ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.134.1
सर्वथा विरथः कर्णः पुनर्भीमेन निर्जितः ।
रथमन्यं समास्थाय पुनर्विव्याध पाण्डवम् ॥ ७.१३४.१ ॥
ಕರ್ಣನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರಥರಹಿತನಾಗಿ ಭೀಮನಿಂದ ಮತ್ತೆ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಆದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ರಥವನ್ನೇರಿ ಪಾಂಡವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೊಡೆದನು.
7.134.2
महागजाविवासाद्य विषाणाग्रैः परस्परम् ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१३४.२ ॥
ಎರಡು ಮಹಾ ಆನೆಗಳಂತೆ ಪರಸ್ಪರ ಸಮೀಪಿಸಿ, ದಂತಾಗ್ರಗಳಿಂದ ಎನ್ನುವಂತೆ, ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಳೆದು ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೊಡೆದರು.
7.134.3
अथ कर्णः शरव्रातैर्भीमसेनं समार्पयत् ।
ननाद च महानादं पुनर्विव्याध चोरसि ॥ ७.१३४.३ ॥
ಆಗ ಕರ್ಣನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಕ್ರಮಿಸಿದನು; ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಅವನ ಎದೆಗೆ ಹೊಡೆದನು.
7.134.4
तं भीमो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदजिह्मगैः ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या शराणां नतपर्वणाम् ॥ ७.१३४.४ ॥
ಭೀಮನು ಅವನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹಾರುವ ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಹೊಡೆದನು; ಮತ್ತೆ ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳಿರುವ ಎಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.134.5
कर्णस्तु नवभिर्भीमं भित्त्वा राजंस्तनान्तरे ।
ध्वजमेकेन विव्याध विशोकं च त्रिभिः शरैः ॥ ७.१३४.५ ॥
ಕರ್ಣನು ಒಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೀಮನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿ, ರಾಜನೇ, ಅವನ ಎದೆಗಳ ನಡುವೆ ಹೊಡೆದನು; ಒಂದರಿಂದ ಧ್ವಜವನ್ನೂ, ಮೂರರಿಂದ ವಿಶೋಕನನ್ನೂ ಹೊಡೆದನು.
7.134.6
सायकानां ततः पार्थस्त्रिषष्ट्या प्रत्यविध्यत ।
तोत्रैरिव महानागं कशाभिरिव वाजिनम् ॥ ७.१३४.६ ॥
ಆಗ ಪಾರ್ಥನು ಅರವತ್ತಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಹೊಡೆದನು; ಮಹಾ ಆನೆಯನ್ನು ಅಂಕುಶಗಳಿಂದಲೂ, ಕುದುರೆಯನ್ನು ಚಾಟಿಗಳಿಂದಲೂ ಓಡಿಸುವಂತೆ.
7.134.7
सोऽतिविद्धो महाराज पाण्डवेन यशस्विना ।
सृक्विणी लेलिहन्वीरः क्रोधरक्तान्तलोचनः ॥ ७.१३४.७ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಪಾಂಡವನಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಇರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ವೀರನು, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣಿನ ಅಂಚುಗಳೊಂದಿಗೆ, ತನ್ನ ತುಟಿಗಳ ಅಂಚುಗಳನ್ನು ನೆಕ್ಕುತ್ತಾ.
7.134.8
ततः शरं महाराज सर्वकायावदारणम् ।
प्राहिणोद्भीमसेनाय बलायेन्द्र इवाशनिम् ॥ ७.१३४.८ ॥
ನಂತರ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ದೇಹವನ್ನೆಲ್ಲ ಸೀಳುವ ಒಂದು ಬಾಣವನ್ನು ಅವನು ಭೀಮಸೇನನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು, ಇಂದ್ರನು ಬಲದಿಂದ ವಜ್ರವನ್ನು ಎಸೆದಂತೆ.
