மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.13

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

7.13.1

सान्तरे तु प्रतिज्ञाने राज्ञो द्रोणेन निग्रहे ।
ततस्ते सैनिकाः श्रुत्वा तं युधिष्ठिरनिग्रहम्।
सिंहनादरवांश्चक्रुर्बाहुशब्दांश्च कृत्स्नशः ॥ ७.१३.१ ॥

நிபந்தனையுடன் கூடிய சபதத்தில், துரோணரால் அரசனைச் சிறைப்பிடிப்பது குறித்து, அப்போது அந்தச் சேனையினர் யுதிஷ்டிரனைச் சிறைப்பிடிக்கும் செய்தியைக் கேட்டு, சிங்க முழக்கங்களையும் தோள் தட்டும் ஒலிகளையும் முழுவதுமாக எழுப்பினர்.

7.13.2

तच्च सर्वं यथान्यायं धर्मराजेन भारत ।
आप्तैश्चारैः परिज्ञातं भारद्वाजचिकीर्षितम् ॥ ७.१३.२ ॥

ஓ பரதரின் வழித்தோன்றலே, தர்மராஜன் அதையெல்லாம் முறைப்படி அறிந்தான்; நம்பகமான ஒற்றர்கள் மூலம் பாரத்வாஜரின் (துரோணரின்) விருப்பமும் முழுவதுமாக அறியப்பட்டது.

7.13.3

ततः सर्वान्समानाय्य भ्रातृनन्यांश्च सर्वशः ।
अव्रवीद्धर्मराजस्तु धनञ्जयमिदं वचः ॥ ७.१३.३ ॥

பின்னர் சகோதரர்கள் அனைவரையும் மற்றவர்களையும் முழுவதுமாக அழைத்து, தர்மராஜன் தனஞ்சயனிடம் (அர்ஜுனனிடம்) இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.

7.13.4

श्रुतं ते पुरुषव्याघ्र द्रोणस्याद्य चिकीर्षितम् ।
यथा तन्न भवेत्सत्यं तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ७.१३.४ ॥

ஓ புருஷவ்யாக்ரனே! துரோணரின் விருப்பத்தை இன்று நீ கேட்டிருப்பாய்; அது உண்மையாகாதபடி அவ்வாறு ஒரு திட்டம் வகுக்கப்படட்டும்.

7.13.5

सान्तरं हि प्रतिज्ञातं द्रोणेनामित्रघातिना ।
तच्चान्तरममोघेषौ त्वयि तेन समाहितम् ॥ ७.१३.५ ॥

எதிரிகளை அழிக்கும் துரோணர் நிபந்தனையுடன் சபதம் செய்துள்ளார்; அந்த நிபந்தனை, குறி தவறாத அம்புகளை உடையவனே, அவரால் உன்மீது வைக்கப்பட்டுள்ளது.

7.13.6

तत्त्वमद्य महाबाहो युध्यस्व मदनन्तरम् ।
यथा दुर्योधनः कामं नेमं द्रोणादवाप्नुयात् ॥ ७.१३.६ ॥

ஆகையால் ஓ மகாபாகுவே! இன்று நீ எனக்குப் பின் போர் செய், துரியோதனன் துரோணரிடமிருந்து விரும்பியபடி இதைப் பெறாதபடி.

7.13.7

यथा मे न वधः कार्य आचार्यस्य कथञ्चन ।
तथा तव परित्यागो न मे राजंश्चिकीर्षितः ॥ ७.१३.७ ॥

ஆசிரியரைக் கொல்வது எந்த வகையிலும் எனக்குச் செய்யத் தகாததோ, அதுபோல, ஓ அரசே, உம்மைக் கைவிடுவதையும் நான் விரும்பவில்லை.

7.13.8

अप्येवं पाण्डव प्राणानुत्सृजेयमहं युधि ।
प्रतियाताऽहमाचार्यं त्वां न जह्यां कथञ्चन ॥ ७.१३.८ ॥

ஓ பாண்டவரே, போரில் என் உயிரையும் கொடுக்கக்கூடும்; ஆனால் ஆசிரியருக்கு நான் அளித்த வாக்குறுதியின்படி, எந்த வகையிலும் உம்மை நான் கைவிடமாட்டேன்.

7.13.9

त्वां निगृह्याहवे राजन्धार्तराष्ट्रो यमिच्छति ।
न स तं जीवलोकेऽस्मिन्कामं प्राप्ता कथञ्चन ॥ ७.१३.९ ॥

ஓ அரசே, போரில் உம்மைப் பிடித்து தார்தராஷ்டிரன் எதை விரும்புகிறானோ, அதை இந்த உலகில் எந்த வகையிலும் அவன் அடையமாட்டான்.

