มหาภารตะ · อัธยายะ 7.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.129.1
निनदन्तं तथा तं तु भीमसेनं महाबलम् ।
मेघस्तनितनिर्घोषं के वीराः पर्यवारयन् ॥ ७.१२९.१ ॥
ศัตรูผู้กล้าหาญเหล่าใดได้ล้อมภีมเสนผู้มีกำลังมหาศาล ผู้คำรามดุจเสียงฟ้าร้องของเมฆ
7.129.2
न हि पश्याम्यहं तं वै त्रिषु लोकेषु कञ्चन ।
क्रुद्धस्य भीमसेनस्य यस्तिष्ठेदग्रतो रणे ॥ ७.१२९.२ ॥
ข้าพเจ้าไม่เห็นใครในสามโลกที่จะยืนขวางหน้าภีมเสนได้ในยามที่เขาโกรธเกรี้ยวในการรบ
7.129.3
गदां युयुत्समानस्य कालस्येवेह सञ्चय ।
न हि पश्याम्यहं युद्धे यस्तिष्ठेदग्रतः पुमान् ॥ ७.१२९.३ ॥
สัญชัย ข้าพเจ้าไม่เห็นชายผู้ใดที่จะยืนขวางหน้าเขาได้ ผู้ปรารถนาจะต่อสู้ด้วยคทา ดุจกาลมรณะเองในการรบ
7.129.4
रथं रथेन यो हन्यात्कुञ्जरं कुञ्चरेण च ।
कस्तस्य समरे स्थाता साक्षादपि पुरन्दरः ॥ ७.१२९.४ ॥
ใครเล่าจะยืนหยัดต่อสู้กับเขาได้ เขาผู้ฟาดรถด้วยรถ และช้างด้วยช้าง แม้แต่พระอินทร์เองก็มิได้
7.129.5
क्रुद्धस्य भीमसेनस्य मम पुत्राञ्जिघांसतः ।
दुर्योधनहिते युक्ताः समतिष्ठन्त केऽग्रतः ॥ ७.१२९.५ ॥
เมื่อภีมเสนผู้โกรธเกรี้ยว ปรารถนาจะฆ่าบุตรทั้งหลายของข้าพเจ้า ใครบ้างที่ยืนหยัดอยู่ข้างหน้าเขา ผู้มุ่งมั่นเพื่อประโยชน์ของทุรโยธน์
7.129.6
भीमसेनदवाग्नेस्तु मम पुत्रांस्तृणोलपम् ।
प्रधक्ष्यतो रणमुखे केऽतिष्ठन्नग्रतो नराः ॥ ७.१२९.६ ॥
เมื่อภีมเสนดุจไฟป่า กำลังจะเผาบุตรทั้งหลายของข้าพเจ้าเหมือนหญ้าและกก ณ แนวหน้าของสนามรบ บุรุษผู้ใดได้ยืนขวางหน้าเขาบ้าง
7.129.7
काल्यमानांस्तु पुत्रान्मे दृष्ट्वा भीमस्य संयुगे ।
कालेनेव प्रजाः सर्वाः के भीमं पर्यवारयन् ॥ ७.१२९.७ ॥
เมื่อเห็นบุตรทั้งหลายของข้าพเจ้าถูกภีมเผาอยู่ในการรบ ดุจกาลเวลาล้อมสรรพสัตว์ทั้งปวง ใครเล่าได้ล้อมภีมไว้
7.129.8
न मेऽर्जुनाद्भयं तादृक्कृष्णान्नापि च सात्वतात् ।
हुतभुग्जन्मनो नैव यादृग्भीमाद्भयं मम ॥ ७.१२९.८ ॥
ข้าพเจ้ามิได้หวาดกลัวอรชุนมากเพียงนั้น ทั้งกฤษณะหรือสาตวตะก็มิได้ทำให้ข้าพเจ้าหวาดกลัว ความหวาดกลัวที่ข้าพเจ้ามีต่อภีมนั้นเหมือนผู้เกิดจากไฟ
7.129.9
भीमवह्नेः प्रदीप्तस्य मम पुत्रान्दिधक्षतः ।
के शूराः पर्यवर्तन्त तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१२९.९ ॥
