ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.132.1
स्वयं शिष्यो महेशस्य भृगूत्तमधनुर्धरः ।
शिष्यत्वं प्राप्तवान्कर्णस्तस्य तुल्योऽस्त्रविद्यया ॥ ७.१३२.१ ॥
ತಾನೇ ಮಹೇಶ್ವರನ ಶಿಷ್ಯನು, ಭೃಗುಕುಲೋತ್ತಮನಾದ (ಪರಶುರಾಮ) ಧನುರ್ಧರನ ಶಿಷ್ಯನು — ಕರ್ಣನು ಶಿಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು; ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಸಮನಾದನು.
7.132.2
तद्विशिष्टोऽपि वा कर्णः शिष्यः शिष्यगुणैर्युतः ।
कुन्तीपुत्रेण भीमेन निर्जितः स तु लीलया ॥ ७.१३२.२ ॥
ಅವರಿಗಿಂತ ವಿಶಿಷ್ಟನಾದರೂ, ಶಿಷ್ಯಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕರ್ಣನು ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಭೀಮನಿಂದ ಲೀಲೆಯಾಗಿಯೇ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
7.132.3
यस्मिञ्जयाशा महती पुत्राणां मम सञ्जय ।
तं भीमाद्विमुखं दृष्ट्वा किन्नु दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.१३२.३ ॥
ಸಂಜಯ, ಯಾರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಜಯದ ಮಹಾ ಆಶೆ ಇತ್ತೋ, ಅವನು ಭೀಮನಿಂದ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ ದುರ್ಯೋಧನನು ಏನು ಹೇಳಿದನು?
7.132.4
कथं च युयुधे भीमो वीर्यश्लाघी महाबलः ॥ ७.१३२.४ ॥
ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಹಾಬಲಿ ಭೀಮನು ಹೇಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು?
7.132.5
कर्णो वा समरे तात किमकार्षीदतः परम् ।
भीमसेनं रणे दृष्ट्वा ज्वलन्तमिव पावकम् ॥ ७.१३२.५ ॥
ಮಗನೇ, ಆ ಬಳಿಕ ಕರ್ಣನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಿದನು? ರಣದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ನೋಡಿ?
7.132.6
रथमन्यं समास्थाय विधिवत्कल्पितं पुनः ।
अभ्ययात्पाण्डवं कर्णो वातोद्धूत इवार्णवः ॥ ७.१३२.६ ॥
ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಮತ್ತೆ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಲಾದ ಇನ್ನೊಂದು ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಕರ್ಣನು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಕೆರಳಿದ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಪಾಂಡವನ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.
7.132.7
क्रुद्धमाधिरथिं दृष्ट्वा पुत्रास्तव विशाम्पते ।
भीमसेनममन्यन्त वैश्वानरमुखे हुतम् ॥ ७.१३२.७ ॥
ಅರಸನೇ! ಕೋಪಗೊಂಡ ಅಧಿರಥನ ಮಗ (ಕರ್ಣ) ನನ್ನು ಕಂಡು, ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಭೀಮಸೇನನು ಅಗ್ನಿಮುಖದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಯಾದನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.
7.132.8
चापशब्दं ततः कृत्वा तलशब्दं च भैरवम् ।
अभ्यद्रवत राधेयो भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.१३२.८ ॥
ಆಗ ಬಿಲ್ಲಿನ ಟಂಕಾರವನ್ನೂ ಭಯಂಕರ ತಾಳದ ಶಬ್ದವನ್ನೂ ಮಾಡಿ, ರಾಧೆಯ ಮಗ (ಕರ್ಣ) ಭೀಮಸೇನನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
7.132.9
पुनरेव तयो राजन्घोर आसीत्समागमः ।
वैकर्तनस्य शूरस्य भीमस्य च महात्मनः ॥ ७.१३२.९ ॥
ಅರಸನೇ! ಆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ, ವಿಕರ್ತನನ ಶೂರ ಕರ್ಣನಿಗೂ ಮಹಾತ್ಮ ಭೀಮನಿಗೂ ಮತ್ತೆ ಭೀಕರ ಕಾಳಗ ನಡೆಯಿತು.
