മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.132.1
स्वयं शिष्यो महेशस्य भृगूत्तमधनुर्धरः ।
शिष्यत्वं प्राप्तवान्कर्णस्तस्य तुल्योऽस्त्रविद्यया ॥ ७.१३२.१ ॥
മഹേശ്വരന്റെ ശിഷ്യനും ഭൃഗുവംശോത്തമനായ (പരശുരാമൻ) ധനുർധരന്റെ ശിഷ്യനുമായ കർണ്ണൻ ശിഷ്യത്വം നേടി; അസ്ത്രവിദ്യയിൽ അദ്ദേഹത്തിനു തുല്യനായി.
7.132.2
तद्विशिष्टोऽपि वा कर्णः शिष्यः शिष्यगुणैर्युतः ।
कुन्तीपुत्रेण भीमेन निर्जितः स तु लीलया ॥ ७.१३२.२ ॥
അദ്ദേഹത്തേക്കാൾ വിശിഷ്ടനായിരുന്നാലും, ശിഷ്യഗുണങ്ങളോടെ കൂടിയ കർണ്ണൻ കുന്തീപുത്രനായ ഭീമനാൽ അനായാസം തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
7.132.3
यस्मिञ्जयाशा महती पुत्राणां मम सञ्जय ।
तं भीमाद्विमुखं दृष्ट्वा किन्नु दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.१३२.३ ॥
സഞ്ജയാ, ആരിലാണോ എന്റെ പുത്രന്മാരുടെ വിജയത്തിനുള്ള വലിയ പ്രതീക്ഷ ഉണ്ടായിരുന്നത്, ഭീമനിൽ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ചതായി കണ്ട് ദുര്യോധനൻ എന്ത് പറഞ്ഞു?
7.132.4
कथं च युयुधे भीमो वीर्यश्लाघी महाबलः ॥ ७.१३२.४ ॥
വീര്യത്തെ പ്രശംസിക്കുന്ന മഹാബലനായ ഭീമൻ എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്തു?
7.132.5
कर्णो वा समरे तात किमकार्षीदतः परम् ।
भीमसेनं रणे दृष्ट्वा ज्वलन्तमिव पावकम् ॥ ७.१३२.५ ॥
പ്രിയനേ, അതിനുശേഷം കർണ്ണൻ യുദ്ധത്തിൽ എന്താണ് ചെയ്തത്? രണത്തിൽ അഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ഭീമസേനനെ കണ്ടിട്ട്?
7.132.6
रथमन्यं समास्थाय विधिवत्कल्पितं पुनः ।
अभ्ययात्पाण्डवं कर्णो वातोद्धूत इवार्णवः ॥ ७.१३२.६ ॥
വിധിപ്രകാരം വീണ്ടും ഒരുക്കിയ മറ്റൊരു രഥത്തിൽ കയറി, കാറ്റിൽ ഇളകിമറിയുന്ന സമുദ്രംപോലെ കർണ്ണൻ പാണ്ഡവനു നേരെ മുന്നേറി.
7.132.7
क्रुद्धमाधिरथिं दृष्ट्वा पुत्रास्तव विशाम्पते ।
भीमसेनममन्यन्त वैश्वानरमुखे हुतम् ॥ ७.१३२.७ ॥
രാജാവേ! കോപിച്ചുനിൽക്കുന്ന അധിരഥപുത്രനെ (കർണ്ണനെ) കണ്ട് നിന്റെ പുത്രന്മാർ ഭീമസേനൻ വൈശ്വാനരന്റെ മുഖത്ത് ഹോമിക്കപ്പെട്ടതായി കരുതി.
7.132.8
चापशब्दं ततः कृत्वा तलशब्दं च भैरवम् ।
अभ्यद्रवत राधेयो भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.१३२.८ ॥
അപ്പോൾ വില്ലിന്റെ മുഴക്കവും ഭയങ്കരമായ കൈയടിശബ്ദവും ഉണ്ടാക്കി രാധേയൻ (കർണ്ണൻ) ഭീമസേനന്റെ രഥത്തിന് നേരെ പാഞ്ഞു.
