மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.132.1
स्वयं शिष्यो महेशस्य भृगूत्तमधनुर्धरः ।
शिष्यत्वं प्राप्तवान्कर्णस्तस्य तुल्योऽस्त्रविद्यया ॥ ७.१३२.१ ॥
தானே மகேசுவரனின் சீடனும், பிருகு குலத் தலைவனாகிய (பரசுராமர்) வில்லாளியின் சீடனுமான கர்ணன் சீடத்துவத்தைப் பெற்றான்; அஸ்திர வித்தையில் அவருக்கு நிகரானான்.
7.132.2
तद्विशिष्टोऽपि वा कर्णः शिष्यः शिष्यगुणैर्युतः ।
कुन्तीपुत्रेण भीमेन निर्जितः स तु लीलया ॥ ७.१३२.२ ॥
அந்த (குருவைவிட) சிறந்தவனாக இருந்தாலும், சீடனுக்குரிய குணங்களுடன் கூடிய கர்ணன் குந்தியின் மகன் பீமனால் விளையாட்டாகவே வெல்லப்பட்டான்.
7.132.3
यस्मिञ्जयाशा महती पुत्राणां मम सञ्जय ।
तं भीमाद्विमुखं दृष्ट्वा किन्नु दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.१३२.३ ॥
சஞ்சயா, எவனிடம் என் மகன்களின் வெற்றிக்கான பெரும் நம்பிக்கை இருந்ததோ, அவன் பீமனிடமிருந்து முகம் திருப்பியதைக் கண்டு துரியோதனன் என்ன சொன்னான்?
7.132.4
कथं च युयुधे भीमो वीर्यश्लाघी महाबलः ॥ ७.१३२.४ ॥
வீரியத்தைப் பெருமையாகப் பேசும் மகாபலனான பீமன் எவ்வாறு போரிட்டான்?
7.132.5
कर्णो वा समरे तात किमकार्षीदतः परम् ।
भीमसेनं रणे दृष्ट्वा ज्वलन्तमिव पावकम् ॥ ७.१३२.५ ॥
அன்பனே, போரில் கர்ணன் அதற்குப் பின் என்ன செய்தான்? போர்க்களத்தில் நெருப்பைப் போல் ஜொலிக்கும் பீமசேனனைக் கண்டு?
7.132.6
रथमन्यं समास्थाय विधिवत्कल्पितं पुनः ।
अभ्ययात्पाण्डवं कर्णो वातोद्धूत इवार्णवः ॥ ७.१३२.६ ॥
விதிப்படி மீண்டும் அலங்கரிக்கப்பட்ட வேறொரு தேரில் ஏறி, கர்ணன் காற்றால் கிளர்ந்தெழுந்த கடலைப் போல பாண்டவனை நோக்கி முன்னேறினான்.
7.132.7
क्रुद्धमाधिरथिं दृष्ट्वा पुत्रास्तव विशाम्पते ।
भीमसेनममन्यन्त वैश्वानरमुखे हुतम् ॥ ७.१३२.७ ॥
அரசே! கோபங்கொண்ட அதிரதன் மகன் (கர்ணன்) ஐக் கண்டு, உங்கள் மகன்கள் பீமசேனனை வைஸ்வானரனின் வாயில் அர்ப்பணிக்கப்பட்டவனாகக் கருதினர்.
7.132.8
चापशब्दं ततः कृत्वा तलशब्दं च भैरवम् ।
अभ्यद्रवत राधेयो भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.१३२.८ ॥
பின்னர் வில்லின் ஒலியையும் பயங்கரமான கைத்தட்டல் ஒலியையும் எழுப்பி, ராதையின் மகன் (கர்ணன்) பீமசேனனின் தேரை நோக்கி விரைந்தான்.
7.132.9
पुनरेव तयो राजन्घोर आसीत्समागमः ।
वैकर्तनस्य शूरस्य भीमस्य च महात्मनः ॥ ७.१३२.९ ॥
அரசே! அவ்விருவருக்கும், வைகர்தனனான வீரன் கர்ணனுக்கும் மகாத்மா பீமனுக்கும், மீண்டும் கடுமையான மோதல் நிகழ்ந்தது.