7.132.10
संरब्धौ हि महाबाहू परस्परवधैषिणौ ।
अन्योन्यभीक्षाञ्चक्राते दहन्ताविव लोचनैः ॥ ७.१३२.१० ॥
ಪರಸ್ಪರ ವಧೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದ, ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ಆ ಮಹಾಬಾಹುಗಳು ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಸುಡುವಂತೆ ಪದೇ ಪದೇ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿದರು.
7.132.11
क्रोधरक्रेक्षणौ तीव्रौ निःश्वसन्ताविवोरगौ ।
शूरावन्योन्यमासाद्य ततक्षतुररिन्दमौ ॥ ७.१३२.११ ॥
ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ, ತೀವ್ರವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡುವ ಸರ್ಪಗಳಂತಿದ್ದ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮರ್ದಿಸುವ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶೂರರು ಪರಸ್ಪರ ಎದುರಾಗಿ ಹೊಡೆದಾಡಿದರು.
7.132.12
व्याघ्राविव सुसंरब्धौ श्येनाविव च शीघ्रगौ ।
शरभाविव सङ्क्रुद्धौ युयुधाते परस्परम् ॥ ७.१३२.१२ ॥
ಹುಲಿಗಳಂತೆ ಅತಿ ಕೋಪದಿಂದ, ಗಿಡುಗಗಳಂತೆ ವೇಗದಿಂದ, ಶರಭಗಳಂತೆ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡಿದರು.
7.132.13
ततो भीमः स्मरन्क्लेशानक्षद्यूते वनेऽपि च ।
विराटनगरे चैव दुःखं प्राप्तमरिन्दमः ॥ ७.१३२.१३ ॥
ಆಗ ಶತ್ರುನಾಶಕ ಭೀಮನು ಜೂಜಿನಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿಯೂ, ವಿರಾಟ ನಗರದಲ್ಲಿಯೂ ಅನುಭವಿಸಿದ ಕ್ಲೇಶಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು.
7.132.14
राष्ट्राणां स्फीतरत्नानां हरणं च तवात्मजैः ।
सततं च परिक्लेशान्सपुत्रेण त्वया कृतान् ॥ ७.१३२.१४ ॥
ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ರತ್ನಸಮೃದ್ಧ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದುದು, ಮತ್ತು ನೀನು ಮಗನೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಘೋರ ಕ್ಲೇಶಗಳು.
7.132.15
दग्धुमैच्छश्च यः कुन्तीं सपुत्रां त्वमनागसम् ।
कृष्णायाश्च परिक्लेशं सभामध्ये दुरात्मभिः ॥ ७.१३२.१५ ॥
ನಿರಪರಾಧಿ ಕುಂತಿಯನ್ನೂ ಅವಳ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಸುಡಲು ಬಯಸಿದ ನೀನು, ಮತ್ತು ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದುರಾತ್ಮರಿಂದ ಕೃಷ್ಣೆಗೆ ಉಂಟಾದ ಕ್ಲೇಶ.
7.132.16
केशपक्षग्रहं चैव दुःशासनकृतं तथा ।
परुषाणि च वाक्यानि कर्णोनोक्तानि भारत ॥ ७.१३२.१६ ॥
ದುಶ್ಶಾಸನನು ಮಾಡಿದ ಕೂದಲು ಹಿಡಿದು ಎಳೆದುದು, ಓ ಭಾರತ, ಕರ್ಣನು ಆಡಿದ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳು.
7.132.17
पतिमन्यं परीप्सस्व न सन्ति पतयस्तव ।
पतिता नरके पार्थाः सर्वे षण्डतिलोपमाः ॥ ७.१३२.१७ ॥
ಬೇರೆ ಗಂಡನನ್ನು ಹುಡುಕು; ನಿನಗೆ ಗಂಡಂದಿರಿಲ್ಲ. ಪೃಥೆಯ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ನರಕದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವರು, ಎಳ್ಳಿನಂತೆ ನಪುಂಸಕರು.