7.132.9
पुनरेव तयो राजन्घोर आसीत्समागमः ।
वैकर्तनस्य शूरस्य भीमस्य च महात्मनः ॥ ७.१३२.९ ॥
രാജാവേ! ആ ഇരുവരും, വികർത്തനന്റെ ശൂരനായ കർണ്ണനും മഹാത്മാവായ ഭീമനും തമ്മിൽ വീണ്ടും ഘോരമായ ഏറ്റുമുട്ടൽ ഉണ്ടായി.
7.132.10
संरब्धौ हि महाबाहू परस्परवधैषिणौ ।
अन्योन्यभीक्षाञ्चक्राते दहन्ताविव लोचनैः ॥ ७.१३२.१० ॥
പരസ്പരം വധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച കോപിച്ച മഹാബാഹുക്കൾ തങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾകൊണ്ട് ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ പലവട്ടം പരസ്പരം നോക്കി.
7.132.11
क्रोधरक्रेक्षणौ तीव्रौ निःश्वसन्ताविवोरगौ ।
शूरावन्योन्यमासाद्य ततक्षतुररिन्दमौ ॥ ७.१३२.११ ॥
കോപംകൊണ്ട് ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ള, സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ ഘോരമായി നിശ്വസിക്കുന്ന, ശത്രുക്കളെ അമർത്തുന്ന ആ രണ്ടു ശൂരന്മാരും പരസ്പരം അടുത്തെത്തി പ്രഹരിച്ചു.
7.132.12
व्याघ्राविव सुसंरब्धौ श्येनाविव च शीघ्रगौ ।
शरभाविव सङ्क्रुद्धौ युयुधाते परस्परम् ॥ ७.१३२.१२ ॥
കടുവകളെപ്പോലെ അത്യന്തം കുപിതരായി, പരുന്തുകളെപ്പോലെ വേഗത്തിൽ, ശരഭങ്ങളെപ്പോലെ ക്രുദ്ധരായി ആ ഇരുവരും പരസ്പരം പോരാടി.
7.132.13
ततो भीमः स्मरन्क्लेशानक्षद्यूते वनेऽपि च ।
विराटनगरे चैव दुःखं प्राप्तमरिन्दमः ॥ ७.१३२.१३ ॥
അപ്പോൾ ശത്രുക്കളെ അമർത്തുന്ന ഭീമൻ ചൂതുകളിയിലും കാട്ടിലും വിരാടനഗരത്തിലും അനുഭവിച്ച ക്ലേശങ്ങൾ ഓർമ്മിച്ചു.
7.132.14
राष्ट्राणां स्फीतरत्नानां हरणं च तवात्मजैः ।
सततं च परिक्लेशान्सपुत्रेण त्वया कृतान् ॥ ७.१३२.१४ ॥
രത്നസമൃദ്ധമായ രാജ്യങ്ങൾ നിന്റെ പുത്രന്മാർ അപഹരിച്ചതും, നീയും നിന്റെ പുത്രനും തുടർച്ചയായി ഏൽപ്പിച്ച കഠിനക്ലേശങ്ങളും.
7.132.15
दग्धुमैच्छश्च यः कुन्तीं सपुत्रां त्वमनागसम् ।
कृष्णायाश्च परिक्लेशं सभामध्ये दुरात्मभिः ॥ ७.१३२.१५ ॥
നിർദോഷയായ കുന്തിയെയും അവളുടെ പുത്രന്മാരെയും ദഹിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച നീയും, സഭാമധ്യത്തിൽ ദുഷ്ടന്മാർ കൃഷ്ണയ്ക്ക് ഏൽപ്പിച്ച ക്ലേശവും.
