Mahābhārata · Adhyāya 7.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.134.1
सर्वथा विरथः कर्णः पुनर्भीमेन निर्जितः ।
रथमन्यं समास्थाय पुनर्विव्याध पाण्डवम् ॥ ७.१३४.१ ॥
Karṇa, totalmente sem carro e novamente derrotado por Bhīma, subiu em outro carro e feriu de novo o Pāṇḍava.
7.134.2
महागजाविवासाद्य विषाणाग्रैः परस्परम् ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१३४.२ ॥
Como dois grandes elefantes que se aproximam e se chocam com as pontas das presas, feriam-se um ao outro com flechas lançadas de arcos totalmente esticados.
7.134.3
अथ कर्णः शरव्रातैर्भीमसेनं समार्पयत् ।
ननाद च महानादं पुनर्विव्याध चोरसि ॥ ७.१३४.३ ॥
Então Karṇa atacou Bhīmasena por completo com rajadas de flechas, soltou um grande rugido e o feriu novamente no peito.
7.134.4
तं भीमो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदजिह्मगैः ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या शराणां नतपर्वणाम् ॥ ७.१३४.४ ॥
Bhīma revidou com dez flechas de voo reto e feriu-o novamente com setenta flechas de nós curvados.
7.134.5
कर्णस्तु नवभिर्भीमं भित्त्वा राजंस्तनान्तरे ।
ध्वजमेकेन विव्याध विशोकं च त्रिभिः शरैः ॥ ७.१३४.५ ॥
Karṇa, perfurando Bhīma com nove flechas, feriu-o entre os peitos, ó rei; com uma feriu o estandarte e com três flechas feriu também Viśoka.
7.134.6
सायकानां ततः पार्थस्त्रिषष्ट्या प्रत्यविध्यत ।
तोत्रैरिव महानागं कशाभिरिव वाजिनम् ॥ ७.१३४.६ ॥
Então Pārtha respondeu com sessenta e três flechas, como se açula um grande elefante com aguilhões e um cavalo com chicotes.
7.134.7
सोऽतिविद्धो महाराज पाण्डवेन यशस्विना ।
सृक्विणी लेलिहन्वीरः क्रोधरक्तान्तलोचनः ॥ ७.१३४.७ ॥
Grande rei, gravemente ferido pelo glorioso Pāṇḍava, aquele herói, com os cantos dos olhos avermelhados de raiva, lambendo os cantos da boca.
7.134.8
ततः शरं महाराज सर्वकायावदारणम् ।
प्राहिणोद्भीमसेनाय बलायेन्द्र इवाशनिम् ॥ ७.१३४.८ ॥
Então, grande rei, lançou contra Bhīmasena uma flecha que rasga qualquer corpo, como Indra com força arremessa o raio.
7.134.9
स निर्भिद्य रणे पार्थं सूतपुत्रधनुश्च्युतः ।
अगच्छद्दारयन्भूमिं चित्रपुङ्खः शिलीमुखः ॥ ७.१३४.९ ॥
Aquela flecha, disparada do arco do filho do cocheiro, atravessou Pārtha na batalha e seguiu adiante, com penas vistosas, rasgando a terra.
7.134.10
ततो भीमो महाबाहुः क्रोधसंरक्तलोचनः ।
वज्रकल्पां चतुष्किष्कुं गुर्वी रुक्माङ्गदां गदाम्।
प्राहिणोत्मूतपुत्राय षडस्रामविचारयन् ॥ ७.१३४.१० ॥
Então Bhīma de braços poderosos, os olhos profundamente avermelhados de ira, arremessou sem hesitar contra o filho do cocheiro uma maça semelhante ao raio, de quatro côvados, pesada, adornada com braceletes de ouro, de seis arestas.
7.134.11
तया जघानाधिरथेः सदश्वान्साधुवाहिनः ।
गदया भारतः क्रुद्धो वज्रेणेन्द्र इवासुरान् ॥ ७.१३४.११ ॥
Com aquela maça, o Bhārata enfurecido abateu os bons cavalos bem treinados do filho de Adhiratha, como Indra com o raio abate os asuras.
