มหาภารตะ · อัธยายะ 7.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.134.1
सर्वथा विरथः कर्णः पुनर्भीमेन निर्जितः ।
रथमन्यं समास्थाय पुनर्विव्याध पाण्डवम् ॥ ७.१३४.१ ॥
กรรณะซึ่งไร้รถโดยสิ้นเชิงและพ่ายแพ้ต่อภีมะอีกครั้ง ได้ขึ้นยืนบนรถอีกคันหนึ่งแล้วยิงปาณฑพอีกครั้ง
7.134.2
महागजाविवासाद्य विषाणाग्रैः परस्परम् ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१३४.२ ॥
เหมือนช้างใหญ่สองเชือกที่มาประจันหน้ากันแล้วชนกันด้วยปลายงา ทั้งสองต่างยิงฟาดกันและกันด้วยลูกศรที่ยิงจากคันธนูที่ดึงเต็มที่
7.134.3
अथ कर्णः शरव्रातैर्भीमसेनं समार्पयत् ।
ननाद च महानादं पुनर्विव्याध चोरसि ॥ ७.१३४.३ ॥
ครั้นแล้วกรรณะก็ยิงห่าฝนลูกศรใส่ภีมเสนอย่างรุนแรง ส่งเสียงคำรามดังกึกก้อง แล้วยิงเข้าที่อกอีกครั้ง
7.134.4
तं भीमो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदजिह्मगैः ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या शराणां नतपर्वणाम् ॥ ७.१३४.४ ॥
ภีมะตอบโต้เขาด้วยลูกศรสิบดอกที่พุ่งตรงไม่คดเคี้ยว แล้วยิงเขาอีกครั้งด้วยลูกศรเจ็ดสิบดอกที่มีข้อปล้องงอ
7.134.5
कर्णस्तु नवभिर्भीमं भित्त्वा राजंस्तनान्तरे ।
ध्वजमेकेन विव्याध विशोकं च त्रिभिः शरैः ॥ ७.१३४.५ ॥
กรรณะยิงภีมะด้วยลูกศรเก้าดอก แทงทะลุกลางอก ข้าแต่พระราชา แล้วยิงธงด้วยดอกเดียว และยิงวิโศกด้วยลูกศรอีกสามดอก
7.134.6
सायकानां ततः पार्थस्त्रिषष्ट्या प्रत्यविध्यत ।
तोत्रैरिव महानागं कशाभिरिव वाजिनम् ॥ ७.१३४.६ ॥
ปารถะจึงยิงตอบด้วยลูกศรหกสิบสามดอก เหมือนคนต้อนช้างใหญ่ด้วยขอและต้อนม้าด้วยแส้
7.134.7
सोऽतिविद्धो महाराज पाण्डवेन यशस्विना ।
सृक्विणी लेलिहन्वीरः क्रोधरक्तान्तलोचनः ॥ ७.१३४.७ ॥
ข้าแต่มหาราช วีรบุรุษผู้นั้นถูกปาณฑพผู้มีเกียรติยศยิงจนบาดเจ็บสาหัส ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธ เลียมุมปากของตนไปมา
7.134.8
ततः शरं महाराज सर्वकायावदारणम् ।
प्राहिणोद्भीमसेनाय बलायेन्द्र इवाशनिम् ॥ ७.१३४.८ ॥
ข้าแต่มหาราช แล้วเขาก็ปล่อยลูกศรดอกหนึ่งซึ่งเจาะทะลุได้ทั่วทั้งร่างกาย พุ่งไปยังภีมเสน เหมือนท้าวอินทร์ขว้างสายฟ้าด้วยพลังอันแรงกล้า
7.134.9
स निर्भिद्य रणे पार्थं सूतपुत्रधनुश्च्युतः ।