7.134.9
स निर्भिद्य रणे पार्थं सूतपुत्रधनुश्च्युतः ।
अगच्छद्दारयन्भूमिं चित्रपुङ्खः शिलीमुखः ॥ ७.१३४.९ ॥
ಸೂತಪುತ್ರನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊರಟ ಆ ಶಿಲೀಮುಖವು ರಣದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ವಿಚಿತ್ರ ಗರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೀಳುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು.
7.134.10
ततो भीमो महाबाहुः क्रोधसंरक्तलोचनः ।
वज्रकल्पां चतुष्किष्कुं गुर्वी रुक्माङ्गदां गदाम्।
प्राहिणोत्मूतपुत्राय षडस्रामविचारयन् ॥ ७.१३४.१० ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಮನು, ಕೋಪದಿಂದ ಆಳವಾಗಿ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ವಜ್ರದಂತೆ, ನಾಲ್ಕು ಮಾರ ಉದ್ದದ, ಭಾರವಾದ, ಚಿನ್ನದ ಕಂಕಣಗಳ, ಆರು ಅಂಚಿನ ಗದೆಯನ್ನು ಯೋಚಿಸದೆ ಸೂತಪುತ್ರನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು.
7.134.11
तया जघानाधिरथेः सदश्वान्साधुवाहिनः ।
गदया भारतः क्रुद्धो वज्रेणेन्द्र इवासुरान् ॥ ७.१३४.११ ॥
ಆ ಗದೆಯಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಭಾರತನು ಅಧಿರಥನ ಮಗನ ಉತ್ತಮ, ತರಬೇತಾದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದನು, ಇಂದ್ರನು ವಜ್ರದಿಂದ ಅಸುರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಂತೆ.
7.134.12
ततो भीमो महाबाहुः क्षुराभ्यां भरतर्षभ ।
ध्वजमाघिरथेश्छित्त्वा सूतमभ्यहनच्छरैः ॥ ७.१३४.१२ ॥
ಆಗ, ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಮನು ಕ್ಷುರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅಧಿರಥನ ಮಗನ ಧ್ವಜವನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
7.134.13
हताश्वसूतमुत्सृज्य स रथं पतितध्वजम् ।
विष्फारयन्धनुः कर्णस्तस्थौ भारत दुर्मनाः ॥ ७.१३४.१३ ॥
ಭರತ ವಂಶಜನೇ, ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರಥಿ ಹತರಾದ ನಂತರ, ಧ್ವಜ ಬಿದ್ದ ಆ ರಥವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕರ್ಣನು ದುಃಖಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದು ನಿಂತನು.
7.134.14
तत्राद्भुतमपश्याम राधेयस्य पराक्रमम् ।
विरथो रथिनां श्रेष्ठो वारयामास यद्रिपुम् ॥ ७.१३४.१४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ರಾಧೇಯ ಕರ್ಣನ ಅದ್ಭುತ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನಾವು ಕಂಡೆವು. ರಥವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಶತ್ರುವನ್ನು ತಡೆದನು.
7.134.15
विरथं तं नरश्रेष्ठं दृष्ट्वाऽऽधिरथिमाहवे ।
दुर्योधनस्ततो राजन्नभ्यभाषत दुर्मुखम् ॥ ७.१३४.१५ ॥
ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಥವಿಲ್ಲದ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಧಿರಥಿಯನ್ನು (ಕರ್ಣನನ್ನು) ನೋಡಿದ ದುರ್ಯೋಧನನು ಆಗ ದುರ್ಮುಖನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
7.134.16
एष दुर्मुख राधेयो भीमेन विरथीकृतः ।
तं रथेन नरश्रेष्ठ सम्पादय महारथम् ॥ ७.१३४.१६ ॥
ದುರ್ಮುಖ, ಈ ರಾಧೇಯ ಕರ್ಣನು ಭೀಮನಿಂದ ರಥವಿಲ್ಲದವನಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಮಹಾರಥನಿಗೆ ರಥವನ್ನು ಒದಗಿಸು.
