మహాభారతం · అధ్యాయం 7.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.134.1
सर्वथा विरथः कर्णः पुनर्भीमेन निर्जितः ।
रथमन्यं समास्थाय पुनर्विव्याध पाण्डवम् ॥ ७.१३४.१ ॥
కర్ణుడు పూర్తిగా రథహీనుడై భీముని చేత మళ్లీ ఓడించబడ్డాడు; కానీ మరొక రథమెక్కి మళ్లీ పాండవుని కొట్టాడు.
7.134.2
महागजाविवासाद्य विषाणाग्रैः परस्परम् ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१३४.२ ॥
రెండు మహా ఏనుగుల వలె ఒకరినొకరు సమీపించి, దంతాగ్రాలతో అన్నట్లు, పూర్తిగా లాగి వదిలిన బాణాలతో ఒకరినొకరు కొట్టుకున్నారు.
7.134.3
अथ कर्णः शरव्रातैर्भीमसेनं समार्पयत् ।
ननाद च महानादं पुनर्विव्याध चोरसि ॥ ७.१३४.३ ॥
అప్పుడు కర్ణుడు బాణ సమూహాలతో భీమసేనుని పూర్తిగా ముట్టడించాడు; మహా గర్జన చేసి మళ్లీ అతని ఛాతీపై కొట్టాడు.
7.134.4
तं भीमो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदजिह्मगैः ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या शराणां नतपर्वणाम् ॥ ७.१३४.४ ॥
భీముడు అతన్ని సూటిగా ఎగిరే పది బాణాలతో ప్రతిఘటించాడు; మళ్లీ వంగిన కణుపులున్న డెబ్బై బాణాలతో కొట్టాడు.
7.134.5
कर्णस्तु नवभिर्भीमं भित्त्वा राजंस्तनान्तरे ।
ध्वजमेकेन विव्याध विशोकं च त्रिभिः शरैः ॥ ७.१३४.५ ॥
కర్ణుడు తొమ్మిది బాణాలతో భీముని గుచ్చి, రాజా, అతని రొమ్ముల మధ్య కొట్టాడు; ఒకదానితో ధ్వజాన్ని, మూడింటితో విశోకుని కూడా కొట్టాడు.
7.134.6
सायकानां ततः पार्थस्त्रिषष्ट्या प्रत्यविध्यत ।
तोत्रैरिव महानागं कशाभिरिव वाजिनम् ॥ ७.१३४.६ ॥
అప్పుడు పార్థుడు అరవై మూడు బాణాలతో ప్రతిఘటించాడు, మహా ఏనుగును అంకుశాలతో, గుఱ్ఱాన్ని కొరడాలతో నడిపినట్లు.
7.134.7
सोऽतिविद्धो महाराज पाण्डवेन यशस्विना ।
सृक्विणी लेलिहन्वीरः क्रोधरक्तान्तलोचनः ॥ ७.१३४.७ ॥
మహారాజా, యశస్వి అయిన పాండవునిచే తీవ్రంగా గాయపడిన ఆ వీరుడు, కోపంతో ఎర్రబడిన కన్నుల అంచులతో, పెదవుల అంచులను నాలుకతో నాకుతూ.
7.134.8
ततः शरं महाराज सर्वकायावदारणम् ।
प्राहिणोद्भीमसेनाय बलायेन्द्र इवाशनिम् ॥ ७.१३४.८ ॥
అప్పుడు, మహారాజా, శరీరమంతటినీ చీల్చే ఒక బాణాన్ని అతడు భీమసేనునిపై ప్రయోగించాడు, ఇంద్రుడు బలంతో వజ్రాయుధాన్ని విసరినట్లు.
7.134.9
स निर्भिद्य रणे पार्थं सूतपुत्रधनुश्च्युतः ।
अगच्छद्दारयन्भूमिं चित्रपुङ्खः शिलीमुखः ॥ ७.१३४.९ ॥
అది సూతపుత్రుని విల్లు నుండి వెలువడిన శిలీముఖం; యుద్ధంలో పార్థుని భేదించి, విచిత్ర పింఛాలతో భూమిని చీల్చుతూ వెళ్ళింది.
