مهابهاراتا · أدهيايا 7.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.129.1
निनदन्तं तथा तं तु भीमसेनं महाबलम् ।
मेघस्तनितनिर्घोषं के वीराः पर्यवारयन् ॥ ७.१२९.१ ॥
من هم الأبطال الذين أحاطوا بـ بهيمасена الجبار، الذي كان يزأر كرعد السحب؟
7.129.2
न हि पश्याम्यहं तं वै त्रिषु लोकेषु कञ्चन ।
क्रुद्धस्य भीमसेनस्य यस्तिष्ठेदग्रतो रणे ॥ ७.१२९.२ ॥
لا أرى في العوالم الثلاثة أحدًا يقف أمام بهيمасена الغاضب في المعركة.
7.129.3
गदां युयुत्समानस्य कालस्येवेह सञ्चय ।
न हि पश्याम्यहं युद्धे यस्तिष्ठेदग्रतः पुमान् ॥ ७.१२९.३ ॥
يا سنجايا، لا أرى رجلًا يقف أمامه، وهو يريد القتال بعصاه كأنه الموت بعينه.
7.129.4
रथं रथेन यो हन्यात्कुञ्जरं कुञ्चरेण च ।
कस्तस्य समरे स्थाता साक्षादपि पुरन्दरः ॥ ७.१२९.४ ॥
من يستطيع الثبات في المعركة أمامه، وهو الذي يضرب مركبة بمركبة وفيلًا بفيل؟ ولا حتى إندرا نفسه.
7.129.5
क्रुद्धस्य भीमसेनस्य मम पुत्राञ्जिघांसतः ।
दुर्योधनहिते युक्ताः समतिष्ठन्त केऽग्रतः ॥ ७.१२९.५ ॥
عندما اندفع بهيمасена الغاضب يريد قتل أبنائي، من ثبت أمامه متفانيًا في خير دوريودهانا؟
7.129.6
भीमसेनदवाग्नेस्तु मम पुत्रांस्तृणोलपम् ।
प्रधक्ष्यतो रणमुखे केऽतिष्ठन्नग्रतो नराः ॥ ७.१२९.६ ॥
عندما كان بهيمасена، حريق الغابة، على وشك أن يحرق أبنائي كالعشب والقصب في مقدمة المعركة، من وقف أمامه من الرجال؟
7.129.7
काल्यमानांस्तु पुत्रान्मे दृष्ट्वा भीमस्य संयुगे ।
कालेनेव प्रजाः सर्वाः के भीमं पर्यवारयन् ॥ ७.१२९.७ ॥
لما رأوا أبنائي يُحرَقون في المعركة على يد بهيما، كما يحصد الزمن جميع الكائنات، من أحاط ببهيما؟
7.129.8
न मेऽर्जुनाद्भयं तादृक्कृष्णान्नापि च सात्वतात् ।
हुतभुग्जन्मनो नैव यादृग्भीमाद्भयं मम ॥ ७.१२९.८ ॥
لا أخشى أرجونا كذلك الخوف، ولا كريشنا ولا السَّاتْفاتا؛ أما خوفي من بهيما فكخوف المولود من النار.
7.129.9
भीमवह्नेः प्रदीप्तस्य मम पुत्रान्दिधक्षतः ।
के शूराः पर्यवर्तन्त तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१२९.९ ॥
لما أراد لهب بهيما المتقد أن يحرق أبنائي، أي الأبطال تصدّوا له؟ أخبرني بذلك يا سنجايا.
7.129.10
तथा तु नर्दमानं तं भीमसेनं महाबलम् ।
तुमुलेनैव शब्देन कर्णोऽप्यभ्यद्रवद्बली ॥ ७.१२९.१० ॥
وبينما هو يزمجر هكذا، اندفع كارنا القوي نحو بهيماسينا العظيم بضجيج هائل.
