ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.132.1
स्वयं शिष्यो महेशस्य भृगूत्तमधनुर्धरः ।
शिष्यत्वं प्राप्तवान्कर्णस्तस्य तुल्योऽस्त्रविद्यया ॥ ७.१३२.१ ॥
ସ୍ୱୟଂ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ, ଭୃଗୁଶ୍ରେଷ୍ଠ (ପରଶୁରାମ) ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ — କର୍ଣ୍ଣ ଶିଷ୍ୟତ୍ୱ ପାଇଥିଲେ; ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ ସେ ତାଙ୍କ ସମାନ ହୋଇଥିଲେ।
7.132.2
तद्विशिष्टोऽपि वा कर्णः शिष्यः शिष्यगुणैर्युतः ।
कुन्तीपुत्रेण भीमेन निर्जितः स तु लीलया ॥ ७.१३२.२ ॥
ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ବିଶିଷ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଶିଷ୍ୟଗୁଣଯୁକ୍ତ କର୍ଣ୍ଣ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଭୀମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲୀଳାରେ ପରାଜିତ ହୋଇଥିଲେ।
7.132.3
यस्मिञ्जयाशा महती पुत्राणां मम सञ्जय ।
तं भीमाद्विमुखं दृष्ट्वा किन्नु दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.१३२.३ ॥
ହେ ସଞ୍ଜୟ, ଯାହାଙ୍କଠାରେ ମୋ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଜୟର ମହତୀ ଆଶା ଥିଲା, ତାଙ୍କୁ ଭୀମଙ୍କଠାରୁ ମୁଖ ଫେରାଇଥିବା ଦେଖି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ କ'ଣ କହିଲେ?
7.132.4
कथं च युयुधे भीमो वीर्यश्लाघी महाबलः ॥ ७.१३२.४ ॥
ବୀର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଶଂସାକାରୀ ମହାବଳୀ ଭୀମ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ?
7.132.5
कर्णो वा समरे तात किमकार्षीदतः परम् ।
भीमसेनं रणे दृष्ट्वा ज्वलन्तमिव पावकम् ॥ ७.१३२.५ ॥
ହେ ତାତ, ସେଥିପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣ କ'ଣ କଲେ? ରଣରେ ଅଗ୍ନିଭଳି ଜଳୁଥିବା ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଦେଖି?
7.132.6
रथमन्यं समास्थाय विधिवत्कल्पितं पुनः ।
अभ्ययात्पाण्डवं कर्णो वातोद्धूत इवार्णवः ॥ ७.१३२.६ ॥
ବିଧିପୂର୍ବକ ପୁନର୍ବାର ସଜାଯାଇଥିବା ଅନ୍ୟ ଏକ ରଥରେ ଚଢ଼ି, କର୍ଣ୍ଣ ପବନରେ ଉଦ୍ବେଳିତ ସମୁଦ୍ରଭଳି ପାଣ୍ଡବ ଆଡ଼କୁ ଆଗେଇଲେ।
7.132.7
क्रुद्धमाधिरथिं दृष्ट्वा पुत्रास्तव विशाम्पते ।
भीमसेनममन्यन्त वैश्वानरमुखे हुतम् ॥ ७.१३२.७ ॥
ହେ ରାଜନ୍! କ୍ରୁଦ୍ଧ ଅଧିରଥପୁତ୍ର (କର୍ଣ୍ଣ)ଙ୍କୁ ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କ ମୁଖରେ ଆହୁତ ବୋଲି ଭାବିଲେ।
7.132.8
चापशब्दं ततः कृत्वा तलशब्दं च भैरवम् ।
अभ्यद्रवत राधेयो भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.१३२.८ ॥
ତା'ପରେ ଧନୁର ଟଙ୍କାର ଓ ଭୟଙ୍କର ତାଳି ଶବ୍ଦ କରି ରାଧେୟ (କର୍ଣ୍ଣ) ଭୀମସେନଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ।
7.132.9
पुनरेव तयो राजन्घोर आसीत्समागमः ।
वैकर्तनस्य शूरस्य भीमस्य च महात्मनः ॥ ७.१३२.९ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ସେହି ଦୁଇଜଣଙ୍କ — ବିକର୍ତନର ବୀର କର୍ଣ୍ଣ ଓ ମହାତ୍ମା ଭୀମଙ୍କ — ମଧ୍ୟରେ ପୁଣି ଭୟଙ୍କର ସଂଗ୍ରାମ ହେଲା।
