Mahābhārata · Adhyāya 7.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.129.1
निनदन्तं तथा तं तु भीमसेनं महाबलम् ।
मेघस्तनितनिर्घोषं के वीराः पर्यवारयन् ॥ ७.१२९.१ ॥
Quais heróis cercaram Bhīmasena, o de grande força, que rugia como o trovão das nuvens?
7.129.2
न हि पश्याम्यहं तं वै त्रिषु लोकेषु कञ्चन ।
क्रुद्धस्य भीमसेनस्य यस्तिष्ठेदग्रतो रणे ॥ ७.१२९.२ ॥
Não vejo ninguém nos três mundos que possa enfrentar Bhīmasena irado na batalha.
7.129.3
गदां युयुत्समानस्य कालस्येवेह सञ्चय ।
न हि पश्याम्यहं युद्धे यस्तिष्ठेदग्रतः पुमान् ॥ ७.१२९.३ ॥
Ó Sañjaya, não vejo homem algum que possa enfrentá-lo, ele que deseja lutar com sua clava como a própria Morte.
7.129.4
रथं रथेन यो हन्यात्कुञ्जरं कुञ्चरेण च ।
कस्तस्य समरे स्थाता साक्षादपि पुरन्दरः ॥ ७.१२९.४ ॥
Quem poderia resistir-lhe na batalha, ele que golpeia carro com carro e elefante com elefante? Nem mesmo Indra em pessoa.
7.129.5
क्रुद्धस्य भीमसेनस्य मम पुत्राञ्जिघांसतः ।
दुर्योधनहिते युक्ताः समतिष्ठन्त केऽग्रतः ॥ ७.१२९.५ ॥
Quando o irado Bhīmasena, desejando matar meus filhos, avançou, quem se manteve firme diante dele, devotado ao bem de Duryodhana?
7.129.6
भीमसेनदवाग्नेस्तु मम पुत्रांस्तृणोलपम् ।
प्रधक्ष्यतो रणमुखे केऽतिष्ठन्नग्रतो नराः ॥ ७.१२९.६ ॥
Quando Bhīmasena, o incêndio da floresta, estava prestes a queimar meus filhos como capim e juncos na frente da batalha, que homens se puseram diante dele?
7.129.7
काल्यमानांस्तु पुत्रान्मे दृष्ट्वा भीमस्य संयुगे ।
कालेनेव प्रजाः सर्वाः के भीमं पर्यवारयन् ॥ ७.१२९.७ ॥
Vendo meus filhos sendo queimados na batalha por Bhīma, como o Tempo a todas as criaturas, quem cercou Bhīma?
7.129.8
न मेऽर्जुनाद्भयं तादृक्कृष्णान्नापि च सात्वतात् ।
हुतभुग्जन्मनो नैव यादृग्भीमाद्भयं मम ॥ ७.१२९.८ ॥
Não temo Arjuna assim, nem Kṛṣṇa, nem o Sātvata; o medo que sinto de Bhīma é como o nascido do fogo.
7.129.9
भीमवह्नेः प्रदीप्तस्य मम पुत्रान्दिधक्षतः ।
के शूराः पर्यवर्तन्त तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१२९.९ ॥
Quando o fogo flamejante de Bhīma quis queimar meus filhos, quais heróis se voltaram contra ele? Diz-me isso, Sañjaya.
7.129.10
तथा तु नर्दमानं तं भीमसेनं महाबलम् ।
तुमुलेनैव शब्देन कर्णोऽप्यभ्यद्रवद्बली ॥ ७.१२९.१० ॥
Enquanto ele rugia assim, Karṇa, o forte, lançou-se contra o poderoso Bhīmasena com um estrondo tumultuoso.
7.129.11
व्याक्षिपन्सुमहच्चापमतिमात्रममर्षणः ।
कर्णः सुयुद्धमाकाङ्क्षन्दर्शयिष्यन्बलं मृधे ॥ ७.१२९.११ ॥
Brandindo seu enorme arco sem medida, o impaciente Karṇa, desejoso de um bom combate, estava pronto para mostrar sua força na batalha.