7.134.10
ततो भीमो महाबाहुः क्रोधसंरक्तलोचनः ।
वज्रकल्पां चतुष्किष्कुं गुर्वी रुक्माङ्गदां गदाम्।
प्राहिणोत्मूतपुत्राय षडस्रामविचारयन् ॥ ७.१३४.१० ॥
అప్పుడు మహాబాహువైన భీముడు, కోపంతో ఎర్రబడిన కన్నులతో, వజ్రంలా, నాలుగు మూరల పొడవుగల, బరువైన, బంగారు కడియాలు కలిగిన, ఆరు అంచుల గదను ఆలోచించకుండా సూతపుత్రునిపై విసిరాడు.
7.134.11
तया जघानाधिरथेः सदश्वान्साधुवाहिनः ।
गदया भारतः क्रुद्धो वज्रेणेन्द्र इवासुरान् ॥ ७.१३४.११ ॥
ఆ గదతో కోపించిన భారతుడు అధిరథుని కుమారుని మంచి, శిక్షణ పొందిన గుర్రాలను చంపాడు, ఇంద్రుడు వజ్రంతో అసురులను సంహరించినట్లు.
7.134.12
ततो भीमो महाबाहुः क्षुराभ्यां भरतर्षभ ।
ध्वजमाघिरथेश्छित्त्वा सूतमभ्यहनच्छरैः ॥ ७.१३४.१२ ॥
అప్పుడు, భరతశ్రేష్ఠుడా, మహాబాహువైన భీముడు క్షురాస్త్రాలతో అధిరథుని కుమారుని ధ్వజాన్ని ఛేదించి, బాణాలతో సారథిని కొట్టాడు.
7.134.13
हताश्वसूतमुत्सृज्य स रथं पतितध्वजम् ।
विष्फारयन्धनुः कर्णस्तस्थौ भारत दुर्मनाः ॥ ७.१३४.१३ ॥
భరత వంశీయుడా, గుర్రాలు, సారథి హతమవగా, పడిపోయిన ధ్వజంతో ఉన్న ఆ రథాన్ని విడిచి, కర్ణుడు దుఃఖిత మనస్కుడై ధనుస్సును లాగుతూ నిలబడ్డాడు.
7.134.14
तत्राद्भुतमपश्याम राधेयस्य पराक्रमम् ।
विरथो रथिनां श्रेष्ठो वारयामास यद्रिपुम् ॥ ७.१३४.१४ ॥
అక్కడ రాధేయుడైన కర్ణుని అద్భుత పరాక్రమాన్ని మేము చూశాము. రథం లేకపోయినా, రథికులలో శ్రేష్ఠుడు శత్రువును అడ్డుకున్నాడు.
7.134.15
विरथं तं नरश्रेष्ठं दृष्ट्वाऽऽधिरथिमाहवे ।
दुर्योधनस्ततो राजन्नभ्यभाषत दुर्मुखम् ॥ ७.१३४.१५ ॥
రాజా, యుద్ధంలో రథం లేని ఆ నరశ్రేష్ఠుడైన ఆధిరథిని (కర్ణుని) చూసి, దుర్యోధనుడు అప్పుడు దుర్ముఖునితో మాట్లాడాడు.
7.134.16
एष दुर्मुख राधेयो भीमेन विरथीकृतः ।
तं रथेन नरश्रेष्ठ सम्पादय महारथम् ॥ ७.१३४.१६ ॥
దుర్ముఖా, ఈ రాధేయుడైన కర్ణుడు భీముని చేత రథం లేనివాడుగా చేయబడ్డాడు. నరశ్రేష్ఠా, ఆ మహారథునికి ఒక రథాన్ని సమకూర్చు.
7.134.17
ततो दुर्योधनवचः श्रुत्वा भारत दुर्मुखः ।
त्वरमाणोऽभ्ययात्कर्णं भीमं चावारयच्छरैः ॥ ७.१३४.१७ ॥
భరత వంశీయుడా, దుర్యోధనుని మాటలు విని, దుర్ముఖుడు వేగంగా కర్ణుని వద్దకు వెళ్లి, బాణాలతో భీముని కూడా అడ్డుకున్నాడు.