अगच्छद्दारयन्भूमिं चित्रपुङ्खः शिलीमुखः ॥ ७.१३४.९ ॥
ลูกศรนั้นซึ่งพุ่งจากคันธนูของบุตรแห่งสารถี แทงทะลุปารถะในสนามรบ ขนปีกของมันสีสันงดงาม มันพุ่งไปเจาะพื้นดินต่อไป
7.134.10
ततो भीमो महाबाहुः क्रोधसंरक्तलोचनः ।
वज्रकल्पां चतुष्किष्कुं गुर्वी रुक्माङ्गदां गदाम्।
प्राहिणोत्मूतपुत्राय षडस्रामविचारयन् ॥ ७.१३४.१० ॥
จากนั้นภีมะผู้มีแขนทรงพลัง ตาแดงก่ำด้วยความโกรธ ไม่ลังเลเลยขว้างกระบองหนักเหมือนสายฟ้า ยาวสี่ศอก ประดับกำไลทองคำ มีหกเหลี่ยม ไปยังบุตรแห่งสารถี
7.134.11
तया जघानाधिरथेः सदश्वान्साधुवाहिनः ।
गदया भारतः क्रुद्धो वज्रेणेन्द्र इवासुरान् ॥ ७.१३४.११ ॥
ด้วยกระบองนั้น ภารตะผู้โกรธเกรี้ยวได้สังหารม้าชั้นดีที่ฝึกมาดีของบุตรแห่งอธิรถ เหมือนพระอินทร์ฆ่าอสูรด้วยสายฟ้า
7.134.12
ततो भीमो महाबाहुः क्षुराभ्यां भरतर्षभ ।
ध्वजमाघिरथेश्छित्त्वा सूतमभ्यहनच्छरैः ॥ ७.१३४.१२ ॥
ข้าแต่ผู้เป็นยอดแห่งภรตะ จากนั้นภีมะผู้มีแขนทรงพลังได้ตัดธงของบุตรแห่งอธิรถด้วยลูกศรปลายคมเหมือนใบมีด แล้วยิงสารถีด้วยลูกศร
7.134.13
हताश्वसूतमुत्सृज्य स रथं पतितध्वजम् ।
विष्फारयन्धनुः कर्णस्तस्थौ भारत दुर्मनाः ॥ ७.१३४.१३ ॥
ข้าแต่ภารตะ กรรณะละทิ้งรถคันนั้นซึ่งธงหักลงแล้ว ม้าและสารถีของเขาถูกสังหาร แล้วยืนขึ้นด้วยใจหดหู่ พลางง้างคันธนูของตน
7.134.14
तत्राद्भुतमपश्याम राधेयस्य पराक्रमम् ।
विरथो रथिनां श्रेष्ठो वारयामास यद्रिपुम् ॥ ७.१३४.१४ ॥
ที่นั่นเราได้เห็นความกล้าหาญอันน่าอัศจรรย์ของราธาปุตร กรรณะ แม้ไร้รถ ผู้เป็นยอดแห่งนักรบรถศึก ก็ยังยันข้าศึกไว้ได้
7.134.15
विरथं तं नरश्रेष्ठं दृष्ट्वाऽऽधिरथिमाहवे ।
दुर्योधनस्ततो राजन्नभ्यभाषत दुर्मुखम् ॥ ७.१३४.१५ ॥
ข้าแต่พระราชา เมื่อทุรโยธน์เห็นยอดบุรุษผู้นั้น บุตรแห่งสารถีไร้รถในสนามรบ ก็กล่าวกับทุรมุขขึ้น
7.134.16
एष दुर्मुख राधेयो भीमेन विरथीकृतः ।
तं रथेन नरश्रेष्ठ सम्पादय महारथम् ॥ ७.१३४.१६ ॥
ทุรมุข นี่คือราธาปุตรกรรณะ ซึ่งภีมะทำให้ไร้รถแล้ว ข้าแต่ยอดบุรุษ จงจัดรถให้วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่นั้นเถิด
7.134.17
ततो दुर्योधनवचः श्रुत्वा भारत दुर्मुखः ।
त्वरमाणोऽभ्ययात्कर्णं भीमं चावारयच्छरैः ॥ ७.१३४.१७ ॥