7.134.12
ततो भीमो महाबाहुः क्षुराभ्यां भरतर्षभ ।
ध्वजमाघिरथेश्छित्त्वा सूतमभ्यहनच्छरैः ॥ ७.१३४.१२ ॥
Então, ó touro dos Bharatas, o Bhīma de braços poderosos derrubou o estandarte do filho de Adhiratha com flechas de gume de navalha, e feriu o cocheiro com flechas.
7.134.13
हताश्वसूतमुत्सृज्य स रथं पतितध्वजम् ।
विष्फारयन्धनुः कर्णस्तस्थौ भारत दुर्मनाः ॥ ७.१३४.१३ ॥
Ó Bhārata, com os cavalos e o auriga mortos, Karṇa abandonou aquele carro de bandeira caída e permaneceu de pé, com o espírito abatido, tesando o arco.
7.134.14
तत्राद्भुतमपश्याम राधेयस्य पराक्रमम् ।
विरथो रथिनां श्रेष्ठो वारयामास यद्रिपुम् ॥ ७.१३४.१४ ॥
Ali vimos o prodigioso valor de Karṇa, filho de Rādhā: embora sem carro, o melhor dos guerreiros de carro conteve o inimigo.
7.134.15
विरथं तं नरश्रेष्ठं दृष्ट्वाऽऽधिरथिमाहवे ।
दुर्योधनस्ततो राजन्नभ्यभाषत दुर्मुखम् ॥ ७.१३४.१५ ॥
Ó rei, ao ver aquele melhor dos homens, o filho do auriga, sem carro na batalha, Duryodhana então falou a Durmukha.
7.134.16
एष दुर्मुख राधेयो भीमेन विरथीकृतः ।
तं रथेन नरश्रेष्ठ सम्पादय महारथम् ॥ ७.१३४.१६ ॥
Durmukha, este Karṇa, filho de Rādhā, foi deixado sem carro por Bhīma. Melhor dos homens, providencia um carro para esse grande guerreiro.
7.134.17
ततो दुर्योधनवचः श्रुत्वा भारत दुर्मुखः ।
त्वरमाणोऽभ्ययात्कर्णं भीमं चावारयच्छरैः ॥ ७.१३४.१७ ॥
Ó Bhārata, ao ouvir as palavras de Duryodhana, Durmukha apressou-se em direção a Karṇa e, com flechas, também deteve Bhīma.
7.134.18
दुर्मुखं प्रेक्ष्य सङ्ग्रामे सूतपुत्रपदानुगम् ।
वायुपुत्रः प्रहृष्टोऽभूत्सृक्विणी परिसंलिहन् ॥ ७.१३४.१८ ॥
Ao ver Durmukha seguindo os passos do filho do auriga na batalha, o filho do Vento (Bhīma) regozijou-se muito e lambeu os cantos da boca.
7.134.19
ततः कर्णं महाराज वारयित्वा शिलीमुखैः ।
दुर्मुखाय रथं तूर्णं प्रेषयामास पाण्डवः ॥ ७.१३४.१९ ॥
Então, grande rei, tendo contido Karṇa com flechas, o Pāṇḍava enviou rapidamente seu carro em direção a Durmukha.
7.134.20
तस्मिन्क्षणे महाराज नवभिर्नतपर्वभिः ।
सुमुखैर्दुर्मुखं भीमः शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१३४.२० ॥
Naquele instante, grande rei, Bhīma enviou Durmukha à morada de Yama com nove flechas belas de nós curvados.
7.134.21
ततस्तमेवाधिरथिः स्यन्दनं दुर्मुखे हते ।
आस्थितः प्रबभौ राजन्दीप्यमान इवांशुमान् ॥ ७.१३४.२१ ॥
Então, morto Durmukha, o filho de Adhiratha subiu nesse mesmo carro e resplandeceu, ó rei, como o sol flamejante.
7.134.22
शयानं भिन्नमर्माणं दुर्मुखं शोणितोक्षितम् ।
दृष्ट्वा कर्णोऽश्रुपूर्णाक्षो मुहूर्तं नाभ्यवर्तत ॥ ७.१३४.२२ ॥
Ao ver Durmukha caído, com partes vitais perfuradas e encharcado de sangue, Karṇa, de olhos cheios de lágrimas, não avançou por um momento.
