மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.129.1
निनदन्तं तथा तं तु भीमसेनं महाबलम् ।
मेघस्तनितनिर्घोषं के वीराः पर्यवारयन् ॥ ७.१२९.१ ॥
முழங்கிக்கொண்டிருந்த, மேகத்தின் இடி முழக்கம் போன்ற கர்ஜனை கொண்ட மகாபலசாலி பீமசேனனை எந்த வீரர்கள் சூழ்ந்தனர்?
7.129.2
न हि पश्याम्यहं तं वै त्रिषु लोकेषु कञ्चन ।
क्रुद्धस्य भीमसेनस्य यस्तिष्ठेदग्रतो रणे ॥ ७.१२९.२ ॥
போரில் கோபங்கொண்ட பீமசேனனுக்கு முன் நிற்கக்கூடிய ஒருவரையும் மூவுலகிலும் நான் காணவில்லை.
7.129.3
गदां युयुत्समानस्य कालस्येवेह सञ्चय ।
न हि पश्याम्यहं युद्धे यस्तिष्ठेदग्रतः पुमान् ॥ ७.१२९.३ ॥
சஞ்சயா! போரில் கதையை ஏந்திப் போரிட விரும்பும், காலனைப் போன்ற அவன் முன் நிற்கும் ஒரு மனிதனையும் நான் காணவில்லை.
7.129.4
रथं रथेन यो हन्यात्कुञ्जरं कुञ्चरेण च ।
कस्तस्य समरे स्थाता साक्षादपि पुरन्दरः ॥ ७.१२९.४ ॥
தேரால் தேரையும் யானையால் யானையையும் தாக்கும் அவனை, போரில் சாட்சாத் இந்திரனே ஆனாலும் எதிர்த்து நிற்பவன் யார்?
7.129.5
क्रुद्धस्य भीमसेनस्य मम पुत्राञ्जिघांसतः ।
दुर्योधनहिते युक्ताः समतिष्ठन्त केऽग्रतः ॥ ७.१२९.५ ॥
கோபங்கொண்ட பீமசேனன் என் மகன்களைக் கொல்ல விரும்புகையில், துரியோதனனின் நலனுக்காக முயன்ற எவர் முன்னால் உறுதியாக நின்றனர்?
7.129.6
भीमसेनदवाग्नेस्तु मम पुत्रांस्तृणोलपम् ।
प्रधक्ष्यतो रणमुखे केऽतिष्ठन्नग्रतो नराः ॥ ७.१२९.६ ॥
பீமசேனனாகிய காட்டுத்தீ போர்முனையில் என் மகன்களைப் புல்லையும் நாணலையும் போல எரிக்கவிருந்தபோது, அதன் முன் எந்த மனிதர்கள் நின்றனர்?
7.129.7
काल्यमानांस्तु पुत्रान्मे दृष्ट्वा भीमस्य संयुगे ।
कालेनेव प्रजाः सर्वाः के भीमं पर्यवारयन् ॥ ७.१२९.७ ॥
போரில் பீமனால் என் மகன்கள் எரிக்கப்படுவதைக் கண்டு, காலத்தால் எல்லா உயிர்களும் போல, அவர்கள் யார் பீமனைச் சூழ்ந்தனர்?
7.129.8
न मेऽर्जुनाद्भयं तादृक्कृष्णान्नापि च सात्वतात् ।
हुतभुग्जन्मनो नैव यादृग्भीमाद्भयं मम ॥ ७.१२९.८ ॥
அர்ஜுனனிடமிருந்து எனக்கு அப்படிப்பட்ட அச்சம் இல்லை, கிருஷ்ணனிடமிருந்தும் சாத்வதனிடமிருந்தும் இல்லை; நெருப்பிலிருந்து பிறந்த அச்சம் போல் பீமனிடமிருந்து எனக்கு உள்ளது.
7.129.9
भीमवह्नेः प्रदीप्तस्य मम पुत्रान्दिधक्षतः ।
के शूराः पर्यवर्तन्त तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१२९.९ ॥
பீமனென்ற எரியும் நெருப்பு என் மகன்களை எரிக்க விரும்பியபோது, எந்த வீரர்கள் திரும்பி நின்றனர்? சஞ்சயா, அதை எனக்குச் சொல்.