7.134.17
ततो दुर्योधनवचः श्रुत्वा भारत दुर्मुखः ।
त्वरमाणोऽभ्ययात्कर्णं भीमं चावारयच्छरैः ॥ ७.१३४.१७ ॥
ಭರತ ವಂಶಜನೇ, ದುರ್ಯೋಧನನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ದುರ್ಮುಖನು ವೇಗವಾಗಿ ಕರ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೀಮನನ್ನೂ ತಡೆದನು.
7.134.18
दुर्मुखं प्रेक्ष्य सङ्ग्रामे सूतपुत्रपदानुगम् ।
वायुपुत्रः प्रहृष्टोऽभूत्सृक्विणी परिसंलिहन् ॥ ७.१३४.१८ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೂತಪುತ್ರನ (ಕರ್ಣನ) ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ದುರ್ಮುಖನನ್ನು ನೋಡಿ, ವಾಯುಪುತ್ರನು (ಭೀಮನು) ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ತುಟಿಗಳ ಸುತ್ತಲೂ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ನೆಕ್ಕಿದನು.
7.134.19
ततः कर्णं महाराज वारयित्वा शिलीमुखैः ।
दुर्मुखाय रथं तूर्णं प्रेषयामास पाण्डवः ॥ ७.१३४.१९ ॥
ನಂತರ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕರ್ಣನನ್ನು ತಡೆದು, ಪಾಂಡವನು ದುರ್ಮುಖನ ಕಡೆಗೆ ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
7.134.20
तस्मिन्क्षणे महाराज नवभिर्नतपर्वभिः ।
सुमुखैर्दुर्मुखं भीमः शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१३४.२० ॥
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಭೀಮನು ಒಂಬತ್ತು ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ಸುಂದರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ದುರ್ಮುಖನನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
7.134.21
ततस्तमेवाधिरथिः स्यन्दनं दुर्मुखे हते ।
आस्थितः प्रबभौ राजन्दीप्यमान इवांशुमान् ॥ ७.१३४.२१ ॥
ನಂತರ ದುರ್ಮುಖನು ಹತನಾದಾಗ, ಅಧಿರಥನ ಮಗನು ಅದೇ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ರಾಜನೇ, ಹೊಳೆಯುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.
7.134.22
शयानं भिन्नमर्माणं दुर्मुखं शोणितोक्षितम् ।
दृष्ट्वा कर्णोऽश्रुपूर्णाक्षो मुहूर्तं नाभ्यवर्तत ॥ ७.१३४.२२ ॥
ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದು, ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳು ಭೇದಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಮಲಗಿದ್ದ ದುರ್ಮುಖನನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕರ್ಣನು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮುಂದೆ ಸಾಗಲಿಲ್ಲ.
7.134.23
तं गतासुमतिक्रम्य कृत्वा कर्णः प्रदक्षिणम् ।
दीर्घमुष्णं श्वसन्वीरो न किञ्चित्प्रत्यपद्यत ॥ ७.१३४.२३ ॥
ಆ ಪ್ರಾಣರಹಿತನನ್ನು ದಾಟಿ, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ವೀರ ಕರ್ಣನು ದೀರ್ಘವಾದ ಬಿಸಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ಏನನ್ನೂ ತೋಚದವನಾದನು.
7.134.24
तस्मिंस्तु विवरे राजन्नाराचान्गार्धवाससः ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय भीमसेनश्चतुर्दश ॥ ७.१३४.२४ ॥
ಆದರೆ ರಾಜನೇ, ಆ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಭೀಮಸೇನನು ರಣಹದ್ದಿನ ಗರಿಗಳ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸೂತಪುತ್ರನತ್ತ ಬಿಟ್ಟನು.
7.134.25
ते तस्य कवचं भित्त्वा स्वर्णचित्रं महोजसः ।
हेमपुङ्खा महाराज व्यशोभन्त दिशो दश ॥ ७.१३४.२५ ॥
ಆ ಬಾಣಗಳು ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯ ಬಂಗಾರದ ಚಿತ್ರಿತ ಕವಚವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಹೊಳೆದವು.