7.129.11
व्याक्षिपन्सुमहच्चापमतिमात्रममर्षणः ।
कर्णः सुयुद्धमाकाङ्क्षन्दर्शयिष्यन्बलं मृधे ॥ ७.१२९.११ ॥
كارنا الغاضب، وهو يلوّح بقوسه الضخمة بإفراط، راغباً في قتال حسن، كان مستعداً لإظهار قوته في المعركة.
7.129.12
रुरोध मार्गं भीमस्य वातस्येव महीरुहः ।
भीमोऽपि दृष्ट्वा सावेगं पुरो वैकर्तनं स्थितम् ॥ ७.१२९.१२ ॥
كما تسدّ الشجرة طريق الريح، سدّ طريق بهيما؛ ورأى بهيما أيضاً فايكارتانا (كارنا) واقفاً أمامه بعنف.
7.129.13
चुकोप बलवद्वीरश्चिक्षेपास्य शिलाशितान् ।
तान्प्रत्यगृह्णात्कर्णोऽपि प्रतीपं प्रापयच्छरान् ॥ ७.१२९.१३ ॥
غضب البطل بهيما غضبًا شديدًا وأطلق عليه سهامًا مشحوذة على الحجر. وتلقى كارنا تلك السهام بدوره وأرسل سهامه ضدها.
7.129.14
ततस्तु सर्वयोधानां यतनां प्रेक्षतां तदा ।
प्रावेपन्निव गात्राणि कर्णभीमसमागमे ॥ ७.१२९.१४ ॥
عندئذ ارتعشت أطراف جميع المحاربين الذين كانوا يشاهدون لقاء كارنا وبهيما، كأنها ترتعد.
7.129.15
रथिनां सादिनां चैव तयोः श्रुत्वा तलस्वनम् ।
भीमसेनस्य निनदं श्रुत्वा घोरं रणाजिरे ॥ ७.१२९.१५ ॥
وعندما سمع الراكبون على العربات والفرسان صوت ضرب الأيدي بينهما على ساحة المعركة وزئير بهيماسينا المرعب، سمعوه هم أيضًا.
7.129.16
खं च भूमिं च संरुद्धां मेनिरे क्षत्रियर्षभाः ।
पुनर्घोरेण नादेन पाण्डवस्य महात्मनः ॥ ७.१२९.१६ ॥
ظن أبطال الكشاتريا أن السماء والأرض قد امتلأتا بزئير البانداوي العظيم النفس المرعب.
7.129.17
समरे सर्वयोधानां धनूंष्यभ्यपतन्क्षितौ ।
शस्त्राणि न्यपतन्दोर्भ्यः केषाञ्चिच्चासवोऽद्रवन् ॥ ७.१२९.१७ ॥
في المعركة سقطت أقواس جميع المحاربين على الأرض، وانزلقت الأسلحة من أذرعهم، وفرّت أنفاس حياة بعضهم.
7.129.18
वित्रस्तानि च सर्वाणि शकृन्मूत्रं प्रसुस्रुवुः ।
वाहनानि च सर्वाणि बभूवुर्विमनांसि च ॥ ७.१२९.१८ ॥
فزعت جميع الدواب فأفرغت ما في بطونها من روث وبول، وأصيبت جميع الدواب الحاملة بالوهن والخيبة.
7.129.19
प्रादुरासन्निमित्तानि घोराणि सुबहून्युत ।
गृध्रकङ्कबलैश्चासीदन्तरिक्षं समावृतम् ॥ ७.१२९.१९ ॥
ظهرت علامات كثيرة مروِّعة، وغطّت النسور والبَلَشونات والصقور السماء.
7.129.20
तस्मिन्सुतुमुले राजन्कर्णभीमसमागमे ।
ततः कर्णस्तु विंशत्या शराणां भीममार्दयत् ॥ ७.१२९.२० ॥
أيها الملك، في ذلك النزال الشديد بين كارنا وبهيما، أصاب كارنا بهيما بعشرين سهمًا.
7.129.21
विव्याध चास्य त्वरितः सूतं पञ्चभिराशुगैः ।
प्रहस्य भीमसेनोऽपि कर्णं प्रत्याद्रवद्रणे ॥ ७.१२९.२१ ॥
فأصاب على الفور سائق بهيما بخمسة سهام سريعة، واندفع بهيماسينا ضاحكًا نحو كارنا في المعركة.
