Mahābhārata · Adhyāya 7.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.134.1
सर्वथा विरथः कर्णः पुनर्भीमेन निर्जितः ।
रथमन्यं समास्थाय पुनर्विव्याध पाण्डवम् ॥ ७.१३४.१ ॥
Karṇa, completamente sin carro y derrotado de nuevo por Bhīma, subió a otro carro y volvió a herir al Pāṇḍava.
7.134.2
महागजाविवासाद्य विषाणाग्रैः परस्परम् ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१३४.२ ॥
Como dos grandes elefantes que se acercan y se golpean con las puntas de sus colmillos, se hirieron mutuamente con flechas disparadas de arcos completamente tensados.
7.134.3
अथ कर्णः शरव्रातैर्भीमसेनं समार्पयत् ।
ननाद च महानादं पुनर्विव्याध चोरसि ॥ ७.१३४.३ ॥
Entonces Karṇa atacó por completo a Bhīmasena con andanadas de flechas, lanzó un gran rugido y lo hirió de nuevo en el pecho.
7.134.4
तं भीमो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदजिह्मगैः ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या शराणां नतपर्वणाम् ॥ ७.१३४.४ ॥
Bhīma le respondió con diez flechas de vuelo recto, y de nuevo lo hirió con setenta flechas de nudos curvados.
7.134.5
कर्णस्तु नवभिर्भीमं भित्त्वा राजंस्तनान्तरे ।
ध्वजमेकेन विव्याध विशोकं च त्रिभिः शरैः ॥ ७.१३४.५ ॥
Karṇa, atravesando a Bhīma con nueve flechas, lo hirió entre los pechos, oh rey; con una golpeó el estandarte y con tres flechas también hirió a Viśoka.
7.134.6
सायकानां ततः पार्थस्त्रिषष्ट्या प्रत्यविध्यत ।
तोत्रैरिव महानागं कशाभिरिव वाजिनम् ॥ ७.१३४.६ ॥
Entonces Pārtha respondió con sesenta y tres flechas, como se espolea a un gran elefante con aguijones y a un caballo con látigos.
7.134.7
सोऽतिविद्धो महाराज पाण्डवेन यशस्विना ।
सृक्विणी लेलिहन्वीरः क्रोधरक्तान्तलोचनः ॥ ७.१३४.७ ॥
Gran rey, gravemente herido por el glorioso Pāṇḍava, aquel héroe, con las comisuras de sus ojos enrojecidas por la ira, lamiéndose las comisuras de los labios.
7.134.8
ततः शरं महाराज सर्वकायावदारणम् ।
प्राहिणोद्भीमसेनाय बलायेन्द्र इवाशनिम् ॥ ७.१३४.८ ॥
Entonces, gran rey, lanzó contra Bhīmasena una flecha que desgarra todo cuerpo, como Indra con fuerza lanza el rayo.
7.134.9
स निर्भिद्य रणे पार्थं सूतपुत्रधनुश्च्युतः ।
अगच्छद्दारयन्भूमिं चित्रपुङ्खः शिलीमुखः ॥ ७.१३४.९ ॥
Aquella flecha, disparada desde el arco del hijo del auriga, atravesó a Pārtha en la batalla y siguió adelante, con plumas brillantes, abriendo la tierra.
7.134.10
ततो भीमो महाबाहुः क्रोधसंरक्तलोचनः ।
वज्रकल्पां चतुष्किष्कुं गुर्वी रुक्माङ्गदां गदाम्।
प्राहिणोत्मूतपुत्राय षडस्रामविचारयन् ॥ ७.१३४.१० ॥
Entonces Bhīma de poderosos brazos, con los ojos profundamente enrojecidos por la ira, arrojó sin vacilar contra el hijo del auriga una maza como un rayo, de cuatro codos, pesada, adornada con brazaletes de oro, de seis filos.
7.134.11
तया जघानाधिरथेः सदश्वान्साधुवाहिनः ।
गदया भारतः क्रुद्धो वज्रेणेन्द्र इवासुरान् ॥ ७.१३४.११ ॥
Con esa maza, el Bhārata, enfurecido, mató los buenos y bien adiestrados caballos del hijo de Adhiratha, como Indra con el rayo abate a los asuras.
