Mahābhārata · Adhyāya 7.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.132.1
स्वयं शिष्यो महेशस्य भृगूत्तमधनुर्धरः ।
शिष्यत्वं प्राप्तवान्कर्णस्तस्य तुल्योऽस्त्रविद्यया ॥ ७.१३२.१ ॥
Ele mesmo discípulo do grande Senhor e discípulo do melhor dos Bhṛgus, portador do arco, Karṇa obteve a condição de discípulo e tornou-se igual a ele no conhecimento das armas.
7.132.2
तद्विशिष्टोऽपि वा कर्णः शिष्यः शिष्यगुणैर्युतः ।
कुन्तीपुत्रेण भीमेन निर्जितः स तु लीलया ॥ ७.१३२.२ ॥
Embora até superior a ele, Karṇa, dotado das qualidades de um discípulo, foi vencido sem esforço por Bhīma, filho de Kuntī.
7.132.3
यस्मिञ्जयाशा महती पुत्राणां मम सञ्जय ।
तं भीमाद्विमुखं दृष्ट्वा किन्नु दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.१३२.३ ॥
Ó Sañjaya, quando aquele em quem residia a grande esperança de vitória dos meus filhos foi visto afastando-se de Bhīma, o que disse então Duryodhana?
7.132.4
कथं च युयुधे भीमो वीर्यश्लाघी महाबलः ॥ ७.१३२.४ ॥
E como lutou Bhīma, orgulhoso do seu valor e de grande força?
7.132.5
कर्णो वा समरे तात किमकार्षीदतः परम् ।
भीमसेनं रणे दृष्ट्वा ज्वलन्तमिव पावकम् ॥ ७.१३२.५ ॥
Querido, o que fez então Karṇa na batalha, ao ver Bhīmasena flamejar no combate como um fogo?
7.132.6
रथमन्यं समास्थाय विधिवत्कल्पितं पुनः ।
अभ्ययात्पाण्डवं कर्णो वातोद्धूत इवार्णवः ॥ ७.१३२.६ ॥
Subindo em outro carro, devidamente preparado de novo, Karṇa avançou contra o Pāṇḍava como o oceano agitado pelo vento.
7.132.7
क्रुद्धमाधिरथिं दृष्ट्वा पुत्रास्तव विशाम्पते ।
भीमसेनममन्यन्त वैश्वानरमुखे हुतम् ॥ ७.१३२.७ ॥
Ó senhor dos homens, ao ver o filho de Adhiratha irado, teus filhos pensaram que Bhīmasena fora oferecido à boca do fogo.
7.132.8
चापशब्दं ततः कृत्वा तलशब्दं च भैरवम् ।
अभ्यद्रवत राधेयो भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.१३२.८ ॥
Então, fazendo ressoar o arco e um terrível estalo de palmas, o filho de Rādhā (Karṇa) lançou-se contra o carro de Bhīmasena.
7.132.9
पुनरेव तयो राजन्घोर आसीत्समागमः ।
वैकर्तनस्य शूरस्य भीमस्य च महात्मनः ॥ ७.१३२.९ ॥
Ó rei, mais uma vez houve um encontro feroz entre os dois: o herói, filho de Vikartana (Karṇa), e o magnânimo Bhīma.
7.132.10
संरब्धौ हि महाबाहू परस्परवधैषिणौ ।
अन्योन्यभीक्षाञ्चक्राते दहन्ताविव लोचनैः ॥ ७.१३२.१० ॥
Os dois de braços poderosos, enfurecidos e buscando a morte um do outro, olhavam-se repetidamente, como se se queimassem com os olhos.
7.132.11
क्रोधरक्रेक्षणौ तीव्रौ निःश्वसन्ताविवोरगौ ।
शूरावन्योन्यमासाद्य ततक्षतुररिन्दमौ ॥ ७.१३२.११ ॥
Com os olhos vermelhos de ira, respirando ferozmente como serpentes, os dois heróis, dominadores de inimigos, alcançaram-se e feriram-se.
7.132.12
व्याघ्राविव सुसंरब्धौ श्येनाविव च शीघ्रगौ ।
शरभाविव सङ्क्रुद्धौ युयुधाते परस्परम् ॥ ७.१३२.१२ ॥
Como tigres muito enfurecidos, como falcões velozes, como śarabhas irados, os dois lutaram um contra o outro.