เมื่อไฟแห่งภีมลุกโชนปรารถนาจะเผาบุตรทั้งหลายของข้าพเจ้า วีรบุรุษผู้ใดหันหน้าเข้าเผชิญกับมัน สัญชัย จงบอกข้าพเจ้าเถิด
7.129.10
तथा तु नर्दमानं तं भीमसेनं महाबलम् ।
तुमुलेनैव शब्देन कर्णोऽप्यभ्यद्रवद्बली ॥ ७.१२९.१० ॥
ขณะที่เขาคำรามเช่นนั้น กรรณะผู้แข็งแกร่งก็พุ่งเข้าหาภีมเสนผู้มีกำลังมหาศาล ด้วยเสียงอึกทึกครึกโครม
7.129.11
व्याक्षिपन्सुमहच्चापमतिमात्रममर्षणः ।
कर्णः सुयुद्धमाकाङ्क्षन्दर्शयिष्यन्बलं मृधे ॥ ७.१२९.११ ॥
กรรณะผู้ไม่อดทน เหวี่ยงธนูอันยิ่งใหญ่อย่างเกินประมาณ ปรารถนาการรบอันงดงาม เตรียมแสดงกำลังของตนในการต่อสู้
7.129.12
रुरोध मार्गं भीमस्य वातस्येव महीरुहः ।
भीमोऽपि दृष्ट्वा सावेगं पुरो वैकर्तनं स्थितम् ॥ ७.१२९.१२ ॥
ดุจต้นไม้ขวางทางลม กรรณะขวางหนทางของภีม เมื่อภีมเห็นไวกรรตนะยืนอยู่ข้างหน้าด้วยความรีบร้อน เขาก็มองดูอยู่
7.129.13
चुकोप बलवद्वीरश्चिक्षेपास्य शिलाशितान् ।
तान्प्रत्यगृह्णात्कर्णोऽपि प्रतीपं प्रापयच्छरान् ॥ ७.१२९.१३ ॥
วีรบุรุษภีมโกรธเกรี้ยวอย่างยิ่ง และพุ่งลูกศรที่ลับด้วยหินใส่กรรณะ กรรณะก็รับลูกศรเหล่านั้นไว้ แล้วยิงลูกศรของตนกลับไปต้านทาน
7.129.14
ततस्तु सर्वयोधानां यतनां प्रेक्षतां तदा ।
प्रावेपन्निव गात्राणि कर्णभीमसमागमे ॥ ७.१२९.१४ ॥
ขณะนั้น บรรดานักรบทั้งปวงที่ดูการประลองของพวกเขา ร่างกายสั่นสะท้านราวกับจะสั่นไหว เมื่อกรรณะกับภีมปะทะกัน
7.129.15
रथिनां सादिनां चैव तयोः श्रुत्वा तलस्वनम् ।
भीमसेनस्य निनदं श्रुत्वा घोरं रणाजिरे ॥ ७.१२९.१५ ॥
ทั้งคนขับรถและผู้ขี่ม้าได้ยินเสียงตบของทั้งสองคนบนสนามรบ และได้ยินเสียงคำรามอันน่าสะพรึงของภีมเสน
7.129.16
खं च भूमिं च संरुद्धां मेनिरे क्षत्रियर्षभाः ।
पुनर्घोरेण नादेन पाण्डवस्य महात्मनः ॥ ७.१२९.१६ ॥
บรรดาวีรบุรุษในหมู่กษัตริย์คิดว่า ทั้งท้องฟ้าและแผ่นดินถูกเสียงคำรามอันน่าสะพรึงของปาณฑพผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่เติมเต็ม
7.129.17
समरे सर्वयोधानां धनूंष्यभ्यपतन्क्षितौ ।
शस्त्राणि न्यपतन्दोर्भ्यः केषाञ्चिच्चासवोऽद्रवन् ॥ ७.१२९.१७ ॥
ในการรบ ธนูของนักรบทั้งปวงตกลงสู่พื้นดิน อาวุธหลุดจากแขนของพวกเขา และลมหายใจของบางคนก็ดับหนีไป
