Mahābhārata · Adhyāya 7.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.129.1
निनदन्तं तथा तं तु भीमसेनं महाबलम् ।
मेघस्तनितनिर्घोषं के वीराः पर्यवारयन् ॥ ७.१२९.१ ॥
¿A quién rodearon los héroes? A Bhīmasena, el de gran fuerza, que rugía como el trueno de las nubes.
7.129.2
न हि पश्याम्यहं तं वै त्रिषु लोकेषु कञ्चन ।
क्रुद्धस्य भीमसेनस्य यस्तिष्ठेदग्रतो रणे ॥ ७.१२९.२ ॥
No veo a nadie en los tres mundos que pueda resistir de frente a Bhīmasena enfurecido en la batalla.
7.129.3
गदां युयुत्समानस्य कालस्येवेह सञ्चय ।
न हि पश्याम्यहं युद्धे यस्तिष्ठेदग्रतः पुमान् ॥ ७.१२९.३ ॥
Oh Sañjaya, no veo ningún hombre que pueda enfrentarse a él, que desea luchar con su maza como la misma Muerte.
7.129.4
रथं रथेन यो हन्यात्कुञ्जरं कुञ्चरेण च ।
कस्तस्य समरे स्थाता साक्षादपि पुरन्दरः ॥ ७.१२९.४ ॥
¿Quién podría resistirlo en la batalla, él que golpea carro con carro y elefante con elefante? Ni siquiera Purandara, el mismo Indra.
7.129.5
क्रुद्धस्य भीमसेनस्य मम पुत्राञ्जिघांसतः ।
दुर्योधनहिते युक्ताः समतिष्ठन्त केऽग्रतः ॥ ७.१२९.५ ॥
Cuando el iracundo Bhīmasena, deseoso de matar a mis hijos, avanzaba, ¿quiénes se mantuvieron firmes ante él, consagrados al bien de Duryodhana?
7.129.6
भीमसेनदवाग्नेस्तु मम पुत्रांस्तृणोलपम् ।
प्रधक्ष्यतो रणमुखे केऽतिष्ठन्नग्रतो नराः ॥ ७.१२९.६ ॥
Cuando Bhīmasena, el incendio del bosque, iba a quemar a mis hijos como hierba y juncos en el frente de batalla, ¿qué hombres se pusieron ante él?
7.129.7
काल्यमानांस्तु पुत्रान्मे दृष्ट्वा भीमस्य संयुगे ।
कालेनेव प्रजाः सर्वाः के भीमं पर्यवारयन् ॥ ७.१२९.७ ॥
Al ver a mis hijos siendo consumidos en la batalla por Bhīma, como el Tiempo a todas las criaturas, ¿quiénes rodearon a Bhīma?
7.129.8
न मेऽर्जुनाद्भयं तादृक्कृष्णान्नापि च सात्वतात् ।
हुतभुग्जन्मनो नैव यादृग्भीमाद्भयं मम ॥ ७.१२९.८ ॥
No temo tanto a Arjuna, ni a Kṛṣṇa, ni al Sātvata; el miedo que tengo a Bhīma es como el nacido del fuego.
7.129.9
भीमवह्नेः प्रदीप्तस्य मम पुत्रान्दिधक्षतः ।
के शूराः पर्यवर्तन्त तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१२९.९ ॥
Cuando el fuego ardiente de Bhīma quiso quemar a mis hijos, ¿qué héroes se volvieron a enfrentarlo? Dímelo, Sañjaya.
7.129.10
तथा तु नर्दमानं तं भीमसेनं महाबलम् ।
तुमुलेनैव शब्देन कर्णोऽप्यभ्यद्रवद्बली ॥ ७.१२९.१० ॥
Y mientras él rugía así, Karṇa, el fuerte, se lanzó contra el poderoso Bhīmasena con un estruendo tumultuoso.
