ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.129.1
निनदन्तं तथा तं तु भीमसेनं महाबलम् ।
मेघस्तनितनिर्घोषं के वीराः पर्यवारयन् ॥ ७.१२९.१ ॥
ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, ମେଘଗର୍ଜନ ପରି ଘୋଷ ଥିବା ମହାବଳ ଭୀମସେନଙ୍କୁ କେଉଁ ବୀରମାନେ ଘେରିଲେ?
7.129.2
न हि पश्याम्यहं तं वै त्रिषु लोकेषु कञ्चन ।
क्रुद्धस्य भीमसेनस्य यस्तिष्ठेदग्रतो रणे ॥ ७.१२९.२ ॥
ରଣରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଭୀମସେନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇପାରିବା ପରି କାହାକୁ ମୁଁ ତିନି ଲୋକରେ ଦେଖେ ନାହିଁ।
7.129.3
गदां युयुत्समानस्य कालस्येवेह सञ्चय ।
न हि पश्याम्यहं युद्धे यस्तिष्ठेदग्रतः पुमान् ॥ ७.१२९.३ ॥
ହେ ସଞ୍ଜୟ! ରଣରେ ଗଦା ଧରି ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ, କାଳ ପରି ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେବାକୁ କୌଣସି ପୁରୁଷ ମୁଁ ଦେଖେ ନାହିଁ।
7.129.4
रथं रथेन यो हन्यात्कुञ्जरं कुञ्चरेण च ।
कस्तस्य समरे स्थाता साक्षादपि पुरन्दरः ॥ ७.१२९.४ ॥
ରଥରେ ରଥ ଓ ହାତୀରେ ହାତୀକୁ ଆଘାତ କରୁଥିବା ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରଣରେ କିଏ ଠିଆ ହୋଇପାରିବ — ସାକ୍ଷାତ୍ ପୁରନ୍ଦର ମଧ୍ୟ?
7.129.5
क्रुद्धस्य भीमसेनस्य मम पुत्राञ्जिघांसतः ।
दुर्योधनहिते युक्ताः समतिष्ठन्त केऽग्रतः ॥ ७.१२९.५ ॥
କ୍ରୁଦ୍ଧ ଭୀମସେନ ମୋ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବାବେଳେ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ କିଏ ସମ୍ମୁଖରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଠିଆ ହେଲେ?
7.129.6
भीमसेनदवाग्नेस्तु मम पुत्रांस्तृणोलपम् ।
प्रधक्ष्यतो रणमुखे केऽतिष्ठन्नग्रतो नराः ॥ ७.१२९.६ ॥
ଭୀମସେନ ରୂପୀ ଦାବାନଳ ରଣମୁଖରେ ମୋ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ତୃଣ ପରି ଦଗ୍ଧ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଠିଆ ହେଲେ?
7.129.7
काल्यमानांस्तु पुत्रान्मे दृष्ट्वा भीमस्य संयुगे ।
कालेनेव प्रजाः सर्वाः के भीमं पर्यवारयन् ॥ ७.१२९.७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୋ ପୁତ୍ରମାନେ ଦଗ୍ଧ ହେଉଥିବା ଦେଖି, କାଳ ଯେପରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ, ସେପରି କେଉଁମାନେ ଭୀମଙ୍କୁ ଘେରିଲେ?