7.129.18
वित्रस्तानि च सर्वाणि शकृन्मूत्रं प्रसुस्रुवुः ।
वाहनानि च सर्वाणि बभूवुर्विमनांसि च ॥ ७.१२९.१८ ॥
สัตว์พาหนะทั้งหมดตกใจจนขับถ่ายมูลและปัสสาวะออกมา และพาหนะทั้งปวงก็หมดกำลังใจ
7.129.19
प्रादुरासन्निमित्तानि घोराणि सुबहून्युत ।
गृध्रकङ्कबलैश्चासीदन्तरिक्षं समावृतम् ॥ ७.१२९.१९ ॥
นิมิตอันน่ากลัวปรากฏขึ้นมากมาย และท้องฟ้าก็ถูกปกคลุมด้วยแร้ง นกกระสา และเหยี่ยว
7.129.20
तस्मिन्सुतुमुले राजन्कर्णभीमसमागमे ।
ततः कर्णस्तु विंशत्या शराणां भीममार्दयत् ॥ ७.१२९.२० ॥
ข้าแต่พระราชา ในการปะทะอันดุเดือดระหว่างกรรณะกับภีมนั้น จากนั้นกรรณะได้ยิงลูกศรยี่สิบดอกใส่ภีม
7.129.21
विव्याध चास्य त्वरितः सूतं पञ्चभिराशुगैः ।
प्रहस्य भीमसेनोऽपि कर्णं प्रत्याद्रवद्रणे ॥ ७.१२९.२१ ॥
ฝ่ายกรรณยิงสารถีของภีมะอย่างรวดเร็วด้วยลูกศรห้าดอก ส่วนภีมเสน หัวเราะ ก็พุ่งเข้าใส่กรรณในการรบ
7.129.22
सायकानां चतुः षष्ट्या क्षिप्रकारी महायशाः ।
तस्य कर्णो महेष्वासः सायकांश्चतुरोऽक्षिपत् ॥ ७.१२९.२२ ॥
กรรณผู้ยิงธนูเก่งกล้า ผู้เป็นพลธนูยอดเยี่ยม ยิงลูกศรสี่ดอกใส่ผู้มีเกียรติยศยิ่งใหญ่และว่องไวในการกระทำผู้นั้น
7.129.23
असम्प्राप्तांश्च तान्भीमः सायकैर्नतपर्वभिः ।
चिच्छेद बहुधा राजन्दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१२९.२३ ॥
ภีมะตัดลูกศรเหล่านั้นที่ยังไม่ถึงตนเป็นหลายท่อนด้วยลูกศรปลายโค้งของตน ข้าแต่พระราชา แสดงความคล่องแคล่วของมือ
7.129.24
तं कर्णश्चादयामास शरव्रातैरनेकशः ।
सञ्छाद्यमानः कर्णेन बहुधा पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२९.२४ ॥
กรรณปกคลุมภีมะด้วยกลุ่มลูกศรนับครั้งไม่ถ้วน และบุตรของปาณฑุถูกกรรณปกคลุมหลายวิธี
7.129.25
चिच्छेद चापं कर्णस्य मुष्टिदेशे महारथः ।
विव्याध चैनं बहुभिः सायकैर्नतपर्वभिः ॥ ७.१२९.२५ ॥
มหารถผู้นั้นตัดคันธนูของกรรณตรงด้ามจับ และยิงกรรณด้วยลูกศรปลายโค้งจำนวนมาก
7.129.26
अथान्यद्धनुरादाय सञ्यं कृत्वा च सूतजः ।
विव्याध समरे भीमं भीमकर्मा महारथः ॥ ७.१२९.२६ ॥
จากนั้นบุตรสารถีผู้เป็นมหารถ ผู้มีการกระทำอันน่าสะพรึง หยิบคันธนูอีกคันหนึ่งขึ้นมา ขึงสาย และยิงภีมะในการรบ