7.129.11
व्याक्षिपन्सुमहच्चापमतिमात्रममर्षणः ।
कर्णः सुयुद्धमाकाङ्क्षन्दर्शयिष्यन्बलं मृधे ॥ ७.१२९.११ ॥
Blandiendo su enorme arco sin medida, el impaciente Karṇa, deseoso de un buen combate, se disponía a mostrar su fuerza en la batalla.
7.129.12
रुरोध मार्गं भीमस्य वातस्येव महीरुहः ।
भीमोऽपि दृष्ट्वा सावेगं पुरो वैकर्तनं स्थितम् ॥ ७.१२९.१२ ॥
Como un árbol bloquea el paso del viento, bloqueó el camino de Bhīma; y Bhīma, viendo a Vaikartana (Karṇa) de pie ante él con ímpetu, también lo miró.
7.129.13
चुकोप बलवद्वीरश्चिक्षेपास्य शिलाशितान् ।
तान्प्रत्यगृह्णात्कर्णोऽपि प्रतीपं प्रापयच्छरान् ॥ ७.१२९.१३ ॥
El héroe Bhīma se enfureció en gran manera y le lanzó flechas afiladas en piedra. Karṇa también las recibió y envió sus propias flechas en contra de ellas.
7.129.14
ततस्तु सर्वयोधानां यतनां प्रेक्षतां तदा ।
प्रावेपन्निव गात्राणि कर्णभीमसमागमे ॥ ७.१२९.१४ ॥
Entonces los miembros de todos los guerreros que contemplaban el encuentro de Karṇa y Bhīma temblaron, por así decirlo.
7.129.15
रथिनां सादिनां चैव तयोः श्रुत्वा तलस्वनम् ।
भीमसेनस्य निनदं श्रुत्वा घोरं रणाजिरे ॥ ७.१२९.१५ ॥
Al oír el sonido de palmadas de aquellos dos en el campo de batalla y el terrible rugido de Bhīmasena, también lo oyeron los auriga y los jinetes.
7.129.16
खं च भूमिं च संरुद्धां मेनिरे क्षत्रियर्षभाः ।
पुनर्घोरेण नादेन पाण्डवस्य महात्मनः ॥ ७.१२९.१६ ॥
Los toros entre los kṣatriyas pensaron que tanto el cielo como la tierra estaban llenos por el terrible rugido del magnánimo Pāṇḍava.
7.129.17
समरे सर्वयोधानां धनूंष्यभ्यपतन्क्षितौ ।
शस्त्राणि न्यपतन्दोर्भ्यः केषाञ्चिच्चासवोऽद्रवन् ॥ ७.१२९.१७ ॥
En la batalla, los arcos de todos los guerreros cayeron al suelo; las armas se les escaparon de los brazos, y el aliento vital de algunos huyó.
7.129.18
वित्रस्तानि च सर्वाणि शकृन्मूत्रं प्रसुस्रुवुः ।
वाहनानि च सर्वाणि बभूवुर्विमनांसि च ॥ ७.१२९.१८ ॥
Aterrorizadas, todas las monturas expulsaron excrementos y orina, y todas las bestias de tiro quedaron abatidas.
7.129.19
प्रादुरासन्निमित्तानि घोराणि सुबहून्युत ।
गृध्रकङ्कबलैश्चासीदन्तरिक्षं समावृतम् ॥ ७.१२९.१९ ॥
Aparecieron muchos presagios terribles, y el cielo quedó cubierto de buitres, garzas y halcones.
7.129.20
तस्मिन्सुतुमुले राजन्कर्णभीमसमागमे ।
ततः कर्णस्तु विंशत्या शराणां भीममार्दयत् ॥ ७.१२९.२० ॥
Oh rey, en aquel furioso encuentro entre Karṇa y Bhīma, Karṇa hirió a Bhīma con veinte flechas.
7.129.21
विव्याध चास्य त्वरितः सूतं पञ्चभिराशुगैः ।
प्रहस्य भीमसेनोऽपि कर्णं प्रत्याद्रवद्रणे ॥ ७.१२९.२१ ॥
Rápidamente hirió al auriga de Bhīma con cinco flechas veloces, y Bhīmasena, riendo, se lanzó contra Karṇa en la batalla.