7.132.10
संरब्धौ हि महाबाहू परस्परवधैषिणौ ।
अन्योन्यभीक्षाञ्चक्राते दहन्ताविव लोचनैः ॥ ७.१३२.१० ॥
ପରସ୍ପରର ବଧ ଇଚ୍ଛୁକ, କ୍ରୋଧିତ ସେହି ମହାବାହୁମାନେ ଚକ୍ଷୁରେ ଦଗ୍ଧ କରୁଥିବା ପରି ବାରମ୍ବାର ପରସ୍ପରକୁ ଚାହିଁଲେ।
7.132.11
क्रोधरक्रेक्षणौ तीव्रौ निःश्वसन्ताविवोरगौ ।
शूरावन्योन्यमासाद्य ततक्षतुररिन्दमौ ॥ ७.१३२.११ ॥
କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ୍ ଆଖି, ସର୍ପ ପରି ପ୍ରବଳ ନିଶ୍ୱାସ ନେଉଥିବା, ଶତ୍ରୁ ଦମନକାରୀ ସେହି ଦୁଇ ବୀର ପରସ୍ପର ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି ପ୍ରହାର କଲେ।
7.132.12
व्याघ्राविव सुसंरब्धौ श्येनाविव च शीघ्रगौ ।
शरभाविव सङ्क्रुद्धौ युयुधाते परस्परम् ॥ ७.१३२.१२ ॥
ବାଘ ପରି ଅତି କ୍ରୋଧିତ, ବାଜ ପରି ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ଶରଭ ପରି କୁପିତ ହୋଇ ସେମାନେ ପରସ୍ପର ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.132.13
ततो भीमः स्मरन्क्लेशानक्षद्यूते वनेऽपि च ।
विराटनगरे चैव दुःखं प्राप्तमरिन्दमः ॥ ७.१३२.१३ ॥
ତହିଁ ଶତ୍ରୁ ଦମନକାରୀ ଭୀମ ପାଶାଖେଳରେ, ବନରେ ଏବଂ ବିରାଟ ନଗରରେ ଭୋଗିଥିବା କ୍ଲେଶ ସ୍ମରଣ କଲେ।
7.132.14
राष्ट्राणां स्फीतरत्नानां हरणं च तवात्मजैः ।
सततं च परिक्लेशान्सपुत्रेण त्वया कृतान् ॥ ७.१३२.१४ ॥
ତୁମ ପୁତ୍ରମାନେ ରତ୍ନସମୃଦ୍ଧ ରାଷ୍ଟ୍ର ହରଣ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ତୁମେ ଓ ତୁମ ପୁତ୍ର ନିରନ୍ତର ଘୋର କ୍ଲେଶ ଦେଇଥିଲ।
7.132.15
दग्धुमैच्छश्च यः कुन्तीं सपुत्रां त्वमनागसम् ।
कृष्णायाश्च परिक्लेशं सभामध्ये दुरात्मभिः ॥ ७.१३२.१५ ॥
ନିରପରାଧା କୁନ୍ତୀ ଓ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିବା ତୁମେ, ଏବଂ ସଭା ମଧ୍ୟରେ ଦୁରାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ହୋଇଥିବା କ୍ଲେଶ।
7.132.16
केशपक्षग्रहं चैव दुःशासनकृतं तथा ।
परुषाणि च वाक्यानि कर्णोनोक्तानि भारत ॥ ७.१३२.१६ ॥
ଦୁଃଶାସନ କରିଥିବା କେଶ ଓ ଲଟ ଧରି ଟାଣିବା, ଏବଂ ହେ ଭାରତ, କର୍ଣ୍ଣ କହିଥିବା କଠୋର ବାକ୍ୟ।
7.132.17
पतिमन्यं परीप्सस्व न सन्ति पतयस्तव ।
पतिता नरके पार्थाः सर्वे षण्डतिलोपमाः ॥ ७.१३२.१७ ॥
ଅନ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ ଖୋଜ; ତୁମର ସ୍ୱାମୀମାନେ ନାହାଁନ୍ତି। ପୃଥାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ସମସ୍ତେ ନରକରେ ପତିତ, ତିଳ ସଦୃଶ ନପୁଂସକ।
7.132.18
समक्षं तव कौरव्य यदूचुः कौरवास्तदा ।
दासीभावेन कृष्णां च भोक्तुकामाः सुतास्तव ॥ ७.१३२.१८ ॥
ହେ କୌରବ୍ୟ, ତୁମ ସମକ୍ଷରେ ସେତେବେଳେ କୌରବମାନେ ଯାହା କହିଥିଲେ, କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ଦାସୀ କରି ଭୋଗିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ତୁମ ପୁତ୍ରମାନେ ଯାହା କହିଥିଲେ।
7.132.19
यच्चापि तान्प्रव्रजतः कृष्णाजिननिवासिनः ।
परुषाण्युक्तवान्कर्णः सभायां सन्निधौ तव ॥ ७.१३२.१९ ॥
