die Suche nach meinem Bruder begebe, wird die Welt mir vorwerfen, Yuyudhāna (Sātyaki) nicht gesucht zu haben.
7.126.13
भ्रातुरन्वेषणं कृत्वा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
परित्यजति वार्ष्णेयं सात्यकिं सत्यविक्रमम् ॥ ७.१२६.१३ ॥
Nachdem er nach seinem Bruder gesucht hat, verlässt der Sohn des Dharma, Yudhiṣṭhira, Sātyaki, den Nachkommen der Vṛṣṇi, dessen Tapferkeit wahr ist.
7.126.14
लोकापवादभीरुत्वात्सोऽहं पार्थं वृकोदरम् ।
पदवीं प्रेषयिष्यामि माधवस्य महात्मनः ॥ ७.१२६.१४ ॥
Aus Furcht vor öffentlichem Tadel werde ich Pārtha und Vṛkodara auf den Weg des großen Mādhava schicken.
7.126.15
यथैव च मम प्रीतिरर्जुने शत्रुमूदने ।
तथैव वृष्णिवीरेऽपि सात्वते युद्धदुर्मदे ॥ ७.१२६.१५ ॥
So wie meine Zuneigung Arjuna gilt, o Vernichter der Feinde, so gilt sie auch dem Vṛṣṇi-Helden Sātvata, der im Kampf ungestüm ist.
7.126.16
अतिभारे नियुक्तश्च मया शैनेयनन्दनः ।
स तु मित्रोपरोधेन गौरवात्तु महाबलः।
प्रविष्टो भारतीं सेनां मकरः सागरं यथा ॥ ७.१२६.१६ ॥
Sātyaki, der Sohn der Śini-Linie, dem ich eine schwere Aufgabe übertragen hatte, drang aus Achtung vor seinem Freund und aus Ehrfurcht, der überaus mächtige, in das Heer der Bhāratas ein, wie ein Meeresungeheuer in den Ozean eindringt.
7.126.17
असौ हि श्रूयते शब्दः शूराणामनिवर्तिनाम् ।
मिथः संयुध्यमानानं वृष्णिवीरेण धीमता ॥ ७.१२६.१७ ॥
Jener Lärm ist zu hören — der Helden, die nicht zurückweichen, die einander bekämpfen mit dem weisen Vṛṣṇi-Helden.
7.126.18
प्राप्तकालं सुबलवन्निश्चितं बहुधा हि मे ।
तत्रैव पाण्डवेयस्य भीमसेनस्य धन्विनः।
गमनं रोचते मह्यं यत्र यातौ महारथौ ॥ ७.१२६.१८ ॥
Die Zeit ist gekommen, und in vieler Hinsicht ist es mein fester Entschluss. Dorthin, wo der Bogenschütze Bhīmasena, der Sohn Pāṇḍus, ist, dorthin zu gehen, gefällt mir — dorthin sind die beiden großen Wagenkämpfer gegangen.
7.126.19
न चाप्यसह्यं भीमस्य विद्यते भुवि किञ्चिन ॥ ७.१२६.१९ ॥
Für Bhīma gibt es auf der Erde nichts Unerträgliches.
7.126.20
शक्तो ह्येष रणे यत्तः पृथिव्यां सर्वधन्विनाम् ।
स्वबाहुबलमास्थाय प्रतिव्यूहितुमञ्जसा ॥ ७.१२६.२० ॥
Wachsam im Kampf vermag er sich allen Bogenschützen der Erde zu stellen; auf die Kraft seiner eigenen Arme vertrauend, kann er die feindliche Schlachtordnung mühelos durchbrechen.
7.126.21
यस्य बाहुबलं सर्वे समाश्रित्य महात्मनः ।
वनवासान्निवृत्ताः स्म न च युद्धेषु निर्जिताः ॥ ७.१२६.२१ ॥
Auf die Kraft der Arme jenes Großseeligen vertrauend, kehrten sie alle aus dem Waldexil zurück und wurden in keiner Schlacht besiegt.
7.126.22
इतो गते भीमसेने सात्वतं प्रति पाण्डवे ।
सनाथौ भवितारौ हि युधि सात्वतफल्गुनौ ॥ ७.१२६.२२ ॥
Wenn Bhīmasena von hier zum Sātvata (Kṛṣṇa) aufgebrochen ist, werden Sātvata und Phalguna (Arjuna) im Kampf wahrlich Beschützer haben.