7.129.22
सायकानां चतुः षष्ट्या क्षिप्रकारी महायशाः ।
तस्य कर्णो महेष्वासः सायकांश्चतुरोऽक्षिपत् ॥ ७.१२९.२२ ॥
Aquel de gran fama, de rápida acción — Karṇa, el gran arquero, le lanzó cuatro flechas.
7.129.23
असम्प्राप्तांश्च तान्भीमः सायकैर्नतपर्वभिः ।
चिच्छेद बहुधा राजन्दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१२९.२३ ॥
Bhīma cortó en muchos pedazos aquellas flechas que no le habían alcanzado, con sus propias flechas de astiles curvados, oh rey, mostrando la ligereza de su mano.
7.129.24
तं कर्णश्चादयामास शरव्रातैरनेकशः ।
सञ्छाद्यमानः कर्णेन बहुधा पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२९.२४ ॥
Karṇa lo cubrió muchas veces con lluvias de flechas, y el hijo de Pāṇḍu, cubierto de muchas maneras por Karṇa...
7.129.25
चिच्छेद चापं कर्णस्य मुष्टिदेशे महारथः ।
विव्याध चैनं बहुभिः सायकैर्नतपर्वभिः ॥ ७.१२९.२५ ॥
El gran auriga cortó el arco de Karṇa en la empuñadura y lo hirió con muchas flechas de nudos curvados.
7.129.26
अथान्यद्धनुरादाय सञ्यं कृत्वा च सूतजः ।
विव्याध समरे भीमं भीमकर्मा महारथः ॥ ७.१२९.२६ ॥
Entonces, tomando otro arco y tensando su cuerda, el hijo del auriga, el gran auriga de hechos terribles, hirió a Bhīma en la batalla.
7.129.27
तस्य बीमो भृशं क्रुद्धस्त्रीञ्शरान्नतपर्वणः ।
निचखानोरसि क्रुद्धः सूतपुत्रस्य वेगतः ॥ ७.१२९.२७ ॥
Entonces Bhīma, muy enfurecido, clavó con fuerza tres flechas de nudos curvados en el pecho del hijo del auriga.
7.129.28
तैः कर्णोऽराजत शरैरुरोमध्यगतैः सदा ।
महीधर इवोदग्रस्त्रिशृङ्गो भरतर्षभ ॥ ७.१२९.२८ ॥
Con aquellas flechas clavadas en medio del pecho, Karṇa brillaba como una montaña elevada de tres picos, toro de los Bharatas.
7.129.29
सुस्राव चास्य रुधिरं विद्धस्य परमेषुभिः ।
धातुप्रस्यन्दिनः शैलाद्यथा गैरिकधातवः ॥ ७.१२९.२९ ॥
La sangre brotó de él, herido por las flechas supremas, como fluyen los minerales de ocre rojo de una montaña.
7.129.30
किञ्चिद्विचलितः कर्णः सुप्रहाराभिपीडितः ।
आकर्णपूर्णमाकृष्य भीमं विव्याध सायकैः ॥ ७.१२९.३० ॥
Algo tambaleado, acosado por los golpes certeros, Karṇa tensó el arco hasta la oreja y hirió a Bhīma con flechas.
7.129.31
चिक्षेप च पुनर्बाणाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ।
स शरैरर्दितस्तेन कर्णेन दृढधन्विना।
धनुर्ज्यामच्छिनत्तूर्णं भीमस्तस्य क्षुरेण ह ॥ ७.१२९.३१ ॥
Karṇa lanzó de nuevo flechas por centenares y miles. Acosado por las flechas del de arco firme Karṇa, Bhīma cortó de inmediato la cuerda de su arco con una flecha de punta de navaja.