7.129.8
न मेऽर्जुनाद्भयं तादृक्कृष्णान्नापि च सात्वतात् ।
हुतभुग्जन्मनो नैव यादृग्भीमाद्भयं मम ॥ ७.१२९.८ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କଠାରୁ ମୋର ସେପରି ଭୟ ନାହିଁ, କୃଷ୍ଣ ବା ସାତ୍ୱତଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ଅଗ୍ନିରୁ ଜାତ ଭୟ ପରି ଭୀମଙ୍କଠାରୁ ମୋର ଭୟ ଅଛି।
7.129.9
भीमवह्नेः प्रदीप्तस्य मम पुत्रान्दिधक्षतः ।
के शूराः पर्यवर्तन्त तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१२९.९ ॥
ଭୀମରୂପୀ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ମୋ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦହନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲାବେଳେ, କେଉଁ ବୀରମାନେ ଫେରି ଠିଆ ହେଲେ? ହେ ସଞ୍ଜୟ, ତାହା ମୋତେ କୁହ।
7.129.10
तथा तु नर्दमानं तं भीमसेनं महाबलम् ।
तुमुलेनैव शब्देन कर्णोऽप्यभ्यद्रवद्बली ॥ ७.१२९.१० ॥
ଏପରି ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ମହାବଳୀ ଭୀମସେନ ଉପରେ, ଭୟଙ୍କର କୋଳାହଳ ସହ ବଳବାନ କର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ ଧାଇଁଲେ।
7.129.11
व्याक्षिपन्सुमहच्चापमतिमात्रममर्षणः ।
कर्णः सुयुद्धमाकाङ्क्षन्दर्शयिष्यन्बलं मृधे ॥ ७.१२९.११ ॥
ଅତି ବୃହତ ଧନୁ ଅତ୍ୟଧିକ ଝାଡ଼ି, ଅସହିଷ୍ଣୁ କର୍ଣ୍ଣ, ଉତ୍ତମ ଯୁଦ୍ଧ ଇଚ୍ଛା କରି, ରଣରେ ନିଜ ବଳ ଦେଖାଇବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ।
7.129.12
रुरोध मार्गं भीमस्य वातस्येव महीरुहः ।
भीमोऽपि दृष्ट्वा सावेगं पुरो वैकर्तनं स्थितम् ॥ ७.१२९.१२ ॥
ଗଛ ଯେପରି ପବନର ପଥ ରୋକେ, ସେ ସେପରି ଭୀମଙ୍କ ପଥ ରୋକିଲେ। ଭୀମ ମଧ୍ୟ ବେଗରେ ଆଗରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ବୈକର୍ତନ (କର୍ଣ୍ଣ)କୁ ଦେଖିଲେ।
7.129.13
चुकोप बलवद्वीरश्चिक्षेपास्य शिलाशितान् ।
तान्प्रत्यगृह्णात्कर्णोऽपि प्रतीपं प्रापयच्छरान् ॥ ७.१२९.१३ ॥
ବୀର ଭୀମ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଉପରେ ପଥରରେ ଧାର ଦିଆଯାଇଥିବା ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲେ। କର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରି ସେଗୁଡ଼ିକର ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିଜର ବାଣ ପଠାଇଲେ।
7.129.14
ततस्तु सर्वयोधानां यतनां प्रेक्षतां तदा ।
प्रावेपन्निव गात्राणि कर्णभीमसमागमे ॥ ७.१२९.१४ ॥
ତା’ପରେ କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଭୀମଙ୍କ ସାକ୍ଷାତ୍କାର ଦେଖୁଥିବା ସମସ୍ତ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଶରୀର ଯେପରି କମ୍ପିବାକୁ ଲାଗିଲା।
7.129.15
रथिनां सादिनां चैव तयोः श्रुत्वा तलस्वनम् ।
भीमसेनस्य निनदं श्रुत्वा घोरं रणाजिरे ॥ ७.१२९.१५ ॥
ରଣଭୂମିରେ ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ତାଳି ଶବ୍ଦ ଓ ଭୀମସେନଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ ଶୁଣି ରଥୀ ଓ ଅଶ୍ୱାରୋହୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତାହା ଶୁଣିଲେ।
7.129.16
खं च भूमिं च संरुद्धां मेनिरे क्षत्रियर्षभाः ।
पुनर्घोरेण नादेन पाण्डवस्य महात्मनः ॥ ७.१२९.१६ ॥
ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ନାଦରେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଉଭୟ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା ବୋଲି କ୍ଷତ୍ରିୟଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଭାବିଲେ।
7.129.17
समरे सर्वयोधानां धनूंष्यभ्यपतन्क्षितौ ।
शस्त्राणि न्यपतन्दोर्भ्यः केषाञ्चिच्चासवोऽद्रवन् ॥ ७.१२९.१७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଧନୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା; ଅସ୍ତ୍ରମାନ ସେମାନଙ୍କ ବାହୁରୁ ଖସି ପଡ଼ିଲା, ଏବଂ କେତେକଙ୍କ ପ୍ରାଣ ପଳାଇଗଲା।
7.129.18
वित्रस्तानि च सर्वाणि शकृन्मूत्रं प्रसुस्रुवुः ।
वाहनानि च सर्वाणि बभूवुर्विमनांसि च ॥ ७.१२९.१८ ॥
ଭୟଭୀତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ବାହନ ମଳମୂତ୍ର ତ୍ୟାଗ କଲେ; ସମସ୍ତ ବାହନ ବିଷଣ୍ଣ ଓ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହୋଇଗଲେ।
7.129.19
प्रादुरासन्निमित्तानि घोराणि सुबहून्युत ।
गृध्रकङ्कबलैश्चासीदन्तरिक्षं समावृतम् ॥ ७.१२९.१९ ॥
ବହୁ ଭୟଙ୍କର ଅଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକଟ ହେଲା; ଶକୁନି, ବଗ ଓ ଚିଲ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶ ଆଚ୍ଛନ୍ନ ହେଲା।
7.129.20
तस्मिन्सुतुमुले राजन्कर्णभीमसमागमे ।
ततः कर्णस्तु विंशत्या शराणां भीममार्दयत् ॥ ७.१२९.२० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ଭୀଷଣ ଯୁଦ୍ଧରେ, କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଭୀମଙ୍କ ସାମନାରେ, କର୍ଣ୍ଣ ବିଂଶତି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଭୀମଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କଲେ।
7.129.21
विव्याध चास्य त्वरितः सूतं पञ्चभिराशुगैः ।
प्रहस्य भीमसेनोऽपि कर्णं प्रत्याद्रवद्रणे ॥ ७.१२९.२१ ॥
ସେ ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କ ସାରଥିକୁ ପାଞ୍ଚଟି ଦ୍ରୁତ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ଭୀମସେନ ମଧ୍ୟ ହସି ରଣରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁଗଲେ।
7.129.22
सायकानां चतुः षष्ट्या क्षिप्रकारी महायशाः ।
तस्य कर्णो महेष्वासः सायकांश्चतुरोऽक्षिपत् ॥ ७.१२९.२२ ॥
ଚଉଷଠି ବାଣ ସହିତ, କ୍ଷିପ୍ର କର୍ମା ସେହି ମହାଯଶା; ତାଙ୍କ ଉପରେ ମହାଧନୁର୍ଧର କର୍ଣ୍ଣ ଚାରିଟି ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.129.23
असम्प्राप्तांश्च तान्भीमः सायकैर्नतपर्वभिः ।
चिच्छेद बहुधा राजन्दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१२९.२३ ॥
ତାଙ୍କ ପାଖରେ ନ ପହଞ୍ଚିଥିବା ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକୁ ଭୀମ ନତ ପର୍ବ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ବହୁ ଖଣ୍ଡରେ କାଟିଦେଲେ; ହେ ରାଜନ, ନିଜର ହସ୍ତ-ଚପଳତା ଦେଖାଇ।
7.129.24
तं कर्णश्चादयामास शरव्रातैरनेकशः ।
सञ्छाद्यमानः कर्णेन बहुधा पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२९.२४ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ବାଣ ସମୂହ ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ଥର ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ; କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବହୁ ପ୍ରକାରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର...