7.134.26
अपिबन्सूत पुत्रस्य शोणितं रक्तभोजनाः ।
क्रुद्धा इव मनुष्येन्द्र भुजङ्गाः कालचोदिताः ॥ ७.१३४.२६ ॥
ಓ ನರೇಂದ್ರ, ಸೂತಪುತ್ರನ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿದ ಅವು, ಕಾಲಚೋದಿತ ಕ್ರುದ್ಧ ಸರ್ಪಗಳಂತೆ ರಕ್ತಭೋಜಿಗಳಾಗಿದ್ದವು.
7.134.27
प्रसर्पमाणा मेदिन्यां ते व्यरोचन्त मार्गणाः ।
अर्धप्रविष्टाः संरब्धा बिलानीव महोरगाः ॥ ७.१३४.२७ ॥
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಹರಿದು ಹೋಗುವ ಆ ಬಾಣಗಳು, ಅರ್ಧ ನುಸುಳಿ ಕ್ರುದ್ಧವಾಗಿ, ಹುತ್ತಗಳೊಳಗೆ ಅರ್ಧ ಸೇರಿದ ಮಹಾಸರ್ಪಗಳಂತೆ ಹೊಳೆದವು.
7.134.28
तं प्रत्यविध्यद्राधेयो जाम्बूनदविभूषितैः ।
चतुर्दशभिरत्युग्रैर्नाराचैरविचारयन् ॥ ७.१३४.२८ ॥
ರಾಧೇಯನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಬಂಗಾರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರವಾದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಹಿಂಜರಿಯದೆ ಹೊಡೆದನು.
7.134.29
ते भीमसेनस्य भुजं सव्यं निर्भिद्य पत्रिणः ।
प्राविशन्मेदिनीं भीमाः क्रौञ्चं पत्ररथा इव ॥ ७.१३४.२९ ॥
ಆ ಭಯಂಕರ ಬಾಣಗಳು ಭೀಮಸೇನನ ಎಡ ತೋಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವು, ಪಕ್ಷಿರಥರು ಕ್ರೌಂಚ ಪರ್ವತವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ.
7.134.30
ते व्यरोचन्त नाराचाः प्रविशन्तो वसुन्धराम् ।
गच्छत्यस्तं दिनकरे दीप्यमाना इवांशवः ॥ ७.१३४.३० ॥
ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳು, ಅಸ್ತಮಿಸುವ ಸೂರ್ಯನ ಹೊಳೆಯುವ ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಹೊಳೆದವು.
7.134.31
स निर्भिन्नो रणे भीमो नाराचैर्मर्मभेदिभिः ।
सुस्राव रुधिरं भूरि पर्वतः सलिलं यथा ॥ ७.१३४.३१ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಭೀಮನಿಂದ ಪರ್ವತದಿಂದ ನೀರು ಹರಿಯುವಂತೆ ಅಪಾರ ರಕ್ತ ಹರಿಯಿತು.
7.134.32
स भीमस्त्रिभिरायस्तः सूतपुत्रं पतत्रिभिः ।
सुपर्णवेगैर्विव्याध सारथिं चास्य सप्तभिः ॥ ७.१३४.३२ ॥
ಭೀಮನು ಗರುಡನ ವೇಗದ ಮೂರು ರೆಕ್ಕೆಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸೂತಪುತ್ರನನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಅವನ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಏಳು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.134.33
स विह्वलो महाराज कर्णो भीमशराहतः ।
प्राद्रवज्जवनैरश्वै रणं हित्वा महाभयात् ॥ ७.१३४.३३ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಭೀಮನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಕರ್ಣನು ಕಳವಳಗೊಂಡು, ಮಹಾಭಯದಿಂದ ರಣರಂಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಓಡಿಹೋದನು.
7.134.34
भीमसेनस्तु विष्फार्य चापं हेमपरिष्कृतम् ।
आहवेऽतिरथोऽतिष्ठज्ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ७.१३४.३४ ॥
ಆದರೆ ಭೀಮಸೇನನು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅತಿರಥನಾಗಿ, ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಯಂತೆ ನಿಂತನು.