7.132.13
ततो भीमः स्मरन्क्लेशानक्षद्यूते वनेऽपि च ।
विराटनगरे चैव दुःखं प्राप्तमरिन्दमः ॥ ७.१३२.१३ ॥
Então Bhīma, o subjugador de inimigos, lembrando os sofrimentos suportados no jogo de dados, na floresta e também na cidade de Virāṭa,
7.132.14
राष्ट्राणां स्फीतरत्नानां हरणं च तवात्मजैः ।
सततं च परिक्लेशान्सपुत्रेण त्वया कृतान् ॥ ७.१३२.१४ ॥
A pilhagem, por teus filhos, de reinos ricos em joias, e os terríveis sofrimentos que tu, junto com teu filho, infligiste constantemente.
7.132.15
दग्धुमैच्छश्च यः कुन्तीं सपुत्रां त्वमनागसम् ।
कृष्णायाश्च परिक्लेशं सभामध्ये दुरात्मभिः ॥ ७.१३२.१५ ॥
Tu, que desejaste queimar a inocente Kuntī junto com seus filhos, e o sofrimento de Kṛṣṇā infligido pelos perversos no meio da assembleia.
7.132.16
केशपक्षग्रहं चैव दुःशासनकृतं तथा ।
परुषाणि च वाक्यानि कर्णोनोक्तानि भारत ॥ ७.१३२.१६ ॥
O agarrar de seus cabelos e tranças, feito por Duḥśāsana, e as palavras duras proferidas por Karṇa, ó Bhārata.
7.132.17
पतिमन्यं परीप्सस्व न सन्ति पतयस्तव ।
पतिता नरके पार्थाः सर्वे षण्डतिलोपमाः ॥ ७.१३२.१७ ॥
Procura outro marido; não tens maridos. Os filhos de Pṛthā caíram todos no inferno, como eunucos, sem valor como sementes de gergelim.
7.132.18
समक्षं तव कौरव्य यदूचुः कौरवास्तदा ।
दासीभावेन कृष्णां च भोक्तुकामाः सुतास्तव ॥ ७.१३२.१८ ॥
Ó descendente de Kuru, o que os Kauravas disseram então diante de teus próprios olhos, e o que teus filhos, desejando desfrutar de Kṛṣṇā reduzida a escrava, proclamaram.
7.132.19
यच्चापि तान्प्रव्रजतः कृष्णाजिननिवासिनः ।
परुषाण्युक्तवान्कर्णः सभायां सन्निधौ तव ॥ ७.१३२.१९ ॥
E as palavras duras que Karṇa lhes dirigiu, quando partiam vestidos com peles de antílope, na vossa assembleia, em vossa presença.
7.132.20
तृणीकृत्य च यत्पार्थांस्तव पुत्रो ववल्ग ह ।
विषमस्थान्समस्थो हि संरब्धो गतचेतनः ॥ ७.१३२.२० ॥
E vosso filho, tratando os Pārthas como brizas de erva, saltitou de orgulho, de pé em terreno plano, enfurecido e sem juízo, diante dos que estavam em terreno desigual.
7.132.21
बाल्यात्प्रभृति चारिघ्नः स्वानि दुःखानि चिन्तयन् ।
निरविद्यत धर्मात्मा जीवितेन वृकोदरः ॥ ७.१३२.२१ ॥
Desde a infância, Vṛkodara, o de alma justa e matador de inimigos, ruminando suas próprias dores, cansou-se até da vida.
7.132.22
ततो विष्फार्य सुमहद्धेमपृष्ठं दुरासदम् ।
चापं भरतशार्दूलस्त्यक्तात्मा कर्णमभ्ययात् ॥ ७.१३२.२२ ॥
Então o tigre dos Bharatas, tendo abandonado o apego à própria vida, esticou amplamente seu grande arco de dorso dourado, difícil de enfrentar, e avançou contra Karṇa.