7.132.10
संरब्धौ हि महाबाहू परस्परवधैषिणौ ।
अन्योन्यभीक्षाञ्चक्राते दहन्ताविव लोचनैः ॥ ७.१३२.१० ॥
ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பிய, கோபம் கொண்ட இரு பெருந்தோள் வீரர்களும் ஒருவரையொருவர் மீண்டும் மீண்டும் தம் கண்களால் எரிப்பவர்கள் போல் பார்த்தனர்.
7.132.11
क्रोधरक्रेक्षणौ तीव्रौ निःश्वसन्ताविवोरगौ ।
शूरावन्योन्यमासाद्य ततक्षतुररिन्दमौ ॥ ७.१३२.११ ॥
கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன், சீறும் பாம்புகளைப் போல் மூச்சுவிட்ட கடுமையான, எதிரிகளை அடக்கும் இரு வீரர்களும் ஒருவரையொருவர் சந்தித்து தாக்கினர்.
7.132.12
व्याघ्राविव सुसंरब्धौ श्येनाविव च शीघ्रगौ ।
शरभाविव सङ्क्रुद्धौ युयुधाते परस्परम् ॥ ७.१३२.१२ ॥
புலிகளைப் போல் மிகவும் கோபமும், பருந்துகளைப் போல் வேகமும், சரபங்களைப் போல் சினமும் கொண்டு அவ்விருவரும் ஒருவரோடொருவர் போரிட்டனர்.
7.132.13
ततो भीमः स्मरन्क्लेशानक्षद्यूते वनेऽपि च ।
विराटनगरे चैव दुःखं प्राप्तमरिन्दमः ॥ ७.१३२.१३ ॥
அப்போது எதிரிகளை அடக்கும் பீமன், சூதாட்டத்திலும் காட்டிலும், விராட நகரத்திலும் தனக்கு நேர்ந்த துன்பங்களை நினைவுகூர்ந்தான்.
7.132.14
राष्ट्राणां स्फीतरत्नानां हरणं च तवात्मजैः ।
सततं च परिक्लेशान्सपुत्रेण त्वया कृतान् ॥ ७.१३२.१४ ॥
உன் மகன்களால் இரத்தினங்கள் நிறைந்த நாடுகள் கவர்ந்தது, மற்றும் உன்னாலும் உன் மகனாலும் தொடர்ந்து இழைக்கப்பட்ட பெரும் துன்பங்கள்.
7.132.15
दग्धुमैच्छश्च यः कुन्तीं सपुत्रां त्वमनागसम् ।
कृष्णायाश्च परिक्लेशं सभामध्ये दुरात्मभिः ॥ ७.१३२.१५ ॥
குற்றமற்ற குந்தியையும் அவள் மகன்களையும் எரிக்க விரும்பிய நீ, மேலும் சபையின் நடுவில் தீயவர்களால் திரௌபதிக்கு இழைக்கப்பட்ட துன்பமும்.
7.132.16
केशपक्षग्रहं चैव दुःशासनकृतं तथा ।
परुषाणि च वाक्यानि कर्णोनोक्तानि भारत ॥ ७.१३२.१६ ॥
துச்சாசனனால் செய்யப்பட்ட கூந்தலைப் பற்றி இழுத்தலும், ஓ பாரதா, கர்ணனால் சொல்லப்பட்ட கடுமையான சொற்களும்.
7.132.17
पतिमन्यं परीप्सस्व न सन्ति पतयस्तव ।
पतिता नरके पार्थाः सर्वे षण्डतिलोपमाः ॥ ७.१३२.१७ ॥
வேறொரு கணவனைத் தேடு; உனக்குக் கணவர்கள் இல்லை. பிருதையின் மகன்கள் அனைவரும் நரகத்தில் வீழ்ந்தவர்கள், எள்ளைப் போன்ற அற்ற பேடிகள்.
7.132.18
समक्षं तव कौरव्य यदूचुः कौरवास्तदा ।
दासीभावेन कृष्णां च भोक्तुकामाः सुतास्तव ॥ ७.१३२.१८ ॥
ஓ குருவின் வழித்தோன்றலே, உன் கண்முன்னே அப்போது கௌரவர்கள் சொன்னதை, கிருஷ்ணையை அடிமைப்படுத்தி அனுபவிக்க விரும்பிய உன் மகன்கள் சொன்னதை.