7.129.12
रुरोध मार्गं भीमस्य वातस्येव महीरुहः ।
भीमोऽपि दृष्ट्वा सावेगं पुरो वैकर्तनं स्थितम् ॥ ७.१२९.१२ ॥
Como uma árvore bloqueia o caminho do vento, ele bloqueou o caminho de Bhīma; e Bhīma, vendo Vaikartana (Karṇa) de pé diante de si com ímpeto, também o observou.
7.129.13
चुकोप बलवद्वीरश्चिक्षेपास्य शिलाशितान् ।
तान्प्रत्यगृह्णात्कर्णोऽपि प्रतीपं प्रापयच्छरान् ॥ ७.१२९.१३ ॥
O herói Bhīma enfureceu-se intensamente e lançou contra ele flechas afiadas em pedra. Karṇa também as recebeu e enviou suas próprias flechas contra elas.
7.129.14
ततस्तु सर्वयोधानां यतनां प्रेक्षतां तदा ।
प्रावेपन्निव गात्राणि कर्णभीमसमागमे ॥ ७.१२९.१४ ॥
Então os membros de todos os guerreiros que observavam o encontro de Karṇa e Bhīma tremeram, por assim dizer.
7.129.15
रथिनां सादिनां चैव तयोः श्रुत्वा तलस्वनम् ।
भीमसेनस्य निनदं श्रुत्वा घोरं रणाजिरे ॥ ७.१२९.१५ ॥
Ouvindo o som de palmadas dos dois no campo de batalha e o terrível rugido de Bhīmasena, também os carros de guerra e os cavaleiros o ouviram.
7.129.16
खं च भूमिं च संरुद्धां मेनिरे क्षत्रियर्षभाः ।
पुनर्घोरेण नादेन पाण्डवस्य महात्मनः ॥ ७.१२९.१६ ॥
Os touros entre os kṣatriyas pensaram que tanto o céu quanto a terra estavam tomados pelo terrível rugido do magnânimo Pāṇḍava.
7.129.17
समरे सर्वयोधानां धनूंष्यभ्यपतन्क्षितौ ।
शस्त्राणि न्यपतन्दोर्भ्यः केषाञ्चिच्चासवोऽद्रवन् ॥ ७.१२९.१७ ॥
Na batalha, os arcos de todos os guerreiros caíram ao chão; as armas escaparam de seus braços, e o sopro vital de alguns fugiu.
7.129.18
वित्रस्तानि च सर्वाणि शकृन्मूत्रं प्रसुस्रुवुः ।
वाहनानि च सर्वाणि बभूवुर्विमनांसि च ॥ ७.१२९.१८ ॥
Aterrorizadas, todas as montarias expeliram excrementos e urina, e todos os animais de tração ficaram abatidos.
7.129.19
प्रादुरासन्निमित्तानि घोराणि सुबहून्युत ।
गृध्रकङ्कबलैश्चासीदन्तरिक्षं समावृतम् ॥ ७.१२९.१९ ॥
Apareceram muitos presságios terríveis, e o céu ficou coberto de abutres, garças e falcões.
7.129.20
तस्मिन्सुतुमुले राजन्कर्णभीमसमागमे ।
ततः कर्णस्तु विंशत्या शराणां भीममार्दयत् ॥ ७.१२९.२० ॥
Ó rei, naquele combate furioso entre Karṇa e Bhīma, Karṇa feriu Bhīma com vinte flechas.
7.129.21
विव्याध चास्य त्वरितः सूतं पञ्चभिराशुगैः ।
प्रहस्य भीमसेनोऽपि कर्णं प्रत्याद्रवद्रणे ॥ ७.१२९.२१ ॥
Logo feriu o cocheiro de Bhīma com cinco flechas rápidas, e Bhīmasena, rindo, investiu contra Karṇa na batalha.