କୃଷ୍ଣାଜିନ ପରିଧାନ କରି ବନକୁ ଯାଉଥିବା ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମ ସଭାରେ, ତୁମ ସମକ୍ଷରେ କର୍ଣ୍ଣ କଠୋର ବାକ୍ୟ କହିଥିଲା।
7.132.20
तृणीकृत्य च यत्पार्थांस्तव पुत्रो ववल्ग ह ।
विषमस्थान्समस्थो हि संरब्धो गतचेतनः ॥ ७.१३२.२० ॥
ତୁମ ପୁତ୍ର ପାର୍ଥମାନଙ୍କୁ ତୃଣ ପରି ଗଣି ଅହଂକାରରେ ଉଛୁଳି ଉଠିଲା; ବିଷମ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସମ ଅବସ୍ଥାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ପରି, କ୍ରୋଧରେ ଓ ଚେତନା ହରାଇ।
7.132.21
बाल्यात्प्रभृति चारिघ्नः स्वानि दुःखानि चिन्तयन् ।
निरविद्यत धर्मात्मा जीवितेन वृकोदरः ॥ ७.१३२.२१ ॥
ବାଲ୍ୟକାଳରୁ ଶତ୍ରୁ ସଂହାରକାରୀ ଧର୍ମାତ୍ମା ବୃକୋଦର ନିଜର ଦୁଃଖ ଚିନ୍ତା କରି ଜୀବନରୁ ବିରକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।
7.132.22
ततो विष्फार्य सुमहद्धेमपृष्ठं दुरासदम् ।
चापं भरतशार्दूलस्त्यक्तात्मा कर्णमभ्ययात् ॥ ७.१३२.२२ ॥
ତାପରେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ୟାଘ୍ର ପ୍ରାଣମମତା ତ୍ୟାଗ କରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣପୃଷ୍ଠ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ବିଶାଳ ଧନୁକ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଟାଣି କର୍ଣ୍ଣ ଆଡକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
7.132.23
स सायकयैर्जालैर्भीमः कर्णरथं प्रति ।
भानुमद्भिः शिलाधौतैर्भानोः प्राच्छादयत्प्रभां ॥ ७.१३२.२३ ॥
ଭୀମ ପଥରରେ ଘଷା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶରଜାଲରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ରଥକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ; ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଭାକୁ ହିଁ ଢାଙ୍କି ଦେଲେ।
7.132.24
ततः प्रहस्याधिरथिस्तूर्णमस्यञ्शिताञ्शरान् ।
व्यधमद्भीमसेनस्य शरजालानि पत्रिभिः ॥ ७.१३२.२४ ॥
ତାପରେ ଅଧିରଥପୁତ୍ର ହସି ହସି ଶୀଘ୍ର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶର ନିକ୍ଷେପ କରି ନିଜ ଶରରେ ଭୀମସେନଙ୍କ ଶରଜାଲ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କଲେ।
7.132.25
महारथो महाबाहुर्महाबाणैर्महाबलः ।
विव्याधाधिरथिर्भीमं नवभिर्निशितैस्तदा ॥ ७.१३२.२५ ॥
ମହାରଥୀ, ମହାବାହୁ, ମହାବଳ ଅଧିରଥପୁତ୍ର (କର୍ଣ୍ଣ) ସେତେବେଳେ ନଅଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ମହାବାଣରେ ଭୀମଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.132.26
स तोत्रैरिव मातङ्गो वार्यमाणः पतत्त्रिभः ।
अभ्यधावदसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं वृकोदरः ॥ ७.१३२.२६ ॥
ଅଙ୍କୁଶରେ ଅଟକିଥିବା ହାତୀ ପରି, ବାଣରେ ଅଟକାଯାଇ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଭୟ ବୃକୋଦର (ଭୀମ) ସୂତପୁତ୍ର ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ।
7.132.27
तमापतन्तं वेगेन रभसं पाण्डवर्षभम् ।
कर्णः प्रत्युद्ययौ युद्धे मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ७.१३२.२७ ॥