7.129.25
चिच्छेद चापं कर्णस्य मुष्टिदेशे महारथः ।
विव्याध चैनं बहुभिः सायकैर्नतपर्वभिः ॥ ७.१२९.२५ ॥
ମହାରଥୀ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଧନୁ ମୁଷ୍ଟିଦେଶରେ କାଟିଦେଲେ; ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ଅନେକ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.129.26
अथान्यद्धनुरादाय सञ्यं कृत्वा च सूतजः ।
विव्याध समरे भीमं भीमकर्मा महारथः ॥ ७.१२९.२६ ॥
ତା'ପରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଧନୁ ନେଇ ଦୁଆରୀ ଲଗାଇ ସୂତପୁତ୍ର, ଭୀମକର୍ମା ମହାରଥୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.129.27
तस्य बीमो भृशं क्रुद्धस्त्रीञ्शरान्नतपर्वणः ।
निचखानोरसि क्रुद्धः सूतपुत्रस्य वेगतः ॥ ७.१२९.२७ ॥
ତେବେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଭୀମ ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ତିନୋଟି ବାଣ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ଛାତିରେ ବେଗରେ ପୋତିଦେଲେ।
7.129.28
तैः कर्णोऽराजत शरैरुरोमध्यगतैः सदा ।
महीधर इवोदग्रस्त्रिशृङ्गो भरतर्षभ ॥ ७.१२९.२८ ॥
ଛାତିର ମଝିରେ ବିଦ୍ଧ ସେହି ବାଣମାନଙ୍କ ସହିତ କର୍ଣ୍ଣ ଉଚ୍ଚ ତ୍ରିଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତ ପରି ଶୋଭାୟମାନ ହେଲେ, ହେ ଭରତର୍ଷଭ।
7.129.29
सुस्राव चास्य रुधिरं विद्धस्य परमेषुभिः ।
धातुप्रस्यन्दिनः शैलाद्यथा गैरिकधातवः ॥ ७.१२९.२९ ॥
ଉତ୍ତମ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ତାଙ୍କ ରକ୍ତ ବହିଗଲା, ଯେପରି ପର୍ବତରୁ ଗୈରିକ ଧାତୁ ବହେ।
7.129.30
किञ्चिद्विचलितः कर्णः सुप्रहाराभिपीडितः ।
आकर्णपूर्णमाकृष्य भीमं विव्याध सायकैः ॥ ७.१२९.३० ॥
ଟିକିଏ ଟଳିଲେ କର୍ଣ୍ଣ, ଉତ୍ତମ ପ୍ରହାରରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧନୁ ଟାଣି ଭୀମଙ୍କୁ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.129.31
चिक्षेप च पुनर्बाणाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ।
स शरैरर्दितस्तेन कर्णेन दृढधन्विना।
धनुर्ज्यामच्छिनत्तूर्णं भीमस्तस्य क्षुरेण ह ॥ ७.१२९.३१ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ପୁଣି ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲେ। ଦୃଢ଼ଧନ୍ବୀ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ଭୀମ ତୁରନ୍ତ କ୍ଷୁରପ୍ରରେ ତାଙ୍କ ଧନୁର ଦଉଡ଼ି କାଟିଦେଲେ।
7.129.32
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ।
वाहांश्च चतुरस्तस्य व्यसूंश्चक्रे महारथः ॥ ७.१२९.३२ ॥
ମହାରଥୀ ଭୀମ ଭଲ୍ଲରେ ତାଙ୍କ ସାରଥିଙ୍କୁ ରଥାସନରୁ ପକାଇଦେଲେ; ତାଙ୍କ ଚାରି ଘୋଡ଼ାକୁ ପ୍ରାଣହୀନ କରିଦେଲେ।
7.129.33
हताश्वात्तु रथात्कर्णः समाप्लुत्य विशाम्पते ।
स्यन्दनं वृषसेनस्य तूर्णमापुप्लुवे भयात् ॥ ७.१२९.३३ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ଘୋଡ଼ା ମରିବାରୁ କର୍ଣ୍ଣ ରଥରୁ ଡେଇଁ ଭୟରେ ତୁରନ୍ତ ବୃଷସେନଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ିଗଲେ।
7.129.34
निर्जित्य तु रणे कर्णं भीमसेनः प्रतापवान् ।
ननाद बलवान्नादं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ७.१२९.३४ ॥
ରଣରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଜିଣି ପ୍ରତାପୀ ଭୀମସେନ ମେଘଗର୍ଜନ ପରି ବଳବାନ ନାଦ କଲେ।