7.126.23
कामं त्वशोचनीयौ तौ रणे सात्वतफल्गुनौ ।
रक्षितौ वासुदेवेन स्वयं शस्त्रविशारदौ ॥ ७.१२६.२३ ॥
Gewiss sind jene beiden, Sātvata und Phalguna (Kṛṣṇa und Arjuna), im Kampf nicht zu beklagen; von Vāsudeva selbst beschützt, sind beide kundig in den Waffen.
7.126.24
अवश्यं तु मया कार्यमात्मनः शोकनाशनम् ।
तस्माद्भीमं नियोक्ष्यामि सात्वतस्य पदानुगम् ॥ ७.१२६.२४ ॥
Gewiss muss ich das tun, was meinen eigenen Kummer beseitigt; darum werde ich Bhīma aussenden, den Spuren des Sātvata (Kṛṣṇa) zu folgen.
7.126.25
ततः प्रतिकृतं मन्ये विधानं सात्यकिं प्रति ।
एवं निश्चित्य मनसा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः। ॥ ७.१२६.२५ ॥
Dann, glaube ich, wurde ein angemessenes Mittel gegen Sātyaki beschlossen. So im Geiste entschlossen, sprach Yudhiṣṭhira, der Sohn des Dharma,
7.126.26
यन्तारमब्रवीद्राजा भीमं प्रति नयस्व माम् ॥ ७.१२६.२६ ॥
Der König sprach zum Wagenlenker: "Bring mich zu Bhīma."
7.126.27
धर्मराजवचः श्रुत्वा सारथिर्हयकोविदः ।
रथं हेमपरिष्कारं भीमान्तिकमुपानयत् ॥ ७.१२६.२७ ॥
Als der Wagenlenker, kundig in Pferden, die Worte des Königs der Dharma hörte, brachte er den goldgeschmückten Wagen nahe zu Bhīma.
7.126.28
भीमसेनमनुज्ञाप्य प्राप्तकालमचिन्तयत् ।
कश्मलं प्राविशद्राजा बहु तत्र समादिशत् ॥ ७.१२६.२८ ॥
Nachdem er Bhīmasena um Erlaubnis gebeten und den rechten Augenblick bedacht hatte, geriet der König in Verwirrung und gab dort viele Anweisungen.
7.126.29
स कश्मलसमाविष्टो भीममाहूय पार्थिवः ।
अब्रवीद्वचनं राजन्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः। ॥ ७.१२६.२९ ॥
Jener König, von Verwirrung überwältigt, rief Bhīma und sprach diese Worte, o König: Yudhiṣṭhira, der Sohn der Kuntī.
7.126.30
अब्रवीद्वचनं राजन्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यः सदेवान्सगन्धर्वान्दैत्यांश्चैकरथोऽजयत्। ॥ ७.१२६.३० ॥
Yudhiṣṭhira, der Sohn der Kuntī, sprach diese Worte, o König: Der, der mit einem einzigen Wagen Götter, Gandharvas und Daityas besiegte...
7.126.31
तस्य लक्ष्म न पश्यामि भीमसेनानुजस्य ते ।
ततोऽब्रवीद्धर्मराजं भीमसेनस्तथागतम्।
नैवाद्राक्षं नचाश्रौषं तव कश्मलमीदृशम् ॥ ७.१२६.३१ ॥
Bhīmasena sprach zu dem König der Dharma, der so dastand: Ich sehe kein Zeichen von Bhīmasenas jüngerem Bruder. Eine solche Verwirrung habe ich bei dir weder gesehen noch davon gehört.
7.126.32
पुरातिदुःखदीर्णानां भवान्गतिरभूद्धि नः ।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ राजेन्द्र शाधि किं करवाणि ते ॥ ७.१२६.३२ ॥
Einst, als wir von großem Schmerz zerrissen waren, warst du unsere Zuflucht. Erhebe dich, erhebe dich, König der Könige! Befiehl, was soll ich für dich tun?
7.126.33
न ह्यसाध्यमकार्यं वा विद्यते मम मानद ।
आज्ञापय कुरुश्रेष्ठ मा च शोके मनः कृथाः ॥ ७.१२६.३३ ॥
O Gewährer der Ehre, nichts ist für mich unerreichbar oder undurchführbar. Befiehl, bester der Kurus, und richte deinen Geist nicht auf Kummer.