ข้าแต่ภารตะ ครั้นได้ฟังถ้อยคำของทุรโยธน์ ทุรมุขก็รีบไปยังกรรณะ และใช้ลูกศรยันภีมะไว้ด้วย
7.134.18
दुर्मुखं प्रेक्ष्य सङ्ग्रामे सूतपुत्रपदानुगम् ।
वायुपुत्रः प्रहृष्टोऽभूत्सृक्विणी परिसंलिहन् ॥ ७.१३४.१८ ॥
เมื่อภีมะเห็นทุรมุขตามรอยเท้าของบุตรแห่งสารถีในสนามรบ บุตรแห่งวายุก็ปีติยินดียิ่งนัก และเลียมุมปากของตน
7.134.19
ततः कर्णं महाराज वारयित्वा शिलीमुखैः ।
दुर्मुखाय रथं तूर्णं प्रेषयामास पाण्डवः ॥ ७.१३४.१९ ॥
ข้าแต่มหาราช แล้วปาณฑพก็ยันกรรณะไว้ด้วยลูกศร และส่งรถของตนไปยังทุรมุขอย่างรวดเร็ว
7.134.20
तस्मिन्क्षणे महाराज नवभिर्नतपर्वभिः ।
सुमुखैर्दुर्मुखं भीमः शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१३४.२० ॥
ข้าแต่มหาราช ในขณะนั้น ภีมะส่งทุรมุขไปยังที่อยู่ของยมด้วยลูกศรเก้าดอกที่มีข้อปล้องงอโค้งอย่างงดงาม
7.134.21
ततस्तमेवाधिरथिः स्यन्दनं दुर्मुखे हते ।
आस्थितः प्रबभौ राजन्दीप्यमान इवांशुमान् ॥ ७.१३४.२१ ॥
จากนั้น เมื่อทุรมุขถูกสังหารแล้ว บุตรของอธิรถก็ขึ้นยืนบนรถคันนั้นเอง และรุ่งโรจน์ขึ้น ข้าแต่พระราชา เหมือนดวงอาทิตย์ที่ลุกโพลง
7.134.22
शयानं भिन्नमर्माणं दुर्मुखं शोणितोक्षितम् ।
दृष्ट्वा कर्णोऽश्रुपूर्णाक्षो मुहूर्तं नाभ्यवर्तत ॥ ७.१३४.२२ ॥
เมื่อกรรณะเห็นทุรมุขนอนอยู่ อวัยวะสำคัญถูกแทง ชุ่มไปด้วยโลหิต ดวงตาเต็มไปด้วยน้ำตา เขาไม่ก้าวเข้าไปเป็นเวลาครู่หนึ่ง
7.134.23
तं गतासुमतिक्रम्य कृत्वा कर्णः प्रदक्षिणम् ।
दीर्घमुष्णं श्वसन्वीरो न किञ्चित्प्रत्यपद्यत ॥ ७.१३४.२३ ॥
กรรณะ วีรบุรุษ เดินเลี่ยงผ่านชายผู้สิ้นชีวิตไปและเดินวนรอบเขาด้วยความเคารพ ถอนใจยาวและร้อนรน จนไม่อาจรู้สึกถึงสิ่งใดได้เลย
7.134.24
तस्मिंस्तु विवरे राजन्नाराचान्गार्धवाससः ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय भीमसेनश्चतुर्दश ॥ ७.१३४.२४ ॥
ข้าแต่พระราชา ในช่องว่างนั้น ภีมเสนได้ยิงลูกศรเหล็กสิบสี่ดอกที่มีขนนกแร้งใส่บุตรของสารถี
7.134.25
ते तस्य कवचं भित्त्वा स्वर्णचित्रं महोजसः ।
हेमपुङ्खा महाराज व्यशोभन्त दिशो दश ॥ ७.१३४.२५ ॥
ข้าแต่มหาราชา ลูกศรที่มีขนทองคำทะลุทะลวงเกราะทองของผู้มีพลังยิ่งใหญ่นั้น และส่องแสงไปทั่วทั้งสิบทิศ
7.134.26
अपिबन्सूत पुत्रस्य शोणितं रक्तभोजनाः ।
क्रुद्धा इव मनुष्येन्द्र भुजङ्गाः कालचोदिताः ॥ ७.१३४.२६ ॥
ข้าแต่จอมมนุษย์ ลูกศรเหล่านั้นดื่มโลหิตของบุตรสารถี ดุจงูที่โกรธจัดซึ่งกาลเวลาผลักดันให้ออกมา และกินโลหิตเป็นอาหาร
7.134.27
प्रसर्पमाणा मेदिन्यां ते व्यरोचन्त मार्गणाः ।
अर्धप्रविष्टाः संरब्धा बिलानीव महोरगाः ॥ ७.१३४.२७ ॥
ลูกศรที่เลื้อยไปบนพื้นปฐพี ปักค้างอยู่ครึ่งหนึ่งและดุดัน ส่องประกายดุจงูใหญ่ที่เข้าไปในโพรงครึ่งตัว
7.134.28
तं प्रत्यविध्यद्राधेयो जाम्बूनदविभूषितैः ।
चतुर्दशभिरत्युग्रैर्नाराचैरविचारयन् ॥ ७.१३४.२८ ॥
บุตรของราธาแทงกรรณะโดยไม่ลังเล ด้วยลูกศรเหล็กสิบสี่ดอกที่ดุร้ายยิ่งนักและประดับด้วยทองคำ
7.134.29
ते भीमसेनस्य भुजं सव्यं निर्भिद्य पत्रिणः ।
प्राविशन्मेदिनीं भीमाः क्रौञ्चं पत्ररथा इव ॥ ७.१३४.२९ ॥
ลูกศรมีขนนกเหล่านั้นทะลุแขนซ้ายของภีมเสนแล้วเข้าไปในปฐพี ดุจรถมีปีกที่บินเข้าสู่ภูเขาเกราญจะ น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
7.134.30
ते व्यरोचन्त नाराचाः प्रविशन्तो वसुन्धराम् ।
गच्छत्यस्तं दिनकरे दीप्यमाना इवांशवः ॥ ७.१३४.३० ॥
ลูกศรเหล็กที่เข้าไปในแผ่นดินนั้นส่องแสงสว่าง ดุจรังสีที่ระยิบระยับของพระอาทิตย์ยามที่ตกลับไปยังขอบฟ้า
7.134.31
स निर्भिन्नो रणे भीमो नाराचैर्मर्मभेदिभिः ।
सुस्राव रुधिरं भूरि पर्वतः सलिलं यथा ॥ ७.१३४.३१ ॥
ภีมะถูกลูกศรเหล็กที่เจาะจุดสำคัญแทงทะลุในการรบ จึงพุ่งโลหิตออกมามากมาย ดุจน้ำที่ไหลจากภูเขา
7.134.32
स भीमस्त्रिभिरायस्तः सूतपुत्रं पतत्रिभिः ।
सुपर्णवेगैर्विव्याध सारथिं चास्य सप्तभिः ॥ ७.१३४.३२ ॥
ภีมะยิงบุตรของสารถีด้วยลูกศรมีขนสามดอกที่เร็วดุจพญาครุฑ และยิงสารถีของเขาด้วยเจ็ดดอก
7.134.33
स विह्वलो महाराज कर्णो भीमशराहतः ।
प्राद्रवज्जवनैरश्वै रणं हित्वा महाभयात् ॥ ७.१३४.३३ ॥
ข้าแต่มหาราชา กรรณะถูกลูกศรของภีมะทำให้มึนงง จึงหนีออกจากสนามรบด้วยความกลัวยิ่งนัก ด้วยม้าที่วิ่งเร็ว
7.134.34
भीमसेनस्तु विष्फार्य चापं हेमपरिष्कृतम् ।
आहवेऽतिरथोऽतिष्ठज्ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ७.१३४.३४ ॥
ส่วนภีมเสนดึงคันธนูที่ประดับด้วยทองคำให้โก่งเต็มที่ และยืนหยัดในการรบ ดุจไฟบูชายัญที่ลุกโชน ในฐานะนักรบผู้เหนือทั้งรถ