7.134.23
तं गतासुमतिक्रम्य कृत्वा कर्णः प्रदक्षिणम् ।
दीर्घमुष्णं श्वसन्वीरो न किञ्चित्प्रत्यपद्यत ॥ ७.१३४.२३ ॥
Passando pelo homem sem vida e dando-lhe a volta com reverência, o herói Karṇa, suspirando longo e quente, não percebeu nada.
7.134.24
तस्मिंस्तु विवरे राजन्नाराचान्गार्धवाससः ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय भीमसेनश्चतुर्दश ॥ ७.१३४.२४ ॥
Mas, ó rei, naquela brecha Bhīmasena enviou quatorze flechas de penas de abutre contra o filho do cocheiro.
7.134.25
ते तस्य कवचं भित्त्वा स्वर्णचित्रं महोजसः ।
हेमपुङ्खा महाराज व्यशोभन्त दिशो दश ॥ ७.१३४.२५ ॥
Perfurando a armadura adornada de ouro do de grande poder, ó grande rei, as flechas de penas douradas brilharam nas dez direções.
7.134.26
अपिबन्सूत पुत्रस्य शोणितं रक्तभोजनाः ।
क्रुद्धा इव मनुष्येन्द्र भुजङ्गाः कालचोदिताः ॥ ७.१३४.२६ ॥
Bebendo o sangue do filho do cocheiro, ó senhor dos homens, eram como serpentes iradas impelidas pelo tempo, que se alimentam de sangue.
7.134.27
प्रसर्पमाणा मेदिन्यां ते व्यरोचन्त मार्गणाः ।
अर्धप्रविष्टाः संरब्धा बिलानीव महोरगाः ॥ ७.१३४.२७ ॥
Deslizando pela terra, meio enterradas e furiosas, as flechas brilhavam como grandes serpentes meio dentro de suas tocas.
7.134.28
तं प्रत्यविध्यद्राधेयो जाम्बूनदविभूषितैः ।
चतुर्दशभिरत्युग्रैर्नाराचैरविचारयन् ॥ ७.१३४.२८ ॥
O filho de Rādhā o perfurou sem hesitar com quatorze flechas de ferro, extremamente ferozes e adornadas de ouro.
7.134.29
ते भीमसेनस्य भुजं सव्यं निर्भिद्य पत्रिणः ।
प्राविशन्मेदिनीं भीमाः क्रौञ्चं पत्ररथा इव ॥ ७.१३४.२९ ॥
Perfurando o braço esquerdo de Bhīmasena, aquelas terríveis flechas emplumadas penetraram a terra, como carros alados entrando na montanha Krauñca.
7.134.30
ते व्यरोचन्त नाराचाः प्रविशन्तो वसुन्धराम् ।
गच्छत्यस्तं दिनकरे दीप्यमाना इवांशवः ॥ ७.१३४.३० ॥
As flechas de ferro, entrando na terra, brilhavam como os raios reluzentes do sol que se põe.
7.134.31
स निर्भिन्नो रणे भीमो नाराचैर्मर्मभेदिभिः ।
सुस्राव रुधिरं भूरि पर्वतः सलिलं यथा ॥ ७.१३४.३१ ॥
Ferido em batalha por flechas de ferro que perfuram os pontos vitais, Bhīma derramou sangue em abundância, como água de uma montanha.
7.134.32
स भीमस्त्रिभिरायस्तः सूतपुत्रं पतत्रिभिः ।
सुपर्णवेगैर्विव्याध सारथिं चास्य सप्तभिः ॥ ७.१३४.३२ ॥
Bhīma feriu o filho do cocheiro com três flechas emplumadas, rápidas como Garuḍa, e seu cocheiro com sete.
7.134.33
स विह्वलो महाराज कर्णो भीमशराहतः ।
प्राद्रवज्जवनैरश्वै रणं हित्वा महाभयात् ॥ ७.१३४.३३ ॥
Atordoado, ó grande rei, atingido pelas flechas de Bhīma, Karṇa fugiu do campo de batalha com grande medo, em cavalos velozes.
7.134.34
भीमसेनस्तु विष्फार्य चापं हेमपरिष्कृतम् ।
आहवेऽतिरथोऽतिष्ठज्ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ७.१३४.३४ ॥
Mas Bhīmasena, distendendo seu arco adornado de ouro, permaneceu na batalha como um grande guerreiro de carro, flamejando como o fogo do sacrifício.