ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 7.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.134.1
सर्वथा विरथः कर्णः पुनर्भीमेन निर्जितः ।
रथमन्यं समास्थाय पुनर्विव्याध पाण्डवम् ॥ ७.१३४.१ ॥
ਕਰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਥਹੀਨ ਹੋ ਕੇ ਭੀਮ ਦੁਆਰਾ ਫਿਰ ਹਰਾਇਆ ਗਿਆ; ਪਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਸਨੇ ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਫਿਰ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
7.134.2
महागजाविवासाद्य विषाणाग्रैः परस्परम् ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१३४.२ ॥
ਦੋ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਖਿੱਚ ਕੇ ਛੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੇ ਵਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
7.134.3
अथ कर्णः शरव्रातैर्भीमसेनं समार्पयत् ।
ननाद च महानादं पुनर्विव्याध चोरसि ॥ ७.१३४.३ ॥
ਫਿਰ ਕਰਨ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਪੂਰਾ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ; ਵੱਡੀ ਗਰਜ ਕਰਕੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
7.134.4
तं भीमो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदजिह्मगैः ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या शराणां नतपर्वणाम् ॥ ७.१३४.४ ॥
ਭੀਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਝੁਕੇ ਜੋੜਾਂ ਵਾਲੇ ਸੱਤਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
7.134.5
कर्णस्तु नवभिर्भीमं भित्त्वा राजंस्तनान्तरे ।
ध्वजमेकेन विव्याध विशोकं च त्रिभिः शरैः ॥ ७.१३४.५ ॥
ਕਰਨ ਨੇ ਨੌਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੀਮ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਰ ਕੀਤਾ; ਇੱਕ ਨਾਲ ਧਵਜ ਨੂੰ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੋਕ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ।
7.134.6
सायकानां ततः पार्थस्त्रिषष्ट्या प्रत्यविध्यत ।
तोत्रैरिव महानागं कशाभिरिव वाजिनम् ॥ ७.१३४.६ ॥
ਫਿਰ ਪਾਰਥ ਨੇ ਤਰੇਸਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਕੋੜੇ ਨਾਲ ਹੱਕਿਆ ਜਾਵੇ।
7.134.7
सोऽतिविद्धो महाराज पाण्डवेन यशस्विना ।
सृक्विणी लेलिहन्वीरः क्रोधरक्तान्तलोचनः ॥ ७.१३४.७ ॥
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਯਸ਼ਸਵੀ ਪਾਂਡਵ ਦੁਆਰਾ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਉਹ ਵੀਰ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਕੋਨਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਚੱਟਦਾ ਹੋਇਆ।
7.134.8
ततः शरं महाराज सर्वकायावदारणम् ।
प्राहिणोद्भीमसेनाय बलायेन्द्र इवाशनिम् ॥ ७.१३४.८ ॥
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਬਾਣ ਉਸਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਵੱਲ ਛੱਡਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਬਲ ਨਾਲ ਬਿਜਲੀ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ।
7.134.9
स निर्भिद्य रणे पार्थं सूतपुत्रधनुश्च्युतः ।
अगच्छद्दारयन्भूमिं चित्रपुङ्खः शिलीमुखः ॥ ७.१३४.९ ॥
ਸੂਤਪੁੱਤਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਛੁੱਟਿਆ ਉਹ ਸ਼ਿਲੀਮੁਖ ਬਾਣ ਰਣ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਚਿੱਤਰ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲਾ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰਦਾ ਅੱਗੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
7.134.10
ततो भीमो महाबाहुः क्रोधसंरक्तलोचनः ।
वज्रकल्पां चतुष्किष्कुं गुर्वी रुक्माङ्गदां गदाम्।
प्राहिणोत्मूतपुत्राय षडस्रामविचारयन् ॥ ७.१३४.१० ॥
ਫਿਰ ਮਹਾਬਾਹੂ ਭੀਮ ਨੇ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਗੂੜ੍ਹੇ ਲਾਲ ਨੇਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਜ੍ਰ ਵਰਗੀ, ਚਾਰ ਹੱਥ ਲੰਮੀ, ਭਾਰੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਾਜ਼ੂਬੰਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਛੇ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਗਦਾ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਸੂਤਪੁੱਤਰ ਵੱਲ ਸੁੱਟੀ।
7.134.11
तया जघानाधिरथेः सदश्वान्साधुवाहिनः ।
गदया भारतः क्रुद्धो वज्रेणेन्द्र इवासुरान् ॥ ७.१३४.११ ॥
