മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.129.1
निनदन्तं तथा तं तु भीमसेनं महाबलम् ।
मेघस्तनितनिर्घोषं के वीराः पर्यवारयन् ॥ ७.१२९.१ ॥
ഗർജിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന, മേഘഗർജ്ജനം പോലെ മുഴങ്ങുന്ന മഹാബലനായ ഭീമസേനനെ ഏതൊക്കെ വീരന്മാർ വളഞ്ഞു?
7.129.2
न हि पश्याम्यहं तं वै त्रिषु लोकेषु कञ्चन ।
क्रुद्धस्य भीमसेनस्य यस्तिष्ठेदग्रतो रणे ॥ ७.१२९.२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ കോപിച്ച ഭീമസേനന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ കഴിയുന്ന ആരെയും മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
7.129.3
गदां युयुत्समानस्य कालस्येवेह सञ्चय ।
न हि पश्याम्यहं युद्धे यस्तिष्ठेदग्रतः पुमान् ॥ ७.१२९.३ ॥
സഞ്ജയാ! യുദ്ധത്തിൽ ഗദയുമായി പോരാടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന, കാലനെപ്പോലെ നിൽക്കുന്ന അവന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു പുരുഷനെയും ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
7.129.4
रथं रथेन यो हन्यात्कुञ्जरं कुञ्चरेण च ।
कस्तस्य समरे स्थाता साक्षादपि पुरन्दरः ॥ ७.१२९.४ ॥
രഥംകൊണ്ട് രഥത്തെയും ആനകൊണ്ട് ആനയെയും തകർക്കുന്ന അവന്റെ മുന്നിൽ യുദ്ധത്തിൽ നിൽക്കാൻ ആർക്കു കഴിയും? സാക്ഷാൽ ഇന്ദ്രനായാലും?
7.129.5
क्रुद्धस्य भीमसेनस्य मम पुत्राञ्जिघांसतः ।
दुर्योधनहिते युक्ताः समतिष्ठन्त केऽग्रतः ॥ ७.१२९.५ ॥
കോപിച്ച ഭീമസേനൻ എന്റെ പുത്രന്മാരെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, ദുര്യോധനന്റെ ഹിതത്തിനായി ഉറച്ച് മുന്നിൽ നിന്നത് ആരൊക്കെയാണ്?
7.129.6
भीमसेनदवाग्नेस्तु मम पुत्रांस्तृणोलपम् ।
प्रधक्ष्यतो रणमुखे केऽतिष्ठन्नग्रतो नराः ॥ ७.१२९.६ ॥
ഭീമസേനനെന്ന കാട്ടുതീ യുദ്ധമുഖത്തു എന്റെ പുത്രന്മാരെ പുല്ലുപോലെ ചുട്ടെരിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അതിന്റെ മുന്നിൽ ആരൊക്കെ നിന്നു?
7.129.7
काल्यमानांस्तु पुत्रान्मे दृष्ट्वा भीमस्य संयुगे ।
कालेनेव प्रजाः सर्वाः के भीमं पर्यवारयन् ॥ ७.१२९.७ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഭീമനാൽ എന്റെ പുത്രന്മാർ ദഹിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ട്, കാലത്താൽ എല്ലാ ജീവികളെയുമെന്നപോലെ, ആരാണ് ഭീമനെ ചുറ്റിയത്?
7.129.8
न मेऽर्जुनाद्भयं तादृक्कृष्णान्नापि च सात्वतात् ।
हुतभुग्जन्मनो नैव यादृग्भीमाद्भयं मम ॥ ७.१२९.८ ॥
അർജുനനിൽ നിന്ന് എനിക്ക് അത്തരം ഭയമില്ല, കൃഷ്ണനിൽ നിന്നും സാത്വതനിൽ നിന്നും ഇല്ല; അഗ്നിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഭയം പോലെ ഭീമനിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ഭയമുണ്ട്.
7.129.9
भीमवह्नेः प्रदीप्तस्य मम पुत्रान्दिधक्षतः ।
के शूराः पर्यवर्तन्त तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१२९.९ ॥
ഭീമനെന്ന ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നി എന്റെ പുത്രന്മാരെ ദഹിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, ഏത് ശൂരന്മാർ തിരിഞ്ഞുനിന്നു? സഞ്ജയാ, അത് എന്നോട് പറയൂ.