7.129.32
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ।
वाहांश्च चतुरस्तस्य व्यसूंश्चक्रे महारथः ॥ ७.१२९.३२ ॥
El gran auriga Bhīma derribó con una flecha de punta ancha a su auriga del asiento del carro e hizo que sus cuatro caballos perdieran la vida.
7.129.33
हताश्वात्तु रथात्कर्णः समाप्लुत्य विशाम्पते ।
स्यन्दनं वृषसेनस्य तूर्णमापुप्लुवे भयात् ॥ ७.१२९.३३ ॥
Oh señor del pueblo, cuando sus caballos fueron muertos, Karṇa saltó de su carro y subió rápidamente al carro de Vṛṣasena, por miedo.
7.129.34
निर्जित्य तु रणे कर्णं भीमसेनः प्रतापवान् ।
ननाद बलवान्नादं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ७.१२९.३४ ॥
Tras vencer a Karṇa en batalla, el poderoso Bhīmasena, fuerte y valiente, lanzó un rugido semejante al trueno de una nube de lluvia.
7.129.35
तस्य तं निनदं श्रुत्वा प्रहृष्टोऽभूद्युधिष्ठिरः ।
कर्णं पराजितं मत्वा भीमसेनेन संयुगे ॥ ७.१२९.३५ ॥
Al oír aquel rugido suyo, Yudhiṣṭhira se alegró, creyendo que Karṇa había sido vencido en batalla por Bhīmasena.
7.129.36
समन्ताच्छङ्खनिनदं पाण्डुसेनाऽकरोत्तदा ।
शत्रुसेनाध्वनिं श्रुत्वा तावका ह्यनदन्भृशम् ॥ ७.१२९.३६ ॥
Entonces, por todas partes, el ejército pāṇḍava hizo sonar sus caracolas. Al oír el sonido del ejército enemigo, vuestros guerreros rugieron con fuerza.
7.129.37
स शङ्खबाणनिनदैर्हर्षाद्राजा स्ववाहिनीम् ।
चक्रे युधिष्ठिरः सङ्ख्ये हर्षनादैश्च सङ्कुलाम्
गाण्डीवं व्याक्षिपत्पार्थः कृष्णोऽप्यब्जमवादयत् ॥ ७.१२९.३७ ॥
Entonces el rey Yudhiṣṭhira, alegre entre el estruendo de caracolas y flechas, llenó a su ejército en la batalla de gritos de júbilo. Pārtha tensó y sacudió el arco Gāṇḍīva, y también Kṛṣṇa hizo sonar su caracola.
7.129.38
तमन्तर्धाय निनदं भीमस्य नदतो ध्वनिः ।
अश्रूयत तदा राजन्सर्वसैन्येषु दारुणः ॥ ७.१२९.३८ ॥
Oh rey, cubriendo aquel estruendo, el terrible sonido del rugido de Bhīma se oyó entonces en todos los ejércitos.
7.129.39
ततो व्यायच्छतामस्त्रैः पृथक्पृथगजिह्मगैः ।
मृदुपूर्वं तु राधेयो दृढपूर्वं तु पाण्डवः ॥ ७.१२९.३९ ॥
Entonces, tensando sus arcos, lanzaron armas, cada uno con flechas rectas: el hijo de Rādhā (Karṇa) suavemente al principio, y el Pāṇḍava con fuerza al principio.
7.129.40
भीमोऽपि च महाराज वैकर्तनमुपाद्रवत् ।
आसुरे तु महासैन्ये तारकं पावकिर्यथा ॥ ७.१२९.४० ॥
Y Bhīma también, oh gran rey, se lanzó contra el hijo de Vikartana (Karṇa), como Pāvaki (Skanda) se abalanzó sobre Tāraka en el gran ejército demoníaco.