7.132.16
केशपक्षग्रहं चैव दुःशासनकृतं तथा ।
परुषाणि च वाक्यानि कर्णोनोक्तानि भारत ॥ ७.१३२.१६ ॥
ദുശ്ശാസനൻ ചെയ്ത മുടിപിടിച്ചു വലിച്ചതും, ഭാരത, കർണ്ണൻ പറഞ്ഞ പരുഷവചനങ്ങളും.
7.132.17
पतिमन्यं परीप्सस्व न सन्ति पतयस्तव ।
पतिता नरके पार्थाः सर्वे षण्डतिलोपमाः ॥ ७.१३२.१७ ॥
മറ്റൊരു ഭർത്താവിനെ തേടുക; നിനക്ക് ഭർത്താക്കന്മാരില്ല. പൃഥയുടെ പുത്രന്മാർ എല്ലാവരും നരകത്തിൽ വീണവരാണ്, എള്ളിൻപോലെ വിലയില്ലാത്ത ഷണ്ഡന്മാർ.
7.132.18
समक्षं तव कौरव्य यदूचुः कौरवास्तदा ।
दासीभावेन कृष्णां च भोक्तुकामाः सुतास्तव ॥ ७.१३२.१८ ॥
ഓ കൗരവ്യാ, നിന്റെ മുന്നിൽവെച്ച് അന്ന് കൗരവർ പറഞ്ഞതും, കൃഷ്ണയെ ദാസിയാക്കി ആസ്വദിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച നിന്റെ പുത്രന്മാർ പറഞ്ഞതും.
7.132.19
यच्चापि तान्प्रव्रजतः कृष्णाजिननिवासिनः ।
परुषाण्युक्तवान्कर्णः सभायां सन्निधौ तव ॥ ७.१३२.१९ ॥
തോൽവസ്ത്രം ധരിച്ച് വനത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ അവരെ, നിങ്ങളുടെ സഭയിൽ, നിങ്ങളുടെ സന്നിധിയിൽ വെച്ച് കർണ്ണൻ പരുഷവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.132.20
तृणीकृत्य च यत्पार्थांस्तव पुत्रो ववल्ग ह ।
विषमस्थान्समस्थो हि संरब्धो गतचेतनः ॥ ७.१३२.२० ॥
നിന്റെ പുത്രൻ പാർത്ഥന്മാരെ പുല്ലുപോലെ കരുതി അഹങ്കരിച്ചു വീരവാദം മുഴക്കി; വിഷമസ്ഥിതിയിലുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ സമസ്ഥിതിയിൽ നിൽക്കുന്നവനെപ്പോലെ, കോപത്തോടെ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട്.
7.132.21
बाल्यात्प्रभृति चारिघ्नः स्वानि दुःखानि चिन्तयन् ।
निरविद्यत धर्मात्मा जीवितेन वृकोदरः ॥ ७.१३२.२१ ॥
ബാല്യം മുതൽ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന ധർമ്മാത്മാവായ വൃകോദരൻ സ്വന്തം ദുഃഖങ്ങളെ ചിന്തിച്ച് ജീവിതത്തോടുതന്നെ വിരക്തനായി.
7.132.22
ततो विष्फार्य सुमहद्धेमपृष्ठं दुरासदम् ।
चापं भरतशार्दूलस्त्यक्तात्मा कर्णमभ्ययात् ॥ ७.१३२.२२ ॥
അപ്പോൾ ഭരതശ്രേഷ്ഠൻ തന്റെ ജീവനോടുള്ള മോഹം ഉപേക്ഷിച്ച്, സ്വർണ്ണപ്പുറമുള്ള, അജേയമായ മഹാധനുസ്സ് നന്നായി വലിച്ചുവിടർത്തി കർണ്ണന്റെ നേരെ ചെന്നു.