7.129.10
तथा तु नर्दमानं तं भीमसेनं महाबलम् ।
तुमुलेनैव शब्देन कर्णोऽप्यभ्यद्रवद्बली ॥ ७.१२९.१० ॥
ഇങ്ങനെ ഗർജിച്ച മഹാബലനായ ഭീമസേനനു നേരെ, ഭയങ്കരമായ ശബ്ദത്തോടെ ബലവാനായ കർണനും പാഞ്ഞടുത്തു.
7.129.11
व्याक्षिपन्सुमहच्चापमतिमात्रममर्षणः ।
कर्णः सुयुद्धमाकाङ्क्षन्दर्शयिष्यन्बलं मृधे ॥ ७.१२९.११ ॥
വളരെ വലിയ വില്ല് അതിരുകടന്ന് ചുഴറ്റിക്കൊണ്ട്, അസഹിഷ്ണുവായ കർണൻ, നല്ല യുദ്ധം ആഗ്രഹിച്ച്, യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ ബലം കാണിക്കാൻ ഒരുങ്ങി.
7.129.12
रुरोध मार्गं भीमस्य वातस्येव महीरुहः ।
भीमोऽपि दृष्ट्वा सावेगं पुरो वैकर्तनं स्थितम् ॥ ७.१२९.१२ ॥
മരം കാറ്റിന്റെ വഴി തടയുന്നതുപോലെ അവൻ ഭീമന്റെ വഴി തടഞ്ഞു. ഭീമനും വേഗത്തിൽ മുന്നിൽ നിന്ന വൈകർത്തനനെ (കർണനെ) കണ്ടു.
7.129.13
चुकोप बलवद्वीरश्चिक्षेपास्य शिलाशितान् ।
तान्प्रत्यगृह्णात्कर्णोऽपि प्रतीपं प्रापयच्छरान् ॥ ७.१२९.१३ ॥
വീരനായ ഭീമൻ അത്യന്തം കോപിച്ച് അവന്റെ നേർക്ക് കല്ലിൽ മൂർച്ചകൂട്ടിയ അമ്പുകൾ എറിഞ്ഞു. കർണനും അവയെ എതിരേറ്റ് അവയ്ക്കെതിരെ തന്റെ അമ്പുകൾ അയച്ചു.
7.129.14
ततस्तु सर्वयोधानां यतनां प्रेक्षतां तदा ।
प्रावेपन्निव गात्राणि कर्णभीमसमागमे ॥ ७.१२९.१४ ॥
അപ്പോൾ കർണ-ഭീമ സമാഗമം കണ്ടുനിന്ന എല്ലാ യോദ്ധാക്കളുടെയും ശരീരങ്ങൾ വിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
7.129.15
रथिनां सादिनां चैव तयोः श्रुत्वा तलस्वनम् ।
भीमसेनस्य निनदं श्रुत्वा घोरं रणाजिरे ॥ ७.१२९.१५ ॥
രണഭൂമിയിൽ അവർ ഇരുവരുടെയും കൈയടിയൊച്ചയും ഭീമസേനന്റെ ഭീകരമായ ഗർജ്ജനവും കേട്ടപ്പോൾ രഥികളും അശ്വാരൂഢരും അതുകേട്ടു.
7.129.16
खं च भूमिं च संरुद्धां मेनिरे क्षत्रियर्षभाः ।
पुनर्घोरेण नादेन पाण्डवस्य महात्मनः ॥ ७.१२९.१६ ॥
മഹാത്മാവായ പാണ്ഡവന്റെ ഭീകരമായ നാദത്താൽ ആകാശവും ഭൂമിയും നിറഞ്ഞുപോയി എന്ന് ക്ഷത്രിയശ്രേഷ്ഠന്മാർ കരുതി.
7.129.17
समरे सर्वयोधानां धनूंष्यभ्यपतन्क्षितौ ।
शस्त्राणि न्यपतन्दोर्भ्यः केषाञ्चिच्चासवोऽद्रवन् ॥ ७.१२९.१७ ॥
യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ യോദ്ധാക്കളുടെയും വില്ലുകൾ നിലത്തുവീണു; ആയുധങ്ങൾ അവരുടെ കൈകളിൽനിന്ന് വീണു; ചിലരുടെ പ്രാണൻ പാഞ്ഞുപോയി.
