மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.134.1
सर्वथा विरथः कर्णः पुनर्भीमेन निर्जितः ।
रथमन्यं समास्थाय पुनर्विव्याध पाण्डवम् ॥ ७.१३४.१ ॥
கர்ணன் எல்லா வகையிலும் தேரற்றவனாகி பீமனால் மீண்டும் தோற்கடிக்கப்பட்டான்; ஆனால் வேறொரு தேரில் ஏறி மீண்டும் பாண்டவனைத் தாக்கினான்.
7.134.2
महागजाविवासाद्य विषाणाग्रैः परस्परम् ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१३४.२ ॥
இரு பெரும் யானைகள் போல் ஒன்றையொன்று அணுகி, தந்தங்களின் முனைகளால் என்பது போல், முழுதாக இழுத்து எய்த அம்புகளால் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்.
7.134.3
अथ कर्णः शरव्रातैर्भीमसेनं समार्पयत् ।
ननाद च महानादं पुनर्विव्याध चोरसि ॥ ७.१३४.३ ॥
பின்னர் கர்ணன் அம்பு மழையால் பீமசேனனை முழுதாகத் தாக்கினான்; பெரும் கர்ஜனை செய்து மீண்டும் அவனது மார்பில் அடித்தான்.
7.134.4
तं भीमो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदजिह्मगैः ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या शराणां नतपर्वणाम् ॥ ७.१३४.४ ॥
பீமன் அவனை நேராகப் பறக்கும் பத்து அம்புகளால் எதிர்த்தாக்கினான்; மீண்டும் வளைந்த முடிச்சுகளுடைய எழுபது அம்புகளால் தாக்கினான்.
7.134.5
कर्णस्तु नवभिर्भीमं भित्त्वा राजंस्तनान्तरे ।
ध्वजमेकेन विव्याध विशोकं च त्रिभिः शरैः ॥ ७.१३४.५ ॥
கர்ணன் ஒன்பது அம்புகளால் பீமனைத் துளைத்து, அரசே, அவனது மார்புகளுக்கிடையில் தாக்கினான்; ஒன்றால் கொடியையும், மூன்றால் விசோகனையும் தாக்கினான்.
7.134.6
सायकानां ततः पार्थस्त्रिषष्ट्या प्रत्यविध्यत ।
तोत्रैरिव महानागं कशाभिरिव वाजिनम् ॥ ७.१३४.६ ॥
பின்னர் பார்த்தன் அறுபத்து மூன்று அம்புகளால் எதிர்த்தாக்கினான்; பெரிய யானையைத் தோட்டிகளாலும், குதிரையைச் சாட்டைகளாலும் தூண்டுவது போல.
7.134.7
सोऽतिविद्धो महाराज पाण्डवेन यशस्विना ।
सृक्विणी लेलिहन्वीरः क्रोधरक्तान्तलोचनः ॥ ७.१३४.७ ॥
மகாராஜாவே, புகழ்மிக்க பாண்டவனால் கடுமையாகத் துளைக்கப்பட்ட அந்த வீரன், கோபத்தால் சிவந்த கண்களின் ஓரங்களுடன், தன் உதடுகளின் ஓரங்களை நக்கிக்கொண்டு.
7.134.8
ततः शरं महाराज सर्वकायावदारणम् ।
प्राहिणोद्भीमसेनाय बलायेन्द्र इवाशनिम् ॥ ७.१३४.८ ॥
பின்னர், மகாராஜாவே, உடல் முழுவதையும் கிழிக்கும் ஓர் அம்பை அவன் பீமசேனன் மேல் எய்தான், இந்திரன் வலிமையுடன் இடியை எறிவது போல்.
7.134.9
स निर्भिद्य रणे पार्थं सूतपुत्रधनुश्च्युतः ।
अगच्छद्दारयन्भूमिं चित्रपुङ्खः शिलीमुखः ॥ ७.१३४.९ ॥
அது சூதபுத்திரனின் வில்லிலிருந்து விடுபட்டு, போரில் பார்த்தனை துளைத்து, வண்ணப் பறகைகளுடைய சிலீமுகம் பூமியைப் பிளந்தபடி சென்றது.