7.129.27
तस्य बीमो भृशं क्रुद्धस्त्रीञ्शरान्नतपर्वणः ।
निचखानोरसि क्रुद्धः सूतपुत्रस्य वेगतः ॥ ७.१२९.२७ ॥
ภีมะโกรธจัดยิงลูกศรปลายโค้งสามดอกเข้าที่อกของบุตรสารถีด้วยแรงพุ่ง
7.129.28
तैः कर्णोऽराजत शरैरुरोमध्यगतैः सदा ।
महीधर इवोदग्रस्त्रिशृङ्गो भरतर्षभ ॥ ७.१२९.२८ ॥
กรรณเปล่งรัศมีด้วยลูกศรเหล่านั้นที่ปักอยู่กลางอก ดุจภูเขาสูงมีสามยอด ข้าแต่ผู้เป็นยอดแห่งภรตะ
7.129.29
सुस्राव चास्य रुधिरं विद्धस्य परमेषुभिः ।
धातुप्रस्यन्दिनः शैलाद्यथा गैरिकधातवः ॥ ७.१२९.२९ ॥
เลือดไหลออกจากร่างของเขาที่ถูกลูกศรอันเลิศยิงทะลุ ดุจแร่ดินแดงไหลออกจากภูเขา
7.129.30
किञ्चिद्विचलितः कर्णः सुप्रहाराभिपीडितः ।
आकर्णपूर्णमाकृष्य भीमं विव्याध सायकैः ॥ ७.१२९.३० ॥
กรรณสั่นสะท้านเล็กน้อยด้วยแรงกระแทกอันหนักหน่วง จึงดึงคันธนูจนสุดถึงใบหู แล้วยิงภีมะด้วยลูกศร
7.129.31
चिक्षेप च पुनर्बाणाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ।
स शरैरर्दितस्तेन कर्णेन दृढधन्विना।
धनुर्ज्यामच्छिनत्तूर्णं भीमस्तस्य क्षुरेण ह ॥ ७.१२९.३१ ॥
กรรณยิงลูกศรอีกเป็นร้อยและเป็นพันดอก ภีมะถูกลูกศรของกรรณผู้มั่นคงในการยิงธนูทรมาน จึงตัดสายธนูของกรรณอย่างรวดเร็วด้วยลูกศรปลายคมดุจมีด
7.129.32
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ।
वाहांश्च चतुरस्तस्य व्यसूंश्चक्रे महारथः ॥ ७.१२९.३२ ॥
มหารถภีมะยังทำให้สารถีของกรรณตกจากที่นั่งบนรถด้วยลูกศรปลายกว้าง และทำให้ม้าทั้งสี่ของกรรณไร้ชีวิต
7.129.33
हताश्वात्तु रथात्कर्णः समाप्लुत्य विशाम्पते ।
स्यन्दनं वृषसेनस्य तूर्णमापुप्लुवे भयात् ॥ ७.१२९.३३ ॥
ข้าแต่เจ้าแห่งประชาชน เมื่อม้าถูกฆ่าแล้ว กรรณกระโดดลงจากรถด้วยความกลัว แล้วรีบขึ้นรถของวฤษเสนอย่างรวดเร็ว
7.129.34
निर्जित्य तु रणे कर्णं भीमसेनः प्रतापवान् ।
ननाद बलवान्नादं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ७.१२९.३४ ॥
เมื่อกำชัยกรรณในการรบได้แล้ว ภีมเสนผู้กล้าหาญและทรงอำนาจ ก็คำรามเสียงดังดุจเสียงฟ้าร้องของเมฆฝน
7.129.35
तस्य तं निनदं श्रुत्वा प्रहृष्टोऽभूद्युधिष्ठिरः ।
कर्णं पराजितं मत्वा भीमसेनेन संयुगे ॥ ७.१२९.३५ ॥