7.132.23
स सायकयैर्जालैर्भीमः कर्णरथं प्रति ।
भानुमद्भिः शिलाधौतैर्भानोः प्राच्छादयत्प्रभां ॥ ७.१३२.२३ ॥
ഭീമൻ കല്ലിൽ മിനുക്കിയ തിളങ്ങുന്ന അമ്പുകളുടെ വലകൊണ്ട് കർണ്ണന്റെ രഥം മറച്ചു; സൂര്യപ്രഭയെത്തന്നെ മറയ്ക്കുമ്പോലെ.
7.132.24
ततः प्रहस्याधिरथिस्तूर्णमस्यञ्शिताञ्शरान् ।
व्यधमद्भीमसेनस्य शरजालानि पत्रिभिः ॥ ७.१३२.२४ ॥
അപ്പോൾ അധിരഥപുത്രൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഉടനെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ തൊടുത്ത്, തന്റെ അമ്പുകളാൽ ഭീമസേനന്റെ അമ്പുവലകൾ ഛേദിച്ചു.
7.132.25
महारथो महाबाहुर्महाबाणैर्महाबलः ।
विव्याधाधिरथिर्भीमं नवभिर्निशितैस्तदा ॥ ७.१३२.२५ ॥
മഹാരഥനും മഹാബാഹുവും മഹാബലനുമായ അധിരഥപുത്രൻ (കർണ്ണൻ) അപ്പോൾ മൂർച്ചയേറിയ ഒൻപത് മഹാബാണങ്ങളാൽ ഭീമനെ പ്രഹരിച്ചു.
7.132.26
स तोत्रैरिव मातङ्गो वार्यमाणः पतत्त्रिभः ।
अभ्यधावदसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं वृकोदरः ॥ ७.१३२.२६ ॥
അങ്കുശങ്ങളാൽ തടയപ്പെടുന്ന ആനയെപ്പോലെ, അമ്പുകളാൽ തടയപ്പെട്ടിട്ടും ഭയമില്ലാത്ത വൃകോദരൻ (ഭീമൻ) സൂതപുത്രന്റെ നേർക്ക് കുതിച്ചു.
7.132.27
तमापतन्तं वेगेन रभसं पाण्डवर्षभम् ।
कर्णः प्रत्युद्ययौ युद्धे मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१३२.२७ ॥
വേഗത്തിലും ആവേശത്തോടെയും വന്ന ആ പാണ്ഡവവൃഷഭനെ കർണ്ണൻ യുദ്ധത്തിൽ എതിരേറ്റു; മദിച്ച ആന മറ്റൊരു മദയാനയെ എതിരിടുന്നതുപോലെ.
7.132.28
ततः प्रध्याप्य जलजं भेरीशतसमस्वनम् ।
अक्षुभ्यत बलं हर्षादुद्धूत इव सागरः ॥ ७.१३२.२८ ॥
പിന്നെ നൂറു ഭേരികളുടെ നാദത്തിനു തുല്യമായ ശംഖം മുഴക്കിയപ്പോൾ, സന്തോഷത്താൽ സൈന്യം ഇളകിമറിഞ്ഞ സമുദ്രംപോലെ കുലുങ്ങി.
7.132.29
तदुद्धूतं बलं दृष्ट्वा नागाश्वरथपत्तिमत् ।
भीमः कर्णं समासाद्य च्छादयामास सायकैः ॥ ७.१३२.२९ ॥
ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും കാലാളുകളും ചേർന്ന ആ ഇളകിമറിഞ്ഞ സൈന്യത്തെ കണ്ട് ഭീമൻ കർണ്ണനെ അടുത്തുചെന്ന് അമ്പുകളാൽ മൂടി.
7.132.30
अश्वानृक्षसवर्णांश्च हंसवर्णैर्हयोत्तमैः ।
व्यामिश्रयद्रणे कर्णः पाण्डवं छादयञ्छरैः ॥ ७.१३२.३० ॥
കരടിയുടെ നിറമുള്ള കുതിരകളെയും ഹംസവർണ്ണമുള്ള ശ്രേഷ്ഠാശ്വങ്ങളെയും കർണ്ണൻ യുദ്ധത്തിൽ കലർത്തി, അമ്പുകളാൽ പാണ്ഡവനെ മൂടി.