7.134.10
ततो भीमो महाबाहुः क्रोधसंरक्तलोचनः ।
वज्रकल्पां चतुष्किष्कुं गुर्वी रुक्माङ्गदां गदाम्।
प्राहिणोत्मूतपुत्राय षडस्रामविचारयन् ॥ ७.१३४.१० ॥
பின்னர் மஹாபாஹு பீமன், கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன், வஜ்ரம் போன்ற, நான்கு முழ நீளமுள்ள, கனமான, பொன்னணிகள் கொண்ட, ஆறு முனைகளுடைய கதையை சிந்திக்காமல் சூதபுத்திரன் மேல் எறிந்தான்.
7.134.11
तया जघानाधिरथेः सदश्वान्साधुवाहिनः ।
गदया भारतः क्रुद्धो वज्रेणेन्द्र इवासुरान् ॥ ७.१३४.११ ॥
அந்தக் கதையால் கோபமுற்ற பாரதன் அதிரதனின் மகனின் நல்ல, பயிற்சி பெற்ற குதிரைகளைக் கொன்றான், இந்திரன் வஜ்ரத்தால் அசுரர்களை வீழ்த்துவது போல்.
7.134.12
ततो भीमो महाबाहुः क्षुराभ्यां भरतर्षभ ।
ध्वजमाघिरथेश्छित्त्वा सूतमभ्यहनच्छरैः ॥ ७.१३४.१२ ॥
பின்னர், பரதர்களின் காளையே, மஹாபாஹு பீமன் இரு க்ஷுர அம்புகளால் அதிரதனின் மகனின் கொடியை அறுத்து, அம்புகளால் சாரதியைத் தாக்கினான்.
7.134.13
हताश्वसूतमुत्सृज्य स रथं पतितध्वजम् ।
विष्फारयन्धनुः कर्णस्तस्थौ भारत दुर्मनाः ॥ ७.१३४.१३ ॥
பரத குலமே, குதிரைகளும் தேரோட்டியும் கொல்லப்பட்டதால், சாய்ந்த கொடியுடைய அந்தத் தேரை விட்டுவிட்டு, கர்ணன் வருத்தமான மனத்துடன் வில்லை இழுத்தவாறு நின்றான்.
7.134.14
तत्राद्भुतमपश्याम राधेयस्य पराक्रमम् ।
विरथो रथिनां श्रेष्ठो वारयामास यद्रिपुम् ॥ ७.१३४.१४ ॥
அங்கே ராதையின் மகன் கர்ணனின் அற்புதமான வீரத்தை நாங்கள் கண்டோம். தேரற்றவனாக இருந்தும், தேர்வீரர்களில் சிறந்தவன் எதிரியைத் தடுத்து நிறுத்தினான்.
7.134.15
विरथं तं नरश्रेष्ठं दृष्ट्वाऽऽधिरथिमाहवे ।
दुर्योधनस्ततो राजन्नभ्यभाषत दुर्मुखम् ॥ ७.१३४.१५ ॥
அரசே, போரில் தேரற்ற அந்த நரசிரேஷ்டனான ஆதிரதியை (கர்ணனை) கண்ட துரியோதனன் அப்போது துர்முகனிடம் பேசினான்.
7.134.16
एष दुर्मुख राधेयो भीमेन विरथीकृतः ।
तं रथेन नरश्रेष्ठ सम्पादय महारथम् ॥ ७.१३४.१६ ॥
துர்முகா, ராதையின் மகனான இந்தக் கர்ணன் பீமனால் தேரற்றவனாக்கப்பட்டான். நரசிரேஷ்டனே, அந்த மகாரதனுக்கு ஒரு தேர் ஏற்பாடு செய்.
7.134.17
ततो दुर्योधनवचः श्रुत्वा भारत दुर्मुखः ।
त्वरमाणोऽभ्ययात्कर्णं भीमं चावारयच्छरैः ॥ ७.१३४.१७ ॥
பரத குலமே, துரியோதனனின் சொற்களைக் கேட்ட துர்முகன் விரைவாகக் கர்ணனிடம் சென்றான்; அம்புகளால் பீமனையும் தடுத்தான்.