7.134.18
दुर्मुखं प्रेक्ष्य सङ्ग्रामे सूतपुत्रपदानुगम् ।
वायुपुत्रः प्रहृष्टोऽभूत्सृक्विणी परिसंलिहन् ॥ ७.१३४.१८ ॥
యుద్ధంలో సూతపుత్రుని (కర్ణుని) అడుగుజాడలను అనుసరిస్తున్న దుర్ముఖుని చూసి, వాయుపుత్రుడు (భీముడు) ఎంతో సంతోషించి, పెదవుల చుట్టూ నాలుకతో నాకాడు.
7.134.19
ततः कर्णं महाराज वारयित्वा शिलीमुखैः ।
दुर्मुखाय रथं तूर्णं प्रेषयामास पाण्डवः ॥ ७.१३४.१९ ॥
అప్పుడు మహారాజా, బాణాలతో కర్ణుని అడ్డుకొని, పాండవుడు దుర్ముఖుని వైపు తన రథాన్ని వేగంగా పంపాడు.
7.134.20
तस्मिन्क्षणे महाराज नवभिर्नतपर्वभिः ।
सुमुखैर्दुर्मुखं भीमः शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१३४.२० ॥
ఆ క్షణంలో మహారాజా, భీముడు తొమ్మిది వంగిన కణుపులున్న మంచి బాణాలతో దుర్ముఖుని యమలోకానికి పంపాడు.
7.134.21
ततस्तमेवाधिरथिः स्यन्दनं दुर्मुखे हते ।
आस्थितः प्रबभौ राजन्दीप्यमान इवांशुमान् ॥ ७.१३४.२१ ॥
అప్పుడు దుర్ముఖుడు హతమైన తర్వాత, అధిరథ పుత్రుడు అదే రథాన్ని అధిరోహించి, రాజా, ప్రకాశిస్తున్న సూర్యునిలా ప్రకాశించాడు.
7.134.22
शयानं भिन्नमर्माणं दुर्मुखं शोणितोक्षितम् ।
दृष्ट्वा कर्णोऽश्रुपूर्णाक्षो मुहूर्तं नाभ्यवर्तत ॥ ७.१३४.२२ ॥
రక్తంతో తడిసి, మర్మస్థానాలు భేదించబడి పడి ఉన్న దుర్ముఖుని చూసి, కన్నీటితో నిండిన కళ్లతో కర్ణుడు ఒక్క క్షణం ముందుకు సాగలేదు.
7.134.23
तं गतासुमतिक्रम्य कृत्वा कर्णः प्रदक्षिणम् ।
दीर्घमुष्णं श्वसन्वीरो न किञ्चित्प्रत्यपद्यत ॥ ७.१३४.२३ ॥
ఆ ప్రాణం లేని అతన్ని దాటి, ప్రదక్షిణం చేసి, వీరుడైన కర్ణుడు దీర్ఘంగా వేడి నిట్టూర్పులు విడుస్తూ ఏమీ తోచనివాడయ్యాడు.
7.134.24
तस्मिंस्तु विवरे राजन्नाराचान्गार्धवाससः ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय भीमसेनश्चतुर्दश ॥ ७.१३४.२४ ॥
కానీ రాజా, ఆ అంతరంలో భీమసేనుడు రాబందు రెక్కలున్న పద్నాలుగు బాణాలను సూతపుత్రుని వైపు పంపాడు.
7.134.25
ते तस्य कवचं भित्त्वा स्वर्णचित्रं महोजसः ।
हेमपुङ्खा महाराज व्यशोभन्त दिशो दश ॥ ७.१३४.२५ ॥
ఆ బాణాలు ఆ మహాబలుని బంగారు చిత్రాలతో అలంకరించిన కవచాన్ని చీల్చి, ఓ మహారాజా, బంగారు రెక్కలతో పది దిక్కులలోనూ ప్రకాశించాయి.