7.13.10

प्रपतेद्द्यौः सनक्षत्रा पृथिवी शकली भवेत् ।
न त्वां द्रोणो निगृह्णीयाज्जीवमाने मयि ध्रुवम् ॥ ७.१३.१० ॥

நட்சத்திரங்களுடன் வானம் விழட்டும், பூமி துண்டு துண்டாகட்டும்; ஆனால் நான் உயிருடன் இருக்கும்போது துரோணர் நிச்சயமாக உம்மைப் பிடிக்க முடியாது.

7.13.11

यदि तस्य रणे साह्यं कुरुते वज्रभृत्स्वयम् ।
विष्णुर्वा सहितो देवैर्न त्वां प्राप्स्यत्यसौ मृधे ॥ ७.१३.११ ॥

போரில் வஜ்ரதாரியான இந்திரனே அவருக்குத் துணை செய்தாலும், அல்லது தேவர்களுடன் கூடிய விஷ்ணுவே துணை செய்தாலும், அவர் போரில் உம்மைப் பெறமாட்டார்.

7.13.12

मयि जीवति राजेन्द्र न भयं कर्तुमर्हसि ।
द्रोणादस्त्रभृतां श्रेष्ठात्सर्वशस्त्रभृतामपि ॥ ७.१३.१२ ॥

ஓ மன்னர்களின் தலைவரே, நான் உயிருடன் இருக்கும்போது, அஸ்திரதாரிகளில் சிறந்தவரும், எல்லா ஆயுததாரிகளிலும் சிறந்தவருமான துரோணரைப் பற்றி நீர் அஞ்சக்கூடாது.

7.13.13

अन्यच्च ब्रूयां राजेन्द्र प्रतिज्ञां मम निश्चलाम् ॥ ७.१३.१३ ॥

ஓ மன்னர்களின் தலைவரே, இன்னொன்றையும் கூறுவேன்; இது என் அசையாத சபதம்.

7.13.14

न स्मराम्यनृतं तावन्न स्मरामि पराजयम् ।
न स्मरामि प्रतिश्रुत्य विस्मृत्य मनस्वऽकृतम् ॥ ७.१३.१४ ॥

இதுவரை நான் பொய் சொன்னதாக நினைவில்லை; தோல்வியையும் நினைவில்லை. வாக்களித்து மறந்துவிட்ட, மனத்திடமுள்ளவன் செய்யத்தகாத செயலும் நினைவில்லை.

7.13.15

ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च मृदङ्गाश्चानकैः सह ।
प्रावाद्यन्त महाराज पाण्डवानां निवेशने ॥ ७.१३.१५ ॥

பின்னர், ஓ மகாராஜா, பாண்டவர்களின் பாசறையில் சங்குகளும் பேரிகைகளும் மிருதங்கங்களும் ஆனகங்களுடன் ஒலித்தன.

7.13.16

सिंहनादश्च संजज्ञे पाण्डवानां महात्मनाम् ।
धनुर्ज्यातलशब्दश्च गगनस्पृक्सुभैरवः ॥ ७.१३.१६ ॥

மகாத்மாக்களான பாண்டவர்களின் சிம்மநாதம் எழுந்தது; வில்லின் நாணொலியும் உள்ளங்கை ஒலியும் வானைத் தொடும் பயங்கரமாய் எழுந்தன.

7.13.17

श्रुत्वा शङ्खस्य निर्घोषं पाण्डवस्य महौजसः ।
त्वदीयेष्वप्यनीकेषु वादित्राण्यभिजघ्निरे ॥ ७.१३.१७ ॥

மகாபலசாலியான பாண்டவனின் சங்கநாதத்தைக் கேட்டு, உங்கள் படைகளிலும் வாத்தியங்கள் முழங்கின.

7.13.18

ततो व्यूढान्यनीकानि तव तेषां च भारत ।
शनैरुपेयुरन्योन्यं योत्स्यमानानि संयुगे ॥ ७.१३.१८ ॥

பின்னர், ஓ பரதா, உங்களுடையதும் அவர்களுடையதுமான வியூகம் அமைத்த படைகள், போரிட விரும்பி மெல்ல ஒன்றையொன்று நெருங்கின.

7.13.19

ततः प्रववृते युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
पाण्डवानां कुरूणां च द्रोणपाञ्चाल्ययोरपि ॥ ७.१३.१९ ॥

அப்போது பாண்டவர்களுக்கும் கௌரவர்களுக்கும், துரோணருக்கும் பாஞ்சாலர்களுக்கும் இடையே மயிர்சிலிர்க்கும் கடுமையான போர் தொடங்கியது.

7.13.20

यतमानाः प्रयतेन द्रोणानीकविशातने ।
न शेकुः सृञ्जया युद्धे तद्धि द्रोणेन पालितम् ॥ ७.१३.२० ॥

துரோணரின் படையை சிதறடிக்க முழு முயற்சியுடன் முயன்ற போதிலும் சிருஞ்சயர்களால் போரில் வெல்ல முடியவில்லை; ஏனெனில் அது துரோணரால் காக்கப்பட்டது.