7.129.22
सायकानां चतुः षष्ट्या क्षिप्रकारी महायशाः ।
तस्य कर्णो महेष्वासः सायकांश्चतुरोऽक्षिपत् ॥ ७.१२९.२२ ॥
ذلك الرامي السريع الحركة، عظيم الشهرة — أطلق عليه كارنا، الرامي العظيم، أربعة سهام.
7.129.23
असम्प्राप्तांश्च तान्भीमः सायकैर्नतपर्वभिः ।
चिच्छेद बहुधा राजन्दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१२९.२३ ॥
قطع بهيما تلك السهام التي لم تصله إلى أجزاء عديدة بسهامه ذات الأعقاد المنحنية، أيها الملك، مظهرًا خفة يده.
7.129.24
तं कर्णश्चादयामास शरव्रातैरनेकशः ।
सञ्छाद्यमानः कर्णेन बहुधा पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२९.२४ ॥
غطّاه كارنا مرارًا بوابل من السهام، وابن باندو، وقد غطّاه كارنا بطرق شتى...
7.129.25
चिच्छेद चापं कर्णस्य मुष्टिदेशे महारथः ।
विव्याध चैनं बहुभिः सायकैर्नतपर्वभिः ॥ ७.१२९.२५ ॥
قطع المحارب العظيم قوس كارنا عند قبضته، وطعنه بسهام كثيرة ذات عقد منحنية.
7.129.26
अथान्यद्धनुरादाय सञ्यं कृत्वा च सूतजः ।
विव्याध समरे भीमं भीमकर्मा महारथः ॥ ७.१२९.२६ ॥
ثم أخذ قوسًا آخر وشد وتره، فطعن ابن السائق، المحارب العظيم ذو الأفعال المرعبة، بهيما في المعركة.
7.129.27
तस्य बीमो भृशं क्रुद्धस्त्रीञ्शरान्नतपर्वणः ।
निचखानोरसि क्रुद्धः सूतपुत्रस्य वेगतः ॥ ७.१२९.२७ ॥
فغضب بهيما غضبًا شديدًا، وغرز بقوة ثلاثة سهام ذات عقد منحنية في صدر ابن السائق.
7.129.28
तैः कर्णोऽराजत शरैरुरोमध्यगतैः सदा ।
महीधर इवोदग्रस्त्रिशृङ्गो भरतर्षभ ॥ ७.१२९.२८ ॥
بتلك السهام المغروسة في وسط صدره، كان كارنا يلمع كجبل شامخ ذي ثلاث قمم، يا ثور البهاراتا.
7.129.29
सुस्राव चास्य रुधिरं विद्धस्य परमेषुभिः ।
धातुप्रस्यन्दिनः शैलाद्यथा गैरिकधातवः ॥ ७.१२९.२९ ॥
سال الدم منه، وقد طُعن بأسهم عظيمة، كما تسيل معادن المغرة الحمراء من الجبل.
7.129.30
किञ्चिद्विचलितः कर्णः सुप्रहाराभिपीडितः ।
आकर्णपूर्णमाकृष्य भीमं विव्याध सायकैः ॥ ७.१२९.३० ॥
اهتز كارنا قليلًا، وقد ضغطته الضربات المتقنة، فشد قوسه حتى أذنه وطعن بهيما بالسهام.
7.129.31
चिक्षेप च पुनर्बाणाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ।
स शरैरर्दितस्तेन कर्णेन दृढधन्विना।
धनुर्ज्यामच्छिनत्तूर्णं भीमस्तस्य क्षुरेण ह ॥ ७.१२९.३१ ॥
أطلق كارنا مرة أخرى السهام بالمئات والآلاف. ولما أرهقته سهام كارنا ذي القوس الصلب، قطع بهيما على الفور وتر قوسه بسهم حاد كالموسى.
