มหาภารตะ · อัธยายะ 7.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.132.1
स्वयं शिष्यो महेशस्य भृगूत्तमधनुर्धरः ।
शिष्यत्वं प्राप्तवान्कर्णस्तस्य तुल्योऽस्त्रविद्यया ॥ ७.१३२.१ ॥
ตัวกรรณะเองเป็นศิษย์ของพระมเหศวร และเป็นศิษย์ของพระภฤคุผู้เลิศกว่าพวกภฤคุ ผู้ถือธนู กรรณะได้รับความเป็นศิษย์ และมีความชำนาญในวิชาอาวุธเทียบเท่าท่าน
7.132.2
तद्विशिष्टोऽपि वा कर्णः शिष्यः शिष्यगुणैर्युतः ।
कुन्तीपुत्रेण भीमेन निर्जितः स तु लीलया ॥ ७.१३२.२ ॥
แม้กรรณะจะโดดเด่นกว่าท่านนั้นก็ตาม ก็เป็นศิษย์ที่มีคุณสมบัติของศิษย์ แต่กลับถูกภีมะ ผู้เป็นบุตรของพระนางกุนตี เอาชนะได้อย่างง่ายดาย
7.132.3
यस्मिञ्जयाशा महती पुत्राणां मम सञ्जय ।
तं भीमाद्विमुखं दृष्ट्वा किन्नु दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.१३२.३ ॥
สัญชัย ความหวังอันใหญ่หลวงในชัยชนะของบรรดาบุตรของข้า อยู่ที่ผู้นั้น เมื่อเห็นเขาหันหลังให้ภีมะ ทุรโยธน์ได้กล่าวอย่างไรบ้างเล่า
7.132.4
कथं च युयुधे भीमो वीर्यश्लाघी महाबलः ॥ ७.१३२.४ ॥
และภีมะ ผู้ภาคภูมิในความกล้าหาญและมีกำลังมหาศาล ต่อสู้อย่างไร
7.132.5
कर्णो वा समरे तात किमकार्षीदतः परम् ।
भीमसेनं रणे दृष्ट्वा ज्वलन्तमिव पावकम् ॥ ७.१३२.५ ॥
ลูกรัก แล้วกรรณะได้ทำอะไรต่อไปในสนามรบ เมื่อเห็นภีมเสนะลุกโพลงอยู่ในการรบดุจไฟ
7.132.6
रथमन्यं समास्थाय विधिवत्कल्पितं पुनः ।
अभ्ययात्पाण्डवं कर्णो वातोद्धूत इवार्णवः ॥ ७.१३२.६ ॥
กรรณะขึ้นรถศึกอีกคันหนึ่งที่เตรียมไว้ตามพิธี แล้วพุ่งเข้าหาปาณฑพ ดุจมหาสมุทรที่ลมพัดให้ปั่นป่วน
7.132.7
क्रुद्धमाधिरथिं दृष्ट्वा पुत्रास्तव विशाम्पते ।
भीमसेनममन्यन्त वैश्वानरमुखे हुतम् ॥ ७.१३२.७ ॥
โอ้ผู้เป็นใหญ่แห่งมนุษย์ เมื่อเห็นบุตรของอธิรถผู้โกรธเกรี้ยว บรรดาบุตรของท่านคิดว่าภีมเสนะถูกโยนเข้าไปในปากของไฟแล้ว
7.132.8
चापशब्दं ततः कृत्वा तलशब्दं च भैरवम् ।
अभ्यद्रवत राधेयो भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.१३२.८ ॥
จากนั้น ราธะเตยะดีดสายธนูดังกึกก้องและตบฝ่ามือดังน่ากลัว แล้วพุ่งเข้าหารถศึกของภีมเสนะ
7.132.9
पुनरेव तयो राजन्घोर आसीत्समागमः ।
वैकर्तनस्य शूरस्य भीमस्य च महात्मनः ॥ ७.१३२.९ ॥
