ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.134.1
सर्वथा विरथः कर्णः पुनर्भीमेन निर्जितः ।
रथमन्यं समास्थाय पुनर्विव्याध पाण्डवम् ॥ ७.१३४.१ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ସର୍ବଥା ରଥହୀନ ହୋଇ ଭୀମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁଣି ପରାଜିତ ହେଲେ; ମାତ୍ର ଅନ୍ୟ ଏକ ରଥରେ ଚଢ଼ି ସେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ପୁଣି ଆଘାତ କଲେ।
7.134.2
महागजाविवासाद्य विषाणाग्रैः परस्परम् ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१३४.२ ॥
ଦୁଇ ମହାହାତୀ ପରି ପରସ୍ପର ନିକଟକୁ ଆସି, ଦନ୍ତାଗ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯେପରି, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଟାଣି ଛାଡ଼ିଥିବା ବାଣରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କଲେ।
7.134.3
अथ कर्णः शरव्रातैर्भीमसेनं समार्पयत् ।
ननाद च महानादं पुनर्विव्याध चोरसि ॥ ७.१३४.३ ॥
ତାପରେ କର୍ଣ୍ଣ ବାଣର ବର୍ଷଣରେ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକ୍ରମଣ କଲେ; ମହା ଗର୍ଜନ କରି ପୁଣି ତାଙ୍କ ଛାତିରେ ଆଘାତ କଲେ।
7.134.4
तं भीमो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदजिह्मगैः ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या शराणां नतपर्वणाम् ॥ ७.१३४.४ ॥
ଭୀମ ତାଙ୍କୁ ସିଧା ଉଡ଼ୁଥିବା ଦଶ ବାଣରେ ପ୍ରତ୍ୟାଘାତ କଲେ; ପୁଣି ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଥିବା ସତୁରି ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ।
7.134.5
कर्णस्तु नवभिर्भीमं भित्त्वा राजंस्तनान्तरे ।
ध्वजमेकेन विव्याध विशोकं च त्रिभिः शरैः ॥ ७.१३४.५ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ନଅଟି ବାଣରେ ଭୀମଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କରି, ହେ ରାଜନ୍, ତାଙ୍କ ଛାତି ମଝିରେ ଆଘାତ କଲେ; ଗୋଟିଏରେ ଧ୍ୱଜକୁ ଓ ତିନିରେ ବିଶୋକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଘାତ କଲେ।
7.134.6
सायकानां ततः पार्थस्त्रिषष्ट्या प्रत्यविध्यत ।
तोत्रैरिव महानागं कशाभिरिव वाजिनम् ॥ ७.१३४.६ ॥
ତାପରେ ପାର୍ଥ ତେସଠିଟି ବାଣରେ ପ୍ରତ୍ୟାଘାତ କଲେ, ଯେପରି ମହାହାତୀକୁ ଅଙ୍କୁଶରେ ଓ ଘୋଡ଼ାକୁ ଚାବୁକରେ ଚଳାଯାଏ।
7.134.7
सोऽतिविद्धो महाराज पाण्डवेन यशस्विना ।
सृक्विणी लेलिहन्वीरः क्रोधरक्तान्तलोचनः ॥ ७.१३४.७ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଯଶସ୍ବୀ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ ସେ ବୀର, କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ନୟନ-କୋଣ ସହ, ଓଷ୍ଠ-କୋଣ ଲେଉଟାଇ ଚାଟିବାକୁ ଚାଟିବାକୁ।
7.134.8
ततः शरं महाराज सर्वकायावदारणम् ।
प्राहिणोद्भीमसेनाय बलायेन्द्र इवाशनिम् ॥ ७.१३४.८ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ମହାରାଜ, ସମସ୍ତ ଶରୀର ବିଦାରଣକାରୀ ଏକ ଶର ସେ ଭୀମସେନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରୟୋଗ କଲା, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ବଳରେ ବଜ୍ର ନିକ୍ଷେପ କରନ୍ତି।
7.134.9
स निर्भिद्य रणे पार्थं सूतपुत्रधनुश्च्युतः ।