7.129.32
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ।
वाहांश्च चतुरस्तस्य व्यसूंश्चक्रे महारथः ॥ ७.१२९.३२ ॥
أسقط المحارب العظيم بهيما، بسهم عريض النصل، سائق عربته عن مقعد العربة، وجعل خيوله الأربعة بلا حياة.
7.129.33
हताश्वात्तु रथात्कर्णः समाप्लुत्य विशाम्पते ।
स्यन्दनं वृषसेनस्य तूर्णमापुप्लुवे भयात् ॥ ७.१२९.३३ ॥
يا سيد الشعوب، لما قُتلت خيوله قفز كارنا من عربته وصعد مسرعًا إلى عربة فريشاسينا خوفًا.
7.129.34
निर्जित्य तु रणे कर्णं भीमसेनः प्रतापवान् ।
ननाद बलवान्नादं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ७.१२९.३४ ॥
بعد أن هزم كارنا في المعركة، أطلق بهيماسينا القوي الشجاع صيحة كرعد السحابة الممطرة.
7.129.35
तस्य तं निनदं श्रुत्वा प्रहृष्टोऽभूद्युधिष्ठिरः ।
कर्णं पराजितं मत्वा भीमसेनेन संयुगे ॥ ७.१२९.३५ ॥
لما سمع يودهيشثيرا ذلك الزئير ابتهج، ظانًا أن كارنا قد هُزم في المعركة على يد بهيماسينا.
7.129.36
समन्ताच्छङ्खनिनदं पाण्डुसेनाऽकरोत्तदा ।
शत्रुसेनाध्वनिं श्रुत्वा तावका ह्यनदन्भृशम् ॥ ७.१२९.३६ ॥
عندئذٍ نفخ جيش الباندافا في أبواقه الصدفية من كل جانب. ولما سمع جنودكم صوت جيش العدو، زأروا بشدة.
7.129.37
स शङ्खबाणनिनदैर्हर्षाद्राजा स्ववाहिनीम् ।
चक्रे युधिष्ठिरः सङ्ख्ये हर्षनादैश्च सङ्कुलाम्
गाण्डीवं व्याक्षिपत्पार्थः कृष्णोऽप्यब्जमवादयत् ॥ ७.१२९.३७ ॥
فملأ الملك يودهيشتهيرا جيشه في المعركة، فرحاً وسط دوي الأصداف والسهام، بصيحات الابتهاج. وشدّ بارثا قوس غاندييفا وهزّه، ونفخ كريشنا أيضاً في صدفته.
7.129.38
तमन्तर्धाय निनदं भीमस्य नदतो ध्वनिः ।
अश्रूयत तदा राजन्सर्वसैन्येषु दारुणः ॥ ७.१२९.३८ ॥
أيها الملك، إذ غطّى ذلك الدوي، سُمع حينئذ في جميع الجيوش صوت زئير بهيما الرهيب.
7.129.39
ततो व्यायच्छतामस्त्रैः पृथक्पृथगजिह्मगैः ।
मृदुपूर्वं तु राधेयो दृढपूर्वं तु पाण्डवः ॥ ७.१२९.३९ ॥
ثم شدّ الرماة أقواسهم وأطلقوا الأسلحة كلٌّ على حدة بسهام مستقيمة: ابن راذا (كارنا) برفق في البداية، والباندافا بقوة في البداية.
7.129.40
भीमोऽपि च महाराज वैकर्तनमुपाद्रवत् ।
आसुरे तु महासैन्ये तारकं पावकिर्यथा ॥ ७.१२९.४० ॥
وانقضّ بهيما أيضاً أيها الملك العظيم على ابن فيكارتانا (كارنا)، كما انقضّ باواكي (سكاندا) على تاراكا في جيش الأسورا العظيم.