ยุธิษฐิระได้ยินเสียงคำรามนั้นก็ปีติยินดี เพราะเข้าใจว่ากรรณถูกภีมเสนพ่ายแพ้ในการรบ
7.129.36
समन्ताच्छङ्खनिनदं पाण्डुसेनाऽकरोत्तदा ।
शत्रुसेनाध्वनिं श्रुत्वा तावका ह्यनदन्भृशम् ॥ ७.१२९.३६ ॥
จากนั้นกองทัพปาณฑพก็เป่าสังข์ก้องไปทุกทิศ เมื่อได้ยินเสียงกองทัพศัตรู ทหารของท่านก็คำรามกึกก้องอย่างยิ่ง
7.129.37
स शङ्खबाणनिनदैर्हर्षाद्राजा स्ववाहिनीम् ।
चक्रे युधिष्ठिरः सङ्ख्ये हर्षनादैश्च सङ्कुलाम्
गाण्डीवं व्याक्षिपत्पार्थः कृष्णोऽप्यब्जमवादयत् ॥ ७.१२९.३७ ॥
พระราชายุธิษฐิระด้วยความยินดีท่ามกลางเสียงสังข์และเสียงลูกศร จึงทำให้กองทัพของพระองค์เต็มไปด้วยเสียงโห่ร้องแห่งความปีติในการรบ ปารถดึงคันคาณฑีวะถอยออกแล้วสั่นสะบัด ฝ่ายกฤษณะก็เป่าสังข์ของพระองค์เช่นกัน
7.129.38
तमन्तर्धाय निनदं भीमस्य नदतो ध्वनिः ।
अश्रूयत तदा राजन्सर्वसैन्येषु दारुणः ॥ ७.१२९.३८ ॥
ข้าแต่พระราชา เสียงคำรามของภีมะซึ่งกำลังคำรามอยู่ ถูกเสียงอื่นกลบไว้ เสียงอันน่าสะพรึงนั้นได้ยินไปทั่วกองทัพทั้งปวง
7.129.39
ततो व्यायच्छतामस्त्रैः पृथक्पृथगजिह्मगैः ।
मृदुपूर्वं तु राधेयो दृढपूर्वं तु पाण्डवः ॥ ७.१२९.३९ ॥
จากนั้นทหารทั้งสองฝ่ายที่กำลังง้างธนูก็ปล่อยอาวุธของตนออกไป แต่ละคนด้วยลูกศรตรงไม่คดงอ ราธิยะ (กรรณ) ปล่อยอย่างอ่อนโยนก่อน ส่วนปาณฑพปล่อยอย่างหนักแน่นก่อน
7.129.40
भीमोऽपि च महाराज वैकर्तनमुपाद्रवत् ।
आसुरे तु महासैन्ये तारकं पावकिर्यथा ॥ ७.१२९.४० ॥
ข้าแต่มหาราช ภีมะก็พุ่งเข้าใส่บุตรของวิกรรตนะ (กรรณ) เช่นเดียวกับที่ปาวกิ (สกันทะ) พุ่งเข้าใส่ตารกะในกองทัพอสูรอันยิ่งใหญ่
7.129.41
तयोरेवं महद्युद्धमभवद्भीमकर्णयोः ।
तं भीमसेनो महता शरवर्षेण वारयन् ॥ ७.१२९.४१ ॥
ในขณะที่ภีมะกับกรรณะกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด ภีมเสนก็ป้องกันกรรณะด้วยฝนลูกศรอันมหาศาล
7.129.42
विव्याध सारथिं चास्य हयांश्च चतुरः शरैः ।
ध्वजं चास्य पताकां च भल्लैः सन्नतपर्वभिः।
रथं च चक्ररक्षौ च भीमश्चिच्छेद मारिष ॥ ७.१२९.४२ ॥
ภีมะยิงลูกศรใส่สารถีของกรรณะและม้าทั้งสี่ตัว และด้วยลูกศรหัวกว้างที่มีข้อโค้ง โอ้ผู้ประเสริฐ ภีมะตัดธงของกรรณะ ธงประจำรถ รถศึก และผู้คุ้มกันล้อทั้งสองให้ขาดออก
7.129.43
कर्णोऽपि रथिनां श्रेष्ठो भीमसेनेन कम्पितः ।