7.129.18
वित्रस्तानि च सर्वाणि शकृन्मूत्रं प्रसुस्रुवुः ।
वाहनानि च सर्वाणि बभूवुर्विमनांसि च ॥ ७.१२९.१८ ॥
ഭയന്നുവിറച്ച വാഹനങ്ങളെല്ലാം മലമൂത്രങ്ങൾ ഒഴുക്കി; വാഹനങ്ങളെല്ലാം മനസ്സുമടുത്തവയായി.
7.129.19
प्रादुरासन्निमित्तानि घोराणि सुबहून्युत ।
गृध्रकङ्कबलैश्चासीदन्तरिक्षं समावृतम् ॥ ७.१२९.१९ ॥
പല ഭയങ്കരമായ ശകുനങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; കഴുകന്മാരും കൊക്കുകളും പരുന്തുകളും കൊണ്ട് ആകാശം മൂടപ്പെട്ടു.
7.129.20
तस्मिन्सुतुमुले राजन्कर्णभीमसमागमे ।
ततः कर्णस्तु विंशत्या शराणां भीममार्दयत् ॥ ७.१२९.२० ॥
രാജാവേ, ആ ഘോരയുദ്ധത്തിൽ, കർണ്ണനും ഭീമനും തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടിയപ്പോൾ, കർണ്ണൻ ഇരുപത് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ഭീമനെ പീഡിപ്പിച്ചു.
7.129.21
विव्याध चास्य त्वरितः सूतं पञ्चभिराशुगैः ।
प्रहस्य भीमसेनोऽपि कर्णं प्रत्याद्रवद्रणे ॥ ७.१२९.२१ ॥
അവൻ ഉടനെ അവന്റെ സാരഥിയെ അഞ്ച് വേഗമേറിയ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് തുളച്ചു; ഭീമസേനനും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ കർണ്ണന്റെ നേരെ പാഞ്ഞു.
7.129.22
सायकानां चतुः षष्ट्या क्षिप्रकारी महायशाः ।
तस्य कर्णो महेष्वासः सायकांश्चतुरोऽक्षिपत् ॥ ७.१२९.२२ ॥
അറുപത്തിനാല് അമ്പുകളോടെ വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആ മഹായശസ്വി; അവന്റെ നേരെ മഹാധനുർധരനായ കർണ്ണൻ നാല് അമ്പുകൾ തൊടുത്തു.
7.129.23
असम्प्राप्तांश्च तान्भीमः सायकैर्नतपर्वभिः ।
चिच्छेद बहुधा राजन्दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.१२९.२३ ॥
അവനിലെത്താത്ത ആ അമ്പുകളെ ഭീമൻ വളഞ്ഞ മുനകളുള്ള തന്റെ അമ്പുകളാൽ പല കഷണങ്ങളായി മുറിച്ചു; രാജാവേ, കൈത്തിരക്ക് കാണിച്ചുകൊണ്ട്.
7.129.24
तं कर्णश्चादयामास शरव्रातैरनेकशः ।
सञ्छाद्यमानः कर्णेन बहुधा पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२९.२४ ॥
കർണ്ണൻ അവനെ അമ്പുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളാൽ പലതവണ മൂടി; കർണ്ണനാൽ പല വിധത്തിൽ മൂടപ്പെട്ട പാണ്ഡുപുത്രൻ...
7.129.25
चिच्छेद चापं कर्णस्य मुष्टिदेशे महारथः ।
विव्याध चैनं बहुभिः सायकैर्नतपर्वभिः ॥ ७.१२९.२५ ॥
മഹാരഥൻ കർണ്ണന്റെ വില്ല് പിടിയുടെ അടുത്തുവെച്ച് മുറിച്ചു; വളഞ്ഞ പർവ്വങ്ങളുള്ള പല അമ്പുകളാൽ അവനെ തുളച്ചു.
7.129.26
अथान्यद्धनुरादाय सञ्यं कृत्वा च सूतजः ।
विव्याध समरे भीमं भीमकर्मा महारथः ॥ ७.१२९.२६ ॥
പിന്നെ മറ്റൊരു വില്ലെടുത്ത് ഞാൺ കെട്ടി, സൂതപുത്രനായ ഭീകരകർമ്മാവായ മഹാരഥൻ യുദ്ധത്തിൽ ഭീമനെ തുളച്ചു.