ข้าแต่พระราชา การปะทะกันอันดุเดือดได้เกิดขึ้นอีกระหว่างทั้งสอง คือวีรบุรุษบุตรของไวกรตนะ และภีมะผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่
7.132.10
संरब्धौ हि महाबाहू परस्परवधैषिणौ ।
अन्योन्यभीक्षाञ्चक्राते दहन्ताविव लोचनैः ॥ ७.१३२.१० ॥
ทั้งสองผู้มีแขนอันทรงพลัง ต่างโกรธเกรี้ยวและปรารถนาความตายของกันและกัน จ้องมองกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับจะเผาผลาญกันด้วยสายตา
7.132.11
क्रोधरक्रेक्षणौ तीव्रौ निःश्वसन्ताविवोरगौ ।
शूरावन्योन्यमासाद्य ततक्षतुररिन्दमौ ॥ ७.१३२.११ ॥
ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธ หายใจแรงดุจงูพิษ วีรบุรุษทั้งสองผู้ปราบศัตรูได้เข้าประชิดกันแล้วฟาดฟันกัน
7.132.12
व्याघ्राविव सुसंरब्धौ श्येनाविव च शीघ्रगौ ।
शरभाविव सङ्क्रुद्धौ युयुधाते परस्परम् ॥ ७.१३२.१२ ॥
ดุจเสือที่โกรธจัด ดุจเหยี่ยวที่บินเร็ว ดุจศรภะที่โกรธเกรี้ยว ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือด
7.132.13
ततो भीमः स्मरन्क्लेशानक्षद्यूते वनेऽपि च ।
विराटनगरे चैव दुःखं प्राप्तमरिन्दमः ॥ ७.१३२.१३ ॥
จากนั้น ภีมะผู้ปราบศัตรู ระลึกถึงความทุกข์ยากที่ได้รับในการเล่นพนัน ในป่า และในนครวิราฏเช่นกัน
7.132.14
राष्ट्राणां स्फीतरत्नानां हरणं च तवात्मजैः ।
सततं च परिक्लेशान्सपुत्रेण त्वया कृतान् ॥ ७.१३२.१४ ॥
การที่บรรดาบุตรของท่านยึดแว่นแคว้นที่อุดมด้วยอัญมณี และความทุกข์ยากที่ท่านกับบุตรชายได้ก่อแก่ปาณฑพอยู่เนืองนิจ
7.132.15
दग्धुमैच्छश्च यः कुन्तीं सपुत्रां त्वमनागसम् ।
कृष्णायाश्च परिक्लेशं सभामध्ये दुरात्मभिः ॥ ७.१३२.१५ ॥
ท่านผู้ปรารถนาจะเผาพระนางกุนตีพร้อมบุตรทั้งหลาย ผู้ไม่มีความผิดเลย และความทุกข์ที่พวกคนชั่วร้ายก่อแก่พระนางเกรษณา ท่ามกลางท้องพระโรง
7.132.16
केशपक्षग्रहं चैव दुःशासनकृतं तथा ।
परुषाणि च वाक्यानि कर्णोनोक्तानि भारत ॥ ७.१३२.१६ ॥
การที่ทุศศาสนะฉุดผมและเปียของพระนางเกรษณา และถ้อยคำหยาบช้าที่กรรณะกล่าว โอ้ภารตะ
7.132.17
पतिमन्यं परीप्सस्व न सन्ति पतयस्तव ।
पतिता नरके पार्थाः सर्वे षण्डतिलोपमाः ॥ ७.१३२.१७ ॥
จงแสวงหาสามีอื่นเถิด เจ้าไม่มีสามีแล้ว บรรดาบุตรของปฤถาล้วนตกนรกไปแล้ว เหมือนขันทีที่ไร้ค่าดุจเมล็ดงา
7.132.18
समक्षं तव कौरव्य यदूचुः कौरवास्तदा ।
दासीभावेन कृष्णां च भोक्तुकामाः सुतास्तव ॥ ७.१३२.१८ ॥