खङ्गचर्मधरो राजन्भीममभ्यद्रवद्बली ॥ ७.१२९.४३ ॥
กรรณะผู้เป็นยอดนักรบรถศึก ถูกภีมเสนสั่นคลอนเช่นกัน โอ้พระราชา จึงถือดาบและโล่ แล้วพุ่งเข้าใส่ภีมะด้วยพละกำลังอันเข้มแข็ง
7.129.44
भीमश्चिच्छेद खङ्गं च चर्मणा सह मारिष ॥ ७.१२९.४४ ॥
ภีมะฟันดาบพร้อมกับโล่ขาดออกจากกัน โอ้ผู้ประเสริฐ
7.129.45
दृष्ट्वा कर्णं च पार्थेन बाधितं बहुभिः शरैः ।
दुर्योधनो महाराज दुश्शलं प्रत्यभाषत।
कर्णं कृच्छ्रगतं पश्य शीघ्रं यानं प्रयच्छह ॥ ७.१२९.४५ ॥
เมื่อทุรโยธน์เห็นกรรณะถูกลูกศรมากมายของบุตรพระปฤถาทำร้าย โอ้มหาราชา จึงกล่าวกับทุศศาสนว่า “ดูกรทุศศาสน์ จงเห็นกรรณะกำลังตกอยู่ในความทุกข์ จงรีบยกรถให้เขาเถิด”
7.129.46
एवमुक्तस्ततो राज्ञा दुश्शलः समुपाद्रवत् ।
दुश्शलस्य रथं कर्णश्चारुरोह महारथः ॥ ७.१२९.४६ ॥
เมื่อพระราชาตรัสดังนั้น ทุศศาสนก็รีบเข้าไป และกรรณะผู้เป็นยอดนักรบรถศึกก็ขึ้นรถของทุศศาสน์
7.129.47
तौ पार्थः सहसा गत्वा विव्याध दशभिः शरैः ।
पुनश्च कर्णं विद्ध्वाऽपि दुश्शलस्य शिरोऽहरत् ॥ ७.१२९.४७ ॥
บุตรพระปฤถาพุ่งเข้าไปอย่างฉับพลันแล้วยิงทั้งสองคนด้วยลูกศรสิบดอก เมื่อยิงกรรณะอีกครั้ง ก็ตัดศีรษะของทุศศาสน์ให้ขาดออก
7.129.48
दुश्शलं निहतं दृष्ट्वा भीमसेनेन मारिष ।
तस्यैव धनुरादाय कर्णो विव्याध पाण्डवम् ॥ ७.१२९.४८ ॥
เมื่อกรรณะเห็นทุศศาสน์ถูกภีมเสนสังหาร โอ้ผู้ประเสริฐ จึงหยิบคันธนูของทุศศาสน์นั้นขึ้นมา แล้วยิงปาณฑพ
7.129.49
अन्योन्यं समरे वीरौ युयुधाते महाबलौ ।
शत्रुघ्नौ शत्रुमध्ये तु बलवज्रभृताविव ॥ ७.१२९.४९ ॥
วีรบุรุษทั้งสองผู้มีพลังมหาศาลและเป็นผู้ปราบศัตรู ต่อสู้กันในสนามรบ ท่ามกลางศัตรู ประดุจผู้ถือสายฟ้าสองคน
7.129.50
भीमो विद्धा हयांश्चैव सारथिं च पुनः पुनः ।
कर्णमभ्यद्रवत्पार्थः प्रहसंश्च महाबलः ॥ ७.१२९.५० ॥
ภีมะยิงม้าและสารถีซ้ำแล้วซ้ำเล่า จากนั้นบุตรพระปฤถา ผู้มีพลังมหาศาล หัวเราะแล้วพุ่งเข้าหากรรณะ
7.129.51
ततो व्यायच्छमानस्य भीमसेनस्य संयुगे ।
तत्सैन्यं कलिलीभूतं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.१२९.५१ ॥
ขณะที่ภีมเสนกำลังทุ่มเทต่อสู้อย่างหนักในการรบ กองทัพนั้นก็ปั่นป่วนวุ่นวาย จนไม่อาจแยกแยะสิ่งใดได้เลย