7.129.41
तयोरेवं महद्युद्धमभवद्भीमकर्णयोः ।
तं भीमसेनो महता शरवर्षेण वारयन् ॥ ७.१२९.४१ ॥
Así se produjo una gran batalla entre aquellos dos, Bhīma y Karṇa; Bhīmasena, rechazándolo con una gran lluvia de flechas,
7.129.42
विव्याध सारथिं चास्य हयांश्च चतुरः शरैः ।
ध्वजं चास्य पताकां च भल्लैः सन्नतपर्वभिः।
रथं च चक्ररक्षौ च भीमश्चिच्छेद मारिष ॥ ७.१२९.४२ ॥
Hirió con flechas a su auriga y a sus cuatro caballos; y con dardos de cabeza ancha de nudos doblados, oh noble, Bhīma cortó su estandarte, su banderín, su carro y a los dos guardianes de las ruedas.
7.129.43
कर्णोऽपि रथिनां श्रेष्ठो भीमसेनेन कम्पितः ।
खङ्गचर्मधरो राजन्भीममभ्यद्रवद्बली ॥ ७.१२९.४३ ॥
Karṇa, el mejor de los aurigas, también sacudido por Bhīmasena, oh rey, empuñando espada y escudo, poderoso, se lanzó contra Bhīma.
7.129.44
भीमश्चिच्छेद खङ्गं च चर्मणा सह मारिष ॥ ७.१२९.४४ ॥
Bhīma cortó la espada junto con el escudo, oh noble.
7.129.45
दृष्ट्वा कर्णं च पार्थेन बाधितं बहुभिः शरैः ।
दुर्योधनो महाराज दुश्शलं प्रत्यभाषत।
कर्णं कृच्छ्रगतं पश्य शीघ्रं यानं प्रयच्छह ॥ ७.१२९.४५ ॥
Al ver a Karṇa acosado por muchas flechas del hijo de Pṛthā, oh gran rey, Duryodhana habló a Duḥśāsana: "Mira a Karṇa en apuros; dale pronto un carro."
7.129.46
एवमुक्तस्ततो राज्ञा दुश्शलः समुपाद्रवत् ।
दुश्शलस्य रथं कर्णश्चारुरोह महारथः ॥ ७.१२९.४६ ॥
Así exhortado por el rey, Duḥśāsana acudió de inmediato, y el gran aurigа Karṇa subió al carro de Duḥśāsana.
7.129.47
तौ पार्थः सहसा गत्वा विव्याध दशभिः शरैः ।
पुनश्च कर्णं विद्ध्वाऽपि दुश्शलस्य शिरोऽहरत् ॥ ७.१२९.४७ ॥
El hijo de Pṛthā avanzó de repente y los atravesó a ambos con diez flechas; hiriendo de nuevo a Karṇa, cortó la cabeza de Duḥśāsana.
7.129.48
दुश्शलं निहतं दृष्ट्वा भीमसेनेन मारिष ।
तस्यैव धनुरादाय कर्णो विव्याध पाण्डवम् ॥ ७.१२९.४८ ॥
Al ver a Duḥśāsana muerto a manos de Bhīmasena, oh noble, Karṇa tomó su mismo arco y atravesó al Pāṇḍava.
7.129.49
अन्योन्यं समरे वीरौ युयुधाते महाबलौ ।
शत्रुघ्नौ शत्रुमध्ये तु बलवज्रभृताविव ॥ ७.१२९.४९ ॥
En la batalla, los dos héroes, de gran poder y matadores de enemigos, combatieron entre sí en medio del enemigo, como dos portadores del rayo.
7.129.50
भीमो विद्धा हयांश्चैव सारथिं च पुनः पुनः ।
कर्णमभ्यद्रवत्पार्थः प्रहसंश्च महाबलः ॥ ७.१२९.५० ॥
Bhīma, tras atravesar una y otra vez a los caballos y al auriga, se lanzó contra Karṇa, el hijo de Pṛthā, riendo, el de gran poder.
7.129.51
ततो व्यायच्छमानस्य भीमसेनस्य संयुगे ।
तत्सैन्यं कलिलीभूतं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.१२९.५१ ॥
Entonces, mientras Bhīmasena se empeñaba en la batalla, aquel ejército quedó sumido en la confusión y no se distinguía nada.