7.132.19
यच्चापि तान्प्रव्रजतः कृष्णाजिननिवासिनः ।
परुषाण्युक्तवान्कर्णः सभायां सन्निधौ तव ॥ ७.१३२.१९ ॥
தோலாடை அணிந்து வனம் செல்லும்போது அவர்களை, உமது சபையில், உமக்கு முன்னிலையில் கர்ணன் கடுஞ்சொற்கள் கூறினான்.
7.132.20
तृणीकृत्य च यत्पार्थांस्तव पुत्रो ववल्ग ह ।
विषमस्थान्समस्थो हि संरब्धो गतचेतनः ॥ ७.१३२.२० ॥
உமது மகன் பார்த்தர்களைத் துரும்பாக மதித்து இறுமாந்து ஆடினான்; சமநிலையில் நின்றுகொண்டு விஷமநிலையில் உள்ளவர்களை எதிர்ப்பவனைப் போல, கோபமும் அறிவின்மையும் கொண்டு.
7.132.21
बाल्यात्प्रभृति चारिघ्नः स्वानि दुःखानि चिन्तयन् ।
निरविद्यत धर्मात्मा जीवितेन वृकोदरः ॥ ७.१३२.२१ ॥
சிறுவயது முதலே எதிரிகளை அழிப்பவனான, தர்மாத்மாவான வ்ருகோதரன் தன் துன்பங்களை நினைத்து, வாழ்க்கையின் மீதே வெறுப்படைந்தான்.
7.132.22
ततो विष्फार्य सुमहद्धेमपृष्ठं दुरासदम् ।
चापं भरतशार्दूलस्त्यक्तात्मा कर्णमभ्ययात् ॥ ७.१३२.२२ ॥
பின்னர், பரதர்களில் புலியான அவன், உயிர்ப்பற்று, பொன்முதுகு கொண்ட பெரிய வில்லை நன்கு வளைத்துக் கர்ணனை நோக்கி முன்னேறினான்.
7.132.23
स सायकयैर्जालैर्भीमः कर्णरथं प्रति ।
भानुमद्भिः शिलाधौतैर्भानोः प्राच्छादयत्प्रभां ॥ ७.१३२.२३ ॥
அந்த பீமன் கல்லில் தீட்டப்பட்ட ஒளிரும் அம்புகளின் வலையால் கர்ணனின் தேரை மூடினான்; சூரியனின் ஒளியையே மறைப்பதுபோல்.
7.132.24
ततः प्रहस्याधिरथिस्तूर्णमस्यञ्शिताञ्शरान् ।
व्यधमद्भीमसेनस्य शरजालानि पत्रिभिः ॥ ७.१३२.२४ ॥
பின்னர் அதிரதன் மகன் சிரித்துக்கொண்டு விரைவாகக் கூரிய அம்புகளை ஏவி, தன் அம்புகளால் பீமசேனனின் அம்பு வலைகளைச் சிதறடித்தான்.
7.132.25
महारथो महाबाहुर्महाबाणैर्महाबलः ।
विव्याधाधिरथिर्भीमं नवभिर्निशितैस्तदा ॥ ७.१३२.२५ ॥
மகாரதனும், மகாபாகுவும், மகாபலமுடையவனுமான அதிரதன் மகன் (கர்ணன்) அப்போது கூர்மையான ஒன்பது பெரும் அம்புகளால் பீமனைத் துளைத்தான்।
7.132.26
स तोत्रैरिव मातङ्गो वार्यमाणः पतत्त्रिभः ।
अभ्यधावदसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं वृकोदरः ॥ ७.१३२.२६ ॥
அங்குசங்களால் தடுக்கப்படும் யானையைப் போல், அம்புகளால் தடுக்கப்பட்டும் அஞ்சாத வ்ருகோதரன் (பீமன்) சூதபுத்திரனை நோக்கி விரைந்தான்।
7.132.27
तमापतन्तं वेगेन रभसं पाण्डवर्षभम् ।
कर्णः प्रत्युद्ययौ युद्धे मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१३२.२७ ॥
வேகமாகவும் வெறியுடனும் வந்த அந்த பாண்டவ ரிஷபனை கர்ணன் போரில் எதிர்கொண்டான்; மதம் கொண்ட யானை மற்றொரு மதயானையை எதிர்கொள்வது போல்.