7.129.10
तथा तु नर्दमानं तं भीमसेनं महाबलम् ।
तुमुलेनैव शब्देन कर्णोऽप्यभ्यद्रवद्बली ॥ ७.१२९.१० ॥
இவ்வாறு கர்ஜித்த மகாபலசாலியான பீமசேனன் மீது, பயங்கரமான ஒலியுடன் வலிமையான கர்ணனும் விரைந்தான்.
7.129.11
व्याक्षिपन्सुमहच्चापमतिमात्रममर्षणः ।
कर्णः सुयुद्धमाकाङ्क्षन्दर्शयिष्यन्बलं मृधे ॥ ७.१२९.११ ॥
மிகப் பெரிய வில்லை அதிகமாகச் சுழற்றியபடி, பொறுக்காத கர்ணன், நல்ல போரை விரும்பி, போரில் தன் வலிமையைக் காட்ட விரும்பினான்.
7.129.12
रुरोध मार्गं भीमस्य वातस्येव महीरुहः ।
भीमोऽपि दृष्ट्वा सावेगं पुरो वैकर्तनं स्थितम् ॥ ७.१२९.१२ ॥
மரம் காற்றின் வழியை தடுப்பது போல, அவன் பீமனின் வழியைத் தடுத்தான். பீமனும் வேகமாக முன்னால் நின்ற வைகர்தனனை (கர்ணனை) கண்டான்.
7.129.13
चुकोप बलवद्वीरश्चिक्षेपास्य शिलाशितान् ।
तान्प्रत्यगृह्णात्कर्णोऽपि प्रतीपं प्रापयच्छरान् ॥ ७.१२९.१३ ॥
வீரன் பீமன் பெரும் சினம் கொண்டு அவன் மீது கல்லில் கூர்தீட்டிய அம்புகளை எய்தான். கர்ணனும் அவற்றை எதிர்கொண்டு, அவற்றுக்கு எதிராகத் தன் அம்புகளைச் செலுத்தினான்.
7.129.14
ततस्तु सर्वयोधानां यतनां प्रेक्षतां तदा ।
प्रावेपन्निव गात्राणि कर्णभीमसमागमे ॥ ७.१२९.१४ ॥
அப்போது கர்ணனும் பீமனும் சந்தித்த அந்தப் போரைக் காணும் அனைத்து வீரர்களின் உடல்களும் நடுங்குவது போல் ஆயின.
7.129.15
रथिनां सादिनां चैव तयोः श्रुत्वा तलस्वनम् ।
भीमसेनस्य निनदं श्रुत्वा घोरं रणाजिरे ॥ ७.१२९.१५ ॥
போர்க்களத்தில் அவ்விருவரின் கைத்தட்டு ஒலியையும், பீமசேனனின் பயங்கர முழக்கத்தையும் கேட்டு, தேர்வீரர்களும் குதிரைவீரர்களும் அதனைக் கேட்டனர்.
7.129.16
खं च भूमिं च संरुद्धां मेनिरे क्षत्रियर्षभाः ।
पुनर्घोरेण नादेन पाण्डवस्य महात्मनः ॥ ७.१२९.१६ ॥
மகாத்மாவாகிய பாண்டவனின் பயங்கர முழக்கத்தால் வானமும் பூமியும் நிறைந்துவிட்டன என்று சத்திரிய வீரச் சிறந்தோர் நினைத்தனர்.
7.129.17
समरे सर्वयोधानां धनूंष्यभ्यपतन्क्षितौ ।
शस्त्राणि न्यपतन्दोर्भ्यः केषाञ्चिच्चासवोऽद्रवन् ॥ ७.१२९.१७ ॥
போரில் அனைத்து வீரர்களின் வில்லும் நிலத்தில் விழுந்தன; ஆயுதங்கள் அவர்களின் கைகளிலிருந்து நழுவி விழுந்தன; சிலரின் உயிர் பறந்து ஓடியது.