7.129.41
तयोरेवं महद्युद्धमभवद्भीमकर्णयोः ।
तं भीमसेनो महता शरवर्षेण वारयन् ॥ ७.१२९.४१ ॥
هكذا نشبت حرب عظيمة بين ذلك الاثنين، بهيما وكارنا؛ وكان بهيماسينا يصدّه بمطر عظيم من السهام،
7.129.42
विव्याध सारथिं चास्य हयांश्च चतुरः शरैः ।
ध्वजं चास्य पताकां च भल्लैः सन्नतपर्वभिः।
रथं च चक्ररक्षौ च भीमश्चिच्छेद मारिष ॥ ७.१२९.४२ ॥
فضرب سائقه وأحصنته الأربعة بالسهام، وبسهام عريضة الرؤوس معقودة الأنابيب، أيها النبيل، قطع بهيما راياته وأعلامه وعربته وحارسي العجلتين.
7.129.43
कर्णोऽपि रथिनां श्रेष्ठो भीमसेनेन कम्पितः ।
खङ्गचर्मधरो राजन्भीममभ्यद्रवद्बली ॥ ७.१२९.४३ ॥
وكارنا، أفضل الفرسان على العربات، وقد أرعبه بهيماسينا أيضًا، أيها الملك، حاملاً السيف والترس، القوي، اندفع نحو بهيمة.
7.129.44
भीमश्चिच्छेद खङ्गं च चर्मणा सह मारिष ॥ ७.१२९.४४ ॥
قطع بهيما السيف مع الترس، أيها النبيل.
7.129.45
दृष्ट्वा कर्णं च पार्थेन बाधितं बहुभिः शरैः ।
दुर्योधनो महाराज दुश्शलं प्रत्यभाषत।
कर्णं कृच्छ्रगतं पश्य शीघ्रं यानं प्रयच्छह ॥ ७.१२९.४५ ॥
لما رأى دوريودهانا كارنا يعاني من وابل كثير من سهام ابن بريثا، أيها الملك العظيم، قال لدوشاسانا: "انظر إلى كارنا في ضيق؛ أعطه عربة بسرعة."
7.129.46
एवमुक्तस्ततो राज्ञा दुश्शलः समुपाद्रवत् ।
दुश्शलस्य रथं कर्णश्चारुरोह महारथः ॥ ७.१२९.४६ ॥
وبعد أن أمره الملك بذلك، أسرع دوشاسانا إلى الأمام، وصعد الفارس العظيم كارنا عربة دوشاسانا.
7.129.47
तौ पार्थः सहसा गत्वा विव्याध दशभिः शरैः ।
पुनश्च कर्णं विद्ध्वाऽपि दुश्शलस्य शिरोऽहरत् ॥ ७.१२९.४७ ॥
تقدم ابن بريثا فجأة فطعن كليهما بعشرة سهام؛ ثم طعن كارنا مجددًا وقطع رأس دوشاسانا.
7.129.48
दुश्शलं निहतं दृष्ट्वा भीमसेनेन मारिष ।
तस्यैव धनुरादाय कर्णो विव्याध पाण्डवम् ॥ ७.१२९.४८ ॥
ولما رأى دوشاسانا قد قتله بهيمسينا، أيها النبيل، أخذ كارنا قوسه نفسه وطعن البانداوي.
7.129.49
अन्योन्यं समरे वीरौ युयुधाते महाबलौ ।
शत्रुघ्नौ शत्रुमध्ये तु बलवज्रभृताविव ॥ ७.१२९.४९ ॥
في المعركة تقاتل البطلان، ذوا القوة العظيمة وقاتلا الأعداء، أحدهما ضد الآخر في وسط العدو، كأنهما حاملا الصاعقة.
7.129.50
भीमो विद्धा हयांश्चैव सारथिं च पुनः पुनः ।
कर्णमभ्यद्रवत्पार्थः प्रहसंश्च महाबलः ॥ ७.१२९.५० ॥
أصاب بهيما الخيل والسائق مراراً وتكراراً، وانقض ضاحكاً على كارنا ابن برثا، ذلك الجبار القوي.
7.129.51
ततो व्यायच्छमानस्य भीमसेनस्य संयुगे ।
तत्सैन्यं कलिलीभूतं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.१२९.५१ ॥
ثم لما كان بهيمسينا يبذل قوته في القتال، اختلط ذلك الجيش واضطرب، فلم يُدرَك منه شيء.