7.129.27
तस्य बीमो भृशं क्रुद्धस्त्रीञ्शरान्नतपर्वणः ।
निचखानोरसि क्रुद्धः सूतपुत्रस्य वेगतः ॥ ७.१२९.२७ ॥
അപ്പോൾ അത്യന്തം കുപിതനായ ഭീമൻ വളഞ്ഞ പർവ്വങ്ങളുള്ള മൂന്ന് അമ്പുകൾ സൂതപുത്രന്റെ മാർവ്വിലേക്ക് വേഗത്തിൽ ആഴ്ത്തി.
7.129.28
तैः कर्णोऽराजत शरैरुरोमध्यगतैः सदा ।
महीधर इवोदग्रस्त्रिशृङ्गो भरतर्षभ ॥ ७.१२९.२८ ॥
നെഞ്ചിന്റെ മധ്യത്തിൽ തറച്ച ആ അമ്പുകളാൽ കർണ്ണൻ ഉയർന്ന മൂന്നു ശൃംഗങ്ങളുള്ള പർവ്വതംപോലെ ശോഭിച്ചു, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
7.129.29
सुस्राव चास्य रुधिरं विद्धस्य परमेषुभिः ।
धातुप्रस्यन्दिनः शैलाद्यथा गैरिकधातवः ॥ ७.१२९.२९ ॥
ഉത്തമമായ അമ്പുകളാൽ തുളയ്ക്കപ്പെട്ടവന്റെ രക്തം ഒഴുകി; മലയിൽ നിന്ന് ഗൈരികധാതുക്കൾ ഒഴുകുന്നതുപോലെ.
7.129.30
किञ्चिद्विचलितः कर्णः सुप्रहाराभिपीडितः ।
आकर्णपूर्णमाकृष्य भीमं विव्याध सायकैः ॥ ७.१२९.३० ॥
കുറച്ചു വിറച്ച കർണ്ണൻ, മികച്ച പ്രഹരങ്ങളാൽ പീഡിതനായി, ചെവിവരെ വില്ലു വലിച്ച് ഭീമനെ അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു.
7.129.31
चिक्षेप च पुनर्बाणाञ्शतशोऽथ सहस्रशः ।
स शरैरर्दितस्तेन कर्णेन दृढधन्विना।
धनुर्ज्यामच्छिनत्तूर्णं भीमस्तस्य क्षुरेण ह ॥ ७.१२९.३१ ॥
കർണ്ണൻ വീണ്ടും നൂറും ആയിരവും അമ്പുകൾ തൊടുത്തു. ദൃഢധന്വിയായ കർണ്ണന്റെ ശരങ്ങളാൽ പീഡിതനായ ഭീമൻ ഉടൻ ക്ഷുരപ്രം കൊണ്ട് അവന്റെ വില്ലിന്റെ ഞാൺ മുറിച്ചു.
7.129.32
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ।
वाहांश्च चतुरस्तस्य व्यसूंश्चक्रे महारथः ॥ ७.१२९.३२ ॥
മഹാരഥനായ ഭീമൻ ഭല്ലംകൊണ്ട് അവന്റെ സാരഥിയെ രഥത്തട്ടിൽ നിന്ന് വീഴ്ത്തി; അവന്റെ നാല് കുതിരകളെയും പ്രാണനറ്റവയാക്കി.
7.129.33
हताश्वात्तु रथात्कर्णः समाप्लुत्य विशाम्पते ।
स्यन्दनं वृषसेनस्य तूर्णमापुप्लुवे भयात् ॥ ७.१२९.३३ ॥
ഹേ പ്രജാപതേ, കുതിരകൾ ചത്തുവീണപ്പോൾ കർണ്ണൻ രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടി, ഭയത്താൽ വേഗം വൃഷസേനന്റെ രഥത്തിൽ കയറി.
7.129.34
निर्जित्य तु रणे कर्णं भीमसेनः प्रतापवान् ।
ननाद बलवान्नादं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ७.१२९.३४ ॥
യുദ്ധത്തിൽ കർണ്ണനെ ജയിച്ച പ്രതാപവാനായ ഭീമസേനൻ മേഘഗർജ്ജനം പോലെ ശക്തമായി ഗർജ്ജിച്ചു.
7.129.35
तस्य तं निनदं श्रुत्वा प्रहृष्टोऽभूद्युधिष्ठिरः ।
कर्णं पराजितं मत्वा भीमसेनेन संयुगे ॥ ७.१२९.३५ ॥
അവന്റെ ആ ഗർജ്ജനം കേട്ട് യുധിഷ്ഠിരൻ സന്തോഷിച്ചു; യുദ്ധത്തിൽ ഭീമസേനനാൽ കർണ്ണൻ പരാജിതനായെന്ന് അവൻ കരുതി.