7.132.23
स सायकयैर्जालैर्भीमः कर्णरथं प्रति ।
भानुमद्भिः शिलाधौतैर्भानोः प्राच्छादयत्प्रभां ॥ ७.१३२.२३ ॥
Com uma rede de flechas brilhantes afiadas em pedra, Bhīma cobriu o carro de Karṇa, como se velasse o próprio brilho do sol.
7.132.24
ततः प्रहस्याधिरथिस्तूर्णमस्यञ्शिताञ्शरान् ।
व्यधमद्भीमसेनस्य शरजालानि पत्रिभिः ॥ ७.१३२.२४ ॥
Então o filho de Adhiratha, rindo, disparou rapidamente flechas afiadas e com suas próprias flechas despedaçou as redes de flechas de Bhīmasena.
7.132.25
महारथो महाबाहुर्महाबाणैर्महाबलः ।
विव्याधाधिरथिर्भीमं नवभिर्निशितैस्तदा ॥ ७.१३२.२५ ॥
O grande condutor de carro, de braços poderosos e grande força, o filho de Adhiratha (Karṇa), então atravessou Bhīma com nove grandes flechas afiadas.
7.132.26
स तोत्रैरिव मातङ्गो वार्यमाणः पतत्त्रिभः ।
अभ्यधावदसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं वृकोदरः ॥ ७.१३२.२६ ॥
Como um elefante contido pelos aguilhões, sem se perturbar apesar de detido pelas flechas, Vṛkodara (Bhīma) lançou-se contra o filho do condutor.
7.132.27
तमापतन्तं वेगेन रभसं पाण्डवर्षभम् ।
कर्णः प्रत्युद्ययौ युद्धे मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१३२.२७ ॥
Karṇa avançou na batalha para enfrentar aquele touro dos Pāṇḍava que chegava com velocidade e ímpeto, como um elefante enfurecido enfrenta outro.
7.132.28
ततः प्रध्याप्य जलजं भेरीशतसमस्वनम् ।
अक्षुभ्यत बलं हर्षादुद्धूत इव सागरः ॥ ७.१३२.२८ ॥
Então, soprando uma concha cujo som era como cem tambores, o exército agitou-se de alegria, como o oceano revolto.
7.132.29
तदुद्धूतं बलं दृष्ट्वा नागाश्वरथपत्तिमत् ।
भीमः कर्णं समासाद्य च्छादयामास सायकैः ॥ ७.१३२.२९ ॥
Ao ver aquele exército agitado, com elefantes, cavalos, carros e infantes, Bhīma aproximou-se de Karṇa e cobriu-o com flechas.
7.132.30
अश्वानृक्षसवर्णांश्च हंसवर्णैर्हयोत्तमैः ।
व्यामिश्रयद्रणे कर्णः पाण्डवं छादयञ्छरैः ॥ ७.१३२.३० ॥
Karṇa, na batalha, misturou os cavalos cor de urso com os excelentes cavalos cor de cisne, e cobriu o Pāṇḍava de flechas.
7.132.31
ऋक्षवर्णान्हयान्कर्कैर्मिश्रान्मारुतरंहसः ।
निरीक्ष्य तव पुत्राणां हाहाकृतमभूद्बलम् ॥ ७.१३२.३१ ॥
Ao ver os cavalos cor de urso, rápidos como o vento, misturados aos cinzento-escuros, o exército de teus filhos encheu-se de gritos de alarme.
7.132.32
ते हया बह्वशोभन्त मिश्रिता वातरंहसः ।
सितासिता महाराज यथा व्योम्नि वलाहकाः ॥ ७.१३२.३२ ॥
Ó grande rei, aqueles cavalos, rápidos como o vento e misturados, brilhavam como nuvens brancas e negras no céu.
7.132.33
संरब्धौ क्रोधताम्राक्षौ प्रेक्ष्य कर्णवृकोदरौ ।
सन्त्रस्ताः समकम्पन्त त्वदीयानां महारथाः ॥ ७.१३२.३३ ॥
Ao ver Karṇa e Vṛkodara, ambos enfurecidos, de olhos vermelhos de ira, teus grandes guerreiros de carro estremeceram de terror.