7.134.26
अपिबन्सूत पुत्रस्य शोणितं रक्तभोजनाः ।
क्रुद्धा इव मनुष्येन्द्र भुजङ्गाः कालचोदिताः ॥ ७.१३४.२६ ॥
ఓ నరేంద్రా, సూతపుత్రుని రక్తాన్ని త్రాగుతూ అవి, కాలప్రేరితమైన కోపపు పాముల వలె, రక్తభోజనులుగా ఉన్నాయి.
7.134.27
प्रसर्पमाणा मेदिन्यां ते व्यरोचन्त मार्गणाः ।
अर्धप्रविष्टाः संरब्धा बिलानीव महोरगाः ॥ ७.१३४.२७ ॥
భూమిలో పాకుతూ, సగం ప్రవేశించి కోపంగా ఉన్న ఆ బాణాలు, బిలాలలో సగం దూరిన మహా సర్పాల వలె ప్రకాశించాయి.
7.134.28
तं प्रत्यविध्यद्राधेयो जाम्बूनदविभूषितैः ।
चतुर्दशभिरत्युग्रैर्नाराचैरविचारयन् ॥ ७.१३४.२८ ॥
రాధేయుడు అతనిపై బంగారంతో అలంకరించిన, మిక్కిలి భయంకరమైన పద్నాలుగు నారాచ బాణాలతో, సంకోచించకుండా గుచ్చాడు.
7.134.29
ते भीमसेनस्य भुजं सव्यं निर्भिद्य पत्रिणः ।
प्राविशन्मेदिनीं भीमाः क्रौञ्चं पत्ररथा इव ॥ ७.१३४.२९ ॥
ఆ భయంకర బాణాలు భీమసేనుని ఎడమ భుజాన్ని చీల్చి భూమిలో ప్రవేశించాయి, గరుడులు క్రౌంచ పర్వతంలోకి ప్రవేశించినట్లు.
7.134.30
ते व्यरोचन्त नाराचाः प्रविशन्तो वसुन्धराम् ।
गच्छत्यस्तं दिनकरे दीप्यमाना इवांशवः ॥ ७.१३४.३० ॥
భూమిలో ప్రవేశిస్తున్న ఆ నారాచ బాణాలు, అస్తమించే సూర్యుని ప్రకాశించే కిరణాల వలె మెరిశాయి.
7.134.31
स निर्भिन्नो रणे भीमो नाराचैर्मर्मभेदिभिः ।
सुस्राव रुधिरं भूरि पर्वतः सलिलं यथा ॥ ७.१३४.३१ ॥
యుద్ధంలో మర్మస్థానాలను చీల్చే బాణాలతో గాయపడిన భీముని నుండి పర్వతం నుండి జలం ప్రవహించినట్లు రక్తం విపరీతంగా ప్రవహించింది.
7.134.32
स भीमस्त्रिभिरायस्तः सूतपुत्रं पतत्रिभिः ।
सुपर्णवेगैर्विव्याध सारथिं चास्य सप्तभिः ॥ ७.१३४.३२ ॥
భీముడు గరుడవేగంతో కూడిన మూడు రెక్కల బాణాలతో సూతపుత్రుడిని కొట్టాడు; అతని సారథిని ఏడు బాణాలతో గుచ్చాడు.
7.134.33
स विह्वलो महाराज कर्णो भीमशराहतः ।
प्राद्रवज्जवनैरश्वै रणं हित्वा महाभयात् ॥ ७.१३४.३३ ॥
మహారాజా, భీముని బాణాలతో గాయపడిన కర్ణుడు కలవరపడి, మహాభయంతో యుద్ధభూమిని వదిలి వేగమైన గుర్రాలతో పారిపోయాడు.
7.134.34
भीमसेनस्तु विष्फार्य चापं हेमपरिष्कृतम् ।
आहवेऽतिरथोऽतिष्ठज्ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ७.१३४.३४ ॥
కానీ భీమసేనుడు బంగారంతో అలంకరించిన విల్లును విస్తరించి, యుద్ధంలో అతిరథుడిలా, మండుతున్న యజ్ఞాగ్నిలా నిలిచాడు.