7.129.18
वित्रस्तानि च सर्वाणि शकृन्मूत्रं प्रसुस्रुवुः ।
वाहनानि च सर्वाणि बभूवुर्विमनांसि च ॥ ७.१२९.१८ ॥
அச்சத்தால் நடுங்கி எல்லா விலங்குகளும் மலமூத்திரம் கழித்தன; எல்லா வாகனங்களும் சோர்ந்து மனமுடைந்தன.
7.129.19
प्रादुरासन्निमित्तानि घोराणि सुबहून्युत ।
गृध्रकङ्कबलैश्चासीदन्तरिक्षं समावृतम् ॥ ७.१२९.१९ ॥
பல பயங்கரமான சகுனங்கள் தோன்றின; கழுகுகளாலும் நாரைகளாலும் பருந்துகளாலும் வானம் மூடப்பட்டது.
7.129.20
तस्मिन्सुतुमुले राजन्कर्णभीमसमागमे ।
ततः कर्णस्तु विंशत्या शराणां भीममार्दयत् ॥ ७.१२९.२० ॥
அரசே, அந்த மிகக் கடுமையான போரில், கர்ணனும் பீமனும் மோதிய வேளையில், கர்ணன் இருபது அம்புகளால் பீமனைத் தாக்கினான்.
7.129.21
विव्याध चास्य त्वरितः सूतं पञ्चभिराशुगैः ।
प्रहस्य भीमसेनोऽपि कर्णं प्रत्याद्रवद्रणे ॥ ७.१२९.२१ ॥
அவன் விரைவாக அவனுடைய தேரோட்டியை ஐந்து வேகமான அம்புகளால் துளைத்தான்; பீமசேனனும் சிரித்தபடி போரில் கர்ணனை நோக்கி விரைந்தான்.
7.129.22
सायकानां चतुः षष्ट्या क्षिप्रकारी महायशाः ।
तस्य कर्णो महेष्वासः सायकांश्चतुरोऽक्षिपत् ॥ ७.१२९.२२ ॥
அறுபத்திநான்கு அம்புகளுடன் விரைந்து செயல்படும் அந்த மாபெரும் புகழுடையவன்; அவன்மீது மகா வில்லாளியான கர்ணன் நான்கு அம்புகளை ஏவினான்.
7.129.23
असम्प्राप्तांश्च तान्भीमः सायकैर्नतपर्वभिः ।
चिच्छेद बहुधा राजन्दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१२९.२३ ॥
அவனை அடையாத அந்த அம்புகளை பீமன் வளைந்த முனைகளுடைய தன் அம்புகளால் பல துண்டுகளாக வெட்டினான்; அரசே, தன் கைத்திறமையைக் காட்டியபடி.
7.129.24
तं कर्णश्चादयामास शरव्रातैरनेकशः ।
सञ्छाद्यमानः कर्णेन बहुधा पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२९.२४ ॥
கர்ணன் அவனை அம்பு மழைகளால் பலமுறை மறைத்தான்; கர்ணனால் பல வகையிலும் மறைக்கப்பட்ட பாண்டுவின் மகன்...
7.129.25
चिच्छेद चापं कर्णस्य मुष्टिदेशे महारथः ।
विव्याध चैनं बहुभिः सायकैर्नतपर्वभिः ॥ ७.१२९.२५ ॥
மகாரதன் கர்ணனின் வில்லை பிடிக்கும் இடத்தில் அறுத்தான்; பல வளைந்த முனைகளைக் கொண்ட அம்புகளால் அவனைத் துளைத்தான்.
7.129.26
अथान्यद्धनुरादाय सञ्यं कृत्वा च सूतजः ।
विव्याध समरे भीमं भीमकर्मा महारथः ॥ ७.१२९.२६ ॥
பின்னர் வேறொரு வில்லை எடுத்து நாணேற்றி, தேரோட்டியின் மகனான பயங்கரச் செயலுடைய மகாரதன் போரில் பீமனைத் துளைத்தான்.