ਉਸ ਗਦਾ ਨਾਲ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਭਾਰਤ ਨੇ ਅਧਿਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਚੰਗੇ, ਸਿਖਲਾਈ ਯਾਫ਼ਤਾ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
7.134.12
ततो भीमो महाबाहुः क्षुराभ्यां भरतर्षभ ।
ध्वजमाघिरथेश्छित्त्वा सूतमभ्यहनच्छरैः ॥ ७.१३४.१२ ॥
ਫਿਰ, ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮਹਾਬਾਹੂ ਭੀਮ ਨੇ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਵਰਗੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਅਧਿਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਝੰਡਾ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
7.134.13
हताश्वसूतमुत्सृज्य स रथं पतितध्वजम् ।
विष्फारयन्धनुः कर्णस्तस्थौ भारत दुर्मनाः ॥ ७.१३४.१३ ॥
ਹੇ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਸਾਰਥੀ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ, ਡਿੱਗੀ ਧੁਜਾ ਵਾਲਾ ਉਹ ਰਥ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰਨ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਦਾ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ।
7.134.14
तत्राद्भुतमपश्याम राधेयस्य पराक्रमम् ।
विरथो रथिनां श्रेष्ठो वारयामास यद्रिपुम् ॥ ७.१३४.१४ ॥
ਉੱਥੇ ਅਸੀਂ ਰਾਧੇਯ ਕਰਨ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਪਰਾਕਰਮ ਵੇਖਿਆ। ਰਥ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
7.134.15
विरथं तं नरश्रेष्ठं दृष्ट्वाऽऽधिरथिमाहवे ।
दुर्योधनस्ततो राजन्नभ्यभाषत दुर्मुखम् ॥ ७.१३४.१५ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰਥਹੀਨ ਹੋਏ ਉਸ ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਆਧਿਰਥੀ (ਕਰਨ) ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਤਦ ਦੁਰਮੁਖ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
7.134.16
एष दुर्मुख राधेयो भीमेन विरथीकृतः ।
तं रथेन नरश्रेष्ठ सम्पादय महारथम् ॥ ७.१३४.१६ ॥
ਹੇ ਦੁਰਮੁਖ, ਇਹ ਰਾਧੇਯ ਕਰਨ ਭੀਮ ਵੱਲੋਂ ਰਥਹੀਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਸ ਮਹਾਰਥੀ ਲਈ ਰਥ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ।
7.134.17
ततो दुर्योधनवचः श्रुत्वा भारत दुर्मुखः ।
त्वरमाणोऽभ्ययात्कर्णं भीमं चावारयच्छरैः ॥ ७.१३४.१७ ॥
ਹੇ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਦੁਰਮੁਖ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਰਨ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਭੀਮ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕ ਲਿਆ।
7.134.18
दुर्मुखं प्रेक्ष्य सङ्ग्रामे सूतपुत्रपदानुगम् ।
वायुपुत्रः प्रहृष्टोऽभूत्सृक्विणी परिसंलिहन् ॥ ७.१३४.१८ ॥
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸੂਤਪੁੱਤਰ (ਕਰਨ) ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਦੁਰਮੁਖ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵਾਯੂਪੁੱਤਰ (ਭੀਮ) ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਦੁਆਲੇ ਜੀਭ ਫੇਰਨ ਲੱਗਾ।
7.134.19
ततः कर्णं महाराज वारयित्वा शिलीमुखैः ।
दुर्मुखाय रथं तूर्णं प्रेषयामास पाण्डवः ॥ ७.१३४.१९ ॥
ਫਿਰ ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਦੁਰਮੁਖ ਵੱਲ ਆਪਣਾ ਰਥ ਝਟਪਟ ਭੇਜਿਆ।
7.134.20
तस्मिन्क्षणे महाराज नवभिर्नतपर्वभिः ।
सुमुखैर्दुर्मुखं भीमः शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१३४.२० ॥
ਉਸੇ ਛਿਣ ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਭੀਮ ਨੇ ਨੌਂ ਝੁਕੀਆਂ ਗੰਢਾਂ ਵਾਲੇ ਸੁੰਦਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਰਮੁਖ ਨੂੰ ਯਮਲੋਕ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
7.134.21
ततस्तमेवाधिरथिः स्यन्दनं दुर्मुखे हते ।
आस्थितः प्रबभौ राजन्दीप्यमान इवांशुमान् ॥ ७.१३४.२१ ॥
ਫਿਰ ਦੁਰਮੁਖ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਅਧਿਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਦਮਕਿਆ।
7.134.22
शयानं भिन्नमर्माणं दुर्मुखं शोणितोक्षितम् ।
दृष्ट्वा कर्णोऽश्रुपूर्णाक्षो मुहूर्तं नाभ्यवर्तत ॥ ७.१३४.२२ ॥
ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ, ਮਰਮ-ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿੰਨ੍ਹੇ ਪਏ ਦੁਰਮੁਖ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਅੱਥਰੂ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਅੱਗੇ ਨਾ ਵਧਿਆ।
7.134.23
तं गतासुमतिक्रम्य कृत्वा कर्णः प्रदक्षिणम् ।