7.129.22
सायकानां चतुः षष्ट्या क्षिप्रकारी महायशाः ।
तस्य कर्णो महेष्वासः सायकांश्चतुरोऽक्षिपत् ॥ ७.१२९.२२ ॥
Aquele de grande fama, de ação rápida — Karṇa, o grande arqueiro, lançou-lhe quatro flechas.
7.129.23
असम्प्राप्तांश्च तान्भीमः सायकैर्नतपर्वभिः ।
चिच्छेद बहुधा राजन्दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१२९.२३ ॥
Bhīma cortou em muitos pedaços aquelas flechas que não o haviam atingido, com suas próprias flechas de hastes curvas, ó rei, mostrando a agilidade de sua mão.
7.129.24
तं कर्णश्चादयामास शरव्रातैरनेकशः ।
सञ्छाद्यमानः कर्णेन बहुधा पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२९.२४ ॥
Karṇa o cobriu muitas vezes com saraivadas de flechas, e o filho de Pāṇḍu, coberto de muitas maneiras por Karṇa...
7.129.25
चिच्छेद चापं कर्णस्य मुष्टिदेशे महारथः ।
विव्याध चैनं बहुभिः सायकैर्नतपर्वभिः ॥ ७.१२९.२५ ॥
O grande guerreiro de carro cortou o arco de Karṇa na empunhadura e o feriu com muitas flechas de nós curvados.
7.129.26
अथान्यद्धनुरादाय सञ्यं कृत्वा च सूतजः ।
विव्याध समरे भीमं भीमकर्मा महारथः ॥ ७.१२९.२६ ॥
Então, tomando outro arco e encordoando-o, o filho do cocheiro, o grande guerreiro de carro de feitos terríveis, feriu Bhīma na batalha.
7.129.27
तस्य बीमो भृशं क्रुद्धस्त्रीञ्शरान्नतपर्वणः ।
निचखानोरसि क्रुद्धः सूतपुत्रस्य वेगतः ॥ ७.१२९.२७ ॥
Então Bhīma, muito irado, cravou com força três flechas de nós curvados no peito do filho do cocheiro.
7.129.28
तैः कर्णोऽराजत शरैरुरोमध्यगतैः सदा ।
महीधर इवोदग्रस्त्रिशृङ्गो भरतर्षभ ॥ ७.१२९.२८ ॥
Com aquelas flechas cravadas no meio do peito, Karṇa brilhava como uma montanha elevada de três picos, touro dos Bharatas.
7.129.29
सुस्राव चास्य रुधिरं विद्धस्य परमेषुभिः ।
धातुप्रस्यन्दिनः शैलाद्यथा गैरिकधातवः ॥ ७.१२९.२९ ॥
O sangue jorrou dele, ferido pelas flechas supremas, como fluem os minerais de ocre vermelho de uma montanha.
7.129.30
किञ्चिद्विचलितः कर्णः सुप्रहाराभिपीडितः ।
आकर्णपूर्णमाकृष्य भीमं विव्याध सायकैः ॥ ७.१२९.३० ॥
Um tanto abalado, pressionado pelos golpes certeiros, Karṇa puxou o arco até a orelha e feriu Bhīma com flechas.
7.129.31
चिक्षेप च पुनर्बाणाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ।
स शरैरर्दितस्तेन कर्णेन दृढधन्विना।
धनुर्ज्यामच्छिनत्तूर्णं भीमस्तस्य क्षुरेण ह ॥ ७.१२९.३१ ॥
Karṇa lançou novamente flechas às centenas e aos milhares. Atormentado pelas flechas do de arco firme Karṇa, Bhīma cortou rapidamente a corda do arco com uma flecha de ponta de navalha.