7.134.12
ततो भीमो महाबाहुः क्षुराभ्यां भरतर्षभ ।
ध्वजमाघिरथेश्छित्त्वा सूतमभ्यहनच्छरैः ॥ ७.१३४.१२ ॥
Entonces, oh toro de los Bharatas, el de poderosos brazos Bhīma derribó el estandarte del hijo de Adhiratha con flechas de filo de navaja, e hirió al auriga con flechas.
7.134.13
हताश्वसूतमुत्सृज्य स रथं पतितध्वजम् ।
विष्फारयन्धनुः कर्णस्तस्थौ भारत दुर्मनाः ॥ ७.१३४.१३ ॥
Oh Bhārata, con sus caballos y su auriga muertos, Karṇa abandonó aquel carro de estandarte caído y se quedó de pie, abatido de ánimo, tensando su arco.
7.134.14
तत्राद्भुतमपश्याम राधेयस्य पराक्रमम् ।
विरथो रथिनां श्रेष्ठो वारयामास यद्रिपुम् ॥ ७.१३४.१४ ॥
Allí presenciamos el asombroso valor de Karṇa, hijo de Rādhā: aunque sin carro, el mejor de los guerreros en carro contuvo al enemigo.
7.134.15
विरथं तं नरश्रेष्ठं दृष्ट्वाऽऽधिरथिमाहवे ।
दुर्योधनस्ततो राजन्नभ्यभाषत दुर्मुखम् ॥ ७.१३४.१५ ॥
Oh rey, al ver a aquel mejor de los hombres, el hijo del auriga, sin carro en la batalla, Duryodhana habló entonces a Durmukha.
7.134.16
एष दुर्मुख राधेयो भीमेन विरथीकृतः ।
तं रथेन नरश्रेष्ठ सम्पादय महारथम् ॥ ७.१३४.१६ ॥
Durmukha, este Karṇa, hijo de Rādhā, ha sido dejado sin carro por Bhīma. Mejor de los hombres, procura un carro para ese gran guerrero.
7.134.17
ततो दुर्योधनवचः श्रुत्वा भारत दुर्मुखः ।
त्वरमाणोऽभ्ययात्कर्णं भीमं चावारयच्छरैः ॥ ७.१३४.१७ ॥
Oh Bhārata, al oír las palabras de Duryodhana, Durmukha se apresuró hacia Karṇa y con flechas también contuvo a Bhīma.
7.134.18
दुर्मुखं प्रेक्ष्य सङ्ग्रामे सूतपुत्रपदानुगम् ।
वायुपुत्रः प्रहृष्टोऽभूत्सृक्विणी परिसंलिहन् ॥ ७.१३४.१८ ॥
Al ver a Durmukha siguiendo los pasos del hijo del auriga en la batalla, el hijo del Viento (Bhīma) se alegró mucho y se relamió las comisuras de los labios.
7.134.19
ततः कर्णं महाराज वारयित्वा शिलीमुखैः ।
दुर्मुखाय रथं तूर्णं प्रेषयामास पाण्डवः ॥ ७.१३४.१९ ॥
Entonces, gran rey, habiendo contenido a Karṇa con flechas, el Pāṇḍava envió rápidamente su carro hacia Durmukha.
7.134.20
तस्मिन्क्षणे महाराज नवभिर्नतपर्वभिः ।
सुमुखैर्दुर्मुखं भीमः शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१३४.२० ॥
En ese instante, gran rey, Bhīma envió a Durmukha a la morada de Yama con nueve flechas bien emplumadas de articulaciones curvas.
7.134.21
ततस्तमेवाधिरथिः स्यन्दनं दुर्मुखे हते ।
आस्थितः प्रबभौ राजन्दीप्यमान इवांशुमान् ॥ ७.१३४.२१ ॥
Entonces, muerto Durmukha, el hijo de Adhiratha subió a ese mismo carro y resplandeció, oh rey, como el sol ardiente.
7.134.22
शयानं भिन्नमर्माणं दुर्मुखं शोणितोक्षितम् ।
दृष्ट्वा कर्णोऽश्रुपूर्णाक्षो मुहूर्तं नाभ्यवर्तत ॥ ७.१३४.२२ ॥
Al ver a Durmukha yacer, con sus partes vitales atravesadas y empapado en sangre, Karṇa, con los ojos llenos de lágrimas, no avanzó por un momento.