ବେଗରେ ଓ ଉତ୍ସାହରେ ଆସୁଥିବା ସେହି ପାଣ୍ଡବ-ବୃଷଭଙ୍କୁ କର୍ଣ୍ଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଗେଇ ଆସି ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ; ମତ୍ତ ହାତୀ ଅନ୍ୟ ମତ୍ତ ହାତୀକୁ ଯେପରି ମୁକାବିଲା କରେ।
7.132.28
ततः प्रध्याप्य जलजं भेरीशतसमस्वनम् ।
अक्षुभ्यत बलं हर्षादुद्धूत इव सागरः ॥ ७.१३२.२८ ॥
ତାପରେ ଶହେ ଭେରୀର ସ୍ୱର ସମ ଶଙ୍ଖ ବଜାଇବାରୁ, ହର୍ଷରେ ସେନା ଉଚ୍ଛୁଳିତ ସମୁଦ୍ର ପରି କମ୍ପିଲା।
7.132.29
तदुद्धूतं बलं दृष्ट्वा नागाश्वरथपत्तिमत् ।
भीमः कर्णं समासाद्य च्छादयामास सायकैः ॥ ७.१३२.२९ ॥
ହାତୀ, ଘୋଡା, ରଥ ଓ ପଦାତିକ ସହିତ ସେହି ଉଛୁଳିତ ସେନା ଦେଖି ଭୀମ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.132.30
अश्वानृक्षसवर्णांश्च हंसवर्णैर्हयोत्तमैः ।
व्यामिश्रयद्रणे कर्णः पाण्डवं छादयञ्छरैः ॥ ७.१३२.३० ॥
ଭାଲୁ ରଙ୍ଗର ଘୋଡା ଓ ହଂସ ରଙ୍ଗର ଉତ୍ତମ ଘୋଡାକୁ କର୍ଣ୍ଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ମିଶାଇ ଦେଲେ, ଏବଂ ବାଣରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.132.31
ऋक्षवर्णान्हयान्कर्कैर्मिश्रान्मारुतरंहसः ।
निरीक्ष्य तव पुत्राणां हाहाकृतमभूद्बलम् ॥ ७.१३२.३१ ॥
ପବନ ପରି ବେଗବାନ, ଭାଲୁ ରଙ୍ଗର ଘୋଡ଼ା କର୍କ ରଙ୍ଗର ଘୋଡ଼ା ସହିତ ମିଶିଥିବା ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସେନା ହାହାକାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
7.132.32
ते हया बह्वशोभन्त मिश्रिता वातरंहसः ।
सितासिता महाराज यथा व्योम्नि वलाहकाः ॥ ७.१३२.३२ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ପବନ ପରି ବେଗବାନ ସେହି ଘୋଡ଼ାମାନେ ମିଶି ଆକାଶରେ ଧଳା ଓ କଳା ମେଘ ପରି ଅତ୍ୟଧିକ ଶୋଭା ପାଇଲେ।
7.132.33
संरब्धौ क्रोधताम्राक्षौ प्रेक्ष्य कर्णवृकोदरौ ।
सन्त्रस्ताः समकम्पन्त त्वदीयानां महारथाः ॥ ७.१३२.३३ ॥
କ୍ରୋଧରେ ଜଳୁଥିବା, କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଆଖିର କର୍ଣ୍ଣ ଓ ବୃକୋଦର (ଭୀମ)ଙ୍କୁ ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ ମହାରଥୀମାନେ ଭୟରେ କମ୍ପିଲେ।
7.132.34
यमराष्ट्रोपमं घोरमासीदायोधनं तयोः ।
दुर्दर्शं भरतश्रेष्ठ प्रेतराजपुत्रं यथा ॥ ७.१३२.३४ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଦୁହିଁଙ୍କ ସେ ରଣଭୂମି ଯମରାଜ୍ୟ ପରି ଭୟଙ୍କର ଓ ଦେଖିବାକୁ କଷ୍ଟକର ହେଲା।
7.132.35
समाजमिव तच्चित्रं प्रेक्षमाणा महारथाः ।
नालक्षयञ्जयं व्यक्तमेकस्यैव महारणे ॥ ७.१३२.३५ ॥
ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟକୁ ଏକ ସଭା ପରି ଦେଖୁଥିବା ମହାରଥୀମାନେ ସେହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଜଣକର ସ୍ପଷ୍ଟ ବିଜୟ ଚିହ୍ନି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
7.132.36
तयोः प्रैक्षन्त सम्मर्दं सन्निकृष्टं महास्त्रयोः ।