अगच्छद्दारयन्भूमिं चित्रपुङ्खः शिलीमुखः ॥ ७.१३४.९ ॥
ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ଧନୁରୁ ଛୁଟିଥିବା ସେ ଶିଲୀମୁଖ ଶର ରଣରେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କରି, ବିଚିତ୍ର ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ ହୋଇ ଭୂମିକୁ ବିଦାରଣ କରି ଚାଲିଗଲା।
7.134.10
ततो भीमो महाबाहुः क्रोधसंरक्तलोचनः ।
वज्रकल्पां चतुष्किष्कुं गुर्वी रुक्माङ्गदां गदाम्।
प्राहिणोत्मूतपुत्राय षडस्रामविचारयन् ॥ ७.१३४.१० ॥
ତା'ପରେ ମହାବାହୁ ଭୀମ, କ୍ରୋଧରେ ଗାଢ଼ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ନୟନରେ, ବଜ୍ରସଦୃଶ, ଚାରି ହାତ ଲମ୍ବା, ଭାରୀ, ସୁନା ବାଜୁବନ୍ଧ ଥିବା, ଛଅ ଧାର ବିଶିଷ୍ଟ ଗଦା ବିଚାର ନ କରି ସୂତପୁତ୍ର ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.134.11
तया जघानाधिरथेः सदश्वान्साधुवाहिनः ।
गदया भारतः क्रुद्धो वज्रेणेन्द्र इवासुरान् ॥ ७.१३४.११ ॥
ସେ ଗଦାରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଭାରତ ଅଧିରଥପୁତ୍ରଙ୍କ ଉତ୍ତମ, ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ରରେ ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରନ୍ତି।
7.134.12
ततो भीमो महाबाहुः क्षुराभ्यां भरतर्षभ ।
ध्वजमाघिरथेश्छित्त्वा सूतमभ्यहनच्छरैः ॥ ७.१३४.१२ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାବାହୁ ଭୀମ କ୍ଷୁର ଶରରେ ଅଧିରଥପୁତ୍ରଙ୍କ ଧ୍ୱଜା ଛେଦ କରି, ଶରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସାରଥିଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
7.134.13
हताश्वसूतमुत्सृज्य स रथं पतितध्वजम् ।
विष्फारयन्धनुः कर्णस्तस्थौ भारत दुर्मनाः ॥ ७.१३४.१३ ॥
ହେ ଭରତବଂଶୀୟ, ଘୋଡ଼ା ଓ ସାରଥି ନିହତ ହେବା ପରେ, ପତିତ ଧ୍ୱଜାଯୁକ୍ତ ସେହି ରଥ ତ୍ୟାଗ କରି, ଦୁଃଖିତ ମନରେ କର୍ଣ୍ଣ ଧନୁ ଟାଣି ଠିଆ ହେଲେ।
7.134.14
तत्राद्भुतमपश्याम राधेयस्य पराक्रमम् ।
विरथो रथिनां श्रेष्ठो वारयामास यद्रिपुम् ॥ ७.१३४.१४ ॥
ସେଠାରେ ଆମେ ରାଧେୟ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ପରାକ୍ରମ ଦେଖିଲୁ। ରଥହୀନ ହୋଇ ମଧ୍ୟ, ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ଶତ୍ରୁକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ।
7.134.15
विरथं तं नरश्रेष्ठं दृष्ट्वाऽऽधिरथिमाहवे ।
दुर्योधनस्ततो राजन्नभ्यभाषत दुर्मुखम् ॥ ७.१३४.१५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯୁଦ୍ଧରେ ରଥହୀନ ହୋଇଥିବା ସେହି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଧିରଥିଙ୍କୁ (କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ) ଦେଖି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ତଦା ଦୁର୍ମୁଖଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.134.16
एष दुर्मुख राधेयो भीमेन विरथीकृतः ।
तं रथेन नरश्रेष्ठ सम्पादय महारथम् ॥ ७.१३४.१६ ॥
ହେ ଦୁର୍ମୁଖ, ଏହି ରାଧେୟ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଭୀମ ରଥହୀନ କରିଛନ୍ତି। ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେହି ମହାରଥୀ ପାଇଁ ଏକ ରଥ ଯୋଗାଡ଼ କର।
7.134.17
ततो दुर्योधनवचः श्रुत्वा भारत दुर्मुखः ।