โอ้ทายาทแห่งกุรุ สิ่งที่เหล่าเการพกล่าวต่อหน้าต่อตาท่านในครั้งนั้น และที่บุตรของท่านประกาศ ด้วยความปรารถนาจะเสวยพระนางเกรษณาโดยทำให้เป็นทาส
7.132.19
यच्चापि तान्प्रव्रजतः कृष्णाजिननिवासिनः ।
परुषाण्युक्तवान्कर्णः सभायां सन्निधौ तव ॥ ७.१३२.१९ ॥
และถ้อยคำหยาบช้าที่กรรณะกล่าวแก่พวกเขา ขณะที่พวกเขากำลังจากไปในชุดหนังกวาง ในท้องพระโรงต่อหน้าท่าน
7.132.20
तृणीकृत्य च यत्पार्थांस्तव पुत्रो ववल्ग ह ।
विषमस्थान्समस्थो हि संरब्धो गतचेतनः ॥ ७.१३२.२० ॥
และบุตรของท่านที่ดูถูกปาณฑพราวกับหญ้า ได้กระโดดโลดเต้นด้วยความทะนง ยืนอยู่บนพื้นราบ ทั้งโกรธเกรี้ยวและสิ้นสติ ต่อหน้าผู้ที่ยืนอยู่บนพื้นที่ไม่เสมอกัน
7.132.21
बाल्यात्प्रभृति चारिघ्नः स्वानि दुःखानि चिन्तयन् ।
निरविद्यत धर्मात्मा जीवितेन वृकोदरः ॥ ७.१३२.२१ ॥
ตั้งแต่วัยเด็กมา วฤโกทระผู้มีใจประเสริฐ ผู้สังหารศัตรู ครุ่นคิดถึงทุกข์ของตนเอง จนเบื่อหน่ายแม้แต่ชีวิต
7.132.22
ततो विष्फार्य सुमहद्धेमपृष्ठं दुरासदम् ।
चापं भरतशार्दूलस्त्यक्तात्मा कर्णमभ्ययात् ॥ ७.१३२.२२ ॥
ครั้งนั้น ภรตศารทูลผู้สละความห่วงใยในชีวิตตน ดึงคันธนูใหญ่ที่มียอดสีทองและยากจะเข้าใกล้ออกให้กว้าง แล้วรุดเข้าหากรรณะ
7.132.23
स सायकयैर्जालैर्भीमः कर्णरथं प्रति ।
भानुमद्भिः शिलाधौतैर्भानोः प्राच्छादयत्प्रभां ॥ ७.१३२.२३ ॥
ภีมะใช้ตาข่ายลูกศรที่สว่างและลับบนหิน ปกคลุมรถของกรรณะ ราวกับบดบังรัศมีของพระอาทิตย์เอง
7.132.24
ततः प्रहस्याधिरथिस्तूर्णमस्यञ्शिताञ्शरान् ।
व्यधमद्भीमसेनस्य शरजालानि पत्रिभिः ॥ ७.१३२.२४ ॥
ครั้นนั้น โอรสของอธิรถหัวเราะ แล้วรีบยิงลูกศรคมนับไม่ถ้วน และด้วยลูกศรของตน ทำลายตาข่ายลูกศรของภีมเสน
7.132.25
महारथो महाबाहुर्महाबाणैर्महाबलः ।
विव्याधाधिरथिर्भीमं नवभिर्निशितैस्तदा ॥ ७.१३२.२५ ॥
นักรบรถศึกผู้ยิ่งใหญ่ มีแขนแข็งแรงและพลังมหาศาล คือโอรสของอธิรถ จึงยิงภีมะด้วยลูกศรคมชั้นเลิศเก้าดอก
7.132.26
स तोत्रैरिव मातङ्गो वार्यमाणः पतत्त्रिभः ।
अभ्यधावदसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं वृकोदरः ॥ ७.१३२.२६ ॥
ดุจช้างที่ถูกไม้ขอต้อนให้ถอยไว้ แม้ถูกลูกศรขัดขวางก็ไม่หวั่นไหว วฤโกทระพุ่งเข้าหาบุตรแห่งสารถี
7.132.27
तमापतन्तं वेगेन रभसं पाण्डवर्षभम् ।