दीर्घमुष्णं श्वसन्वीरो न किञ्चित्प्रत्यपद्यत ॥ ७.१३४.२३ ॥
ਉਸ ਪ੍ਰਾਣ-ਰਹਿਤ ਨੂੰ ਟੱਪ ਕੇ, ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਣਾ ਕਰਕੇ, ਵੀਰ ਕਰਨ ਲੰਮੇ ਗਰਮ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਸੁੱਝਿਆ।
7.134.24
तस्मिंस्तु विवरे राजन्नाराचान्गार्धवाससः ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय भीमसेनश्चतुर्दश ॥ ७.१३४.२४ ॥
ਪਰ ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਪਾੜ ਵਿੱਚ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਗਿੱਧ ਦੇ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੇ ਚੌਦਾਂ ਤੀਰ ਸੂਤਪੁੱਤਰ ਵੱਲ ਛੱਡੇ।
7.134.25
ते तस्य कवचं भित्त्वा स्वर्णचित्रं महोजसः ।
हेमपुङ्खा महाराज व्यशोभन्त दिशो दश ॥ ७.१३४.२५ ॥
ਉਹ ਤੀਰ ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਚਿਤਰੇ ਕਵਚ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਖੰਭਾਂ ਨਾਲ ਦਸਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਭਿਤ ਹੋਏ।
7.134.26
अपिबन्सूत पुत्रस्य शोणितं रक्तभोजनाः ।
क्रुद्धा इव मनुष्येन्द्र भुजङ्गाः कालचोदिताः ॥ ७.१३४.२६ ॥
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਇੰਦਰ, ਸੂਤਪੁੱਤਰ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀਂਦੇ ਉਹ, ਕਾਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕ੍ਰੋਧੀ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਲਹੂ-ਭੋਜੀ ਸਨ।
7.134.27
प्रसर्पमाणा मेदिन्यां ते व्यरोचन्त मार्गणाः ।
अर्धप्रविष्टाः संरब्धा बिलानीव महोरगाः ॥ ७.१३४.२७ ॥
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੇਂਗਦੇ ਉਹ ਤੀਰ, ਅੱਧੇ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਏ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਖੱਡਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਧੇ ਵੜੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਸ਼ੋਭੇ।
7.134.28
तं प्रत्यविध्यद्राधेयो जाम्बूनदविभूषितैः ।
चतुर्दशभिरत्युग्रैर्नाराचैरविचारयन् ॥ ७.१३४.२८ ॥
ਰਾਧੇਯ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਅਤਿ ਭਿਆਨਕ ਚੌਦਾਂ ਨਾਰਾਚ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ, ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ।
7.134.29
ते भीमसेनस्य भुजं सव्यं निर्भिद्य पत्रिणः ।
प्राविशन्मेदिनीं भीमाः क्रौञ्चं पत्ररथा इव ॥ ७.१३४.२९ ॥
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰ ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਖੱਬੀ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹ ਕੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ-ਰਥ ਕ੍ਰੌਂਚ ਪਰਬਤ ਵਿੱਚ ਵੜਦੇ ਹਨ।
7.134.30
ते व्यरोचन्त नाराचाः प्रविशन्तो वसुन्धराम् ।
गच्छत्यस्तं दिनकरे दीप्यमाना इवांशवः ॥ ७.१३४.३० ॥
ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵੜਦੇ ਉਹ ਨਾਰਾਚ ਤੀਰ, ਅਸਤ ਹੁੰਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕੇ।
7.134.31
स निर्भिन्नो रणे भीमो नाराचैर्मर्मभेदिभिः ।
सुस्राव रुधिरं भूरि पर्वतः सलिलं यथा ॥ ७.१३४.३१ ॥
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਰਮ-ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹੇ ਗਏ ਭੀਮ ਤੋਂ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਬਹੁਤ ਲਹੂ ਵਹਿਣ ਲੱਗਾ।
7.134.32
स भीमस्त्रिभिरायस्तः सूतपुत्रं पतत्रिभिः ।
सुपर्णवेगैर्विव्याध सारथिं चास्य सप्तभिः ॥ ७.१३४.३२ ॥
ਭੀਮ ਨੇ ਗਰੁੜ ਵਰਗੇ ਵੇਗ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਸੂਤਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਸੱਤ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ।
7.134.33
स विह्वलो महाराज कर्णो भीमशराहतः ।
प्राद्रवज्जवनैरश्वै रणं हित्वा महाभयात् ॥ ७.१३४.३३ ॥
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਭੀਮ ਦੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋਏ ਕਰਨ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਕੇ ਮਹਾਂ ਭੈ ਨਾਲ ਰਣ-ਭੂਮੀ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭੱਜ ਗਿਆ।
7.134.34
भीमसेनस्तु विष्फार्य चापं हेमपरिष्कृतम् ।
आहवेऽतिरथोऽतिष्ठज्ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ७.१३४.३४ ॥
ਪਰ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਤਿਰਥੀ ਵਾਂਗ, ਬਲਦੀ ਯਗ ਅਗਨੀ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ।