മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.134.1
सर्वथा विरथः कर्णः पुनर्भीमेन निर्जितः ।
रथमन्यं समास्थाय पुनर्विव्याध पाण्डवम् ॥ ७.१३४.१ ॥
കർണൻ പൂർണ്ണമായി രഥമില്ലാത്തവനായി ഭീമനാൽ വീണ്ടും പരാജയപ്പെട്ടു; എന്നാൽ മറ്റൊരു രഥത്തിൽ കയറി അവൻ പാണ്ഡവനെ വീണ്ടും പ്രഹരിച്ചു.
7.134.2
महागजाविवासाद्य विषाणाग्रैः परस्परम् ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१३४.२ ॥
രണ്ടു മഹാഗജങ്ങളെപ്പോലെ പരസ്പരം അടുത്തെത്തി, കൊമ്പിന്റെ അഗ്രങ്ങളാൽ എന്നപോലെ, പൂർണ്ണമായി വലിച്ചു വിട്ട ശരങ്ങളാൽ അവർ പരസ്പരം പ്രഹരിച്ചു.
7.134.3
अथ कर्णः शरव्रातैर्भीमसेनं समार्पयत् ।
ननाद च महानादं पुनर्विव्याध चोरसि ॥ ७.१३४.३ ॥
അപ്പോൾ കർണൻ ശരപ്രവാഹങ്ങളാൽ ഭീമസേനനെ പൂർണ്ണമായി ആക്രമിച്ചു; മഹാനാദം മുഴക്കി വീണ്ടും അവന്റെ മാറിൽ പ്രഹരിച്ചു.
7.134.4
तं भीमो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदजिह्मगैः ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या शराणां नतपर्वणाम् ॥ ७.१३४.४ ॥
ഭീമൻ അവനെ നേരെ പറക്കുന്ന പത്തു ശരങ്ങളാൽ എതിർത്തു; വളഞ്ഞ കണുപ്പുകളുള്ള എഴുപത് ശരങ്ങളാൽ വീണ്ടും പ്രഹരിച്ചു.
7.134.5
कर्णस्तु नवभिर्भीमं भित्त्वा राजंस्तनान्तरे ।
ध्वजमेकेन विव्याध विशोकं च त्रिभिः शरैः ॥ ७.१३४.५ ॥
കർണൻ ഒൻപത് ശരങ്ങളാൽ ഭീമനെ തുളച്ച്, രാജാവേ, അവന്റെ മാറുകൾക്കിടയിൽ പ്രഹരിച്ചു; ഒന്നിനാൽ കൊടിയെയും മൂന്നിനാൽ വിശോകനെയും പ്രഹരിച്ചു.
7.134.6
सायकानां ततः पार्थस्त्रिषष्ट्या प्रत्यविध्यत ।
तोत्रैरिव महानागं कशाभिरिव वाजिनम् ॥ ७.१३४.६ ॥
അപ്പോൾ പാർത്ഥൻ അറുപത്തിമൂന്ന് ശരങ്ങളാൽ പ്രത്യാക്രമിച്ചു; മഹാഗജത്തെ തോട്ടികൊണ്ടും കുതിരയെ ചാട്ടകൊണ്ടും തെളിക്കുന്നതുപോലെ.
7.134.7
सोऽतिविद्धो महाराज पाण्डवेन यशस्विना ।
सृक्विणी लेलिहन्वीरः क्रोधरक्तान्तलोचनः ॥ ७.१३४.७ ॥
മഹാരാജാവേ, യശസ്വിയായ പാണ്ഡവനാൽ കഠിനമായി മുറിവേറ്റ ആ വീരൻ, കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണിന്റെ അറ്റങ്ങളോടെ, ചുണ്ടിന്റെ കോണുകൾ നക്കിക്കൊണ്ട്.
7.134.8
ततः शरं महाराज सर्वकायावदारणम् ।
प्राहिणोद्भीमसेनाय बलायेन्द्र इवाशनिम् ॥ ७.१३४.८ ॥
അനന്തരം, മഹാരാജാവേ, ശരീരമൊട്ടാകെ പിളർക്കുന്ന ഒരു അമ്പ് അവൻ ഭീമസേനന്റെ നേരെ അയച്ചു, ഇന്ദ്രൻ ബലത്തോടെ ഇടി എറിയുന്നതുപോലെ.