7.132.18
समक्षं तव कौरव्य यदूचुः कौरवास्तदा ।
दासीभावेन कृष्णां च भोक्तुकामाः सुतास्तव ॥ ७.१३२.१८ ॥
ಓ ಕೌರವ್ಯ, ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೇ ಆಗ ಕೌರವರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು, ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ದಾಸಿಯನ್ನಾಗಿಸಿ ಅನುಭವಿಸಬಯಸಿದ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು.
7.132.19
यच्चापि तान्प्रव्रजतः कृष्णाजिननिवासिनः ।
परुषाण्युक्तवान्कर्णः सभायां सन्निधौ तव ॥ ७.१३२.१९ ॥
ಚರ್ಮವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನು ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು.
7.132.20
तृणीकृत्य च यत्पार्थांस्तव पुत्रो ववल्ग ह ।
विषमस्थान्समस्थो हि संरब्धो गतचेतनः ॥ ७.१३२.२० ॥
ನಿಮ್ಮ ಮಗನು ಪಾರ್ಥರನ್ನು ಹುಲ್ಲುಕಡ್ಡಿಯಂತೆ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಹಮ್ಮಿನಿಂದ ಹಾರಾಡಿದನು; ವಿಷಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವವರ ಮುಂದೆ ಸಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತವನಂತೆ, ಕೋಪದಿಂದ, ವಿವೇಕ ಕಳೆದುಕೊಂಡು.
7.132.21
बाल्यात्प्रभृति चारिघ्नः स्वानि दुःखानि चिन्तयन् ।
निरविद्यत धर्मात्मा जीवितेन वृकोदरः ॥ ७.१३२.२१ ॥
ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ವೃಕೋದರನು ತನ್ನ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೇ ವಿರಕ್ತನಾದನು.
7.132.22
ततो विष्फार्य सुमहद्धेमपृष्ठं दुरासदम् ।
चापं भरतशार्दूलस्त्यक्तात्मा कर्णमभ्ययात् ॥ ७.१३२.२२ ॥
ಆಗ ಭರತವಂಶದ ಹುಲಿ ತನ್ನ ಜೀವದ ಆಸೆಯನ್ನು ತೊರೆದು, ಚಿನ್ನದ ಬೆನ್ನಿನ, ಎದುರಿಸಲಸಾಧ್ಯವಾದ ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸೆಳೆದು ಕರ್ಣನ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.
7.132.23
स सायकयैर्जालैर्भीमः कर्णरथं प्रति ।
भानुमद्भिः शिलाधौतैर्भानोः प्राच्छादयत्प्रभां ॥ ७.१३२.२३ ॥
ಆ ಭೀಮನು ಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿತಗೊಳಿಸಿದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಬಾಣಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಕರ್ಣನ ರಥವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು; ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಭೆಯನ್ನೇ ಆವರಿಸಿದಂತೆ.
7.132.24
ततः प्रहस्याधिरथिस्तूर्णमस्यञ्शिताञ्शरान् ।
व्यधमद्भीमसेनस्य शरजालानि पत्रिभिः ॥ ७.१३२.२४ ॥
ಆಗ ಅಧಿರಥನ ಮಗ ನಗುತ್ತ ತಕ್ಷಣ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ, ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೀಮಸೇನನ ಬಾಣಜಾಲಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿದನು.
7.132.25
महारथो महाबाहुर्महाबाणैर्महाबलः ।
विव्याधाधिरथिर्भीमं नवभिर्निशितैस्तदा ॥ ७.१३२.२५ ॥
ಮಹಾರಥಿ, ಮಹಾಬಾಹು, ಮಹಾಬಲನಾದ ಅಧಿರಥಪುತ್ರನು (ಕರ್ಣನು) ಆಗ ಹರಿತವಾದ ಒಂಬತ್ತು ಮಹಾಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೀಮನನ್ನು ಬಿಧಿಸಿದನು.
7.132.26
स तोत्रैरिव मातङ्गो वार्यमाणः पतत्त्रिभः ।
अभ्यधावदसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं वृकोदरः ॥ ७.१३२.२६ ॥
ಅಂಕುಶಗಳಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಡುವ ಆನೆಯಂತೆ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ ನಿರ್ಭೀತನಾದ ವೃಕೋದರ (ಭೀಮ) ಸೂತಪುತ್ರನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದನು.
7.132.27
तमापतन्तं वेगेन रभसं पाण्डवर्षभम् ।
कर्णः प्रत्युद्ययौ युद्धे मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१३२.२७ ॥
ವೇಗದಿಂದ ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪಾಂಡವ ವೃಷಭನನ್ನು ಕರ್ಣನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸಿದನು; ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಂತೆ.
7.132.28
ततः प्रध्याप्य जलजं भेरीशतसमस्वनम् ।
अक्षुभ्यत बलं हर्षादुद्धूत इव सागरः ॥ ७.१३२.२८ ॥
ನಂತರ ನೂರು ಭೇರಿಗಳ ಸದ್ದಿಗೆ ಸಮನಾದ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಲು, ಹರ್ಷದಿಂದ ಸೇನೆ ಉಕ್ಕಿದ ಸಾಗರದಂತೆ ಕಂಪಿಸಿತು.
7.132.29
तदुद्धूतं बलं दृष्ट्वा नागाश्वरथपत्तिमत् ।
भीमः कर्णं समासाद्य च्छादयामास सायकैः ॥ ७.१३२.२९ ॥
ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ, ಕಾಲಾಳುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಕದಡಿದ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಭೀಮನು ಕರ್ಣನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
7.132.30
अश्वानृक्षसवर्णांश्च हंसवर्णैर्हयोत्तमैः ।
व्यामिश्रयद्रणे कर्णः पाण्डवं छादयञ्छरैः ॥ ७.१३२.३० ॥
ಕರಡಿಯ ಬಣ್ಣದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ, ಹಂಸದ ಬಣ್ಣದ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ ಕರ್ಣನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೆರೆಸಿ, ಪಾಂಡವನನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದನು.
7.132.31
ऋक्षवर्णान्हयान्कर्कैर्मिश्रान्मारुतरंहसः ।
निरीक्ष्य तव पुत्राणां हाहाकृतमभूद्बलम् ॥ ७.१३२.३१ ॥
ಗಾಳಿಯ ವೇಗದ, ಕರಡಿಯ ಬಣ್ಣದ ಕುದುರೆಗಳು ಕರ್ಕ ಬಣ್ಣದವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಸೇನೆ ಹಾಹಾಕಾರದಿಂದ ತುಂಬಿತು.
7.132.32
ते हया बह्वशोभन्त मिश्रिता वातरंहसः ।
सितासिता महाराज यथा व्योम्नि वलाहकाः ॥ ७.१३२.३२ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಗಾಳಿಯ ವೇಗದ ಆ ಕುದುರೆಗಳು ಬೆರೆತು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಮೋಡಗಳಂತೆ ಬಹಳ ಹೊಳೆದವು.
7.132.33
संरब्धौ क्रोधताम्राक्षौ प्रेक्ष्य कर्णवृकोदरौ ।
सन्त्रस्ताः समकम्पन्त त्वदीयानां महारथाः ॥ ७.१३२.३३ ॥
ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ, ಕ್ರುದ್ಧರಾದ ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ವೃಕೋದರ (ಭೀಮ) ನನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಮಹಾರಥರು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದರು.
7.132.34
यमराष्ट्रोपमं घोरमासीदायोधनं तयोः ।
दुर्दर्शं भरतश्रेष्ठ प्रेतराजपुत्रं यथा ॥ ७.१३२.३४ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಅವರಿಬ್ಬರ ಆ ರಣರಂಗ ಯಮರಾಜ್ಯದಂತೆ ಭಯಂಕರವಾಗಿಯೂ ನೋಡಲಸಾಧ್ಯವಾಗಿಯೂ ಆಯಿತು.
7.132.35
समाजमिव तच्चित्रं प्रेक्षमाणा महारथाः ।
नालक्षयञ्जयं व्यक्तमेकस्यैव महारणे ॥ ७.१३२.३५ ॥
ಆ ವಿಚಿತ್ರವನ್ನು ಒಂದು ಸಭೆಯಂತೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾರಥರು, ಆ ಮಹಾರಣದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ಜಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
7.132.36
तयोः प्रैक्षन्त सम्मर्दं सन्निकृष्टं महास्त्रयोः ।
तव दुर्मन्त्रिते राजन्सपुत्रस्य विशाम्पते ॥ ७.१३२.३६ ॥
ಅರಸನೇ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ನಿಮ್ಮ ಮಗನ ದುರ್ಮಂತ್ರಣೆಯಿಂದಾಗಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳ ಸಮೀಪದ ಘರ್ಷಣೆಯನ್ನು ಜನರು ನೋಡಿದರು.