कर्णः प्रत्युद्ययौ युद्धे मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१३२.२७ ॥
กรรณะรุดออกไปประจันหน้ากับวีรบุรุษแห่งปาณฑพผู้กำลังพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วและความดุดัน ในการรบ ดุจช้างตกมันตัวหนึ่งเผชิญอีกตัวหนึ่ง
7.132.28
ततः प्रध्याप्य जलजं भेरीशतसमस्वनम् ।
अक्षुभ्यत बलं हर्षादुद्धूत इव सागरः ॥ ७.१३२.२८ ॥
ครั้นนั้น เป่าสังข์ที่มีเสียงกึกก้องราวกับกลองร้อยใบ กองทัพก็สั่นสะเทือนด้วยความยินดี ดุจมหาสมุทรที่ถูกกวนขึ้นมา
7.132.29
तदुद्धूतं बलं दृष्ट्वा नागाश्वरथपत्तिमत् ।
भीमः कर्णं समासाद्य च्छादयामास सायकैः ॥ ७.१३२.२९ ॥
เมื่อเห็นกองทัพที่ปั่นป่วนด้วยช้าง ม้า รถศึก และพลเดินเท้า ภีมะเข้าประชิดกรรณะแล้วปกคลุมด้วยลูกศร
7.132.30
अश्वानृक्षसवर्णांश्च हंसवर्णैर्हयोत्तमैः ।
व्यामिश्रयद्रणे कर्णः पाण्डवं छादयञ्छरैः ॥ ७.१३२.३० ॥
ในการรบ กรรณะผสมม้าสีดุจหมีเข้ากับม้าชั้นเลิศสีดุจหงส์ แล้วปกคลุมปาณฑพด้วยลูกศร
7.132.31
ऋक्षवर्णान्हयान्कर्कैर्मिश्रान्मारुतरंहसः ।
निरीक्ष्य तव पुत्राणां हाहाकृतमभूद्बलम् ॥ ७.१३२.३१ ॥
เมื่อเห็นม้าสีดุจหมีที่เร็วดุจลมและปนกับม้าสีเทาคล้ำ กองทัพของโอรสท่านก็ร้องโวยวายด้วยความตกใจ
7.132.32
ते हया बह्वशोभन्त मिश्रिता वातरंहसः ।
सितासिता महाराज यथा व्योम्नि वलाहकाः ॥ ७.१३२.३२ ॥
ข้าแต่มหาราช ม้าเหล่านั้นเร็วดุจลมและปนกันอยู่ ส่องแสงงามยิ่ง ดุจเมฆขาวและเมฆดำบนท้องฟ้า
7.132.33
संरब्धौ क्रोधताम्राक्षौ प्रेक्ष्य कर्णवृकोदरौ ।
सन्त्रस्ताः समकम्पन्त त्वदीयानां महारथाः ॥ ७.१३२.३३ ॥
เมื่อเห็นกรรณะและวฤโกทระทั้งสองผู้โกรธเกรี้ยว ตาแดงด้วยความโกรธ นักรบรถศึกของท่านต่างหวาดกลัวและสั่นไหวพร้อมกัน
7.132.34
यमराष्ट्रोपमं घोरमासीदायोधनं तयोः ।
दुर्दर्शं भरतश्रेष्ठ प्रेतराजपुत्रं यथा ॥ ७.१३२.३४ ॥
ข้าแต่ภรตศรேษฐ์ สนามรบของทั้งสองกลายเป็นที่น่ากลัวดุจอาณาจักรของยม เป็นที่น่าพรั่นพรึงที่จะมอง ดุจโอรสของเจ้าแห่งผู้ตาย
7.132.35
समाजमिव तच्चित्रं प्रेक्षमाणा महारथाः ।
नालक्षयञ्जयं व्यक्तमेकस्यैव महारणे ॥ ७.१३२.३५ ॥
นักรบรถศึกผู้ยิ่งใหญ่ ต่างมองดูภาพประหลาดนั้นราวกับเป็นการชุมนุม แต่ในมหาสงครามนั้นไม่อาจแยกได้ชัดว่าฝ่ายใดจะชนะ
7.132.36
तयोः प्रैक्षन्त सम्मर्दं सन्निकृष्टं महास्त्रयोः ।