7.134.18
दुर्मुखं प्रेक्ष्य सङ्ग्रामे सूतपुत्रपदानुगम् ।
वायुपुत्रः प्रहृष्टोऽभूत्सृक्विणी परिसंलिहन् ॥ ७.१३४.१८ ॥
போரில் சூதபுத்திரனின் (கர்ணனின்) அடிச்சுவட்டைப் பின்பற்றும் துர்முகனைக் கண்டு, வாயுபுத்திரன் (பீமன்) மகிழ்ச்சியடைந்து, வாயின் ஓரங்களை நக்கினான்.
7.134.19
ततः कर्णं महाराज वारयित्वा शिलीमुखैः ।
दुर्मुखाय रथं तूर्णं प्रेषयामास पाण्डवः ॥ ७.१३४.१९ ॥
பின்னர், மகாராஜா, அம்புகளால் கர்ணனைத் தடுத்து, பாண்டவன் துர்முகனை நோக்கித் தன் தேரை விரைவாக அனுப்பினான்.
7.134.20
तस्मिन्क्षणे महाराज नवभिर्नतपर्वभिः ।
सुमुखैर्दुर्मुखं भीमः शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१३४.२० ॥
அந்த கணத்தில், மகாராஜா, பீமன் ஒன்பது வளைந்த கணுக்களுள்ள அழகிய அம்புகளால் துர்முகனை யமலோகத்திற்கு அனுப்பினான்.
7.134.21
ततस्तमेवाधिरथिः स्यन्दनं दुर्मुखे हते ।
आस्थितः प्रबभौ राजन्दीप्यमान इवांशुमान् ॥ ७.१३४.२१ ॥
பின்னர் துர்முகன் கொல்லப்பட்டதும், அதிரதனின் மகன் அதே தேரில் ஏறி, அரசே, ஒளிரும் சூரியனைப் போல் பிரகாசித்தான்.
7.134.22
शयानं भिन्नमर्माणं दुर्मुखं शोणितोक्षितम् ।
दृष्ट्वा कर्णोऽश्रुपूर्णाक्षो मुहूर्तं नाभ्यवर्तत ॥ ७.१३४.२२ ॥
இரத்தத்தில் தோய்ந்து, உயிர்நிலைகள் துளைக்கப்பட்டு கிடந்த துர்முகனைக் கண்டு, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் கர்ணன் ஒரு கணம் முன்னேறவில்லை.
7.134.23
तं गतासुमतिक्रम्य कृत्वा कर्णः प्रदक्षिणम् ।
दीर्घमुष्णं श्वसन्वीरो न किञ्चित्प्रत्यपद्यत ॥ ७.१३४.२३ ॥
உயிரற்ற அவனைக் கடந்து, பிரதட்சிணம் செய்து, வீரன் கர்ணன் நீண்ட சூடான பெருமூச்சு விட்டான்; ஒன்றும் அவனுக்குப் புலப்படவில்லை.
7.134.24
तस्मिंस्तु विवरे राजन्नाराचान्गार्धवाससः ।
प्राहिणोत्सूतपुत्राय भीमसेनश्चतुर्दश ॥ ७.१३४.२४ ॥
ஆனால், அரசே, அந்த இடைவெளியில், பீமசேனன் கழுகு இறகுகள் கொண்ட பதினான்கு அம்புகளை சூதபுத்திரனை நோக்கி அனுப்பினான்.
7.134.25
ते तस्य कवचं भित्त्वा स्वर्णचित्रं महोजसः ।
हेमपुङ्खा महाराज व्यशोभन्त दिशो दश ॥ ७.१३४.२५ ॥
அவை அந்த மகாவலிமையுள்ளவனின் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கவசத்தைத் துளைத்து, மன்னா, பொன் இறகுகளுடன் பத்துத் திசைகளிலும் ஒளிர்ந்தன.