7.129.32
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ।
वाहांश्च चतुरस्तस्य व्यसूंश्चक्रे महारथः ॥ ७.१२९.३२ ॥
O grande guerreiro de carro Bhīma derrubou seu auriga do assento do carro com uma flecha de ponta larga e deixou seus quatro cavalos sem vida.
7.129.33
हताश्वात्तु रथात्कर्णः समाप्लुत्य विशाम्पते ।
स्यन्दनं वृषसेनस्य तूर्णमापुप्लुवे भयात् ॥ ७.१२९.३३ ॥
Ó senhor dos povos, quando seus cavalos foram mortos, Karṇa saltou de seu carro e subiu rapidamente no carro de Vṛṣasena, por medo.
7.129.34
निर्जित्य तु रणे कर्णं भीमसेनः प्रतापवान् ।
ननाद बलवान्नादं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ७.१२९.३४ ॥
Tendo vencido Karṇa em batalha, o poderoso Bhīmasena, forte e valente, soltou um brado semelhante ao trovão de uma nuvem de chuva.
7.129.35
तस्य तं निनदं श्रुत्वा प्रहृष्टोऽभूद्युधिष्ठिरः ।
कर्णं पराजितं मत्वा भीमसेनेन संयुगे ॥ ७.१२९.३५ ॥
Ao ouvir aquele seu brado, Yudhiṣṭhira alegrou-se, pensando que Karṇa fora derrotado em batalha por Bhīmasena.
7.129.36
समन्ताच्छङ्खनिनदं पाण्डुसेनाऽकरोत्तदा ।
शत्रुसेनाध्वनिं श्रुत्वा तावका ह्यनदन्भृशम् ॥ ७.१२९.३६ ॥
Então, de todos os lados, o exército dos Pāṇḍava soou suas conchas. Ao ouvir o som do exército inimigo, vossos guerreiros rugiram com força.
7.129.37
स शङ्खबाणनिनदैर्हर्षाद्राजा स्ववाहिनीम् ।
चक्रे युधिष्ठिरः सङ्ख्ये हर्षनादैश्च सङ्कुलाम्
गाण्डीवं व्याक्षिपत्पार्थः कृष्णोऽप्यब्जमवादयत् ॥ ७.१२९.३७ ॥
Então o rei Yudhiṣṭhira, alegre em meio ao estrondo de conchas e flechas, encheu seu exército na batalha de gritos de alegria. Pārtha puxou e sacudiu o arco Gāṇḍīva, e Kṛṣṇa também soprou sua concha.
7.129.38
तमन्तर्धाय निनदं भीमस्य नदतो ध्वनिः ।
अश्रूयत तदा राजन्सर्वसैन्येषु दारुणः ॥ ७.१२९.३८ ॥
Ó rei, cobrindo aquele estrondo, o som terrível do rugido de Bhīma foi então ouvido em todos os exércitos.
7.129.39
ततो व्यायच्छतामस्त्रैः पृथक्पृथगजिह्मगैः ।
मृदुपूर्वं तु राधेयो दृढपूर्वं तु पाण्डवः ॥ ७.१२९.३९ ॥
Então, puxando seus arcos, lançaram armas, cada um com flechas retas: o filho de Rādhā (Karṇa) suavemente no início, e o Pāṇḍava com força no início.
7.129.40
भीमोऽपि च महाराज वैकर्तनमुपाद्रवत् ।
आसुरे तु महासैन्ये तारकं पावकिर्यथा ॥ ७.१२९.४० ॥
E Bhīma também, ó grande rei, lançou-se contra o filho de Vikartana (Karṇa), assim como Pāvaki (Skanda) atacou Tāraka no grande exército demoníaco.