7.129.36
समन्ताच्छङ्खनिनदं पाण्डुसेनाऽकरोत्तदा ।
शत्रुसेनाध्वनिं श्रुत्वा तावका ह्यनदन्भृशम् ॥ ७.१२९.३६ ॥
അപ്പോൾ എല്ലായിടത്തുനിന്നും പാണ്ഡവസേന ശംഖനാദം മുഴക്കി. ശത്രുസേനയുടെ ആ ശബ്ദം കേട്ട് നിങ്ങളുടെ വീരന്മാർ അത്യധികം ഗർജ്ജിച്ചു.
7.129.37
स शङ्खबाणनिनदैर्हर्षाद्राजा स्ववाहिनीम् ।
चक्रे युधिष्ठिरः सङ्ख्ये हर्षनादैश्च सङ्कुलाम्
गाण्डीवं व्याक्षिपत्पार्थः कृष्णोऽप्यब्जमवादयत् ॥ ७.१२९.३७ ॥
ശംഖനാദവും ബാണങ്ങളുടെ ശബ്ദവുംകൊണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരൻ യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ സേനയെ ഹർഷനാദങ്ങളാൽ നിറച്ചു. പാർത്ഥൻ ഗാണ്ഡീവം വലിച്ചുകുലുക്കി; കൃഷ്ണനും ശംഖം മുഴക്കി.
7.129.38
तमन्तर्धाय निनदं भीमस्य नदतो ध्वनिः ।
अश्रूयत तदा राजन्सर्वसैन्येषु दारुणः ॥ ७.१२९.३८ ॥
രാജാവേ, ആ ശബ്ദത്തെ മറച്ചുകൊണ്ട് ഭീമന്റെ ഗർജ്ജനത്തിന്റെ ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം അപ്പോൾ എല്ലാ സേനകളിലും കേൾക്കപ്പെട്ടു.
7.129.39
ततो व्यायच्छतामस्त्रैः पृथक्पृथगजिह्मगैः ।
मृदुपूर्वं तु राधेयो दृढपूर्वं तु पाण्डवः ॥ ७.१२९.३९ ॥
അനന്തരം വില്ലുവലിച്ച് അവർ ഓരോരുത്തരും നേരായ അമ്പുകളാൽ അസ്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ചു; രാധേയൻ (കർണ്ണൻ) ആദ്യം മൃദുവായും പാണ്ഡവൻ ആദ്യം ദൃഢമായും.
7.129.40
भीमोऽपि च महाराज वैकर्तनमुपाद्रवत् ।
आसुरे तु महासैन्ये तारकं पावकिर्यथा ॥ ७.१२९.४० ॥
മഹാരാജാവേ, ഭീമനും വൈകർത്തനനെ (കർണ്ണനെ) നേരിട്ടു പാഞ്ഞു; അസുരസേനയിൽ പാവകി (സ്കന്ദൻ) താരകനെ നേരിട്ടതുപോലെ.
7.129.41
तयोरेवं महद्युद्धमभवद्भीमकर्णयोः ।
तं भीमसेनो महता शरवर्षेण वारयन् ॥ ७.१२९.४१ ॥
ഭീമനും കർണ്ണനും തമ്മിൽ ഇങ്ങനെ മഹായുദ്ധം ഉണ്ടായി. ഭീമസേനൻ മഹത്തായ അമ്പുമഴയാൽ അവനെ തടുത്തു.
7.129.42
विव्याध सारथिं चास्य हयांश्च चतुरः शरैः ।
ध्वजं चास्य पताकां च भल्लैः सन्नतपर्वभिः।
रथं च चक्ररक्षौ च भीमश्चिच्छेद मारिष ॥ ७.१२९.४२ ॥
അവൻ അവന്റെ സാരഥിയെയും നാല് കുതിരകളെയും അമ്പുകളാൽ പ്രഹരിച്ചു; അവന്റെ ധ്വജവും പതാകയും വളഞ്ഞ മുട്ടുകളുള്ള ഭല്ലങ്ങളാൽ, ഹേ മാരിഷാ, ഭീമൻ രഥവും രണ്ടു ചക്രരക്ഷകരെയും മുറിച്ചു.