7.129.27
तस्य बीमो भृशं क्रुद्धस्त्रीञ्शरान्नतपर्वणः ।
निचखानोरसि क्रुद्धः सूतपुत्रस्य वेगतः ॥ ७.१२९.२७ ॥
அப்போது மிகவும் சினந்த பீமன், வளைந்த முனைகளுடைய மூன்று அம்புகளை வேகமாக சூதபுத்திரனின் மார்பில் ஆழப் பதித்தான்.
7.129.28
तैः कर्णोऽराजत शरैरुरोमध्यगतैः सदा ।
महीधर इवोदग्रस्त्रिशृङ्गो भरतर्षभ ॥ ७.१२९.२८ ॥
மார்பின் நடுவில் பதிந்த அந்த அம்புகளால் கர்ணன் எப்போதும் ஒளிர்ந்தான்; பரதர்களின் காளையே, உயர்ந்த மூன்று சிகரங்களுடைய மலையைப் போல.
7.129.29
सुस्राव चास्य रुधिरं विद्धस्य परमेषुभिः ।
धातुप्रस्यन्दिनः शैलाद्यथा गैरिकधातवः ॥ ७.१२९.२९ ॥
உயர்ந்த அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டவனின் இரத்தம் பெருகியது; மலையிலிருந்து செம்மண் கனிமங்கள் வழிந்தோடுவது போல.
7.129.30
किञ्चिद्विचलितः कर्णः सुप्रहाराभिपीडितः ।
आकर्णपूर्णमाकृष्य भीमं विव्याध सायकैः ॥ ७.१२९.३० ॥
சற்றே தள்ளாடிய கர்ணன், சிறந்த அடிகளால் நெருக்கப்பட்டு, காது வரை வில்லை இழுத்து அம்புகளால் பீமனைத் துளைத்தான்.
7.129.31
चिक्षेप च पुनर्बाणाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ।
स शरैरर्दितस्तेन कर्णेन दृढधन्विना।
धनुर्ज्यामच्छिनत्तूर्णं भीमस्तस्य क्षुरेण ह ॥ ७.१२९.३१ ॥
கர்ணன் மீண்டும் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் அம்புகளை ஏவினான். வலிமையான வில்லாளியான கர்ணனின் அம்புகளால் துன்புற்ற பீமன், விரைவாகக் கூர்முனை அம்பால் அவனுடைய வில்நாணை அறுத்தான்.
7.129.32
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ।
वाहांश्च चतुरस्तस्य व्यसूंश्चक्रे महारथः ॥ ७.१२९.३२ ॥
பெரும் தேரோட்டியான பீமன் பல்லத்தால் அவனுடைய தேரோட்டியைத் தேர்த்தட்டிலிருந்து வீழ்த்தினான்; அவனுடைய நான்கு குதிரைகளையும் உயிரற்றவையாக்கினான்.
7.129.33
हताश्वात्तु रथात्कर्णः समाप्लुत्य विशाम्पते ।
स्यन्दनं वृषसेनस्य तूर्णमापुप्लुवे भयात् ॥ ७.१२९.३३ ॥
ஓ மக்கள் தலைவரே, குதிரைகள் கொல்லப்பட்டதும் கர்ணன் தேரிலிருந்து குதித்து, பயத்தால் விரைவாக வ்ருஷசேனனின் தேரில் ஏறினான்.
7.129.34
निर्जित्य तु रणे कर्णं भीमसेनः प्रतापवान् ।
ननाद बलवान्नादं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ७.१२९.३४ ॥
போரில் கர்ணனை வென்ற வலிமையும் வீரமும் மிக்க பீமசேனன், மேக முழக்கத்தைப் போன்ற பேரொலியை எழுப்பினான்.
7.129.35
तस्य तं निनदं श्रुत्वा प्रहृष्टोऽभूद्युधिष्ठिरः ।
कर्णं पराजितं मत्वा भीमसेनेन संयुगे ॥ ७.१२९.३५ ॥
அவனுடைய அந்த முழக்கத்தைக் கேட்ட யுதிஷ்டிரன் மகிழ்ந்தான்; போரில் பீமசேனனால் கர்ணன் தோற்கடிக்கப்பட்டான் என்று எண்ணினான்.