7.132.31
ऋक्षवर्णान्हयान्कर्कैर्मिश्रान्मारुतरंहसः ।
निरीक्ष्य तव पुत्राणां हाहाकृतमभूद्बलम् ॥ ७.१३२.३१ ॥
കാറ്റിന്റെ വേഗമുള്ള, കരടിനിറമുള്ള കുതിരകൾ കർക്ക നിറമുള്ളവയോടു കലർന്നത് കണ്ടപ്പോൾ നിന്റെ പുത്രന്മാരുടെ സേന ഹാഹാകാരത്താൽ നിറഞ്ഞു.
7.132.32
ते हया बह्वशोभन्त मिश्रिता वातरंहसः ।
सितासिता महाराज यथा व्योम्नि वलाहकाः ॥ ७.१३२.३२ ॥
മഹാരാജാവേ, കാറ്റിന്റെ വേഗമുള്ള ആ കുതിരകൾ കലർന്ന് ആകാശത്തിൽ വെളുത്തതും കറുത്തതുമായ മേഘങ്ങൾപോലെ ഏറെ പ്രകാശിച്ചു.
7.132.33
संरब्धौ क्रोधताम्राक्षौ प्रेक्ष्य कर्णवृकोदरौ ।
सन्त्रस्ताः समकम्पन्त त्वदीयानां महारथाः ॥ ७.१३२.३३ ॥
കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ള, ക്രുദ്ധരായ കർണ്ണനെയും വൃകോദരനെയും (ഭീമനെയും) കണ്ട് നിന്റെ മഹാരഥന്മാർ ഭയന്ന് വിറച്ചു.
7.132.34
यमराष्ट्रोपमं घोरमासीदायोधनं तयोः ।
दुर्दर्शं भरतश्रेष्ठ प्रेतराजपुत्रं यथा ॥ ७.१३२.३४ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അവർ ഇരുവരുടെയും ആ യുദ്ധഭൂമി യമലോകംപോലെ ഭയാനകവും കാണാൻ ദുഷ്കരവുമായി മാറി.
7.132.35
समाजमिव तच्चित्रं प्रेक्षमाणा महारथाः ।
नालक्षयञ्जयं व्यक्तमेकस्यैव महारणे ॥ ७.१३२.३५ ॥
ആ വിചിത്രകാഴ്ചയെ ഒരു സഭപോലെ നോക്കിനിന്ന മഹാരഥന്മാർ, ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ ഒരാൾക്കുമാത്രം വ്യക്തമായ ജയം ഉണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.
7.132.36
तयोः प्रैक्षन्त सम्मर्दं सन्निकृष्टं महास्त्रयोः ।
तव दुर्मन्त्रिते राजन्सपुत्रस्य विशाम्पते ॥ ७.१३२.३६ ॥
രാജാവേ, പ്രജാപതേ, നിന്റെ പുത്രന്റെ ദുർമന്ത്രണം മൂലം ആ രണ്ടു മഹാസ്ത്രധാരികളുടെ അടുത്ത ഏറ്റുമുട്ടൽ അവർ കണ്ടു.
7.132.37
छादयन्तौ हि शत्रुघ्नावन्योन्यं सायकैः शितैः ।
शरजालावृतं व्योम चक्रातेऽद्भुतविक्रमौ ॥ ७.१३२.३७ ॥
മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ പരസ്പരം മറച്ചുകൊണ്ട്, ശത്രുഘ്നന്മാരായ ആ അത്ഭുതവിക്രമികൾ അമ്പുകളുടെ വലയാൽ മൂടിയ ആകാശം സൃഷ്ടിച്ചു.