7.129.43
कर्णोऽपि रथिनां श्रेष्ठो भीमसेनेन कम्पितः ।
खङ्गचर्मधरो राजन्भीममभ्यद्रवद्बली ॥ ७.१२९.४३ ॥
ഭീമസേനനാൽ വിറയ്ക്കപ്പെട്ട രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കർണ്ണനും, ഹേ രാജാവേ, വാളും പരിചയും ധരിച്ച് ബലവാനായി ഭീമനു നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
7.129.44
भीमश्चिच्छेद खङ्गं च चर्मणा सह मारिष ॥ ७.१२९.४४ ॥
ഹേ മാരിഷാ, ഭീമൻ പരിചയോടൊപ്പം വാൾ മുറിച്ചു.
7.129.45
दृष्ट्वा कर्णं च पार्थेन बाधितं बहुभिः शरैः ।
दुर्योधनो महाराज दुश्शलं प्रत्यभाषत।
कर्णं कृच्छ्रगतं पश्य शीघ्रं यानं प्रयच्छह ॥ ७.१२९.४५ ॥
പാർത്ഥന്റെ പല അമ്പുകളാൽ പീഡിതനായ കർണ്ണനെ കണ്ട്, ഹേ മഹാരാജാവേ, ദുര്യോധനൻ ദുശ്ശാസനനോടു പറഞ്ഞു: "കർണ്ണൻ കഷ്ടസ്ഥിതിയിലാണ്, കാണുക, വേഗം അവന് ഒരു രഥം നൽകുക."
7.129.46
एवमुक्तस्ततो राज्ञा दुश्शलः समुपाद्रवत् ।
दुश्शलस्य रथं कर्णश्चारुरोह महारथः ॥ ७.१२९.४६ ॥
രാജാവിനാൽ ഇപ്രകാരം പറയപ്പെട്ട ദുശ്ശാസനൻ ഉടനെ പാഞ്ഞെത്തി; മഹാരഥനായ കർണ്ണൻ ദുശ്ശാസനന്റെ രഥത്തിൽ കയറി.
7.129.47
तौ पार्थः सहसा गत्वा विव्याध दशभिः शरैः ।
पुनश्च कर्णं विद्ध्वाऽपि दुश्शलस्य शिरोऽहरत् ॥ ७.१२९.४७ ॥
പാർത്ഥൻ പെട്ടെന്ന് മുന്നോട്ടു ചെന്ന് ആ രണ്ടുപേരെയും പത്ത് അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു; വീണ്ടും കർണ്ണനെ തുളച്ച് ദുശ്ശാസനന്റെ തല വെട്ടിമാറ്റി.
7.129.48
दुश्शलं निहतं दृष्ट्वा भीमसेनेन मारिष ।
तस्यैव धनुरादाय कर्णो विव्याध पाण्डवम् ॥ ७.१२९.४८ ॥
ഹേ മാരിഷാ, ഭീമസേനനാൽ ദുശ്ശാസനൻ കൊല്ലപ്പെട്ടതു കണ്ട്, കർണ്ണൻ അവന്റെ തന്നെ വില്ലെടുത്ത് പാണ്ഡവനെ തുളച്ചു.
7.129.49
अन्योन्यं समरे वीरौ युयुधाते महाबलौ ।
शत्रुघ्नौ शत्रुमध्ये तु बलवज्रभृताविव ॥ ७.१२९.४९ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ആ ഇരുവീരന്മാരും, മഹാബലികളും, ശത്രുസംഹാരകരുമായവർ, ശത്രുക്കൾക്കിടയിൽ വജ്രം ധരിച്ച രണ്ടുപേരെപ്പോലെ പരസ്പരം പോരാടി.
7.129.50
भीमो विद्धा हयांश्चैव सारथिं च पुनः पुनः ।
कर्णमभ्यद्रवत्पार्थः प्रहसंश्च महाबलः ॥ ७.१२९.५० ॥
ഭീമൻ കുതിരകളെയും സാരഥിയെയും പലതവണ തുളച്ചു; മഹാബലനായ പാർത്ഥൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കർണനുനേരെ പാഞ്ഞു.
7.129.51
ततो व्यायच्छमानस्य भीमसेनस्य संयुगे ।
तत्सैन्यं कलिलीभूतं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.१२९.५१ ॥
പിന്നീട് യുദ്ധത്തിൽ ഭീമസേനൻ പൂർണബലത്തോടെ പോരാടിയപ്പോൾ ആ സേന കലങ്ങിമറിഞ്ഞു; ഒന്നും തിരിച്ചറിയാനാകാതായി.