7.134.9
स निर्भिद्य रणे पार्थं सूतपुत्रधनुश्च्युतः ।
अगच्छद्दारयन्भूमिं चित्रपुङ्खः शिलीमुखः ॥ ७.१३४.९ ॥
സൂതപുത്രന്റെ വില്ലിൽനിന്ന് വിട്ട ആ ശിലീമുഖം യുദ്ധത്തിൽ പാർത്ഥനെ തുളച്ച്, ചിത്രച്ചിറകുകളോടെ ഭൂമിയെ പിളർന്നുകൊണ്ട് പോയി.
7.134.10
ततो भीमो महाबाहुः क्रोधसंरक्तलोचनः ।
वज्रकल्पां चतुष्किष्कुं गुर्वी रुक्माङ्गदां गदाम्।
प्राहिणोत्मूतपुत्राय षडस्रामविचारयन् ॥ ७.१३४.१० ॥
അപ്പോൾ മഹാബാഹുവായ ഭീമൻ, കോപത്താൽ ആഴത്തിൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ, വജ്രസമാനവും നാലു മുഴം നീളമുള്ളതും കനത്തതും സ്വർണ്ണവളയങ്ങളുള്ളതും ആറ് വക്കുകളുള്ളതുമായ ഗദ ആലോചിക്കാതെ സൂതപുത്രനുനേരെ എറിഞ്ഞു.
7.134.11
तया जघानाधिरथेः सदश्वान्साधुवाहिनः ।
गदया भारतः क्रुद्धो वज्रेणेन्द्र इवासुरान् ॥ ७.१३४.११ ॥
ആ ഗദകൊണ്ട് കോപിച്ച ഭാരതൻ അധിരഥപുത്രന്റെ നല്ല, പരിശീലനം ലഭിച്ച കുതിരകളെ വധിച്ചു, ഇന്ദ്രൻ വജ്രംകൊണ്ട് അസുരന്മാരെ വധിക്കുന്നതുപോലെ.
7.134.12
ततो भीमो महाबाहुः क्षुराभ्यां भरतर्षभ ।
ध्वजमाघिरथेश्छित्त्वा सूतमभ्यहनच्छरैः ॥ ७.१३४.१२ ॥
അപ്പോൾ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, മഹാബാഹുവായ ഭീമൻ ക്ഷുരബാണങ്ങളാൽ അധിരഥപുത്രന്റെ കൊടി മുറിച്ച്, അമ്പുകളാൽ സാരഥിയെ പ്രഹരിച്ചു.
7.134.13
हताश्वसूतमुत्सृज्य स रथं पतितध्वजम् ।
विष्फारयन्धनुः कर्णस्तस्थौ भारत दुर्मनाः ॥ ७.१३४.१३ ॥
ഭാരതാ, കുതിരകളും സാരഥിയും കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, വീണ കൊടിയുള്ള ആ രഥം ഉപേക്ഷിച്ച്, ദുഃഖിത മനസ്സോടെ വില്ല് വലിച്ചുകൊണ്ട് കർണൻ നിന്നു.
7.134.14
तत्राद्भुतमपश्याम राधेयस्य पराक्रमम् ।
विरथो रथिनां श्रेष्ठो वारयामास यद्रिपुम् ॥ ७.१३४.१४ ॥
അവിടെ രാധേയനായ കർണ്ണന്റെ അത്ഭുതകരമായ വീര്യം ഞങ്ങൾ കണ്ടു. രഥമില്ലാതിരുന്നിട്ടും, രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അവൻ ശത്രുവിനെ തടഞ്ഞു.
7.134.15
विरथं तं नरश्रेष्ठं दृष्ट्वाऽऽधिरथिमाहवे ।
दुर्योधनस्ततो राजन्नभ्यभाषत दुर्मुखम् ॥ ७.१३४.१५ ॥
രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ രഥമില്ലാതായ ആ നരശ്രേഷ്ഠനായ ആധിരഥിയെ (കർണ്ണനെ) കണ്ട ദുര്യോധനൻ അപ്പോൾ ദുർമുഖനോട് സംസാരിച്ചു.
7.134.16
एष दुर्मुख राधेयो भीमेन विरथीकृतः ।
तं रथेन नरश्रेष्ठ सम्पादय महारथम् ॥ ७.१३४.१६ ॥
ദുർമുഖാ, ഈ രാധേയനായ കർണ്ണനെ ഭീമൻ രഥമില്ലാത്തവനാക്കിയിരിക്കുന്നു. നരശ്രേഷ്ഠാ, ആ മഹാരഥന് ഒരു രഥം ഒരുക്കുക.