तव दुर्मन्त्रिते राजन्सपुत्रस्य विशाम्पते ॥ ७.१३२.३६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ହେ ପ୍ରଜାପତି, ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଦୁର୍ମନ୍ତ୍ରଣା ଯୋଗୁଁ ସେହି ଦୁଇ ମହାସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କ ନିକଟ ସଂଘର୍ଷ ଲୋକେ ଦେଖିଲେ।
7.132.37
छादयन्तौ हि शत्रुघ्नावन्योन्यं सायकैः शितैः ।
शरजालावृतं व्योम चक्रातेऽद्भुतविक्रमौ ॥ ७.१३२.३७ ॥
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ପରସ୍ପରକୁ ଆବୃତ କରି ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ସେହି ଦୁଇ ଅଦ୍ଭୁତ ପରାକ୍ରମୀ ବୀର ବାଣଜାଲରେ ଆବୃତ ଆକାଶ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
7.132.38
तावन्योन्यं जिघांसन्तौ शरैस्तीक्ष्णैर्महारथौ ।
प्रेक्षणीयतरावास्तां वृष्टिमन्ताविवाम्बुदौ ॥ ७.१३२.३८ ॥
ପରସ୍ପରକୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସେହି ଦୁଇ ମହାରଥୀ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ବର୍ଷା ବର୍ଷାଉଥିବା ଦୁଇ ମେଘ ପରି ଅଧିକ ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ ହେଲେ।
7.132.39
सुवर्णविकृतान्वाणान्विमुञ्चन्तावरिन्दमौ ।
भास्वरं व्योम चक्राते महोल्काभिरिव प्रभो ॥ ७.१३२.३९ ॥
ସୁନାରେ ଅଳଙ୍କୃତ ବାଣ ନିକ୍ଷେପକାରୀ ସେହି ଶତ୍ରୁଦମନ ଦୁଇ ବୀର, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆକାଶକୁ ମହା ଉଲ୍କାରେ ଝଲସିତ କରି ଦେଉଥିଲେ।
7.132.40
ताभ्यां मुक्ताः शरा राजन्गार्ध्रपत्राश्चकाशिरे ।
श्रेण्यः शरदि मत्तानां सारसनामिवाम्बरे ॥ ७.१३२.४० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେମାନଙ୍କ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ଗୃଧ୍ରପକ୍ଷ ବାଣ ଶରତ୍ରେ ଆକାଶରେ ମତ୍ତ ସାରସ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ଶ୍ରେଣୀ ପରି ଝଲସୁଥିଲେ।
7.132.41
संसक्तं सूतपुत्रेण दृष्ट्वा भीममरिन्दमम् ।
अतिभारममन्येतां भीमे कृष्णधनञ्जयौ ॥ ७.१३२.४१ ॥
ସୂତପୁତ୍ର ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରତ ଶତ୍ରୁଦମନ ଭୀମଙ୍କୁ ଦେଖି କୃଷ୍ଣ ଓ ଧନଞ୍ଜୟ ଭୀମଙ୍କ ଉପରେ ଅତି ଭାରି କାର୍ଯ୍ୟ ପଡ଼ିଛି ବୋଲି ଭାବିଲେ।
7.132.42
तत्राधिरथिभीमाभ्यां शरैर्मुक्तैर्दृढं हताः ।
इषुपातमतिक्रम्य पेतुरश्वनरद्विपाः ॥ ७.१३२.४२ ॥
ସେଠାରେ ଅଧିରଥପୁତ୍ର ଓ ଭୀମଙ୍କ ବାଣରେ ଘୋଡ଼ା, ମଣିଷ ଓ ହାତୀ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ହତ ହୋଇ ବାଣର ପହଞ୍ଚ ଅତିକ୍ରମ କରି ପଡ଼ିଗଲେ।
7.132.43
पतद्भिः पतितैश्चान्यैर्गतासुभिरनेकशः ।
कृतो राजन्महाराज पुत्राणां ते जनक्षयः ॥ ७.१३२.४३ ॥
ପଡ଼ୁଥିବା, ପଡ଼ିଥିବା ଏବଂ ପ୍ରାଣହୀନ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଅନେକ ପ୍ରକାରେ, ହେ ରାଜନ, ହେ ମହାରାଜ, ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ଜନକ୍ଷୟ ହେଲା।
7.132.44
मनुप्याश्वगजानां च शरीरैर्गतजीवितैः ।
क्षणेन भूमिः सञ्जज्ञे संवृता भरतर्षभ ॥ ७.१३२.४४ ॥
ମନୁଷ୍ୟ, ଘୋଡ଼ା ଓ ହାତୀମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣହୀନ ଶରୀରରେ କ୍ଷଣମଧ୍ୟରେ ଭୂମି ଆବୃତ ହେଲା, ହେ ଭରତର୍ଷଭ।