7.134.23
तं गतासुमतिक्रम्य कृत्वा कर्णः प्रदक्षिणम् ।
दीर्घमुष्णं श्वसन्वीरो न किञ्चित्प्रत्यपद्यत ॥ ७.१३४.२३ ॥
Pasando junto al hombre sin vida y dándole la vuelta con reverencia, el héroe Karṇa, suspirando largo y caliente, no percibió nada en absoluto.
7.134.24
तस्मिंस्तु विवरे राजन्नाराचान्गार्धवाससः ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय भीमसेनश्चतुर्दश ॥ ७.१३४.२४ ॥
Pero, oh rey, en aquel intervalo Bhīmasena lanzó catorce flechas de plumas de buitre contra el hijo del auriga.
7.134.25
ते तस्य कवचं भित्त्वा स्वर्णचित्रं महोजसः ।
हेमपुङ्खा महाराज व्यशोभन्त दिशो दश ॥ ७.१३४.२५ ॥
Atravesando la armadura adornada de oro del de gran poder, oh gran rey, las flechas de plumas doradas resplandecieron en las diez direcciones.
7.134.26
अपिबन्सूत पुत्रस्य शोणितं रक्तभोजनाः ।
क्रुद्धा इव मनुष्येन्द्र भुजङ्गाः कालचोदिताः ॥ ७.१३४.२६ ॥
Bebiendo la sangre del hijo del cochero, oh señor de los hombres, eran como serpientes airadas impulsadas por el tiempo, que se alimentan de sangre.
7.134.27
प्रसर्पमाणा मेदिन्यां ते व्यरोचन्त मार्गणाः ।
अर्धप्रविष्टाः संरब्धा बिलानीव महोरगाः ॥ ७.१३४.२७ ॥
Deslizándose por la tierra, medio hundidas y furiosas, las flechas brillaban como grandes serpientes medio dentro de sus madrigueras.
7.134.28
तं प्रत्यविध्यद्राधेयो जाम्बूनदविभूषितैः ।
चतुर्दशभिरत्युग्रैर्नाराचैरविचारयन् ॥ ७.१३४.२८ ॥
El hijo de Rādhā le atravesó sin vacilar con catorce flechas de hierro, muy feroces y adornadas de oro.
7.134.29
ते भीमसेनस्य भुजं सव्यं निर्भिद्य पत्रिणः ।
प्राविशन्मेदिनीं भीमाः क्रौञ्चं पत्ररथा इव ॥ ७.१३४.२९ ॥
Atravesando el brazo izquierdo de Bhīmasena, aquellas terribles flechas emplumadas penetraron la tierra, como carros alados entrando en la montaña Krauñca.
7.134.30
ते व्यरोचन्त नाराचाः प्रविशन्तो वसुन्धराम् ।
गच्छत्यस्तं दिनकरे दीप्यमाना इवांशवः ॥ ७.१३४.३० ॥
Aquellas flechas de hierro, al entrar en la tierra, resplandecían como los rayos brillantes del sol que se pone.
7.134.31
स निर्भिन्नो रणे भीमो नाराचैर्मर्मभेदिभिः ।
सुस्राव रुधिरं भूरि पर्वतः सलिलं यथा ॥ ७.१३४.३१ ॥
Atravesado en la batalla por flechas de hierro que perforan los puntos vitales, Bhīma derramó sangre en abundancia, como agua de una montaña.
7.134.32
स भीमस्त्रिभिरायस्तः सूतपुत्रं पतत्रिभिः ।
सुपर्णवेगैर्विव्याध सारथिं चास्य सप्तभिः ॥ ७.१३४.३२ ॥
Bhīma hirió al hijo del auriga con tres flechas emplumadas, veloces como Garuḍa, y a su auriga con siete.
7.134.33
स विह्वलो महाराज कर्णो भीमशराहतः ।
प्राद्रवज्जवनैरश्वै रणं हित्वा महाभयात् ॥ ७.१३४.३३ ॥
Aturdido, oh gran rey, herido por las flechas de Bhīma, Karṇa huyó del campo de batalla con gran temor, con caballos veloces.
7.134.34
भीमसेनस्तु विष्फार्य चापं हेमपरिष्कृतम् ।
आहवेऽतिरथोऽतिष्ठज्ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ७.१३४.३४ ॥
Pero Bhīmasena, tensando su arco adornado de oro, se mantuvo en la batalla como un gran auriga, resplandeciente como el fuego del sacrificio.