7.134.17
ततो दुर्योधनवचः श्रुत्वा भारत दुर्मुखः ।
त्वरमाणोऽभ्ययात्कर्णं भीमं चावारयच्छरैः ॥ ७.१३४.१७ ॥
ഭാരതാ, ദുര്യോധനന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ദുർമുഖൻ വേഗത്തിൽ കർണ്ണന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു; അമ്പുകളാൽ ഭീമനെയും തടഞ്ഞു.
7.134.18
दुर्मुखं प्रेक्ष्य सङ्ग्रामे सूतपुत्रपदानुगम् ।
वायुपुत्रः प्रहृष्टोऽभूत्सृक्विणी परिसंलिहन् ॥ ७.१३४.१८ ॥
യുദ്ധത്തിൽ സൂതപുത്രന്റെ (കർണ്ണന്റെ) കാലടികളെ പിന്തുടരുന്ന ദുർമുഖനെ കണ്ട്, വായുപുത്രൻ (ഭീമൻ) ആഹ്ലാദിച്ച് ചുണ്ടുകളുടെ ചുറ്റും നാവുകൊണ്ട് നക്കി.
7.134.19
ततः कर्णं महाराज वारयित्वा शिलीमुखैः ।
दुर्मुखाय रथं तूर्णं प्रेषयामास पाण्डवः ॥ ७.१३४.१९ ॥
പിന്നെ മഹാരാജാവേ, അമ്പുകളാൽ കർണ്ണനെ തടഞ്ഞശേഷം പാണ്ഡവൻ ദുർമുഖന്റെ നേർക്ക് തന്റെ രഥം വേഗത്തിൽ അയച്ചു.
7.134.20
तस्मिन्क्षणे महाराज नवभिर्नतपर्वभिः ।
सुमुखैर्दुर्मुखं भीमः शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१३४.२० ॥
ആ നിമിഷത്തിൽ മഹാരാജാവേ, ഭീമൻ വളഞ്ഞ ഒമ്പത് മുട്ടുകളുള്ള മനോഹരമായ അമ്പുകളാൽ ദുർമുഖനെ യമലോകത്തിലേക്ക് അയച്ചു.
7.134.21
ततस्तमेवाधिरथिः स्यन्दनं दुर्मुखे हते ।
आस्थितः प्रबभौ राजन्दीप्यमान इवांशुमान् ॥ ७.१३४.२१ ॥
പിന്നെ ദുർമുഖൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അധിരഥപുത്രൻ അതേ രഥത്തിൽ കയറി, രാജാവേ, ജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
7.134.22
शयानं भिन्नमर्माणं दुर्मुखं शोणितोक्षितम् ।
दृष्ट्वा कर्णोऽश्रुपूर्णाक्षो मुहूर्तं नाभ्यवर्तत ॥ ७.१३४.२२ ॥
രക്തത്തിൽ കുതിർന്ന്, മർമ്മസ്ഥാനങ്ങൾ തുളയ്ക്കപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന ദുർമുഖനെ കണ്ട്, കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ കർണ്ണൻ ഒരു നിമിഷം മുന്നോട്ട് പോയില്ല.
7.134.23
तं गतासुमतिक्रम्य कृत्वा कर्णः प्रदक्षिणम् ।
दीर्घमुष्णं श्वसन्वीरो न किञ्चित्प्रत्यपद्यत ॥ ७.१३४.२३ ॥
ആ ജീവനറ്റവനെ കടന്ന്, പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത്, വീരനായ കർണ്ണൻ നീണ്ടതും ചൂടുള്ളതുമായ നെടുവീർപ്പിട്ടു; ഒന്നും അയാൾക്ക് തോന്നിയില്ല.
7.134.24
तस्मिंस्तु विवरे राजन्नाराचान्गार्धवाससः ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय भीमसेनश्चतुर्दश ॥ ७.१३४.२४ ॥
പക്ഷേ മഹാരാജാവേ, ആ വിടവിൽ ഭീമസേനൻ കഴുകിന്റെ തൂവലുള്ള പതിനാല് അമ്പുകൾ സൂതപുത്രന് നേരെ അയച്ചു.
7.134.25
ते तस्य कवचं भित्त्वा स्वर्णचित्रं महोजसः ।
हेमपुङ्खा महाराज व्यशोभन्त दिशो दश ॥ ७.१३४.२५ ॥
ആ അമ്പുകൾ ആ മഹാശക്തന്റെ സ്വർണ്ണചിത്രിതമായ കവചം തുളച്ചു; മഹാരാജാവേ, സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ളവ പത്തു ദിക്കുകളിലും പ്രകാശിച്ചു.