त्वरमाणोऽभ्ययात्कर्णं भीमं चावारयच्छरैः ॥ ७.१३४.१७ ॥
ହେ ଭରତବଂଶୀୟ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଦୁର୍ମୁଖ ଶୀଘ୍ର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ ଏବଂ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଭୀମଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ।
7.134.18
दुर्मुखं प्रेक्ष्य सङ्ग्रामे सूतपुत्रपदानुगम् ।
वायुपुत्रः प्रहृष्टोऽभूत्सृक्विणी परिसंलिहन् ॥ ७.१३४.१८ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ (କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ) ପାଦଚିହ୍ନ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଦୁର୍ମୁଖଙ୍କୁ ଦେଖି ବାୟୁପୁତ୍ର (ଭୀମ) ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଏବଂ ଓଠର ଚାରିପଟେ ଜିଭ ବୁଲାଇଲେ।
7.134.19
ततः कर्णं महाराज वारयित्वा शिलीमुखैः ।
दुर्मुखाय रथं तूर्णं प्रेषयामास पाण्डवः ॥ ७.१३४.१९ ॥
ତା'ପରେ ହେ ମହାରାଜ, ବାଣରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଅଟକାଇ ପାଣ୍ଡବ ଦୁର୍ମୁଖ ଆଡ଼କୁ ଶୀଘ୍ର ନିଜ ରଥ ପଠାଇଲେ।
7.134.20
तस्मिन्क्षणे महाराज नवभिर्नतपर्वभिः ।
सुमुखैर्दुर्मुखं भीमः शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१३४.२० ॥
ସେହି କ୍ଷଣରେ ହେ ମହାରାଜ, ଭୀମ ନଅଟି ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ସୁନ୍ଦର ବାଣରେ ଦୁର୍ମୁଖଙ୍କୁ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଲେ।
7.134.21
ततस्तमेवाधिरथिः स्यन्दनं दुर्मुखे हते ।
आस्थितः प्रबभौ राजन्दीप्यमान इवांशुमान् ॥ ७.१३४.२१ ॥
ତା'ପରେ ଦୁର୍ମୁଖ ନିହତ ହେବାପରେ ଅଧିରଥପୁତ୍ର ସେହି ରଥରେ ଆରୋହଣ କରି, ହେ ରାଜନ, ଦୀପ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ।
7.134.22
शयानं भिन्नमर्माणं दुर्मुखं शोणितोक्षितम् ।
दृष्ट्वा कर्णोऽश्रुपूर्णाक्षो मुहूर्तं नाभ्यवर्तत ॥ ७.१३४.२२ ॥
ରକ୍ତରେ ଲିପ୍ତ, ମର୍ମସ୍ଥଳରେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ ଶୋଇଥିବା ଦୁର୍ମୁଖଙ୍କୁ ଦେଖି ଅଶ୍ରୁପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଖିରେ କର୍ଣ୍ଣ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ ନାହିଁ।
7.134.23
तं गतासुमतिक्रम्य कृत्वा कर्णः प्रदक्षिणम् ।
दीर्घमुष्णं श्वसन्वीरो न किञ्चित्प्रत्यपद्यत ॥ ७.१३४.२३ ॥
ସେହି ପ୍ରାଣହୀନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ବୀର କର୍ଣ୍ଣ ଦୀର୍ଘ ଉଷ୍ଣ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ିବାରେ କିଛି ବୁଝି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
7.134.24
तस्मिंस्तु विवरे राजन्नाराचान्गार्धवाससः ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय भीमसेनश्चतुर्दश ॥ ७.१३४.२४ ॥
ମାତ୍ର ହେ ରାଜନ, ସେହି ଫାଙ୍କରେ ଭୀମସେନ ଶକୁନି ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ ଚଉଦଟି ବାଣ ସୂତପୁତ୍ର ଆଡ଼କୁ ପଠାଇଲେ।
7.134.25
ते तस्य कवचं भित्त्वा स्वर्णचित्रं महोजसः ।
हेमपुङ्खा महाराज व्यशोभन्त दिशो दश ॥ ७.१३४.२५ ॥
ସେହି ବାଣମାନେ ସେହି ମହାବଳଶାଳୀଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣଚିତ୍ରିତ କବଚ ଭେଦି, ହେ ମହାରାଜ, ସୁବର୍ଣ୍ଣପକ୍ଷ ସହିତ ଦଶ ଦିଗରେ ଶୋଭାପାଇଲେ।