7.132.28
ततः प्रध्याप्य जलजं भेरीशतसमस्वनम् ।
अक्षुभ्यत बलं हर्षादुद्धूत इव सागरः ॥ ७.१३२.२८ ॥
பின்னர் நூறு முரசுகளின் ஒலிக்கு ஒப்பான சங்கை முழக்கியதும், மகிழ்ச்சியால் படை கொந்தளித்த கடலைப் போல் அலைமோதியது.
7.132.29
तदुद्धूतं बलं दृष्ट्वा नागाश्वरथपत्तिमत् ।
भीमः कर्णं समासाद्य च्छादयामास सायकैः ॥ ७.१३२.२९ ॥
யானை, குதிரை, தேர், காலாட்படையுடன் கூடிய அந்த கொந்தளிக்கும் படையைக் கண்ட பீமன் கர்ணனை அணுகி அம்புகளால் அவனை மூடினான்.
7.132.30
अश्वानृक्षसवर्णांश्च हंसवर्णैर्हयोत्तमैः ।
व्यामिश्रयद्रणे कर्णः पाण्डवं छादयञ्छरैः ॥ ७.१३२.३० ॥
கரடி நிறக் குதிரைகளையும், அன்னப்பறவை நிறமுள்ள சிறந்த குதிரைகளையும் கர்ணன் போரில் கலக்கச் செய்து, அம்புகளால் பாண்டவனை மூடினான்.
7.132.31
ऋक्षवर्णान्हयान्कर्कैर्मिश्रान्मारुतरंहसः ।
निरीक्ष्य तव पुत्राणां हाहाकृतमभूद्बलम् ॥ ७.१३२.३१ ॥
காற்றின் வேகம் கொண்ட, கரடி நிறக் குதிரைகள் சாம்பல் நிறக் குதிரைகளுடன் கலந்திருப்பதைக் கண்டு, உங்கள் மகன்களின் படை 'ஹாஹா' என்ற அலறலால் நிறைந்தது.
7.132.32
ते हया बह्वशोभन्त मिश्रिता वातरंहसः ।
सितासिता महाराज यथा व्योम्नि वलाहकाः ॥ ७.१३२.३२ ॥
பெருமன்னரே, காற்றின் வேகமுள்ள அந்தக் குதிரைகள் கலந்து, வானில் வெள்ளையும் கருமையுமான மேகங்களைப் போல் மிகவும் பிரகாசித்தன.
7.132.33
संरब्धौ क्रोधताम्राक्षौ प्रेक्ष्य कर्णवृकोदरौ ।
सन्त्रस्ताः समकम्पन्त त्वदीयानां महारथाः ॥ ७.१३२.३३ ॥
சினமுற்று, சினத்தால் சிவந்த கண்களுடைய கர்ணனையும் வ்ருகோதரனையும் கண்டு, உங்கள் மகாரதர்கள் அஞ்சி நடுங்கினர்.
7.132.34
यमराष्ट्रोपमं घोरमासीदायोधनं तयोः ।
दुर्दर्शं भरतश्रेष्ठ प्रेतराजपुत्रं यथा ॥ ७.१३२.३४ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே, அவர்கள் இருவரின் அந்தப் போர்க்களம் யமனின் உலகைப் போல் பயங்கரமாகவும் காண்பதற்கு அரியதாகவும் ஆனது.
7.132.35
समाजमिव तच्चित्रं प्रेक्षमाणा महारथाः ।
नालक्षयञ्जयं व्यक्तमेकस्यैव महारणे ॥ ७.१३२.३५ ॥
அந்த வியப்பான காட்சியை ஒரு கூட்டம்போல் கண்டுகொண்டிருந்த மகாரதர்கள், அந்த மகாப்போரில் ஒருவருக்கே தெளிவான வெற்றி என்பதை உணரவில்லை.
7.132.36
तयोः प्रैक्षन्त सम्मर्दं सन्निकृष्टं महास्त्रयोः ।
तव दुर्मन्त्रिते राजन्सपुत्रस्य विशाम्पते ॥ ७.१३२.३६ ॥
அரசே, மக்களின் தலைவரே, உங்கள் மகனின் தீய ஆலோசனையால், அந்த இரு மகா அஸ்திரவீரர்களின் நெருக்கமான மோதலைக் கண்டனர்.