7.129.36
समन्ताच्छङ्खनिनदं पाण्डुसेनाऽकरोत्तदा ।
शत्रुसेनाध्वनिं श्रुत्वा तावका ह्यनदन्भृशम् ॥ ७.१२९.३६ ॥
அப்போது எல்லாப் பக்கங்களிலும் பாண்டவப் படை சங்க முழக்கம் செய்தது. எதிரிப் படையின் அந்த ஒலியைக் கேட்டு உங்கள் வீரர்கள் பெருமளவில் கர்ஜித்தனர்.
7.129.37
स शङ्खबाणनिनदैर्हर्षाद्राजा स्ववाहिनीम् ।
चक्रे युधिष्ठिरः सङ्ख्ये हर्षनादैश्च सङ्कुलाम्
गाण्डीवं व्याक्षिपत्पार्थः कृष्णोऽप्यब्जमवादयत् ॥ ७.१२९.३७ ॥
சங்கொலியும் அம்புகளின் ஒலியும் கொண்டு மகிழ்ச்சியுடன் அரசன் யுதிஷ்டிரன் போரில் தனது படையை மகிழ்ச்சி முழக்கங்களால் நிரப்பினான். பார்த்தன் காண்டீவத்தை அசைத்தான்; கிருஷ்ணனும் சங்கை ஊதினான்.
7.129.38
तमन्तर्धाय निनदं भीमस्य नदतो ध्वनिः ।
अश्रूयत तदा राजन्सर्वसैन्येषु दारुणः ॥ ७.१२९.३८ ॥
அரசே, அந்த ஒலியை மறைத்தவாறு பீமனின் கர்ஜனையின் பயங்கர ஒலி அப்போது எல்லாப் படைகளிலும் கேட்டது.
7.129.39
ततो व्यायच्छतामस्त्रैः पृथक्पृथगजिह्मगैः ।
मृदुपूर्वं तु राधेयो दृढपूर्वं तु पाण्डवः ॥ ७.१२९.३९ ॥
பின்னர் வில்லை இழுத்த அவர்கள் தனித்தனியாக நேரான அம்புகளால் அஸ்திரங்களை எய்தனர்; ராதேயன் (கர்ணன்) முதலில் மென்மையாகவும், பாண்டவன் முதலில் உறுதியாகவும் எய்தான்.
7.129.40
भीमोऽपि च महाराज वैकर्तनमुपाद्रवत् ।
आसुरे तु महासैन्ये तारकं पावकिर्यथा ॥ ७.१२९.४० ॥
பீமனும் அரசே, வைகர்த்தனனை (கர்ணனை) நோக்கி விரைந்தான்; அசுரர்களின் பெரும் படையில் பாவகி (ஸ்கந்தன்) தாரகனை நோக்கிப் பாய்ந்தது போல்.
7.129.41
तयोरेवं महद्युद्धमभवद्भीमकर्णयोः ।
तं भीमसेनो महता शरवर्षेण वारयन् ॥ ७.१२९.४१ ॥
பீமனுக்கும் கர்ணனுக்கும் இவ்வாறு பெரும் போர் மூண்டது. பீமசேனன் அவனை பெரும் அம்பு மழையால் தடுத்தான்.
7.129.42
विव्याध सारथिं चास्य हयांश्च चतुरः शरैः ।
ध्वजं चास्य पताकां च भल्लैः सन्नतपर्वभिः।
रथं च चक्ररक्षौ च भीमश्चिच्छेद मारिष ॥ ७.१२९.४२ ॥
அவன் அவனது சாரதியையும் நான்கு குதிரைகளையும் அம்புகளால் தாக்கினான்; அவனுடைய கொடியையும் பதாகையையும் வளைந்த முனைகளுடைய பல்லங்களால், ஓ மாரிஷனே, பீமன் தேரையும் இரண்டு சக்ரரக்ஷகர்களையும் வெட்டினான்.