7.132.38
तावन्योन्यं जिघांसन्तौ शरैस्तीक्ष्णैर्महारथौ ।
प्रेक्षणीयतरावास्तां वृष्टिमन्ताविवाम्बुदौ ॥ ७.१३२.३८ ॥
പരസ്പരം കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ രണ്ട് മഹാരഥന്മാരും തീക്ഷ്ണമായ അമ്പുകളാൽ മഴ പെയ്യിക്കുന്ന രണ്ടു മേഘങ്ങൾ പോലെ കൂടുതൽ കാണാൻ യോഗ്യരായി.
7.132.39
सुवर्णविकृतान्वाणान्विमुञ्चन्तावरिन्दमौ ।
भास्वरं व्योम चक्राते महोल्काभिरिव प्रभो ॥ ७.१३२.३९ ॥
സ്വർണ്ണാലങ്കൃതമായ അമ്പുകൾ എയ്ത ശത്രുദമനന്മാരായ ആ ഇരുവരും, പ്രഭോ, ആകാശത്തെ മഹോൽക്കകളാൽ തിളങ്ങുന്നതുപോലെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു.
7.132.40
ताभ्यां मुक्ताः शरा राजन्गार्ध्रपत्राश्चकाशिरे ।
श्रेण्यः शरदि मत्तानां सारसनामिवाम्बरे ॥ ७.१३२.४० ॥
ഹേ രാജൻ, അവർ ഇരുവരും എയ്ത കഴുകിറകുള്ള അമ്പുകൾ ശരത്കാലത്ത് ആകാശത്ത് മദിച്ച സാരസപക്ഷികളുടെ നിരകൾ പോലെ തിളങ്ങി.
7.132.41
संसक्तं सूतपुत्रेण दृष्ट्वा भीममरिन्दमम् ।
अतिभारममन्येतां भीमे कृष्णधनञ्जयौ ॥ ७.१३२.४१ ॥
സൂതപുത്രനുമായി ഏറ്റുമുട്ടുന്ന ശത്രുദമനനായ ഭീമനെ കണ്ട് കൃഷ്ണനും ധനഞ്ജയനും ഭീമനിൽ അതിഭാരമുള്ള കർമ്മം ഏൽപ്പിക്കപ്പെട്ടതായി കരുതി.
7.132.42
तत्राधिरथिभीमाभ्यां शरैर्मुक्तैर्दृढं हताः ।
इषुपातमतिक्रम्य पेतुरश्वनरद्विपाः ॥ ७.१३२.४२ ॥
അവിടെ അധിരഥപുത്രനും ഭീമനും എയ്ത അമ്പുകളാൽ കുതിരകളും മനുഷ്യരും ആനകളും കഠിനമായി വധിക്കപ്പെട്ട് അമ്പെയ്ത്തിന്റെ ദൂരം കടന്ന് വീണു.
7.132.43
पतद्भिः पतितैश्चान्यैर्गतासुभिरनेकशः ।
कृतो राजन्महाराज पुत्राणां ते जनक्षयः ॥ ७.१३२.४३ ॥
വീഴുന്നവരാലും വീണവരാലും പ്രാണൻ പോയ മറ്റുള്ളവരാലും അനേകമായി, ഹേ രാജാവേ, ഹേ മഹാരാജാവേ, അങ്ങയുടെ പുത്രന്മാരുടെ ജനക്ഷയം സംഭവിച്ചു.
7.132.44
मनुप्याश्वगजानां च शरीरैर्गतजीवितैः ।
क्षणेन भूमिः सञ्जज्ञे संवृता भरतर्षभ ॥ ७.१३२.४४ ॥
മനുഷ്യരുടെയും കുതിരകളുടെയും ആനകളുടെയും പ്രാണൻ പോയ ശരീരങ്ങളാൽ ക്ഷണനേരത്തിൽ ഭൂമി മൂടപ്പെട്ടു, ഹേ ഭരതർഷഭാ.