7.132.37
छादयन्तौ हि शत्रुघ्नावन्योन्यं सायकैः शितैः ।
शरजालावृतं व्योम चक्रातेऽद्भुतविक्रमौ ॥ ७.१३२.३७ ॥
கூரிய அம்புகளால் ஒருவரையொருவர் மறைத்துக்கொண்ட, எதிரிகளை அழிக்கும் அந்த இருவரும் அம்புகளின் வலையால் மூடப்பட்ட வானத்தை அற்புதப் பராக்கிரமம் கொண்டதாக ஆக்கினர்.
7.132.38
तावन्योन्यं जिघांसन्तौ शरैस्तीक्ष्णैर्महारथौ ।
प्रेक्षणीयतरावास्तां वृष्टिमन्ताविवाम्बुदौ ॥ ७.१३२.३८ ॥
ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பிய அந்த இரு மகாரதர்களும், கூரிய அம்புகளால், மழை பொழியும் இரு மேகங்களைப் போல் மேலும் காண்பதற்கு அழகானவர்களாய் விளங்கினர்.
7.132.39
सुवर्णविकृतान्वाणान्विमुञ्चन्तावरिन्दमौ ।
भास्वरं व्योम चक्राते महोल्काभिरिव प्रभो ॥ ७.१३२.३९ ॥
பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அம்புகளை எய்த எதிரிகளை அடக்கும் அவ்விருவரும், ஓ பிரபுவே, வானை பெரும் எரிகொள்ளிகளால் ஒளிர்வதுபோல் பிரகாசமாக்கினர்.
7.132.40
ताभ्यां मुक्ताः शरा राजन्गार्ध्रपत्राश्चकाशिरे ।
श्रेण्यः शरदि मत्तानां सारसनामिवाम्बरे ॥ ७.१३२.४० ॥
ஓ அரசே, அவ்விருவரும் எய்த கழுகிறகுகளுடைய அம்புகள், இலையுதிர்காலத்தில் வானில் மகிழ்ந்த கொக்குகளின் வரிசைகள் போல் ஒளிர்ந்தன.
7.132.41
संसक्तं सूतपुत्रेण दृष्ट्वा भीममरिन्दमम् ।
अतिभारममन्येतां भीमे कृष्णधनञ्जयौ ॥ ७.१३२.४१ ॥
சூதபுத்திரனுடன் போரில் ஈடுபட்ட எதிரிகளை அடக்கும் பீமனைக் கண்டு, கிருஷ்ணனும் தனஞ்சயனும் பீமன் மீது மிகுந்த சுமை சுமத்தப்பட்டதாக எண்ணினர்.
7.132.42
तत्राधिरथिभीमाभ्यां शरैर्मुक्तैर्दृढं हताः ।
इषुपातमतिक्रम्य पेतुरश्वनरद्विपाः ॥ ७.१३२.४२ ॥
அங்கே அதிரதனின் மகனும் பீமனும் எய்த அம்புகளால் குதிரைகளும் மனிதர்களும் யானைகளும் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்டு, அம்பு எய்யும் தூரத்தையும் தாண்டி விழுந்தனர்.
7.132.43
पतद्भिः पतितैश्चान्यैर्गतासुभिरनेकशः ।
कृतो राजन्महाराज पुत्राणां ते जनक्षयः ॥ ७.१३२.४३ ॥
விழுந்துகொண்டிருந்தவர்களாலும், விழுந்துவிட்டவர்களாலும், உயிர் பிரிந்த மற்றவர்களாலும் பலவாறாக, ஓ அரசே, ஓ மகாராஜரே, உங்கள் மகன்களின் மக்கள் அழிவு நேர்ந்தது.
7.132.44
मनुप्याश्वगजानां च शरीरैर्गतजीवितैः ।
क्षणेन भूमिः सञ्जज्ञे संवृता भरतर्षभ ॥ ७.१३२.४४ ॥
மனிதர்கள், குதிரைகள், யானைகளின் உயிர் பிரிந்த உடல்களால் ஒரு கணத்தில் நிலம் மூடப்பட்டது, ஓ பரதர்களில் சிறந்தவரே.