7.132.34
यमराष्ट्रोपमं घोरमासीदायोधनं तयोः ।
दुर्दर्शं भरतश्रेष्ठ प्रेतराजपुत्रं यथा ॥ ७.१३२.३४ ॥
Ó melhor dos Bharatas, o campo de batalha daqueles dois tornou-se terrível como o reino de Yama, difícil de contemplar, como o filho do rei dos mortos.
7.132.35
समाजमिव तच्चित्रं प्रेक्षमाणा महारथाः ।
नालक्षयञ्जयं व्यक्तमेकस्यैव महारणे ॥ ७.१३२.३५ ॥
Contemplando aquele espetáculo estranho como se fosse uma assembleia, os grandes guerreiros de carro não conseguiram discernir uma vitória clara para um só naquela grande batalha.
7.132.36
तयोः प्रैक्षन्त सम्मर्दं सन्निकृष्टं महास्त्रयोः ।
तव दुर्मन्त्रिते राजन्सपुत्रस्य विशाम्पते ॥ ७.१३२.३६ ॥
Ó rei, senhor dos homens, por causa do mau conselho do teu filho, viram o choque próximo daqueles dois grandes mestres das armas.
7.132.37
छादयन्तौ हि शत्रुघ्नावन्योन्यं सायकैः शितैः ।
शरजालावृतं व्योम चक्रातेऽद्भुतविक्रमौ ॥ ७.१३२.३७ ॥
Cobrindo-se mutuamente com flechas afiadas, os dois matadores de inimigos, de prodigioso valor, fizeram o céu ficar coberto por uma rede de flechas.
7.132.38
तावन्योन्यं जिघांसन्तौ शरैस्तीक्ष्णैर्महारथौ ।
प्रेक्षणीयतरावास्तां वृष्टिमन्ताविवाम्बुदौ ॥ ७.१३२.३८ ॥
Os dois grandes condutores de carros, desejosos de se matarem com flechas afiadas, tornaram-se mais dignos de serem vistos, como duas nuvens que trazem chuva.
7.132.39
सुवर्णविकृतान्वाणान्विमुञ्चन्तावरिन्दमौ ।
भास्वरं व्योम चक्राते महोल्काभिरिव प्रभो ॥ ७.१३२.३९ ॥
Lançando flechas adornadas de ouro, os dois subjugadores de inimigos, ó senhor, faziam o céu brilhar como com grandes tochas de fogo.
7.132.40
ताभ्यां मुक्ताः शरा राजन्गार्ध्रपत्राश्चकाशिरे ।
श्रेण्यः शरदि मत्तानां सारसनामिवाम्बरे ॥ ७.१३२.४० ॥
Ó rei, as flechas de penas de abutre lançadas por ambos brilhavam no céu como fileiras de grous embriagados no outono.
7.132.41
संसक्तं सूतपुत्रेण दृष्ट्वा भीममरिन्दमम् ।
अतिभारममन्येतां भीमे कृष्णधनञ्जयौ ॥ ७.१३२.४१ ॥
Ao ver Bhīma, o subjugador de inimigos, envolvido em combate com o filho do auriga, Kṛṣṇa e Dhanañjaya consideraram que era um fardo muito pesado para Bhīma.
7.132.42
तत्राधिरथिभीमाभ्यां शरैर्मुक्तैर्दृढं हताः ।
इषुपातमतिक्रम्य पेतुरश्वनरद्विपाः ॥ ७.१३२.४२ ॥
Ali, abatidos firmemente pelas flechas lançadas pelo filho de Adhiratha e por Bhīma, cavalos, homens e elefantes caíram, tendo ultrapassado o alcance de uma flecha.
7.132.43
पतद्भिः पतितैश्चान्यैर्गतासुभिरनेकशः ।
कृतो राजन्महाराज पुत्राणां ते जनक्षयः ॥ ७.१३२.४३ ॥
Pelos que caíam, pelos caídos e por outros cuja vida se fora, de muitas maneiras, ó rei, ó grande rei, deu-se a matança dos teus filhos.
7.132.44
मनुप्याश्वगजानां च शरीरैर्गतजीवितैः ।
क्षणेन भूमिः सञ्जज्ञे संवृता भरतर्षभ ॥ ७.१३२.४४ ॥
Num instante a terra ficou coberta pelos corpos de homens, cavalos e elefantes cuja vida se extinguira, ó touro dos Bharatas.