7.13.21

तथैव तव पुत्रस्य रथोदाराः प्रहारिणः ।
न शेकुः पाण्डवीं सेनां पाल्यमानां किरीटीना ॥ ७.१३.२१ ॥

அதேபோல் உங்கள் மகனின் சிறந்த தேர்வீரர்கள் தாக்கியும், கிரீடம் தரித்த அர்ஜுனனால் காக்கப்பட்ட பாண்டவர் படையை வெல்ல முடியவில்லை.

7.13.22

आस्तां ते स्तिमिते सेने रक्ष्यमाणे परस्परम् ।
सम्प्रसुप्ते यथा नक्तं वनराज्यौ सुपुष्पिते ॥ ७.१३.२२ ॥

அந்த இரு படைகளும் அசைவற்று, ஒன்றையொன்று காத்துக்கொண்டு, இரவில் மலர்ந்த காட்டுவரிசைகள் உறங்குவதுபோல் அமைதியாக இருந்தன.

7.13.23

ततो रुक्मरथो राजन्नर्केणेव विराजता ।
वरूथिना विनिष्पत्य व्यचरत्पृतनामुखे ॥ ७.१३.२३ ॥

அரசே! அப்போது பொன்னிறத் தேர் கொண்டவர் சூரியனைப் போல் ஒளிரும் கவசத்துடன் வெளிப்பட்டு படையின் முகப்பில் சுற்றி வந்தார்.

7.13.24

तमुद्यन्तं रथेनैकमाशुकारिणमाहवे ।
अनेकमिव सन्त्रसान्मेनिरे पाण्डुसृञ्जयाः ॥ ७.१३.२४ ॥

போரில் ஒரே தேரில் விரைவாகச் செயல்பட்டு முன்னேறிய அவரை பாண்டவர்களும் சிருஞ்சயர்களும் பயந்து பலராக நினைத்தனர்.

7.13.25

तेन मुक्ताः शरा घोरा विचेरुः सर्वतोदिशम् ।
त्रासयन्तो महाराज पाण्डवेयस्य वाहिनीम् ॥ ७.१३.२५ ॥

அவனால் எய்யப்பட்ட கொடிய அம்புகள் எல்லாத் திசைகளிலும் பரவி, மகாராஜனே, பாண்டவர்களின் படையை அச்சுறுத்தின.

7.13.26

मध्यन्दिनमनुप्राप्तो गभस्तिशतसंवृतः ।
यथा दृश्येत घर्मोशुस्तथा द्रोणोऽप्यदृश्यत ॥ ७.१३.२६ ॥

நண்பகலை அடைந்து நூறு கதிர்களால் சூழப்பட்ட சூரியன் தெரிவதுபோல், துரோணரும் தெரிந்தார்.

7.13.27

न चैनं पाण्डवेयानां कश्चिच्छक्नोति भारत ।
वीक्षितुं समरे क्रुद्धं महेन्द्रमिव दानवाः ॥ ७.१३.२७ ॥

பாரதா, பாண்டவர்களில் எவராலும் போரில் கோபமுற்ற இவரைப் பார்க்க முடியவில்லை; தானவர்கள் கோபமுற்ற இந்திரனைப் பார்க்க முடியாதது போல.

7.13.28

मोहयित्वा ततः सैन्यं भारद्वाजः प्रतापवान् ।
धृष्टद्युम्नबलं तूर्णं व्यधमन्निशितैः शरैः
अपनीते ततः पार्थे धर्मराजो जितस्त्वया ॥ ७.१३.२८ ॥

பின்னர் வலிமைமிக்க பாரத்வாஜர் படையை மயக்கி, விரைவில் கூர்மையான அம்புகளால் திருஷ்டத்யும்னனின் படையை அழித்தார். பார்த்தன் அகற்றப்பட்டதும், நீ தர்மராஜனை வென்றாய்.

7.13.29

स दिशः सर्वतो रुद्ध्वा संवृत्य खमजिह्मगैः ।
पार्षतो यत्र तत्रैनामभिनत्पाण्डुवाहिनीम्
ग्रहणे हि जयस्तस्य न वधे पुरुषर्षभ ।
ग्रहणं हि वधात्तस्य धर्मराजस्य मन्यसे।
अनेनैवाभ्युपायेन ग्रहणं समुपैष्यसि ॥ ७.१३.२९ ॥

அவன் எல்லாப் பக்கங்களிலும் திசைகளைத் தடுத்து, நேராகப் பறக்கும் அம்புகளால் வானத்தை மறைத்து, இங்கும் அங்கும் பாண்டவர் படையைத் துளைத்தான். புருஷரிஷபா, அவனுக்கு வெற்றி பிடிப்பதில்தான், கொல்வதில் அல்ல; தர்மராஜனைக் கொல்வதைவிடப் பிடிப்பதையே நீ விரும்புகிறாய். இந்த உபாயத்தாலேயே நீ அவனைப் பிடித்துவிடுவாய்.