7.129.43
कर्णोऽपि रथिनां श्रेष्ठो भीमसेनेन कम्पितः ।
खङ्गचर्मधरो राजन्भीममभ्यद्रवद्बली ॥ ७.१२९.४३ ॥
பீமசேனனால் நடுக்கமுற்ற தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனான கர்ணனும், ஓ அரசே, வாளும் கேடயமும் ஏந்தி வலிமையுடன் பீமனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
7.129.44
भीमश्चिच्छेद खङ्गं च चर्मणा सह मारिष ॥ ७.१२९.४४ ॥
ஓ மாரிஷா, பீமன் கேடயத்துடன் சேர்த்து வாளை வெட்டினான்.
7.129.45
दृष्ट्वा कर्णं च पार्थेन बाधितं बहुभिः शरैः ।
दुर्योधनो महाराज दुश्शलं प्रत्यभाषत।
कर्णं कृच्छ्रगतं पश्य शीघ्रं यानं प्रयच्छह ॥ ७.१२९.४५ ॥
பார்த்தனின் பல அம்புகளால் துன்புறுத்தப்பட்ட கர்ணனைக் கண்டு, ஓ மஹாராஜா, துரியோதனன் துஶ்சாசனனிடம் கூறினான்: "கர்ணன் இடரில் இருப்பதைப் பார், விரைவாக அவனுக்கு ஒரு தேரைக் கொடு."
7.129.46
एवमुक्तस्ततो राज्ञा दुश्शलः समुपाद्रवत् ।
दुश्शलस्य रथं कर्णश्चारुरोह महारथः ॥ ७.१२९.४६ ॥
அரசனால் இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், துஶ்சாசனன் உடனே விரைந்தான்; மகாரதனான கர்ணன் துஶ்சாசனனின் தேரில் ஏறினான்.
7.129.47
तौ पार्थः सहसा गत्वा विव्याध दशभिः शरैः ।
पुनश्च कर्णं विद्ध्वाऽपि दुश्शलस्य शिरोऽहरत् ॥ ७.१२९.४७ ॥
பார்த்தன் திடீரென முன்னேறி அவ்விருவரையும் பத்து அம்புகளால் துளைத்தான்; பின்னர் கர்ணனையும் துளைத்து துஶ்சாசனனின் தலையை வெட்டினான்.
7.129.48
दुश्शलं निहतं दृष्ट्वा भीमसेनेन मारिष ।
तस्यैव धनुरादाय कर्णो विव्याध पाण्डवम् ॥ ७.१२९.४८ ॥
ஓ மாரிஷா, பீமசேனனால் துஶ்சாசனன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, கர்ணன் அவனுடைய வில்லையே எடுத்து பாண்டவனைத் துளைத்தான்.
7.129.49
अन्योन्यं समरे वीरौ युयुधाते महाबलौ ।
शत्रुघ्नौ शत्रुमध्ये तु बलवज्रभृताविव ॥ ७.१२९.४९ ॥
போரில் அந்த இரு வீரர்களும், பெரும் வலிமையுடையோரும், எதிரிகளைக் கொல்பவர்களும், ஒருவரோடொருவர் போரிட்டனர்; எதிரிகளின் நடுவில் வஜ்ரத்தை ஏந்திய இருவரைப் போல் அவர்கள் இருந்தனர்.
7.129.50
भीमो विद्धा हयांश्चैव सारथिं च पुनः पुनः ।
कर्णमभ्यद्रवत्पार्थः प्रहसंश्च महाबलः ॥ ७.१२९.५० ॥
பீமன் குதிரைகளையும் சாரதியையும் மீண்டும் மீண்டும் துளைத்தான்; பெரும் வலிமையுடைய பார்த்தன் (பீமன்) சிரித்துக்கொண்டு கர்ணனை நோக்கி விரைந்தான்.
7.129.51
ततो व्यायच्छमानस्य भीमसेनस्य संयुगे ।
तत्सैन्यं कलिलीभूतं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.१२९.५१ ॥
பின்னர் போரில் பீமசேனன் முழுவலிமையோடு போரிட்டபோது, அந்தப் படை குழப்பத்தில் மூழ்கி, எதுவுமே தெரியாமற்போனது.