7.126.34
तमब्रवीदश्रुपूर्णः कृष्णसर्प इव श्वसन् ।
भीमसेनमिदं वाक्यं प्रम्लानवदनो नृपः ॥ ७.१२६.३४ ॥
Der König, mit Tränen gefüllt und blassem Gesicht, atmete wie eine schwarze Schlange und sprach diese Worte zu Bhīmasena.
7.126.35
श्रूयते पाञ्चजन्यस्य यथा शङ्खस्य निस्वनः ।
पूरितो वासुदेवेन संरब्धेन यशस्विना ॥ ७.१२६.३५ ॥
Man hört den Ton der Muschel Pāñcajanya, als hätte der zornige, berühmte Vāsudeva sie geblasen.
7.126.36
नूनमद्य हतः शेते तव भ्राता धनञ्जयः ।
तस्मिन्विनिहते नूनं युध्यतेऽसौ जनार्दनः ॥ ७.१२६.३६ ॥
Dein Bruder Dhanañjaya liegt wohl heute erschlagen da; und da er erschlagen ist, kämpft gewiss Janārdana weiter.
7.126.37
यस्य सत्ववतो वीर्यं ह्युपजीवन्ति पाण्डवाः ।
यं भयेष्वभिगच्छन्ति सहस्राक्षमिवामराः ॥ ७.१२६.३७ ॥
Auf dessen Kraft sich die Pāṇḍavas stützen und zu dem sie in Gefahren eilen, wie die Unsterblichen zu dem Tausendäugigen, Indra.
7.126.38
स शूरः सैन्धवप्रेप्सुरन्वयाद्भारतीं चमूम् ।
तस्य वै गमनं विद्मो भीम नावर्तनं पुनः ॥ ७.१२६.३८ ॥
Jener Held, nach Saindhava verlangend, folgte dem Heer der Bhāratas. O Bhīma, wir kennen sein Gehen, aber nicht sein Wiederkehren.
7.126.39
श्यामो युवा गुडाकेशो दर्शनीयो महारथः ।
व्यूढोरस्को महाबाहुर्मत्तद्विरदविक्रमः ॥ ७.१२६.३९ ॥
Dunkel von Gestalt, jung, mit dichtem Haar, Arjuna, anziehend anzusehen, der große Wagenkämpfer, breitbrüstig, mit mächtigen Armen, mit der Tapferkeit eines brünstigen Elefanten.
7.126.40
चकोरनेत्रस्ताम्रास्यो द्विषतां भयवर्धनः ।
मम प्रियहितार्थं च शक्रलोकादिहागतः ॥ ७.१२६.४० ॥
Mit Augen wie der Cakora-Vogel, kupferrotem Gesicht, den Schrecken seiner Feinde mehrend, ist er um meines lieben Wohles willen aus Indras Welt hierher gekommen.
7.126.41
वृद्धोपसेवी धृतिमान्कृतज्ञः सत्यसङ्गरः ।
प्रविष्टो महतीं सेनामपर्यन्तां धनञ्जयः ॥ ७.१२६.४१ ॥
Dhanañjaya (Arjuna), der den Älteren dient, standhaft, dankbar und seinen Gelübden treu ist, drang in das gewaltige, endlose Heer ein.
7.126.42
प्रविष्टे च चमूं घोरामर्जुने शत्रुनाशने ।
प्रेषितः सात्वतो वीरः फल्गुनस्य पदानुगः ॥ ७.१२६.४२ ॥
Als Arjuna, der Vernichter der Feinde, in das schreckliche Heer eingedrungen war, wurde der Held Sātvata (Sātyaki), der Phalgunas Fußstapfen folgt, ihm nachgeschickt.
7.126.43
तस्याभिगमनं जाने भीम नावर्तनं पुनः ।
तदिदं मम भद्रं ते शोकस्थानमरिन्दम ॥ ७.१२६.४३ ॥
Ich weiß von seinem Hingehen zu ihnen, o Bhīma, nicht aber von seiner Rückkehr. Das ist die Ursache meines Kummers. Mögest du Glück haben, Bezwinger der Feinde.
7.126.44
अर्जुनार्थे महाबाहो सात्वतस्य च कारणात् ।
वर्धते हविषेवाग्निरिध्यमानः पुनः पुनः ॥ ७.१२६.४४ ॥
Um Arjunas willen, o Starkarmiger, und wegen Sātyaki wächst er immer wieder, wie ein mit Opfergaben entfachtes Feuer.