7.134.26
अपिबन्सूत पुत्रस्य शोणितं रक्तभोजनाः ।
क्रुद्धा इव मनुष्येन्द्र भुजङ्गाः कालचोदिताः ॥ ७.१३४.२६ ॥
மன்னா, சூதன் மகனின் இரத்தத்தைக் குடித்த அவை, காலத்தால் ஏவப்பட்ட கோபம் கொண்ட பாம்புகளைப் போல், இரத்தத்தை உண்பவையாக இருந்தன.
7.134.27
प्रसर्पमाणा मेदिन्यां ते व्यरोचन्त मार्गणाः ।
अर्धप्रविष्टाः संरब्धा बिलानीव महोरगाः ॥ ७.१३४.२७ ॥
பூமியில் ஊர்ந்து செல்லும் அந்த அம்புகள், பாதி நுழைந்து கோபமாக, புற்றுகளில் பாதி நுழைந்த பெரிய பாம்புகளைப் போல் ஒளிர்ந்தன.
7.134.28
तं प्रत्यविध्यद्राधेयो जाम्बूनदविभूषितैः ।
चतुर्दशभिरत्युग्रैर्नाराचैरविचारयन् ॥ ७.१३४.२८ ॥
ராதையின் மகன் அவன்மீது, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மிகக் கொடிய பதினான்கு நாராச அம்புகளால், தயங்காமல் துளைத்தான்.
7.134.29
ते भीमसेनस्य भुजं सव्यं निर्भिद्य पत्रिणः ।
प्राविशन्मेदिनीं भीमाः क्रौञ्चं पत्ररथा इव ॥ ७.१३४.२९ ॥
அந்த பயங்கர அம்புகள் பீமசேனனின் இடது கரத்தைத் துளைத்து பூமியில் நுழைந்தன; பறவைத் தேரோட்டிகள் கிரௌஞ்ச மலையில் நுழைவது போல்.
7.134.30
ते व्यरोचन्त नाराचाः प्रविशन्तो वसुन्धराम् ।
गच्छत्यस्तं दिनकरे दीप्यमाना इवांशवः ॥ ७.१३४.३० ॥
பூமியில் நுழையும் அந்த நாராச அம்புகள், மறையும் சூரியனின் ஒளிரும் கதிர்களைப் போல் பிரகாசித்தன.
7.134.31
स निर्भिन्नो रणे भीमो नाराचैर्मर्मभेदिभिः ।
सुस्राव रुधिरं भूरि पर्वतः सलिलं यथा ॥ ७.१३४.३१ ॥
போரில் உயிர்ப்பகுதிகளைத் துளைக்கும் அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட பீமனிடமிருந்து மலையிலிருந்து நீர் பெருகுவது போல் மிகுதியான இரத்தம் வழிந்தது.
7.134.32
स भीमस्त्रिभिरायस्तः सूतपुत्रं पतत्रिभिः ।
सुपर्णवेगैर्विव्याध सारथिं चास्य सप्तभिः ॥ ७.१३४.३२ ॥
பீமன் கருடனின் வேகமுடைய மூன்று இறகு அம்புகளால் சூதபுத்திரனை எய்தான்; அவனுடைய தேரோட்டியை ஏழு அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.134.33
स विह्वलो महाराज कर्णो भीमशराहतः ।
प्राद्रवज्जवनैरश्वै रणं हित्वा महाभयात् ॥ ७.१३४.३३ ॥
மகாராஜாவே, பீமனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட கர்ணன் கலக்கமுற்று, பெரும் பயத்தால் போர்க்களத்தை விட்டு வேகமான குதிரைகளால் ஓடினான்.
7.134.34
भीमसेनस्तु विष्फार्य चापं हेमपरिष्कृतम् ।
आहवेऽतिरथोऽतिष्ठज्ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ७.१३४.३४ ॥
ஆனால் பீமசேனன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வில்லை வளைத்து, போரில் மிகச் சிறந்த தேரவீரனாக, எரியும் வேள்வித் தீயைப் போல் நின்றான்.