7.129.35
तस्य तं निनदं श्रुत्वा प्रहृष्टोऽभूद्युधिष्ठिरः ।
कर्णं पराजितं मत्वा भीमसेनेन संयुगे ॥ ७.१२९.३५ ॥
ତାଙ୍କ ସେହି ନାଦ ଶୁଣି ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ; ଭାବିଲେ ଯେ ରଣରେ ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କର୍ଣ୍ଣ ପରାଜିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
7.129.36
समन्ताच्छङ्खनिनदं पाण्डुसेनाऽकरोत्तदा ।
शत्रुसेनाध्वनिं श्रुत्वा तावका ह्यनदन्भृशम् ॥ ७.१२९.३६ ॥
ସେତେବେଳେ ଚାରିପଟୁ ପାଣ୍ଡବ ସେନା ଶଙ୍ଖନାଦ କଲା। ଶତ୍ରୁସେନାର ସେହି ଧ୍ୱନି ଶୁଣି ଆପଣଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ ଗର୍ଜନ କଲେ।
7.129.37
स शङ्खबाणनिनदैर्हर्षाद्राजा स्ववाहिनीम् ।
चक्रे युधिष्ठिरः सङ्ख्ये हर्षनादैश्च सङ्कुलाम्
गाण्डीवं व्याक्षिपत्पार्थः कृष्णोऽप्यब्जमवादयत् ॥ ७.१२९.३७ ॥
ଶଙ୍ଖ ଓ ବାଣର ନିନାଦରେ ଆନନ୍ଦିତ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜ ସେନାକୁ ହର୍ଷନାଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ। ପାର୍ଥ ଗାଣ୍ଡୀବ ଟାଣି ହଲାଇଲେ; କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ଶଙ୍ଖ ବଜାଇଲେ।
7.129.38
तमन्तर्धाय निनदं भीमस्य नदतो ध्वनिः ।
अश्रूयत तदा राजन्सर्वसैन्येषु दारुणः ॥ ७.१२९.३८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ନିନାଦକୁ ଢାଙ୍କି ଭୀମର ଗର୍ଜନର ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଣାଗଲା।
7.129.39
ततो व्यायच्छतामस्त्रैः पृथक्पृथगजिह्मगैः ।
मृदुपूर्वं तु राधेयो दृढपूर्वं तु पाण्डवः ॥ ७.१२९.३९ ॥
ତା'ପରେ ଧନୁ ଟାଣୁଥିବା ସେମାନେ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ସିଧା ବାଣରେ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କଲେ; ରାଧେୟ (କର୍ଣ୍ଣ) ପ୍ରଥମେ କୋମଳ ଭାବରେ, ଏବଂ ପାଣ୍ଡବ ପ୍ରଥମେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ।
7.129.40
भीमोऽपि च महाराज वैकर्तनमुपाद्रवत् ।
आसुरे तु महासैन्ये तारकं पावकिर्यथा ॥ ७.१२९.४० ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଭୀମ ମଧ୍ୟ ବୈକର୍ତନ (କର୍ଣ୍ଣ) ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ, ଯେପରି ଅସୁରଙ୍କ ମହାସେନାରେ ପାବକି (ସ୍କନ୍ଦ) ତାରକ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଥିଲେ।
7.129.41
तयोरेवं महद्युद्धमभवद्भीमकर्णयोः ।
तं भीमसेनो महता शरवर्षेण वारयन् ॥ ७.१२९.४१ ॥
ଭୀମ ଓ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହିପରି ମହାଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଭୀମସେନ ମହା ବାଣବର୍ଷଣରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ।
7.129.42
विव्याध सारथिं चास्य हयांश्च चतुरः शरैः ।
ध्वजं चास्य पताकां च भल्लैः सन्नतपर्वभिः।
रथं च चक्ररक्षौ च भीमश्चिच्छेद मारिष ॥ ७.१२९.४२ ॥
ସେ ତାଙ୍କ ସାରଥି ଓ ଚାରି ଘୋଡାକୁ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ତାଙ୍କ ଧ୍ୱଜ ଓ ପତାକାକୁ ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ଭଲ୍ଲରେ — ହେ ମାରିଷ, ଭୀମ ରଥ ଓ ଦୁଇ ଚକ୍ରରକ୍ଷକଙ୍କୁ ଛେଦ କଲେ।
7.129.43
कर्णोऽपि रथिनां श्रेष्ठो भीमसेनेन कम्पितः ।