7.126.45
तस्य लक्ष्म न पश्यामि तेन विन्दामि कश्मलम् ।
तं विद्धि पुरुषव्याघ्रं सात्वतं च महारथम् ॥ ७.१२६.४५ ॥
Ich sehe keine Spur von ihm, und deshalb bin ich verwirrt. Wisse, dass er ein Tiger unter den Menschen ist, und Sātyaki ebenso ein großer Wagenkämpfer.
7.126.46
स तं महारथं पश्चादनुयातस्तवानुजम् ।
तमपश्यन्महाबाहुमदं विन्दामि कश्मलम् ॥ ७.१२६.४६ ॥
Jener große Wagenkämpfer folgte deinem jüngeren Bruder von hinten. Da ich jenen Starkarmigen nicht sehe, empfinde ich diese Verwirrung.
7.126.47
अथैनं पुनराचक्ष्व लोहिताक्षं सकेशवम् ।
दृष्ट्वा कुशलिनं पार्थं सैन्धवान्ते ससात्यकिम् ॥ ७.१२६.४७ ॥
So erzähle mir erneut von ihm, dem Rotäugigen, mit Keśava, unverletzt gesehen am Ende der Sindhu-Schlacht mit Sātyaki.
7.126.48
संविदं मम कुर्यास्त्वं सिंहनादेन पाण्डव ॥ ७.१२६.४८ ॥
O Pāṇḍava, gib mir ein Zeichen mit einem Löwengebrüll.
7.126.49
नूनं विनिहतः शूरः सव्यासाची परन्तप ।
पार्थे तस्मिन्हते चैव युध्यते गरुडध्वजः ॥ ७.१२६.४९ ॥
Gewiss ist der Held Savyasācin, Verbrenner der Feinde, erschlagen; doch der Garuḍa-Bannerträger kämpft weiter, nachdem jener Pārtha gefallen ist.
7.126.50
सहयो नास्य वै कश्चित्तेन विन्दामि कश्मलम् ।
तस्मात्कृष्णो रणे नूनं युध्यते युद्धकोविदः ॥ ७.१२६.५० ॥
Kein Pferd und kein anderer Gefährte ist bei ihm, und darum empfinde ich Kummer. Deshalb kämpft Kṛṣṇa, kundig im Kriegswesen, gewiss im Gefecht.
7.126.51
न हि मे शुध्यते भावस्तयोरेव परन्तप ।
स तत्र गच्छ कौन्तेय यत्र यातो धनञ्जयः ॥ ७.१२६.५१ ॥
Mein Gemüt findet keine Ruhe über jene beiden, Verbrenner der Feinde. Sohn der Kuntī, geh dorthin, wohin Dhanañjaya gegangen ist.
7.126.52
सात्यकिश्च महावीर्यः कर्तव्यं यदि मन्यसे ।
वचनं मम धर्मज्ञ भ्राता ज्येष्ठो भवामि ते ॥ ७.१२६.५२ ॥
Und du, Sātyaki von großer Kraft, wenn du meinst, dass es getan werden soll, Kenner des Dharma, höre mein Wort: Ich bin dein älterer Bruder.
7.126.53
न मेऽर्जुनस्तथा ज्ञेयो ज्ञातव्यः सात्यकिर्यथा ॥ ७.१२६.५३ ॥
Für mich ist Arjuna nicht so zu erkennen, wie Sātyaki zu erkennen ist.
7.126.54
चिकीर्षुर्मत्प्रियं पार्थ स यातः सव्यसाचिनः ।
पदवीं दुर्गमां घोरामगम्यामकृतात्मभिः ॥ ७.१२६.५४ ॥
Aus dem Wunsch, mir Liebes zu tun, Pārtha, ist er den Weg Savyasācins gegangen — einen schweren, schrecklichen Pfad, unzugänglich für jene, deren Selbst nicht geläutert ist.
7.126.55
दृष्ट्वा कुशलिनौ कृष्णौ सात्वतं चैव सात्यकिम् ।
संविदं चैव कुर्यास्त्वं सिंहनादेन पाण्डव ॥ ७.१२६.५५ ॥
Nachdem du die beiden wohlbehaltenen Kṛṣṇas, Sātvata und Sātyaki gesehen hast, gib, o Pāṇḍava, dein Zeichen mit einem Löwengebrüll.