7.134.26
अपिबन्सूत पुत्रस्य शोणितं रक्तभोजनाः ।
क्रुद्धा इव मनुष्येन्द्र भुजङ्गाः कालचोदिताः ॥ ७.१३४.२६ ॥
ହେ ନରେନ୍ଦ୍ର, ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ରକ୍ତ ପାନ କରି ସେମାନେ କାଳପ୍ରେରିତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ସର୍ପଙ୍କ ପରି ରକ୍ତଭୋଜୀ ଥିଲେ।
7.134.27
प्रसर्पमाणा मेदिन्यां ते व्यरोचन्त मार्गणाः ।
अर्धप्रविष्टाः संरब्धा बिलानीव महोरगाः ॥ ७.१३४.२७ ॥
ପୃଥିବୀରେ ସରୀସୃପ ପରି ଗତି କରୁଥିବା ସେହି ବାଣମାନେ, ଅଧା ପ୍ରବେଶ କରି କ୍ରୁଦ୍ଧ, ଗର୍ତ୍ତରେ ଅଧା ପଶିଥିବା ମହାସର୍ପଙ୍କ ପରି ଶୋଭିଲେ।
7.134.28
तं प्रत्यविध्यद्राधेयो जाम्बूनदविभूषितैः ।
चतुर्दशभिरत्युग्रैर्नाराचैरविचारयन् ॥ ७.१३४.२८ ॥
ରାଧେୟ ତାଙ୍କୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣଭୂଷିତ, ଅତି ଉଗ୍ର ଚଉଦଟି ନାରାଚ ବାଣ ଦ୍ୱାରା, ବିନା ବିଚାରରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.134.29
ते भीमसेनस्य भुजं सव्यं निर्भिद्य पत्रिणः ।
प्राविशन्मेदिनीं भीमाः क्रौञ्चं पत्ररथा इव ॥ ७.१३४.२९ ॥
ସେହି ଭୟଙ୍କର ବାଣମାନେ ଭୀମସେନଙ୍କ ବାମ ବାହୁକୁ ଭେଦି ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯେପରି ପକ୍ଷୀରଥ କ୍ରୌଞ୍ଚ ପର୍ବତରେ ପ୍ରବେଶ କରେ।
7.134.30
ते व्यरोचन्त नाराचाः प्रविशन्तो वसुन्धराम् ।
गच्छत्यस्तं दिनकरे दीप्यमाना इवांशवः ॥ ७.१३४.३० ॥
ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ସେହି ନାରାଚ ବାଣମାନେ, ଅସ୍ତ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦୀପ୍ତ କିରଣ ପରି ଚମକିଲେ।
7.134.31
स निर्भिन्नो रणे भीमो नाराचैर्मर्मभेदिभिः ।
सुस्राव रुधिरं भूरि पर्वतः सलिलं यथा ॥ ७.१३४.३१ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ମର୍ମସ୍ଥଳ ଭେଦକାରୀ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ଭୀମଙ୍କଠାରୁ ପର୍ବତରୁ ଜଳ ପରି ପ୍ରଚୁର ରକ୍ତ ବହିଲା।
7.134.32
स भीमस्त्रिभिरायस्तः सूतपुत्रं पतत्रिभिः ।
सुपर्णवेगैर्विव्याध सारथिं चास्य सप्तभिः ॥ ७.१३४.३२ ॥
ଭୀମ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ପରି ବେଗଯୁକ୍ତ ତିନି ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ ବାଣରେ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସାରଥିକୁ ସାତ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.134.33
स विह्वलो महाराज कर्णो भीमशराहतः ।
प्राद्रवज्जवनैरश्वै रणं हित्वा महाभयात् ॥ ७.१३४.३३ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଭୀମଙ୍କ ବାଣରେ ଆହତ କର୍ଣ୍ଣ ବିହ୍ୱଳ ହୋଇ ମହାଭୟରେ ରଣକ୍ଷେତ୍ର ଛାଡ଼ି ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଘୋଡ଼ାରେ ପଳାଇଲେ।
7.134.34
भीमसेनस्तु विष्फार्य चापं हेमपरिष्कृतम् ।
आहवेऽतिरथोऽतिष्ठज्ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ७.१३४.३४ ॥
କିନ୍ତୁ ଭୀମସେନ ସୁନାରେ ସଜ୍ଜିତ ଧନୁ ଟାଣି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତିରଥୀ ପରି, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଯଜ୍ଞାଗ୍ନି ପରି ଠିଆ ହେଲେ।