7.129.41
तयोरेवं महद्युद्धमभवद्भीमकर्णयोः ।
तं भीमसेनो महता शरवर्षेण वारयन् ॥ ७.१२९.४१ ॥
Assim surgiu uma grande batalha entre os dois, Bhīma e Karṇa; Bhīmasena, repelindo-o com uma grande chuva de flechas,
7.129.42
विव्याध सारथिं चास्य हयांश्च चतुरः शरैः ।
ध्वजं चास्य पताकां च भल्लैः सन्नतपर्वभिः।
रथं च चक्ररक्षौ च भीमश्चिच्छेद मारिष ॥ ७.१२९.४२ ॥
Feriu com flechas o seu auriga e os quatro cavalos; e com dardos de ponta larga de juntas curvas, ó nobre, Bhīma cortou o seu estandarte, seu pendão, seu carro e os dois guardiões das rodas.
7.129.43
कर्णोऽपि रथिनां श्रेष्ठो भीमसेनेन कम्पितः ।
खङ्गचर्मधरो राजन्भीममभ्यद्रवद्बली ॥ ७.१२९.४३ ॥
Karṇa, o melhor dos guerreiros de carro, também abalado por Bhīmasena, ó rei, empunhando espada e escudo, poderoso, investiu contra Bhīma.
7.129.44
भीमश्चिच्छेद खङ्गं च चर्मणा सह मारिष ॥ ७.१२९.४४ ॥
Bhīma cortou a espada junto com o escudo, ó nobre.
7.129.45
दृष्ट्वा कर्णं च पार्थेन बाधितं बहुभिः शरैः ।
दुर्योधनो महाराज दुश्शलं प्रत्यभाषत।
कर्णं कृच्छ्रगतं पश्य शीघ्रं यानं प्रयच्छह ॥ ७.१२९.४५ ॥
Ao ver Karṇa acossado por muitas flechas do filho de Pṛthā, ó grande rei, Duryodhana falou a Duḥśāsana: "Vê Karṇa em apuros; dá-lhe depressa um carro."
7.129.46
एवमुक्तस्ततो राज्ञा दुश्शलः समुपाद्रवत् ।
दुश्शलस्य रथं कर्णश्चारुरोह महारथः ॥ ७.१२९.४६ ॥
Assim instruído pelo rei, Duḥśāsana acorreu, e o grande guerreiro Karṇa subiu ao carro de Duḥśāsana.
7.129.47
तौ पार्थः सहसा गत्वा विव्याध दशभिः शरैः ।
पुनश्च कर्णं विद्ध्वाऽपि दुश्शलस्य शिरोऽहरत् ॥ ७.१२९.४७ ॥
O filho de Pṛthā avançou de repente e trespassou os dois com dez flechas; ferindo de novo Karṇa, cortou a cabeça de Duḥśāsana.
7.129.48
दुश्शलं निहतं दृष्ट्वा भीमसेनेन मारिष ।
तस्यैव धनुरादाय कर्णो विव्याध पाण्डवम् ॥ ७.१२९.४८ ॥
Ao ver Duḥśāsana morto por Bhīmasena, ó nobre, Karṇa tomou o próprio arco dele e trespassou o Pāṇḍava.
7.129.49
अन्योन्यं समरे वीरौ युयुधाते महाबलौ ।
शत्रुघ्नौ शत्रुमध्ये तु बलवज्रभृताविव ॥ ७.१२९.४९ ॥
Na batalha, os dois heróis, de grande poder e matadores de inimigos, combateram um ao outro no meio dos inimigos, como dois portadores do raio.
7.129.50
भीमो विद्धा हयांश्चैव सारथिं च पुनः पुनः ।
कर्णमभ्यद्रवत्पार्थः प्रहसंश्च महाबलः ॥ ७.१२९.५० ॥
Bhīma, tendo atravessado repetidamente os cavalos e o auriga, lançou-se contra Karṇa, o filho de Pṛthā, rindo, o de grande poder.
7.129.51
ततो व्यायच्छमानस्य भीमसेनस्य संयुगे ।
तत्सैन्यं कलिलीभूतं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.१२९.५१ ॥
Então, enquanto Bhīmasena se esforçava na batalha, aquele exército foi lançado na confusão, e nada podia ser distinguido.