खङ्गचर्मधरो राजन्भीममभ्यद्रवद्बली ॥ ७.१२९.४३ ॥
ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କମ୍ପିତ ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ, ହେ ରାଜନ, ଖଡ୍ଗ ଓ ଢାଲ ଧାରଣ କରି ବଳବାନ ହୋଇ ଭୀମଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାବିତ ହେଲେ।
7.129.44
भीमश्चिच्छेद खङ्गं च चर्मणा सह मारिष ॥ ७.१२९.४४ ॥
ହେ ମାରିଷ, ଭୀମ ଢାଲ ସହିତ ଖଡ୍ଗ କାଟିଦେଲେ।
7.129.45
दृष्ट्वा कर्णं च पार्थेन बाधितं बहुभिः शरैः ।
दुर्योधनो महाराज दुश्शलं प्रत्यभाषत।
कर्णं कृच्छ्रगतं पश्य शीघ्रं यानं प्रयच्छह ॥ ७.१२९.४५ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଅନେକ ବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ହେ ମହାରାଜ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଦୁଃଶାସନଙ୍କୁ କହିଲେ: "କର୍ଣ୍ଣ ସଙ୍କଟରେ ଅଛନ୍ତି ଦେଖ, ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କୁ ରଥ ଦିଅ।"
7.129.46
एवमुक्तस्ततो राज्ञा दुश्शलः समुपाद्रवत् ।
दुश्शलस्य रथं कर्णश्चारुरोह महारथः ॥ ७.१२९.४६ ॥
ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହିପରି କୁହାଯାଇ ଦୁଃଶାସନ ଶୀଘ୍ର ଧାବିତ ହେଲେ; ମହାରଥୀ କର୍ଣ୍ଣ ଦୁଃଶାସନଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ।
7.129.47
तौ पार्थः सहसा गत्वा विव्याध दशभिः शरैः ।
पुनश्च कर्णं विद्ध्वाऽपि दुश्शलस्य शिरोऽहरत् ॥ ७.१२९.४७ ॥
ପାର୍ଥ ସହସା ଅଗ୍ରସର ହୋଇ ସେ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଦଶଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ପୁଣି କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କରି ଦୁଃଶାସନଙ୍କ ମସ୍ତକ କାଟିଦେଲେ।
7.129.48
दुश्शलं निहतं दृष्ट्वा भीमसेनेन मारिष ।
तस्यैव धनुरादाय कर्णो विव्याध पाण्डवम् ॥ ७.१२९.४८ ॥
ହେ ମାରିଷ, ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଶାସନ ନିହତ ହେଲା ଦେଖି, କର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କରି ଧନୁ ନେଇ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.129.49
अन्योन्यं समरे वीरौ युयुधाते महाबलौ ।
शत्रुघ्नौ शत्रुमध्ये तु बलवज्रभृताविव ॥ ७.१२९.४९ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେହି ଦୁଇ ବୀର, ମହାବଳୀ ଓ ଶତ୍ରୁସଂହାରକ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କ ପରି ପରସ୍ପର ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.129.50
भीमो विद्धा हयांश्चैव सारथिं च पुनः पुनः ।
कर्णमभ्यद्रवत्पार्थः प्रहसंश्च महाबलः ॥ ७.१२९.५० ॥
ଭୀମ ଘୋଡ଼ା ଓ ସାରଥିକୁ ବାରମ୍ବାର ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ଏବଂ ମହାବଳୀ ପାର୍ଥ ହସି ହସି କର୍ଣ୍ଣ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ।
7.129.51
ततो व्यायच्छमानस्य भीमसेनस्य संयुगे ।
तत्सैन्यं कलिलीभूतं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.१२९.५१ ॥
ତା'ପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମସେନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଳରେ ଲଢ଼ୁଥିବା ସମୟରେ ସେହି ସୈନ୍ୟ ବିଭ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଗଲା, କିଛି ଚିହ୍ନି ହେଲା ନାହିଁ।