7.134.26
अपिबन्सूत पुत्रस्य शोणितं रक्तभोजनाः ।
क्रुद्धा इव मनुष्येन्द्र भुजङ्गाः कालचोदिताः ॥ ७.१३४.२६ ॥
മനുഷ്യേന്ദ്രാ, സൂതപുത്രന്റെ രക്തം കുടിച്ച അവ, കാലപ്രേരിതരായ കോപിച്ച സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ രക്തഭോജികളായിരുന്നു.
7.134.27
प्रसर्पमाणा मेदिन्यां ते व्यरोचन्त मार्गणाः ।
अर्धप्रविष्टाः संरब्धा बिलानीव महोरगाः ॥ ७.१३४.२७ ॥
ഭൂമിയിൽ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്ന ആ അമ്പുകൾ, പാതി കടന്നു കോപത്തോടെ, പുറ്റുകളിൽ പാതി കയറിയ മഹാസർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
7.134.28
तं प्रत्यविध्यद्राधेयो जाम्बूनदविभूषितैः ।
चतुर्दशभिरत्युग्रैर्नाराचैरविचारयन् ॥ ७.१३४.२८ ॥
രാധേയൻ അവനെ സ്വർണ്ണാലങ്കൃതവും അതിഉഗ്രവുമായ പതിന്നാലു നാരാചങ്ങൾകൊണ്ട്, ഒട്ടും സംശയിക്കാതെ, തുളച്ചു.
7.134.29
ते भीमसेनस्य भुजं सव्यं निर्भिद्य पत्रिणः ।
प्राविशन्मेदिनीं भीमाः क्रौञ्चं पत्ररथा इव ॥ ७.१३४.२९ ॥
ആ ഭീകരമായ അമ്പുകൾ ഭീമസേനന്റെ ഇടതുഭുജം തുളച്ച് ഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ചു; പക്ഷിരഥന്മാർ ക്രൗഞ്ചപർവതത്തിൽ കടക്കുന്നതുപോലെ.
7.134.30
ते व्यरोचन्त नाराचाः प्रविशन्तो वसुन्धराम् ।
गच्छत्यस्तं दिनकरे दीप्यमाना इवांशवः ॥ ७.१३४.३० ॥
ഭൂമിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന ആ നാരാചങ്ങൾ, അസ്തമിക്കുന്ന സൂര്യന്റെ പ്രകാശിക്കുന്ന രശ്മികൾപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
7.134.31
स निर्भिन्नो रणे भीमो नाराचैर्मर्मभेदिभिः ।
सुस्राव रुधिरं भूरि पर्वतः सलिलं यथा ॥ ७.१३४.३१ ॥
യുദ്ധത്തിൽ മർമ്മസ്ഥാനങ്ങളെ തുളയ്ക്കുന്ന അമ്പുകളാൽ മുറിവേറ്റ ഭീമനിൽ നിന്ന് പർവതത്തിൽ നിന്ന് വെള്ളം ഒഴുകുന്നതുപോലെ രക്തം ധാരാളമായി ഒഴുകി.
7.134.32
स भीमस्त्रिभिरायस्तः सूतपुत्रं पतत्रिभिः ।
सुपर्णवेगैर्विव्याध सारथिं चास्य सप्तभिः ॥ ७.१३४.३२ ॥
ഗരുഡന്റെ വേഗമുള്ള മൂന്ന് ചിറകുള്ള അമ്പുകളാൽ ഭീമൻ സൂതപുത്രനെ എയ്തു; അവന്റെ സാരഥിയെ ഏഴ് അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു.
7.134.33
स विह्वलो महाराज कर्णो भीमशराहतः ।
प्राद्रवज्जवनैरश्वै रणं हित्वा महाभयात् ॥ ७.१३४.३३ ॥
മഹാരാജാവേ, ഭീമന്റെ അമ്പുകളാൽ മുറിവേറ്റ കർണൻ വിഹ്വലനായി, വലിയ ഭയത്താൽ യുദ്ധഭൂമി ഉപേക്ഷിച്ച് വേഗമുള്ള കുതിരകളോടെ ഓടി.
7.134.34
भीमसेनस्तु विष्फार्य चापं हेमपरिष्कृतम् ।
आहवेऽतिरथोऽतिष्ठज्ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ७.१३४.३४ ॥
എന്നാൽ ഭീമസേനൻ സ്വർണ്ണാലംകൃതമായ വില്ല് വലിച്ചുകെട്ടി, യുദ്ധത്തിൽ അതിരഥനായി, ജ്വലിക്കുന്ന യജ്ഞാഗ്നിപോലെ നിന്നു.