7.132.37
छादयन्तौ हि शत्रुघ्नावन्योन्यं सायकैः शितैः ।
शरजालावृतं व्योम चक्रातेऽद्भुतविक्रमौ ॥ ७.१३२.३७ ॥
ಚೂಪಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತಾ, ಶತ್ರುಘ್ನರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಅದ್ಭುತ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು ಬಾಣಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
7.132.38
तावन्योन्यं जिघांसन्तौ शरैस्तीक्ष्णैर्महारथौ ।
प्रेक्षणीयतरावास्तां वृष्टिमन्ताविवाम्बुदौ ॥ ७.१३२.३८ ॥
ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾರಥರು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮಳೆ ಸುರಿಸುವ ಎರಡು ಮೇಘಗಳಂತೆ ಇನ್ನೂ ನೋಡಲು ಯೋಗ್ಯರಾದರು.
7.132.39
सुवर्णविकृतान्वाणान्विमुञ्चन्तावरिन्दमौ ।
भास्वरं व्योम चक्राते महोल्काभिरिव प्रभो ॥ ७.१३२.३९ ॥
ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಶತ್ರುದಮನರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು, ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಆಕಾಶವನ್ನು ಮಹಾ ಉಲ್ಕೆಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು.
7.132.40
ताभ्यां मुक्ताः शरा राजन्गार्ध्रपत्राश्चकाशिरे ।
श्रेण्यः शरदि मत्तानां सारसनामिवाम्बरे ॥ ७.१३२.४० ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅವರಿಬ್ಬರಿಂದ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ರಣಹದ್ದಿನ ರೆಕ್ಕೆಯ ಬಾಣಗಳು ಶರದೃತುವಿನಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮತ್ತ ಕ್ರೌಂಚ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಸಾಲುಗಳಂತೆ ಹೊಳೆದವು.
7.132.41
संसक्तं सूतपुत्रेण दृष्ट्वा भीममरिन्दमम् ।
अतिभारममन्येतां भीमे कृष्णधनञ्जयौ ॥ ७.१३२.४१ ॥
ಸೂತಪುತ್ರನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಶತ್ರುದಮನ ಭೀಮನನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯರು ಭೀಮನ ಮೇಲೆ ಅತಿ ಭಾರದ ಕಾರ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.
7.132.42
तत्राधिरथिभीमाभ्यां शरैर्मुक्तैर्दृढं हताः ।
इषुपातमतिक्रम्य पेतुरश्वनरद्विपाः ॥ ७.१३२.४२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅಧಿರಥಪುತ್ರ ಮತ್ತು ಭೀಮ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕುದುರೆ, ಮನುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಆನೆಗಳು ಗಾಢವಾಗಿ ಹತವಾಗಿ, ಬಾಣದ ದೂರವನ್ನು ದಾಟಿ ಬಿದ್ದವು.
7.132.43
पतद्भिः पतितैश्चान्यैर्गतासुभिरनेकशः ।
कृतो राजन्महाराज पुत्राणां ते जनक्षयः ॥ ७.१३२.४३ ॥
ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವರಿಂದ, ಬಿದ್ದವರಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣ ಹೋದ ಇತರರಿಂದ ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರ ಜನಕ್ಷಯವಾಯಿತು.
7.132.44
मनुप्याश्वगजानां च शरीरैर्गतजीवितैः ।
क्षणेन भूमिः सञ्जज्ञे संवृता भरतर्षभ ॥ ७.१३२.४४ ॥
ಮನುಷ್ಯರ, ಕುದುರೆಗಳ, ಆನೆಗಳ ಪ್ರಾಣ ಹೋದ ದೇಹಗಳಿಂದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಆವೃತವಾಯಿತು, ಓ ಭರತರ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.