तव दुर्मन्त्रिते राजन्सपुत्रस्य विशाम्पते ॥ ७.१३२.३६ ॥
ข้าแต่พระราชา ผู้เป็นใหญ่แห่งมนุษย์ เพราะคำปรึกษาอันชั่วของโอรสท่าน ผู้คนจึงได้เห็นการประชิดตัวอย่างใกล้ชิดของวีรบุรุษผู้เชี่ยวชาญอาวุธทั้งสอง
7.132.37
छादयन्तौ हि शत्रुघ्नावन्योन्यं सायकैः शितैः ।
शरजालावृतं व्योम चक्रातेऽद्भुतविक्रमौ ॥ ७.१३२.३७ ॥
ผู้สังหารศัตรูทั้งสองปกคลุมกันและกันด้วยลูกศรคม มีวิกรมอันน่าอัศจรรย์ ทำให้ท้องฟ้าถูกคลุมด้วยตาข่ายลูกศร
7.132.38
तावन्योन्यं जिघांसन्तौ शरैस्तीक्ष्णैर्महारथौ ।
प्रेक्षणीयतरावास्तां वृष्टिमन्ताविवाम्बुदौ ॥ ७.१३२.३८ ॥
นักรบรถศึกทั้งสองปรารถนาจะสังหารกันและกันด้วยลูกศรคม ต่างก็น่าดูยิ่งขึ้น ดุจเมฆสองก้อนที่นำฝนมา
7.132.39
सुवर्णविकृतान्वाणान्विमुञ्चन्तावरिन्दमौ ।
भास्वरं व्योम चक्राते महोल्काभिरिव प्रभो ॥ ७.१३२.३९ ॥
ข้าแต่พระองค์ ผู้ปราบศัตรูทั้งสองปล่อยลูกศรประดับทอง ทำให้ท้องฟ้าสว่างไสวราวกับมีคบเพลิงใหญ่ลุกโชน
7.132.40
ताभ्यां मुक्ताः शरा राजन्गार्ध्रपत्राश्चकाशिरे ।
श्रेण्यः शरदि मत्तानां सारसनामिवाम्बरे ॥ ७.१३२.४० ॥
ข้าแต่พระราชา ลูกศรที่มีขนนกแร้งซึ่งทั้งสองปล่อยออกมา ส่องแสงบนท้องฟ้าดุจแถวนกกระเรียนที่เมาในฤดูสารท
7.132.41
संसक्तं सूतपुत्रेण दृष्ट्वा भीममरिन्दमम् ।
अतिभारममन्येतां भीमे कृष्णधनञ्जयौ ॥ ७.१३२.४१ ॥
เมื่ออรชุนและพระกฤษณะเห็นภีมะผู้ปราบศัตรูกำลังต่อสู้กับบุตรของสารถี ทั้งสองจึงถือว่านั่นเป็นภาระอันหนักยิ่งที่ตกอยู่บนภีมะ
7.132.42
तत्राधिरथिभीमाभ्यां शरैर्मुक्तैर्दृढं हताः ।
इषुपातमतिक्रम्य पेतुरश्वनरद्विपाः ॥ ७.१३२.४२ ॥
ที่นั่น ม้า คน และช้างที่ถูกลูกศรซึ่งปล่อยมาจากบุตรของอธิรถและจากภีมะเล่นงานอย่างรุนแรง ล้มลงเกินระยะที่ลูกศรจะไปถึง
7.132.43
पतद्भिः पतितैश्चान्यैर्गतासुभिरनेकशः ।
कृतो राजन्महाराज पुत्राणां ते जनक्षयः ॥ ७.१३२.४३ ॥
ทั้งที่กำลังล้ม ล้มลงแล้ว และที่สิ้นลมหายใจไปแล้ว ต่างถูกฆ่าตายนับไม่ถ้วนหลายวิธี ข้าแต่พระราชา ข้าแต่มหาราชา บุตรของพระองค์ถูกฆ่าล้มตายจำนวนมหาศาล
7.132.44
मनुप्याश्वगजानां च शरीरैर्गतजीवितैः ।
क्षणेन भूमिः सञ्जज्ञे संवृता भरतर्षभ ॥ ७.१३२.४४ ॥
ข้าแต่วีรบุรุษแห่งภรตวงศ์ ในพริบตาเดียว พื้นดินก็เต็มไปด้วยร่างของมนุษย์ ม้า และช้างที่สิ้นชีวิตแล้ว